કવિલોક એ ગરવા ગુર્જરજનોનો ગુજરાતી બ્લોગ છે. એનો એક્માત્ર આશય આપણી માતૃભાષા ગુજરાતીને ઇંટરનેટના માધ્યમ દ્વારા પ્રચલિત અને પ્રચારિત કરવાનો છે. આજના ગ્લોબલ ગામડે ગલીએ ગલીએ ઘુમતા ગુજરાતી ચાહકોને ‘કવિલોક’ માં પધારવા અને એના સહિયારા વિકાસમાં ભાગીદાર થવા અમો અંતરભીનું આમંત્રણ પાઠવીએ છીએ.
આપના પ્રિય કવિ, જાણીતા હોય કે ફ્કત તમારા પરિવાર કે મિત્રમંડળ કે તમારા સુધી સીમિત હોય, તો અમને તેમનો થોડોક પરિચય અને બે-ચાર રચનાઓ કોમેન્ટરૂપે મોકલાવી આપી આ બ્લોગ પર પોસ્ટ કરવા ‘કવિલોક’ નમ્ર અરજ કરે છે.
Please submit your poems or poems of your favorite poets in the COMMENT box below. If you also want to get involved with Kavilok and contribute towards promoting Gujarati poems/poets, please let us know. Let us together give Gujarati poets/poems their due respect they deserve on the World Wide Web.
The publisher disclaims any liability, loss or damage incurred as a consequence, directly or indirectly, of the use and application of any of the contents.
Thank You.
Please use the ‘LEAVE A COMMENT’ form below to submit your poem. Then we may publish it on this blog and also on http://www.kavilok.com website.
Thanks for your time.
નમસ્તે. આ મારી પહેલી કવિતા છે. તમે એવી પહેલી વ્યક્તિ હશો કે જે આ કવિતા વાંચશે. આભાર.
*************
બંધ આંખે જોયું’તું મેં એક સ્વપ્નનગર,
જ્યાં રહેવું’તું મારે પ્રેમની સંગાથ;
આંખો ખોલી તો આવ્યા તમે નજર,
પડી મન પર તમારા જ પ્રેમની ભાત;
લાગ્યું જીવનમાં ન રહેશે કોઈ ફિકર,
મળી જાય જો તમારા પ્રેમનો સાથ;
સહેજેય ન થઈ તમારા પર મારા અસ્તિત્વની અસર,
ને જોતી જ રહી ગઈ હું તમારા પુનરાગમનની વાટ;
આંખો રહે છે આજે પણ વાટ જોતી દ્વાર પર,
કે આવશો તમે એક દિ’ મારા મનને ઘાટ;
થાઉં છું અધીરી કહેવા કંઈક, શું ખબર?
ન જાણે કહેવી છે મારે તમને કઈ વાત!
રહું છું આજે હર એક પળ તમારા વગર,
જાણે લાગે કે મને છે પ્રેમની જ ઘાત;
ન વિખેરાત મારા સપનાનો એ મહેલ,
જો આપ્યો હોત તમે મારા હાથોમાં હાથ;
બની ગઈ છું જીવતાં જ નિર્જીવ પથ્થર,
કાંકરાની જેમ નથી રહી મારી કોઈ વિસાત…
**************
રીમા નાયક,
સુરત
Go ahead,
For More & more Creations,
Best wishes from G”shyam..
–Ek Kavya Premi
thts very nice…also see my blog..
Very good Rima,
keep it up.
સદૃગુરુ શ્રી બ્રહ્માનંદ સ્વામીના કિર્તનો
રાગ : ભૈરવી
પદ – 1
પ્રાત: થયું મનમોહન પ્યારા, પ્રીતમ રહ્યા શું પોઢીને;
વારંવાર કરૂં છું વિનતિ, જગજીવન કર જોડીને … પ્રાત:
ઘર ઘરથી ગોવાળા આવ્યા, દર્શન કારણ દોડીને;
આંગણિયે ઊભી વ્રજ અબળા, મહી વલોવા છોડીને … પ્રાત:
બહુરૂપી દરવાજે બેઠા, શંકર નેજા ખોડીને;
મુખડું જોવા આતુર મનમા, જોરે રાખ્યા ઓડીને … પ્રાત:
ભૈરવ રાગ ગુણીજન ગાવે, તાન મનોહર તોડીને;
બ્રહ્માનંદના નાથ વિહારી, ઉઠયા આળસ મોડીને … પ્રાત:
પદ – 2
રસિયોજી રાય આંગણ બેઠા, કોમળ દાતણ કરવાને;
મખમલની ગાદી બહુમૂલી, પાટ ઉપર પાથરવાને …રસિયોજી
આછું જળ જમુનાનું આણ્યું, કંચન ઝારી ભરવાને;
સોના કેરું પ્યાલું લાવ્યા, સુંદર આગે ધરવાને …રસિયોજી
દાસ મળ્યા સહુ દર્શન કારણ, જગને પાર ઉતરવાને;
દાતણ કરતા હરિને નિરખ્યા, તે નાવે ભવ ફરવાને …રસિયોજી
મુખમંજન કીધું મનમોહન, હરિજનનાં મન હરવાને,
બ્રહ્માનંદનો વહાલો ઉઠયા, સ્નાનવિધિ અનુસરવાને…રસિયોજી
http://www.swaminarayan.nu/music/bhajan/kirtan47.mp3
પદ – 3
બાજોઠ કનક તણે અવી બેઠા, નીર ગરમ હરિ નાહવાને;
શ્વેત વસ્ત્ર પહેર્યું એક સુંદર, ભૂધરજી ભીંજાવાને …બાજોઠ
અત્તર તેલ ફુલેલ અનુપમ, મર્દન કરવા માવાને;
અંગ ચોળે ઢોળે જળ ઉપર, રસિયોજી રીઝાવાને …બાજોઠ
સ્નાન કરી ઉઠયા શામળિયો, પ્રેમીજન લલચાવાને;
લલિત નવીન તૈયાર કરી લાવ્યા, પીતાંબર પહેરવાને…બાજોઠ
રત્નજડિત શુભ પાટ મનોહર, ગાદી નવલ બિછવાને;
બ્રહ્માનંદના નાથને આવ્યા, ભોજન કાજ બોલાવાને …બાજોઠ
પદ – 4
જમો જમોને માર જીવન જુગતે, ભોજનીઆં રસ ભરીયાં રે,
પાક શાક તમ સારું પ્રીતમ, કોડે કોડે કરીયાં રે …જમો
ગળીયાં તળીયાં તાજાં તાતાં, કનકથાળમાં ધરિયાં રે;
આરોગો મારા નાથ અલૌકિક, ઘૃત ઝાઝા ઘેબરીયા રે …જમો
કઢી વડી કારેલા કાજુ, રાઈ તણાં દહીંથરીયાં રે;
જોઈએ તો ઉપરથી લેજો, મીઠું જીરું મરીયાં રે …જમો
બ્રહ્માનંદના નાથ શિરાવ્યા, દૂધ ભાત સાકરિયા રે;
ચળુ કર્યું હરી તૃપ્ત થઈને, નિરખી લોચન ઠરિયાં રે …જમો
ધર્મેશભાઈ, સદગુરુ શ્રી બ્રહ્માનંદ સ્વામીના આ જાણીતા પદોનો આસ્વાદ કરાવવા બદલ કવિલોક આપનો અંતરતમનો આભાર માને છે.
hi i m natwar tank from junagadh(gujarat) i m writing sort stories and poems. i m servecing in the life insurance of india in junagadh.
my cont. no. is 9426477037
and add is :- NATWAR K. TANK
89-A.giriraj park,
dipanjali soc.,
timbawadi,
junagadh – 362 015.
here with i m presenting some of my creation.
“hiku”
‘koy ni yaande
udasin ankhoma,
tapke ansu!’
“sher”
‘jivavanu sharnu ame shodhi lidhu chhe,
suva dharti ne aakash odhi lidhu chhe.’
thanking you .
aapno
NATWAR TANK
muktak
drd ni aag ma jalava ni asar to rhevani,
kyarek prem vche kyarek nafrt vche ashar to rhevani.
jiti jvani aasha ma kyark hari jvay chhe,
same kinare malava ma kshar to rhevani.
vijay chaladari
I liked this site very much. I my self have written few Gujarati Poems and published a Collection named “Undhyun”. As the name suggest it contains all the subjects. Unfortunately I have tried few Gujarati fonts but it is very diificult.I Can you give some tips or some site from where I can down load the easiest Gujarati fonts.
Dr. Rashmikant Shah
I liked this site very much. I my self have written few Gujarati Poems and published a Collection named “Undhyun”. As the name suggest it contains all the subjects. Unfortunately I have tried few Gujarati fonts but it is very diificult. Can you give some tips or some site from where I can down load the easiest Gujarati fonts.
Dr. Rashmikant Shah
dear sir,
i am extremly pleased to see yr website.i prepare ebook of snehrashmi i.e. an auotobiography named as snehshrushti(four volume in one book)realesed during his centnary byprof.prasad brahmbhatt with blessings of his holliness shri pramukhswami and preface by late shri k.k.shashtri and published by shri mahendrabhai shah as soon as it will be ready i will send to your site.i would like to give audio cd of his songs reased as snehsur to you.kindly give your address so that i can send it to you
with regrds
siddharth desai
બાબુ ઉફેઁ બીમલ દેસાઈ ના સાદર પ્રણામ….મારું વતન રુપાલ …ગુજરાતના પાટ્નગર ગાંધીનગરથી..૧૫ કિં.મી.ના અંતરે..જે મા “વરદાયિની” ના “પલ્લી” મેળાને…કારણે જ્ગ વિખ્યાત થયું છે.હું ગુજરાત પોલીસમાં છેલ્લા છ વરસથી ફરજ બજાવું છું…રસરુચીથી બિલકુલ વિપરીત વાતાવરણમાં પણ…શબ્દની સરવાણી અવિરત આપ સરખા…મિત્રોને સહકારે નીતરતી રહી છે….જે મા શારદાની ક્રુપા વિના શક્ય નથી…હું નારાજ ઉપનામથી ગઝલ..લખું છુ…ગુજરાતી ગઝલનું બ્લોગ જ્ગત જોયું ..મને મારો સ્વરચીત ગઝલનો …અંગત બ્લોગ બનાવવાની સ્ફુરણા થઇ…જે કોમ્પ્યુટરની ઓછી જાણકારી હોવા છતાં મેં માત્ર કોશીશ કરી.. છે..આપનો સહકાર મળતો રહેશે.એજ આશા.સાથે.મારી ગઝલ વિશે ટીકાને આવકારું છું…જે જરુરી પણ છે…મને વધારે શીખવા માટે…તો તૈયાર છો ને મને સહકાર આપવા….જ્ય ગરવી ગુજરાત…….
દિલનું દર્દ હવે ઘેરું બને છે
મન પણ મેરું જેવું બને છે.
પળ પળ મને ડંખ્યા કરે છે
ઝંખના ઝેરી એરું બને છે.
હ્રદય વચોવચ ચાસ પાડે છે
આ લાગણીઓ પણ ખેડું બને છે.
ખાઈ ખાઈને સમ ભોળપણના
કોણ આટલું ભોળુ બને છે?
નીર નીતરતી કાયાનું કામણ
એક એક અષાઢી ફોરું બને છે.
લાખ યત્નો છતાંયે જીવતરમાં
કયાં આપણું ધાયુઁ બને છે.
કોઈ બને છે પ્રીતમાં પાગલ
ને કોઈ રુપનું ઘેલું બને છે.
શ્રદ્ધા સબુરી ને હો મસ્ત ફ્કીરી
તો દિલ ઇશ્વરનું દેરું બને છે.
“નારાજ” લઈએ જો પીડ પરાઈ
તો ઉપચારો ઘરેલુ બને છે.
http://naraj.wordpress.com
its my personal blog link sir
પૂછે છે જ્યારે તું, ‘હું કેવી લાગું’;
એક બે ત્રણ ગણી, હું ચોખટ ભાણી ભાગું.
જો કહું ‘જેવા પણ છો એવા ગમો છૉ’,
તો કહે છે ‘તમને પૂછવું જ નકામું’.
‘સારી’ કહું તો કહે, ‘વખાણતાંય આવડતું નથી’,
ને છેડે જંગ જો ના ગમતો જવાબ હું આપું.
તુ ખુલ્લે આમ કહે, મારામાં ડ્રેસિંગ સેન્સ નથી,
હું ખાનગીમાં પણ એવું કહેતા ગભરાવું.
તને જોઇએ એવુ, હોય સૌ નજરો તારા પર,
ને ગુસ્તાખી સમજે મારી, નજર જો બિજૂ ઉઠાવું.
બિજાંને તો ટોકે, ન બનતા જોરૂ ગુલામ;
ને મને જાહેર માં તુ આંગળીયે નચાવું.
બિજાની આ શાયરી હોત તો તુ હસી લેતી,
પરાક્રમ મારું છે જાણી, દાણા-પાણી છોડાવું.
હસી-મજાક માં ‘જ્વલંત’, લખતાં લખી તો નાખ્યું,
હવે કયામાત નો વખત વિચારી, તત-પપ થઇ જાવું.
ઘરના નાકે વિતાવેલી હર સાંજ યાદ આવે છે,
એ ગુજરેલ લમ્હોની દિવસ-રાત યાદ આવે છે.
જુવાનીમાં પહેલાં પગલાં અને એ ઘેલા દિવસોની,
એકમેકને કહેવા તત્પર હતા જે, બધી વાત યાદ આવે છે.
નશા અને ધૂઆમાં ઉડાડેલી રાતોથી માંડી,
સૂરજની પહેલી કિરણોથી સજેલી પ્રભાત યાદ આવે છે.
દુનિયાંને બદલવાના નુસખા હજાર ને સો ટિપ્પણીઓ,
આદર્શોની લડાઈમાં મળેલી પહેલી મ્હાત યાદ આવે છે.
કેવી રંગ-બે-રંગી હતી દુનિયાં આપણી!
સપ્તકિરણોના રંગો, સાતે સાત યાદ આવે છે.
દેશ છોડીને યારોથી દૂર ચાલ્યો તો જે દિન,
એરપોર્ટ પરની એ આખર મુલાકાત યાદ આવે છે.
માફી માગી શકુ એટલો સમય કયા મળ્યો,
નહીતર તારે કાજ ચૂટેલ એક એક ફુલ-છોડની માફી માગવી હતી
વેદનાઅોના શૂર વાચા લેવા મંથે છે.
કલમ પણ કાગળ ચિતરવા મંથે છે.
રખેને કોઇ શબ્દો સમજસે એ વ્યથાએ
હાથપણમાં મારા થરથર ધ્રુજે છે.
શબ્દોથી શબ્દો પરથઇ જાય એ,
તો વેદનામારીમાં એ સમાય જાય
વેદનાઅોમારી હુ દુસ્મનને પણના દવ
શબ્દોથી પરજાનાર દોસ્તને કયા દવ
Here is my Gujarati Poem, I don’t know gujarati font is available or not. So here is gujrati kavita in English.
Nayan thi jo male nayan be ghadi,
Dil ma koina utray chhe.
Aankho hoy jo koini darpan sami,
Antarna badha bhed kalay chhe.
Ansh male jo A naynoma prem tano,
kaink saritaona vhen rachay chhe.
Jat hashe jo a koi param tani,
vat dariyani kari chhalkay chhe.
pami jo a sarita panth sagar bhani,
Jojo to khara kevi malakay chhe.
Hello Sureshbhai -
Please post any of my recent ghazals from http://www.ekvartalap.wordpress.com on this site. My intro is also on my blog.
Here is the most recent ghazal:
લહરના લહરના પ્રવાહો અલગ છે, પિગળતો પળેપળ કિનારો અલગ છે
સ્વભાવો અલગ છે, વિચારો અલગ છે, મનુષ્યે મનુષ્યે લલાટો અલગ છે
ગુલોગુલ અલગ છે, બહારો અલગ છે, નજર જ્યાં પડે ત્યાં નજારો અલગ છે
અણુમાંથી સર્જન થયું આ બધું પણ, ગગનમાં સિતારે સિતારો અલગ છે
ક્ષણોની સફરમાં ભલે સાથ હો પણ, રહે યાદ સહુને બનાવો અલગ છે
ઘડી કારમી પણ, વિતાવી હો સાથે, પડે છે જે દિલ પર પ્રભાવો અલગ છે
સખી પ્રેમ મારો, હજુ એનો એ છે, પ્રદર્શિત થવાના પ્રકારો અલગ છે
હવે લાગણી સાથે સમજણ ભળી છે, અને મહેફિલોનો તકાજો અલગ છે
જીત્યો કૌરવોને જે, કાબાથી હાર્યો, પળે પળ વિધીનો ઈરાદો અલગ છે
ક્દી વાંદરો છું, કદી છું મદારી, છે ડમરું તો એકજ તમાશો અલગ છે
(c) હિમાંશુ ભટ્ટ… ૨૦૦૭
Himanshu
Ek hinsak phul…!
Najaro ma teer,
Paapan ma talvaar..
Savaalo pn aniyaada,
Ane javaabo….
…….Dhaardaar..!!!
Ek khoba jevdu dil..
Ne aatla Prahaar..?
Chuki gayeli Dhadkan,
Daghaayela dhabkaar..
Ankhe andhaara..
Ane swapnao na vaar..
Chattaapaat palkaraa..
Kevo gebi-maar..!11
Vichaaro nu vantoliyu..
ek rajkan jeva haal.
Haay..! Ek sashastra Ghaataki humlo..
ane loko kahe chhe..
…Pyaar…??
that was really nice…
my brother is so many beautiful writing kavita plese contec me 9879192795
kabhikhusi kabhigam but No Problem
ફૂલો બની ભલેને અમે તો ખરી ગયા,
ખુશ્બૂથી કિંતુ આપનો પાલવ ભરી ગયા.
પ્રેમાગમાં બળીને પતંગા ઠરી ગયા,
કિંતુ શમાનું નામ તો રોશન કરી ગયા.
નૌકા હતી છતાંય હું ડૂબી ગયો ખુદા!
તરણું લઇને લોક તો સાગર તરી ગયા.
પથ્થર બની હું જોતો રહ્યો કાળની ગતિ,
વર્ષો જીવનનાં પાણી બનીને સરી ગયા.
જેઓની પાસે મારાં દુઃખોનો ઇલાજ છે,
તે આવી ઓર દુઃખમાં વધારો કરી ગયા.
kavilok is the best.
hbahuj sari site chey mubarak
bahuj sari site chey abhinadan
Can u please send me the Poem Nag daman by Narsiha mehta on my email address
કેમછો બધા?
આમ તો ખુબ નાનો છુ એટલે જરુર લાગે તો ટકોર અને ઠપકો આપજો.
હું કાંઇક કે.જી ના નવા નિશાળીયા ની જેમ એક અછાંદસ મુકી રહ્યો છું, આશા છે સ્વીકારશો.
“Vaayaka” – Arjav
પ્રેમની પોથીમાં છે એક જુની કહાણી,
સાંભળો કહું છુ હું ધરા ને મેઘની વાતો.
શું કામ એ મનસ્વી રિસાયો કાંઇ ખબર નૈ,
એના મને રમી રહી વૈરાગની વાતો.
એને મનાવવા વાહલીના નોરા તો જુઓ,
પુષ્પો,વલ્કલ ને શીખી આવી શણગારની વાતો.
મારે તો જવું છે,નહીં રોકઉં હું હવે જો;
એ શિશિર પાછળ નિકળેલાના ખુમારની વાતો.
એ શું ગયો આતો, આખેઆખી મરી ગઇ;
સુમસામ,વંટોળે ચડતી ધૂળ-રાખની વાતો.
ગ્રિષ્મના મદમાં,સુર્ય છાનો રહે શું?
સુકા હૈયે,તીરાડે પડેલા ડામની વાતો.
તરત મળવા દોડે,મેઘ આમતો ખરો પ્રેમી;
સાંભળી હવાના મોઢે પ્રીયાના ચિતારની વાતો.
પ્રાયશ્ચીત નું સૌથી પેહલું ટીપું પડે છે એનું,
બીજાએ પ્રેમ ને ત્રીજે યૌવનના ઉન્માદન વાતો.
મારી સખી આ ધરતી,એની પાછળ કેવી ગાંડી!
ભુલી ગઇ ને ‘ના જશો’ ના વાયદાની વાતો?
આજ તો એ મોસમ છે જ્યારે લોકો વગોવે,
મારી વાહલી ધરાના પ્યારની વાતો.
-આર્જવ
very good
Respected sir,
i like this site very much. i want to publish my poem…plz n4Itara vIna jIvnno koeee[ sar
AhI to 0e za>zva ne j5 to pele par
sukaw© r`ma Aog5I jtu jI>dgInu nUr
v5I lag`Ino 0e ka5 ne d>wna 6oDapUr hStreqa nhI ha4e 0e ka5na ]zrDa bexUmar
AhI to 0e za>zva ne j5 to pele par
mu©Iwr vednane tme Aakaxnu nam d[ dI2u
ddR Aaqr ddR 0e wle tme ]0Inu l[ lI2u
Aeklta na pD0aya Ao!I w3ku 0u inra2ar
AhI to 0e za>zva ne j5 to pele par
n4Itara vIna jIvnno koeee[ sar
AhI to 0e za>zva ne j5 to pele par
ke jyot thai zalhali javani vat chhe,
fani duniya chhodi nikali javani vat chhe.
chhe amno ek chahero ja darpan maru bhala;
khud ne bhuli khuda ma bhali javani vat chhe.
Me Ta.20/9/o7 na roj e mail dvara 12 kavyo mokalya chhe je apane mali gaya hashe. Unicode font chhe. Apno pribhav malye vadhu kavyo makalish. Avajo.
Hoy Vasant Vasant Jevu Ne
Bhitar lage Pankhar jevu
E kone jai no Kahevu
ક્યાં મળે?
આટલા મોહક અને મોતી ભરેલાં ક્યાં મળે ?
ફૂલ પર ઝાંકળથી આ પત્રો લખેલા ક્યાં મળે?
ઉંબરા પર પગ નથી મૂક્યો ને બસ આવો કહે
આ નગરમાં માણસો એવા વસેલા ક્યાં મળે?
ધારણા સાચી પડી આજે તમારૂં આગમન !
બારણામાં તોરણો લીલા બનેલા ક્યાં મણે?
આ અતિથિનાં ભલા સન્માન આદર તો જુઓ
ભર વસંતે અવનવા પર્ણો ઝૂકેલા ક્યાં મળે?
આંખ જો ખુલી તો એની શોધ આરંભી દીધી
જોઉં ઓશિકા ઉપર શમણાં પડેલા ક્યાં મળે?
યત્ન પથ્થરથી કર્યા તો એકનાં કૈ થૈ ગયા
દર્પણોનાં દેશમાં ચહેરા તૂટેલા ક્યાં મળે?
યામિની ગૌરાંગ વ્યાસનાં
બહાર પડનાર પુસ્તકનાં કાવ્યોમાંથી
ગઝલ
હાલ મારા એજ ચાડી ખાય છે
દદૅ છાનું કોઈ ફાડી ખાય છે
શાયરી જીવતા નથી જે શાયરો
શબ્દને ઠાલા રમાડી ખાય છે
ઝૂલ્ફમાં ને પાલવે અટવાય છે
ઠોકરો કેવી અનાડી ખાય છે
કોઈના હાથે ચ઼ડી વીંઝાય છે
લાકડાને ક્યાં કૂહાડી ખાય છે
કૈંકની થાળી ઊજાડી ખાય છે
અન્ન જે આંખે અડાડી ખાય છે
ડો. હરીશ ઠક્કર.
iam surat based ayurved consultant,sending a gazal to you kindly do the needful& oblige,thanks.dr.thakkar
આજે નવરાત્રી
ચલો ગરબા રમીએ
ગરબાની શરુઆતમા આ વંદના કરું છું
या देवी सर्व भुतेषु चिति रुपेण संस्थिता,
शक्तिरुपा, शांतिरुपा, श्रध्धारुपा समातिता,
चेतना सर्वभुतानाम,विष्णु मायेति शब्दिता,
मुक्तिदाता तु या माता,सा मातृचरणे नमः
મારી માતાને ગરબે આજ ઘુમવા આવોને
માના ખોળાનો લેવાને લ્હાવ લાલ-બાળ આવોને
માતાનો ગરબો કે રાસ રાધિકા તણો
ચામુંડા,ચંડિકા કે જગદમ્બા માતનો
લેવાને ઉરના આશિષ વ્હેલેરા આવોને
મારી માતાને ગરબે આજ ઘુમવા આવોને
ઘેર-ઘેર, દેહ-દેહ વિશ્વઆ વિરાટમાં
જલથલને આંબતા આ અવનિ-આકાશમા
સૌએ મુજમાના પમરાટ,માણવા આવોને
મારી માતાને ગરબે આજ ઘુમવા આવોને
ભૈરવી ભવતારિણી મા ચીન્મયી ચિદંબરા,
આદ્યશક્તિ શાંભવીના ભુક્તિ-મુક્તિ લાહ્ણમા,
રણકતા ઝાંઝર ઝંકાર ઝીલવા આવોને
મારી માતાને ગરબે આજ ઘુમવા આવોને
માનું મંદિર મારી દેહલડી દીપતી
સપ્તપ્રાણ દીવડીથી ચિતીમાર્ગ ચીધતી
સાથ જેને ઓપતા ગરવા ગણેશજી
એવી માના ખોળાનો લેવા લ્હાવ ઝુમતા આવોને
Please accept it and read it.
પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ જાણે અજાણે
જાણે અજાણે નામ જો તારું દેવાય તો પ્રભુ
તુંજમાં એ પ્રિય થઈ જાતો
એ તો પામતો અક્ષરધામ.
….જાણે અજાણે
જીવનની આ સુખશૈયામાં તુજને એ ભુલી જાતો
મરણ આંગણે આવે ત્યારે તુજને એ સમરી જાતો
એ તો થઈ જાતો નિરાકાર
….જાણે અજાણે
પ્રેમની પાવક જ્વાળા ન્હાતા થઈ જતો નિષ્કામ
અંત સમયની અટારીએથી તુજમાં એ વિસરાતો
એ તો લાગે છે પ્રેમાળ
….જાણે અજાણે
હું છું પામર જીવ છતાં પણ ભક્તિમાં છું સંધાણો
પ્રદીપના હૈયે ભક્તિ લાગી મુક્તિ મેળવવા કાજે
આવ્યો સમાવા કાજે
….જાણે અજાણે
સાચી માયા શામળા તારી બીજી મિથ્યા લાગે
સંતતણો સથવારો મળતાં મનડું મસ્ત છે લાગે
ભવના બંધન છુટતાં લાગે
….જાણે અજાણે
==============
dear DR Dilipbhai,
Kolambus and inclusion of Indian philosophy
in your poem makes an evergreen creation.Congratulation
for your globle noble thought.
Rameshchandra Patel(Akashdeep)
samagra team ne hardik abhinandan !
aatla s-ras sampadan badal ane aatla saras prakashan badal !
Dear Dilipbhai, Namaste… Saal Mubaarak!
you may put any poems from my blog… http://www.urmisaagar.com/urmi
one is here…
તારી હયાતીની મને કોઈ નિશાની દે,
ઈશ્વર મને જ શોધે તું, એ જીન્દગાની દે.
ખીલીને અહીં હું પણ ખરું, એમાં નવું છે શું?
ઉજડીને પણ ખીલી શકું, નોખી કહાની દે.
સીધા હશે જો રસ્તા તો શક છે ભૂલી જઈશ,
વિસરું કદી ન હું તને, ઠોકર સુહાની દે.
મથુરા બન્યું છે જોઈ લે, આ મારું ધૃષ્ટ મન,
ગોકુળ બનાવી તું મને રાધા દિવાની દે.
કાયમ રહે જો ચુસ્ત, શું એ કાફિયા ગમે?
થોડાં કરી દે મોકળાં, એને રવાની દે.
Regards.
ओ मेरे राम.
प्रदीप ब्रह्मभट्ट
तेरे नाममे पाया सब संसार ओ मेरे राम
नाम तुम्हारा,काम हमारा,होगा वैसे पार
…ओ मेरे राम.
जगकी चिंता करतेकरते होगये हमबदनाम
तबनाम तुम्हारा लेकरही,हम पुरेगये भान
…ओ मेरे राम.
शरणमेंआकर सबकोजीना मनकर्मओर प्राण
तुझकोपाकर सबकोपाया करदु नीजको दान
…ओ मेरे राम.
जीवनके सुख पैयोको हमचले चलाये आज
दुःखकीआती कोइचिनगारी उसे करदेते पार
…ओ मेरे राम.
@@@@@@@@@@@@@
જોબન જેવું
જૉબન જેવું જગમાં,કોઇ દિઠું ના આજ
અંગ અંગમાં ઉછળે કંઇક અજબ ગજબનું રાઝ
દૂર ગગને માંડુ નજરું,મીઠા ભાળું સાદ
ઢોલ ધબુકે અંતર હરખે,ઝરમર વરસે નાદ
કુવા કાંઠે નદી તટે,છલકે ગાગરે પ્રીત
મન મોગરો મ્હેંકે મ્હેંકે,ગાતાં ગાતાં ગીત
એકલ ખૂણે એકલ પંડે,એકલુ હરખે મુખ
સ્વપ્નમાં શણગાર ધરુંને, સ્વર્ગનુ ભાળુ સુખ
હું હસું ને હસે જગ, મલકે યૌવન હીર
સાગર તીરે મોજાં ઉછળે, મનડું થાયે અધીર
કોઇ આવી દિલમાં વસે, રમે અંતરે આશ
જોબન જેવું જગમાં કોઇ ના દીઠું ચોપાસ
જોબન જાતાં વાર ના લાગે, માણીલો મલકાટ
ઝીલો જીં દગીએ,મસ્તીલો રંગીલો જોશીલો ચ ળકાટ
રમેશપટેલ(આકાશદીપ)
અમે રે ઉંદર
નથી શૂરા અમે સિકંદર
નથી ધનુર્ધર ગજવતા અંબર
છતાંએ અમે મગરુર તવંગર
લપાતા કોતરતા અમે રે ઉંદર
કેસરીની હાકોથી અમે અજાણ્યા
ના હાથીની વિશાળ કાયા
છતાંએ આરો ગીએ નીત મેવા
સમાજે પોષેલા અમે ઉંદર એવા
નથી સંત કે નથી નેતા
છતાંએ ઘરમાં સઘળું લાવીદેતા
રાજપાટના વૈભવ ભોગવીએ સુંદર
સરકારી ખાતાના લાડીલા ઉંદર
પહેરીએ કાળાં ચશ્માં આંખે
ફુંકીફુંકી કાતરીએ સૌને વહાલે
પ્રસાદ મળે અમે રીઝતા સુંદર
કળિયુગના અમે અવતારી ઉંદર
અમને લાગે સિંહ બિચારા વગડે
કરવા ક્ષુધા તૃપ્ત ફરે અંધારે
માગું હરિ ભાવધરીને અંતર
ભવોભવ બનાવજો કળિયુગી ઉંદર
Dr Dilipbhai/ sureshbhai
both poems of Rameshbhai, amere unadar and jobanajevu
found delighting. vyanga kavan is laughing medicene.really really enjoyed meaningful words.
Pragnsh Patel
નમસ્કાર,
કવિલોક સાથે ઘણાં વર્ષોનો ઘરોબો છે મારો !
અવાર-નવાર મારી ગઝલો પ્રકાશીત થઈ છે !
આ સાથે
મારાં બ્લોગની link પ્રસ્તુત છે
આશ છે,આપને ગમશે જ.
ડૉ.મહેશ રાવલ
http://navesar.wordpress.com
http://www.drmaheshrawal.blogspot.com
Shri Rameshbhai,
your poems are meaningful. We enjoyed “Amere under”
and azadi. please, place all poems of Akashdeep put togather in kavilok. can you Dilip bhai upheld our request?
thanks, Pratima
ભારતને ભારત રહેવાદો
મનની શાન્તી સકળ સુખદાતા,
જગ ચેતના જગવવાદો
આવો બંધુ અવાજ ઉઠાવો
ભારતને ભારત રહેવાદો
પુણ્ય ભૂમિએ પ્રગટ્યું દેવત્ત્વ
સારા જગે મલકવા દો
અહીંસા એ આધાર જગતનો
કરુણાથી છલકવા દો
હીંસા અત્યાચાર અકલ્યાણી
માનવને માનવ રહેવાદો
ઉપકારોના મેઘ અવની એ સીંચો
વનરાજીને મ્હોંરવા દો
પશુ પક્ષી અબોલા જીવડા
પુરક બનશે પથરાવા દો
સૌના સુખે થાશો સુખીયા
ભાવ ઉરે છલકાવા દો
સરીતામાંથી સાગર થૈ મ્હાલો
સપ્ત ખંડે સંવરવા દો
મીઠા બોલે દો આવકારો
સુધા સ્મીત રેલાવા દો
બુધ્ધી બળથી વિકાસ કેડીએ
સુખ શાન્તી પથરાવા દો
પાપ મારગેથી પાછા વળો
પ્રતિક્રમણને પ્રગટવા દો
અખીલ બ્રહ્માંડનો એકજ ઈશ્વર
બની સંતાન શોભા દો
સારું સારું ગ્રહણ કરીને
અનંત સુખને સથવારો દો
રમેશ પટેલ {આકાશદીપ}
કેમ આપણે આવું ના શીખ્યા?
તપ્યા રવી કે તપ્યા સાગર,મેઘ બનીને મહાલ્યા
પોલે વાંસે પૂર્યા પવનને,બંસરી થઈને બોલ્યા
કેમ આપણે આવું ના શીખ્યા?
પડખાં ઢાંકી,દોરીએ બાંધ્યા,તો ઢોલ થઈ ધબૂક્યા
રાત ઢળી પૂનમ પ્રગટી,રાધા કાનજી રાસે ઘૂમ્યા
કેમ આપણે આવું ના શીખ્યા?
ધરણીએ બીજ દબાયા,હૂંફે જાગ્યા, પુષ્પો થઈને ખીલ્યા
સરીતા નાથી તો જળાશયો ઝૂમ્યા,વગડા લીલા મ્હોંર્યા
કેમ આપણે આવું ના શીખ્યા?
સ્વપ્ને દિઠા મલકાટ મિલનના,ગાલે રંગો ગુલાબી છાયા
શબ્દો સર્યા,મળી પ્રાર્થના,જીવન સંસ્કાર થઈને ખીલ્યા
આપણે દેખાદેખી કેવું શીખ્યા
પંખી સંગે હળવે હળવે,ગાતાં તમે કેવું શીખ્યા
કેવા શાણા દિઠા, કોણે કોને ઝીલ્યા ભાઈ કોણે કોને ઝીલ્યા.
રમેશ પટેલ (આકાશદીપ)
કોણે કોને ઝીલ્યા
ઉષા ખીલી કે ખીલ્યું આભ
કોણે કોને ઝીલ્યા?
કેમ આપણે આવું ના શીખ્યા?
તપ્યા રવી કે તપ્યા સાગર,મેઘ બનીને મહાલ્યા
પોલે વાંસે પૂર્યા પવનને,બંસરી થઈને બોલ્યા
કેમ આપણે આવું ના શીખ્યા?
પડખાં ઢાંકી,દોરીએ બાંધ્યા,તો ઢોલ થઈ ધબૂક્યા
રાત ઢળી પૂનમ પ્રગટી,રાધા કાનજી રાસે ઘૂમ્યા
કેમ આપણે આવું ના શીખ્યા?
ધરણીએ બીજ દબાયા,હૂંફે જાગ્યા, પુષ્પો થઈને ખીલ્યા
સરીતા નાથી તો જળાશયો ઝૂમ્યા,વગડા લીલા મ્હોંર્યા
કેમ આપણે આવું ના શીખ્યા?
સ્વપ્ને દિઠા મલકાટ મિલનના,ગાલે રંગો ગુલાબી છાયા
શબ્દો સર્યા,મળી પ્રાર્થના,જીવન સંસ્કાર થઈને ખીલ્યા
આપણે દેખાદેખી કેવું શીખ્યા
પંખી સંગે હળવે હળવે,ગાતાં તમે કેવું શીખ્યા
કેવા શાણા દિઠા, કોણે કોને ઝીલ્યા ભાઈ કોણે કોને ઝીલ્યા.
રમેશ પટેલ (આકાશદીપ)
બહુ જ સરસ્ પ્રતીભાવો મળ્યા. અભીનંદન.
શ્રીસુરેશભાઈ જાની
આદર સાથે પ્રણામ,
કવિલોક વેબ સાઈટમાં આપની કલમના અમી, અમારી કાવ્ય રચનાઓને બીરદાવતાં,
અમારામાં જોમનું સીંચન કર્યુ છે. મારા નવા કાવ્ય સંગ્રહ “ત્રિપથગા” ના પ્રકાશન
માટે આયોજન થઈ રહ્યું છે.પ્રથમવાર જ આરચનાઓ કવીલોક માં આપી અને આપે
બિરદાવી માટે ભાવસાથે આભાર. કવિલોક દ્વારા નવા ગુજરાતી પુસ્તકો ,સાહીત્ય
સંસ્થાનોમાં વિતરણ કરવા માટે સૌજન્ય સ્કિમ હોય તો માહીતી આપશો.
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
સિન્ધુના બિન્દુથી
આભે ઘનઘોર વાદળાં રે ગાજે
લઈ દરિયાના ઘેરા ઘૂઘવાટ
શીતલ સમીર નો સંગ જેવો લાગ્યો
મેઘ થઈ આવ્યાં પાતળ
ધરતી મેહૂલીયાના સુભગ મિલને
મદમાતી ધરતીએ પ્રગટી સુવાસ
ઋજુ ભર્યા હૃદયે જાગ્યા સ્પંદનને
મખમલીઓ માણ્યો ઉજાશ
ફૂટ્યા હેત અંકુર સિંધુના બિંદુથી
ગરજીને વરસીને વાવી વસન્ત
મોતીડે વધાવું ગેંહકતા મોરલા
બંધ ઓરડામાં ઘૂઘવ્યો દરિયો અનંત
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
રમેશભાઈ અને કવિલોકને ધન્યવાદ.ભારતને ભારત રહેવાદો,ઉત્ક્રુષ્ટ રચનાઓ સમયાંતરે
જ મળેછે.કેટલો સુંદર ચિંતનશિલ વૈભવ વિચાર.તમરી રચનાઓ વિવિધતા સભર છે
વિતલ
રમેશભાઈ,
કવિલોકમાં આપની સુંદર રચનાઓ વાંચી આનંદ થયો.આપના “ઉપાસના” કાવ્ય સંગ્રહના
વિમોચન સમયે .કરોના માં મળવાનું બનેલ. સુંદર પુસ્તકને ગુજરાતની શાળઓમાંની લાયબ્રેરીમાં આપે ભેટ આપવાનું આયોજન કરેલ ,તે બહ્ય્ં ગમ્યુ.ધન્યવાદ.
