પિંડ કરમાયા
(કત્આ – છંદ: લગાગાગા લગાગાગા લગાગાગા લગાગાગા)
જણી જૂઠી એ જગમાયા મૂઠી રુદિયે પથરાયા
ન પરખાતું એના થ્યા આપણે હાયે પડછાયા
ચુસી લોહી સ્વયં ઓક્યા કુડો હાં કાર્બની કેફી
ધરા સારી પચાવી થૈ કુત્તા ભટક્યા હડકાયા
શરીરી રૂપ એ એવા છુપાયા કે ન પરખાયા
દુકાને માલ એનો તોય ‘મારું’ માં અટવાયા
ગર્ભ વ્યથા છતાં કર્તા દમ્ભે દર્ભેય ના પામ્યા
‘અહં બ્રહ્માસ્મિ’ ભ્રમે ના ભજી હરિ ભવ ભરમાયા
ગર્ભપીઠે ખીલે ક્રોસે કળિકાળે એ ધરબાયા
ગુનેગારો છડેચોકે મુક્તિદા ફંદ ફરમાયા
સજી ચશ્મા સૂતાં ઊંધા રખેવાળો મદે મોહે
કણોમાંયે વસ્યાં ઐશ્વર્યધારી પણ ન પરખાયા
લડ્યાં રે ક્રોસ કાબા ઓમ તારક એ ન હરખાયા
ધર્મ ધતિંગ ખેલી ચાહ લૈ મેલી ન શરમાયા
કુટુમ્બ જ્યાં વસુધા તોય હાઉસ કાજ થ્યા માઉસ
કમ્પ્યુટરી બ્રહ્માંડે ડૉટ થૈ દિલ પિંડ કરમાયા
દિલીપ ર. પટેલ 6/6/11
કમ્પ્યુટરી બ્રહ્માંડે ડૉટ થૈ દિલ પિંડ કરમાયા
…………………………..
વાહ! આ એક જ પંક્તિમાં આપે આકાશની ઊંચાઈ માપી લીધી.સરસ સુંદર ગઝલ.
રમેશ પટેલ (આકાશદીપ)
[...] પિંડ કરમાયા – દિલીપ ર. પટેલ [...]