ઓહ! શું હું ખોટો છું??? -જ્યોતિકુમાર વૈષ્ણવ

ઓહ! શું હું ખોટો છું???

હું મારાં સંતાનોને ક્યારે ય આર્મીમાં નહીં મોકલું.
યુધ્ધ્થી ગભરાતો નથી, સંતાન પ્રેમમાં આંધળો પણ નથી,
સંતાનોની શહીદીનો પણ ડર નથી, હું તો ભયભીત છું,
નપાવટ, નાલાયક, નપૂંશક –
નેતાઓની નિર્માલ્ય નીતિથી.
ક્યારે લડવું, કેટલું લડવું, લડવું કે નહીં,
લડાઇ જેવી સ્થિતિ નિર્માણ થઇ છે કે નહીં,
વિજય છ્તા પરાજય – કેટલા પાછળ ખસી જવું,
જીતેલી જમીન તો જવા દો આપણો મલક
(છાડ બેટ યાદ છે ને?)
શત્રુને પાછો સોંપી દેવો-
એ બધું સૈન્યનો સેનાપતિ નહીં,
અનિર્ણાયક સ્થિતિમાં જ શ્વસતા નેતાઓ જ નક્કી કરે છે-
આર્મીના જવાનોને મળે છે માત્ર શહીદીની પુષ્પમાળા-
તોપો અને ઊંધી બંદુકોની સલામી-
પણ આપણે બધા જ વિચારી શું જો આ જ માર્ગે તો
દેશની સુરક્ષા સંભાળશે કોણ?
પણ શું હું ખોટો છું???

-જ્યોતિકુમાર વૈષ્ણવ

1 Comment

  1. કાવ્ય

    હા તું માને

    જીવાડી
    હસાવી
    રડાવી
    રહ્યો છે
    ચલાવી
    દોડાવી
    ફરાવી
    રહ્યો છે
    ઉંઘાડી
    જગાડી
    રહ્યો છે
    જેને તું ઈસુ, બુદ્દ્ધ, મહાવીર,
    રામ, ક્રુષ્ણ ક હે છે
    તે જ એ જ છે
    તું માને તો સઘળુય છે
    અને
    ના માને તો ક્શુંજ નથી ..

    કવિ : જાન
    મલેક્પુર વડ
    મો.૯૯૨૪૬૧૦૧૨૪

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s