પ્રવિણ શુક્લ
બાળગીત~ખુશી
નામ મારું છે ખુશી, ખુશી ખુશી હું બોલું
એક બે ત્રણ વદું તો, બા દાદાને લાગે વાહલું
વન ટુ થ્રી કહું તો,મમ્મી પપ્પાને હસતા ભાળું
ખુશી ખુશી હું બોલું
બા દાદા કહે વારતા, શિયાળ કાગડો પુરી
મોમ કહે હોલ્ડ માય હેન્ડ નહીં તો પડશે ભૂલી
રમતાં રમતાં ઊંઘું,ઊઘમાં હસું થોડું થોડું
ખુશી ખુશી હું બોલું
બા બનાવે મારા માટે રોજ રોટલી શાક
મોમ ડેડી સાથે ભાવે મુજને પ્યારા પિત્ઝા ને કોક
ખાઉ થોડું બગાડું ઝાઝું,તોય વહાલ કરે રુપાળું
ખુશી ખુશી હું બોલું
બા કહે ફ્રોક પહેરી ,તું મજાની ઢીંગલી જેવી લાગું
શોર્ટ ટી ~શર્ટ પહેરી, મમ્મી સાથે હાઈ ફાઈ માં ભાગું
રોજ રોજ નાવલી વાતું, હસતી રમતી માણું
ખુશી ખુશી હું બોલું
બા ગવડાવે માના ગરબા, દાદા શીખવે હાથ જોડીને રામ
મમ્મી પપ્પા ઊપડે કામે, બોલાવી બાય બાયના જાપ
હસી હસી હું રમું ભમું,થાકી દાદા પાસે દોડું
ખુશી ખુશી હું બોલું
વાત કહી મેં મારી છાની ,બોલો તમને કેવી હું લાગું
નામ મારું છે ખુશી, ખુશી ખુશી હું બોલું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ) ઉપાસના કાવ્ય સંગ્રહમાંથી
ધરમ
તારો ધરમ મારો ધરમ,
ધરમની વાતો કરી છોડો ધરમ,
મનમાં હીંસા, નયનમાં દ્વેશ
કરુણા વગરનો કેવો ધરમ.
ઉરમાં ના લાગણી, લોભની છે માગણી
સ્વાર્થની રમણતામાં કેમ પામો ધરમ,
અપકાર કરતાં ના ખટકે દિલડાં ,
તો ધરમ નો શો જાણ્યો મરમ.
વતનની શાખ, જનેતાની લાજ,
શીર સાટે તોલે એજ સાચો ધરમ,
ત્યાગની મહત્તા, તપની સાધના,
જીંદગીમાં જાણો તો માણો ધરમ.
વાણી વર્તન, પ્રભુને અર્પણ્
સકળ હીતે રાજી એજ પ્યારો ધરમ,
માનવી થઈને માનવને ચાહવો,
એજ સંસારનો દૈવી ધરમ.
રમેશ પટેલ(આકશદીપ)
મારા લગ્ન સમયે (ડીસેમ્બર-૨૦૦૦), મારી સ્વરચીત કવિતા પિતાશ્રી રમેશચંદ્રનેઆપેલી.
તેમણે તેમના કાવ્યસંગ્રહ “સ્પંદન”માં પ્રગટ કરી ,મને અર્પણ કરેલ.દીકરીના મનોભાવ સૌને
જરુર ગમશે.
શરણાઈ ના સૂર
શરણાઈના રેલાતા સૂરછે,
આંગણે લીલાં તોરણ છે.
જુઓ આજ એક,
વહાલી દીકરીના લગન છે.
આંગણે રમતી હતી,
વાતે વાતે રીસાતી હતી,
કાનમાં આવીને ફરિયાદો કરતી હતી.
હસતાં-રડતાં મોટી થઈ,
આવ્યું એને યૌવન છે.
જુઓ આજ એક
વ્હાલી દીકરીના લગન છે.
છે ઘર સજેલું આજે,
બધા કેટલા હસે છે.
વારંવાર દીકરી પાસે,
મન જવા માંગે છે.
અરે વગાડો ઢોલ,
વગાડો શરણાઈ
કે ટપકું થતું આંસું કહેછે,
હા ,આજ મારી
વહાલી વિતલનાં લગન છે.
વિતલ પટેલ(બ્રુન્સવીક,જ્યોર્જીયા)
I am sending gujarati poem from my own book XITIJ. As I have no gujarati fonts, I am writing the same in english.
Achanak Ek Sapnu jagavi gayu aaje,
Yaado na Sagar Ma dubavi gayu aaje,
Bhulavi didhi ti ame vatan ni E yaado,
Rachya rahya pardesh ma bhooli gani wato,
mati ni e sugandh relavi gayu aaje………..
Paadar uper ubhelo Vadalo Yaad aviyo,
Mandir na Ghant no E naad Yaad aviyo,
Kahi aarti na bol samdavi gayu aaje,………
E bhor ma kukkda no saad yaad aviyo,
kichud kichud kuva no saad yaad aviyo,
panihariona payal khankavi gayu aaje………
E umbare ubhela mavtar aaje yaad chhe,
viday karti sau sahiyar aaje yaad chhe,
viday ni e vashmi yaad mehkavi gagu aaje………
dear readers of kavilok,
i am a new comer in this field……I have put my creations on my blog…. http://www.jkshabdasoor.blogspot.com
kindly visit my blog and give your suggestions and comments so that i can improve myself…..
thanks….dr.jagdip nanavati
kavilok mate aa mari paheli rachanaa mokalu chhun…
લખ્યો કાગળ મે મૌનની જબાનમાં,
એને ઉકલી જાજે તું તારી સાનમાં….
લખ્યો કાગળ મે મૌનની જબાનમાં…..
સંબોધી સુરજના પહેલા કિરણોથી
લીધાં ઉગતી ઉષાના ઓવરણા,
જતમાં લખવાનું કે, તું ઝાકળ ભિનાશ
તને ઝુલાવે કૂંપળના પારણા,
પછી પંખીડા ગાય તારા કાનમાં……
લખ્યો કાગળ મે મૌનની જબાનમાં…..
વાવડમાં વરસાદી વાદળ બિડ્યાં ને
બિડ્યાં યાદ કેરા કંકુ ને ચોખા,
છતરીયે હોય છતાં ભિંજાવું હોય
એવા મોકલું છું ઓરતા અનોખાં,
સાવ નીતરતી રહેજે તું તાનમાં……
લખ્યો કાગળ મે મૌનની જબાનમાં…..
ગમતાં કેસુડા તણાં રંગ તમે પૂરજો
ને કોરાં કાગળને ઊજાળજો,
પરબિડીયે ચોંટાડ્યું સરનામુ ’હેત’
એને હળવેથી હૈયે સંભાળજો,
તારો લિખીતંગ નથી હું હવે ભાનમા…..
લખ્યો કાગળ મે મૌનની જબાનમાં….
દિલથી દિલમાં ઉતરી જાતી
આંખો પળમાં સમજી જાતી
રંગો પીંછી કાંઈ હતું નહીં
મનને પાંપણ ચિતરી જાતી
નજરૂ મળતી ચાર હજુ ત્યાં
હૈયુ આખું ઠલવી જાતી
જેવી તેવી પીઠ નથી આ
સઘળા મિત્રો જીરવી જાતી
આંખો મારા બાદ તમારી
છાને ખુણે નિતરી જાતી
વાહરે વાદળીઓ
રોષે રમે દાદા સૂરજ ગગન
ઉના તે વાયરે શેકાયા તન
તપી રે ધરતીને તપ્પા તરુવર
કરમાયા કામણ ને રુએ સરોવર
દૂરદૂર વ્યોમે વીચરે વાદળી ભલી
વીચારે ભેગા મળી ઢાંકીએ ધરતી
કાળિ ભમ્મર વાદળીઓ થઈ રે ડુંગર
દિધો પડછાયો પાથરી ગગને ચાદર
દઈને છત્તર વરસ્યો અંતરનો સ્નેહ
અમીરસ સીંચીં મલકે આભલેથી મેહ
વાહરે વાદળીઓ દાદાને દિધો હુંકાર
સવાયા સંતાન થઈ કીધો જયકાર
આભલું આવી રમે સરોવર મોજાર
ઝીલે કેવું પ્રતિબીંબ હરખી અપાર
વદે સૂરજ દેવ વંદી કિરતાર
કેવા ઉપકારી બંધને બાંધ્યો સંસાર
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
નીંદર
બાળા રાજા માણે મીઠી સુખવંતી સુંદર નીંદર
વાહ વિધાતા લહેરાવે કેવો કરુણાથી સુખ સમંદર
માને ખોળે પ્રેમ પાલવડે મલકે નાનું જીગર
રમવું જમવું હસી છોડવી જગની જૂઠી ફિકર
અણસમજુને મળે કેવી જગની જાદુઈ સેવા
કૃપાનીધિએ દિધા કેવા સુખ નીંદરના મેવા
દિવા સ્વપ્નોમાં સરકી નીરખું સપ્તરંગી રે વાતુ
સમયને કાંટે ઘૂમે જિંદગી,રાત દિવસ નાથોભુ
ભણીગણી સુખ સાહેબી મળશે,વદતા પોથી પઢતા
સૌ ઉંઘતા ને અમે જાગતા,ભણતરના ભારે દબાતા
સમજણ વધી નીંદર છૂટી,જાણે અજાણે ખમીએ શિક્ષા
નયનોની નીંદર ધોતા લઈ પાણી,કાલે છે પરીક્ષા
ધંધોં પોતીકો કે કરીએ નોકરી,નવો જમાનો હસતો
મોટા થયા ભાઈ, છોડો આળસ,રોજ સવારે દોડો
કામ કરે એ આગળ આવે,દુનિયા ડહાપણ દેતી
જાગવું એજ જિંદગી,હસીહસી વીજ વદે ઝબૂકતી
અજવાળા અંધારાના ભેદ ભૂલીને,જોશે જિંદગીને જોતરતા
ટકે ટાલીયા આંખે ચશ્માં ધરી બાળા રાજાને નિહાળતા
બંધ ચક્ષુએ મરકી મરકી, શીશુએ ભાવ દર્શને ઝબોળ્યા
ઊંઘતા ના આવડ્યું તમને તો,ખાક જીંદગી જીવ્યા
સંતવાણી સમરી રે હૈયે,શોધવા નીક્ળ્યા સુખની જડિબુટ્ટી
છૂટે સંકલ્પ વિકલ્પ તો ભાળો આયખે નીંદર સુખની
રમેશ પટેલ(આકાશ દીપ)
ઝરમર ઝરમર સંધ્યાએ, મન મોરલાનો ગેહકાટ હતો
એ ભીંનીભીંની સુગંધે, ધરતી આજ ખુશહાલ હતી
ઊંચી મેડીએ ભીંના અંગે,સ્નેહલ સાજનનો સથવાર હતો
મેઘ ધનુષના રંગે પ્રીતડી,હરખ ધરી છલકાતી હતી
વ્યોમ વાદળો હરખપદૂડા,પ્રેમ રાસડે રમતા હતા
છબછબ કરતી છૂપી પ્રીતડી મદહોશે મલકાતી હતી
વરસાદના ભીંના ઉમંગે,આંખોમાં પ્પાર તરવરતો હતો
છમછમ નાદે ઝાંઝર સાદે,હથેલીઓ મેઘ ધારાને ઝીલતી હતી
શરમાળી ટપલી દેતા વાલમ,ઘેલી આલમ સંગ રમતા હતા
મિલનના મધુર ઉમળકે,ભાન ભૂલેલી મસ્તી ખીલતી હતી
નયન હોઠના મીઠા કામણ,જીવન ઝૂલાએ ઝૂલતા હતા
કાજળ કાળી ભાવ છલકતી,રાત રઢીયાળી હસતી હતી
હોઠના જામ છલકી છલકી,વાવાઝોડાના એંધાણ દેતા હતા
ભીંનીભીંની અંગ સુગંધે,રંગીલી યુવાની તરબોળ હતી
ધરતી નો એ સાદ હતો, આતો મારો રંગીલો વરસાદ હતો
કોણે કિધું એ વરસાદ હતો,એતો યૌવનનો ઉભરાટ હતો
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
પતંગ…..
(જાગને જાદવા……)
સ્નેહને તાતણે વ્હાલને વાયરે
અખિલ બ્રહ્માંડમાં જો ઉડી જાય રે
રંગ માનવ તણો જો પતંગે ચડે
ધ્રુવ તારક સમો સ્થિર થઇ જાય રે
ના ચળે કોઇથી, ના ડૂબે કોઇ દિ’
વિશ્વ માં સર્વદા ઝળહળી જાય રે
ષડરિપુ ક્યાંકથી ઘોર આવી ચડે
પ્રેમની ધાર થી કાપતી જાય રે
દોર જીવન થકી ,કાપ જ્યારે હરિ
દૂર અવકાશમા ઓગળી જાય રે
પતંગ પર્વ
પતંગ પર્વે મસ્ત ઉમંગે, હવામાં હરખના જંગ
પવન સપાટે આકાશે મલકે,ફુલ ગુલાબી રંગ
ચઢી છાપરે હિલોળા લેતું નગર દેતું સાદ
વાયા વાયરા ને હાલ્યા પતંગ,ઊંચે ઊંચે આભ
પતંગ બાજો પેચ લડાવી,લપટાવે આનંદ અંતરીયાળ
આકાશે જઈ હૈયું હરખે, જોઈ તોફાની ઢાલ
નયન નખરાળાં ગોગલ્સે ઝીલે,હસતો ખૂલતો પ્પાર
ભૂલકાં મોટેરાં સાથે માણે,લાખ લાખેણો લાભ
લઈ રંગીલી દોરી ફિરકી ગગન ગજાવે મોજ
પવન પાવડી હરખ પદૂડી, ખોજે પ્રતિદ્વંદીની ઝોલ
પતંગ રસીયા દોરી ખેંચી મચાવે સમરાંગણના શોર
કાપ્યો કપાયાના નાદોથી ગગન ભાવ વિભોર
ઉત્તરાયણે સૌને વહાલી જલેબી ઊંધીયા ઉજાણી
સર્વધર્મનું સહિયારું પતગ પર્વ,લાગ્યું રે ગુજરાતી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
હાથ છે કે શિવ તણી શ્રધ્ધા, કહે
ટેરવે કાં શબ્દની ગંગા વહે ?
ત્રસ્ત છું આ મૌનના ઘોંઘાટથી
કાન, ક્યાં કલરવ હવે સુધ્ધા સહે
મુખવટો બદલ્યા કરી સંબંધનો
લાગણીઓ સ્વાર્થના વશમાં રહે
પાર પેલે શું હશે, અણજાણ છે
ત્યાં સુધી ઈશ્વર તને સઘળા ચહે
તેં કદી ક્યારે સ્મર્યા’તાં રામને
કાળની ગોળીએ બોલ્યો ’રામ હે’!
શ્રી સુરેશભાઈ ડૉ દિલીપ ભાઈ,
રમેશ પટેલના “સ્પંદન” કાવ્ય સંગ્રહની ભારત રચના મને બહુ ગમેછે. ભારતના પ્રજાસત્તાક
દિને, કવિશ્રીના આભાર સાથે ,ભારતવાસીઓને અર્પણ.
ભારત
હું ભારતનો, ભારત મારો,ઋણ મોંઘેરું માથે
ધબાંગ ઢોલ ધબૂકે જે દી, ઉછળે રક્ત તવ કાજે.
સાવજ દહાડે અશ્વ હણહણે,મરદ મૂછાળા મ્હાલે
રણે ઘૂમતા દુશ્મન સામે,જંગ જીતવા કાજે.
રંગ-બેરંગી,પુષ્પોસુગંધી,વનરાવન વૃક્ષો શોભે
ધરતી-ઉર્વરા નદી સરોવર, વિહંગના કલરવ માણે.
સાગરની ભરતી ચરણ પખાળે,ગાયે હિમાલય ગાથા
દાન-ધર્મ,આદર ભાવે,વહે પ્રેમની ગંગા
માનવ મેળા,વનના મોરલા,ધબકે ધરતી સંગે
ગિરિ કંદરા, મેરુ શિખરો શ્રધ્ધા જ્યોત જગાવે
સંતોની વાણી જન કલ્યાણી,વહે સંસ્કાર સરવાણી
રિધ્ધિ સિધ્ધી,કરુણા તારી, વરસી અમ પર ભારી
ભક્તિ શક્તિ,શૌર્ય સમર્પણ, નિષ્ઠા અમારી શોભા
વિદ્યા વિનય,અહિંસા અંતરે, સંસારે અમ આભા
પૂર્વ-પશ્મિમ,ઉત્તર-દક્ષિણ,ફરકે ત્રિરંગો ન્યારો
એક અવાજે આકાશે ગાજે, ‘જયહિંદ’ નો નારો
ગૌરવવંતા તવ સંતાનો,માભોમને કરે પ્રણામ
આન અમારી,શાન તમારી, ત્રિરંગાને કોટિ સલામ.
રચના-રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)–મોકલનાર-ચંદ્ર પટેલ
જિંદગી
કોણ કહેછે જિંદગી છે રસ્તે રઝળતી વારતા
ભાઈલા, જીવી જાણો તો થઈ જાય એ મહાકથા
જેવું વિચારો એવી તમને દિશસે જિંદગી
આંખો મિંચી કેમ ભાળશો, સૂરજની રોશની
જીવી જાણો જિંદગી તો જિંદગી છે જિંદગી
ભૂલી જો ભટક્યા કરોતો વેરાન છે જિંદગી
ભૂલી તમે ભૂલ, ભૂલોને ભાળો જો હસી
દોશો પડશે ખરી, મલકશે મગરુરથી જિંદગી
જીવ્યા તમે પોતાના માટેતો તમે શું જીવ્યા?
કેવું જીવતા દાતા બની, જુઓ ઊભા આ ઝાડવા
સાધુ થવું કે સંસારી, વિચારતાં વહી ગઈ જિંદગી
માંહ્યલાને રમવા દે મારી સાથે, હળવેથી બોલ્યા હરિ
આયખું એવું ઊજળું કરો, અવિનાશીને આશરે
સમાધિમાં સૂતા પછી પણ, લોક આવી દીવા કરે
રમેશપટેલ(આકાશદીપ)
જીંદગી બસ ઝૂલ્યા કરે
જીંદગી બસ ઝૂલ્યા કરે,લઈ કઠોર નઠોર ગમતી ભ્રમણા
હળતાં મળતાં પ્રેમથી, જીવન જીવવાની બસ શીખીએ કલા
જીંદગીની પળ પછી, બીજી પળ કેવી હશે,કોણે જાણ્યું?
અકળ્,સફળ નિષ્ફળનું પુનરાવર્તન રમે વિશ્વે નર્યું.
છે માનવ શરીર મંદિર,રમાડે સદા અક્ષરને આનંદે
તડાકા છાંયડાની મૂકી ફરીયાદ બાજુએ , રમજો તમે બંદે
હરખના હીંડોળે ,પ્રત્યેક ક્ષ્ણ માણીએ એ ઘણું છે
ઈશ્વરને યાદ કરીએ ને અશ્રુ ઝરે, એ ઘણું છે
ભીતરના કોઈ ખૂણેથી,ઝઝૂમવાની શક્તિ ઉભરે એ ન્યારું છે
જીંદગી બસ ઝૂલ્યા કરેને સદા હોંકારા મળે એજ વહાલું છે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
“મને હજી મારા સુધી પહોચતા વાર લાગશે,
તમે ભલે ચંદ્ર ને પાર કરી લીધો છે…”
see my blog:
http://www.shashvatxama.blogspot.com
from;dr.rajesh prajapati.
હું….
નિઃશબ્દ નામે
એક નગરમા,
ચુપકીદીની ચોકડીએથી,
મૌન ગલીમાં
સહેજ વળ્યો ત્યાં,
સન્નાટાની શેરી આવી,
શેરીમા જોયું તો
સામે,
“ચૂપ”
લખેલું મકાન ઉભું,
મકાનની ડેલીએ
જઈને,
નીરવતાથી સાંકળ ઠોકી,
‘કોણ તમે’? નો
પડઘો પડતાં,
હળવેથી હું બોલ્યો,
એ તો
હું…….
ખટાક એવા
કોઈ પ્રકારે,
અવાજ વિના
ખુલ્યું બારણું,
ઝળહળતાં
અંધારે જોયું……..
સ્તબ્ધ બનેલો
સામે ઉભો
હું……!!
હું માનવને ખોળું
એક દિન અચાનક ભગવાન આવી ઊભા રે સામે
પૂછે મુજને શું શોધે’આકાશદીપ’ તું અંધારે
દીવો પ્રગટાવી અહોભાવે બોલ્યો ભાવ ધરીને
વિશાળ જગે શોધવા નીકળ્યો હું માનવને
હસી બોલ્યા ,ભગવાન અચરજથી,
અલ્યા માણસનું કીડિયારું તારી સંગે ભાળું
શાને પાછો લળી લળી કહે હું માનવને ખોળું?
ભલા ભગવાન, તમે કારોબાર કરો વિરાટ વ્યોમેથી
દૂરદૂર રહી સાચી વાતો કેમકરી સમજાવું?
સાચેજ તારા આ જગમાં માનવને હું ખોળું
વદે વિધાતા, પશુ પંખી માનવ સૌને સરજ્યા નોંખા નોંખા
શાની પીએચડી કરવા નીકળ્યો, મારા બહાદૂર બચ્ચા?
વાત વિચારો હરિ મારા, સાંભળી મારી વાતું
પાડોશીને પ્રેમ કરે એવો માણસ આજે ખોળું
બતાવો એવો માનવ જેને માનું સાચો સાચો સંતં
ધરમીને ઘેર ધાડ ન પાડે,તોડે જગના જૂઠા તંત
કરુણાથી છલકે અંતરને,દિલમાં હરપળ લાગે દાહ
દ્રવી ઊઠે હૈયું એનું,દુખડાં ભાળી કોઈની પાસ
ભગવાન ચમક્યા, વિચારે અંતરે,જરુર કંઈક થઈ ગછે ભૂલ
છપ્પન ભોગ આરોગી, શું મને લાગી ગઈ કંઈ ઝૂંક?
એતો હું શું જાણું જગદીશ,વેરના વાવેતર દેખું ચોપાસ
લડે માનવ માનવથી આજે,સાગર ધરતી આકાશ
સુખી થવા તમે દિધું ,માનવને ઉત્તમ બુધ્ધી બળ
છળકપટથી આ સુંદર વિશ્વે ઘોળ્યા વિષ વમળ
ભાઈની સાથે ભાઈ લડે, બાપની સામે બેટો
પરીવારમાં પીરસે નફરતને,માનવથી માનવ છેટો
દ્વિધા ધરી બોલ્યા ભગવંત, કાલે જવાબ તને હું આપું
બોલી એવું ઉતાવળે અંતરધ્યાન થઈ ગયા પ્રભુ
હું અંધારે ભટકી ભટકી જોઉં રોજ પ્રભુની વાટું
મારી રીતે હજુએ આજે હું માનવને ખોળું
આવો સાથે મળી શોધીએ,પ્રભુના એ માનવ રંગીલા
હવે ના કરશો તમે ઘડવૈયાને, વધુ વધુ છોભીલા.
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
બે ચાર શબ્દો જો સરે છે આંગળીનાં ટેરવે,
ને કંપનો કંપ્યા કરે છે આંગળીનાં ટેરવે.
લોકો કહે છે કે, ‘ઘણું સુંદર લખું છું હું હવે,’
એને કહું શું ? તું રહે છે આંગળીનાં ટેરવે…
મુજથી જ ભૂલાતી નથી એ આપણી ભીની ક્ષણો,
ભીની મુલાકાતો ફરે છે આંગળીનાં ટેરવે.
એ તો દગો તેં ભૂલમાં કર્યો હશે એ ખ્યાલ છે,
આખો અહીં માણસ મરે છે આંગળીનાં ટેરવે
કાગળ હવે આ જિંદગીનો સાવ કોરો રાખવો છે,
તું રોક : શબ્દો અવતરે છે આંગળીનાં ટેરવે.
પડછાયા પાંગરીને સરકતા નથી હવે
સુરજ તમારી યાદ ના ઉગતા નથી હવે,
ભીંતો ચણાઇ ગઇ છે અહીં સૌની આસપાસ
રસ્તા ને જોડતા કોઇ રસ્તા નથી હવે,
શબ્દો જ ક્યાં હતા કે દિલાસોય આપીયે
બહેલે જરા દિલ એ તમાશા નથી હવે,
થીજી ગયેલા રાજકોટ માં “ખુશ્બુ” ને શોધવા
ઊંચકી ને “મીત” ની નનામી કોઇ નીકળતા નથી હવે.
પડછાયા પાંગરીને સરકતા નથી હવે
સુરજ તમારી યાદ ના ઉગતા નથી હવે,
ભીંતો ચણાઇ ગઇ છે અહીં સૌની આસપાસ
રસ્તા ને જોડતા કોઇ રસ્તા નથી હવે,
શબ્દો જ ક્યાં હતા કે દિલાસોય આપીયે
બહેલે જરા દિલ એ તમાશા નથી હવે,
થીજી ગયેલા રાજકોટ માં “ખુશ્બુ” ને શોધવા
ઊંચકી ને “મીત” ની નનામી કોઇ નીકળતા નથી હવે.
મૌલિન ભટ્ટ. (મીત).
હું માનવને ખોળું ઉમદા વિચાર એવીજ સુંદર રજૂઆત,મનને ગમે. દિલમાં વસે એવું કવન.
અભિનંદન રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
મધુસુધન
જીંદગીભર માણ્યા કરું
ના જાણું ઉરમાં એવું શું રમે?
હર પળ તમારી યાદ રમતી રહે
હૈયે અનુપમ આનંદ રંગે રમે
જાણે સ્વર્ગથી અમૃત ધારા વહે
તમારા શબ્દોની મધુરપ,અંતરે વાગોળ્યા કરું
ગાઓ તમે જો ગીતતો,સાજ બની રણક્યા કરું
તમે થાઓ સોમ તો,સાગર બની ઉછળ્યા કરું
જો આજ હોય પ્રેમતો ,બસ જીંદગી ભર માણ્યા કરું
નીરખી તમારું મુખ તે પળે ખોવાઈ જાઉં
થાઓ તમે જો પુષ્પતો પવન બની લહેરાયા કરું
તમ સંગે, યુવાની અને વસંતને હથેળીમાં રમાડ્યા કરું
જો આજ હોય પ્રેમ તો જીંદગી ભર માણ્યા કરું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
થાઓ તમે જો પુષ્પતો પવન બની લહેરાયા કરું.
ગાઓ તમે જો ગીતતો,સાજ બની રણક્યા કરું.
તમે થાઓ સોમ તો,સાગર બની ઉછળ્યા કરું.
જો આજ હોય પ્રેમ તો જીંદગી ભર માણ્યા કરું.
ONE NEEDS NO CONDITION !!!
You have given a real treatment to a poem.Congratulation
to respected DOCTOR sir.Please ,enjoy ‘Nava yugano chelo’
Ramesh patel(Aakashdip)
હરિતો ઉપર બેસી હસતા
પંથ પીંજરે પૂરી પરમેશ્વર
સરોવરને કેમ સમજો સમંદર,
ભગતજી નીજ સુખમાં કેમ હરિ સુખ જોતા
હરિતો ઉપર બેસી હસતા
ધર્મ ધવ્જાની દઈ દુહાઈ
સંસારે છેડો રોજ લડાઈ
ભગતજી, પ્રભુ શરણમાં કેમ ન રમતા?
હરિતો ઉપર બેસી હસતા
શણગારો મૂર્તિ ,ભૂલી નીજ ત્રૃટી
લોભ લાલચની સદાય ઝીલી વૃષ્ટિ
ભગતજી ,એકલ પંડે રોજ પ્રસાદો જમતા
હરિતો ઉપર બેસી હસતા
સંગીત નાદે ઝૂમતાં તનડાં
રમે કપટમાં નિશદિન મનડાં
ભગતજી, કેમ ભૂલ્યા શબરીની સરળતા?
વગડે દોડી રામજી કેવા મળતા
માનવ મનનો મહેલ અટપટો
હરિ નામે રોજ હાટડીઓ ખોલો
ભગતજી, કપટ ક્લેશમાં કેમ રમતા?
હરિતો ઉપર બેસી હસતા
પ્રભુ તમેતો અનંત શક્તિના સરવાળા
નજાણ્યું કેટલા બ્ર્હમાંડના રચનારા?
આવો હરિ, આજ સાથે બેસી હસીએ
બ્ર્હમ પરબ્ર્હમના અતૂટ બંધને રમીએ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
વસંત
સજ્યા શણગાર ભરી રંગો ભરપૂર
મલકે છે મુખ નીરખી કુદરતનું રુપ
ખોબલે ખૂલ્યા આજ ખૂશીના ખજાના
આજ વાયા છે વાયરા વસંતના
સુગંધી સમીરે દીધા સંદેશ ચોદીશ
કેસુડાના રંગો છલક્યા ચોદીશ
મીઠા લાગ્યા છે મને ટહૂંકા કોયલના
આજ વાયાછે વાયરા વસંતના
રુપરંગે ખીલ્યાછે પુષ્પો ને પર્ણ
ભમરાઓ ભમતા આજે કુસુમોને દલ
સરોવર હીંચોળે છે ગુલાબી પોયણાં
આજ વાયા છે વાયરા વસંતના
ઋતુરાજની શોભાથી શોભે છે અવની
લીલીછમ વેલીઓને ફૂલની રંગોળી
મરકે છે હોઠ રતુંબલ યૌવનના
આજ વાયાછે વાયરા વસંતના
વિહંગ સંગ ઝૂમે મસ્તીથી મંજરી
ગાતી રે ગીત છૂપા ઝૂમતી કળી
સૂણજો રે સૂર મારા દિલડાના
આજ વાયાછે વાયરા વસંતના
રમેશપટેલ(આકાશદીપ)
ઝરમર ઝરમર સંધ્યાએ- મનભાવન કૃતિ,સૌને ગમી જાય એવા શબ્દો
કેયુર
વીંધે લક્ષ્ય ઝરણું
વીંધે લક્ષ્ય ઝરણું જુઓ તોડી પથ્થર
હિંમત હશે તો જગે થાશો સિકંદર
શ્રધ્ધા હશે તો તરી જાશો સમંદર
સ્વયંમમાં ઝાંખશો તો પામી જશો પરમેશ્વર
નથી ફેરવતા દિશા પવન સૌને પૂછીને
છો શૂરા તો પાડજો ત્રાડ ગરજીને
નથી ખબર કઈ ક્ષણે કોણ રોળાશે
શાને ફિકરમાં રોજ ડૂબી મરો ભોળાશે
ખૂમારી તમારી કદી દેજો ના લૂંટાવા
વિકરાળ સિંહ સમ શૌર્યથી દેજો લલકારા
પુરુષાર્થે રાષ્ટ્રની શાનને અંબરે ગજાવવા
બાંધી કફન માથે તમે ખેલજો સંગ્રામમાં
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ઉગમણે તમારી છે જાહોજલાલી
અમે આથમ્યાં , લઇ હથેળીઓ ખાલી
ભલે આજ કરતો તું સંભાષણો પણ
અમોને હજુ યાદ બોલી છે કાલી
અમે તો ફકત હાથ ઝાલ્યો’તો પંથે
સિફતથી તમે નાડ દુ:ખતી આ ઝાલી
ઘણો ગટગટાવ્યો છે ગમને જીવનમાં
ભરી તેં આ પ્યાલી મદિરાથી ઠાલી
જગતમાં નથી આશ કોઈ પ્રકારે
ધર્યો હાથ સામે , તો આપે છે તાલી
હરીતો ઉપર બેસી હસતા અને વીધે લક્ષ્ય ઝરણાં કૃતીઓ ચોટદાર માણવા લાયક વિચારવંત લાગી.
કેયુર પટેલ(એટલાન્ટા)
કે હોળી આવી રે
હલકે હલકે ફોરે રે ફોરમ,કે હોળી આવી રે
છાયી મસ્તી મનને અંગ કે હોળી આવી રે
વગડે મહોર્યા કેસૂડાના રંગ કે હોળી આવી રે
છાયી મસ્તી મનને અંગ કે હોળી આવી રે
આવી વસંતની વણઝાર,ઊછળે રંગોના ઉપહાર
આજ આવી કા’નાની યાદ, આવો હેતે રમીએ રાસ
કે હોળી આવી રે ,કે હોળી આવી રે
ખેતરે મલકે મોંઘા મોલ,ફાગણે વાગે ફાગિયા ઢોલ
મનમાં ઝૂમે ખુશી નાં ગીત,આજે ઝૂમે મનના મીત
કે હોળી આવી રે
મલકે યૌવન ઉભા બજાર,ખાશું ધાણી ને ખજૂર
અબીલ ગુલાલ છાયો રે આકાશ,પાપનો થાજો રે ભાઈ નાશ
કે હોળી આવી રે
ટહૂંકે કોયલ આંબા ડાળ, વૃક્ષો ઝૂમે મંજરી સાથ
પુષ્પોએ ધરિયાં રુપ રંગ ,નવોઢા ના ઉરે છલકે ઉમંગ
કે હોળી આવી રે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
અવિનાશી અજવાળું
નથી અમારું નથી તમારું,આ જગ સૌનું સહિયારું
મારામાં રમતું તે તારામાં રમતું, અવિનાશી અજવાળું
ઋતુ ઋતુના ચક્રે ખીલતું,નીત નવું નજરાણું
સાગર ખોળે ગિરીને ટોચે,સર્જન રમે રુપાળું
પ્રસન્ન પુષ્પે ઝૂમે મનડાં,પહેરી પ્રેમ પટોળું
ષટ્રરસ ધારાએ ધરણી ધરતી.સૌને સરખું વાળું
આ જગ સૌનું સહીયારું
પુનીત પ્રભાતે ઉષા સંગે,દિવ્ય ચેતના ઓઢું
બ્રહ્માંડના મંગલ આશીષ પામી,નિશદીન હું હરખું
માનવ જન્મ મોંઘેરો મળીયો,આત્મ ચિંતને માણું
સત્સંગના પાવન પ્રેમ પ્રકાશે,અંતર મન અજવાળું
આ જગ સૌનું સહીયારું
નિર્મળ ભક્તિ દૈવિ શક્તિ,સુખ દાતાનું ભરણું
કરુણા અભય વરદાને ઉજવીએ, શાન્તી પર્વ નું ટાણું
આકાશદીપ વદે પ્રેમ દિવડે,કલ્યાણ જ્યોત જગાવું
ખીલવી અવનીએ ભારતીય સંસ્ક્રુતિ,અમર આશ અજવાળું
નથી અમારું નથી તમારું ,આ જગ સૌનું સહીયારું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ
ન તું
ખુશ્બુમાં હો,
ન તું કલરવ માં હો,
નહીં કેસુડે
ચંપે કે શમણામાં હો,
તોય
યાદોને ઝબકારે
આખે આખી રે
તને માણું,
એનુંજ નામ
પ્રેમ
છે
HAPPY VALENTINE DAY…
DR.JAGDIP NANAVATI
શ્રી દિલીપભાઈ,
કવિલોક વેબ સાઈટ ,તાજેતરમાં ભારતથી આવ્યા બાદ મારામાટે માતૃ ભાષા સાથે આનંદ સાથે
માણવાનું માધ્યમ બન્યું છે.એક વાત જણાવવાનું મન થાયછે એક શાળાના સંમેલન સમારંભમાં
દેશ્ભક્તી ના ગીતોમાં ,આકાશદીપની પણ રચના હતી.કવીલોક્માં ની રચનાઓ ઘણી ઉત્તમલાગી.જમાનાને ઝીલતી અભ્યાસુ રચનાઓ બદલઅભિનંદન,ગુજરાત ટાઈમ્સ(યુએસએ)માં
નવાયુગનો ચેલો વાંચીને મજા આવી.તેવીજ રચના શ્રી જયન્ત પાઠકની તેમના આભાર સાથે આપૂંછું .
સૌને માણવા કવિલોક્માં સ્થાન આપવા વિનંતી.
કેયુર પટેલ
માણસ
રમતાં રમતાં લડી પડૅ ભૈ, માણસ છે!
હસતાં હસતાં રડી પડે ભૈ, માણસછે!
પહાડથી યે કઠ્ઠણ મક્કમ માણસછે!
દડ દડ દડ દડ દડી પડે ભૈ માણસછે!
ચંદર ઉપર ચાલે ચપચપ,માણસછે!
ને બે ડગલે ખડી પડે ભૈ, માણસછે!
સૂર્યવશીંનો પ્રતાપ એનો,માણસછે!
ભર બપોરે ઢળી પડે ભૈ, માણસછે!
પૂજાવા ઝટ થયા પાળિયા, માણસછે!
ટાણે ખોટું પડી-પડે ભૈ ,માણસછે!
કવિશ્રી જયન્ત પાઠક– મોકલનાર કેયુર પટેલ
લે, અહલ્યાશી ગઝલ તારે શરણ
દાદ તારી રામજીના છે ચરણ
આયને હો પાર્થનું પ્રતિબીંબ પણ
વાસ્તવિકતામાં બધાં નીકળે કરણ
દોડમાં આ દુન્યવી રણની, સમય
ઝાંઝવાના બાણથી વિંધે હરણ
જે મળ્યું તે માણજે ભરપુર તું
આજ ઉજવી લે જીવન, કાલે મરણ
છે સજાએ મોત સૌની આખરે
તો પછી કરીએ ગુનાની વેતરણ
સોળ વરસે
સોળ વરસે જાગે શોણલાં સખી સંગાથે સાંજે
વાસંતી વાયરે ઊડે દિલડું પંખીડાની પાંખે
નયન ઢળે ને રંગરસિયો રાસે રમવા આવે
નવરંગી ચૂંદલડી સજી હું ગરબે ઘૂમતી ભાવે
વન ઉપવનનાં ફુલડાં દેખી મનમાં હું મલકાતી
ઝરુખે ઊભી દિવા સ્વપ્નોમાં હસતી હું ખોવાતી
ચંચળ ચિત્ત બની મરકટ, ચાળા કરતું રંગેઢંગે
પારેવાની જોડ જગવતી ઋજુ સ્પંદનો અંગે
સાગર તટે રેતી પટે ચીતરું આંગળીયોથી ભાત
ચરણ પખાળી મોજાં શીખવે ભીના ભીના વહાલ
આભલે સરકે રંગ વાદળી મન ગાયેછે ગીત
ફરફર ફરકે કેશ જગાડવા યૌવનનું સંગીત
સપનામાં શણગાર સજી હું મલકી હલકી હલકી
થઈ સોળ વરસની સ્વપ્ન સુંદરી ત્રીલોકે હું ઘૂમી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ્)
વાહ શૂન્ય
શૂન્ય હું શોધું તને,ક્યાં છૂપાયું તું જગે
ધારું તને હું શુન્ય તો, તું વિરાટ થઈ હસે
કહે બધા શૂન્યના સરવાળા કરે કંઈ ના વળે
જો શૂન્યની અવગણના કરો, પૂર્ણ વિરામ પામો તે ક્ષણે
ના મને ઉમેરી શકો કે ના બાદ કરી શકો તમે
પણ જો સાથ દો મને, ખુદ મૂલ્યવાન થઈ જાશો તમે
શૂન્યમાં શું છે કે કંઈ નથી, એ સમજાતું નથી મને
શૂન્યમાં સૂતું છે વિશ્વ,વિલય સર્જન સંગે જગે રમે
શૂન્ય છું ભાઈ શૂન્ય,પણ અજાયબ શક્તિ છું
શૂન્ય દિસે અવકાશ એટલે તો હું અનંત છું
શૂન્ય એ શૂન્ય જેવું, તમે સમજો તેમ નથી એ
શૂન્યમાંથી સુષ્ટિ રચાઈ ને શૂન્યમાં જઈ વિરમે
શૂન્ય છું ભાઈ શૂન્ય,ના હસો વિરમો જરા
આતમનો એકડો લોપાશે, તો તમે પણ શૂન્ય છો ભલા
વાહ!શૂન્ય!શૂન્ય સમજી જ્યારે વિચાર્યું
તું અસ્તિત્વ થઈને સામે ઊભું
શૂન્ય તને કેવી રીતે શૂન્ય કહું
વિરાટનું લઘુ રુપ લઈ તું અવતર્યું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
શૂન્ય છું, તો પણ ભરોસો છે મને
એક-તારો સાથ હો, તો દસ બને
લાગણી, શબ્દો હુંફાળા ને ગઝલ
જે હતું આપી દીધું, મારી કને
વારતા ટૂંકી, અને પ્રસ્તાવના
એક આખો ગ્રંથ હો એવું બને
આંખની પિછાણ પણ ન્હોતી છતાં
ઓરતા એવા કે બસ મળવું તને
મૌનની ભાષા હતી મારી ફકત
તોય પણ ઈર્ષ્યા થતી સંવાદને
ડો.જગદીપ નાણાવટી.
