આપના ગીત/કવિતા મોકલો – Submit A Poem

કવિલોક એ ગરવા ગુર્જરજનોનો ગુજરાતી બ્લોગ છે. એનો એક્માત્ર આશય આપણી માતૃભાષા ગુજરાતીને ઇંટરનેટના માધ્યમ દ્વારા પ્રચલિત અને પ્રચારિત કરવાનો છે. આજના ગ્લોબલ ગામડે ગલીએ ગલીએ ઘુમતા ગુજરાતી ચાહકોને ‘કવિલોક’ માં પધારવા અને એના સહિયારા વિકાસમાં ભાગીદાર થવા અમો અંતરભીનું આમંત્રણ પાઠવીએ છીએ.

આપના પ્રિય કવિ, જાણીતા હોય કે ફ્કત તમારા પરિવાર કે મિત્રમંડળ કે તમારા સુધી સીમિત હોય, તો અમને તેમનો થોડોક પરિચય અને બે-ચાર રચનાઓ કોમેન્ટરૂપે મોકલાવી આપી આ બ્લોગ પર પોસ્ટ કરવા ‘કવિલોક’ નમ્ર અરજ કરે છે.
There are two ways to submit your poems to share with other Gujarati poem lovers.
1) You can visit us on Facebook- at http://www.facebook.com/kavilok and post your poem there. This way you will be able to see comments and get to know people who like your work.
Or
2) Please submit your poems or poems of your favorite poets in the COMMENT box below. If you also want to get involved with Kavilok and contribute towards promoting Gujarati poems/poets,  please let us know. Let us together give Gujarati poets/poems their due respect they deserve on the World Wide Web.

The publisher disclaims any liability, loss or damage incurred as a consequence, directly or indirectly, of the use and application of any of the contents.

Thank You.

Advertisements

1,333 Comments

  1. તારા આવવા ની આહટ થવી ,
    તારા આવવા ના પગલાં ભાસવા.
    તારી સાથે મુલાકાત થવી,
    આવું પણ ક્યારેક થવું.

    ક્યારેક વરસાદ માં
    મન ને ભીંજાવું
    તારી સર ઓળખાવી
    આવું પણ ક્યારેક થવું.

    તને સ્પર્શતા આવેલી
    સુગંધ રાત્ર મહેંદી ની,
    મને સ્પર્શી ને રંગાવી
    આવું પણ ક્યારેક થવું જોઈએ.

    જયારે આવીશ તું મારી પાસે
    મંદ પડવું ચંદ્ર તારા એ,
    આકાશ એ સમય સાંભળવો
    આવું પણ ક્યારેક થવું.

    તારા મારા વચ્ચે ની મેફિલ
    તારા મારા માં ખોવાવી,
    અને કોઈ પણ હેરાન ન કરે
    આવું પણ ક્યારેક થવું.

  2. નામ :- ચિંતન સોહેલિયા
    મો :- 7043012916
    ગામ :- પડધરી, તાલુકો :- પડધરી, જીલ્લો :- રાજકોટ

    હું એકલો
    —————-

    બહાર નિકળવાનો મારગ ન મલ્યો ,
    મારી ચોમેર છે દુઃખોનો દરિયો,
    દુઃખોના દરિયાની વચ્ચે હું એકલો .

    કોઇ પણ સભ્ય મારા દર્દથી ન દાઝ્યો,
    ઘરમાં દરેકે મારો જ દોષ કાઢયો,
    કુટુંબ કબિલાની વચ્ચે હું એકલો .

    સગા સૌ સ્વાર્થના કામ ન લાગ્યા,
    મારો કષ્ટ જોઇને જ દૂર ભાગ્યા,
    સગા – વ્હાલાની વચ્ચે હું એકલો .

    વ્યથા સમજે એવા માનવ ન રહ્યા,
    મારી દશા જોઇને સૌ કોઇ હસ્યા,
    માનવોની મેદની વચ્ચે હું એકલો .

    સંસારમાં મને હવે મોહ ન રહ્યો,
    સાધુ બનીને આખા વિશ્વમાં ફર્યો,
    દેશ ને દુનિયાની વચ્ચે હું એકલો .

    જીવનથી થાકી હું મૃત્યુને ભેટયો,
    મૃત્યુને ભેટવા સમાધિએ બેસ્યો,
    જીવન ને મૃત્યુની વચ્ચે હું એકલો .

  3. મોબાઇલ કે મેલ

    મોબાઇલ સાથે માનવ બની રહ્યો છે મોબાઇલ;
    કાન પૂમડાંથી બંધ ને આંખે ચશ્માં છે સ્ટાઇલ.

    સ્ટેટ્સના ફોટો પર ચાહકોની છે લાંબી લાઇન;
    ફેમસ થવા ખોવાઇ છે ચહેરાની સાચી સાઇન.

    હસતો ચહેરો ડિજીટલ યુગથી ગયો છે અંજાઇ;
    ચિરાગના તળે અજવાશની જેમ ગયો છે સંતાઇ.

    ગમે તેટલું શોધો ન મળશે તે ચહેરો ખોવાયેલ;
    કારણ આજની પેઢી છે મોબાઇલમાં ખાબકેલ.

    મોબાઇલ પૈસાની માફક બન્યો છે હાથનો મેલ;
    સાફ કરી કરીને થાકો પણ મગજમાં છે જામેલ.

    — ચિંતન માધુ

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s