દુનિયાના આકાશે ઉડતાં આપણ સૌ પતંગ રે – ડૉ જગદીપ નાણાવટી

દુનિયાના આકાશે ઉડતાં આપણ સૌ પતંગ રે
નાના મોટા રંગબીરંગી જેવો જેનો રંગ રે

કોઈની દોરી ટૂંકી, કોઈની લાંબી જેવા ભાગ રે
કો’ આંબે આકાશે, કોઈની ઠુમકીઓ બેઢંગ રે

એક બીજાની હુંસા તુંસી, કાઇપો કાઇપો થાય રે
ખેંચ ખેંચમાં વીટવું ભુલતા, ગુંચળામાં સહુ તંગ રે

એક ઉડે ગંભીર સ્થિર થઈ, એક ફુદકતો જાય રે
સ્થિત પ્રગ્નને વંદી સઘળા, રહેતા કાયમ દંગ રે

ક્યાંક ફાંટવું, સહેજ તુટવું, જીવનની ઘટમાળ રે
લાગણીઓની લુબ્દી મારો, ઘાવ ભરેલા અંગ રે

સાંજ પડે ને વહેલુ મોડું, છે જ કપાવું પંડ રે
કોઈ ઝાંખરે, ઉડવા પાછું, કોઈ અલખને સંગ રે

ડૉ. જગદીપ નાણાવટી

ડૉ જગદીપ નાણાવટીની બે ગઝલ

સમાધાન થોડું કરો કંટકોથી
પછી મહેકશે જીદગી ખુશ્બુઓથી

તને એનો અંદાઝ પણ હોય ક્યાંથી
ઝખમ વણ ઉકેલ્યા મળ્યા દોસ્તોથી

ખુદ્દા વાત થાશે તમારી, એ ડરથી
રહું સહેજ છેટો હવે મસ્જિદોથી

તમે જો પ્રતિબિંબ થઈને જ આવો
ચરણ હું પખાળું નર્યા મૃગજળોથી

પ્રથમ વાર પહોંચ્યો કબરની લગોલગ
રહ્યો આજીવન દુર હું મંઝિલોથી

ડૉ જગદીપ નાણાવટી
__________________________________________________

આયને ચહેરો ઉતારી આવ તું
ને પછી મન આપણા સરખાવ તું

રે..! કિનારે પથ્થરો તો સૌ બને
એક પરપોટો બની બતલાવ તું

સાત દરિયા પાર કરનારા, થશે
બે જ ઘુંટે જામમાં ગરકાવ તું

દે ખુદા મરહમ સરીખો હમસફર
તે પછી દેજે સફરમાં ઘાવ તું

માંડ શમતાં લાગણીના પૂર જ્યાં
ત્યાંજ પાલવ રેશમી સરકાવ તું

જીંદગી આખી છુપાયો તું, હવે
હું છુપાયો કબ્રમાં, દે દાવ તું

ડૉ જગદીપ નાણાવટી

તું અને હું – પારૂ કૃષ્ણકાંત ‘પિયુની’

“તું અને હું ”

તું સ્વતંત્ર સ્વૈવિહારી ,
હું વ્હાલપની હુંફમાં વિહરતી ,
તારો મારા હ્રદય માંહી વહાલસોયો વિસામો .

હું ભામા ભદ્રિક ભાવોની ,
તું સંસ્કૃત સમ્માનિત સદાચારી ,
તને આદરે આરુઢું અણુ અણુ માંહી.

તું અને હું જીવ્યા કંઈ લાખ બંધનોમાં ,
તું મગ્ન માળી સુગંધિત મધુવનનો ,
હું તેમાં જીવન ભરતી સ્નેહલ નિર્ઝરી .

તું મારો સમર્થ સહ્રદયી સાજન ,
હું તારી પ્રેમે સમર્પિત સજની ,
તુજમાં હું ને મુજમાં તું એવુંજ બની રહેવું …..

પારૂ કૃષ્ણકાંત ‘પિયુની’

http://piyuninopamrat.wordpress.com/