મૌનની ઉભી કરી દિવાલ તેં
શબ્દની બારી ઉઘાડી ચાલ મેં
આંખની હલચલ કે થર થર હોઠથી
ના ડગું, હું પી ગયો ભૂચાલ ને
કેસુડા, ગુલમ્હોર કે ટહુકા નહીં
યાદ તારી આપણો ગુલ્લાલ રે
જે કદી પુછતાં નહી હાલે જીગર
એમના હાલે જીગર બેહાલ, લે !!
બે ખભે , સંવંત ને વિક્રમ તણા
લાંગરું છું કાળનો વેતાલ એ
છો ન હો ગિરિવર ને દામો કુંડ એ
હાથમાં મારા હજી કરતાલ છે
આજ તો પુરી થઈ ઇશ્વર હવે
આથમે હરગિઝ નહી એ કાલ દે
માનું રુપ એટલે કલ્યાણ સ્વરુપ ભગવાનનું પ્રાગટ્ય.આવો મમતાની છાયા માણીએ.
મમતાના મોલ
અષાઢી મેઘ ગજાવે અંબર,માડીની મમતાના મેઘ અનરાધાર
જનનીના ચરણોમાં જગના કલ્યાણ,તારી આશિષે રમતો સંસાર
નાજુક હૈયું જાણે પુષ્પ્ની પાંખડી,એના અંતરે સ્નેહની સુગંધ
સાંભળી કંઠે હાલરડાંના બોલ,ઊભરે ઉરે ઉમંગ નિર્બંધ
સાગર સરીખાં માનાં હેતડાં,જિંદગીએ ઝૂમે પૂરી નવરંગ
સંતાનો કાજે ઝીલ્યાં દુઃખડાં,માવતરે મહેંકાવ્યાં જીવનના રંગ
ઉપવનમાં ખીલે જેમ રંગી વસંત,મુખે રેલાવે ભાવનાના રસરંગ
જાણે રમે ચાંદની છોડી ગગન,એવા માના છે શીતળ રુપરંગ
માની હથેલીની અમૃત થાપલી,પૂરે સંસારે સંસ્કારના ઓજસ
માડીના લાખેણા લાડે રમે, નિઃસ્વાર્થ પ્રેમના અનંતો ઊજાશ
કરુણાના સાગરથી છલકતું મુખ, અખિલ બ્રહ્માંડના મળિયાં છે સુખ
માના અધરે રમતી મમતાએ, ભૂલ્યા અમે દુનિયાના દુઃખ
સ્વાર્થી દુનિયામાં મા છે વિરડી, તારી મમતાના મોલ અણમોલ્
મા જશોદાને ખોળે ભૂલ્યોતો શામળો, વૈકુંઠના વૈભવના તોલ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
….ધોની પુરાણ –સ્કંધ-૧
૩ થી ૪ કલાક ની અડધી રાતની મહેનત પછી
દર્દીની જાન બચાવો === રૂ. ૫૦૦૦/-…. તેય
કચવાતે મને……..
૨૪ કલાક રાત ને દિવસ ટાઢ ને તડકો સહન કરી
દેશની રક્ષા કરો..====૧૫૦૦૦ થી ૨૦૦૦૦/-
૨ કલાક માટે બેટ દડો ઉલાળો…….. પછી રમો કે ન રમો
પણ મુરખ લોકોને તાળી પડાવો….=== ૬ કરોડ રુપિયા… …!!!!
વાહરે દુનિયા….વાહરે સમાજ…..
કોઇ વાર તો આવા દુષણ વિષે મનોમંથન કરો….
જાગો માનવ જાગો…..કોઇ જગાડવા આવશે નહીં
આપણે જ આપણા મ્હાયલાને જગાડવો પડશે…..
ધોની પુરાણ –સ્કંધ -૨
રાહ જોતો દાયકાથી
કે વરસશે કોક દિ’
આશમાં રાખ્યું સતત મે
છાપરું સંયમ તણું
લાગણીની લાલ જાજમ
પર સખાવત ઢોલીયો
ધર્મની ધૂણી ધખાવી
ને અહમનું તાપણું
રે ટપકશે કાયમી
નેવા પછી નીતી તણાં
ગુંજશે ચોરે ને ચૌટે
નામ બાપુ આપણું
પણ…..
એ કદી વરસ્યું નહીં…..
હા, ધન કદી વરસ્યું નહીં
ઓરતાં રહી ગ્યા અધૂરા
ના થયું મન ગાભણું..!!
જો વરસતું , તો સદા
કૂબેર પર વરસ્યા કરે
સંપત્તિ પણ આજ કલ
જોતી હશે પોતાપણું
અને તેથીજ…..
अनहोनी को होनी कर दी
धोनी को धन धोनी
एक जगाह है जमा ये तीनो….
किस्मत…….
पैसा………
और धोनी……!!!
ઈતી ધોની પુરાણ…..
saday jindginu ek ehsan hoy se aur to thik tumse tumhari manzil paresan hoyse_ Rameshchandra chaudhari
હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે…..
તડકાને પહેરીને રોમ રોમ આજ હાલો
વાસંતી વાયરાને મેળે
છતરીઓ ઓઢી લઉં છાયડાની એવી કે
છાંયડો ન જાય કોઇ એળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે…..
ફાગણીયો કેસુડો, આંબાના મોર,
ઓલ્યા ખેતરીયા મોલ મારા ભેરુ
કાળી કોયલ કરે ટહુકાનું ટપકું કે
આભડે ના નજર્યુંના એરુ
બધી કોતરોયે થાય મારી ભેળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરા મેળે
લૂમ ઝૂમ વ્રુક્ષોની હાટડીએ હિચકંતા
પોપટ, મેના ને હંસ, હોલા
કુદરતના લીલુડે પિંજર પૂરેલાને
કેમ પૂરો પાંજરમા ઓલા ?
હવે કોણ આવી વાત્યુ ઉખેળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે
ઉડતાં પતંગીયાઓ મખમલીયા ચકડોળે
બેસી આકાશ આખું માણે
આંખોને આંકડીયે લટકીને દોમ દોમ
મનડુંયે હિંચાતું જાણે
આખું આયખું એ લેતા હિલેળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે
મનખોયે આજકાલ વકર્યો છે એવો કે
હડિયુ કાઢે છે થઈ ઘેલો
ભાળે ના ભગવાને દીધેલો મેળો ને
ઊભરાતાં મોલડાં, મોટેલો
ક્યાંય સુધર્યાં છે કોઈ એની મેળે ?
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે….
Dr. Nanavati,
A poem covering happiness of a spring, like to enjoy.
congratulation toyou.
Ramesh Patel(Aakashdeep)
અસંભવને સંભવ કરીને તો જો
છલોછલ આ મૄગજળ તરીને તો જો
મયે-મૈકદાનો નશો ઔર છે
પીવે કે ન પીવે, ભરીને તો જો
ગમે, તોયે દર્શાવશે અણગમો
ખભેથી, તું પાલવ, સરીને તો જો
બહુ ખેલ ગંજીફે ખેલ્યા હવે
વધ્યા કેટલા, પાથરીને તો જો
જશે કાફલામાં સતત ક્યાં સુધી ?
ચીલા અવનવા ચાતરીને તો જો
જીવ્યાથી વધુ અપશુકન શું હતાં ?
બિલાડી, મને આંતરીને તો જો..
અનાદિ કાળથી ચાલી રહ્યું છે
જમા પાસું, સતત ખાલી રહ્યું છે
અમારું માન, ને સન્માન યારો
સદા હારેલ પાંચાલી રહ્યું છે
સુરાલયમાં વસ્યો હું એમ જાણે
કે સરનામુ હવે પ્યાલી રહ્યું છે
રુદન, થઈને રૂધિર ધસમસતું એવું
તમારું સ્મિત પણ સાલી રહ્યું છે
શબદ મારા આ બન્ને હાથ છે, જે
ગઝલ રૂપે કોઈ ઝાલી રહ્યું છે
dr. jagdip nanavati
રંગોની વણઝાર
રંગમાં રમીએ રંગે રમીએ, લઈ રંગીલી આશ
સાત રંગોને પરોઢ્રે પાથરી,ઉષા સજાવે આકાશ
રંગ માં રંગ ભળે ને હાલે,રંગોની વણઝાર
રંગ રંગોળી સુંદર મજાની, દે મીઠા આવકાર
પૂરે પ્રેમથી પ્રભુ પુષ્પે , પ્યારા રેશમીયા રંગ
વેણી ગજરા સુગંધી ગુલદસ્તાએ, હરખે મનને અંગ
રંગીલા ઉત્સવ મલકી આંગણીયે,છલકાવે રંગ ગુલાલ
પંચરંગી પોષાકે પ્રગટે, નયન નીતરતા વ્હાલ
લાલ લગાડે પીળાની માયા, નારંગી થઈ છાયે
વાદળી વરસાવે વહાલ પીળા પર, ધરતી લીલુડી ગાયે
શ્યામલ રંગ હસતો કહેતો,જોજો લાગે ના કોઈ દાગ
શ્વેત રંગે શોભા ઝીલજો , દઈ શાન્તી પૈગામ
જળ જેવા થઈ નીત ઝીલીએ સૃષ્ટિના સર્વે રંગ
મેઘ ધનુષ્યના રંગો માણી દઈએ દુનિયાને ઉમંગ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
શબ્દ રણકે
શબ્દ રણકે સંગીત છલકે,શબ્દથી શોભે સકળ સંસાર
શત્રુ મિત્ર પ્રીતમ પ્યારો, વિશ્વે કરે વિજય ટંકાર
વિચાર વિહારે નીપજે શબ્દ,અવિનાશી અક્ષય ભંડાર
શબ્દ જાણે નગદ નાણું, કરે ગર્જીલો જગ વ્યવહાર
શબ્દ સ્ફૂરણા થઈ ચીરંજીવ,રમાડે ચિત્તે મહા ચૈતન્ય
શબ્દ ઉછાળે દેશ દાઝને,સમર્પી સર્વસ્વ થાય ધન્ય
શબ્દ રમાડે હોળી દિવાળી ને વહાવે પશ્ચ્યાતાપની ધાર
પરમ પથ દર્શક પ્રેમાળ શબ્દની શક્તી જગે અપાર
ધર્મ ધારક જીવન ઉધ્ધારક ,કરે પુનીત મંજુલ ગુંજારવ
આકાશદીપ ગાયે મહીમા માણી મીઠી સંગતના પગરવ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
This is a small prayer to Lord Krishna.This is the first time i am writing.Thank u very much.You helped me a lot to type in gujarati.
આવો ને મોરારી તમે આવો ને તમે આવો ને
સાથે રાઘા ગોરી ને તમે લાવો ને
તમને ફૂલડે વઘાવૂ તમને મોતીઙે વઘાવૂ
તમને કંકૂએ વઘાવૂ તમને ચોખલીએ વઘાવૂ
ગીતાની અરજ઼ સાભળોને મારે ઘેર રાસ રચાવોને
સાથે ગોપીયો ને લાવોને રાસ રચાવોને
Do comment how you liked it.
Mrs Gita Shah
mail id:- ha_gshah@yahoo.co.in
Each word has feeling.poem coming from heart.congratulation.
Ramesh Patel(Aakashdeep)
સંસારી રંગ નહી લાગે…..
કેસુડો કરગરતો, ગદગદ ગુલાલ થાય
હરીયાળી કરતી’તી રૂદન અફાટ
આસમાની આભ અને રાતો ગુલમ્હોર
ઓલી કાળી કોયલડીઓ ટહુકે કકળાટ
પીળી ચટ્ટક એવી ખિલતી કરેણ અને
ધવલા એ હંસલાઓ કરતાં ફફડાટ
ઓણુકી હોળીએ ચડતાં નથી રે રંગ
જાત મારી રહી ગઈ છે કોરી કટ્ટાક
પ્રેમ કેરાં રંગોથી લથબથ આ કાયા રે
દુનિયાના રંગ કેરી ઉપસે ના છાંટ
હરિયાની ભક્તિનો રંગ એવો પાક્કો
હવે ઝાંખો લાગે છે સંસારી ચળકાટ
let us celebret holy like this…..
આધ્યાત્મિક ક્ષેત્રે ક્રાન્તિના સર્જક,ભગવાન શ્રી સ્વામિનારાયણના જીવન કવનમાંથી વહેતી સત્સંગની પાવન ગંગા આ પૃથ્વી પટે, સંસ્કાર, સહિત્ય અને કલાને સંગીતના અમૃત માધ્યમથી ભીંજવી રહીછે. ગુરુ પરંપરાથી, આધુનિક સમાજના વિશ્વકર્મા સમ વિશ્વસંત,પ.પૂ.પ્રમુખ
સ્વામીના ચરણ કમળમાં ,તેમના યુએસએ ના વિચરણ સમયે,સેવામાં સમર્પિત રચના.
યુગ કલ્યાણી
જગ કલ્યાણે જગે અવતરીયા,જય મંગલ વર્તે છપૈયા
તીર્થ ભૂમિના જાગ્યા સ્પંદન,જ્યાં ચરણ ચૂમ્યા સવૈયા
ગુરુવર રામાનંદજીએ નામજ ધરીઆ,શ્રી સહજાનંદ સ્વામી નારાયણમુનિ
ગુર્જર પંથે ઘરઘર ગૂંજે,જયશ્રી સ્વામિનારાયણની સ્તુતિ
ભૂલી પથ ગુણીજન ઘૂમે,વરતે વિષમ કાળની છાયા
હરિસંતો હરખે અંતર અજવાળે,હેલે ચઢી ભક્તિની માયા
ભગવંત શ્રી સહજાનંદ રંગે ઉમંગે,પૂણ્યે જાગ્યા સૌભાગ્ય અનેરા
સરળ નમ્રતા સાધુતા શોભે,પથપથ પ્રગટે ગ્યાનના ડેરા
મંદિર ગુરુકુળ અક્ષરધામથી,વહે સંસ્કાર ઝરણાં આનંદે
ગુરુ પરંપરા રમે જનહીતે, પાવન દર્શને શીશ રે વંદે
વનવાસીને કર્યા સદાચારી,વિશ્વસંતની ક્રુપા અનેરી માણી
હરિમાળામાં દીઠું પ્રભુ શરણું,તપધારી સંતો દિસે યુગ કલ્યાણી
કર જોડી ‘આકાશદીપ’ વંદે,ગ્યાન ભક્તિથી અવની છે શણગારી
પ્રમુખ સ્વામીને ચરણે શરણે, ઝીલશું કરુણા વાણી હિતકારી
રચિયતા–રમેશચન્દ્ર જ. પટેલ(આકાશદીપ)-September,2007
જયમહાશિવરાત:
ગઝલની ભાંગ પીને તુ સદાયે મસ્તીમાં રહેજે,
ફકીરી ધડકનોમાં ને,હિમાલય શ્વાસમાં ભરજે।
સંબંધોના સમુદ્રમંથન સતત જે વિષ અર્કે છે,
ધરીને ગર્દને એને જરા નીલકંઠ થઈ જાજે॥
-ગુરુદત્ત ઠક્કર.
આજના શિવ ભક્તો..
(શિવ તાંડવ ના લયમાં)
જટાએ સેટ વેક્સ છે, જે
અવતરે ગગન તરફ…
ગળે વિંટેલા આઈ પોડ
વદે કરમ ફુટ્યાં હરફ…
કરે ધરેલ નોકીયા
સતત રહે છે કર્ણ પર
બીજા કરે ત્રિશુલ નથી
દ્વિચક્રી છે ઘરર..ઘરર..
એ ચર્મના જે વલ્કલો
રે જીન્સ ને જેકેટ છે
ભલે હો ખાલી ખમ્મ પણ
છ આઠ તો પોકેટ છે
ત્રીજું રતન તે આંખનું
મોબાઇલ કેરું ક્લિક હશે
કરે છે દોમ દોમ વટ
ને શિસ્ત સાવ સ્લીક હશે
અજાણ ના, છતાં શિવે
પીધેલું જેમ ઝેર ને
પીઝા,મિરીન્ડા,ગુટકા
આમંત્રે કાળા કેર ને
મહાદેવજી અંગે ભસ્મ લગાવી અક્ષર અને ક્ષરના ભેદ બતાવે છે.ભભૂતિ નાથનો સૂક્ષ્મ સદેશ ઝીલીએ.
ભભૂતી
રાખ રાખોડી ભસ્મ ભભૂત,નિર્મળ નામશેષ મહા લીલા
તપતા તપતા સંસાર અગનમાં,પરખ્યા ભેદ ભરમ ભાવિના
રાખ તારા લાખ સવાયા, મૂલ મોંઘેરા આજ દીઠા
શિવ અંગે ભભૂત થઈ દિવ્ય સત્સંગ તમે કંઈ કીધા
માયા મૂકિ રાખ જ થાતા ભૂપતિ જતી સતિ અવતારી
સંગ ના આવે સગપણ અમારા દેખી તારી ભભૂતિ
યગ્યન વેદી સ્મશાન ઘાટ કે હોય ઘર ચૂલાની રાખોડી
સંદેશ દેતી સકળ સંસારે,પંચભૂતોની સર્જન વિલયની જોડી
વૃક્ષો બની ખનીજ ખડકને ભળભળ ભડકે બળતા
મૂઠીભર રાખોડી બનીને પથપથ પવને ઉડતા
રુપ રુપૈયા મહેલ મહેલાતો ને કુદરત કરિશ્મા અનંત અનંતા
ભસ્મ રુપે વિલિન થાતા જ્યાંથી ઉદભવી વિધાતાની ગાથા
આજ રાખની જાણી મહાશાખ વિધ વિધ ઉપભોગે ભંડારી
રાખ રુપાંતરે બની સિમેન્ટને નગરે નવનિર્માણની કેડી કંડારી
સૂક્ષ્મ ભેદ તત્ત્વોનાં ખોલ્યાં, રાખની શક્તિ આજ પિછાણી
રાખ નથી કંઈ અંત, નવ સર્જનની દેવી જાણી
શિવજી મહિમા
વહે ગંગની ધાર, ચમકે બીજનો ચંદ્ર જટાએ
ફણિધર દે નાગચૂડ , અંગે ભસ્મ ભભૂતિ દમકે
પિનાકીન પાશુપતિ,તાંડવ નર્તક,હળાહળનો હરનાર
ગણેશ કાર્તિકેય પુત્રસહ માત પાર્વતી શોભે તમ દરબાર
ત્રિશૂળ ધારી, ત્રિલોચન,મૃત્યુન્જય મહાદેવ તું દાતાર
નમીએ તુજને, તુજ કૃપાથી પામીએ કૈલાશ દ્વાર
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
વધામણી વસંતની
નિહાળી ઉપવને પાનખરમાં વૃક્ષોની દશાપામું વ્યથા
વદે વૃક્ષ દેવતા,તપસ્યાના ફળ મળે ધીરજથી ભલા
સમયના વહેણ તો વહેશે સદા નીજ રંગમાં
નીરખો તમે મલકી રહી કેવી કૂંપળો રાગમાં
મલકતી તામ્રવર્ણી પાંદડીઓ ફરફરી કહી રહી મને
દાતા તો દિધ્યા કરશે , તું ખુદ થા શાબદા
આવતા સપ્તાહે અમે નિમંત્ર્યા છે વનમિત્રોને
છાબડીઓ છલકતા રંગો થકી જોજો વધામણી વસંતની
ખીલી સૃષ્ટી સુમન થકી દેતી સંદેશ મ્હેંકાવતી
દેખ કૌવત કેવી પલટાવી પાનખરને અમે વસંતમાં
ભાગ્યશાળી છો તરુઓ તમે પૃથ્વીરજ સમ મિત્રથી
સીંચે અમી તુજને રળવા સરપાવ સદા વસંતના
‘આકાશદીપ’વદે વાહ કુદરત્!તારા કરીશ્મા છે અકળ
સખા દેજે સર્વને , આ ગુણીઅલ ધૂળ સમા.
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
રાધાની વેદનાનું ગીત
મારા વાલમ તારી વાંસલડીના સૂર અમુને વાગે રે
ઓલ્યા હોઠે તારા, સોત અમારી બેઠી એવું લાગે રે
મારા વાલમ…..
તારા ટેરવાની ઝંખ
મારા હૈયા કેરો ડંખ
તારા ભીનાં ભીનાં શ્વાસોથી અગનીની જ્વાળા જાગે રે
ઓલ્યા હોઠે તારા…..
તમને સાત સૂરોની માયા
તપતી સોળ વરસથી કાયા
અમે તમને આપ્યા દાણ ઘણાયે, દલડું થોડું માંગે રે
ઓલ્યા હોઠે તારા……
લઈને રોજ ચરાવો ધેનુ
રાતે કામ નથી કંઇ એનુ
તમે શમણે અમને પોરવજોરે પ્રિત સરીખે ધાગે રે
ઓલ્યા હોઠે તારા….
આવતી કાલે પાઈ(π) ડે છે.
માર્ચ ૧૪ -૧.૫ એ—(૩.૧૪–૧.૫)
આ નાના અછાંદસથી તેને અંજલી આપશો તેવી વીનંતી.
હું તમને ૩ આપું
અને ૧,૪,૧,૫
તો તમને પ્રેરણા મળે
મહાન આંકડાને જાણવાની
જો પાઈને ફ્ક્ત ૩ સુધી રાખીએ
તો સમસ્ત વર્તુલો થશે ષટકોણ
તો સમજો પાઈને
અને ભણો ટ્રીગો!
ઓહ નબર પાઈ
તું તારી વાત તો સનજાવ.
તું ૩ પછી બીન્દુ અને એક અને ચાર
અને સમય હોયતો બાદ અગણીત
ઓહ નબર પાઈ
અને વર્તુલની લંબાઈ અપાર
તું મધુર મધુર આંકડો
તારો ઉપયોગ પણ મહાન
જો ૨.પાઈ ત્રીજ્યા અને તું અને ત્રીજ્યાને સ્ક્વેર કરે
અને અર્ધુ વર્તુલ અને તું હાજર!!
નવા યુગનો ચેલો છું
હું ભાઈ નવા યુગનો ચેલો છું
પવન પ્રમાણે શઢ ફેરવી,
લાભ મળે ત્યાં લોટું છું— ભાઈ નવા યુગનો..
ભવ્ય આશ્રમ નજરે પડતાં
તુરત જ ડેરા ડાલું છું
ગુરુની પાસે કંઠી બંધાવી
મોબાઈલ લઈ મહાલું છું…ભાઈ નવા..
જેની હાકો વાગે સરકારમાં
એ નેતાને પીંછાણું છું
ગુણલા ગાઈ પ્રચાર માધ્યમે
વિમાન યાત્રાએ શોભું છું..ભાઈ નવા..
છપ્પન ભોગના થાળ દેખીને
દંડવતે ભગવંત શરણું શોધું છું
ભજન ધૂનો ગાઈ માઈકમાં
ચોટલી બાંધી નાચું છું..ભાઈ નવા..
એડમીશન ટાણે શાળામાં જઈ
મુખ્ય શિક્ષકને વધાવું છું
ટ્રસ્ટી સાહેબના ભોળા સાળાને
લાડ કરી રીઝાવું છું..ભાઈ નવા..
મેવા માટે કરવી સેવા
એ ગુરુ મંત્ર,ઘરવાળીએ દિધો છે
પવન પ્રમાણે શઢ ફેરવી
લાભ મળે ત્યાં લોટું છું
હું ભાઈ નવા યુગનો ચેલો છું.
રમેશપટેલ(આકાશદીપ)
it is said that kavi is always kadakaa……
as a kavi (!)..I narrate my wealth…I have…
bolo sub kavi ki jay……!!!!
કોણ કહે હું કડકો…..
ચપટી ધરતી, નભ આંખોમાં, વાયુ કેરો ઝટકો
ઝાકળ નામે જળ લીધું મે અગન સરીખો તડકો
વાલમ કોણ કહે હું કડકો….
કલરવ છે કલદાર અમારા, ગિરી કંદરા મહેલો
સમજણ ને સથવારે ચાલું, પંથ નથી કંઈ સહેલો
હરિયાળી પાથરણું મારું, સહેજ ન લાગે થડકો
વાલમ કોણ કહે હું કડકો…
.લાગણીઓના તોરણ લટકે, પ્રેમ અમારા વાઘા
સૂર્ય ચંદ્ર ની સાખે જીવીયે , ભલે રહ્યા સૌ આઘા
ધક ધકતી છાતીએ અમને એક વખત તો અડકો
વાલમ કોણ કહે હું કડકો…
.આંસુના તોરણ બંધાયા, ધૂપસળી મઘમઘતાં
કાંધે લેવા મને નગરજન, હુંસા તુસી કરતાં
સન્નાટો છે ગામ ગલીમાં, સૂની છે સૌ સડકો
વાલમ કોણ કહે હું કડકો…..
A TRIBUTE TO SO CALLED
MERAA BHAARAT MAHAAN…!!!!
ग़रीबकी होली….
कैसे मनाउं होली
खुदकी नही एक खोली
फीका है दामन हमारा
रंग ही से आंख मिचोली
कैसे मनाउ होली….
पहेली किरनसे में न्हाउ
धूंदोसे खुदको संवारुं
दर्पन नही हे युंही बस
पहेनु दुखोकी चोली
कैसे मनाउं होली….
राशनका ना कोई मसला
जो था वो बच्चोंमे फिसला
आया में खाकर, बहाने
भुख नही वो भी बोली
कैसे मनाउं होली….
करवट बदलकर ही सोये
मन ही मे मन ही मे रोये
निंदो से नाता जो तुटा
चाहे दो कितनी भी गोली
कैसे मनाउं होली….
खूब जमाकरके खेलो
हमरी भी किस्मतको लेलो
हम तो चले अब जहांसे
खुदकी उठाकर के डोली
कैसे मनाउं होली….
અમે…(ગઝલ)
આવો કહ્યું ને આવતાં આવી ગયા અમે,
ટાણા વિના આવ્યાં છતાં ફાવી ગયાં અમે..
હસવું પડે એવું કશું કારણ ન’તું કને,
મલક્યા જરાક તે છતાં ભાવી ગયાં અમે..
એવા જ કંઈક વાંકની ધારી સજા મળી,
મમળાવવાની વાતને ચાવી ગયા અમે..
કોનો થયો વિજય કહો, કોનું થયું પતન!
તાકી રહ્યાં તમે અને તાવી ગયા અમે..
ફોરી ઉઠે સઘળું ગમન, પગલાં ભૂસાય છો,
એવાં એકાદ-બે બિયાં વાવી ગયા અમે..
-નવનીત ઠક્કર.
kuchh kare nayaa, is holi pe….
रंग चडा जो शैतानीका चहेरे पर, धुलवाओ
खुन बहे गद्दारी नसमे कोई उसे बदलाओ
आज चलो कुछ नया करे होलीपे, सर खुजलाओ
लाल है मेरा, हरा हमारा, कब तक चिल्लाओगे
बीच बोले तो, बापु रखदो, फीर झंडा लहेराओ
आज चलो कुछ नया करे होलीपे, सर खुजलाओ
बोल रहा है काला पैसा, काली रातमे दरदर
चीख रही महेनत, खुद्दारी, उनको भी उजलाओ
आज चलो कुछ नया करे होलीपे, सर खुजलाओ
यार सफेदी चोला पहेनो, डाल बसंती छींटे
प्यार गुलाबी मुंहपे मलाना, फीर मिलकर दहोराओ
आज चलो कुछ नया करे होलीपे, सर खुजलाओ
आंख सभीकी लाल, झुंबापे कडवाहटकी बोली
गुस्सा, बदला, चोरी डाका, चुन चुन कर सुलगाओ
आज चलो कुछ नया करे होलीपे, सर खुजलाओ
જંગ ખેલીએ
આવો આવો જુવાન જંગ ખેલીએ
પ્રગતીના પાવન પંથે પુરુષાર્થ પલાણીએ
હાથધરીએ સુદર્શન ચક્ર વિગ્યાનનું
રણે રમીએ બાણ લઈ વિકાસનું
શૌર્યના શણગારે પાર્થ થઈ ઘૂમીએ
જગના જૂઠા વ્યવહાર ભ્રમણા ભાંગીએ
બાંધી કફન શીરે નવયુગને આવકારીએ
ભયના ઓથારને ભડવીર થઈ ભેદીએ
ના છીએ કાયર અધર્મીઓને પડકારીએ
સદાચારના હથીયાર સજી સંસારે ઘૂમીએ
કુસંગ ત્યાગી સત્સંગની રાહે દોડીએ
વિશ્વ કલ્યાણે સાહસના સથવારે ઝઝૂમીએ
આવો આવો જુવાન જંગ ખેલીએ
ત્યજી લાચારી નફરતને રણે રોળીએ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
પૂનમ વૈશાખની
ગુફા મધ્યે નીરખી રહ્યો, સૌમ્ય મૂર્તિ બુધ્ધની
આડે પડખે જમણે અંગે, પરમ શાન્તી પમાડતી
પંદરસો વર્ષ પૂર્વે, હશે કેવી આ ધન્ય ઘડી
વધાવે જન્મ વૈશાખી પૂનમ,મહામયી તું ભાવધરી
ચાંદની ખુદ શાતા ઝીલે,પ્રકૃતિ દિસે સુખ દાયિની
પૂર્ણ રુપે વૈશાખી ખીલી, પૂર્ણ સંગ બ્રહ્માંડે રમી
ત્યાગી ગૃહ તપી ભમી ,પુનીત પીપળે આંખો ઢળી
શીતલ વાયુ સુગંધ ઢોળે,પ્રસન્ન ફરી પુનમ વૈશાખની
અનંત સુખ રમે મુખે, અનંતો દર્શનના સત્યો લાધી
અનેરી તૃપ્તી,વન કન્યા સુજાતા,ધરે ખીર ભાવે હસી
સંઘ વિહારથી ઉઠી લહર , બુધ્ધત્વના પંથે દોરે જગત
અહીંસા પ્રેમથી રંગો જીવન,શિલ્પી કોતરે અમૃત વચન
કુશીનારાનો ચંદ લુહાર,, ધરે અંતીમ ભીક્ષા ભગવંતને
ધન્ય વૈશાખી પૂનમ,એંશી વર્ષ,દેવે દીધા સુખ જગતને
સુણો અંતીમ બોધ,”આત્મ દીપ થાવ”બોલી મીંચ્યા નયન
વરતે જગે આણ ચક્રવર્તી, આકાશદીપ ભાવે વંદે ચરણ
ગાઉ મહીમા કોનો વધારે, વંદનીય વૈશાખી પૂનમ
ના વીસરશું તારા ભાવ દર્શન શિલ્પી,કંડાર્યા પ્રભુના શયન
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
વહાલું વતન
બાંધતી ભાવે ભારતી પાવન બંધન
અવતરતા શ્રીપતિ છોડી ગગન
ધીંગી ધરાએ નીપજ્યા અમૂલખ રતન
વહાલું વતન મારું વહાલું વતન
પૂર્યા શ્રધ્ધાથી અમે પથ્થરમાં પ્રાણ
ગાયાં અમે સંસારે ગીતાનાં જ્ઞાન
કરુણા અહિંસાથી સીંચ્યાં સ્નેહનાં સીંચન
વહાલું વતન મારું વહાલું વતન
સાગરની ભરતી પખાળતી ચરણ
પંખીડાં ગીત ગાઇ કરતાં રંજન
પ્રગટાવ્યાં પૃથ્વી પર પ્રેમનાં સ્પંદન
વહાલું વતન મારું વહાલું વતન
હેતથી હિમાળો ગાતો પુનિત કવન
સંપદાથી શોભતાં વગડાને વન
પાવન સરિતાને કરીએ વંદન
વહાલું વતન મારું વહાલું વતન
સંતોને વીરોની ભૂમિ આ મહાન
કરતા રખવાળી માની જોશીલા જવાન
સીંચતો ત્રિરંગો કણકણમાં શૂરાતન
વહાલું વતન મારું વહાલું વતન
પ્રાણથીય પ્યારી પુનિત ધરતી મંગલ
કરશું વંદન શીરે બાંધી કફન
વટને વચનથી કરશું જતન
વહાલું વતન મારું વહાલું વતન
પંદરમી ઓગસ્ટે જૂમે ત્રિરંગો ગગન
અહિંસા આદરથી રેલાવીએ અમન
સંસ્કૃતિની શોભાથી વિશ્વ થાતું મગન
વહાલું વતન મારું વહાલું વતન
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
તસુએ ભાર એ હરદમ ન ખસતો
છતાં મંઝિલ સુધી લઈ જાય રસ્તો
સુરજની આંગળી આભે અડી ત્યાં
ભર્યો સંસાર આખો થાય હસતો
ભલે પડછાયો મોંઘો ભર બપોરે
સવારે ને, ઢળી સાંજે એ સસ્તો
ખબર છે દિલમાં તારા ક્યાંય છું ના
લટારો મારતો શમણે અમસ્તો
થયો છું સ્થિર મયખાને, હું ઉલટો
ઘણી વારે મસીદોમાં લપસતો
જીવન આખું જીવ્યો બાંધી કફન હું
મરણ પર જાળવી રાખ્યો શિરશ્તો
Hello,
I am Suresh Patel from Genius Skill Developement Institute. Our institute encourage new genius poets and writers. Our institute is going to arrange Gujarati poem competition, so all the new Gujarati poets and writers are requested to send their name and address through SMS on 98250 99933 or e-mail : genius_sdi@yahoo.com
હેલે ચઢી તમારી યાદ
સરોવરનાં નીર હેલે ચઢ્યાં ને ,
હેલે ચઢી તમારી યાદ
ઝરમર ઝરમર ઝીલ્યા મેહુલાને,
મનમાં ટહૂંક્યા તમારા સાદ
સાજન મારા, આજ હેલે ચઢી તમારી યાદ
કલબલ કલબલ શોરમાં ઝૂલ્યા અમે
લઈ દિલડામાં વાસંતી ફાગ
રણક્યા તાલે મધુરા ઝાંઝર ને,
ઉરે છેડ્યા બંસરીના વ્હાલ
સાજન મારા, આજ હેલે ચઢી તમારી યાદ
ચાંદલીયાના પલવડે શરમાયા તારલીયા
ને તનમનમાં તરવરીયા તોફાન
સજી શણગાર હું ઝાંખું ઝરુખાએ
ટમટમે દિવડાઓ ચારે રે દ્વાર
કે સાજન મારા ,આજ હેલે ચઢી તમારી યાદ
રંગીલી રંગોળીથી શોભે આંગણિયાં ને,
મલકે મુખલડે મધુરી આશ
ગાશું રે ગીત હીંચીહીંચી ને
આભલે ઉડાડશું આજે ઉજાશ
કે સાજન મારા,આજ હેલે ચઢી તમારી યાદ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ખંડેર સમા આ જીવતરમાં બચપણની પળને શોધું છું
લાચાર કર્યો મોટા બનવા જેણે, એ છળને શોધું છું
મસ મોટા દંભ તણા તાળાં, સંશયની સાંકળ પગે પડી
માણસ આખ્ખાને ખોલી દે કોઈ એવી કળને શોધું છું
ઘોંઘાટ, રૂધિર જાણે થઈને, નસ નસમાં વહેતું મનખાની
ટહુકા, કલરવ, સાતે સૂરમાં વહેતાં ખળ ખળને શોધું છું
સૂરજ અજવાળાને બહાને હરરોજ દઝાડે રૂદિયાને
છો ટમટમતું, પણ તારાના શીતળ ઝળહળને શોધું છું
શબરીએ ચાખી ચાખીને ભગવનને દીધા’તાં બોર ઘણાં
અણજાણે ત્યાંથી દડી પડ્યાં એકાદા ફળને શોધું છું
મંદિર મસ્જિદ ગિરીજા તો શું, મયખાને પણ હું ફરી વળ્યો
જ્યાં ઓળખ મારી મળે મને બસ એવા સ્થળને શોધું છું
ધુમ્મસ
વાલમના પડદા વિરાટ,સંતાયા ઝાડવાને જહાજ
ના ચણતર કે ના આડ, ધુમ્મસે ઢંકાયા પહાડ
દૃ ષ્ટિ અને દૂરબીન લાચાર, ક્યાં સંતાયા તમે રાજ?
