એક હતી સર્વકાલીન વારતા
ધારો કે એક સાંજ આપણે મળ્યાં અને આપણે હળ્યાં
પણ આખા આ આયખાનું શું?
ખુલ્લી આ આંખ અને કોરી કિતાબ એને ફરીફરી કેમ કરી વાંચશું?
માનો કે હોઠ સ્ હેજ મોરી ઊઠ્યા ને છાતીમાં મેઘધનુષ ફોરી ઊઠ્યાં
પણ બળબળતી રેખાનું શું?
આકાશે આમ ક્યાંક ઝૂકી લીધું ને ફૂલોને ‘કેમ છો’ પૂછી લીધું
પણ મૂગી આ વેદનાનું શું?
માનો કે આપણે ખાધું-પીધું અને માનો કે રાજ! થોડું કીધુંયે રાજ,
પણ ઝૂરતા આ ઓરતાનું શું?
ધારો કે રાણી! તમે જીતી ગયાં અને ધારો કે વાયરા વીતી ગયા
પણ આ માંડેલી વારતાનું શું?
જગદીશ જોષી
જીવનકાળ: ઓક્ટોબર 9, 1932- સપ્ટેંબર 21, 1978
ધારો કે એક સાંજ આપણે મળ્યાં એમની સમગ્ર કવિતાનો સંગ્રહ
પ્રેઝન્ટેશન સ્ટાઇલના બદલાવ સરસ લાગે છે.
આના પહેલાની પેનવાળી સોબર સ્ટાઇલ મને ગમી હતી.