તેના થકી જીવી જવાશે આયખું,
તારી છબીતો આંખના સામી હતી.

મારા બઘાયે ફેસલા તારા હતાં,
તારી બઘી એ વાતમાં હામી હતી.

શોઘો નહી તે ઘાવના માટે મલમ,
પીડા અમે તો કાળજે ડામી હતી.

છોડો હવે તે વાતને “અકબર” તમે,
ચોમેર તેના કાજ બદનામી હતી.

- અકબર મામદાની
_________________________________________

નજર તો હતી તે નજારો જુદો છે,
હશે ભાવ તો ૫ણ ઇશારો જુદો છે.

બદલશે પ્રવાહો નદીના ૫છીથી.
વહે એજ પાણી કિનારો જુદો છે.

હજુ ૫ણ ખુદાને બંદાઓ પુકારે,
અઝાનો જુદીને મિનારો જુદો છે.

ગગન ને દજનડી ગયો એક તારો,
ફલકતો હશે તે તિખારો જુદો છે.

હજુ ૫ણ બદલશે ન તકદીર મારી?
લકીરો રહી તે સિતારો જુદો છે.

તુ ખીલે કુસુમ ૫ણ સુવાસો નથી તે,
ચમન છે જુદાને ઇજારો જુદો છે.

ન શોઘો ફરીવાર “અકબર” તમે તે,
નજર ૫ણ નથી તે નજારો જુદો છે.

- અકબર મામદાની
_____________________________________________________

કાં લાગણી, કે વિરહ,કાં હોય છે વેદના,
મે તો ગઝલમાં મુકી છે. માત્ર સંવેદના.

થાતો નથી તે થકી ના હક ૫સ્તારવો મને,
જો કે હતાં તે સબંઘ ઉડી ગયેલ છેદના.

છોડી જરા જો, તું માયા આ દર્પણની ૫છી,
જાણી જશે ચેહરા છે કેટલા ભેદના.

આજે અહી આવ કાં પુછવા ખબર મુજ તણી,
તારી કને હોય છે કારણ ઘણા ખેદના.

છોડી શકો ના તમે “અકબર” રજડતી બઘે,
દિલને દુ:ખાવે ભલેને દિલ તણી વેદના.

- અકબર મામદાની
______________________________________________

જો વેદના સૂરની વાચા મળે,
તો જગતમા સગ૫ણો સાચા મળે.

એક પોતીકા તણી બસ ખોટ છે,
લાગણીના કેટલા ઢાંચા મળે.

તે શરત ૫ર આજ તે જાતા ભલે,
એક ૫ળ માટે મને પાછા મળે.

પ્રેમની ભાષા પછી બોલે કુસુમ
લાગણીને જો જરા વાચા મળે.

તે છતાં અકબર વફાની ખેવના,
એક ૫ણ સગ૫ણ નહી સાચા મળે.

- અકબર મામદાની
_________________________________________

દિલમાં રહેલા નામને ઘૂંટી શકોતો ઘૂંટજો,
ડાળી વગરના ફુલને ચૂંટી શકો તો ચૂંટજો.

આ કાફલોતો છે ખુદાનો, રાહબર ૫ણ છે ખુદા,
આ કાફલાને રાહમાં, લૂંટી શકો તો લૂંટજો.

તેના વગરની જિંદગી,બે નામ ને બરબાદ છે.
આજે ખુદાને કરગરી જૂંકી શકો તો જૂંકજો.

જગની હજારો વેદનાનો ભાર માથા ૫ર મૂકી,
આ લાગણીના ભારથી તૂટી શકો તો ટૂટજો.

કોને કહે છે પ્રેમ તે કાંટા તને સમજાવશે,
તેને કુસુમના સાથમાં ચૂંટી શકો તો ચૂંટજો.

તારી ખરી પીછાન તો અકબર હશે તારી ગઝલ.
આજે ગઝલમાં વેદના મુકી શકો તો મુકજો.

- અકબર મામદાની
_____________________________________

જળભરેલા કેટલા વાદળ હશે,
તે છતા ખાલી૫ડી ગાગર હશે.

રોજ પામે છે મરણ તે જળ બની,
કેટલી લાચાર આ ઝાકળ હશે.

પ્યાીસના છીપી શકે તેના થકી,
ગાજતાં જોકે ઘણા સાગર હશે.

તે ભલે બદનામ કરતા હો મને,
તેમના માટે મને આદર હશે.

આજના વરસો તમે તો ચાલશો,
આજ અકબર ચો તરફ વાદળ હશે

- અકબર મામદાની

______________________________________________

સિતમ થોડા થવા દેશે,
જખમની ૫ણ દવા દેશે.

ઠરે જો આગ દિલની તો,
સમય જાતો હવા દેશે.

હશે જો એક જૂઠો તો,
ઘણા જુઠા ગવા દેશે.

કુસુમને ખિલવા માટે,
ચમન “અકબર” નવા દેશે.

બઘાના દિલ અહી તોડી,
તને “અકબર” જવા દેશે.?