કુદરતનું કૌતક મહાન, ધુમ્મસે ઢંકાયા પહાડ
વગડાની વાટે તું જાશે, અંધારી આલમે અટવાશે
મગરુર ધુમ્મસ છાનું હરખે, હસતી નીયતિ રે નીરખે
પૂર્વમાં પધાર્યા રે ભાણ, તાકતા તીખા રે બાણ
ભાનુના ઉભર્યા રે વહાલ, વરસાવે ઉર્જાની લ્હાણ
કિધા અલોપ રે ધુમ્મસ, દર્શન રમતા ચોપાસ
ભૂધરનો ભાળ્યો અહેસાસ, અંતરે પ્રગટ્યો ઉજાસ
સન્મુખ છે પરમેશ્વર રાય,કર્મ-ધુમ્મસના છાયા અંતરાય
રમતા રામ ના પરખાય, અંધારે આલમ અટવાય
જાજો રવિ સંતને ચરણ, ઝીલજો ગ્યાનના અવતરણ
ઝબકારે થાશે રે દશન, મળશે અવિનાશીનું શરણ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
આંખોમાં ઉભર્યું આ ધુમ્મસ
કે નભથી વરસ્યું આ ધુમ્મસ
ઉષાનો ઉચ્છવાસ થઇને
શ્વાસોમાં સરક્યું આ ધુમ્મસ
કૂંપળ પર ઇશ્વરનું જાણે
વ્હાલ સમુ નિતર્યું આ ધુમ્મસ
સુરજની સંતાકુકડીમાં
આજ ફરી છટક્યું આ ધુમ્મસ
દિલ મેલા ચશ્મા ને કાઢી
દેખ , હવે વિખર્યું આ ધુમ્મસ
કાગડાનો માળો
દીઠો મેં આજ એક કાગડાનો માળો,
માળાને બનાવતો એ કાગડો કાળો
ફરી-ફરી કાગડે આ પીપળ ગોતી,
બીજે ક્યાંય આવી ત્રેખડ નો’તી
લાવે છે બધી સાધન સામગરી,
માંડી છે એક અદ્દભુત કારીગરી
લાકડાના કટકા ને ટૂટેલા ડાળખાં,
કરે છે બટકા ને ગોઠવે એ સરખાં
લાવે છે ચાંચમાં ભરાવી-ભરાવી,
વણે છે પગેથી દબાવી-દબાવી
સળી કોઈ એમાંથી બહાર ખરતી,
ઊડીને ઉપરથી નીચે રે પડતી
ફરી એ ઉપાડી ઉપર લઈ જાતો,
માળાની ચણતરે ફરીથી જોડાતો
હલે છે પીપળ પવનની ઝપાટે,
ઝુલે છે માળો ડાળોની થપાટે
લાગે કે જાણે એ હમણાં પડવાનો,
પડી એ જમી પર ઢગલો થવાનો
કાગડે માળો શું મજબૂત ચણ્યો છે,
જાણે કે પીપળની બાથે ભીડ્યો છે
ઊછરસે બાળ એ માળાની અંદર,
કોયલ કે કાગડો એથી શું અંતર
દીઠો મેં આજ એક કાગડાનો માળો,
માળાને બનાવતો એ કાગડો કાળો.
ભારતની ચેતના રામ છે.રામ મંદિર જન્મ સ્થાન, રામ સેતુ,રામાયણ ધારાવાહીક એ બધાયે ભેગા મળી શ્રી રામ ને હૃદયમાં રમતા રાખ્યા છે.આવો શ્રી રમજીને ભાવે ભજીએ.
ભારત ભોમની ચેતના રામ
કૌશલ્યા દશરથ નંદન રામ, પરદુઃખ ભંજક ભાતૃ રામ
અભિમાનીઓના અંતજ રામ, હનુમંત બોલે જય સીતા રામ
ઉઠતાં રામ સંવરતાં રામ, જનજન જીવનમાં વસતો રામ
દાતા રામ શાતા રામ, દીન દુઃખીયાં નો બેલી રામ
રાજા રામ વનવાસી રામ, ઋષીઓની શ્રધ્ધા છે રામ
શબરીનો રામ અહલ્યાનો રામ, ધર્મ ધારક પંચવટી નો રામ
ધનુષ્ય બાણે શોભે શ્રી રામ, રામ સેતુએ રામેશ્વર પૂંજે રામ
હૃદયે રાજ કરે શ્રી રામ, રામમય સંસારે રમતો રામ
ઋષી વાલ્મીકિએ જાણ્યો રામ, દૈવી પથે દોરે અયોધ્યા રામ
સુગ્રીવનો રામ જટાયુનો રામ, જીવન મંત્ર વિભીષણનો રામ
જીવન શ્રધ્ધા જીવન સત્ય, ભારત ભોમની ચતના રામ
ભલો રામ ભોળો રામ, અજર અમર પદ દાતા રામ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
Mr.Patel,
please include my name in the list so reader can enjoy the poems and articles on web sight.
You did great job to gujarati. I really appreciate it. THANK YOU.
http://pradipkumar.wordpress.com/
http://pradipkumar.gujaratisahityasarita.org/
ઇંગઝલીશ ek navatar pryog……!!!!!
let the wintry wind touch your cheeks honey
લાગશે દિન રાત કે તું બન-ઠની
though the fingers look alike like a beauty
તું પ્રિયે મારી છે જાણે તર્જની
you utter in any tongue, hearty feelings
શબ્દ સાથે ક્યાં કોઈ છે અનબની
no sooner you be in a greeny season
બાગમાં ફેલાઈ જાતી સનસની
dream comes true if even in dreams then
આપણે તો દિવ્યશી ઘટના બની
હઝારોં નામ વાલે
દાતા તેરે હઝારોં હૈ નામ
કોઈ પુકારે તુજે, કહેકર રહીમ
ઓર કોઈ કહે તુજે રામ…..દાતા..
કુદરત પર હૈ તેરા બસેરા,
સારે જગ પર તેરા પહેરા,
તેરે ઈશારે હોતા સવેરા,
તેરે ઈશારે હોતી શામ…દાતા..
આંધી મેં તુ દીપ જલાયે,
પથ્થર સે પાની તું બહાયે,
બિન દેખે કો રાહ દીખાયે,
વિષ કો ભી અમૃત તૂ બનાયે,
તેરી કૃપા હો ઘનશ્યામ…. દાતા..
કુદરત કે હર સુ મેં બસા તુ,
પત્તોં મેં પોંધોં મેં બસા તુ,
નદીયા ઓર પર્બત મેં બસા તુ,
દીન-દુ;ખી કે ઘર મેં બસા તુ,
ફિર ક્યોં મેં ઢુંઢું ચારોં ધામ?…દાતા..
યે ધરતી યે અંબર પ્યારે,
ચંદા સૂરજ ઓર યે તારે,
પતઝડ હો યા ચાહે બહારેં,
કુદરત કે સારે યે નઝારે,
દેખું મેં લે કે તેરા નામ…દાતા….
રઝિયા અકબર મિર્ઝા
हमारा घर
मेरा घर, हमारा घर, हम सब का घर।
बडी, मंझली, छोटी और मुन्ने का घर ।
जहाँ हम पले, जहाँ हमने अपनी पहली सांस ली।
जिसमें हमारा वजुद बना।
जिस से हमारे ताने-बाने जुडे हुए थे,
वो हमारा घर।
पर आज….हमारे उसी घर को,
घेर रख़ा है दिमक ने।
दिमक ने अपना जाल खूब फैला रख़ा है,
हमारे उसी घर पर।
लोग कहते हैं “निकाल दो इस घर को”।
पर कैसे? कैसे निकाल सकते हैं हम इसे?
इस से जो हमारी “मा” जुडी है।
उसका इस घर से पच्च्त्तर साल का नाता है।
और फिर वो कमझोर भी तो है।
उस बेचारी को तो पता भी नहीं कि..
दिमक ने घेर रख़ा है उसके घर को।
पर हाँ…!इलाज जारी है,
दिमक के फैलते हुए जाल को रोकने का…।
“ किमोथेरेपी और रेडिएशन ” के ज़रीए।
ताकि बच जाए हमारी “माँ”।
और बच जाए “हमारा घर”।
આમતો વર્ષો સુધી લંબાય છે
જીંદગી ભાગ્યેજ કોઇ, જીવાય છે
પુષ્પ ખિલ્યું, જો ઉપેક્ષિત થાય તો
ભીતરેથી બાપડું કરમાય છે
હર કોઈ વસતું અમારા દિલ મહીં
એજ ભ્રમમાં આયનો હરખાય છે
તડ પડેલાં સ્વપ્નની આગોશમાં
કોઈની યાદો સતત સચવાય છે
સાદ જે દરિયાએ દીધાં ગ્રીષ્મમાં
તે બધાં વરસાદમાં પડઘાય છે
જામની વાતો બધી પોકળ હતી
આંખથી, આંખો બધી છલકાય છે
000મૌન અને શબ્દ000
મૌન છે, કારણ કે સામે શબ્દ છે
હોઠ પર, સરખે જ ભાગે શબ્દ છે
જે સમય ગરકાવ થાશો મૌનમાં
માનજો ઉપકાર, સાથે શબ્દ છે
મૌનના માહોલમાં સૌ ઝુમતા
જામમાં ઓગળતો આજે શબ્દ છે
મેઘલી રાતે વરસતું મૌન ,પણ
મણવો ઝળહળ સવારે શબ્દ છે
આયનો વિસ્તાર જાણે મૌનનો
પણ ઉભો સામે, તો ત્યારે શબ્દ છે
મૌનના વાદળ ચડે ઉરમાં પછી
ખાબકે સાંબેલ ધારે શબ્દ છે
એ ખુદા, તારી ઝુબાં, જો મૌન છે
છો રહી, પક્ષે અમારે શબ્દ છે
dil jodava ma pan e favi gaya,
ne dil todava ma pan e favi gaya,
bas dukh thayu to matr e vat nu “vivek”
ante prem ma j nahi, nafarat ma pan e favi gaya
_ vivek tank (a poet)
સંકટ મોચન
અંજની જાયો કેસરી નંદન ,ભગવદ ભક્ત મહાન
બાળા નામ છે સુંદર, સમરીએ કર જોડી હનુમાન
જન્મ સાથે પરાક્રમ પ્રગટે, બળ બુધ્ધિ અમાપ
ચૈત્ર પૂનમે અવતરીયા, પવન પુત્ર પ્રખ્યાત
સરપાવ દીધા દેવ ગણોએ,કરવા જગ હીતકારી કામ
ગતિ સામર્થ્ય ગરુડરાજનું, અંજની સુત મહાન
ઋષ્યક પર્વતે શુભ મિલને, પુલકિત કેસરી નંદ
પૃથ્વી પટે ભાર ઉતરશે, પ્રભુ સંગ શોભે બજરંગ
વાત સુણી સીતાજી હરણની,સંચર્યા દક્ષિણ દેશ
સીતામાતાની ભાળ કાજે ધરીયું રુપ વિશેષ
વીર મારુતીની ભક્તિ શક્તિ,કંપ્યો મહેન્દ્ર ગિરિવર
વાયુવેગે આકાશે વિચરે,રામ મુદ્રા સંગ કપિવીર
છાયા પકડી લક્ષ્ય શોધતી સિંહકાને સંહારી
કર્યો પરાભવ લંકાદેવીનો,હુંકાર ભરિયો લંકા નગરી
શુરવીરોને દીધો પરિચય, હણ્યા ધુમ્રાક્ષ નિકુંભ
અક્ષયરાજને પળમાં રોળ્યો, સેના શોધે શરણ
ઈન્દ્ર જિતના બ્રહ્મપાશે બંધાયા, મુક્ત થઈને કીધો પ્રતિશોધ
રાવણરાજની સભા મધ્યે, રામ દુતે દીધો મહા ભોધ
પૂંછ પર લપેટી અગન જ્વાળ, કીધું લંકાનગરી દહન
સીતામાતને રામ મુદ્રા આપી પૂછ્યા ક્ષેમ કુશળ
પ્રભુ રામે સમરીયા સદાશીવ, રામેશ્વરે દીધા આશિષ
રાજ તિલકે શોભે વિભીષણ,અટલ વિશ્વાસુ છે રઘુવીર
સુગ્રીવ સેના જાણે સાગર, ભક્તિભાવે ભીંજાયે ધીર
રામ કાજ કરવા અંગદ સંગ, હનુમંત દીસે વીરોના વીર
નલ નીલ બજરંગી સેના, બાંધે સેતુ સાગરે રમતાં
પથ્થર પાણી પર તરતા, નીંદર છોડી લંકેશ ભમતા
કુંભકર્ણ માયાવી ઇન્દ્રજીત, યુધ્ધે દીશે અતી દુષ્કર
અતિ સંહારી પ્રલય શક્તિથી,વેરે વિનાશ અવની અંબર
મેઘનાદ રચે માયાવી જાળ, ઘવાયા રણમધ્યે લક્ષ્મણ ભ્રાત
મૂર્છિત લક્ષ્મન શોકાતુર રામ,વિશાદનાં વાદળ ઘેરાયાં આજ
ઔષધી સહ ઊંચક્યો પર્વત,મૃત સંજીવનિ લાવ્યા હનુમંત
સંકટ ઘેરા પળમાં ટાળ્યા, યુધ્ધે ટંકાર કરે લક્ષ્મણ
રામ પ્રભુનો ધનુષ્ય ટંકાર, કંપે દિશાઓ અપરંપાર
સેવક ધર્મ બજાવે હનુમંત, જામ્યો સંગ્રામ કંપે સંસાર
યુધ્ધ કૌશલ્ય રામનું અમાપ,હણ્યો દશાનન કુંભકર્ણ સાથ
હનુમંત સુગ્રીવ વિજય વધાવે, ધર્મ પથ પર વરસે પુષ્પ
રામ મુખે વહી પ્રશસ્તી, પરમવીર છે પવન પુત્ર
વીર મારુતી થકી મળીયા, ભાઈ ભાર્યાને મિત્ર
રામ કથા સંસારે ગવાશે ,અમરપટ ભોગવશે હનુમંત વીર
શ્રીફળ સિંદૂર આકડાના ફૂલે, રીઝશે મહા મારુતી ધીર
સીતામાતાએ દીધું સૌભાગ્ય સીંદૂર, આપત્તી ના આવે તમ પાસ
અયોધ્યા મધ્યે હનુમાન ગઢીમાં, આજ પણ પ્રગટે તમારો વાસ
સ્નેહે સમરીએ સંકટ મોચન, પ્રત્યક્ષ પરચો પામે ગુણીજન
પંચાયતમાં સ્થાન તમારું, ભગવંત સંગ શોભે હનુમંત
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
વતન જો માગશે તો મોતને મીઠુ કરી લેશુ,
હશે જો હિમ્મત જો હૈયામાં કફન પ્યારુ કરી લેશુ.
નગારા વાગશે દિલે પુજા આ માત્રુભૂમિની,
સજી શ્રુંગાર આવીશુ અને મસ્તક ધરી દેશુ.
અપમાનશો ના ભીખથી જ્વાળા અંતરે હક્ક તણી,
આઝાદ બનાવી મા ભોમની ઝોળી ભરી લેશુ.
સરકતી સડકો ભલે બની રહે એ શબ સમી,
બસ નામ ભારત માતનું અમે નિત વરી લેશુ.
ના વસવસો અફસોસ ભલે કેસરીયા થૈ જાય,
માતા તારી ગોદમાં અમે હરબાર મરી લેશુ.
વતન જો માગશે તો મોતને મીઠુ કરી લેશુ,
હશે જો હિમ્મત જો હૈયામાં કફન પ્યારુ કરી લેશુ.
……અશોક સોલંકી અમદાવાદ
Shri Dilipbhai
Dedicated, on the day of gujarat,First MAY
યશવંતી ગુજરાત
ગુણીયલ ગુર્જર ગીરા અમારી, ગૌરવવંતા ગાન
સ્નેહ સમર્પણ શૌર્ય શાન્તીના દીધા અમને પાઠ
રાજવી સાક્ષર સંત મહાજન , ધરે રસવંતા થાળ
જય જય યશવંતી ગુજરાત ,શોભે યશચંદ્ર તવ ભાલ
જનમ્યા ગુર્જર દેશ ,સંસ્કૃતિના ખીલ્યા છે ગુલદસ્ત
તવ રંગે સોડ્મે ખીલ્યાં, મઘમઘતાં માનવ પુષ્પ
વિશ્વ પથ દર્શક ગાંધી ગરવો, ગુર્જર સપૂત મહાન
ધન્ય ધન્ય ગુર્જરી માત ,તવ ચરણે મલ્યો અવતાર
રમ્ય ડુંગરા સરિતા મલકે, ધરતી ઘણી રસાળ
ગરબે ઝગમગે જીવન દીપને, જગત જનની નો સાથ
ધરતી મારી કુબેર ભંડારી,ભરશું પ્રગતિ સોપાન
જય જય રંગીલી ગુજરાત, શોભે યશચંદ્ર તવ ભાલ
રત્નાકર ગરજે ગુર્જર દ્વારે, કરે શૌર્ય લલકાર
મૈયા નર્મદા પુનિત દર્શિની, ભરે અન્ન ભંડાર
માત મહિસાગર મહિમાવંતી, તાપી તેજ પ્રતાપ
જય જય રસવંતી ગુજરાત,ધન્ય ધન્ય ગુર્જરી માત
પાવન તીર્થ ,તીર્થંકરની કરુણા,અર્પે ગ્યાન અમાપ
અનુપમ તારી શાખ ઝગમગે,જાણે તારલિયાની ભાત
સહજાનંદ યોગેશ્વર વસે અંતરે,સુખદાતા મીરાં દાતાર
વહાલો વલ્લભ સરદાર ,ગજવે ગગને જય સોમનાથ
ધન્ય ધન્ય ગુર્જરી માત , શોભે યશચંદ્ર તવ ભાલ
ભારતવર્ષે પરમ પ્રકાશે, જાણે હસ્તી પર અંબાડી
સપ્ત સમંદર સવારી અમારી, દરિયા દિલ વિશ્વાસી
ધન્ય ધીંગી ધરા સલૂણી, પુણ્ય પ્રતાપી રંગ
‘આકાશદીપ’ વંદે ગિરા ગુર્જરી છાયો પ્રેમ અનંત
તારે ચરણે નમીએ માત,આશિષ માગે તારાં બાળ
ધન્ય ધન્ય ગુર્જરી માત, શોભે યશચંદ્ર તવ ભાલ(૨)
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
જઈ ચમનમાં એક’દી ચૂંટી ગઝલ
વેદનાની લઈ ખરલ ઘૂંટી ગઝલ.
ને નશો એવો થયો કે શું કહું ?
કે સુરાલયમા બધે ખૂટી ગઝલ.
રૂપની લોભામણી ગલીઓ મહીં
જે લુટાયા એમણે લુંટી ગઝલ.
કાચની બોતલ સરીખી સાચવો
જામ ગળશે જો કદી તૂટી ગઝલ
આંખ દાબી આંસુઓને રોકતાં
લો હ્ર્દયમાંથી હવે ફૂટી ગઝલ
જીવવાનુ કોઈ કારણ ક્યાં રહ્યું
શ્વાસ છૂટ્યા કેમકે છૂટી ગઝલ.
વ્યર્થ એની જીવવાની હર ક્ષણો
અર્થ જે સમજે નહીં જીવન તણો
આંસુઓને પણ વિસામો જોઈએ
એટલે તો હોય બન્ને પાંપણો
ઘાવ તેં દીધા નથી ઓછા મને
સાચવ્યા સઘળાં, ગણીને થાપણો
લ્યો હુલાવ્યું પીઠમાં ખંજર અમે
કોઈ તો અમને હવે માણસ ગણો
આંખ લૂછવી કોઇની, બાજુ રહી
લઈને ઉભા એ, ચિતાએ વિંઝણો
છે અષાઢી વાદળો, ને આ કલમ
માંડજે તું મીટ આભે ઓ સનમ
સ્પર્શને સૂરમાં મઢી, દેતો ભ્રમર
ચુંબને એકેક કહેતો એ નઝમ
મન ખુદા તારું, ને દિલ સાજણ તણું
કેમ ફંટાશે કહો, બન્ને કદમ
સ્વપ્નમાં તું જે રીતે તરછોડતી
વાસ્તવિકતા ના હશે આથી અધમ
જીવવાનું ઠોસ કોઈ કારણ નથી
ક્યાં સુધી જીવ્યા કરું આમજ મભમ
ફાયદો બસ મોતનો એકજ હતો
ના કોઈ ખાતું હવે મારી કસમ
ધરીને હાથમા પ્યાલી
ફરું છું ક્યારનો, ઠાલી
નશો સાકી તણો રહેતો
કરું કે ના કરું ખાલી
ન જાણે ક્યાં સુધી મારી
ઢસડતી નાવડી ચાલી
ખુદા કે નાખુદા, કોણે
અમારી આંગળી ઝાલી ?
જીવ્યો છું બેવફાઈ પર
નથી નફરત કદી સાલી
તમારે હાથ ખડકેલી
ચિતાયે લાગતી વ્હાલી
રગે રગ જામની સાથે
દીધીં મેં મોતને બહાલી
હરેક આંગણ, સમી સાંજે
હશે મારા થકી લાલી
I am vivek tank from junagadh. I am 17 year old.i am poet. Iwant to get name in world of poem. I am studying in pharmacy.
I was in love but I have failed in love. I am writing my autobigaphy.
I have also sent u to my 3 poem before it but they are not put on site. I am requesting to u to put my name and poem………. Please
I want to show my “bewafa” lover that I am not normal.
“nazar ne nichi rakhi ne”
(vivek tank =junagadh)
“” Nazar ne nichi rakhi ne me samana ena joya chhe ,
Manasho nahi tame pan sanman thi me ene khoya chhe,
Karan vina pan karan ene banavya chhe,
Jag same anagamata kari, khuli aankhe radavya chhe ,
Hajaro pratiksha pachhi pan aje y e raste ubho chhu
Have to aankh ma ene nafrat na kajal lagavya chhe
“vivek” haju pan enu nam aa kalaje rakhyu chhe
Karan ke nava anubhav thi prerana na path ene bhanavya chhe.””
-vivek tank…..junagadh
puchhyo me saval ene
ne javab na malyo
nazar ma mari,nazar eni ked thai hati
pan aakhare aankh ma ashru no varsad padyo
-vivek tank {junagadh)
વિવેકભાઈ,
ગુજરાતી લખો છો તો ગુજરાતી ભાષાજ
વાપરો તો લખવાની અને માણાવાની
ઔર મજા આવશે….
ડો.નાણાવટી
વદે રાઈનો દાણો
ના જાણજો મુજને નાનો, વદે રાઈનો દાણો
ધ્રુજે બ્રહ્માંડ ઉર્જા વિસ્ફોટે, એ પરમાણું નાનો
નાના બુંદને કહી બાપડું, રખે તમે રે હસતા
મહાસાગર થઈ બાપ સવાયા સિંહ સમા ગરજતા
તમે માનો એટલા સૌને નાના ના સમજતા
વિશાળ વ્યોમને ભેગા મળીને ભરતા નાના તારા
નાનાં નાનાં પગલાં ને વળી પંખ પંખીની નાની
સાત સાગરને લાંબી ડગરો લાગે તેને ટૂંકી
નાજુક નમણાં નાના અંકુરો રઝળે ઠોકર ખાતા
જળથળના સથવારે અજબ ગજબના ખેલ કરે રુપાળા
નથી જગે કોઈ નાનું ભાઈલા, સત્ય લેજો સ્વીકારી
સૂક્ષ્મમાં સંચીત વિરાટ શક્તિ એ પરમેસ્વરને પ્યારી
હળવા હલકા થાવ અંતરથી, ભલે કહે સૌ નાના
મોટા એવા કરશે પ્રભુજી,સમાશે સર્વ અજવાળા
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
CHAHERO
Dil ma emno chahero sodhu chhu
prem ma prem no sath sodhu chhu
mali be char pal ni a jindagi
ema j hu taro sath sodhu chhu
chhe harek sambandh mara jivan ma
je puri jindagi sath ape evo jivansathi sodhu chhu
prem chahat ni vato khubaj sambhali chhe
avi hu mari jindagi ma sacho prem sodhu chhu
na hoy chhtaye rahe (muskan) sadaye
evo hu diwas sodhu chhu
evo hu sachu prem sodhu chhu
Muskan
Nehal Mevada
शिकवे गीले कोई करना नहीं
आना मेरे यार वरना नहीं
बीगडे नियत आइनेकी कभी
इतना भी सजना संवरना नहीं
खंजर छुपे हें हंसी ओढके
धोखेमें कोईभी रहेना नहीं
ठोकर लगे यादकी हर क़दम
ऐसी गलीसे गुझरना नहीं
ढोके ये दुनिया, झुकी है कमर
खुदा, तुं इबादत समझना नही
Aakash Thakkar is the pen-name of Dr. Rajendra Jayantilal Thakkar. He is born on 22nd November,1958 at Patan ( North Gujarat ). After completion of secondary school education he studied and started practising medicine at Ahmedabad. He is also interested professionally in Medical Information Technology and he is active in this field also.
He had started writing poetry from his college life. He is mostly interesed in Ghazals and Prose-Poems. His first poetry collection book ‘ Ajani Sugandh ‘ was published in 1990. ‘ Ajani Sugandh ‘ contains only prose-poems. His second poetry collection book ‘ Visamvadi Safar ‘ is published in 2007 by Rannade Prakashan. ‘ Visamvadi Safar ‘ contains his Ghazals, Short Poems, Prose-poems and one Long Poem. ‘ Visamvadi Safar ‘ could achive good critical attention of many honest and learned critics of Gujarati Literature.
Aakash Thakkar is one of young , active and modern poet of Gujarati Literature.
દિલ જોડ્વા મા પણ એ ફાવી ગયા, ને દિલ તોડવા મ પણ એ ફાવી ગયા, બસ દુખ થયુ તો માત્ર એ વાત નુ “વિવેક” કે અન્તે પ્રેમ મા જ નહિ, નફરત મા પણ એ ફાવી ગયા _ ……………………………વિવેક ટાન્ક (જૂનાગઢ)
પુછ્યો મે સવાલ એને ને જવાબ ના મળ્યો , નઝર મા મરી,નઝર એનિ કેદ થઈ હતી પણ આખરે આન્ખ મા અશ્રુ નો વરસાદ પડ્યો -,,,,,,,,,,,,,વિવેક ટાન્ક {જુનાગઢ)
હુ વિવેક ટાન્ક છુ .જુનાગઢ નો છુ .કાવ્યો લખવાનો ખુબ શોખ છે . હુ ૧૭ વરસ નો છુ.ઇ અમ પોએત. હુ દુનિયા મા નામ મેળવવા માન્ગુ છુ . હુ પ્રેમ મા હતો પણ મારી લવરે મરિ સથે બેવફાઇ કરિ……હુ મારિ આત્મ્કથા પન લખુ છુ.. હુ મારિ પ્રેમિકા ને બતાવવા માન્ગુ છુ કે હુ સામાન્ય નથિ… એક દિવસ હુ દુનિય પર રાજ કરિશ…..મારુ નામ કવિલોક મા સમાવવા વિનન્તિ છે…. “”"નઝર ને નિચિ રખિ ને” નઝર ને નીચી રાખી ને મે સમના એના જોયા છે , માનશો નહિ તમે પન સન્માન થી મે એને ખોયા છે, કારણ વિન પણ કરણ એને બનવ્યા છે, જગ સમે અણગમત કરિ, ખુલ્લી આન્ખે રડવ્યા છે , હજારો પ્રતિક્ષા પછી પણ આજે ય એ રસ્તે ઉભો છુ હવે તો આન્ખ મા એણે નફરત ના કજળ લગાવ્યા છે ……. “વિવેક” હજુ પણ એનુ નામ આ કાળજે રાખ્યુ છે કારણ કે નવા અનુભવ થી પ્રેરના ના પાઠ એણે ભણાવ્યા છે.”” -
,,,,,,,,….. ;;;;;;;;;;મોબાઇલ: ૯૭૨૪૪૮૩૧૮૪
સબંધોને સુંવાળું નામ દઈ દે
સુખદ એને પછી અંજામ દઈ દે
ખખડતી ડેલિઓ ઉઘડે નહીં તો
ખુલેલી બારીએ પૈગામ દઈ દે
ભલે સાકી જગત હાંસી ઉડાવે
દરજ્જો, તું મને , બદનામ દઈ દે
પ્રથમ તો દોડવાની દે સજા તું
પછી મ્રુગજળ તણો ઈલ્ઝામ દઈ દે !!
સતત શ્વાસો થકી થાકી ગયો છું
ખુદા થોડો હવે આરામ દઈ દે
ભલે ભલો
ભલે બ્રહ્માંડે ખપતો પ્રખર ઝગમગતો સૂરજ
લાગે ભલો સ્વજન આ દિપક અજવાળતો ઘરખૂણો
ભલે વિહરે આભે મોટા થવા ગરજતા વાદળો
લાગે ભલા ધરણીને મેઘ વરસતા ઘર આંગણે
ભલે પૂંજાય ઘૂઘવતી સરીતા કરતી લીલાછમ ખેતરો
લાગે ભલું નાનકું ઝરણું જીવન મલકાવતું ડુંગરે
ભલે સૌંદર્યથી મઢે મલકાતા પુષ્પો જગને ઉપવને
લાગે ભલી સૌને પ્રભુ ચરણે રમતી શ્રધ્ધા પાંદડી
ભલે ગજવો ભજન સંગીત ગાજીગાજી ચારે દીશ
સાંભળે ભલો મૌનની ભાષા કાન દઈ મારો ઈશ
ભલે ખનખન ધ્વની લાગે વ્હાલા હેમરત્નના
મીઠો ભલો રણકાર માણું ટપટપ રોટલે માવડીના
ભલે જમાનો ઘૂમતો ધરીને વેશ રોજ જુદાજુદા
દિઠો ભલો વિસામો તો એક હરિવડના આશરે
રમેશ પટેલ (આકાશદીપ)
એ મૌસમ કાઇક એવી હતી, કે છયે રુતુ ભેગી હતી પણ શુ કહુ એ મૌસમ વિશે વિવેક એ મૌસમ કોઇની દિવની હતી………. વિવેક ટાન્ક
કોણે કહ્યુ કે મને એના પ્રણય ની કદર નથી પુછી જૂઓ આ હ્રદય ને કે, આ રડવા નો અવાજ ક્યાથી આવે છે…..વિવેક ટાન્ક;;જૂનાગઢ
કાઇક એવી કેટલીયે વત તારી મને ગમી ગઈ, ને દિલ આપ્યા પછી દિલ ની હજાર વાતો દિલ મા જ રહી ગઈ…..વિવેક ટાન્ક
લાખ પ્રતીક્ષા પછી પણ તમે ના મળ્યા ને એક વાર મળ્ય તોય જાણે ના મળ્યા,,,,, વિવેક ટાન્ક *જૂનાગઢ*
મારી એક ભુલ તારા માટે શ્રાપ બની ગઈ ને મારી લાખો દુવા તારા માટે રાખ બની ગઈ
મારી ભુલ તારે ભોગવવી રહી હવે એ વાત મારા માટે અભિશાપ બની ગઈ
દુનિયા નો દુશ્ટ વન્ટોળ ચડ્યો છે આકાશે ને આ દુનિયા અવિરામ બની ગઈ
નથી રાખતો આશા વ્યર્થતા ની કોઈની પાસે એક તુ છે જે મારા માટે પ્રાણ બની ગઈ
બસ જોઇએ છે સાથ મારે તારો જિન્દગીભર બીજી સર્વ બાબત તો અન્ધ્કાર બની ગઈ …..વિવેક ટાન્ક *જૂનાગઢ*મો.9724483184
I would appreciate if someone can send me a poem that I could dedicate to my father on his 7oth birthday. There are lot of poems on mother but very less is said to a father and would like to appreciate his efforts and love for us children by dedicating a nice poem to him.
Aa website uttam chhe. aapne khub khub abhinandan aapu chhu. maja ma hasho.
-jalal mastan ‘jalal’ 9879197686
(Gujarati Ghazal Writer, Ahmedabad)
શ્રાવણી પૂનમ
શ્રાવણી પૂનમે હસતા ઉપવન
સ્નેહ સુમનથી મહેંકે આંગણ
આંખ ધરે, પ્રેમ મોતીના થાળા
કે આજ ખીલ્યા પૂનમના અજવાળા
ફૂલ હસે ને હસે બહેનડી
તારા હસે ને હસે ભાઈલો
સ્નેહે છલક્યા સરોવર સારા
કે આજ ખીલ્યા પૂનમના અજવાળા
ઝરમર વરસે મેઘ આભલે
બહેનનાં હૈયાં હરખે હેતે
મીલન મધુરાં મોંઘાં ભાળ્યાં
કે આજ ખીલ્યાં પૂનમનાં અજવાળાં
રેશમનો દોરો સ્નેહનો ગોટો
ભાલે તીલક કરી હેતે બાંધ્યો
આરતી કરે સ્નેહ ફૂવારા
કે આજ ખીલ્યા પૂનમના અજવાળા
ખોલ રે મુખ, ઓ મારા ફૂલ
આશીષ પ્રસાદે ઓવારું સુખ
જુગજુગ જીવજો ભાઈલા મારા
કે આજ ખીલ્યા પૂનમના અજવાળા
મંગલ જોડી ભાઈ બહેનની
વીરો પૂરસે આશડી તારી
છલકાવું અમર પ્રેમના પ્યાલા
કે આજ ખીલ્યા પૂનમના અજવાળા
રમેશ પટેલ (આકાશદીપ)
મારી પ્રેમિકા એ એક દિવસ મને ફોન થી કહ્યુ કે “વિવેક મને ભુલિ જજે”..આ પછી હુ મહા મહેનતે તેને મળ્યો ….. ને મે મારી ભુલ પુછી પણ તેણે જવાબ ના અપ્યો મે જવાબ મેળવવા ખુબ આજીજી કરી પણ તે તો સામે જોવા પણ માગતી ના હતી..કોઇ ની સામે તો એણે મને ઓળખવા ની પણ ના પાડી દીધી..હુ ક્ષણ ભર ધ્રુજી ગયો.આખરે એ દિવસે હુ તેને પગે પડી ને આવ્યો હતો…..તે તારીખ હતિ….૧૪-૯-૦૮…. આજે પણ હુ તે દિવસ ભુલ્યો નથી.આ ઉપર મે એક કાવ્ય લખ્યુ છે…….. “આખરી નિશાન” …vivek tank mo.9724483184
“આખરી નિશાન” આખરી નીશાન પગ મા તારા મુકી ને ગયો છો, શરમ તો થવી જોઇએ તને કારણ કે નમી ને ગયો છુ,
નથી હાર્યો હુ જન્ગ મા તારી સામેની , કારણ કે આખરી જન્ગ તો હુ જીતી ને ગયો છુ,
પ્રસન્ગ પણ પ્રભાવશાળી હતો એ મારા જીવન નો, કારણ કે સ્પર્શ તારો કરી ને ગયો છુ,
સાવ પરાયો કરી દિધો હતો કોઇની સામે તે, છતા જગ સામે પોતાની તને કરી ને ગયો છુ……
-vivek tank mo. 9724483184
કોણ કહે છે મારી પ્રતીક્ષા એના માટે બહુ લામ્બી હતી, ના ના મારી તો જીન્દગી જ એમા જવાની હતી…. vivek tank m0.9724483184
મારો જ એ સવાલ ને મારો જ જવાબ હતો , મારો એ પ્રેમ ને એનો એ જ રુઆબ હતો,,, vivek tank mo.9724483184
અશ્રુ સરીતા તુ ના વહાવે એ જ હુ ઇચ્છુ છુ, પહેલા ઘા પછી પણ તુ મને સતાવે એ જ હુ ઇચ્છુ છુ…vivek tank
હજારો વાર ભુલવા જાઉ છુ તને,
પણ તુ ભુલાતી નથી,
લાખ વાર જીતવા ચાહુ છુ તને
ને તુ જીતાતી નથી ,
જળ બનુ છુ આગ ઠારવા
ને તુ જળ મા ફસાતી નથી ,
વરસાદ બનુ છુ પ્યાસ બુજાવવા
ને તુ ધરતિ મા સમાતી નથી ,
શુ કરુ હુ તારુ પ્રિયે ,
હુ પ્રેમ આપુ છુ પ્રેમ આપવા ,
ને તુ કાજળ નફરત ના હટાવતી નથી ……… vivek tank m0. 9724483184
જીત માટે તારી હુ હારવા તૈયાર છુ ,
સર્વસ્વ છે જે તે આપવા તૈયાર છુ,
ને છતા તુ આવિશ નહિ પાછી
એ વાત માનવા તૈયાર છુ ,
ને છતા જન્ગ લડીશ હુ પ્રેમ ની સામે તારી,
ને ફરી નફરત સહેવા તૈયાર છુ,
સ્થાન ભલે ના આપ તુ દિલ મા,
કદમ મા પણ તારા રહેવા તૈયાર છુ
……vivek tank mo. 9724483184
તુ રહે છે આભ મા
ને હુ રહુ છુ ખ્વાબ મા
કહે કોણ છે અહિ
તારા હાજર જવાબ મા …. vivek tank.. 9724483184
i required a sugam get sang by late rajul mehta – “andar to aevu ajwalu ajwalu…”
શ્વાસ લીધા બાદનો ઉચ્છવાસ છું
શબ્દના દરબારમાં ઉપહાસ છું
રૂબરૂની વાત ક્યાં, હું એમના
સ્વપ્નમાથી જે લીધો, વનવાસ છું
લાગણીના શહેરની વચ્ચે છતાં
ના થયો જે કોઈને, અહેસાસ છું
છે ખબર અંજામ પરવાના તણો
તે છતાં, શમ્મા તણો સહેવાસ છું
અંધકારે જીંદગી જીવ્યા પછી
ભડભડે જે આખરી, અજવાસ છું
હીંડોળા
નયન રમ્ય હીંડોળે પ્રેમથી ઝૂલાવીએ
ઝૂલોને નંદના લાલ,
મારે આંગણીયે આનંદ ગુલાલ
આવ્યો અષાઢ લઈ મંગલ મલકાટ
ચાંદી હીંડોળે નંદાલયે ઝૂલે નંદલાલ
પધારી ઠાકોરજી કરજો રે વ્હાલ
મારે આંગણીયે આનંદ ગુલાલ
નોમ અષાઢી વદે હરખે ગિરીરાજ
ઝૂલા શણગાર્યા ઊંચે વૃક્ષોની ડાળ
ગિરી કુંજ ભક્તિથી રીઝવે ગોપાલ
મારે આંગણીયે આનંદ ગુલાલ
શ્રાવણ સુદ નોંમે ઘેલાં યમુનાજી
ઝૂલે કદમની ડાળ નાના ઠાકોરજી
ભાગ્યવંતો નીરખે જશોદાનો લાલ
મારે આંગણીયે આનંદ ગુલાલ
શ્રાવણ ભાદોના હીંડોળા મનભાવન
પ્રભુની સન્મુખ પધાર્યા રે શ્રાવણ
ટહૂંકે કોયલ ને વેર મોરલો કામણ
ચમકે વીજ ને હરખે હરિલાલ
મારે આંગણીયે આનંદ ગુલાલ
આવોને ઝૂલે ઝૂલાવીએ નંદલાલ
વૃન્દાવન કામવન ઉછાળે ગુલાલ
વ્રજ ગોવર્ધન શણગારે લાલ
મારે આંગણીયે આનંદ ગુલાલ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
maadare vatan
વર્ષો પછી ઘર ખોલતા લાગ્યું કે હું બેઘર હતો
જે ધુળ ત્યાં જામી હતી, એ લાગણીનો થર હતો
ફફડી ઉડ્યાં કોઈ ખુણે પારેવડાં યાદો તણાં
આખું સદન અજવાસથી શણગારતો અવસર હતો
આંગણ હજી પડઘાય છે લંગોટીયાના સાદથી
જર્જર છતાંયે આજ પણ વડલો ઉભો પગભર હતો
થાપા હતા બે વ્હાલના, ને એકલો બસ ભીંત પર
વલખી રહ્યો પ્રતિબિંબ માટે આયનો નશ્વર હતો
આશિર્વચન માબાપનાં ઘંટારવો કરતાં હતાં
ને ગોખમાં મંદીર તણાં બચપણ સમો ઈશ્વર હતો
hiii………this good site…
છે હાસ્ય મા જાદુ કઈન્ક્ન તારા
એટલે તો લખુ છુ લેખ બહુ સારા
…..vivek tank
blog,,www.vivektank.wordpress.com
કાજળ લગાવનારા કાજળ ની કિમત શુ જાણે ?
