મારું બાળપણ !

વરસાદ પછી
ગ્રંથાલય માંથી બહાર નિકળ્યો ને,
વરસાદ!
અરે! ઘોઘમાર વરસાદ.
હાથતાલી આપી રહેલા વાદળો,
આજ અનાઘાર વરસી રહયા હતા.
એ જોઈ,
મારો માહયલો આનંદિત આનંદિત.
દૂરથી બાળકોનું ટોળું,
વેરણ-છેરણ આવતુ દેખાય,
ખભે દકત્તર,માથે સીવેલું પ્લાસ્ટીક ને રમત કરતુ’તુ.
આ તરફ યુવાનિયાઓ,
ગોળ કુંડાળું કરીને ફૂલ-રેકેટ રમતા’તા,
ચપ્પલ અને વિક્સની ખાલી ડબ્બી વડે.
મને થયું હું જાઉં પણ ….
ન જઈ શક્યો.
અચાનક મારું બાળપણ સાભર્યું,
અમે હાથમાં દકત્તર ને માથે ખાતરની થેલીની સોડમાં લપાતા-લપાતા નિશાળે જતા’તા,
કાગળની હોડી બનાવી રમતા’તા,
રેલ આવે ત્યારે લાકડાના થડીયા પર બેસી તરતા’તા,
પણ,
આજે,
વઘુ સમજુ બની ગયેલો હું,
સત્તત ઝંખુ છું,
મારું બાળપણ !

-જિગ્નેશ ઠક્કર ‘નાદાન’

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s