વ્યવહાર છે – રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’

વ્યવહાર છે

રમાડો જો તલવાર તો સદા ઘાવ છે
તણખતા વેરઝેરના એ વ્યવહાર છે

શાખાએ જો ખીલે પુષ્પ તો મહા પ્યાર છે
મહેંકતી મધુરપના એ વ્યવહાર છે

ચાંદ છે તો ચાંદનીના સરપાવ છે
કેવા શીતળ પ્રકૃતિના આ વ્યવહાર છે

મેઘ છે તો સદા ભીંના ઉપહાર છે
મા ધરતીના કેવા લીલુડા વ્યવહાર છે

છે અષાઢી પૂનમ ને પુનિત ગુરુ ચરણ
પરખ પ્રભુની એ આતમનો વ્યવહાર છે

કરુણા ભર્યા જો ભાવ માનવ ઉર છે
‘આકાશદીપ’ એજ તીર્થંકરના વ્યવહાર છે

રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’

આ રાવણરાજ છે – વિપુલ જાંબુચા

ગલીયે ગલીયે ચૌકે ચૌકે,
રાવણ મળ્યા મોકે મોકે.
કોને વીંધુ કોને તારુ,
રામ મુંજાણા કેટલા મારું.

ન માન માં નું ન આદર પિતાનો,
વાંક દેખાય છે આજની સિતાનો.
સિતા જો ના રોકે તેના કામણ ને,
રોકે કેમ મંદોદરી રાવણને.

ઉપરનું મળે નોકરી એમ કરવી,
ઘરની માંગણીઓ પુરી કેમ કરવી.
સિતા જો ના મુકે રટણ સોનાનું,
લાવે કયાંથી રામ આજ હરણ સોનાનું,

હું ધારું તો એને બધું મળે,
વિચારે સુગ્રીવ એમાં મને શૂં મળે.
હદ ધરતીની લંકાને સીમા છે આસમાનની,
ટુંકી પડે છે બાળવા પુંછ હનુંમાનની.

એની જ કાલ હતી,
એની જ આજ છે.
લવ કુશ રહેજો ચેતતા,
આ રાવણરાજ છે,
આ રાવણરાજ છે.

વિપુલ જાંબુચા

ગઝલ – ડૉ. જગદીપ નાણાવટી

સબંધો આપણાની ડાળખી બટકી રહી છે
ન જાણે વાત શા મુદ્દા ઉપર વટકી રહી છે

અમે તો પહાડને પણ કહી દીધું રસ્તો કરી દે
સવારી શી ખબર કઈ કેડીએ અટકી રહી છે

ઉડે જો ઝુલ્ફ સહેજે પણ, કરૂં દિદાર તારા
હવામાં ક્યારની એ પળ હજુ લટકી રહી છે

ન રાખું જામ હાથોમાં, તને સઝદા કરૂં જો
અમારી એજ દિલદારી તને ખટકી રહી છે

હજુયે વણફળી ઇચ્છાની રાધા ગોકુળોમાં
બિચારી ગાય થઈ ગલીઓ મહીં ભટકી રહી છે

સતત શ્વાસોમાં જકડેલી અમારી જીંદગાની
સમયની રેતની માફક હવે છટકી રહી છે

ડૉ. જગદીપ નાણાવટી

ગઝલ – વિવેક ટાંક

સમયને સઘળુ માન અહીં આપવું પડે,
ચાલેલું અન્તરેય કોક દી’ માપવું પડે,

રાખવી હોય ગઝલ ને જીવતી જો પાનમાં,
તો કલમમાં શાહીનું ટીપું નાખવું પડે,

સબન્ધમાં તો કેવી બનાવટ થાય છે અહીં,
નામ પણ દોસ્તનું દુશ્મનમાં છાપવું પડે,

રેખાઓ હાથની રોજ તો સાથમાં થોડી હોય ?,
વેરાન રણ ધીમા પગલે કાપવું પડે,

પ્રણયની ગૂઢ વેદનાઓ જાણવા “વિવેક”,
કાજળ સ્નેહનું આન્ખ સાથે ચાંપવું પડે

વિવેક ટાંક

વિસામા – રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’

જીવનમાં વિસામો ના હોય તો જીંદગી ભાર રુપ લાગવા માંડે છે.
એક નાનકડું બીજ અંકુર બને, વૃક્ષ થાય અને કેવા વિસામા જગત ને મળે…..

છંદ વિધાન ..ગા ગા ગા લ ગા લ ગા ગા ગાગાગાલ ગાલ ગાગા

વિસામા

જોને કેવું બીજ સંવરતું સ્વપ્નસું વટવૃક્ષે
ને કોમલ અંકુર દે વૃક્ષના છત્ત્રર વિસામા

બાલેન્દુ હું બીજ ઘેલી ઘૂમતી પૂનમ થવાને
રાસે રમતી ચાંદની દે સર્વને અંતર વિસામા

જોને સૂરમાં મગન ચિત્તડું ગૂંથતું સરગમ તાલે
વેણુ નાદે લીન રાધાને હૈયે જંતર વિસામા

વેદના ભરી દૃષ્ટિ સંતની દ્રવતી આ સંસારે
ને કરુણા તું બક્ષતી હૂંફાળા સ્નેહલ વિસામા

જ્યાં પરખાયા પાવન જ્ઞાન ત્યાં પ્રગટતું તીર્થ
ચાલ્યા પાય પરમાર્થે ત્યાં સર્વદા મંગલ વિસામા

જોડાયા ક્ષણક્ષણ તો દિસંત અનંત કાલચક્રે
બૂઝ્યા ‘ દીપ અટકી યાત્રા તો આખર અક્ષર વિસામા

રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’