અમારે તો એની જ પહેચાન છે ,
એ વાત એ શુ માને?
ભલે એ કાજળ આજે નથી જોવા મળતા આજે,
પણ બન્ધ નયને સ્પષ્ટ દેખાય છે ,
પણ એ સ્વાદ એ શુ માણે?
એટલે”વિવેક” ઝખમી થયો છુ આજે ,
પણ એ ઝખમ દેનાર શુ જાણે? ….
,,,, vivek tank 9724483184…. blog
વરસતે વરસાદે
વરસે કેવો અનહદ અનહદ
સૌ પાર કરી સરહદ સરહદ
ઘન ઘોર થઈ
ઉમટે આંગણ
લીલો દરિયો
છલકે પ્રાંગણ
સૌ બાળ, બળુકા વડમાથા
નાચત મન મૂકી થૈ તાથા
યૌવન પલળે
નજરૂ નિતરે
કોઈ છાનગપત
કોઈ અળવીતરે
બીજું નભ થઈ, નેવાં ટપકે
જલ બિંદુ સમ દિવા ઝબકે
મન મોર શબદ
થઈ ટહુકંતા
ને ગઝલ રૂપે
એ થનગનતાં
પાકુ થઈ ગ્યું છે લગભગમાં
ઈશ્વર જેવું કૈં છે જગમાં
શ્રી ભગવાન
ચૌદલોકના અધિપતિ અવતરિયા, ઘેલુંકીધું ગોકુળિયું ગામ
મોર મુગટ પીતામ્બર શોભે, મનમોહક છે સુંદર શ્યામ
બાળ કનૈયો રુપ રુપૈયો, નટખટ નાનો નંદ કિશોર
સ્નેહ સૂરનો બંસી બજૈયો,શુધ-બુધ ભૂલે વ્રજની નાર
મુખ મનોહર કામણ ગારું, વૃન્દાવનનો વરસે પ્યાર
ઘેલી ગોપી ,ગાય વાછરડુ, જશોદાજી છલકાવે વ્હાલ
માખણ આરોગી થનથન નાચે,ગોપસખાનો કાનો આજ
યમુના તટે કદમ્બની ડાળે, બજાવે બંસી રાધેશ્યામ
સુદર્શન હણે આતતાયી,કલ્યાણ યુધ્ધની કીધી વાત
ધર્મ યુધ્ધની દેતાં દુહાઈ,અર્જુનને દીધું ગીતા ગ્નાન
મિત્ર સુદામાને સ્નેહે ભેટે, ગુંજે જગે પંચજન્ય શંખનાદ
યુગ યુગોથી યોગેશ્વરની માયા, ભાવે ભજે સહુ શ્રીભગવાન
રાસવિહારી રાસ રચાયે, નિર્મળ ભક્તિથી ઝૂમે નરનાર
શ્રીહરિ દર્શને ઠરસે અંતર, રીઝ્યા શ્રીજી, પૂણ્ય અપાર
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
i like this site very much…….
દિવા આગળ અન્ધારુ જોઇ હુ ડરી ગયો,]
ના આવ ભઈલા અહી હુ તો મરી ગયો
….vivek tank 9724483184
પંચવટી
હું રે પંચવટી રાજા રામની,મંગલકારી ધરણી ભારત ભોમની
ચરણ રજ હૈયે ધરી , પ્રભુતા પખાળે માત ગોદાવરી
રામ રાવણના રે ભેદ, અમે નીરખ્યા ભરી આંખડી
ભારતવર્ષના પલટ્યા રે ભાગ્ય, વદુ હરખે રુડી વાતડી
પ્રતિગ્યા પાલક અયોધ્યા રાજવી, સાથે ભ્રાતા લક્ષમણ વીર
ધનુષ્ય બાણે શોભે રામજી, બનાવે અભય અરણ્યને ધીર
પુષ્પો પંખી લાગે પ્રેમડાં,સીતા રામના વરસે રે સ્નેહ
નગરનાં સુખ લાગ્યાં વામણાં,જંગલના મંગલ દિશે રે વેશ
મોહીત શૂર્પંણખા વને ભમતી,ગર્વે ધસી કરે રે ધૃષ્ટતા
કોપિત લક્ષમણે દિધા દંડદા, લંકા જઈ નાખે રે ધા
તપસ્વી વેષે રાવણ આવીયો,સીતા હરણના ખેલ્યા રે દાવ
થયો મારીચ સોના મૃગલો,પાથરી આસુરી માયાનો પ્રભાવ
ભૂલ્યો રે ભાન અભિમાની અંતમાં,ના ઓળખી વિનાશની આગ
જલાવી લંકા ભક્ત હનુમાને, રામ મુદ્રા દઈ આપી પહેચાન
કપિગણે રામસેતુ રચીયો,સાગર ઓળંગી આવ્યા લંકા દ્વાર
રોળ્યો રાવણ વિજયા દશમીએ,ધર્મ ધ્વજા ફરકાવી સંસાર
વંદે પરમ ભાગ્યને પંચવટી,તવ ચરણે તીર્થ પ્રગટ્યા યુગાવતરી
ધન્ય ધન્ય પંચવટી રાજા રામની,ભાવે થઈતું ચરણ અનુરાગિણી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
તડકાને પહેરીને રોમ રોમ આજ હાલો
વાસંતી વાયરાને મેળે
છતરીઓ ઓઢી લઉં છાયડાની એવી કે
છાંયડો ન જાય કોઇ એળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે…..
ફાગણીયો કેસુડો, આંબાના મોર,
ઓલ્યા ખેતરીયા મોલ મારા ભેરુ
કાળી કોયલ કરે ટહુકાનું ટપકું કે
આભડે ના નજર્યુંના એરુ
બધી કોતરોયે થાય મારી ભેળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરા મેળે
લૂમ ઝૂમ વ્રુક્ષોની હાટડીએ હિચકંતા
પોપટ, મેના ને હંસ, હોલા
કુદરતના લીલુડે પિંજર પૂરેલાને
કેમ પૂરો પાંજરમા ઓલા ?
હવે કોણ આવી વાત્યુ ઉખેળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે
ઉડતાં પતંગીયાઓ મખમલીયા ચકડોળે
બેસી આકાશ આખું માણે
આંખોને આંકડીયે લટકીને દોમ દોમ
મનડુંયે હિંચાતું જાણે
આખું આયખું એ લેતા હિલેળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે
મનખોયે આજકાલ વકર્યો છે એવો કે
હડિયુ કાઢે છે થઈ ઘેલો
ભાળે ના ભગવાને દીધેલો મેળો ને
ઊભરાતાં મોલડાં, મોટેલો
ક્યાંય સુધર્યાં છે કોઈ એની મેળે ?
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે…..
બહુ રાહ જોયા પછી પણ કોઈ આવે તોયે ઘણુ છે,
આ સાવ સુના રણ મા બે ટીપા વરસાદ પદે તોયે ઘણુ છે,
માનવે માનવે પ્રેમ ના પ્રગટે તો કઈ નહી,
થોડા ના દિલ મા નફરત ઘટે તોયે ઘણુ છે….vivek tank-9724483184
ના પૂછ હાલત મારી અહી ઝખમ બહુ ગહેરા છે,
એટલે જ તો “વિવેક” રાત મારી બહુ વહેલા છે….
….vivek tank9724483184
आज उनसे शायद मुलाकात तो होगी,
फीर से वोही शरारत तो होगी,
वो ही उनका नझरे हटना और हमारा दोडना चलता रहेगा ,
आज फीर से वो ही रुकावट तो होगी,
उसकी याद मे फूल सजाये बर्सो हो गये,
आज वो ही सजावट तो होगी,
वो जुकते नही और हम जुक जाते हे,
वो रुकते नही और हम रुक जाते हे,
पर विश्वास हे “विवेक”,
कोइ तो यहा बनावट होगी…… vivek tank9724483184
હુ જોઉ છુ એ વાટ કે મને કોઈ મળે,
મારી પ્રતિક્ષા જોઈ ખુદ કુદરત પણ બળે,
કોઈના દુ:ખ ની વાત મને મળે ,
દોડુ છુ સહાયે એની કે જેથી એ ના બળે,
છે ઘણાયે લોકો કે જેની દુવા મને ફળે,
ને તેના હજારો દર્દો મને મળે,
ખુદ કુદરત આવીને માર્ગ વચ્ચે મને મળે,
જોઇ દયા મારી એ મને ભેટિ પડે,
બસ “વિવેક” આટલુ જ ઇચ્છુ છુ અહી,
પછી ભલે દુનિયા સો વાર મને લડે… vivek tank 9724483184
મારા દર્દ કરતા વધુ દર્દ તરુ હશે એમ હુ માનુ છુ,
પછી ભલે અન્તિમ ઇન્કાર તારો હોય ને એકરાર મારો હોય…
vivek tank9724483184
મારા દર્દ કરતા વધુ દર્દ તરુ હશે એમ હુ માનુ છુ,
પછી ભલે અન્તિમ ઇન્કાર તારો હોય ને એકરાર મારો હોય
ચાલ સપને ઝુલાવું તને
કોઈ આપે જો નીંદર મને
સેજ તારી સુંવાળી સદા
બેય ભીની આ પાંપણ બને
એક પૂનમ તણું આભમાં
રૂપ બીજું અમારી કને
હૂંફ એવી દઉં કે જલન
થાય પરીઓ તણા દેશને
ન મદિના ન મક્કા ગયો
સહેજ ચૂમી લીધા ઓષ્ટને
achandas gazal
———————–
shataranj ne preet, aam to bev sarkha
shikast mane ramat no bhaag ladi che.
bewafa samji vakhodi jene hamesha,
aeni wafao par bija ni chaap lagi che.
loko kahe maykhanu, dil ni jalan buzave;:
peeta khabar padi emay thandi aag lagi che.
kashu na vadyu tyare kavio ne lai ne betho:
rachna darek kagal par lohi na dhaagh lagi che.
chelo saharo samji, vibhu tane me pukaryo;
khabho de,warsho pachi aanke aje bhinaas lagi che.
pratutar ma swaami sambhaav sathe bolya,
aav sathe radiye, vishve mariy kya darkaar rakhi che.
-Arjav
મારા શબ્દો મા કઈ કસર હશે કોને ખબર ?,
કે પછી ઝખમ ભરવાની અસર હશે કોને ખબર?..vivek tank..9724483184
રાત છે જિન્દગી ની એક મહેફીલ જેવી,
તમન્નાઓ સવાર થઈ ઉડી જાય છે …. jay goswami
… .. સજાવી જાયછે
ગડગડાટ આભલે વાદળોની શક્તિથી સરજાય છે
કંદરાના પડઘા મફતમાં હુંકારા ધરી જાય છે
લાવ લાવની લતે સાગર ખારો થઈ પસ્તાય છે
ન્યોછાવરી મેઘો લીલોતરીની પ્રસાદી પીરસી જાય છે
છળકપટી જાદુ જમાનાનો સઘળે વરતાય છે
ઢોળના દાગીના સુર્વણ ભાવે વેચાઈ જાય છે
સાચા ફૂલો થયા જે બીચારા તવાયે શેકાય છે
કાગળના ફૂલો મહેફીલના રંગો માણી જાય છે
દ્વારે ઊભા ભગવાન સામે કમાડ બંધ થાય છે
થાપ દઈ શ્રધાને પાખંડી ખુદ પૂંજાઈ જાય છે
રંગમાં રંગ ભળે તો વસંત ખીલી જાય છે
માનવમાં માનવતા ખીલે તો પ્રભુતા પ્રગટી જાય છે
આકાશદીપ ગ્રહણ દોષે વિષાદી વરતાય છે
થઈ સપ્તરંગી વિજ ઉત્સવો સજાવી જાય છે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
आझादी का अवसर
ताः११-७-२००८ .. .. प्रदीप ब्रह्मभट्ट
सच कहेता हु मै यारो तुम सुनलो मेरी बात
देशदुनीया में नामहै उंचा मेराभारत है महान
शान उसकी शांन्ति हैओर प्यारा उसका वादा
विरजवानो की अदभूत भुमीहै नाकोइ मीसाल
जगके सारे देशोमें शान पहेचान मेरे भारतकी
उन्न्त लोग सच्चा प्यार इन्सानीयत बेसुमार
देशको देने आझादी कीतनी जान हुइ कुरबान
करके जीवनका बलीदान शान बढाइ भारतकी
ना हिन्दु थे ना मुस्लीम थे वो थे भारतवासी
देशकी आझादीके थे दीवाने मीलाके चले हाथ
ना धर्म देखा नाजात ,देखा जंजीरे प्यारा वतन
मीलाके मन, फनाहोकर बढाइजगमे सच्चीशान
मेरा भारतदेश है मेरा जीसकी शान हमारीआन
दीलयेकहे मनभीकहे जगने मेरा भारत है महान्
============================
१५ अगस्तके अवसर पर भारत देशकी आझादीको बिरदाते हुए ओर आझादीके अवसरकी शुभ कामनाके साथ मेरे देशको सलाम……….प्रदीप ब्रह्मभट्ट
HY,
I’M apriccet your biog @kavita.
ક્યારેક સપનાઓ ની ખોટ મા હુ વરસ્યો લાગુ છુ,
આપ થોડા સપનાઓ મને હુ તરસ્યો લાગુ છુ… vivek tank
તુ દોડે છે જે માર્ગે એ માર્ગ શાયદ ખોટો છે ,
કા પછી રુઆબ તારો મોટો છે……..vivek tank
હાથ મા એનો હાથ હતો ત્યારે લાગતુ કે કોઇ સાથે છે,
જે એ નથી કે નથી એનો પ્રેમ ત્યરે લાગે છે કે બધુ આપણી માથે છે……
………. vivek tank
i have taken lots of from this site………use it
this is good
i have taken lots of from this site………use it
this is excellent site
hello
what a site
Hello !
I want to know what is the Upnam of Kavi Umashankar Joshi?
Thanks,
Anuja
amadavad khate thayel bomb blastpar hraday maathi nikalel udgaar
સુરંગો હજુ કેમ ફુટ્યા કરે છે
સબંધો મહી કંઈક ખુટ્યા કરે છે
ધજાઓ ધવલ બેય છેડે ફરકતી
છતાંયે હજી તીર છુટ્યા કરે છે
ભલે પ્રેમ છલકંતો બન્ને કિનારે
ભરોસાના સેતુઓ તુટ્યા કરે છે
લૂંટી આબરુ માણસે માણસોની
હવે માણસાઇને લુંટ્યા કરે છે
બધાં ગટગટાવો, બની આજ મીંરા
ભલે ઝેર રાણાઓ ઘુંટ્યા કરે છે
…..ચાહને ગૂંજાવતું રમે
હોય અંધારી રાત પણ સામે મનગમતો ચાંદો ખીલે
રાતરાણી થઇ મ્હેંકી ઊઠું ને આકાશ નાનું પડે
સાગર કિનારે અટૂલો એકલો હું ને આવી મોંજાં ઉછળે
પામું સ્નેહ કુંભ ને મન મંથને અમી સીચું બધે
વિટંબણાના ચક્રવ્યૂહે પથ્થર દિલે હું નીશદિન ઘૂમું
આવું ઘરે ને શીરે માયાળું માવડીના હાથું ફરે
પાનખરે નીરખું સુકી ડાળ ને એક કૂંપળ ફૂટે
જીવન પુષ્પો એવાં ખીલે કે પ્રભુનું શરણું મળે
પ્રગટાવું દીપ ગોખલે ને સાથે જલાવું ધૂપસળી
હૃદયના ભાવ છલકે અશ્રુથી ને હરિ વૈકુંઠડું ભૂલે
કોઈ એવું સામું મળે કે ભાવથી ભેટી પડે
હસી હસાવી માંહ્યલાને ચાહથી ગૂંજાવતું રમે
કરતાલ આવે હાથ ને છેડું મલ્હાર આભલે
ઝીલું ઝીલું મેઘો એવો કે યૌવન હરખડું જલે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
મારો સવાલ ક્યારેક ખોટો હશે
એવુ માનીશ ત્યારે
જવાબ બહુ મોટો હશે….. vivek tank… 9724483184
મારા
પરાણે પ્યારા
તાજગી વિનાનાં
ભારત…વાસીઓ..!!
અરધી સદી પહેલા
ઊગેલો આઝાદીનો કાળો સુરજ
આજે મધ્ય્હાને છે અને
જ્યારે
ભ્રષ્ટાચારની મેઘલી રાત
જામી છે ત્યારે
આપ દરેકમાં
આત્મચિંતનની એક
ચિનગારી ઝંખુ તો
કંઈ ખોટું નથી…
જો
ખોટું હોય તો
આ લખનારને
એનીજ
ઈન્ડીપેન…..ડંસ……દે….!!
(HAPPY…INDIPEN…DENCE….DAY…!! )
લી.
સતત
જગ નો દીપ થવા
મથતો
નાણાવટી.
વતનને હાથ આપીશું, વતનને સાથ આપીશું,
વતનના શ્વાસને ખાતર અમારા શ્વાસ આપીશું,
વતનની પ્યાસ બુઝાશે નહી નદીઓના પાણીથી
અમે ખુદના જ લોહીની હવે ગંગા વહાવીશું.
અમારા સ્મીત માટે જે ધરાએ દર્દ પીધા છે,
એના પ્રત્યેક આંસુ જેટલા મસ્તક ચઢાવીશું.
કરે ત્રાંસી નજર મુજ દેશ પર એ આંખ ખેંચી લઈ,
અડે સરહદને ગંદા હાથ જે, એ હાથ કાપીશું.
હશે ભાઈ ભલે પણ આજ એ દુશ્મન બની બેઠો,
લુંટે જે લાજ માતાની એ ભાઈનેય કાપીશું.
એ સરિતા ના બુન્દ મા મે પ્રતિબિમ્બ જોયુ તુ તારુ ,
પણ આજે આન્સુ ના ખબોચિયા મા પણ નથી દેખાતુ એ સારુ….vivek tank
હજુયે કોઈની આંખો સજળ છે
તકાજો જીવવાનો બહુ સબળ છે
ભલે અફવા સ્વરૂપે, પણ અમારું
તમારા કાન પર પડવું સફળ છે
ઘણા નખરાં સહ્યા’તાં માનુનીના
છતાંયે આયનો કેવો અચળ છે
હરણ થઈ, અક્ષરો દોડ્યા કરે પણ
ગઝલ-જળ પામશે કે નહીં, અકળ છે
પ્રભુ તેં તો ઉઘાડ્યાં દ્વાર તારા
પરંતુ મોહના આડે પડળ છે
ઘુઘવતા કેટલા દરીયા છે કિંતુ
અમોને ઓસનુ વળગણ પ્રબળ છે
Very Good website.I particularly liked{I laughed aloud},”puchhe chhe jyare tu…”by Jaimin & “Ek Hinsak phul…” {Baapre.!!},by Shailraj.I wonder why they have not written more of their poems.Please post more of it.
I love to read,write,eat,drink and breath poem.
I write in all three,Gujarati,Hindi & English.I was awarded for my Gujarati poem,based on gujarat riots,written on ‘Gandhi’.My Gujarati poem,which I had transcreated in English,has been selected,with other english articles too,to be published soon{within a month},in international best sellers’,”Chicken soup for the Indian Soul” series{It is rated at 5th best seller non-fiction in India,currently}.
I am a fan of Ankit Trivedi,{It is such a great experience to hear him anchoring a “Kavi-Sammelan”,which I did, in Vadodara.I love poems of Ramesh Parekh,Manoj,Kutub Aazad,& ofcourse,I love my own too!
This site is REALLY wonderful.
Gaurangi Patel
Sambanth Aapno
Je Shaashwat chhe, te aapno sambanth chhe
Je aamba per mohhr besaade chhe, te aapno sambanth chhe
Je upparwala saathe bhav-leen karave chhe, te aapno…
Je chhati maa dudh ubhraave chhe te aapno…
Je nasib nuye nasib jagave chhe te aapno…
Je dhadkano maathi soor-naad relaave chhe, te appno, Bandaa ane khudaa ni vache bandagi,te aapne…
Gaurangi Patel
Excellent website.
ધન્ય અભિનવ
વતનની શાન ત્રિરંગો રાષ્ટ્ર ધુને આકાશે ફરફરે
ઓલમ્પિકના સુવર્ણ ઈલકાબે ધન્ય અભિનવ મલકી ઊઠે
એક સુરજ ઝળહળે ને આભલું ઝગમગી ઊઠે
એક લાડલા અભિનવના કીર્તિમાને ભારત મલકી ઊઠે
એક ચંદ્રની રોશનીથી સાત સમંદર હેલે ચઢે
એક અભિનવના નિશાને લક્ષ કોટિ દિલ મલકી ઊઠે
એક કોહીનૂર રત્ન ભંડારે પહાડ નૂરનો દીસે
એક અભિનવ દેશનો શીર મુગટ થઈ મલકી ઊઠે
એક ગુલાબનું ફૂલ રાજ રાજેશ્વર સમ ખીલે
એક અભિનવ ના પુરુષાર્થે ભારત વર્ષ મ્હેંકી ઊઠે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ગુજરાતી છોગાળા
અમે તમારા તમે અમારા
વિશ્વે રમીએ થઈ રુપાળા
છીએ અમે ભાઈ ગુજરાતી છોગાળા
દીધું દાતાએ ભરી તિજોરી
હરખે કરીએ મહેમાન નવાજી
વહે દાન પૂણ્યની ધારા
છીએ અમે ભાઈ ગુજરાર્તી છોગાળા
રાષ્ટ્ર પ્રેમથી ધરણી છલકે
વલ્લભ ગાંધી વદતાં મલકે
સિંહની ધરણીના અમે લાલા
છીએ અમે ભાઈ ગુજરાતી છોગાળા
પૂણ્ય ભુમિ સુખ દુખના સંગાથી
સપ્ત સમંદર સવારી અમારી
આયખે સાહસના સથવારા
છીએ અમે ભાઈ ગુજરાતી છોગાળા
ધરતી મેઘના મિલન મધુરાં
એવા સ્નેહના બંધન અમારા
ફતેહના ડંકા સદાએ દેતા
જન્મ ભૂમિના રતન રુપાળા
છીએ અમે ભાઈ ગુજરાતી છોગાળા
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
જે દિવસ નો ઇન્તજાર હતો તે જ દિવસે મને ઝખમ થી રોળી નાખ્યો
નહોતી ખબર કે તમે આટલા બેરહેમ હશો
છતા મે જીવ આખો ખુશી મા તારી બોળી નાખ્યો …vivek tank
ક્યારેક એ સુકા ઝાડ પર મારુ નામ હશે જો જો ,
પાન કોઇ બીજા લઈ ગયા છે પણ એને ના રોજો…….vivek tank
નયન તારા તણુ
બની જઈએ કણુ
તમે અડક્યા કરો
ગમે અમને ઘણુ
થઈ ઉષા થકી
ઉગમણુ બારણુ
સદા પાવન કરો
અમારૂં આંગણું
ઝુલાવો પાંપણે
શરમનું પારણુ
પછી શમણું કહો
રહે શેં વાંઝણું
ચહો, રૂખ, તે રીતે
બદલીએ આપણું
ઉનાળે વાયરો
શીયાળે તાપણું
Excellent web site!
પુણ્ય પ્રસાદ
ઢોલ ધબૂક્યા વૃન્દાવનમાં ,શરદ પૂનમની ખીલી રાત
ગોપ ગોપીઓની નિર્મળ ભક્તિ,કાના સંગ સૌને રમવો રાસ
ઝટઝટ વાળું લીધું આટોપી,દોડ્યૂં ગોકુળ વૃન્દાવન વાટ
વરસી વ્યોમથી અમૃત હેલી,પ્રગટ પ્રભુનો પામવા પ્યાર
શીતળ સમીરના વીંઝણા વાયે,છૂપાયો નટખટ રઢિયાળી રાત
બહાવરાં નૈન શોધે વ્રજનાર,શ્રી હરિ સંગે રમવોછે રાસ
ગામ ઘેલું થઈ પૂછતું વાત,નથી ફોડી મટકી કાનાએ આજ
નથી લૂંટ્યા માખણનાં દાન,બોલો જશોદાજી ક્યાં છૂપાયો કાન
હસતી રાધા કહે શ્યામને,કેમકરી સૌ સંગ રમશો રાસ?
રુસણાં લેશે ગોપગોપીઓ,કેમ રીઝવશો સૌને શ્યામ?
પીળાં પીતામ્બર જરકશી ઝામા, મધરાતે વાયા વેણુના નાદ
લીન થયા બ્રહ્મનાદે ગુણીજન,ભૂલ્યાં વિરહમાં દેહનાં ભાન
રાસ ભક્યિમાં મગન વ્રજવાસી,દીઠો જોડીધર જગદીશ સૌ સંગ
સ્નેહ ભક્તિનો રાસ રચાયો, મન ભરી માધવે છલકાવ્યો રંગ
ગગન ગોખથી નીરખે યોગમાયા, બહુ રુપ ધરી કાનો રમતો રાસ
છોગાળો લાલો લાગે વહાલો, ભગવત કૃપાનો ધરિયો થાળ
રમેશ પટેલ(આઅકાશદીપ)
શ્રી ગણેશભગવાન સૌની ઉપર સદા મંગલ વરતાવે ,એવી પ્રાથના સાથે ,આપની સાથે જોડાઇએ.
માત પાર્વતી પિતા મહેશ
વિઘ્નહર્તા ગણનાથ ગણેશ્
શુભ સુમંગલ સ્મરણ મીઠા
રિધ્ધિ સિધ્ધિ સહ આજ દીઠા
સૂરજ દેવ સમ તમ પ્રભા
આનંદ હિતકારી દેવ સદા
નત મસ્તકે જોડી હાથ
પ્રથમ વંદીએ દેજો સાથ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
visit my site
http://www.khuzemapoet.wordpress.com
for my latest gujrati poem “Grahan”
વધસ્તંભ ઉપર જડો કોઈ અમને
ખુદા માફ કરવા ઉભો છેજ તમને
લખી નામ મારૂં લિખિતંગ તરીકે
અમે સાવ મૂકી છે નેવે શરમને
હથેળી છે અટકળ તણાં સાત કોઠા
કરો બંધ મુઠ્ઠી, ને ભેદો ભરમને
ઝખમ તેં દીધાં, રાખવા સાવ તાજા
લગાવો કોઈ આજ ઇલમી મલમને
જુઓ અહિ વાત થાય છે કોલેજ મા,
હુ અને તુ ની ચર્ચા થાય છે કોલેજ મા,
ભણવાની સાથે ગમ્મત થાય છે કોલેજ મા,
વાત નાની ક્યારેક મોટી બને છે
ને ક્યારેક જિન્દગી લુન્ટાય છે કોલેજ મા,
મિત્રો સાથે મોજ તો રોજ થતી જ રહે છે
પણ દોસ્તી સાચી પરખાય છે કોલેજ મા,
ક્યારેક હળવાશ તો ક્યારેક ત્રાસ
ને ક્યારેક પ્રેમ ની આશ થાય છે કોલેજ મા,
મે તો ચાહ્યુ તુ ઘણુ બધુ છતા
એ જ ઝખમો રહી જાય છે કોલેજ મા…………. vivek tank
……રીઝશે
ઝીંદગી છે સ્વપ્ન જેવી અકળ ખુદાઈથી ભરી
પુરુષાર્થના પ્રગટશે દીવડા તો ભાગ્ય દેવી રીઝશે
હતો આદી માનવ ઘૂમતો પશુ જેમ વનેવને
અચરજ ભરેલા ઐશ્વર્યથી મહામાનવ બની રીઝશે
ધરબાશે ધરાએ બીજ તો એક દિ ફૂલ બની મ્હેંકશે
ઝીંદગી ઝીલશે જો પડકારો તો યશ બની રીઝશે
વિચારોના વમળમાં ના ડૂબાડશો આ અમૂલખ ઝિંદગી
માનવમાં માનવતા લહેરાશે તો દેવ બની રીઝશે
આવી અંધકાર લઈ અમાસ તો નક્કી છે પૂનમ ઢૂંકડી
તપાવો ખારા જીવન સાગરને તો મેઘો બની રીઝશે
ઝીંદગી છે ઝરણું સમય સાથે સરીતા બને
લોક કલ્યાણે જીવ્યો આકાશદીપ તો આધાર બની રીઝશે
રમેશ પટેલ(Aakashdeep))
दिलकी महेफील जमी है की कब आओगे
आपकी ही कमी है की कब आओगे
ना बीछाई जो फुलोंकी चादर तो क्या
आसुंओकी नमी है की कब आओगे
था बहाना, न मीलनेका, बारीश अगर
अब तो वो भी थमी है की कब आओगे
दिलभी धडका है, चहेका पपीहा उधर
रात भी शबनमी है की कब आओगे
लूट लेगी ये दुनिया ये महेलो तख़त
बाकी दो गझ झमीं है की कब आओगे
એજ રસ્તા પર જવું, વારૂ થયું
છેક તારા ઘર સુધી, સારૂં થયું
એ દિવસ સાગર કિનારે હું રડ્યો
તે દિવસથી જળ બધું ખારૂં થયું
લાગણી લીલાશની કાજે ખરી
પાન સુક્કું આજ વ્યવહારૂ થયું
બંદગી , માળા, કરી જે ના શક્યું
એક ઘૂંટે, કામ પરબારૂં થયું
આપણા મેળાપથી આજે પ્રિયે
સ્વપ્ન મારૂં સાવ નોંધારૂં થયું
કાંઈ પણ ન્હોતું અમારૂં , આખરે
’સ્વ’ લગાડી, નામતો મારૂં થયું !!
i m vivek tank ……….. see my nice blog
my blog
રમી લેવા દો બાઝી ઘડી બે ઘડી ફકત , નહીતર લોકો કહેશે પાછા જીતી ગયા તમે વધારે
Please inform me,why my comments & poem is not been seen or accepted here in “Kavilok?”
I would like to correct my mistake.
Thanks.
Gaurangi
अपने हाथोंकी लकीरोंको भुलाकर देखो
जिक्र मेरा ही नहीं, फिरभी बुलाकर देखो
अश्क आखोंमे कंहा, रेतका सागर है भरा
सिर्फ आंधी ही उठेगी कि रुलाकर देखो
गुनगुनाएंगे तेरे ख्वाबमें अक़्सर नगमे
अपनी भीगी हुई पलकोंपे सुलाकर देखो
खुदकी तनहाईयां शागिर्दे सफर होती है
अपने बिस्तरपे कभी उनको सुलाकर देखो
कब तलक चांदसे उम्मीद लगाए रखो
ये बदन रोशनी जुगनुमे धुला कर देखो
નઝર ને નીચી રાખી ને મે સમણા એના જોયા છે,
મનશો નહી તમે પણ સન્માન થી મે એને ખોયા છે,
કારણ વિના પણ કારણ એણે બનાવ્યા છે ,
ગ સામે અણગમતા કરી ખુલ્લિ આન્ખે રડાવ્યા છે,
હજારો પ્રતીક્ષા પછી પણ આજેય એ માર્ગે ઉભો છુ
હવે તો આન્ખ મા એણે નફરત ના કાજળ લગવ્યા છે,
“વિવેક” હજુયે એનુ નામ આ દિલ મા રાખ્યુ છે,
કારણ કે અનુભવ થી પ્રેરણા ના પાઠ એણે ભણવ્યા છે….. vivek tank
મારા દિલ નું પાજરુ તૂટી ગયુ
એ કાચનું વાસણ ફૂટી ગયુ,
તૅં તો કરી નવી શરૂઆત જાલિમ,
ને મારૂ પણ પતન શરૂ થયું.
જગત સકલ ભયભીત થયું ને માનવતા ની લાશો થઇ
ઇશ્વરના આ નવલ સરજન જોડે આ ખૂબજ નાઈનસાફી થઈ
પ્રેમના નારા બંધ થયા ને આગની રમતો ચાલુ થઈ
માનવ બધા ને થયો અજંપો બરબાદ અમારી આઝાદી થઈ
બસ ઇશ્વરને હવે એજ પ્રાર્થના કે એ આઝાદી પાછી આપો
હવે નથી ક્ષમતા વધારે તો આ બરબાદી અમારી કાપો
ઘડપણ
અંગત ગણું તો, જામ છે
કેવો પ્રભુ અંજામ છે
ટહુકા વિણુ છું યાદનાં
બાકી રહ્યું ક્યાં કામ છે
શબ્દો હવે હાંફી ચુક્યાં
લિખિતંગ પર આરામ છે
શ્વાસો લઈને છોડવા
બસ આટલો વ્યાયામ છે
આંખે સફેદી, કેશ પણ
શમણાં બધાયે શ્યામ છે
સેતુ સમયનાં બાંધતાં
અંતે તો સૌ ’હે રામ’ છે
પ્રેમને રે પંથ
એકવાર ભૂરા આકાશ નીચે,
એકાંતમાં ઘૂઘવ્યુંતું પૂર
ભૂરી આંખોમાં ભાળીને હેત
ઉમટ્યાતા વાદળના નૂર
પ્રથમ નઝરે બંધાણી પ્રીતડીને,
ભાગ્યે દિધી અણમોલ ભેટ
પગલામાં માણ્યા મીઠા રણકારને
નયનોમાં ચમક્યા રે હેત
વસંતને બોલાવવા ગોત્યાં રે ગીતડાં
મન મંદિરમાં વાગ્યા રે ઘંટ
દુનિયાને સજાવી લઈ રંગોળીને
અમે દોડ્યા રે પ્રેમને રે પંથ
આંખોમાં નાચ્યો કળાયેલ મોરલો
વિના મેઘે ગાજ્યા ગગન
ઉરના ગોખેથી બોલી કોયલડી
ને ભાન ભૂલ્યા પ્રેમે સજન
આવ્યા શ્રાવણ આભલે હરખતા
ભીંજાયા જોડવા રે નાતો
સાત જનમનો શોધ્યો સથવારો
તોય લોકમુખે વહી ભૂંડી વાતો
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
પ્રભુતા પમાડી જોઈએ
ઊગ્યું છે પ્રભાત સુંદર થોડી શ્રધ્ધા જગાવી જોઈએ
અંતરમાં અજવાળા પાથરી થોડી પ્રભુતા પમાડી જોઈએ
સંસાર સાગરે ઉઠતા તોફાને હોડી હંકારી જોઈએ
સાહસને યુવાનીના અશ્વપર જોશે પલાણી જોઈએ
જિંદગીને જગતે , ભરી આત્મ વિશ્વાસ નાણી જોઈએ
નાથી ઘૂઘવતી સરીતા લીલીછમ વાડી લહેરાવી જોઈએ
મારૂતારૂ ગણી ગણી વિખવાદમાં ડૂબી મર્યા આપણે
આવો વિશ્વને માનવતાના સદગુણોથી સજાવી જોઈએ
ઊર્મી ઉછાળી ઉરની, સંબધના સરવાળા કરી જોઈએ
સંસારના વેરઝેરને ધરબાવી સૌના મુખ મલકાવી જોઈએ
ફૂલ જેવા થાઓ તો માનવ શું પ્રભુ પણ રીઝી જાયછે
દેવ જેવા થવા માટે ષટ રીપુ હરાવી જોઈએ
થઈ સિકંદર જગતમાં ખાલી હાથે જવાનું જાણીએ
હૃદયમાં ભરી પ્યાર “આકાશદીપ” મરણ દીપાવી જોઈએ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
bachapan
હજીયે હું શોધું છુ બચપણ ચમનીયા
સબંધો વિનાનું એ સગપણ ચમનીયા
એ કડવી લિંબોળી, તુરી આંબલીઓ
બધું લાગતું તોયે ગળપણ ચમનીયા
સદા ધૂળ ધોયા ને સેડાળા ચહેરા
કદીયે ના જોયું તું દર્પણ ચમનીયા
ધૂરા દઇ ને કહે, હાંક સંસારી ગાડું
અમે કેદિ’ માંગ્યુતું વડપણ ચમનીયા
ફરી એક બચપણ જો આપે પ્રભુ, તો
પલકમાં વિતાવું આ ઘડપણ ચમનીયા..
mrutyu
અંબાડી તૈયાર , કે માણસ ચેતી જાજે
જાનૈયા છે ચાર , કે માણસ ચેતી જાજે
હરખાતો ના આજ કે બંધન છુટ્યાં તારા
બાંધે કરશે પાર , કે માણસ ચેતી જાજે
ટીંપુ એકે લોહી તણુ ના છોડ્યું કિંતુ
પાશે ગંગાધાર , કે માણસ ચેતી જાજે
મુખમાં ન્હોતો એક દિલાસો તારા દુ:ખમાં
કરશે જય જય કાર , કે માણસ ચેતી જાજે
અંધારું છો હોય જીવનમાં , ચિતા અચુકથી
જલશે પારાવાર , કે માણસ ચેતી જાજે
સંબંધી ને યાર સગાં સૌ પાછા વળશે
આતમ તારો યાર , કે માણસ ચેતી જાજે
સંતાપો કંકાસ ઘણો આ નરક મહીં , ત્યાં
જલસા અપરંપાર , કે માણસ ચેતી જાજે
માનો “ગરબો”
રે માના ગરબામાં કેમ પડ્યા કાણાં
જાણે ગોળીઓથી હૈયા વિંધાણાં….રે માના ગરબામાં
પહેલી ગોળીએ માની આરતી પિંખાણી’તી
ડીસ્કોના ઠેર ઠેર ગાણાં…
બીજી ગોળીએ મૂકી ભક્તિને હોડમાં ને
શકુનીએ નાખ્યાતાં દાણા….રે માના ગરબામાં
ત્રીજી ગોળીએ લીધાં શ્રધ્ધાના પ્રાણ
જુઓ ઉભા લઈ ઝેર બધે રાણા…
ચોથી ગોળીએ માના વાહન ચોરાયા
બધે બાઈકુનાં ફૂંકણાં ગંધાણાં….રે માના ગરબામાં
પાંચમીએ ખોલ્યાતાં બિયરના બાર
ક્યાંય ભાળોના પરસાદી ભાણાં….
છઠ્ઠીએ ગભરૂઓ છેતરાણી સાવ
પછી લાગણીના જાળાં ગુંચવાણાં….રે માના ગરબામાં
સાતમીએ તોડ્યાતાં સપ્તકનાં તાર
સૂર ઘોંઘાટી કાનમાં ઘોળાણાં….
આઠમી અડપલાંના રૂપે અથડાય
કેમ મૂંગા છે સમજુ ને શાણાં….રે માના ગરબામાં
નવમી નચાવતી’તી નફ્ફટીયા નાચ
બધે બેશરમી ટોળા ઉભરાણાં…
દસમી ગોળીએ હણ્યાં રામનાં રખોપા
જીવ સહુનાં પડીકડે બંધાણાં….રે મના ગરબામાં
ખેલૈયા ખેલંતા ખેલ ભાતભાતનાં ને
ભક્તો તો સાવ રે નિમાણાં…
માતાજી કરજે સંહાર તુ અસૂર તણો
ખાશું સૌ ગોળ અને ધાણાં….રે માના ગરબામાં
મા જગદંબાના ચરણમાં ભાવ વંદના સાથે, આવો ગરબો
ઝીલીએ.
