ઝબલું – પવનકુમાર જૈન

મારી બા પાસે
માંડ છ-આઠ આંગળનું
હોય એવું
ટચૂકડું ઝબલું છે.
સંભારણું છે કે
બાલ્યકાળે હું
સાંગોપાંગ એમાં
સમાઇ દીપી ઉઠતો.

મારાં જૂનાં કાવ્યો
એ ઝબલાં જેવાં છે.
કવિ-શિશુ
હું અતીતમાં
એ ટચૂકડાં કાવ્યોમાં,
અંગપ્રત્યંગે સમાઇ
કેવો દીપી ઊઠતો હોઇશ!

- પવનકુમાર જૈન

કવિ પરિચય

આપણે કવિતા લખવાનું શરુ કરીએ, ખાસ કાંઇ આવડતું ન હોય, પણ ભારોભાર ઉર્મી ભરેલી હોય. પછી આપણે ઠીક ઠીક લખતા થઇએ, અને નામના પણ કદાચ મળે.
પણ એ ભાવથી ભરેલી કવિતા આપણા પોતાના માટે આવી ‘ઝબલા’ જેવી પ્રિય હોય છે જ ને?

Published in: on June 11, 2007 at 2:00 am Comments (1)

The URI to TrackBack this entry is: http://pateldr.wordpress.com/2007/06/11/zabalu_pavan_jain/trackback/

RSS feed for comments on this post.

One Comment Leave a comment.

  1. Nice poem….excellent.


Leave a Comment