દે આ દેશ દુહાઈ…….રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’

અન્ના તારી અમર કમાઈ, ધન ધન તવ સચ્ચાઈ
જીવ્યા જીવન જન સેવામાં, ખર્ચી સુખદ તપાઈ

ભ્રષ્ટાચાર કરે દુર્દશા , બહુ જ છકે ઠકુરાઈ
આવ્યો સાવજસો દિલ્હીમાં, દીધી વતન દુહાઈ

હથિયાર અહિંસાનું અમોઘ, છેડી ક્રાન્તિ લડાઈ
છે લડવી બીજી આઝાદી , જાગો દો ઉતરાઈ

ઉપવાસી અન્ના દે હાક , હો દૂર ભાગબટાઈ
માયાવી રાજ રમત હાલી, ધોખા ને ચતુરાઈ

રાષ્ટ્રનાયક તવ અન્નાગિરી, તોલે જગ શઠાઈ
તારી વાણી વચન કહાણી, દે આ દેશ દુહાઈ

ધન ધન અન્ના તારી કમાઈ (૨)

- રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’

હાં રે દીધી દારૂણ સજા રે – દિલીપ ર. પટેલ

તગડી સરકારે બગડી બેદરકારે ઉતાર્યા ઉપવાસે અન્ના હજારે
હિન્દ સેવક સેનાનીને જીવતર આરે ના રે નવરાશ ના રજા રે
હાં રે દીધી દારૂણ સજા રે

પ્રધાનો ખાતા પૈસા ખાતાં અહીં બિચારા અંજળ મૂકતાં આતા
નહીં રે સંભળાતા આ ભ્રષ્ટાચાર વિરોધી વા વંટોળિયા વાતા
ભૂખમરામહીં મરતી ભારતમાતા છે દિશાહીન તિરંગી ધજા રે
હાં રે દીધી દારૂણ સજા રે

ફરિયાદ ન કાન ધરે વાદ વિવાદ જ કરે એ ગૂંગળાવે વિશ્વાસ
સેવા પેગામ નીચે નેવા હાં ગામ વેચે વિકાસ નામે રે વિનાશ
સત્તા નશે નાચે કચેરી મ્હેલાતે રાચે નાગરિક શિરે ના છજા રે
હાં રે દીધી દારૂણ સજા રે

દેશ રોજી મનમોજી લૂંટે લાલચ લાંચે પ્રજા પીડિત પાયમાલ
જઠરાગ્નિ છે જાગ્યો, આવ્યો વારો કરવા ધારો જન લોકપાલ
લાત દઈ લૈ ઘૂસ જે ફોડે કારતૂસ નિર્જળ ધણ નહીં વેઠે વધારે
હાં રે દીધી દારૂણ સજા રે

દિલીપ ર. પટેલ
એપ્રિલ 2011

बरस रहे है रीमझीम अन्ना….रमेश पटेल ‘आकाशदीप ‘

बने पुकार जनताकी अन्ना
अब नहीं रुकेगी आंधी ।

भगाओ भ्रष्टाचार भारतसे
देंगे शक्ति हमें गांधी ॥

बरस रहे है रीमझीम अन्ना
भीगो भारतवासी ।

चलो दोस्तो मिलकर आगे
पाना है पावन उजासी ॥

हर प्रान्तसे आवाज उठी है
देशको लूंटने न देंगे।

हो भलाई जनताकी भैया
वह लक्ष्य लेकर जीयंगे॥

लोकतंत्र है गौरव अपना
है वंदेमातरम प्यारा ।

अहिंसा ही ताकात हमारी
दूर करेंगे अंधेरा

हो नित मधुर सवेरा (२) ॥

रमेश पटेल ‘आकाशदीप’

લા’કાંત ” કંઇક ” ની બે રચનાઓ

આ લ્યો, તમારું આમંત્રણ ને મારી પેશકશ! :
[૧]

સ્પર્શની તાકાત કેટલી છે!ભાગ્યેજ જાણે છે કોઈ!
એક સ્પર્શમાં વીજ-શક્તિપાતના બીજ હોઈ શકે!

એક સ્પર્શ એક સાથે સ્પંદન હજારો સર્જી શકે છે,
એક સ્પર્શ માત્ર અંગેઅંગમાં આગ લગાવી શકે છે!

આત્મ-ચેતનાના વીજ-શક્તિ ના તરંગ સ્પર્શે,તો,
એક તૃણના મૂળમાં વિસ્ફોટની શક્યતા હોઈ શકે!

ટેરવાં બોંબની ચાંપ બને,ત્વચા-ક્ષેત્રે ભૂકંપ થાય!
બોમ્બવિસ્ફોટનું બીજ એક મનોભાવમાં હોઈ શકે!

સમષ્ટિના સર્જકનું મન ક્યાં છે? કોણ જાણે છે?
કોઈની આંખના ચમકારની આંચ ઉજાળી શકે!