નવલે નોરતે
ગબ્બરના ટોચે, દિવડા ની જ્યોતે,ઝગમગે સોનેરી ગોખ
મા અંબાને ચરણે ,ઘેલી ગુજરાત ગરબે રમતી રો જ
આભલા ચમકે, રંગી ચૂંદડીએ, ગઢ પાવાને વાટ
કુમકુમ પગલે, સુંદર સાથીઆ પૂર્યા માડીને દ્વાર
સંગીતના તાલે, ઝાંઝર ઝણકે, તાલીઓના રણકે તાલ
હીલોળા લેતાં હરખે હૈયાં, ભાવ સાગરને પાળ
ઘૂમતા રાસે ,નવલે નોરતે, મલકે ઉમળકો આજ
ચાંચર ચોકે, ધબૂકતે ઢોલે, ખીલી છે માઝમ રાત
અંગ અંગ મલકે, જોશે છલકે, વાગે ઢોલીડાના ઢોલ
લાલ શણગારે શોભે માડી, અપાર આનંદ અણમોલ
હીંચે હીંડોળે , ગબ્બર ગોખે, દેતાં મંગલ આશીષ
મા વરદાયીનીને ચરણે શરણે, ભાવે નમાવીએ શીશ
ભક્તોના હૈયે ભક્તિ છલકે, મલકે મુખલડે ઓપ
ગબ્બરના ટોચે દિવડાની જ્યોતે, ઝગમગે સોનેરી ગોખ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ગુજરાતના પનોતા પુત્ર, વિશ્વ વંદ્ય મહામાનવને જન્મ્જયંતી પ્રસંગે કોટીકોટી વંદન.
આજે હિંસક માર્ગે આગળ વધી રહેલી દુનિયાને અને મૂલ્યહીન બનતી પ્રજાને જોઈને દિલ એક બીજા ગાંધી બાપુની જરુરીઆત મહેસૂસ કરવા લામ્ગ્યુ અને અંતરે અવાજ પ્રગટ્યો.
શોધવા છે બાપુ
ભૂલ્યા છે પથ આ ધરતીના છોરું
ખુદ માનવીએ માર્યુ માનવતાને તાળું
પ્રગટાવવા દિલડામાં દયાનું મોજું
મારે શોધવા છે બીજા એક બાપુ
ધર્મને સંકુચિત કરી સપડાયો માનવી
ભાવનાની વાતો ભૂલ્યા રે પૃથ્વીવાસી
તવ ચીધ્યા માર્ગે માનવતાને માપું
મારે શોધવા છે બીજા એક બાપુ
શાસકો ભૂલ્યા છે નીતિ રીતિની વાતુ
વિષાદના વંટોળના વાયા છે વાયુ
મૂરઝાયેલા સનાતન મૂલ્યો કેમ હવે ગોતું?
મારે શોધવા છે બીજા એક બાપુ
સેવા સાદગીનો મંત્ર છે કીમતી સોનું
અહીંસાના માર્ગે જ છે સુખ સાચું
હિંસાથી ત્રસ્ત વિશ્વને જોઈને હું દાઝું
મારે શોધવા છે બીજા એક બાપુ
સરજનહારનાં છે સૌ વહાલાં સંતાનો
વિપરીત વિચારધારાના ઉઠ્યા છે તોફાનો
તારા પડછાયાનો છાયો હવે શોધું
મારે શોધવા છે બીજા એક બાપુ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
૨/ ૧૦/ ૨૦૦૮
કેલીફોર્નીઆ( યુ એસ એ)
આવી મળે
એ કલા ને એ કલા કંઈ ના વળે
ભળે સૂરમાં સંગીત તો રંગતો આવી મળે
સ્નીગ્ધ ધારા સમર્પણે વાટને સિંચ્યા કરે
પ્રગટે જ્યોત ને પુનિત અજવાળાં આવી મળે
મીઠડાં જળ ધરાએ અંકુરને હૂંફથી પોષ્યા કરે
વનરાજીને ખોળે વિહંગોના કલરવ આવી મળે
સજી શણગાર સુમન જો મનભરી મ્હેંકી ઊઠે
વસંતના વહાલ આંગણે અનંગ સંગ આવી મળે
કિરણના સપ્ત સંદેશ આભલે જો જળ ઝીલે
ગગન શોભાવતું મેઘધનુષ ખીલતું આવી મળે
અમૃત હેલીએ સુધાકર સાગરને સ્નેહથી ભરે
દિશા ગજવતો પ્રેમનો ઘૂઘવાટ મોજાંમાં આવી રમે
અધરથી વાંસળીમાં જો વહાલના સૂરો સરે
માધવને વૃન્દાવને ઘેલી રાધા દોડી આવી મળે
ચાર દિવાલોમાં જીંદગી પૂરે કાંઈ ના વળે
મેળામાં મહાલો આકાશદીપ તો માણીગર આવી મળે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
એકલાને એકલાથી કાંઈ ના વળે
શ્રી દિલીપભાઈ ,પ્રથમ લાઇન આ પ્રમાણે મનમાં રમે છે
સુધારવા વિનંતી.
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
મૌન કંઈ કિલ્લોલ કરતું ના કદી
શબ્દના બે ઘુંટ ભરતું ના કદી
આંખનું અશ્રુ, ને દરિયો રણ મહીં
એક પણ સહેજેય ઠરતું ના કદી
એજ પીડા કાયમી પીળાશની
પાન લીલું ક્યાંય ખરતું ના કદી
વા સમી અફવા ને મળતો ઢાળ પણ
સાવ નક્કર સત પ્રસરતું ના કદી
ત્યાં કશુંક ભાળી ગયો માનવ હશે
એમ નહીંતર કોઈ મરતું ના કદી
સ્મિત એનુ ભલભલું ખાળી શકે
કેટલા અટ્ટહાસ્યને વાળી શકે
પાંપણોના મ્યાનમાં એની નજર
સેંકડો લાશો હજી ઢાળી શકે
આગીયા સૂરજ થવાની હોડમાં
ક્યાં સુધી અંધારને ટાળી શકે
દોસ્ત ખિસકોલી થવું મંજુર છે
કો’ક રમતા-રામ પંપાળી શકે
હસ્તરેખા ક્યાં તિલસ્મી આંખ છે
કે થવાનુ શું ?, બધું ભાળી શકે
લાગણીથી તરબતર ભીની ચિતા
રે ! નિ:સાસો આપનો, બાળી શકે
આપણો સંગાથ આકર્ષણ સુધી
શી રીતે પહોંચી ગયા ઘર્ષણ સુધી
વિસ્તરે છો પહોંચ તારી ચોતરફ
બિંબની ઓળખ રહે દર્પણ સુધી
એક ક્યારાની સૂણો તુલસી કથા
ડાળથી કાપે મજલ તર્પણ સુધી
તે પછી રસ્તા ઘણા નીકળી પડે
તું પ્રથમ આવી તો જો અડચણ સુધી
દિલ સુધી ઉતરે બધાં, પણ આપ તો
રક્તમાં વહેતાં અમારાં કણ સુધી
હોય જાણે કેમ રેખા લક્ષમણી
આંસુઓ આવે ફકત આંજણ સુધી
દિવાળી
આસો માસે ઉત્સવની ટોળી, લેજો હૈયાને હરખે હિંચોળી
દીવા લઈને આવી દિવાળી, પુરજો ચોકે રૂડી રંગોળી
ફટફટ કરતા ફૂટે ફટાકડા ,આકાશને દેવા નવરંગે ઉજાળી
ભોળા ભાવે ભેટે ભેરુઓ ,ઝીલીએ ખુશી ભરીને ઝોળી
શાખે ઝૂલે લીલાં તોરણિયાં, ચમકે સ્નેહે સૌનાં મુખલડાં
સૌના માટે નવાં પહેરણિયાં, મોસાળે રમે નાનાં ભાણેરિયાં
દાદાને વહાલી લાડવાની ઉજાણી, મોટા માણે મઠિયાંની મિજબાની
પપ્પાને ગમતાં મેવા મીઠાઈ, ગળ્યા ઘૂઘરાની શોખીન મમ્મી
વહાલે વધાવીએ માતા લક્ષ્મીને, દાદા હનુમંતને શરણે જઈએ
લઈને ઓવારણાં નવલા વર્ષે, ભાઈબીજને સ્નેહે સંવારીએ
નદી કિનારે જામે મેળો, જીવતરના રંગો ચગે ચગડોળે
ઢોલને ધબૂકે જોબનિયું જાગે, સોનેરી સપનોમાં મનડું મહાલે
દેશ પરદેશથી રમે સંદેશા, કેવી લાગે રૂપાળી દિવાળી
શુભ સંકલ્પની પ્રગટાવી જ્યોતિ, વેરઝેરને દેજો દરિયે ડુબોડી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
એરણે જ્યારે મુકી મેં જાતને
ઓળખી ત્યારે ખરી ઓકાતને
મૌનને ગાંઠે ન હૈયુ, ને ફુટે
બે અધીરાઈની પાંખો વાતને
ના સુરાહી કે ન હો સાકી ભલે
જામમાં ઘોળ્યો અમે એકાંતને
ફુલ પર વિતી હશે જે રાતભર
ઝાકળે ચિતરી દીધું વૃત્તાંતને
દિ’ ઉગે આ એક પણ ’તારા’ નથી
કેમ સમજાવું બિચારી રાતને
Shri Dr. Dilipbhai
ગુજરાતી સાહિત્યમાં ભાઈ બહેન્,માતાની કવિતાઓ મળે છે પણ પત્ની વિષેની કવિતા મળતી નથી. આવી નોધ એક સહિત્ય રસિક મિત્રે કરી અને આ રચના સ્ફૂરી.
ગૃહ લક્ષ્મી
શુભ દિન શુભ ચોઘડીએ , રૂડા મંગલ ગીત ગવાયાં
સોળે શણગારે શોભે ગૃહલક્ષ્મી,મઘમઘ ફૂલે ફોરમ વરતાયા
સંગ તમારે ઝૂમશે ઝાંઝર, આંગણે મહેંકશે તુલસીક્યારો
છોડી મહિયર ભાઈ બહેનને, ગૂંથજો પ્રેમે રેશમિયો દોરો
નણંદ ભોજાઈના સ્નેહ સોગઠે, બાંધજો ભાઈને તમ પાલવડે
કુમકુમ પગલાં શોભશે દ્વારે, હાસ્યનાં મોતી વેરજો ચોકે
છાનું છપનું સંગીત ગાજો,શુભ શમણાં સજશે ગૃહલક્ષ્મીનાં
લાડ દીકરીનાં પામી તમે, પૂરજો કોડ વાલમના કેસરિયા
આંગણિયે અવસર શોભાવજો,મલકાવી ગુલાબી ગાલે ખંજન
રિધ્ધિ સિધ્ધિ તમ ચરણે દોડશે, બાંધજો પ્રેમનાં રૂડાં બંધન
હસશે રમશે પગલાં પાડી, ભાઈનો નાનો રાજ દુલારો
એકમેકના સંગે રમશું ભમશું, ખીલશે જીવન રંગ ફુવારો
સપ્તપદી છે જીવન માંગલ્ય, શોભે ચાંદલો રૂડો ભાલે
આવો મારા ભાઈની ગોરી, રમશું રાસ પૂનમની રાતે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
Rameshbhai,
dont worry one more kavitaa
for the better half….
{to my wife Hinaa)..
નરમથી નરમ એવી નરમાશ હીના
ધરો જો હથેળીમાં, હળવાશ હીના
મદમસ્ત ભીનીશી સોડમ પ્રસારે
પચાવી બધી આજ કડવાશ હીના
ભુલાવી લીલાપાને નિજના સદંતર
ધરે સ્નેહ ભરપુર લાલાશ હીના
મળે તક જો એકાદ અજમાવી લેજો
ભરી જાય મુઠ્ઠીમાં હુંફાશ હીના
ઘટે બોધ લેવો સનાતન બધાએ
પિસાવું સતત એજ સારાંશ હીના
an inspiration
from my better half
H e e n a
Dear Shri Dr. J. Nanavati
Vaaha…
really words are touching to the ground and suparb.
To day you become a poet!!
Ramesh Patel(Aakashdeep)
HAPPY DIWALI…
મિત્રો,
તમને થશે કે હું વધુ પડતું નકરાત્મક
કે નિરાશાવાદી લખું છું….પણ ખરેખર
સમાજના ત્રિકોણનો ત્રીજો ખુણો
જે હમેશા અંધારામાં જ રહેતો હોય છે
તેને અજવાળવાનો નમ્ર પ્રયાસ કરૂં છું….
વરસે આવે તો હોય રૂપાળી ભાઈ
મારે તો રોજ રોજ દિવાળી ભાઈ
જનમે હું કાનુડો, આઠમું સંતાન
સળગ્યો સવાલ હવે ખાવા શું ધાન ?
રોટલીઓ માંડ થાય ઘી વાળી ભાઈ
મારે તો રોજ રોજ દિવાળી ભાઈ
ભેરુ હું અણગમતો, વારે તહેવાર
ગાળોની ચકમકતી ખેંચે તલવાર
તણખા ઝરતાં રે રોજ પાદરમાં ભાઈ
મારે તો રોજ રોજ દિવાળી ભાઈ
ફુટડો જુવાન થઈ ફાગણીયો થાઉં
છોકરીએ એક મને કીધું કે હાઉં
તે દિ’થી હૈયાઓ જલતા’તાં ભાઈ
મારે તો રોજ રોજ દિવાળી ભાઈ
ભડકે આ તેલ ગોળ, ભડકે દહીં છાશ
ભડભડતાં ભાડામા ઘરની ક્યાં આશ ?
ભડકે સંસાર આખો ભૂંજાણો ભાઈ
મારે તો રોજ રોજ દિવાળી ભાઈ
દાઝ્યો હું દોસ્તીમાં, કોના લઉં નામ
સગલાં સબંધીએ દીધાતાં ડામ
બાકી હતું તે ચિતા આઠમું પ્રગટાવો ભાઈ
મારે તો રોજ રોજ દિવાળી ભાઈ
ત્રીજું જો નેણ ખુલે શિવજી સહાય
ભસ્મિ ને ભુત બધાં નેતાઓ થાય
સાચુ પુછો તો પછી કહેશું કે ભાઈ
આપણે તો રોજ રોજ દિવાળી ભાઈ
આપણે તો ચાલવાનું બળ મળે
છેક જો મંઝીલ ખુદા આગળ મળે
સ્પર્શની ભાષા હવે વાંચી શકું
છો રહ્યો કોરો, મને કાગળ મળે
રાત આખી સ્વપ્નને ખેડ્યા પછી
હોઠને તરબોળવા ઝાકળ મળે
જીંદગી હારીને ખરવું ટાળ તું
જો ચમનમાં કેટલી કુંપળ મળે
આયનો છલના છે સાંગોપાંગ પણ
તોડવા બેસો તો અગણિત છળ મળે
આયખાની કાપવા આખી સજા
શ્વાસની પગમાં પડી સાંકળ મળે
કાગવાસ
તાઃ૧૨/૧૦/૨૦૦૮ પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ
કાળા રંગનો કાગડો, તોય ધોળા કામ કરે
કાળા રંગની કોયલ, જગમાં સૌના મન હરે
…….કા કા કાગડો કરે ને કોયલ કુઉ કુઉ કરતી જાય.
કાયા કાળી કાગડાની, તોય દુઃખમાં સાથદે
કા કા કરતો જાય જગે, ને ઉજ્વળ મન રાખે
કોયલના મધુર સ્વરમાં સવાર મધુરી મળે
મોહક મધુર અવાજથી,દુનીયા જાણે મુગ્ધબને
…….કા કા કાગડો કરે ને કોયલ કુઉ કુઉ કરતી જાય.
કુદરતની અકળ લીલા ના માનવી સમજે
ધોળા કપડાં પહેરીને જગે રોજ કાળા કામ કરે
મૃત્યુ પામે માનવી,દેહ ધરતી ને ત્યજે
અજબ ઇશ્રરનીલીલા મુક્તિ કાગવાસથી જ મળે
…….કા કા કાગડો કરે ને કોયલ કુઉ કુઉ કરતી જાય
ના ભાવતું હોય છતાં કાગે માનવતા વસે
ખાય નાખેલું અન્નએ ને પરમાત્મા જીવે કૃપા કરે
માનવતાની મહેંક શોધવા માનવ જગે ભટકે
મુક્તિ દેવા જીવને કાળા કાગડાની એ મહેંર શોધે
…….કા કા કાગડો કરે ને કોયલ કુઉ કુઉ કરતી જાય
=====================================================
પાંપણની આડે હાથ મારા દઈ દીધાં છે મેં
પછી અજવાળું જોવાના પ્રયત્નો કીધાં છે મેં
મૃગજળના માન રાખવા અહીં આવ્યો છું
બાકી ઘાટ-ઘાટના પાણી પીધાં છે મેં
જાતથી જુદો તોય થઈ શક્યો છું ક્યાં?
વતનથી દુર-દુર ના રસ્તા લીધા છે મેં
પારકા વાળામાં વસી ગયો છું છતાં
પોતાનાં જોઈ અભીમાન કીધાં છે મેં
ક્ષિતિજ પારની સકળ રંગત જોવા ને
ઊંઘ વેચી આ ઉજાગરા લીધા છે મેં
એ હરખઘેલા સોદા ઊંધા પડ્યા પછી
તમાચા મારીને ગાલ રાતા કીધા છે મેં
જવાનો છેલ્લે
માનવી મૂંક સીમાથી ઊંચે જવાની જીદને
વિસ્ફોટોના વિશ્વે પહોંચી જવાનો છેલ્લે
છે પ્રેમનો પંથ ન્યારો ત્યજ વેર ભાવને
પવન જેમ પૃથ્વીએ છાયી જવાનો છેલ્લે
થા સુખી ધરી ગુલણા ધરાના ચાહથી
મેઘલો લિલોતરીથી સજી જવાનો છેલ્લે
છે ખીલ્યાં ફૂલ કેવાં વેરતાં સુગંધને
ખેવના ધર પ્રભુ ચરણે જવાનો છેલ્લે
સમાયાં ઝરણાં સંપે કેવાં એકમેકમાં
મળશે લ્હહાવો સાગર થઈ ગરજવાનો છેલ્લે
પોઢે ભલે ઝાકળ ફૂલ પથારીએ દમામથી
માણ્યું ના માણ્યું ને હાલી જવાનો છેલ્લે
આવી મળશે સવા શેર છોડરે ગુમાનને
નિયતીની બેડીથી ના છૂટો રહેવાનો છેલ્લે
રમેશ પટેલ (આકાશદીપ)
Dr. Shri Dilipbhai,
Sorry some mistake…corrected now
થા સુખી ધરી ગુણલા ધરાના ચાહથી
લ્હાવો
Ramesh Patel
HAPPY NEW YEAR
રે ! બિચારૂં શું કરે , આવતું વરસ
જીવવાનું સહેજ છે, આપણે સરસ
એક મેકનો સમય બાંટીએ હવે
જામ તું ઉઠાવ દોસ્ત, લાવ તું તરસ
આભમાં ફરક હશે, પાંખ પણ જુદી
ઉભવાની આપણે , એક છે ફરસ
હદ વટાવી પહોંચીએ, મન થી મન સુધી
પ્રેમ કેરી ચાસણીનો તાર એકરસ
લાગણી જમા કરો, છે ઊધાર બંધ
માંડવાળી દ્વેષની કર અરસ પરસ
HINA
JAGDIP
NANAVATI
મિત્રો,
સાલ મુબારક
અનેક રંગો ગઝલ, કવિતા કે ગીત રૂપે
શેર કરતો આવ્યો છું……આજે દિપાવલીના
દિવસે ચિરોડીના રંગે જ્યારે મે રંગોળી કરી
ત્યારે આ નવા વર્ષે કરવા લાયક દ્રઢ
સંકલ્પો વિષે એક રચના સ્ફૂરી તે મારી રંગોળી
સાથે આપ સૌને અર્પણ………
કંઈક નવલો ચાલને સંકલ્પ કરીએ એટલો
માનવી માનવ બને, સંકલ્પ કરીએ એટલો
હાથ છે સાબૂત, કદી હાથો બનાવીશું અમે
ના ખુદા, ના રામને, સંકલ્પ કરીએ એટલો
કાળ, સંજોગો, વિધિ, પુરૂષાર્થની પગથી વડે
આંબવું છે આભને, સંકલ્પ કરીએ એટલો
સાવ બદલી નાખીએ નક્કર હકીકતમાં હવે
આપણાં સૌ ખ્વાબને, સંકલ્પ કરીએ એટલો
જેટલા સંકલ્પ કરીએ, પૂર્ણ કરીએ ખંતથી
હાથમાં લઈ આબને, સંકલ્પ કરીએ એટલો
સ્નેહ સંદેશ દિવાળી પર્વે ઝીલું
ઊજાશ આંગણીએ પાથરી હર્ષ વેરું
આંખોમાં આંજી અમી દિવાળી ઊજાળું
હૃદયમાં ભરી ઉષ્મા જ્યોતિ પ્રગટાવું
ગોખલે ગોખલે પ્રગટાવું દીવા માયાળું
આચાર વિચાર શુધ્ધિથી ઘર શણગારું
ત્યાગી વેરઝેર શુભ સંકલ્પે વિચારું
ભૂલી અહંકાર સર્વને સ્નેહથી આવકારું
જ્યોતથીજ જગ વિસ્તર્યું ખીલ્યું સત્ત્વે
નિર્ગુણ શોભ્યું સગુણે છાયી વિશ્વે
દિપમાલાથી જેવા શોભે ઝરુખા પ્રકાશે
વિધ્યા ઉપાસનાથી સંસાર ખીલશે ઊજાશે
વદે બુધ્ધ આત્માના અજવાળે વિહરજો
ગ્યાન અજવાળે ચીંતવી આયખું ઊજાળજો
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
It’s a good blog but how cn I submit my poem on this still I am confused
magse te malse badhu a niyam chhe tuj darbarma,
dev danav ke bhala manav koi bhed na apvadma,
apvun tare na magvu mare, samji jaje tun sanma,
pita ape putrne sarsva anu jem rahine bhanma,
tu pita premal chho, hun putra taro abhud agnanma,
laj mari ka-k ni nam taru sathma, rakhje a yadma.
ka-k. sender kantibhai kallaiwalla, penang malaysia
i agree with antush joshi i am yoo confused how to send my own creation
my creation no.2
karma kiyan koine kyarey chhodi jay chhe?
krishna jeva krishnane paradhi vindhi jay chhe.
samay agar sau lachar keva thay chhe,
parth jeva parthne kabao loonti jai chhe.
setranjma pyadu pan kevun bhagi thay chhe
bhisma jeva bhismane, sikhandi harvi jay chhe.
thavanu hoy te akhre, ka-k ej thay jay chhe
dharma jeva dharmane drupadi chirharan dekhay chhe.
sender : Kantibhai Kallaiwalla, penang Malaysia
મા ગંગા વહે
ભગીરથના ઓમ નાદે શીવજી રીઝે
સ્વર્ગ છોડી જટાએ મા ગંગા વહે
અંતર દ્રવે ને ભાવના અશ્રુ ઝરે
એજ જળથી હિમાલયે મા ગંગા વહે
ઉરની ઊર્મી ઝીલી શીશુઓ ખોળે રમે
જનનીના હૈયેથી મમતાની ગંગા વહે
સમર્પણ એજ છે પ્રેમ જીવનની કથા
અમર ચાહને પંથે પ્રેમની ગંગા વહે
વતનની શાન પર શહીદો ગર્વથી મીટે
પાવન રક્ત ધારાએ યશની ગંગા વહે
બ્રહ્મ લીલાના વમળમાં અવતારો રમે
શ્રધ્ધા ખીલે તો કથરોટમાં ગંગા વહે
નમું છું ગંગોત્રી જનની જન્મભૂમિ તને
`આકાશદીપ`ની આંખથી આદરની ગંગા વહે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
હરખ તું અમથું હિંદુસ્તાન !!!!
ઓબામા જીત્યા ભઈ ઓબામા
જણે પરભુ સમાઈ ગયા ખોબામા..!!
બધાં હૈયા ફૂટાવ, બહુ હરખાણાં
ધ્યાન દેજો રે આપણાય કોબામાં
ઓલા ડોલરીયા ધૂંબા ને ભુલી ગ્યા..?
કોણ લાપીને પૂરશે આ ગોબામાં..
એની મંદીને રોવાનું રે’વા દ્યો
કો’ક તમને યે ગણશે રે ડોબામાં..
સાત સમદરને પાર ઠાલો વા’લો થા
રાખ શેઢાને આપણાં ઘરોબામાં….
ગઝલના ધબકાર….
ગઝલનું જન્નત…..
એવા શ્રી આદિલ મન્સુરીને
લાખ લાખ સલામ…….
ચુક્યો ધબકાર રે આદિલ, ખુદા
થયો પુરવાર ના-કાબિલ ખુદા
ભલે શાયર કર્યો જન્નત નશીં
હવે દોખજ અમારાં દિલ ખુદા
ડો. જગદીપ નાણાવટી
ગુજરાતના પનોતા પુત્ર ,ગઝલ દ્વારા સૌના મનમાં નીત રમણ કરનાર ,વતન પ્રેમી પોતીકા લાગતા શાયરને અશ્રુભરી આંખે સલામ.
રમેશપટેલ(આકાશદીપ)
હવે સપના કદી જોવા નથી,
અરમાન આન્ખો મા ભરવા નથી,
તુટેલા સપના હમેશા તુટેલા જ રહે છે,
હવે ફરી એને યાદ કરવા નથી,
ઝખમ એ જ આપે છે “વિવેક”,
હવે ભુલ થી પણ એ રચવા નથી………..
NRUTYA KAR
phoolmanthi uthati mahek tun pavan sathe nrutya kar
asadibijani vij tun abhra sathe nrutya kar
akasthe varsta megh tun dhara sathe nrutya kar
phoolel phalel vraksh tun veli sathe nrutya kar.
kailasna mahadev sankar tun sati sathe nrutya kar
gokulna govind govrdhan tun gopi sathe nrutya kar
vanana karayek morla tun dhel sathe nrutya kar
punamni ratna chand tun virhani sathe nrutya kar
halahal zerna pinara nilkanth tun damru sathe nrutya kar
kali nagna nathnara krisha tun moorli sathe nrutya kar
chankausik tarak mahavir tun dishao sathe nrutya kar
mara manna karayel morla tun tahukar sathe nrutya kar
prabhuna sarva sarjan, tun prabhu kripa sathe nrutya kar
ka-k na sarva monorath tun prubhu ichha sathe nrutya kar
એક વાર હાથ તારો આપી ને જો,
બધા દર્દ ભુલાવી ને જો,
સમન્દર આખો પ્રેમ થી છલકાવી દઈશ ,
બસ પ્રેમ સાચા ને જાણી જો,
એક્વાર અન્ધ-વિશ્વાસ મા છેતરાયા છો તમે,
પણ અમારા પર એક વાર વિશ્વાસ નાખી જો,
જો ના હોય હજુયે વિશ્વાસ આ દિલ નો,
તો ખન્જર પણ આ દિલ મા મારી જો,
લાશ ભલે રહે છેલ્લે મારી ,
એક વાર ગળે તેને લગાવી જો,
ઇચ્છુ છુ કે ભલે છેલ્લે પણ તુ આવે,
લાશ ને મારી કફન ઓઢાડી જો,
મર્યા બાદ પણ ખુશ કરીશ હુ તને ,
બસ તુ મરવાની વાત ને ટાળી જો…. …vivek tank 9724483184
તમે સમજતા નથી, સમજાવુ કેમ ?
આખી દુનિયા ને મનાવતો ફરુ છુ
પણ તમને મનાવુ કેમ?
કાગળ પર રોજ ચિત્રો તારા છપુ છુ,
ક્યારેક રન્ગ તો ક્યારેક લોહિ થી બનાવુ છુ,
પણ ગમે તને એવુ બનાવુ કેમ ?
તુ દોડી આવે મ્રુત્યુ પર મારા
એવી લાશ પણ છેલ્લે સજાવુ કેમ ?…..swh….
કલમ ઉપાડુ ને એની ગઝલ લખાય, પિન્છી લવ તો એના ચિત્રો દોરાય,શુ આજ હશે એનો પ્રેમ?? કે પછી છે સઘળો મારો જ વહેમ ?…swh
(vivek tank)
i have sent 3 poems of my own and i requested mr.vivek tank to help me to write in Gujrati but may be because of his buzy schedule he did not reply so i have sent in english alphabet, request is made to put in Gujrati Lipi if possible.
When I was in school, I remember I had come across one poem and few stanzas which I remember, have been given below:
Kidi Kunjar Daabti Sasale Sinh Hairan
Samay Samay Balwaan Chhe, Nahin Purush Balwan
Raas Rami Gopi Sangathe Kauns Tano Haranaro
Te Marayo Bheel Ne Haathe Samay Tano Ghadanaro
(The last stanza was)
Samay Haakemi Samay Chaakari Samay Ramat Ramnaaro
Samay Aadhin Thayi Shashi-Ravi Saheta Astoday No Vaaro
This poem had tremendous impact on my mind. I don’t remember this poem in full and I would like to have it once again. I don’t find this poem anywhere now. Does anyone having this poem with him or does anyone remember it? If yes then can he/she cotribute this poem on this website?
I shall be thankful for this. And I am sure that all the readers will appreciate this poem.
This is my only request.
When I was in school, I remember I had come across one poem and few stanzas which I remember, have been given below:
Kidi Kunjar Daabti Sasale Sinh Hairan
Samay Samay Balwaan Chhe, Nahin Purush Balwan
Raas Rami Gopi Sangathe Kauns Tano Haranaro
Te Marayo Bheel Ne Haathe Samay Tano Ghadanaro
(The last stanza was)
Samay Haakemi Samay Chaakari Samay Ramat Ramnaaro
Samay Aadhin Thayi Shashi-Ravi Saheta Astoday No Vaaro
This poem had tremendous impact on my mind. I don’t remember this poem in full and I would like to have it once again. I don’t find this poem anywhere now. Does anyone having this poem with him or does anyone remember it? If yes then can he/she cotribute this poem on this website?
I shall be thankful for this. And I am sure that all the readers will appreciate this poem.
This is my only request.
અા૫ કહો તો અા સંબઘ ને
અા૫ી દવ એક નામ
૫ણ
અાખો માથી સ્નેહ ટ૫કે
ત્યા સગ૫ણ્ નુ શુ કામ
એક હુફાળા સ્મીત માટે હં
લુ૮ાવી દવ તમામ
______દ્દેવશી રામ (વેરાવળ)
વર્ષો વીત્યા પછી તારી યાદ બહુ આવી તી,
ઉદાસ ચેહરે ને બન્ધ આન્ખે એ જ યાદ જાગી તી,
એ આન્ખ ના ઇશારા ને લટકતી ચાલ જોવાની ઇચ્છા જાગી તી,
એ વરસાદ પ્રેમ નો તારો કાજળ મા ડુબ્યો તો,
ને એ વરસાદ થી ભીન્જાવાની ઇચ્છા જાગી તી………….
કેટલાય સપનાઓ તૂટે છે,
કેટલાય માણસો રુઠે છે,
એક વાર જીન્દગી જીવી ને તો જો,
અહી કેટલાય અરમાનો ખુટે છે…
લગ્ન ગાળાની છલકતી મોસમમાં ,આ ગીત તમે ..થોડા થોડા થાજો વરણાગી ની આજની પરિસ્થિતિ માટે ગાવાનું મન થયું.
બન્ને ગીતને સાથે માણશો તો તમને મજા આવશે.
ઓ ભાભી તમે….
ઓ ભાભી તમે(૨)
થોડા થોડા થાજો ગામડાના ગોરી
આ ફેશનની દુનિયા દીઠી નઠારી
નિત નવા નખરાથી લોભાવે નારી
એના સંગમાં(૨)
જોજો ના જાઓ લપેટાઇ, ઓ ભાભી તમે(૨)
દૂર દર્શને ચમકીલી ફેશન ગાજશે
ભપકાથી ભોળવી હળવે ખંખેરશે
દેખાદેખીના જમાને(૨)
ભૂલી ઉમ્મર ના જાશો જોતરાઇ, ઓ ભાભી તમે(૨)
થોડાં થોડાં રહેજો ગામાડાનાં ગોરી
જાહેરાતનો જમાનો જગને ભરમાવશે
જલસા બતાવી જીવડાને બાળશે
ભોળા ભાઈને(૨)
આંખે રમાડી દેજો ના ભરમાવી, ઓ ભાભી તમે(૨)
નિત નવા સ્વાદોના ચટકાથી ચેતજો
દવાનાં બિલોના ઢગલા ના ઢાળજો
ઘરની રસોઇની માયા(૨)
જોજો ભૂલી ના જાય મારા ભાઈ, ઓ ભાભી તમે(૨)
થોડાં થોડાં રહેજો ગામડાનાં ગોરી
ભાઈ મારા છે ભોળા ભાભલડી
દેશે પગારની હાથમાં થોકલડી
સંભાળજો સાચવીને(૨)
ઉધારના શોખે દોડે ના ખોટે પાટે ગાડી, ઓ ભાભી તમે(૨)
થોડાં થોડાં થાજો..રહેજો ગામનાં રે ગોરી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
Shri Dr.Dilipbhai
આપનો બ્લોગ ચંદરવો પાથરી અનેરી મજાનો સૌને ભાગીદાર બનવી રહ્યો છે.
પ્રેમની પથારીએ પોઢી
આઠે પહોર સખી સપનાં રે આવે
પ્રેમની પથારીએ પોઢી
બંધ નયનોમાં રમાડી રુપલી ચાંદની
પૂનમની ભરતી પખાળી
ગગને ઘૂમું હું સ્વપ્ન પરી થઈ
તારાએ દિલડાં શણગારી
પહાડોની કંદરામાં પાડું રે પડઘા
મોરને વનરાજી એ નચાવું
સખી આજ હું પ્રેમની પથારીએ પોઢી
ગીત સંગીતની છેડી સરગમ સૂરાવલી
વાદળની ડુંગરીએ નાચી
પુષ્પ પતંગિયું થઈ ઉપવને ભમતી
સુગંધી વાયરે શરમાણી
સખી આજ હું પ્રેમની પથારીએ પોઢી
સ્વપ્ન મિલને સ્નેહ સરવાણીઓ ઝીલી
મીઠી નીંદરું ભાવે માણી
હરખ્યા અંતર કરતા ગાલ ગુલાબી
હોળીના રંગે રંગાણી
સખી આજ હું પ્રેમની પથારીએ પોઢી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
આ રસ્તાઓ પર બહુ કદમ મુક્યા પન હવે જાવ છુ,
થોડી યાદો નઝર મા ભરી લઈ જાવ છુ,
એ પર્વત ની હારમાળા ને તળાવ ની મહેક,
કલ્પનાઓ પણ એને હવે મારી દઈ જાવ છુ,
ઝખમ પ્રેમ ના અહી જ મળ્યા તા પ્રસાદ મા,
એને હસતા મુખે સ્વીકારી સહી જાવ છુ,
એ દોસ્તી નો હાથ આન્ખ મારી બન્ધ કરે છે ,
છતા ખુલ્લી આન્ખે અહી થી રડતો જાવ છુ.
કોઈ અજનબી ને મળ્યો તો અહિ
ને ફરી ઉદાસી ની ગલીયો મા ચડ્યો તો અહિ,
ને છતા તે અજનબી ને
જિન્દગી ની મારી ખુશી દઈ જાવ છુ,
ફરી ફરી ને આ શહેર ને જોઈ લેવાનુ મન થાય છે,
મરી જાઉ તો લાશ પણ મારી અહિ જ લાવજો,
લો આ કફન પણ મુકતો જાવ છુ ………
……………..
ઉપર નુ કાવ્ય મે માર શહેર જુનાગઢ પર લખેલ છે
એક વ્યંગ કવન
રચયિતા
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
550, Bucknell way
Corona,Ca 92881
ભગ્ન હૃદયી ભારતવાસીને આતંકવાદી પાસેથી હાથ લાગેલી એક CD
દે સવાયા સાથ સાળા સમ નેતા, ના થાશો લાચાર
આ છે ભોળા ભારતની ,દૃષ્ટિહીન મોહક રે સરકાર
આતંકનો મોકો દિઠો છે સરતાજ,પધારી સૌને કરજો રે તારાજ
લઘુ બાંધવના માવતર નેતાઓની ,લાગી આજ કતાર
ધૃતરાષ્ટના અવતાર ગૃહ પ્રધાનો,આવી દેશે માથે હાથ
મતદાનની ભૂખી માછલીઓ ના પીછાણે,વૈશ્વિક આતંકવાદ
આતંકનો મોકો દિઠો છે સરતાજ,પધારી સૌને કરજો રે તારાજ
કાશ્મીર પછી દિલ્હી ને હવે, જુએ મુંબઈ સ્વાગતની વાટ
મંદિર ચોરે ચૌટે રક્ત ધારાની રંગોળી,દેશે શોભા અપાર
માનવતાના થઈ પૂંજારી,હરખશે ભારતવાસી થવા મહાન
આતંકનો મોકો દિઠો છે સરતાજ,પધારી સૌને કરજો રે તારાજ
કોઇ વિરલાનું લોહી ઉકળશે ને થાશે જો એ વિશ્વામિત્ર
ગૃહ પ્રધાન મીડીઆના સંગે વદે, જૂઓ અમારા દુશ્મનનું છે ચિત્ર
રાષ્ટ્ર ભક્તો થાશે શહીદ ને ખૂણે રડશે તેની માત
તારી વહારે ધાશે વકીલો ને બહુ રુપીયાઓની જમાત
આતંકનો મોકો દિઠો છે સરતાજ,પધારી સૌને કરજો રે તારાજ
ધન્ય તમે તો તમને મળી મન મોહક સરકાર
આવું ટાણું નહીં મળે વારંવાર,પધારી કરશો રે તારાજ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
હા….ય…..કા….રો…..