- અકબર મામદાની

સૌજન્ય:
હિતેશ ઝાલા
www.nagar-setu.com
હિતેશ કમલ
ગુજરાત કો-ઓર્ડીનેટર, એસોસિએશન ઓફ લેફ્ટ-હેંડર્સ, ઈંડીયા
www.lefthanders.org

દર્દ હસતા હોય છે,
ધીમે સાદે,
એકાંતમાં રડતા હોય છે.

મસ્તીમાંના વાવાઝોડામાં
કે
વેદનાના સન્નાટામાં
સુખ તરસતાં હોય છે

હા જાણ છે મને,

હું પણ છું મસ્ત

હસતો
રમતો
“પસ્તી” માં ફરતો

જનક દેસાઈ
——————————–

પ્રેમની સીડી પર
અંતરપટના પડદા પર
વ્હાલના વહેણમાં
મનના માળિયામાં,

ના ચડવું
ના ઉતરવું
બસ વસવું

પછી

ના કોઈ સવાલ
ના કોઈ જવાબ
ના કોઈ અક્ષર

ફક્ત્

પ્રીત નું પાનેતર
વિશ્વાસ નું ચણતર
બસ આપણું ઘડતર….

જનક દેસાઈ (૧૧/૦૮/૨૦૧૧)
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌——————————–

ઊંચાઈ ને કોણ પામે ?

હાથ તો તારે બે છે, એક ઝાલે બીજાને,
અન્યને આધારિત થઇને, કોઈ કશું ના પામે.
એક બાજુ ખાઈ હોય અને સામે પર્વત ઉંચો
તલવારની ધાર પર ચાલી, ઊંચાઈને તું પામે

હોય કોઈ પળ એવી પણ, લાગણી સંગ તું ચાલે
મિત્રતાનો હાથ ઝાલીને, વાવાઝોડાને થામે
એકલતામાં એક નથી તું, કોણ કોને જાણે
મનના જ્યારે મેળ મળે, પર્વત નમતું માને…….

જનક દેસાઈ

કાળા વસ્ત્રોમાં તું કામણગારી લાગે છે,
સસ્મિત હોઠો પર જાણે કે લાલી લાગે છે,
તારી હયાતી જાણે મદ ભરેલી પ્યાલી લાગે છે,
તારા વીનાની તમામ જગા ખાલી લાગે છે,
માટે જ તો તું લોકોને વ્હાલી લાગે છે,
સમયની સાથે સઘળુ ય રંગતાળી લાગે છે,
જાણે કે ધોળી બિલાડી પાળી લાગે છે,
તારા ઉછળતા મોજાંની મધ્યે ભરતી-ઓટની રમત ન્યારી લાગે છે,
ભાવીના અંધકારથી છવયેલી તું,
કાળા વસ્ત્રોમાં પણ કામણગારી લાગે છે.

વિઠ્ઠલ પટેલ

સહવાસે વનેવન ૫મરાટે ઇય ઉરના,
ઘબકે છે, કુસુમના મમ ભારણ કહી દે,

દિલથી તે પછી આ૫ તુ મુજને હળાહળ,
૫ણ તે ૫હેલા તેનું તું મારણ કહી દે,

થઇ જાશે પુરી આજ બઘી આરજુઓ,
દિલ ૫ર રાખમાં ખોટું તુ ભારણ કહી દે,

ભલુ થાશે દિલ મહી, તમ વાંચ્છુંદ અકબર
દર્દ કે લાગણીના જૂજ તારણ કહી દે.

- અકબર મામદાની

તે નહી આવી શકે,
મારું મન ઊદાસ છે.

કાનમાં કે જે મને,
વાત જોતે ખાસ છે.

ખોદજે જાતે કબર,
લાગણીની લાશ છે.

આંખમાં ખૂંચી જશે,
ચો તરફ જો ઘાંસ છે.

ખીલશે અકબર કુસુમ,
રણ મહી ભીનાસ છે.

- અકબર મામદાની

સલામ એ શહીદોને જેમણે દેશની આઝાદી માટે પોતાનું સર્વસ્વ અર્પણ કર્યું,
કેવા આ આપણા નેતાઓ જેમણે અંગત સ્વાર્થ સાચવવા આતંકીઓને દેશનું તર્પણ કર્યું;

સલામ એ આઝાદીના નેતાઓને જેમણે ગાંઠના પૈસા દેશને અર્પણ કર્યા,
ધિક્કાર આ નેતાઓને પ્રજાના પરસેવાના પૈસાથી સ્વ ખિસ્સાઓ ભર્યા;

સલામ એ મહારાજ-વિનોબાને જમીનદારોની જમીન મફતમાં વહેંચી;
જુઓ આ કૌભાંડી નેતાઓ પ્રજાની જમીન ખનીજો કરોડોમાં વેચી;

સલામ એ પદ્મનાભ મંદિરના સાંપ્રત રાજાઓને પ્રભુનો ખજાનો સાચવવાની રીત અલગારી,
આ આપણા નેતાઓ પ્રજાનો પૈસો સ્વીસ બેંકમાં મૂકી સાત પેઢીઓ તારી.

વંદન એ સંતોને લોકોને ખવડાવવા ખુલ્લા મુક્યા સ્વ ભંડાર,
આ નેતાઓ તેલ અનાજના સટ્ટેપેટે હાથ ફેરવે ઠંડોગાર.

