માડી! તારું કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો,
જગ માથે જાણે પ્રભુતાએ પગ મૂક્યો;
કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો.
મંદિર સરજાયું ને ઘંટારવ ગાજ્યો,
બ્રહ્મનો ચંદરવો માએ આંખ્યુંમાં આંજ્યો,
દીવો થાવા મંદિરનો ચાંદો આવી પૂગ્યો;
કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો.
માવડીની કોટમાં તારાનાં મોતી,
જનનીની આંખ્યુંમાં પૂનમની જ્યોતિ;
છડી રે પુકારી માની મોરલો ટહુક્યો,
કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો.
નોરતાંના રથના ઘૂઘરા બોલ્યા,
અજવાળી રાતે માથે અમૃત ઢોળ્યાં;
ગગનનો ગરબો માનાં ચરણોમાં ઝૂક્યો,
કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો.
અવિનાશ વ્યાસ
જીવનકાળ: જુલાઈ 21, 1911 થી ઓગષ્ટ 20, 1984.
ગુજરાતી ચલચિત્રોમાં આપેલા ગીત-સંગીતથી લોકપ્રિય થયેલા. જેમણે ‘પાંદડું લીલું ને રંગ રાતો’ કાવ્ય-સંચય આપેલો.
શ્રી અવીનાશ વ્યાસ એટલે ગુજરાતી ગીત સંગીતથી સૌને ઝૂમતા કરનાર્.ગાવાનું મન થઈ જાય
તેવી તેમની રચનાઓ ની જેમ પ્રકૃતિ સાથે નું તેમનું ચીંતન ખૂબ ગમી ગયું.
વસંતને વધામણા દેતી આકાશદીપની આ રચના સાચેજ મનને ઝૂલે ઝૂલાવી ગઈ.કવિ લોકને
અંતરથી અભિનંદન
પ્રકાશ દેસાઈ