નખ અમારી આંગળીના દે ઝખમ, ઉછાંછળાં
આળ પંપાળો છતાંયે શેં રહે છે વેગળા
હાર હમદર્દી તણાં હીરલે જડી પહેરાવીયા
શી ખબર કે એજ હીરા કાપશે સૌ ના ગળા
દેશ છોગાળો દિસે, થનગન થતાં સૌ મોરલા
સ્થિર થઈ ઊભો તો જાણો કેટલા પગ પાંગળા
સાવ સમજી ને વિચારી દોસ્ત ડગલું માંડીયે
ભેદ ભેરુ ના અને એરુ તણા બહુ પાતળા
ક્રોધના દરિયા ઊડી ઉંચે ચડીને આભમાં
હેત નિર્મળ નીરનાં ક્યારે વરસશે વાદળાં
ચાંદ પર પહોંચ્યા તમે ,તો સહેજ આગળ પૂછજો
એ ખુદા બહેરા તમે છો, કે પ્રભુ છો આંધળા
SEE MY BLOG …WWW.VIVEKTANK.WORDPRESS.COM
તમે એક છેલ્લી વાર પણ ના માન્યા ને અમે હારી ગયા,
અમે તો પ્રેમ માટે જિન્દગી તમારા પર વારી ગયા …
એક દિ તારા મા પ્રેમ જાગશે,
તુ વિચારી પણ નહિ શકે તેવી અદભુત દુનીયા જાગશે ,
કોઇ નો પ્રેમ એટલો વરસશે તારા પર
કે ખુદ ઇશ પણ તારી પાસે પ્રેમ માગશે
ભારતના શૌર્યવાન સપૂત સંતાનો એવા કમાન્ડો, મીલેટરી જવાનો, ફાયર બ્રીગેડ કે જેઓ જાન હથેલીમાં
રાખી, આતંકવાદના સફાયા માટે મેદાનમાં બહાદૂરીથી ઉતર્યા, તેમને ગર્વ અને આદર સાથે આ
“રણભેરી” રચના અર્પણ.
મા ભારતીના લાલ થઈ આવો જંગમાં સાથે મળી ઝૂકાવીએ,
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
2- રણભેરી
વાગે રણભેરી ને ગાજતું ગગન, ના ઝૂકજે દેખી દુશ્મનોનાં દમન
તારો ભરોસો રે ભગવાનને અટલ, અપલક અવનિ નીરખે તારું શૂરાતન
જુસ્સાથી જંગ તમે ખેલજો જવાન, દીધી છે આણ ધરી સૂરજની શાખ
ગજાવજો સમરાંગણ શૌર્યથી દિનરાત, રચજો કીર્તિગાથા માભોમને રે કાજ
માનવતાએ આજ દીધો તુજને મહાસાદ, યુધ્ધ એજ માનજો હવે કલ્યાણ
જુલ્મોને આપવા સવાયો જવાબ, સમરાંગણે શૂરાઓ આજ કરજો પ્રયાણ
દાવપેચી દુશ્મનોએ ધરિયાં બહુરૂપ, શતરંજની ચાલથી ખેલશે રે દાવ
શૌર્યથી શોભાવજો સિંહકેસરીની કાયા, ધર્મપથથી રાહે ઝીલજો રે ઘાવ
આ ધરણીએ પાયાં પ્રેરણાનાં પાન, જાગો રે જાગો મા ભોમના સંતાન
આતતાયી ઠેરઠેર ખેલે રે અગન, મસ્તકે કફન બાંધી ખેલો રે જવાન
સુણજો માભોમના અંતરના સાદ, જંગમાં ઝુકાવો લાલ કરતા સિંહનાદ
ધ્રુજાવજો ધરણી ને શત્રુઓના હામ, રખોપા કરજો તમે ભારતીના લાલ
દીઠા તારા બાહુમાં હસ્તીનાં રે બળ, રોમરોમ પ્રગટે સાવજના શૌર્ય
મહા ભડવીર હૈયામાં રાખજો રે હામ, હાક દેજો માનવતાની રાખવાને લાજ
રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’
a a a k r o s h h
जला कर देशको, वो चल दीये
थमाये हाथमे, हमने दीये !!
बहुत अच्छे रहें हम मोम से
पिघलते जा रहे हम किस लीये ?
सियासत घोंटता है ये गला
दबाये नाक वो, कैसे जीये
यही तो वक़्त है, दे दे सिला
हरेक करतबका, जो उसने कीये
बहुत सजदे कीये, मांगी दुआ
पुकारा दर बदर, कुछ कीजीये
हमी है अब खुदा, इश्वर हमी
करे अब जो भी हम, वो देखीये
बुझा दो मोम की सब बत्तीयां
मशाले हाथमे लहराईये
तिरंगा गाडअके उनके सीरे
वतन की शानको दहोराईये
લાલ કિલ્લો ગર્વીલો
મસ્ત ગગને મસ્ત હવામાં,
જોમ ભરે જોશીલો
કસુંબલ કેસરી ધવલ લીલો
અશોક ચક્રે શોભીલો
ફર ફર ફરકે અમારો ત્રિરંગો,
હરખે લાલ કિલ્લો ગર્વીલો(૨)
નોંખી નોંખી સંસ્કૃતિથી શોભતો
સાગર રણ હિમાળો
છે વાણીનાં ઝરણાં જુદાં
થાય સરિતા ધોધો
ભારત પ્રેમ પ્રકાશનો પ્યાલો
હરખે લાલ કિલ્લો ગર્વીલો(૨)
આઝાદીની ગાથાએ લહેરાતો
જોશ ભરે સંતાનો
શ્વેત પારેવડાં દે સંદેશા
અમન શાન્તિનો નારો
વંદે માતરમ ભાવે જનજન જાગ્યો
હરખે લાલ કિલ્લો ગર્વીલો(૨)
રાષ્ટ્ર શોભે તારી શાને
છે જોમવંતો જયહિન્દ નારો
રાષ્ટ્ર ધૂને હરખે વીર જવાનો,
રાષ્ટ્ર અમારો મોંઘેરો
ધન્ય ગૌરવ દિન અમારો
ફરફર ફરકે અમારો ત્રિરંગો
હરખે લાલ કિલ્લો ગર્વીલો(૨)
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
આ દેશનો તિરંગો ભગવોજ કરવો પડશે
સરહદને તોડી ફોડી નક્શો બદલવો પડશે
બાઈબલ, કુરાન, ગીતા, કહેતા નથી કશું, પણ
આ માનવીનો આતમ, સરખો સમજવો પડશે
આગળ ધર્યા’તાં કાયમ બંધુત્વ કર કમળને
જે હાથ કાલ ઝાલ્યો, આજે મરડવો પડશે
નિયતને નામે આંતક, નેતા તમે કરો છો
સમજી જજો સમયસર, રસ્તો પકડવો પડશે
પ્રગટાવી મીણ બત્તી, દેશું સલામી કિંતુ
વળતો જવાબ આપી, ઉત્સવ ઉજવવો પડશે
મનની શાંતિ સકળ સુખ દાતા
જગ ચેતના જગવવા દો
અહિંસા એ આધાર વિશ્વનો
કરુણાથી છલકવા દો
પશુ પક્ષી અબોલા જીવડા
પૂરક બનશે પથરાવા દો
સૌના સુખે થાશો સુખીયા
ભાવ ઉરે છલકાવા દો
અખિલ બ્રહ્માંડનો એકજ ઈશ્વર
જેમ રાખે તેમ સંવરવા દો
નિજ અંતરને સંતોષની
ક્ષણોમાં મનભરી મલકવા દો
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
જિવનમાં આવી ક્ષણો આ ભાગદોડની જીંદગી માટે
મહામૂલી છે.
Dr shri Nanavatiji
kaayaroni Ahinsa hasyasapada chhe.
path bhanavava no ekaj rasto baki chhe.
Ramesh Patel
કબુતર શોધવા નીકળ્યું હતું, પિસ્તોલ ને ગોળી
કર્યું જો કાંઈ ના લોકો, બનાવીશું અમે ટોળી…
એક વાર લોહિ અને આન્સુ ને ભેગા કરવા છે,
બોળી પીછી એમા તૂટેલા સપનાઓ ને રન્ગવા છે……
મારો પહેરવેશ
મારું ખમીસ જાણે, ઘટનાના તાણા વાણા
ઈચ્છા બધી અધુરી, યાને દરેક કાણાં
ચશ્મા ઉપર અમારા, વીતી ઘણીયે યારો
લૂછીને ઘાવ સઘળા, નીરખું અતિત વ્હાણા
ઓઢીને આબરૂની, ટૂંકા પનાની ચાદર
પહેરણને સહેજે ઢાંકુ, લંગોટ ગાય ગાણાં
પ્રારબ્ધનું પુરાણું, વીટ્યું છે ફાળીયુ પણ
પુરૂષાર્થ કેરી ગાંઠો બાંધીને કર દુ:ખાણાં
મન સાંકડા સરીખા પહેર્યા હતાં પગરખાં
મ્હેણાઓ ડંસ દેતા, કાઢું તો વાગે પાણાં
સ્મિત નામે શહેરમાં ભુલા પડી
પાંપણો હર એક ભીની સાંપડી
કંટકોની પામવા મીઠી ચુભન
ફુલની ખરતી રહે છે પાંખડી
લાગણીનું રણ હવે સુક્કું થતાં
ઝાંઝવે ભિંજાય મારી આંખડી
ચાલ છે મોટા ગજાની આપની
ને ગલી મારી પડે છે સાંકડી
મૈકદામાં તું નથી, મસ્જીદમાં હું
ક્યાં સુધી ખેલાય સંતા કુકડી
મોત વહેલું માણવું’તું પણ મને
શ્વાસ લેવાની બુરી આદત નડી
why my name is not added in list of poet ?? i have a blog and also submit photographs..so pllease add me in recent addrd poet list…
કોઇ ના કરે એવુ સાહસ અમે કરી લીધુ,
બધા જિવે છે આજે ને અમે મરી લીધુ,
એના જ પ્રેમ થી અમે સળગી ગયા,
ને હજારો માઈલો નુ અન્તર ભરી લીધુ,
એની હતી એવી દશા કે મળ્યા નહી,
પણ અમે તો ના મળ્યા તોયે મળી લીધુ,
એને મળેલ રસ્તાઓ રડી ને જોઇ લીધા,
ને પછી આન્ખો મા એની યાદ નુ અમ્રુત ભરી લીધુ,
હવે મરુ તો પણ “વિવેક” દર્દ થોડુ ઓછુ થશે,
હવે તો સ્થાન પણ કબર મા મે લઈ લીધુ…
……(swh)…(writeen at 11/12/08)
કોઇ ના કરે એવુ સાહસ અમે કરી લીધુ,
બધા જિવે છે આજે ને અમે મરી લીધુ,
એના જ પ્રેમ થી અમે સળગી ગયા,
ને હજારો માઈલો નુ અન્તર ભરી લીધુ,
એની હતી એવી દશા કે મળ્યા નહી,
પણ અમે તો ના મળ્યા તોયે મળી લીધુ,
એને મળેલ રસ્તાઓ રડી ને જોઇ લીધા,
ને પછી આન્ખો મા એની યાદ નુ અમ્રુત ભરી લીધુ,
હવે મરુ તો પણ “વિવેક” દર્દ થોડુ ઓછુ થશે,
હવે તો સ્થાન પણ કબર મા મે લઈ લીધુ…
……(swh)…(writeen at 11/12/08)
Dr. Shri Dilipbhai
On geeta jayanti, how one can forget this?
શ્રી રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)ના ઉપાસના કાવ્ય સંગ્રહની સુંદર રચના ,’ગીતા સુધા”ની થોડીક પંક્તિઓ,
શ્રી કૃષ્ણ વદે,સુણ અર્જુન સખા,ગીતા છે મમ હૃદય
સોંપી લગામ પ્રભુને હાથ ,આવી જા તું મમ શરણ
આત્માને અમર જાણ, દેહની નશ્વરતાને પહેચાન
થા તું મુક્ત મોહ માયાથી લઈ ગીતાનું ગ્યાન
સુણ પાર્થ ,જીવન મરણને જાણ પૂર્ણ પૂરષોત્તમ હાથ
થા માત્ર નિમિત્ત,કરવા સઘળાં કલ્યાણી ઈશ્વરીય કામ
અર્પણ કર કર્તાને સર્વ કર્મનાં બંધન,કર્તવ્ય ધર્મ નિભાવ
ત્યજી આસક્તિ, યોગ સ્થિત થઈ લે ગાંડીવ તુજ હાથ
તું છે મારો ભક્ત સખાને , ગ્યાન વીર ધીર ભૂપ
હું જ કાળ, હું જ નિયંતા, નીરખ પાર્થ મમ મહાકાળનું રુપ
સંકલન ..વિતલ પટેલ(યુ એસ એ)
હોતી હશે…..
આટલી ટૂંકી સફર હોતી હશે..
ઊંબરા વટતાં કબર હોતી હશે..
ભાગ્ય પણ ભૂલું પડે એવી કદી..
હાથની રેખા ડગર હોતી હશે..
વાયરો ચૂમી ગયો ફુલો બધાં..
ને દિશાઓ બેખબર હોતી હશે..??
ના મળે દિવસે તને પ્યાલી ભલે..
રાત આખી તરબતર હોતી હશે..
સ્વપ્નમાં પણ આવ તું સપના મહીં..
આ હદે તે કરકસર હોતી હશે..
એક તારી યાદમા તારી ભલા..
ઝીંદગી આખી બસર હોતી હશે ? ?.
.જગદીપ..
પાન એકાદું ખરે, તો પાનખર કહેવાય ના
એકલી દિવાલને કંઈ ઘર ગણી રહેવાય ના
વૃક્ષની લીલી કૂંપળના સમ મને દેતો નહીં
લાગણીથી છમ્મ છું, લીલું હવે જીરવાય ના
છેડતી નક્કી સુરજની કોઈએ કીધી હશે
એમ કંઈ એ લાલ થઈ ધરતી મહીં ધરબાય ના
સ્વસ્થ ચિત્તે જો વિચારો, આપણો પડછાંયડો
આપણી ચાડી સતત ખાતાં જરી ખચકાય ના
સાદ પણ પહાડી, બુલંદી, પહાડ સામે જોઈએ
કાનમાં બોલ્યા કરો એવું કદી પડઘાય ના
આ તો હાથ મળ્યો તો ને લાગ્યુ કે તરી જશુ .
સાથ એનો લઈ જીવનભર યુદ્ધ પણ જગ સામે કરી જશુ ..
પણ આ તો રેશમ ના તાર જેવા જીણા સબન્ધ નીકાળ્યા
અમને તો હતુ કે લઈ એને પાણી પણ સમુદ્ર મા ભરી જશુ ..
કહે “વિવેક” કઈ સફર બાકી છે હવે તારા દર્દ ની
થોડા ઘા પછી અમે પણ મરી જશુ….
નઝર ઠારું
ઠારું નઝર અંબર સાગર કે આ ધરતી પટે
નીરખું નીત નીરાલા ખેલ, પ્રભુ તારા મહા તટે
જ્યાં જુઓ ત્યાં રમે, પરમ દર્શન ક્ષણેક્ષણે
સમીરસા પથરાયા ચૈતન્ય, આલોકે કણેકણે
ઝાંખું ભીતર કે બહાર, ધરી ભાવ તારી સૃષ્ટિમાં
ભાળું વિહરતો પ્રેમ પંથે, કરુણાથી તને સર્વમાં
વીંઝે વાયુ વીંઝણો,લઈ માદક મ્હેંક માટીની
જ્યાં સુણો ત્યાં વાગતી, સ્નેહ બંસી ભાગ્યની
સ્પર્શું સ્નેહને ને તવ કૃપાના સ્પંદનો ઝણઝણે
માતના ખોળે રમતા વ્હાલ અંતરના કેવા મલમલે
સરવર તીરે કલરવ ડૂબાડે આતમને મધુર ભાવમાં
પ્રભાતે ઘેરા ઘૂઘવ સાગરે માણું તને મલકાટમાં
હસતી કૂંપળો ઝૂમતી કહેતી જીવનની કથા
છે પાનખર તો મળશે આવી વસંતના વૈભવ સદા
જ્યાં જુઓ ત્યાં સચરાચરે મલકતો માણું પ્રભુ
ઝીલી ભાવ આકાશદીપ વદે,અંતરમાં આનંદ ધરું
રમેશ પટેલ (આકાશદીપ)
એક મુઠ્ઠી આસમાં, ને શ્વાસ બે , ઠંડી હવા
આંખમાં લીલાશ આંજો, એજ સાચુ શ્રી સવા
આમતો ફાવી ગયું છે દર્દની સાથે મને
તે છતાં બિમાર છું, દેખાડવાને દે દવા
દિલ તણાં ધબકાર મારી જીંદગીનો તાલ છે
તું હવે નાહક વગાડે દાદરો કે કહેરવા
મન છલોછલ છે, બધી ઈચ્છા અધુરીથી ભર્યું
જામ ખાલી જોઈએ, બીજી મદિરા રેડવા
કંઈકના અંધારમાં દિવડો જલાવ્યો’તો અમે
એજ સૌ ભેગા થયા અમને પલીતો મેલવા
દર્શન ભલા
ના હિસાબી લેખાંજોખાંએ જીંદગીની મજા
ધર હાથ ગાંડીવ, લાગતા દર્શન ભલા
સાત રંગી કિરણો છે સૂર્યના જાણે બધા
વરસે તું તો મેઘધનુષના દર્શન ભલા
જલે મોમબત્તી, લઈ ઉરે ઊંની વ્યથા
ઉજાશો પ્રેમ તો ઉત્સવોના દર્શન ભલા
જીંદગી છે છોડ, કાંટા ઊગે ને ફૂલ પણ
રળ ક્ષેય, માણવા સાધુતાના દર્શન ભલા
ખીલવજો પુષ્પો તમારા જીવનના ઉદ્યાનમાં
ભૂલી ડંખ, મધમાખી દે મધના દર્શન ભલા
માગે પરિવર્તન, અનુકૂલનની આરાધના
આવે વંટોળ તો ઝૂકી ઝૂકવાના દર્શન ભલા
ભજવતી જિંદગી નાટક,આંસું સ્મિત અંકના
શીખે ‘દીપ સમર્પણ તો સુખના દર્શન ભલા
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
બ્રેઈલ ગામે, શેરીઓમા ટેરવાં અટવાય છે
સ્પર્શને સરનામુ પુછતાં અર્થનું, ખચકાય છે
હર કોઈ ક્રાંતિની પાછળ સોચ નાની હોય છે
એમ કૂણી કૂંપળોમાં જંગલો વર્તાય છે
આમતો અટ્ટહાસ્ય નામે શહેરમાં વસતો છતાં
સ્મિત માટે મન હજી ક્યારેક આ લલચાય છે
બંદગીનું નામ હું સહેજે લઉં જો મૈકદે
જામ, સાકી ને સુરાહી નામ સૌ લજવાય છે
પાડ માનો પથ્થરોનો, એ દિલે પથ્થર તમે
કેટલા મજનુ અને લૈલા અહીં સચવાય છે
kon kahe chhe abhane adhar nahi
ane dharane bhar nahi
kampi uthi chhe dhara koi duskarmana singde
ane atki gayu chhe patdu gagan
kio satkarma thigde.
Dear Ramesh,
Here is my new Poem.
રવ “- રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી December 20, 2008
Filed under: Rajendra Trivedi — dhavalrajgeera @ 3:16 pm Edit This
” રવ “
કલરવ કરતો રવ પંખીનો,
આવ્યો હિમાળે થી આજ.
શાંત સરોવરમાં બેઠેલા,
મનને કરતો આજ અશાંત.
પુછતો મુજને આજ પરોઢે,
નિકટ કર્ણની આવી પાસ.
શાને તું આ નાદબ્ર્હમાં,
ડુબકા ખાવા માંડ્યો આજ.
શાન્તાશાન્ત ના ભેદ સમજવા,
મનને રવ કરતો રણકાર.
રઘુપતી રાઘવ રાજા રામ,
પતીત પાવન સિતારામ.
નાદબ્ર્હમના રવની સાથે,
રાજ તું કરવા માંગે આજ.
રટને રઘુપતી રાજારામ
એજ જરુરી નિશદિન કામ.
રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી
http://www.yogaeast.net
http://www.bpaindia.org
TULSIDAL
Amari pase gujrati santoni vani temaj address pan chhe to kevi rite mokaloo teno kripa kri jabab aapso
Thanking you
yours faithfully
Vinod Choudhary
Amari paase Gujrati santo bhagtona Bhajan Temaj Address
chhe to kevi rite moklava te janavsho
Regards
Vinod Choudhary
Cell: (+91) 9773157711
Tel.: (022) 28254891
નૂતન વરસ
યુગના સમંદરની લહેરોમાં ,ગર્ત થાશે ગત વરસ
આવકારશું શુભ સવારે,નૂતન વરસને જાણી સરસ
ભરી પાછો ઉમંગ ઉરે, છીપાવશું જીવનની તરસ
મંગલ હજો ઉન્નતી પથે એ ભાવનાને દેજો વરદ
ઢળી સંધ્યા ,વિદાઈ લઈ રહ્યું વરસ, છોડી ભીંનીભીંની યાદ
ઢંઢોળી ચેતનાને,પૂરક બની પથરાવા, આવો દઈએ સાથ
સમયના ચક્રે ઘૂમતા બ્રહ્માંડે, ધરીએ સૌ એક ખેવના
વસુધાના વૈભવને માણવા,દેજો સદબુધ્ધી એ અભ્યર્થના
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ચાલ થોડી વાર નવી જિન્દગી જિવી લઈએ ,
હાથ તો તુ નહી આપે મને ,
હોય તારી હા ઘડિક તો, પ્રેમ ના નાટક ના પાત્રો બની લઈએ,
જિવતો ભલે લાગુ હુ,
પણ રદય વિના તારા આ બન્ધ છે ,
ચાલ હવે રદય થોડુ ધડકાવી લઈએ,
આમ તો રોજ રડવુ પડે છે ખુદ ને કોસી,
ચાલ હવે મરક મરક સ્મીત ફરકાવી લઈએ,
તુ તો દૂર થવા જ માગે છે મારા થી હવે,
ચાલ છેલ્લી વાર શ્વાસ સાથે શ્વાસ સરખાવી લઈએ,
શુ હોય વિશ્વાસ આ બકવાસ જિન્દગી નો,
ના હોય એની આમાય “વિવેક” તો,
ચાલ હવે જિન્દગી થમ્ભાવી લઈએ
આ કરમાતા ફુલ પર એક નઝર તો નાખી જો,
હશે સ્વાદ મારા પ્રેમ નો એ તો ચાખી જો,
અમે તો જિવ્યા જ કર્યા જિન્દગી ને અનેક દર્દો ખોલી ને ,
કેવુ થાય દર્દ કોઇની “ના ” થી એ તો જાણી જો,
વે તો નીન્દર મા પણ તારી ગઝલ લખુ છુ,
તુ તો યાદ ક્યા કરે જ છે ?
પણ હુ તો યાદ મા તારી જ જઈ ને મરુ છુ,
બન્ધ આન્ખે સ્નેહ ના સ્મરણો દેખાય છે કેવા ,
એ તો ઘડીક ધારી જો….,
આકાશ દર્શન
અમેરિકાના જ્યોર્જીઆ રાજ્યના બ્રુન્સવિક ટાઉનમાં,નાના સુંદર જળાશયોના કિનારે
નિવૃત લોક સમુદાય માટે ગોળ ફરતા રમણીય આવાસો છે.પાછળ કોરીડોરમાં
લોન ઉપર.ખુલ્લા આકાશ નીચે,ફુવારાના રવ અને ઊંચા વૃક્ષોની ઘટાઓ
સાથે સાંજના ચાર વાગે આકાશ મનભરીને ખીલે છે.આ અમી પ્રસાદને
આ કવનમાં ઝીલી માણ્યો છે.
આકાશ દર્શન
રુપ નીતરતું આભ અનેરું,છલકી મનમાં છલકાતું હતું
શ્વેત શ્યામલ ઘટા ઉપહારે, નભ ભૂરું મલકાતું હતું
દૂર ગગનની ધૂપ છાવમાં,લીલા ડુંગર લહેરાતા હતા
પંખ પસારી વ્યોમ પંખીડાં,મસ્ત મસ્તીથી વિહરતાં હતાં
અધ ખૂલ્લા આકાશને સૂરજ, ભૂરા રંગે ભરતો હતો
દિવ્ય ઘૂમ્મટના દર્શન પામી, પૃથ્વીવાસી હરખાતો હતો
પગ હલેશે નીર પટમાં,જળચર પથ પ્રગટાવતા હતા
જળ તરંગો અનંગ સપાટે, સરોવરને લહેરાવતા હતા
ઉડતા આવી પંખી ટોળા, વૃક્ષે કલરવ ભરતા હતા
ભરી છાબ ઉમંગના પુષ્પે,વિધાતા આજ હરખાતા હતા
દોડી આવી નાનો આદી,દાદા દાદાનો બોલ રટતો હતો
ધન્ય એ મંગલ ક્ષણોએ,પ્રભુ પ્રસાદ પ્રગટતો હતો
નયન રમ્ય ચિત્રણ ચીત્તે, કોઈ આવી ચીતરતું હતું
પુનીત પળે મનોહર ઉજાશે,દર્શન સંતોષનું ખીલતું હતું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
બેખબર થઈ એણે કદી ખબર ના પૂછી,
રડી રડી ને મે આન્સુ નો વરસાદ વરસાવ્યો,
તોયે એણે મારી આન્ખ ના લુછી…..
Dear Shri Dr Dilipbhai
Is there any problem on kavi details?..since last two days ,we could not visit on name of Aakashdeep.
Vital Patel
આભલું નીરાળું
નથી ઘૂંઘટ કે લાગે શરમાળું
તોય મારું આભલું કેટલું રુપાળું
નથી ફૂલડું કે રેશમ રુપાળું
તોય નભ નમણું લાગે નીરાળું
ના મુગટ કુંડલ ખન ઝાંઝરું
તોય રાધાના કાન જેવું સાંવરું
ઉડે પંખી ભરતા મસ્તી આભલે
મેઘ ધરે સાત ધનુષ કોટડે
ઢળે સંધ્યા કે ખીલતું પ્રભાતજી
વ્યોમ હાટડે વેચતા આનંદજી
સજે ગગનને રવિ સોહામણું
માણું પાવન દર્શન તને ઢૂંકડું
ઝૂમે તરુ ગાય પંખીડાં ગીતજી
પામી દર્શન લાગું પાય નાથજી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
મહોરમ ન તાઝીયા નો ખતરનાક્ખેલ જોઇને હુ ધ્રુજી ગયો તો ને પછી મે દર્દ કેવુ થતુ હશે એ જોવ માટે મે પણ મારા શરીર પર પ્રહારો કર્યા ને લોહિ સાથે બાથ ભરી, સયદ એમા મારા પાગલ પ્રેમ નુ ઝુનુન પણ હતુ….ત્યારે મારા શબ્દો……
આ ખેલાયા કરે છે માતમ
મને એક વાર તો સહેવા દો,
થોડા ઘા ઝીન્કી શરીર પર
લોહી લાલ વહેવા દો,
રાખવા છે ઝખમ મારે એની ચાહ મા,
રુઝ્યા વિના એ વર્ષો સુધી રહેવા દો,
આમ તો બહુ કષ્ટો લીધા છે કોઈ પાસે થી,
“વિવેક” આજે ખુદ થી કષ્ટ મને સહેવા દો…(SWH)
pl accept this corrected poem
આભલું નીરાળું
નથી ઘૂંઘટ કે લાગે શર્માળું કે
તોય મારું આભલું કેટલું રુપાળું
નથી ફૂલડું કે રેશમ રુપાળું ને
તોય એતો નમણું ને લાગે નીરાળું
નથી મુગટ કે કુંડલ ખન-ઝાંઝરું
તોય રાધાના કાન જેવું સાંવરું
ઉડે પંખી શાં મસ્ત એને ખોળલે
ધરે મેઘ સપ્તરંગો એને કોટડે
ઢળે સંધ્યા કે ખીલતું પ્રભાતજી
વ્યોમ હાટડે વ્હેંચાયા રે આનંદજી
એતો સૂરજ સજ્યું રે સોહામણું
એનું પાવન દર્શન શું લોભામણું
ઝૂમે તરુવર પંખીગાન સાથજી
પામું દર્શન ને પાય લાગું નાથજી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
nice…
HERE I AM AFTER A SHORT VACATION..
દિલ તમે ચોરી ગયા અમને ખબર ક્યાં છે
ને અમે ચર્ચાઈ ગ્યા તમને ખબર ક્યાં છે
હર ખુણે બાઝ્યાં હતાં વર્ષોથી જે ઝાળાં
છે અમારાં સંસ્મરણ, ઘરને ખબર ક્યાં છે
ટોપલાના પૂંજને સહેજે દીધો રસ્તો
એજ સહુને તારશે, જળને ખબર ક્યાં છે
દોર છુટ્ટો દઈ, બધાં પ્રતિબિંબને આજે
આયનો પસ્તાય છે, છળને ખબર ક્યાં છે
હે પ્રભુ તારે શરણ છું, એમ કહી દોડે
રામ ખુદ પાછળ પડ્યાં, મૃગને ખબર ક્યાં છે
કેટલા મુકી ગયા સહુને ચિતાએ, પણ
આ ચિતાની પાર શું, જગને ખબર ક્યાં છે
कोई आंखोसे , कोई ईशारोंसे बोले
कोई खिडकीको गलीयोंमे धीरेसे खोले
कौन सुनता है शहेनाईओके सुरोंमे
हंसते हंसते चलो आज चुपकेसे रोले
गर्म सांसोकी आहटने चौंका दीया था
कानमें कहे रही कुछ, वो हलकेसे हौले
शोक़ीया तोरपे खा रहे थे वो क़समे
हम यहां उनके वादों को लम्होसे तोले
ज़ींदगी काटली पुरी करवट बदलके
अब चलो कब्रमें ही सहुलियतसे सोले
Kyathi ame em to tamne madi shakat,
Thodo ghano bas tyaare saro hato vakhat.
Kashe pochi to pade game tevi toy bhom,
Mara nasib samay jata thata j rahya sakhat.
Shaahi pan sukaai sukaai kyan padi rahe,
Mari jem j dukhi, sau faati gaya’ta khat.
Dil haarata vadhyu te chutak chutak hatu,
Kyaak tode vadat lagani to vadi lakhat.
Kon mane aathi vadhu niraash kari shake,
Chhelle sudhi shwas sathe chalya kari ramat.
Tame gayaa te kedi hati j ghani paatadi,
Hot jara pan mokadi, pacha to farat.
Raste padya’ta paachi fareli laash na j dher,
Taari taraf jata marge nahitar tane madat.
વખત જેમ ખુદને વિતાવી રહ્યો છું,
મને હું જ જાણે નિભાવી રહ્યો છું !
બદલતી રહે છે દશા હર તબક્કે
અને હું તબક્કા વટાવી રહ્યો છું !
ખબર છે નથી કંઈ ઉપજવાનું, તો પણ
ઉલટભેર સપનાંય વાવી રહ્યો છું.
કદી સાવ સીધા, કદી આડકતરા
કદી ભાર અંગત ઉઠાવી રહ્યો છું !
જતી હોય કે આવતી હર ક્ષણોને
સહજભાવે મસ્તક નમાવી રહ્યો છું.
નથી જે મળ્યું તે અને જે મળ્યું તે
મુકદ્દર ગણીને વધાવી રહ્યો છું !
અમે વાત કરીએ, તો વાતો કરે છે
જમાનો ક્યાં મોકાને જાતો કરે છે ?
અરે પ્રેમ પત્રોના અક્ષરને પુજો
ગજબનાક રીતે એ નાતો કરે છે
ખુદા માનવીની સતત નોંધ રાખે
નથી યાદ કરતો, ને કાંતો કરે છે
ગીરે રાગ કેદાર એકાદો રાખો
ભલા, ભલભલાને એ ગાતો કરે છે
કબર કંઈ નથી, પણ નવા જીવ કાજે
પ્રભુ સંગેમરમર બિછાતો કરે છે
કહેણ મને શમણાનુ આવ્યું
કોઈ ફરી મનમાનુ આવ્યું
શૂન્ય નગરની પાટી ઉપર
પ્રેમ શબદ ઘુંટવાનુ આવ્યું
એક બીજાની પાંખો થઈને
આભ મંહી ઉડવાનુ આવ્યું
કેમ સતત લાગે કે ટાણું
જામ હવે ભરવાનુ આવ્યું
હાથ હજી તારો પકડું ત્યાં
શાંત થઈ વહેવાનું આવ્યું
શ્વાસ મહેકના ખુટ્યા જાણે
ફુલ બની ખરવાનુ આવ્યું
ના જડ્યું
આભ જેવું ઊંચેરું કોઈ ના મળ્યું
મન જેવું ઊંડેરું કોઈ ના જડ્યું
પુષ્પ જેવું રુપાળું કોઈ ના મળ્યું
હાસ્ય જેવું મધુરું કોઈ ના જડ્યું
વૃક્ષ જેવા દાતા કોઈ ના મળ્યા
પંચેન્દ્રીય જેવું રત્ન કોઈ ના જડ્યું
જળ જેવું ઝીલનારું કોઈ ના મળ્યું
માત જેવું મોંઘેરું કોઈ ના જડ્યું
પવન જેવું પાતળું કોઈ ના મળ્યું
પ્રેમ જેવું સુંવાળું કોઈ ના જડ્યું
કૂંપળો જેવું નાજુક કોઈ ના મળ્યું
દરિયા જેવું દિલદાર કોઈ ના જડ્યું
જ્યાં જુઓ ત્યાં મળ્યો પણ ના મળ્યો
સત્ય જેવું જગે સુંદર કોઈ ના જડ્યું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
देख लहरता है तीन रंगा
कोई ना लेना हमसे पंगा
द्वंस करेगा चक्र सुदर्शन
एक जगह जो होगा दंगा
लाल है सरहद पर, दो आंखे
रंग हरा रखता मन चंगा
पंख सफेदीके फेलाएं
आज सभी देशोके संगा
अंत समय आया आतंकी
सत्य समझलो है ये नंगा
HAPPY REPUBLIC
DAY
TO
ALL
MY
READERS
DR.JAGDIP
HINA
સવારે ૬ વાગે કંઈક લખવા માટે પેન્સિલ
અને કાગળ લીધા અને એક વિચાર સ્ફૂર્યો,
તમારા સમ , તમે માનશો નહીં પણ એક
અસ્ખલિત પ્રવાહની જેમ આ ગઝલ
ફક્ત ૩ મિનિટમાં લખાઈ ગઈ….સાલું
સ્ફુરણાંનુ તો આવું છે…આ ઝટ પટ ગઝલ
તમારી સાથે શેર કર્યા વગર મને ચેન નહી પડે…
a fastest written gazal, a single
stroke gazal for you……
છોલતાં પેંસિલ અમોને કંઈક એવું થાય છે
ક્ષણ અને ઘટનાની ધારે જીંદગી છોલાય છે
શ્વાસ છે લોલક સમા, જીવન દીસે ચાવી રૂપે
કોણ જાણે કોણ કોનાથી સતત લંબાય છે
જોડણીની હર ક્ષતિ આરામથી ભૂંસી શકું
પણ તમે કર્મો કરેલા એમ ક્યાં ભૂંસાય છે
ઘર ભરી દો આજ ખુશ્બુથી, અમે કાલે નથી
જીંદગી કેવી જીવો, એક ફુલ પણ કહી જાય છે
દાદ પામે હર ગઝલ, એવું ખુદા મુમકીન નથી
હુંય છું તારી ગઝલ, ક્યા એટલી વંચાય છે…!!!!
સાર…..ગઝલ લખવી તો સવારે ૬ વાગે લખવી…!!!!!
oh great great !!1 afrin.. on early morning
Dear shri dr Nanavatiji
Ramesh patel(aakashdeep)
ગંગાજી
તમેરે દયાળુ દેવ શીવજી
જગ કલ્યાણે જટાએ જીલ્યાં ગંગ
ભગીરથનાં ફળ્યાં રે તપડાં
ત્રિપથગાએ પાવન કીધાં ધરણી અંગ
મંગલ સુંમંગલ દિસે ગંગોત્રી
જેઠસુદ દસમે દશહરાએ દીધાં દર્શન
તમે રે ગંગાજી પુનિત પાવની
તમારે તટે ખીલ્યાં રે તપોવન
હરિદ્વારે ભાવે ઉતારીએ આરતી
તમારે શરણે થાય સુખિયાં જીવન
ગાય ગીતાજી અને ગંગાજીને નમીએ
કળિયુગે મહિમા તમારો રે મહાન
દીપમાળાઓની અમી આંખે ઝીલીએ
અલકનંદા મંદાકિની મનભાવન પુનિત
પાવન સ્નાને વહી જાય દુઃખડાં
પશ્ચ્યાતાપની ડૂબકીથી જીવન થાયે ચકિત
ત્રિવેણી સંગમે દર્શન રુપડાં
ધન્ય ભાગ્ય ખીલ્યાં રે ભરત ક્ષેત્ર
ગંગા સાગરે વગાડે વીણા વિવેકાનંદજી
હરહર ગંગેથી રાજીપો રળીશું ત્રિનેત્ર
તમેરે દયાળું દેવ શીવજી
તમે રે ગંગાજી પુનિત પાવની
મંગલ સુમંગલ દર્શન થશે પાવન
હર હર ગંગેથી ગુંજાવીશું તપોવન
કરજો સુખિયાં અમને આજીવન
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
હોળી આવી રે
વગડે મહોર્યા કેસુડા ના રંગ ,કે હોળી આવી રે
છાયી મસ્તી મનને અંગ, કે હોળી આવી રે
આવી વસંતની વણઝાર, ઉછળે રંગોના ઉપહાર
આજ આવી કા’નાની યાદ, આવો હેતે રમીએ રાસ
કે હોળી આવી રે
ટહુકે કોયલ આંબા ડાળ, વૃક્ષો ઝૂમે મંજરી સાથ
પુષ્પોએ ધરિયા રુપ રંગ, નવોઢાના ઉરે છલકે ઉમંગ
કે હોળી આવી રે
ખેતરે મલકે મોંઘા મોલ, ફાગણે વાગે ફાગિયા ઢોલ
મનમાં ઝૂમે ખુશીનાં ગીત, આજે ઝૂમે મનના મીત
કે હોળી આવી રે
મલકે યૌવન ઊભા બઝાર, ખાશું આજ ધાણી ને ખજૂર
અબીલ ગુલાલ છાયો રે આકાશ, પાપનો થાજો રે ભાઈ નાશ
કેહોળી આવી રે
હલકે હલકે ફોરે રે ફોરમ, કે હોળી આવી રે
છાયી મસ્તી મનને અંગ, કે હોળી આવી રે
કે હોળી આવી રે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
chalo hum bhi khele holi
rameshbhai…..!!!
ચૈન અમનમા જાત ઝબોળી
ખેલ પછી મનવા તું હોળી
પ્રેમ તણી પિચકારી લઈ લે
ફેંક છરા, બંદુક ને ગોળી
આજ ભુલીને ટોળા દંગા
યાદ કરો બચપણની ટોળી
જામ નવેસરથી ભરવાને
ચાલ અમે નફરતને ઢોળી
રંગ દુ:ચારી ખૂબ લગાવ્યા
કાઢ હવે પીંછી તું ધોળી
કુંભ કરણને કોઈ જગાડો
આંખ અહંકારીની ચોળી
ગેર સમજની વિંધ માછલી
બેય ધરમના પલડે તોળી
જ્યોત જગાવીને સમજણની
સત્ય સનાતનને લે ખોળી
માંગ અમારી એકજ યારો
સ્નેહ થકી છલકાવો ઝોળી
વસંત પંચમી
આજ ગગને ઉત્ત્સવ કોના?
