રંગોની વણઝાર- રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’

રંગોની વણઝાર

રંગમાં રમીએ રંગે રમીએ, લઈ રંગીલી આશ
સાત રંગોને પરોઢે પાથરી, ઉષા સજાવે આકાશ

રંગમાં રંગ ભળે ને હાલે, રંગોની વણઝાર
રંગ રંગોળી સુંદર મજાની, દે મીઠા આવકાર

પૂરે પ્રેમથી પ્રભુ પુષ્પે , પ્યારા રેશમીયા રંગ
વેણી ગજરા સુગંધી ગુલદસ્તાએ, હરખે મનને અંગ

રંગીલા ઉત્સવ મલકી આંગણિયે, છલકાવે રંગ ગુલાલ
પંચરંગી પોષાકે પ્રગટે, નયન નીતરતા વ્હાલ

લાલ લગાડે પીળાની માયા, નારંગી થઈ છાયે
વાદળી વરસાવે વહાલ પીળા પર, ધરતી લીલુડી ગાયે

શ્યામલ રંગ હસતો કહેતો, જોજો લાગે ના કોઈ દાગ
શ્વેત રંગે શોભા ઝીલજો, દઈ શાન્તિ પૈગામ

જળ જેવા થઈ નિત ઝીલીએ સૃષ્ટિના સર્વે રંગ
મેઘ ધનુષ્યના રંગો માણી દઈએ દુનિયાને ઉમંગ

રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’ 
કરોના, કેલિફોર્નીયા
વતન: મહીસા જિ. ખેડા
જન્મ: 16 જુન 1948
અભ્યાસ: બીઈ (ઈલેક્ટ્રીકલ)

Rameshchandra J. Patel (”Aakashdeep”)
Native place: Mahisa Di: Kheda
Birthdate : June 16th, 1948
Education: Bachelor of Engineer (Electrical)
Current Address : 550 Bucknellway, Corona, CA

હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે…ડૉ. જગદીપ નાણાવટી

હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે…..

તડકાને પહેરીને રોમ રોમ આજ હાલો
વાસંતી વાયરાને મેળે
છતરીઓ ઓઢી લઉં છાયડાની એવી કે
છાંયડો ન જાય કોઇ એળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે…..

ફાગણીયો કેસુડો, આંબાના મોર,
ઓલ્યા ખેતરીયા મોલ મારા ભેરુ
કાળી કોયલ કરે ટહુકાનું ટપકું કે
આભડે ના નજર્યુંના એરુ
બધી કોતરોયે થાય મારી ભેળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરા મેળે

લૂમ ઝૂમ વ્રુક્ષોની હાટડીએ હિચકંતા
પોપટ, મેના ને હંસ, હોલા
કુદરતના લીલુડે પિંજર પૂરેલાને
કેમ પૂરો પાંજરમા ઓલા ?
હવે કોણ આવી વાત્યુ ઉખેળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે

ઉડતાં પતંગીયાઓ મખમલીયા ચકડોળે
બેસી આકાશ આખું માણે
આંખોને આંકડીયે લટકીને દોમ દોમ
મનડુંયે હિંચાતું જાણે
આખું આયખું એ લેતા હિલેળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે

મનખોયે આજકાલ વકર્યો છે એવો કે
હડિયુ કાઢે છે થઈ ઘેલો
ભાળે ના ભગવાને દીધેલો મેળો ને
ઊભરાતાં મોલડાં, મોટેલો
ક્યાંય સુધર્યાં છે કોઈ એની મેળે ?
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે….

ડૉ. જગદીપ નાણાવટી

એમના મજેદાર બ્લોગ જેકેશબ્દસૂર પર વિશેષત: પ્રસંગોપાત્ત ને સમયોચિત રચાયેલી વૈવિધ્યસભર રચનાઓ માણવા  http://www.jkshabdasoor.blogspot.com/  લિંક પર ક્લિક કરવાનું ચુકશો નહીં.

વાહ શૂન્ય - રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’

કવિલોકને વૈવિધ્યસભર નવીન રચનાઓ પૂરજોશે પહોંચાડનારા પ્રિય કવિઓ એવા રમેશભાઈ પટેલ ‘આકાશદીપ’ અને ડૉ. જગદીપભાઈ નાણાવટીએ આ અઠવાડિયામાં મોકલેલાં બન્ને કાવ્યો જોગાનુજોગ શૂન્યથી શરૂ થાય છે.. તો માણો રમેશભાઈની રચના! 

