બનવું કદમ્બ કુંજગલીનો છોડ- દિલીપ ર. પટેલ

બનવું કદમ્બ કુંજગલીનો છોડ

તૃણ શા સૂકા સૂના આ આયખામાં વનરાવન વાવવાના વાલમ જાગ્યા છે કોડ
તું એક વનમાળી માવા ઝંખુ ત્હારી જોડ રુદિયામાં રહી મારા જીવતરને તું મોડ
વક્ષવેલીને બનવું કદમ્બ કુંજગલીનો છોડ

મેદ વિષય વાસનાનો મેલી મેં તો કલેવર કીધું પોલો વાંસ
રાહ જોઉં છું ક્હાન ખોલી આંખ કાન શા ઈન્દ્રિય દ્વાર જે પાંચ
લઉં જે શ્વાસ ભરી તારો સાદ વેણુ મારી એવી વગાડ ધેનુ થઈ મળવા મૂકું દોડ
વક્ષવેલીને બનવું કદમ્બ કુંજગલીનો છોડ

કળી કુરુક્ષત્રે કર્મઠ કામઠે માણવો મનડે નિમિષ્યારણ માહોલ
યમુના તીર રાગ ગિર પીગાળી પંડે મ્હોરવો મહિમાનો મોલ
ધાર્યું મેં ગાંડિવ પંડ પ્રતિ ગોવિંદ છોડ સુદર્શન ચક્ર સ્નેહે ને મનખાભાવ તું તોડ
વક્ષવેલીને બનવું કદમ્બ કુંજગલીનો છોડ

તૃણ શા સૂકા સૂના આ આયખામાં વનરાવન વાવવાના વાલમ જાગ્યા છે કોડ
તું એક વનમાળી માવા ઝંખુ ત્હારી જોડ રુદિયામાં રહી મારા જીવતરને તું મોડ
વક્ષવેલીને બનવું કદમ્બ કુંજગલીનો છોડ

દિલીપ ર. પટેલ
જૂન 26, 2009

ગઝલ – ડૉ જગદીપ નાણાવટી

રણ નગર, મૃગજળ ગલી
આટલી ઓળખ ભલી

એક શમણે ટળવળું
રાત આખી પાછલી

કેટલા દરિયા વહ્યા
આંખ બે જ્યારે છલી

પ્રાણ વાયુ છે છતાં
સૌ ફફડતી માછલી

છે શિલાલેખો બધાં
ગાલ પરની કરચલી

લાશ ક્યાં બોલે કદી
જે હરી, કે યા અલી

-ડૉ જગદીપ નાણાવટી

કેફમાં ભૂલ્યા કરું -રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’

બસ આપણે તો આપણે એ જ ભ્રમમાં હાલ્યા કરું
પકડેલ તંતો ને રમાડી કેફમાં ભૂલ્યા કરું

છું હું સવાયો આ જગે, રાચી જ ઘૂઘવ્યા કરું
ભરતી પછી ઓટ છે એ કેફમાં ભૂલ્યા કરું

ઘા એક કટકા બે જ ની મસ્તીથી ગાજ્યા કરું
બનતા મિત્રો દુશ્મન તો પણ કેફમાં ભૂલ્યા કરું

વ્યવહારનાં લેખાં જ ભૂલી ત્રાજવે તોલ્યા કરું
શાણપણની વાત વિસરી કેફમાં ભૂલ્યા કરું

ખીલ્યું પ્રભાત ઝળહળશે નભ એ જ હું ગાયા કરું
ને વાત સંધ્યા રાતની હું કેફમાં ભૂલ્યા કરું

‘આકાશદીપ ‘ વદે નશો જાશે જ નક્કી ઊતરી
જાયે સમય થાશે પછી શું ? કેફમાં ભૂલ્યા કરું

-રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’

અભિલાષા – શીરીન પડાણીયા

કરમાય ગયેલા જીવન માં તાજગી તું ફેલાવી દે, એ જ મારી આશા છે,
ઉજળ થયેલા આ જીવતર માં ખુશહાલી તું ફેલાવી દે,
એટલી જ અભિલાષા છે.

આ તંતુ તંતુ ને પ્રેમ થી તરબોળ તું કરી દે, એ જ મારી આશા છે,
બની શકે તો આ જીવતર માં સારી સુવાસ તું ફેલાવી દે,
એટલી જ અભિલાષા છે.

આ જીવતર માં રોશની ની કિરણ તું ફેલાવી દે, એ જ મારી આશા છે,
બની શકે તો એક પળ શાંતિ ની તું આપી દે,
એટલી જ અભિલાષા છે.

