મારો રસ્તો વૃક્ષોનો છે.
મારો અવાજ પાણીનો છે.
ને મારો પડછાયો પારેવાંનો છે.
હું ઊભો છું, ત્યાં જ છું.
એવો ને એવો રોજ રોજ જેવો
ખાલી એક ગોરસઆંબલી ઊભી છે
એની પર એક ખિસકોલી, બ્વ ખિસકોલી, પાંચ ખિસકોલી
પાતળામાં પાતળી ડાળી પર સમયસૂચકતા લઇ
આંખથી પવન માપતી
દૂર દૂર ઊભેલા અવાજોને જીભથી ઊંચકતી
અહીંતહીં ફરતી સ્થિર થતી જાય છે.
ગોરસઆંબલી અને મારી જમીન એક છે.
મોટું મકાન અને આગળની લોનમાં ફરતા કોઇકના બે પગ જમીન એક છે.
લીલોછમ લહેરાતો લીમડો અને પસાર થતી ઊંટગાડી છ પગ - જમીન એક છે.
જમીન એક છે રોજ રોજ રોજ
મોટું મકાન એક છે રોજ રોજ રોજ
રોજ રોજ રોજ છ પગ એક થાય છે.
ઊંટગાડી પસાર થાય છે.
- ઇન્દુ પુવાર
[...] ” મારો રસ્તો વૃક્ષોનો છે. મારો અવાજ પાણી….” [...]