શૂન્ય હું શોધું તને, ક્યાં છૂપાયું તું જગે
ધારું તને હું શુન્ય તો, તું વિરાટ થઈ હસે

કહે બધા શૂન્યના સરવાળા કરે કંઈ ના વળે
જો શૂન્યની અવગણના કરો, પૂર્ણ વિરામ પામો તે ક્ષણે

ના મને ઉમેરી શકો કે ના બાદ કરી શકો તમે
પણ જો સાથ દો મને, ખુદ મૂલ્યવાન થઈ જાશો તમે

શૂન્યમાં શું છે કે કંઈ નથી, એ સમજાતું નથી મને
શૂન્યમાં સૂતું છે વિશ્વ, વિલય સર્જન સંગે જગે રમે

શૂન્ય છું ભાઈ શૂન્ય, પણ અજાયબ શક્તિ છું
શૂન્ય દિસે અવકાશ એટલે તો હું અનંત છું

શૂન્ય એ શૂન્ય જેવું, તમે સમજો તેમ નથી એ
શૂન્યમાંથી સુષ્ટિ રચાઈ ને શૂન્યમાં જઈ વિરમે

શૂન્ય છું ભાઈ શૂન્ય, ના હસો વિરમો જરા
આતમનો એકડો લોપાશે, તો તમે પણ શૂન્ય છો ભલા

વાહ! શૂન્ય! શૂન્ય સમજી જ્યારે વિચાર્યું
તું અસ્તિત્વ થઈને સામે ઊભું
શૂન્ય તને કેવી રીતે શૂન્ય કહું
વિરાટનું લઘુ રુપ લઈ તું અવતર્યું

રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’

શૂન્ય છું - ડૉ. જગદીપભાઈ નાણાવટી

કવિલોકને વૈવિધ્યસભર નવીન રચનાઓ પૂરજોશે પહોંચાડનારા પ્રિય કવિઓ એવા રમેશભાઈ પટેલ ‘આકાશદીપ’ અને ડૉ. જગદીપભાઈ નાણાવટીએ આ અઠવાડિયામાં મોકલેલાં બન્ને કાવ્યો જોગાનુજોગ શૂન્યથી શરૂ થાય છે.. તો માણો ડૉ. જગદીપભાઈ નાણાવટીની રચના! 

શૂન્ય છું, તો પણ ભરોસો છે મને
એક-તારો સાથ હો, તો દસ બને

લાગણી, શબ્દો હુંફાળા ને ગઝલ
જે હતું આપી દીધું, મારી કને

વારતા ટૂંકી, અને પ્રસ્તાવના
એક આખો ગ્રંથ હો એવું બને

આંખની પિછાણ પણ ન્હોતી છતાં
ઓરતા એવા કે બસ મળવું તને

મૌનની ભાષા હતી મારી ફકત
તોય પણ ઈર્ષ્યા થતી સંવાદને

ડૉ. જગદીપભાઈ નાણાવટી

પાંગરી વસંત

પાંદે  પાંદે  પ્રકૃતિની  કેવી  પાંગરી વસંત
પંડે પંડે  પ્રીતડીની  એવી  પાંગરી વસંત

ડામરી ડાઘ પરે રીઝ્યો દયાનો રે દરિયો
ડગલે ડગલે લીલોતરીની લાંગરી વસંત 

ઝાડ કિંકર ના સૂનાં  ના જૂનાં હાડપિંજર
ઊસર ધરા થૈ નવોઢા સજી કાંગરી વસંત

વનરા તે વનમાંયે રુક્ષતાથી જે રૂઠી રૂઠી
રાધાને રમણી બનાવે રે સાંવરી વસંત

સૂકા પતઝડે ફીકા ખર્યાં જે પતંગ પચરંગ
ચાર ચાંદ ચંચળ ચમકાવે માંજરી વસંત

ડરવું ત્યાં મરવું- કુંજી એવું મ્હોર તું ‘દિલ’
ખરવું ના વરવું ગુંજે ગરવું બાંસરી વસંત

દિલીપ ર. પટેલ  
 

કોણ માનશે? - ‘શૂન્ય’ પાલનપુરી (’Shunya’ Palanpuri)

દુ:ખમાં જીવનની લા’ણ હતી, કોણ માનશે?
ધીરજ  રતનની  ખાણ હતી, કોણ માનશે?

શૈયા  મળે છે  શૂલની  ફૂલોના પ્યારમાં!
ભોળા  હ્રદયને જાણ હતી,  કોણ માનશે?

લૂંટી  ગઈ  જે  ચાર  ઘડીના  પ્રવાસમાં,
યુગ યુગની ઓળખાણ હતી, કોણ મનશે?

ઉપચારકો ગયા અને આરામ થઈ ગયો!
પીડા  જ  રામબાણ  હતી,  કોણ  માનશે?

આપી  ગઈ જે  ધાર જમાનાની જીભને,
નિજ  કર્મની  સરાણ હતી,  કોણ માનશે?

જ્યાં જ્યાં  ફરુકતી હતી  સૌન્દર્યની ધજા,
ત્યાં ત્યાં પ્રણયની આણ હતી, કોણ માનશે?

પાગલના મૌનથી જે કયામત ખડી થઈ,
ડાહ્યાની  બુમરાણ   હતી,   કોણ   માનશે?