રોમે રોમે તારા નામનું રટણ તું જગાડી દે, એ જ મારી આશા છે,
બની શકે તો શ્વાસો શ્વાસ માં તારું નામ તું દીપાવી દે,
એટલી જ અભિલાષા છે.

મારા શબ્દ શબ્દ માં મીઠાશ તું ફેલાવી દે, એ જ મારી આશા છે,
બની શકે તો વાણી માં મધુરતા તું પુરાવી દે,
એટલી જ અભિલાષા છે.

તારા પ્રેમના રંગમાં તું રંગાવી દે, એ જ મારી આશા છે,
બની શકે તો મારા આ પ્રેમ ને અમર તું બનાવી દે,
એટલી જ અભિલાષા છે.

ભટકી ગયેલા પથિકને પંથ તું બતાવી દે, એ જ મારી આશા છે,
બની શકે તો આ ‘ભવસાગર’ ને પાર તું કરવી દે,
એટલી જ અભિલાષા છે.

તરસી ગયેલી આ ભક્ત ની તરસ તું છીપાવી દે, એ જ મારી આશા છે,
બની શકે તો એકવાર તારા દર્શન તું કરાવી દે,
એટલી જ અભિલાષા છે.

બીજું કાંઇ ના માંગુ તારી પાસે હું તો ,આટલી જ મારી આશા છે,
બની શકે તો આ જીવ ને અસલ મુકામે તું પહોંચાડી દે,
એટલી જ અભિલાષા છે.

‘શીરીન’
એમના બ્લોગ ભવસાગરની મુલાકાત લેવા અહીં ક્લિક http://shirinpadaniya.wordpress.com/ કરશો.

આકાશદીપ બ્લોગની પ્રથમ વર્ષગાંઠ

મુરબ્બીશ્રી રમેશભાઈએ ધીરજ ધરીને ભિન્ન ભિન્ન બ્લોગમાં, ખાસ કરીને કવિલોકમાં, એમના આકાશદીપનો પ્રકાશ પાથર્યા બાદ, પોતીકો આકાશદીપ બ્લોગ શરૂ કરીને એમના ઈજનેર વત્તા કવિ દિલના અનુભવ વત્તા કલ્પનનું જનરેટર એમાં સાચ્ચેજ ઝગમગાવી દીધું છે. આજે એનો અતિ આનંદ અનુભવાય છે.

ત્રિપથગા વિમોચના વિધિમાં પહેલી વાર મળ્યા મિત્રો ત્રિબ્લોગના
આકાશદીપ હાં બ્લોગ લૈ અવતર્યા મહીં ચિતર્યા કાવ્યો ત્રિલોકના
બ્લોગ બ્લોગ પ્રકાશી એતો સાલ પૂર્વે કેવા હર્યાભર્યા અહિંયા ઠર્યા
આશ આકાશને આંબે વાત વાચકોને આંજે એજ શબ્દો કવિલોકના

કવિલોક વતી આપનો આકાશદીપ આમ અવિરત અજવાળા પાથરતો રહે એજ અભ્યર્થના.

દિલીપ ર. પટેલ
જયેશ ર. પટેલ

ઓહ માય ગોડ મારામાં જીવે આઈપોડ!- દિલીપ ર. પટેલ

ઓહ માય ગોડ મારામાં જીવે આઈપોડ!

હાથ ઝાલ્યું મેં જ્યારથી આઈપોડ, હાય દિમાગને શું થયું માય ગોડ!
આલ્ઝાયમર ફેરવે હાં રે જીવતરનો મોડ એ પહેલાં પ્રભુ પાડ તું ફોડ
ઓહ માય ગોડ મારામાં જીવે આઈપોડ!

રાખે નામું સંબંધ સંપર્ક કામકાજ કેરી ઝંઝટ એ તો ઝીલે પડ્યો બોલ
કોકિલ કેવી! ચાંચ એની કાનમાં કૂંજી હાં ઘટમાં ગૂંજી કરાવે કિલ્લોલ
શું સોચું આ અલ્લાઉદ્દીનનો જાદુઈ ચિરાગ યા વિક્રમ વેતાળની જોડ?
ઓહ માય ગોડ મારામાં જીવે આઈપોડ!

વીડિયો વોર ગેમથી આંગળી થઈ પાંગળી તોય બંદૂક થયાનો વહેમ
લાગણી થઈ નાગણી મનુજ હણશે ટોય ગણી હાય રાખ જણશે રહેમ
મહાભારત વોર રે શબરીના બોર ખરંતા ખીલશે ખરાં સંસ્કારના છોડ?
ઓહ માય ગોડ મારામાં જીવે આઈપોડ!

