આ તરફ એની મુરાદો, મુજ ઇરાદો ઓ તરફ…
બેઉ બોજા ખેંચતાં કાવડ બની ગઇ જિંદગી!
હમસફરની આશમાં ખેડી સફર વેરાનમાં, ફ
ક્ત શ્વાસોચ્છ્સ્વાસની અટકળ બની ગઇ જિંદગી!
સ્મિતનું બહાનું શોધતું મારું રુદન રઝળી પડ્યું,
હાસ્ય ને રુદનની ભૂતાવળ બની ગઇ જિંદગી!
વિશ્વમાં કો સાવકું સરનામું લઇ આવી ચડ્યો,
કાળની અબજો અજીઠી પળ, બની ગઇ જિંદગી!
ફૂલને કાંટાની કુદરત છે, અરે તેથી જ તો -
ગુલછડીના ખ્યાલમાં બાવળ બની ગઇ જિંદગી!
દિલ ન’તું પણ વાંસનું જંગલ હતું, ઝંઝાનિલો!
આપ આવ્યા? હાય! દાવાનળ બની ગઇ જિંદગી!
- વેણીભાઇ પુરોહિત
The URI to TrackBack this entry is: http://pateldr.wordpress.com/2007/02/01/atakal_bani_venibhai_purohit/trackback/
 | Chandra Patel on વીર અભિમન્યુ – રમેશ પટેલ… |
 | Kantilal Parmar on ગુજરાતી on the Internet |
 | vivek tank on આપના ગીત/કવિતા મોકલો – S… |
 | Ramesh Patel on આપના ગીત/કવિતા મોકલો – S… |
 | Tejas Shah on કેટલીક ગઝલ – વિજય સ… |
| Ramesh Patel on આપના ગીત/કવિતા મોકલો – S… |
 | jaysukh talavia on તારી ઊતરેલી પાઘ – હરીન્દ… |
 | VIPUL JAMBUCHA on આપના ગીત/કવિતા મોકલો – S… |
| VIPUL JAMBUCHA on આપના ગીત/કવિતા મોકલો – S… |
| Ramesh Patel on આપના ગીત/કવિતા મોકલો – S… |
તમારી બધી પોસ્ટમાં પંક્તિઓ વચ્ચેની જગ્યા આ રીતે હોય તો વધુ સારો ઉઠાવ આવે… બે પંક્તિઓની વચ્ચે જે જગ્યા દર વખતે રહી જાય છે, એ જો આ પોસ્ટમાં નિવારી શકાયું છે તો દરેક પોસ્ટમાં કેમ ન નિવારી શકાય?