[૨]

આકાશના રંગો જોતાં જોતાં, કદાચ, કોઈને ક્યારેક
પોતાની ભીતરનું આકાશ મળી જતું હોય છે!
એમ જ, ચુપચાપ! ચુપચાપ!! ખુલ્લાશ માણતા!
હવાની રવાની ને, તડકાનો વરસાદ,ભૂરાશ,
વાદળોની ધીમી ચાલને સાંભળતા સાંભળતા
અંતહીન પ્રતીક્ષા મુક્તિની …અકળ મુંજારો…!
વળગણોની વણઝાર …વિચારોના કાફલા….!
પણ, એ તો મન ના બંધન છે બધા આપણા !
પગલા ,ધ્વનિ, વાસ,સુગંધ,યાદો, પડછાયા,
સ્પર્શ,સ્પંદનો,કંપન,રણઝણ,સંસ્મરણો,માયા!
કંઈ ને કંઈ પીડે કનડે,કોઈ ને કોઈ ભૂતની છાયા,
ભીતરમાં તડપાવે, કર્યા કરે રટણ ,ત્રસ્ત કાયા!
ખૂલ્લા આકાશમાં વાદળો હોય કે ન હોય,
ક્યારેક અચાનક કો’ક સમજણ જડી પણ જાય !
આકાશ સેવનનો છંદ-નાદ જો લાગ્યો, હોય!
ક્યારેક સફરને અંતે ક્યાંક પહોંચી જવાય!

લા’કાંત ” કંઇક ” / ૨૨-૮-૧૧

આઝાદી…રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’

આઝાદીનો આંચલ ઓઢી પ્રગટ્યું નવલ પ્રભાત
હરખ સજીને ફરફર ફરકે ત્રિરંગી તાકાત
પાવન પર્વ પંદરમી ઑગષ્ટ ઉમંગી સરતાજ
જયહિંદ જયઘોષથી ગજવીએ લોકશાહીનાં રાજ
………………………………………………….

મળી આઝાદીને ,જનજન ઉરે આશ જનમી
ધન ધન અમે માત ગરવી,
હવે માને ખોળે, વતન સજવા જાત ધરવી

ધરા લીલુડી ને, ખળખળ વહેતાં પાક ઝરણાં
પળપળ દિલે હેત ભરતાં,
અમે ધાશું જોમે, જતન કરવા ભાવિ વરવાં

સજાવીશું માને, હર ચમન ફૂલે અમનથી
નવયુગે તને કોટિ કરથી,
દઈશું સન્માનો, વચન વટ હામે હરખથી

અમે તારા કાજે, વિકટ પથડે જંગ લડશું
ધવલ યશથી રંગ ભરશું,
ત્રિરંગા ઓ મારા, ફરફર દિલે લાડ કરશું

થઈ ગર્વી ગાશું, અમર લડવૈયા શુભ દિને
ગદ ગદ થઈ ભાવ ધરશું,
રૂડી આઝાદીનાં, મધુર ફળનાં ભાગ્ય રળશું

રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’

ઉછાળો હર હૈયે તોફાન…..રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’

ગજાવ આ અંબર, લઈ વિપ્લવની આગ
દહાડ દેશે આ વગડાના પહાડ
આવ્યું છે વીર ટાણું, દેશહિતનું લાખેણું
વનરાજ થઈ નાખવાને ત્રાડ…
ઉછાળો હર હૈયે તોફાન.

ભ્રષ્ટાચારી ભોરીંગે દીધા છે ભરડા
મહા લોકશાહીના મૂલ્યો બેભાન
માન્યા’તા મોટા એ નીકળ્યા છે ખોટા
લૂંટતા દેશને લોભિયા શેતાન

પાખંડીઓ પીંખતા ધરાની ધૈર્યતા
કોટિજન શક્તિ કેમ અસહાય?
વાગ્યા રે બ્યૂગલ ઑગષ્ટને આંગણે
નથી કાયર શાને લજવાય ?

દેશનું ગૌરવ હિમાલય શું પાવન
જુધ્ધે જાઓ ગરવા જુવાન
ગાજશો તો વરસશે વાદળ ભલાઈના
ઉછાળો હર હૈયે તોફાન (૨)

રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’

લૈ આવ્યું મને – ભરત વાળા ‘દાસ ભરતજી’

તારા તરફ ખેંચાણ લૈ આવ્યું મને,
વાતાવરણ એકાંત લૈ આવ્યું મને.

વિચારમાં ડૂબી જતાં અંધારથી,
ખેંચી તરત બેભાન લૈ આવ્યું મને.

ખીલી ઉઠે મૌસમ અહીં ચારે દિસે,
બસ જિંદગી વૈરાગ લૈ આવ્યું મને.

લ્યો, સ્વર્ગના દ્વારો ખુલ્યાં પળવારમાં,
તારા ચરણ હે નાથ લૈ આવ્યું મને.

તારો ભરત ખુદ ‘દાસ’ થૈ બેઠો હવે,
ભીતર અનામી નામ લૈ આવ્યું મને.

ભરત વાળા ‘દાસ ભરતજી’
જન્મ: જૂન 1, 1973
ભાવનગર