હાઈ ટેક હાઈ ટેક દિલમાંય ગુંજતી હાય એ ટ્રેક હાં જાણું છે હાર્ટ એટેક
અંશ હું આઈંસ્ટાઈનનો ગઈકાલ લગી જે ગાયો આજ ભુલાતી એ ટેક
બ્રેઈન મારું બહેર મારશે માયામઝધારે કોણ તારશે બોટ ઓવરલોડ?
ઓહ માય ગોડ મારામાં જીવે આઈપોડ!

દિલીપ ર. પટેલ
ઓરેંજ, કેલિફોર્નીયા
નવેમ્બર 14, 2010

એક ગઝલ – ડૉ. જગદીપ નાણાવટી

એક સન્નાટો બધે વ્યાપી ગયો
શબ્દ સઘળું મૌનને આપી ગયો

યાદને રણ, ખ્યાલ સુધ્ધા આપનો
કેટલી ૠતુઓને ઉપસાવી ગયો

બંદગીનો સાવ ખોટો રૂપિયો
બાખુદા વ્યવહારમાં ચાલી ગયો

જીંદગી શું ચીજ છે તારા વિના
એક ખાલી જામ સમજાવી ગયો

રે અભરખો સૂર્ય થાવાનો સતત
આગીયામાં આગને ચાંપી ગયો

શ્વાસને જે પારણાં ઝુલાવતાં
રેશમી એ ડોર તું કાપી ગયો

ડૉ. જગદીપ નાણાવટી

ગત વર્ષ (૨૦૬૬)નું ગાણું… – ડૉ. જગદીપ નાણાવટી

ગત વર્ષ (૨૦૬૬)નું
ગાણું….

ધડાક દઈને ડેલી વાસો, બહાર ઉભો હું ડોસો
મોર પિચ્છ મારૂં કાઢીને મુગટ નવાએ ખોસો..!!
અમને મારી દીધો ઠોસો ??!!

કેટ કેટલી વ્યથા અમોએ તારી સાથે બાંટી
જલસા પાણી તારા ખાતે, દ્રાક્ષ અમોને ખાટી..!!
તોયે અવળી મારી આંટી..??

કાળા ધોળા કંઈક કર્યા તેં, ઢાંક પિછોડો કરવો
છબછબીયા દેખાડી સહુને, અંદર દરિયો તરવો..!!
કેવો વેશ તમારો વરવો…??

મારામાંથી ધડો લઈને નવી વાનગી રાંધો
સંબંધોની સોઈ થકી વણસેલા રીશ્તા સાંધો
એવી ગાંઠ જીવનમાં બાંધો
તમને કોઈ પછી ના વાંધો

દઈ દ્યો આજ અમોને કાંધો
દઈ દ્યો આજ અમોને કાંધો….!!!

-ડૉ. જગદીપ નાણાવટી

શુભ દિવાળી અને નૂતન વર્ષાભિનંદન

કવિલોક વતી સહુ વાચક મિત્રોને શુભ દિવાળી અને નૂતન વર્ષાભિનંદન

તમારા દિવાળી વળી નવું વરસ ખીલજો રે પ્યારા! ન્યારા બહુ સરસ
ઉર આંગણિયે થઈ કરુણા કળશ રંગોળીમાં ઘૂંટજો શુભ લાભ સબરસ
જીવનરથે સજી સેવા પરહિત હરખ મુક્તિપથે ધપો ધરી પરમ પરખ
સુવિચાર સદાચારની લઈ તરસ વાલમવર્ષાએ ભરજો હરિહેત જણસ

દિલીપ ર. પટેલ
જયેશ ર. પટેલ

કાશ એનુ નામ છે, નવલું વરસ – ડૉ. જગદીપ નાણાવટી

એક સરખી પગ તળે સહુના, ફરસ
અન્યને પીવડાવ તું, મુકી તરસ
કાશ એનુ નામ છે, નવલું વરસ

સ્વાર્થનું છોડી અહંકારી તમસ
દેશને ગણજો હવે ખુદની જણસ
કાશ એનુ નામ છે, નવલું વરસ

સાવ અંધાધૂંધમાં આંખો બળે
શ્વાસ જો બે શિસ્તના લેવા મળે
કાશ એનુ નામ છે, નવલું વરસ

વૃક્ષનુ છેદન કરે જે માનવી
એજ હાથે કૂંપળો ફુટે નવી
કાશ એનુ નામ છે, નવલું વરસ

એકઠા આ ભ્રષ્ટ નેતાઓ કરી
દ્યો સજા ભેગા મળી સહુ આકરી
કાશ એનુ નામ છે, નવલું વરસ

બંધ આંખે ક્યાં સુધી આ પાલવે ?
સહેજ ખુલ્લી આંખથી જીવજો હવે
કાશ એનુ નામ છે, નવલું વરસ

ડૉ. જગદીપ નાણાવટી