દીકરી

દીકરી
——–

દીકરી હું!
રડતી-રડતી સૂતી છું, રુદન, રુદન ને રુદન!
છે વેદના, અસહ્ય પીડા છે!

માત્ર જન્મી છું એટલે છું ‘સ્વીટ ગર્લ’,
પણ કેમ આ ધિક્કારનું પર્યાવરણ
ધક્કા મારતું લાગે? દીકરી હોવાનો વાંક?

સરકતાં જ માવડીના ગર્ભથી
બની હું અપ્રિય કાં?
પેંડા નહીં, જલેબી કાં?
ઇતિહાસમાં થતી દૂધ પીતી,
આજ ડસ્ટબીનમાં જડી આવતી .

ભલેને ગણાતી લક્ષ્મીનો અવતાર,
ભલે કહેવાય બેની ભાઈની લાડકી-
અંતે તો પારકી થાપણ ને
કહેવત પણ બની દીકરી ને ગાયની…
દીકરી હું!!!

-જ્યોતિકુમાર વૈષ્ણવ.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s