તમે ટહુક્યાં ને આભ મને ઓછું પડ્યું…
ટહુકારે એક એક ફૂટી પાંખો ને હવે
આખું ગગન મારે ઝોલે ચડ્યું… તમે..
લીલી તે કુંજમાંથી આવ્યા બે બોલ
જેમ ઊજળી કો’ સારસની જોડ,
પાંખનો હેલાર લઈ પાંપણિયે, ઉર મારું
વાંસળીને જોડ માંડે હોડ
તરસ્યા હરણાંની તમે પરખી આરત
ગીત છોડ્યું કે કુંજમાંથી ઝરણું દડ્યું… તમે..
મોરનાં તે પીંછામાં વગડાની આંખ લઈ
નીરખું નીરખું ન કોઈ ક્યાંય
એવી વનરાઈ હવે ફાલી
સોનલ ક્યાંય તડકાની લાય નહીં ઝાંય
રમતીલી લ્હેરખીને મારગ ન ક્યાં..ય
વન આખું રે લીલેરા બોલે મઢ્યું… તમે..
ભીખુ કપોડિયા