સલામ એ ગાંધી સરદારને જેમના પુતળા વિદેશમાં પણ પામે સ્થાન,
જુઓ આ આપણા નેતાઓ પોતીકા પુતળા પોતે મૂકી કરે છે ગુલતાન.

સલામ અન્ના હજારેજીને લોકપાલ બીલ માટે જાન જોખમાવે છે,
અને આ શિયાળ શા નેતાઓ કમાન્ડો વચ્ચે શરમાવે છે.

ભણાવો પાઠ આ નેતાઓને ફૂંકો રણ સિંગુ નરબંકાઓ,
બનો નચિકેતા, બનો સિંઘમ બાળો માયાવી શ્રીલન્કાઓ.

- રાજેન્દ્ર ડી. શાહ

બે ઘડીની મસ્તી, અર્ધ ડૂબેલ કસ્તી,
પવનના જોકાને મારાથી રોકતા નથી.

ઝાકળબુંદની વચ્ચે હોય ફોરમની હસ્તી,
તોયે કળીઓના પાન ભીંજાતા નથી.

નસીબ આવી જાય છે મારગમાં હંમેસા,
વિધાતાના લેખ રબરથી ભુંસાતા નથી.

“વંદના” ખરો જામ્યો છે ખેલ આજે,
દ્રષ્ટિના આંસુ નયનથી લુંછાતા નથી.
મારા અક્ષરો આજ મુજથી વંચાતા નથી…

-વંદના જેઠલોજા

નૂતન વર્ષ, નૂતન સવાર, જીવનમાં નૂતન પ્રકરણ,

ભૂલવા જૂના ભેદભાવો, વેરઝેર અને જૂની લઢણ.

સૌના જીવનમાં સુસંવાદિતા, ના દેખાય ક્યાંય ચણભણ,

અધૂરપની મધુરપ માણવી, જવું પૂર્ણતા ભણી ક્ષન-ક્ષન,

સૌનાં સપનાં સાચાં પડે, દૂર થાય મનની મુંઝવણ.

સામેનાના મનની વાત સમજીએ , ભલે એ ન બોલે કંઈ પણ,

નવા ઉમંગો, નવી ચેતના, રાધાવરનું રાત દિ’ રટણ,

હસીએ મુક્ત મને ખડખડાટ , છોડીને રોજીંદી પરોજણ,

આબાલવૃદ્ધ, નરનારી સૌ સંકળાયા છે એક તાંતણ,

સર્વાંગી વિકાસ યાત્રામાં જોડાયા હર ભારતી જણ.

નૂતન વર્ષાભિનંદન , નૂતન વર્ષાભિનંદન

- રાજેન્દ્ર ડી. શાહ

રાજા દીપોત્સવી તું, સબરસ મધુરાં, પ્રાગટ્ય દિવડે
રંગોળી આંગણેતો, તમસ વિજયશ્રી, આનંદ વરતે

મીટાવી શત્રુતાને , હરખ સભર હો, ચૈતન્ય સઘળું
ફોડી વ્યોમે ફટાકા, ઘર ઘર ટહુકે, ઝૂમે જ ગરવું

ધર્યા છે અન્નકૂટો, પ્રભુ ચરણ મહીં, છે ધન્ય ધરણી
આવો ભાવે પધારો, શુભ પથ જગ હો, ઉત્તમ કરણી

ભેટી દે સ્નેહ પૂંજી, જન જન હરખે, ઐશ્વર્ય ધરતો
ઝીલી હૈયે ઉજાશી, વિનય સભર આ, સંસાર ગરવો

રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’

રક્તદાનનો ભાવ છે ઉમદા, આનંદ જિંદગી બચાવવાનો સદા;
ભલાઈ એ જ જીવનની સાર્થકતા, હાસ્યનો લાલ રંગ મેં દીઠો.

પીતાંબરધારી પુરુષોત્તમ, રાધા સાથે રાસ ઉત્તમ;
આનંદનાં છે ઘોડાપુર મહત્તમ, હાસ્યનો રંગ મેં પીળો દીઠો.

આકાશ આંબતું ગિરિશિખર, પ્રસન્નતા છલકાતી પ્રખર,
સમાધિ તો લાગતી સહજ , હાસ્યનો વાદળી રંગ મેં દીઠો.

હરિયાળીમાં કુદરત હસતી, પ્રદુષિત હવા પર્યાવરણ ગ્રસતી;
શુદ્ધ હવાના મફત શ્વાસ, હાસ્યનો લીલો રંગ મેં દીઠો.

મયુરપંખ નો જામલી રંગ, મેઘ વરસતાં હૈયે ઉમંગ,
કળા કરવાનો ભાવ અઠંગ, હાસ્યનો જામલી રંગ મેં દીઠો.

લાફીંગ ક્લબ કસરતની પ્યાલી, લાવે એ તો હોઠે લાલી,
ખુશીઓની “બારાત” ચાલી, હાસ્યના સાતેય રંગ મેં દીઠા.

- રાજેન્દ્ર ડી. શાહ