‘શૂન્ય’ પાલનપુરી

અવિનાશી અજવાળું - રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’

નથી અમારું નથી તમારું, આ જગ સૌનું સહિયારું
મારામાં રમતું તે તારામાં રમતું, અવિનાશી અજવાળું

ઋતુ ઋતુના ચક્રે ખીલતું, નીત નવું નજરાણું
સાગર ખોળે ગિરીને ટોચે, સર્જન રમે રુપાળું

પ્રસન્ન પુષ્પે ઝૂમે મનડાં, પહેરી પ્રેમ પટોળું
ષટ્રરસ ધારાએ ધરણી ધરતી સૌને સરખું વાળું
આ જગ સૌનું સહીયારું

પુનીત પ્રભાતે ઉષા સંગે, દિવ્ય ચેતના ઓઢું
બ્રહ્માંડના મંગલ આશીષ પામી, નિશદીન હું હરખું

માનવ જન્મ મોંઘેરો મળીયો, આત્મ ચિંતને માણું
સત્સંગના પાવન પ્રેમ પ્રકાશે, અંતર મન અજવાળું
આ જગ સૌનું સહીયારું

નિર્મળ ભક્તિ દૈવિ શક્તિ, સુખ દાતાનું ભરણું
કરુણા અભય વરદાને ઉજવીએ, શાન્તી પર્વ નું ટાણું

આકાશદીપ વદે પ્રેમ દિવડે, કલ્યાણ જ્યોત જગાવું
ખીલવી અવનીએ ભારતીય સંસ્કૃતિ, અમર આશ અજવાળું
નથી અમારું નથી તમારું, આ જગ સૌનું સહીયારું

રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’  

પ્રેમ છે - ડૉ. જગદીપ નાણાવટી

ન તું
ખુશ્બુમાં હો,
ન તું કલરવ માં હો,
નહીં કેસુડે
ચંપે કે શમણામાં હો,
તોય
યાદોને ઝબકારે
આખે આખી રે
તને માણું,
એનુંજ નામ
પ્રેમ
છે

ડૉ. જગદીપ નાણાવટી

એમના મજેદાર બ્લોગ પર વિશેષત: પ્રસંગોપાત્ત ને સમયોચિત રચાયેલી વૈવિધ્યસભર રચનાઓ માણવા  http://www.jkshabdasoor.blogspot.com/  લિંક પર ક્લિક કરવાનું ચુકશો નહીં.

કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો - અવિનાશ વ્યાસ (Avinash Vyas)

માડી! તારું કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો,
જગ માથે જાણે પ્રભુતાએ પગ મૂક્યો;
કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો.

મંદિર સરજાયું ને ઘંટારવ ગાજ્યો,
બ્રહ્મનો ચંદરવો માએ આંખ્યુંમાં આંજ્યો,
દીવો થાવા મંદિરનો ચાંદો આવી પૂગ્યો;
કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો.

માવડીની કોટમાં તારાનાં મોતી,
જનનીની આંખ્યુંમાં પૂનમની જ્યોતિ;
છડી રે પુકારી માની મોરલો ટહુક્યો,
કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો.

નોરતાંના રથના ઘૂઘરા બોલ્યા,
અજવાળી રાતે માથે અમૃત ઢોળ્યાં;
ગગનનો ગરબો માનાં ચરણોમાં ઝૂક્યો,
કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો.

અવિનાશ વ્યાસ

જીવનકાળ: જુલાઈ 21, 1911 થી ઓગષ્ટ 20, 1984.

ગુજરાતી ચલચિત્રોમાં આપેલા ગીત-સંગીતથી લોકપ્રિય થયેલા. જેમણે ‘પાંદડું લીલું ને રંગ રાતો’ કાવ્ય-સંચય આપેલો.

વસંત - રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’

વસંત

સજ્યા શણગાર ભરી રંગો ભરપૂર
મલકે છે મુખ નીરખી કુદરતનું રુપ
ખોબલે ખૂલ્યા આજ ખૂશીના ખજાના
આજ વાયા છે વાયરા વસંતના

સુગંધી સમીરે દીધા સંદેશ ચોદીશ
કેસુડાના રંગો છલક્યા ચોદીશ
મીઠા લાગ્યા છે મને ટહૂંકા કોયલના
આજ વાયાછે વાયરા વસંતના

રુપરંગે ખીલ્યાછે પુષ્પો ને પર્ણ
ભમરાઓ ભમતા આજે કુસુમોને દલ
સરોવર હીંચોળે છે ગુલાબી પોયણાં
આજ વાયા છે વાયરા વસંતના

ઋતુરાજની શોભાથી શોભે છે અવની
લીલીછમ વેલીઓને ફૂલની રંગોળી
મરકે છે હોઠ રતુંબલ યૌવનના
આજ વાયાછે વાયરા વસંતના

વિહંગ સંગ ઝૂમે મસ્તીથી મંજરી
ગાતી રે ગીત છૂપા ઝૂમતી કળી
સૂણજો રે સૂર મારા દિલડાના
આજ વાયાછે વાયરા વસંતના

રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’