કે સૂરજદેવ શણગાર કરે
ઢળતી સંધ્યા એ વાયા વાયરા
ને વિધાતા ચાંદાનો ઉપહાર ધરે
આજ ધરતી એ ઉત્ત્સવ કોના?
કે વસંત દેવ ફૂલહાર ભરે
મંદમંદ મલકે મરુત દેવ
ને હળવે સુગંધનો થાળ ધરે
આજ ઘૂઘવતા ઉત્ત્સવ કોના?
કે સાગર મોતીથાળ સજે
ઝરમર ઝરમર ધોયા આંગણાં
ને મંજરી કલરવ પ્યાર ધરે
મન મંદિરના દ્વાર ખૂલ્યા ને
વસંત પંચમી વધામણી દે
માત સરસ્વતી પ્રગટ્યાં જગેને
વિચાર વૈભવના નીધિ ધરે
આજ ગગને ઉત્ત્સવ શારદાના
ત્રિદેવ પાવન પાઠ પઢે
વાગી વીણા ને બોલ્યા મોરલા
વસંત પંચમી વરદાન ઝીલે(૨)
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
વસંતના વ્હાલ
આ મ્હેંક્યા વસંતના વ્હાલ
કે સહિયર શું કરીએ
આ મ્હેંદી મૂકી હાથ
કે સહિયર શું કરીએ
આ નીકળ્યાં ઝરણાં તોડી પહાડ
ને વાગી વાંસલડી રે વાટ
કે સહિયર શું કરીએ
આ ફૂલે મઢ્યા ગાલ
કે સહિયર શું કરીએ
આ આભે ખીલ્યો ચાંદ
ને ફાગણ ખેલે ફાગ
કે સહિયર શું રમીએ
આ કોટે વળગ્યા વહાલ
કે સહિયર શું કરીએ
આ યૌવનનો ઉભરાટ
ને કોયલ બોલે ઊંચે ડાળ
કે સહિયર શું કરીએ
આ મ્હેંદી મૂકી હાથ
ને ખૂલ્યાં પ્રેમનાં દ્વાર
કે સહિયર સાથ રમીએ(૨)
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
મ્રુત્યુ – રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી
Posted by સુરેશ on February 5, 2009
બની શકે, ખુદ મોતને,
જીવવા મળી શકે.
હુઁ તો છું એનો એ જ,
કશુંક ઓગળી શકે.
- રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી
જેણે મોતને બે જ ડગલાં છેટેથી નીહાળેલું છે – એવા રાજેન્દ્રની, .‘મ્રુત્યુ મરી ગયુ રે! લોલ’ એ ભાવને દ્યોતક કરતી, આ પંક્તી વાંચતાં જ મનમાં વસી ગઈ.
Suresh Jani – Kavyasoor
આંખથી રીસાઈને દ્રષ્ટિ નગરમા ક્યાં જવું
દ્રશ્ય ગમતું આંખમાં આંજીને શમણે રાચવું
ચંદ્ર, સુરજ, રાશીઓ, નક્ષત્ર મુકી તોળતો
જીંદગી મારી ખુદા, લઈ આસમાની ત્રાજવું
કેદ બન્ને પૃષ્ઠની વચ્ચે અમારાં મુક્તકો
ક્યાં સુધી ઝખ્મો તમારા પ્રેમ પૂર્વક સાચવું
મૌનની ભાષા લખીને મોકલ્યું પરબિડીયું
બંધ આંખે, ઓષ્ટ બે, ને ટેરવેથી વાંચવું
આખરી ઇચ્છા પ્રબળ છે, આયનામા જઈ અને
આપણી ઓકાત શું પ્રતિબિંબને સમજાવવું
ના ખબર, ઘરથી અમારી કબ્ર તકનો ફાંસલો
યાર, પગપાળા કદી ક્યાં છે અમારે ચાલવું
ભુલાયેલ પ્રિયતમાને દ્રારે
સાવ અમથો એ પણ વિવેક કર
મેં લંબાવ્યો છે હાથ, ગ્રહણ કર
ભુલથી આવી ચઠયાં છીએ તારે ઊંબરે
જુની ઓળખણની જરા શરમ કર
તરસ્યાં છીએ અમે ભવોભવ ની પ્રીતના
નેહભરી આંખોને આમ કોરી ન કર
દિલના રણ માં લૂ વાય છે દર્દની
દઝડતા વેણથી કારમાં ઘા ન કર
– પ્રવિણ કે.શ્રીમાળી
mane aaje j aa website mali chhe.
ghanu saru lagyu.
saras chhe.
maro ek kavita sangrah bahar avyo chhe.
bhini bhini jhankhana ni kor.nam chhe.
hu try karish mari kavitao mokalvani.
gujrati man lakhva shun karvu?
શ્યામ વિના – રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી February 8, 2009
Filed under: Rajendra Trivedi — dhavalrajgeera @ 5:19 pm Edit This
શ્યામ વિના – રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી
————————————————
હવે શ્યામવિના ચેન ના આવે…. શ્યામવિના.
હે સખી આ જીવડો પણ મુ઼ઝાએ …શ્યામવિના.
હવે શ્યામવિના ચેન ના આવે…. શ્યામવિના.
આ દિલદિવો પણ બુઝાએ…શ્યામવિના.
આ મનડુ જોને પોકારે …શ્યામવિના.
હવે શ્યામવિના ચેન ના આવે…. શ્યામવિના.
આ કાયા વ્રુન્દાવન સુની…શ્યામવિના
હવે બંન્સી કોણ વગાડે…શ્યામવિના.
હવે શ્યામવિના ચેન ના આવે…. શ્યામવિના.
રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી
આપ આ ગીત હિન્દુસ્તાની શાસ્ત્રિયસંગીતકાર પંડિત છન્નુલાલ મિશ્રાના અવાજમાં હિંદમાં સાંભળી શકશો.
મિત્રો,
થોડા સમય પહેલા મે એક ગઝલમાં લખ્યું હતું
કે….
પાન એકાદું ખરે એ પાનખર કહેવાય નહીં…..
સાચું, પણ તો પછી ખરેખર પાનખર કોને કહેવાય ?
આમ જુઓ તો દરેક ક્ષેત્રમાં જે થવું જોઈએ
તે ધારણા મુજબ ન થાય તેનુ નામ પાનખર…
તેવુંજ કંઈક કહેતી આ રચના તમારા માટે…
વૃક્ષ લીલું સહેજ પણ ફરકે નહીં….એ પાનખર
સાવ અંગત , હોઠમા મલકે નહીં….એ પાનખર
વાયરો ચૂમે અને ઝાકળ કરે અભિષેક, પણ
સુર્યના સ્પર્શે પ્રથમ, મહેકે નહી….એ પાનખર
હોઠ તરસ્યા, મસ્ત સાકી, ને છલોછલ જામને
મૈકદે મૈકશ, છતાં ઉચકે નહી….એ પાનખર
કેટલાં કામણ કરે પ્રશ્નોત્તરી સામે ઉભી
ને અચળ દર્પણ કદી બહેકે નહી….એ પાનખર
ઢોલ ધ્રબકે, હોંશ વરસે, ધૂળ ઉડતી પાદરે
મોરલા ચિતરેલ જો ગહેકે નહીઈ…. એ પાનખર
વણફળી ઈચ્છાઓ, શમણાં, ઓરતા ભારેલ છે
તોય પણ મારી ચિતા ચહેકે નહી….એ પાનખર
પ્રેમની રે વાત
આજ પ્રેમ તને પૂછું,
કે કેવા તારા રુપ રંગ
તો કહે જા પૂછ ફૂલને,
કેમ મ્હેંકે લઈ ઉમંગ
પ્રેમ તું તો આતમનું નૂર
જાણવા મારે તારા સરનામાને પંથ
સાંભળ તું બંસરીના નાદ,
બતાવશે તને રાધાને ગોકુળનો નંદ
આવો માંડીએ પ્રેમની રે વાત
પ્રેમ એ તો ઉગતું પ્રભાત
ભીંજે તો ઝરમર વરસાદ
તરસે તો છોડે મરજાદ
સ્નેહ એ તો તપતું કુંદન
પીસાયે તો મ્હેંકતું ચંદન
ઉડે પ્રેમ પંખી ગગન
ના ગમે કોઈનું બંધન
પ્રેમ ઝૂરે તો અંધારી રાત
પ્રેમ ઝૂમે તો સાગરની જાત
ચાંદ ચમકેને સાગર રેલાય
પ્રેમ કદી પીંજરે ના પૂરાય
પ્રેમ તું તો વહાલો વંટોળ
જગ જાણે તારા રે મોલ
ચાહ એ તો જીવનની આશ
છીપે ના છીપાયે એવી પ્યાસ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ये देश हमारा भारत है।
गांव हमारा शहर हमारा,
और त्रिरंगा प्यारा है।
हर दिलमें जोश जगाये
वह जयहिन्दका नारा है।
ये देश हमारा भारत है।
धवल हिमालय पावन गंगा
देश हमारा हरियाला है।
हिन्द महासागरकी लहर गाये
कन्याकुमारीका दर्शन सुहाना है।
ये देश हमारा भारत है।
आदर अहींसा सनातन धारा
हर पृथ्वीवासी कबीला है।
पूरब पस्चीम प्यारका नाता
संस्कार धर्म पुराना है।
ये भारत देश हमारा है।
अंतर मनसे व्यवहार सजीला
पशु पंखी से याराना है।
सबकी प्रगती अपनी भलाई
वह भारतका महा गाना है।
ये भारत देश हमारा है।
नभसे आज चांद पुकारा,
ये भारतका तिरंगा है।
आओ मिलके हरख जगाये
ये देश हमारा भारत है,
ये भारत देश हमारा है।(२)
रमेशचन्द्र पटेल(आकाशदीप)
ચટાકેદાર ચુંટણી
નર્યા આશ્વાસનોના હર દુકાને સેલ લાગ્યા છે
“વચન બે ફ્રી મળે છે એક ઉપર” બોર્ડ ટાંગ્યા છે
અચાનક પૂર આવી , લાગણીના નીર છલકાશે
ભલે ફીટકારશો, ચહેરા સદા હસતાજ રાખ્યા છે
કરી લહાણી મૃદુ વાણી થકી લઈ જાય મત તાણી
પછી હું કોણ , ને તું કોણના રીશ્તા નિભાવ્યા છે
સમજતા નહી હવે કે બોર એંઠા રસ મધુરા છે
હવે શબરીએ સઘળી, બોર પહેલા ’રામ’ ચાખ્યાં છે
ન અંગુઠા, સમજદારીની સહુએ ચાંપ દાબી છે
જરૂરી હોય તો કરશું ડીલીટ આ હાથ આપ્યા છે
તે સરસ્વતિની વીણા બની ઞણહણી ઉઠી. ઉષાની લાલિમા તો સંધ્યાની કાલીમા બની છવાઇ રહી. નવોઢાની લજજા તો શિશુની નીરદોશતા બની છાઇ રહી.ઓ પ્રિયતમ! મારી લેખની તો બસ તારા જ રંગે રંગાઇ રહિ.
તમે પુછોછો કે હું કોણ છું? પત્થર શું જાણે કે તે કોણ છે? તે તો શિલ્પિ ને જ ખબર…અમે તો પુજાઇયે ત્યારે જ જાણિયે કે અમે કોણ છીએ.ઓ શિલ્પિ, ચાલ હવે ટાકણૂં ચલાવ મારે મારી પહેચાન મેળવવી છે.
મોત કેરા નામથી ગભરાઉં એવો હું નથી,
બીકથી વહેવાર ચૂકી જાઉં એવો હું નથી;
જાન દીધો છે ખુદાએ ચાર દિ’ માટે ઉધાર,
એને પાછો સોંપતાં અચકાઉં એવો હું નથી.
શું કુબેરો ? શું સિકંદર ? ગર્વ સૌનો તૂટશે,
હો ગમે તેવો ખજાનો બે જ દિનમાં ખૂટશે;
કાળની કરડી નજરથી કોઈ બચવાનું નથી,
આજ તો ફૂટી છે પ્યાલી, કાલ કૂંજો ફૂટશે.
હર પ્રભાતે ચેતવે છે કૂકડાઓની પુકાર,
જો ઉષાના દર્પણે તારા જીવન કેરો ચિતાર;
જાગ ઓ નાદાન, વીતી રાત આખી ઊંઘમાં,
આયખું એમ જ ઘટી જાશે કદી કીધો વિચાર ?
BAHOT HI ACHHE…..RAMASHBHAI
DR>J.K.nANAVATI
ફાગણનો મલકાટ
ફાગણ વ્હેંચે ફોરમ ડાળડાળ
આતો કેવા વસંતના રે વ્હાલ
હોઠ મલકે ને નયનો નખરાળ
મન મેળામાં મલક્યો મલકાટ
નથી હોળી છે દિલડાની આગ
ફૂલડે વધાવીએ પૂનમીઓ ફાગ
છે રંગીલી હોળી ઉડાડતી ગુલાલ
આવો રમીએ થઈ રાધાના કાન
કેસૂડો વધાવે હરખ વનવાટ
અંગઅંગ મલકે રતુંબલ ઉપહાર
છે ખોળો કુદરતનો ફાગી ખુશહાલ
આ છે મીલનના મસ્ત વાસંતી વ્હાલ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ચૈન અમનમા જાત ઝબોળી
ખેલ પછી મનવા તું હોળી
પ્રેમ તણી પિચકારી લઈ લે
ફેંક, છરા, બંદુક ને ગોળી
આજ ભુલીને ટોળા દંગા
યાદ કરો બચપણની ટોળી
જામ નવેસરથી ભરવાને
ચાલ અમે નફરતને ઢોળી
રંગ દુ:ચારી ખૂબ લગાવ્યા
કાઢ હવે પીંછી તું ધોળી
કુંભ કરણને કોઈ જગાડો
આંખ અહંકારીની ચોળી
ગેર સમજની વિંધ માછલી
બેય ધરમના પલડે તોળી
જ્યોત જગાવીને સમજણની
સત્ય સનાતનને લે ખોળી
માંગ અમારી એકજ યારો
સ્નેહ થકી છલકાવો ઝોળી
M A N D I
હવે શ્વાસ લેવોયે ભારે પડે છે
કહે છે કે મંદી અહીં પણ નડે છે
વિમાસણમાં મુકીને જનતાને, કેવી
ન ધાર્યું હો એવી તકો સાંપડે છે
બદીઓનુ વટવૃક્ષ ફાલી રહ્યું છે
છતાં મૂળ ક્યાં કોઈ એના જડે છે
અમીરોની રોટી, ડબલ કરવા માણસ
પસીનો ડબલ રોટીએ ચોપડે છે
રખે માનતો, કે તેં સૌને ઘડ્યા છે
સતત જાત સંજોગને ચાકડે છે
કંઈક તો એવું કરો, પુછે બધાં
આંખ બે ભીની કરો, લુછે બધાં
મારવા પથ્થર કહ્યું, ત્યારે જ તો
આપણે જાણી શક્યાં, શું છે બધાં
વાત કરવી સહેલ છે લીંબુ તણી
જીરવી શકતાં નથી મુછે બધાં
શુરતાના સિંગ હો સિર પર ભલે
બે ચરણ વચ્ચે હતાં, પુંછે બધાં
જીંદગીની દોડમાં બસ કબ્ર તક
પહોંચવા પૂરતાં જ પંગુ છે બધાં
જીંદગીની અવળી કથા
વાહ આતમ, છેતરાઈ માયાથી તું કેવો મઢાય
જેમ ઝંઝાવાતી પવન કેવો આવી પરપોટે પૂરાય
હાય! અવળી જીંદગીની આ કેવી કથા ?
પામવા સુખચેન,કેવો જીંદગીને રગદોળતો ગયો
ખૂબ ભણી પંડીત થઈ, સ્વર્ગનાં શાસ્ત્રો રચ્યાં
ક્યાંથી આવ્યા ક્યાં જવાના? એટલું ના જાણી શક્યા
બાળપણની મધુર યાદો મોટપણે વાગોળતો રહ્યો
હતો મસ્તને નાદાન ત્યારે મોટો થવા તલપતો રહ્યો
સાધુ ચરીત અને ત્યાગનો મહીમા જગે ગાતો રહ્યો
ખોલી આશ્રમ વને, સૌથી મોટો સંસારી થયો
થોડે હતો સુખી ભૂલી,વધુ પામવા મથતો રહ્યો
થઈ જુગારી છેલ્લે ખાલી હાથે કેવો ગયો
છું કાદવ તોય ખીલવી જાણું હું કમળ
ભૂલી દેવત્વ માનવ ના રચ શેતાનીયતના વમળ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
જનની
જગની સઘળી શાતાની તું દાતા
જન્મદાતા વિધાતા તું માતા
પાવન તીર્થો સમાયાં તારા ચરણે
માણે શીશુ સ્વર્ગ તવ શરણે
ઈશ્વરની પ્રતિકૃતિ છે માની સૂરત
સર્વ સ્નેહથી વડી તારી મૂરત
સંતાન કાજે ત્રિવિધ તાપે તપતી
સમર્પણ તપસ્યાની તું મંગલ મૂર્તિ
ઝીલે આશીષ બાળ તારા સુભાગી
લાગે પાય ભાળી તારામાં અવિનાશી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
માવલડી
તું રે માવલડી ચંદન તલાવડી
જગની તરસ્યું છીપાવે જી રે
બા બોલું ને ઝૂલે રે બાળપણ
આયખે કેસર ઘોળે જી રે
માનો તે ખોળો પ્રેમનું પારણું
સ્વર્ગનો લ્હાવો લૂંટાવે જી રે
જનનીનું હૈયું ધરણીનું ભરણું
નીતનીત વ્હાલે વધાવે જી રે
અમી વાદલડી વરસે નયનોથી
જીવનમાં તૃપ્તી સીંચે જી રે
તારી તપસ્યા ત્રણ લોકથી ન્યારી
દિઠું ઋણી જગ સારું જી રે
મા ને ખોળે ઝૂલ્યા જાદવજી
વૈકુંઠના સુખ કેવા ભૂલ્યા જી રે
પૂંજુ મા તને ચરણ પખાળી
તુજ દર્શનમાં ભાળ્યા જગદમ્બા જી રે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
રાષ્ટીય શાયર શ્રી ઝવેરચંદ મેઘાણીના કાવ્ય’શીવાજીનું હાલરડૂં’ ના પરથી
પ્રેરણા લઈ દાદા હનુમાનજીનું હાલરડું. ની મજા માણીએ.
અંજની જાયો
પારણે પોઢેલ બાળ મહાવીર ને સિંહણ જાયો છે વીર
જડે નહીં જગતે જોટો , અવનીયે અવતરીયો મોટો
કેસરી નંદનને નીંદરું ના આવે, માત અંજની હેતે ઝુલાવે
ઉર પ્રસન્ન ને આંખ મીંચાણી, અંજની માને સપનું દેખાણું
ભાગ્યવંત મા ભારતની ભૂમિ,પવનદેવે દીધું લાખેણું નઝરાણું
માત થાશે ,તારો લાલ બડભાગી, દેવાધી દેવની દેવ પ્રસાદી
ધર્મપથી, શક્તિ ભક્તિની મૂર્તિ, પરમેશ્વરની બાંધશે પ્રીતિ
શ્રેય કરી જગ ભય હરશે, ધર્મ પથે ધર્મ યુધ્ધ ખેલશે
જગ કલ્યાણે જગદીશ રીઝવશે,રામ ભક્તિથી ભવ સાગર તરશે
ભવ કલ્યાણી અંજની નીરખે, હરખે ઉર આનંદે મલકે
કેસરીનંદને નીંદરું ના આવે, માત અંજની હેતે ઝુલાવે
પોઢંતો પ્રતાપી, વજ્રની શક્તિ,મુખની લાલી ને આભા છે પ્યારી
જડી બુટ્ટી રામની જાણશે જ્યારે, ચારે યુગનો થાશે કલ્યાણી
ભક્ત ભગવાનનાં મિલન થાશે,ભગવદ શક્તિનો સથવારો થાશે
વીર કેસરી ગર્જના કરશે , દશે દિશાઓ હાંકથી કંપશે
દેવી કલ્યાણી અંજની નીરખે, અમીરસ અંતરે ભાવે ઉછળે
કેસરી નંદને નીંદરું ના આવે, માત અંજની હેતે ઝુલાવે
લાલ તારો લાંધશે જલધિ, પવનવેગી ગગન ગામી ઘૂમશે અવની
હિમાળેથી સંજીવની લાવશે ઊડી, અવધપૂરી ગાશે ગાથા રુડી
પનોતી પાસ ન ઢૂંકવા દેશે, રામ ભક્તિથી અમર થાશે
કેસરીનંદને નીંદરું ના આવે, માત અંજની હેતે ઝુલાવે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
તું નિર્મળ જળ સ્વરુપે પ્રગટ થયો હતો ઓ પ્રિયતમ ! તેઓ ગયાં અને અંજલિમાં તને ભરીને લઈ આવ્યાં. જે પાત્રમાં તને જોઈતો હતો તેમાં ઠલવી દીધો. અને તું ? તેનાં જેવો જ થઈ ગયો. તેઓ પણ તને અંજલિમાં ભરીને લઈ આવ્યાં. જે રંગનો તને જોઈતો હતો તેમાં ઠલવી દીધો. અને તું ? તે રંગનાં જેવો જ થઈ ગયો. હું પણ તને લઈ આવ્યો ઓ પ્રિયતમ ! તું શું કરીશ ? તેં પુછ્યું. ને મેં ઘુંટડો ભરિ લીધો.
http://paresh08.blogspot.com/
ઓ પ્રિયતમ ! હું અક્ષર વડે અ ક્ષર ને શબ્દાંજલિ આપું છુ. હું તારી જ સ્તુતિ કરું છું…તને તે પહોંચે છે? મારાં ઋદય દ્વારા થતો દંદુભિનાદ તને સંભળાય છે? કે પછી માંરી આંખમાંથી સરતાં અશ્રુઓની આરતી ઉતારીને તને જ હું ઝંખુ છું તેની તને ખબર છે?
http://paresh08.blogspot.com/
ઝાકળના બે ઘુંટડા ભર, બહુ અઘરું છે
છબછબીયાં મૃગજળમાં કર, બહુ અઘરું છે
વિતી ઘટના યાદ કર્યાના તાંદુલને
ચાવી જોજે મુઠ્ઠીભર, બહુ અઘરું છે
રાચ રચીલું, આભુષણ તો ઠીક ભલા
હૈયે થાવું ખમતીધર બહુ અઘરું છે
ખભ્ભે કોઈના ચડતી કરવી સહેલ હશે
ડગલુ ભરવું ધોરણસર, બહુ અઘરું છે
શ્વાસ ખુટ્યાની સરહદથી આગળ જઈને
લંબાવી જો સહેજ સફર, બહુ અઘરું છે
પરીક્ષા
ત્રણ અક્ષરનું નામ તું પરીક્ષા
પ્રગતિનું તું છે દર્પણ પરીક્ષા
ગ્યાનનો મહીમા અનેરો દેશ વિદેશે
નવયુગના થઈ તારા ચમકો આકાશે
વિદ્યા ઉપાસના એજ જીવનનું તર્પણ
કેળવણી છે સંસ્કારનું સોનેરી નિરુપણ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ચીમ્પુભાઈની પરીક્ષા
ભૂલી ભણવાનું હાય! કીધી અમે મજા
ભલા મમ્મી પપ્પાને થાશે હવે સજા
ડરતો ચીમ્પુ બોલ્યો ઓ પપ્પા
આવે છે દોડતી મારી પરીક્ષા
ચિમ્પુ છે નાનો સૌનો લાડકડો
પરીક્ષાના ભારે ચડ્યો છે તાવલો
ચીમ્પુભાઈને ગાદી ને તકિયા
મમ્મી આવી લેતી બલૈયા
શાળાનું પત્રક વાંચે જનકરાય
નોકરીયેથી રજા રાખે જનકરાય
આવી પરીક્ષા ને જાગે જનકરાય
વાંચવાનું ટેબલ બનાવે જનકરાય
ચીમ્પુને પાનો ચડાવે જોશે જનકરાય
પૂછાતા પ્રશ્નો કરાવે હોંશે જનકરાય
ચીમ્પુ ઝોકે ચડે ને ઉઠાડે જનકરાય
ચાનું થરમોસ વારેવારે માગે બટુકરાય
ગાંઠીયા ભાવનગરી તળે જનકરાય
પરીક્ષાના ઉજાગરા કરે જનકરાય
ગોળ સાકરના ટૂકડા મુખે મૂકતો ભાઈ
આવી પરીક્ષાને જંગે હાલ્યા ચીમ્પુભાઈ
પરીક્ષા આપી ચીમ્પુભાઈ હરખે હરખે ફૂલાયા
પાસ થયો ચીમ્પુ ને વધામણી ખાય જનકરાયા
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
eeeee
ઘટના વચ્ચે, અનુભવોની કેડી ચોખ્ખી ચટ હતી
સમજ્યા નહી ?, એ માથા પર એક શ્વેત મઝાની લટ હતી
પીપળ, પૈડું, કાચ લખોટી, પગ તળીયે પાદર હતું
દોરા મુછના ફુટ્યા સુધી, શૈષવની રમઝટ હતી
તહેવારે ’પરસાદી’ લેતા, દોસ્ત તને પણ યાદ હશે
ભૂંડા બોલી, ચોક ગજવતી વાત્યુ પણ લંપટ હતી !!
બિલ્લી પગલે ચાતરતુ’તું હૈયુ તારી શેરીને
શરણાયુ વાગી ને મારે આંગણ તું, ઘુંઘટ હતી
મંઝિલ, નામે મોત, ઘણીયે દુર હજો ઇચ્છું એવું
મારી ઇચ્છા ઉપર તારી ઇચ્છા ઉપરવટ હતી
ચૂંટણી જંગ
આવી છે ચૂંટણી ને જામ્યો છે જંગ
ઉમેદવારના ઉરમાં ઉછળે ઉમંગ
રાજકારણના રસિયા સાથ માણજો રે સંગ
દોસ્ત દુશ્મનના ન પરખાશે રંગ
પક્ષા-પક્ષીના ભારે મંડાશે ખેલ
ભોળાને ભરમાવશે ચાતુરી ખેલ
વાતોની વડાઈથી સૌ કરશે બડાઇ
દિવા સ્વપ્નોમાં નીરખતા થાશો સચ્ચાઈ
મત છે કીમતી ન થાશો અજાણ
રુડા રાજકર્તાઓ જ કરશે કલ્યાણ
વાપરજો વિવેકથી મતનો અધિકાર
વિકાસની કેડીઓ પર ચમકશે ચાંદ
ભારતે ગૂંજ્યો છે નવયુગનો જંગ
ચાલો ચટપટી ચૂંટણીનો માણી એ રંગ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
सांसोमें बस गईथी खुश्बुसी उस कलीकी
देखे नही है अब तक़, दो चांद दूजके यूं
खाउं में क़समें तेरी आंखे दो अधखुलीकी
आदतसी हो गई है पैरोंको उन गलीकी
सपनोमे, धडकनोमे, सांसोमें और दिलमें
तितलीभी जान पाये ना चाल मनचलीकी
रंगी हुईथी अपने ही पि’ के रंगमे, पर
कुछ भी असर ना पाई, राधामें सांवलीकी
मे पी रहा हुं लेकर, अपनेही ग़मको, फीरभी
बू आ रही है यारों तुमसे क्युं दिल जलीकी
ऐ मोत तुं खडीथी कोनेमें चूपके हंसती
हम खाक छानतेथे अपनीही कुंडलीकी
એક દિ એક છોકરી મળી,
કેવી હશે દેખાવ મા એ તો ખબર નહી,
પણ સ્વભાવ મા આસમન જેવી છોકરી મળી
હુલમણુ નામ એનુ, થોડિક ચન્ચલ, ને જિદી એવીછોકરિ મળી ,
રુપ , રન્ગ ની રાણી હશે, સુન્દર વસ્ત્રો પર શણગારતી હશે ,
મન મલકાઈ જાય , જોઇને એવી છોકરી મળી,
મારા જ શહેર ને એ જાણતી હતી
અજાણી હતી છતા લાગ્યુ કે વર્શો થી જાણીતી છોકરી મળી
નેનો …લો….જી
હવે તો શ્વાસમા નેનો
હરેક ઉચ્છવાસમા નેનો
વસ્યો જ્યાં જ્યાં હશે માનવ
વસે એ વાસમા નેનો
ઉભે આંગણ બધે જાણે
દિવાને ખાસમા નેનો
યુવાનો બાઈકને છોડી
ધરે ડંફાસમા નેનો
તિમિરના જંગલો વચ્ચે
દિપે અજવાસમા નેનો
મહિન્દ્રા ફોર્ડ મારુતી
ગણે બકવાસમા નેનો
સુરાને કોણ પુછે છે
બધાની પ્યાસમા નેનો
ભલે પકવાન બત્રીસ હો
મળે મુખવાસમા નેનો
ચડાવે ફુલ હર કોઈ
કશે ઉપહાસમા નેનો
શહેરમા ચોક ચૌટાએ
હશે કંકાસમા નેનો
પછી તો કાગડા કહેશે
કે નાખો વાસમા નેનો
અરે ’ટાટા’ની બદલે સૌ
કરે ઉલ્લાસમા નેનો
સુવર્ણ અક્ષરે ચાલો
લખો ઈતીહાસમા નેનો
અજર અમર પદ દાતા રામ
ઢોલ ધબૂક્યા અવધપૂરીએ ,પધાર્યા રઘુકુળે ચારો ચંદ
રાય દશરથ હરખ વધાવે,પ્રગટ ભયો કૌશલ્યા નંદ
અંતર ચેતના કરે આરતી, મંગલ સુમંગલ દિસે ચોદિશ
ધન્ય ધરાતલ પૂણ્ય ભૂમિ તું, રામ થઈને આવ્યા ઈશ
ગગન ગોખે ઘૂમતા ગરુડે,
રમતા સદા તમે અંતરિયાળ
ચૈત્ર સુદ નવમીએ થયા રામજી,
તો જાણ્યા કે કેવા હોય ભગવાન
ચૌદ લોકના નાથ વિધાતા
ઘૂમાવો વિશ્વ અવિરત દિનરાત
થયા શીશુ રામ,પણ ન ભૂલ્યા
માગ્યો રમવા બ્રહ્માંડનો ચાંદ
ગુરુ વિશ્વામિત્ર સંગ વને ચાલ્યા
હણ્યા આતતાયી એકલ હાથ
રઘુકુળ રીતિ સદા પ્રમાણી
અજર અમર પદ દાતા રામ
સ્વયંવરે કીધું શીવ ધનુષ્ય ભંગ
માત જાનકીના થયા ભરથાર
ત્યજ્યું રાજસુખ જગત કાજે
અર્પ્યું સુખ રામ રાજ્યનું સંસાર
રાજધર્મ રઘુકુળ વચન વ્યવહારે
નગર ત્યજી ચાલ્યા વનવાસ
કેવટ અહલ્યા ને માત શબરીના
ભાવે ભીંજાયા લક્ષમણ ભ્રાત
ધનુર્ધારી રઘુવીર ધર્મ ધુરંધર
હણ્યો દશાનન લંકા ધામ
મંગલ પર્વ દિપાવલી હરખે
જનજન સ્મરે જય સીતા રામ
રામ નામમાં સઘળાં તીરથ
ગાયે વાલ્મિકી રામનાં ગાન
રામ લખન જાનકીના નાથ્
પાજો સદા પ્રેરક અમૃત પાન
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
એક વાર હાથ તારો આપી ને જો,
બધા દર્દ ભુલાવી ને જો,
સમન્દર આખો પ્રેમ થી છલકાવી દઈશ ,
બસ પ્રેમ સાચા ને જાણી જો,
એક્વાર અન્ધ-વિશ્વાસ મા છેતરાયા છો તમે,
પણ અમારા પર એક વાર વિશ્વાસ નાખી જો,
જો ના હોય હજુયે વિશ્વાસ આ દિલ નો,
તો ખન્જર પણ આ દિલ મા મારી જો,
લાશ ભલે રહે છેલ્લે મારી ,
એક વાર ગળે તેને લગાવી જો,
ઇચ્છુ છુ કે ભલે છેલ્લે પણ તુ આવે,
લાશ ને મારી કફન ઓઢાડી જો,
મર્યા બાદ પણ ખુશ કરીશ હુ તને ,
બસ તુ મરવાની વાત ને ટાળી જો….
નોરતાંની રાત
ઢોલીડા…ઢોલીડા…ધબકે માઝમ રાત(૨)
શોભે નવલા નોરતાની રાત(૨)
ઘમ્મર ઘૂઘરીઓ ઘૂમે…ઘૂમે ગરબો ગુજરાત
આજ મંગલ છે રાત,જામ્યા તાલીઓના તાલ(૨)
કે ઢોલીડા ધબકે… માઝમ રાત (૨)
એકતાલી,બે તાલી,દેજો રે સાત તાલી(૨)
કે ગરબે…ઘૂમે આરાસુરી માત(૨)
શોભે નવલા નોરતાની રાત
ઘમ્મર ઘૂઘરીઓ ઘૂમે…ઘૂમે ગરબો ગુજરાત
આજ મંગલ છે રાત,જામ્યા તાલીઓના તાલ(૨)
કે ઢોલીડા ધબકે… માઝમ રાત (૨)
એક તાલી, બે તાલી દેજો રે સાત તાલી(૨)
કે ગરબે…કે ગરબે ઘૂમે પાવાવાળી માત(૨)
શોભે નવલા નોરતાની રાત
ઘમ્મર ઘૂઘરીઓ ઘૂમે…ઘૂમે ગરબો ગુજરાત
આજ મંગલ છે રાત,જામ્યા તાલીઓના તાલ(૨)
કે ઢોલીડા ધબકે… માઝમ રાત (૨)
શ્રધ્ધાના દીવડાને…તાલીઓના તાલ(૨)
ધબકેછે ઢોલને ભક્તિની હેલ
ગાઈએ ગુણલાને…. રમીએ રાસ,રમીએ રાસ
કે ગરબે..કે ગરબે ઘૂમે બહૂચરમાત
કે ગરબે..કે ગરબે ઘૂમે ઉમીયામાત
કે ગરબે ઘૂમે આશાપુરીમાત
ઝમકે ઝાંઝરનો ઝમકાર,શોભે નવલાં નોરતાની રાત
ઘમ્મર ઘૂઘરીઓ ઘૂમે…ઘૂમે ગરબો ગુજરાત
આજ મંગલ છે રાત,જામ્યા તાલીઓના તાલ(૨)
કે ઢોલીડા ધબકે… માઝમ રાત (૨)
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
અક્ષરો બિંદુ હતાં ને શબ્દ રેખાકિંત હતાં
ભાવ મારી હર ગઝલમાં એટલે ચિત્રીત હતાં
મુઠ્ઠીઓ વાળી સતત જીવ્યો છું હું માટેજ આ
હાથ મારા, દસ્તખત તકદીરથી વંચિત હતાં
બાણ શય્યા હૂંફ કેરી ના કદી પામી શક્યો
આપ સૌની લાગણીના તીર બહુ કુંઠીત હતાં
જ્યારથી હાંફ્યો હતો વાયુ વસંતી ત્યારથી
પાનખરમાં બેફીકર થઈ પાન સહુ નિશ્ચિંત હતાં
કાળજી પૂર્વક બધાંયે અસ્થિઓ વીણી લીધાં
રાખમાંથી ઉઠવાની વાતથી ચિંતીત હતાં
કોણે કહ્યું કે અશ્રુઓ આંખોનો ભાર છે
સઘળાં પ્રસંગે મ્હોરતો નવલો નિખાર છે
નજરું તમારી પાપણોમાં મ્યાન રાખજો
ખાંડા સરીખી તેજ લાગણીની ધાર છે
લહેરાતી લ્હેરખી અને વસંતી વાતનો
ઊડતાં પતંગીયાઓ જાણે ટૂંકસાર છે
ઉભો રહ્યો’તો આયના સમક્ષ જે રીતે
ત્યારે થયું કે “હું” જ મારી આરપાર છે
કાગળ ન આપને લખ્યો એ મારો દોષ ક્યાં ?
શબ્દો જ, જે મળ્યા નહીં, કસુરવાર છે
મૃગજળ સમીપ પહોંચવામાં આયખું વિત્યું
દિવાસળીને ચાંપ, એટલીજ વાર છે
Hello,
I am a 14 years boy.I write poems.My book of poems was published on 26-1-2009.Can I put my poem here?
My poem is here’
Ditha me saat rango aabhni atairia
Meghdhanush rupe hajiye sambhariae.
Nadi thai darpan ziline rango saat
Lila tari gajab,ame shu vichariae.
Harmala vrukshoni mujh sange dilati,
Kem kari yyado,manathi visariae?
Kudaratani shobha sundarata apar,
Chamatkar prabhuno bal ame dhariae.
Vrasadi mausam ne pavan shital
hasata-ramata sau ane avakariae
વેરાયાં વહાલ
અહો વેરાયાં વહાલ શું વસુંધરાએ!
માવતરની મમતા બની જગે રમે
પ્રેમ રસ ઉરે ઝરે ઝરે,
ને વાત્સલ્યથી `નયનનાં નેહ ભીંજવે
વસતે ખીલ્યું વૃક્ષ ઝૂમતું
જાણે ગુલાબી શ્વેત સુમનથી મઢ્યું
પુષ્પ પતંગિયાની દીઠી રમતું,
શું આ જ છે યૌવનની રસિક પ્રીત્યું?
છલકાવી પ્રેમ પ્રકૃતિ સઘળે હસી
વર્ષા ભીંજવે ઝણઝણાવી પ્યારથી
પ્રેમની વાત છે ગહન ઊંડી
ઝીલે સજન હૈયે પ્રીતિ મસ્તીથી
પ્રેમ છે અનુભુતિ, વાતોમાં કેમ જડે?
પ્રેમ છે ધૂપસળી, જલે તો સુગંધી મળે
સાકરનો સ્વાદ વર્ણનથી ના ખીલે
પ્રેમમય ઈશ્વરથી જ આ જગત નભે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
…સુનહરી યાદેં…
જેતપુર ખાતે યોજાયેલ સાહિત્ય વિવેચન અંગેના
રાષ્ટરીય પરિસંવાદ ના ઉદઘાટન પ્રસંગે શ્રી સિતાંશુ
યશષચંદ્ર મહેતા સાથે ગાળેલી મુખ્ય મહેમાન તરીકે એ અઢી કલાક અવિસ્મરણીય રહેશે…
ડો. જગદીપ નણાવટી
on my blog…
….ચુટણી….ટાણે….
ભલે સોડમ હશે સૌ ભાષણોમાં લાગણીઓની
મને તો બૂ સતત આવી રહી છે માગણીઓની
ન જાણે સા રે ગ મ પ ધ ની સા કઈ રીતે રચશે
અસૂરો શી દશા કરશે બિચારી રાગિણીઓની
ચડીને પીઠ પર, મૃગજળ સુધી દોડાવશે નક્કી
પછી કરશે ઊજાણી, ખાલ ચીરી, સાંઢણીઓની
નર્યા નફ્ફટ ફુગા અણઘડ હવાથી ખૂબ ફુલ્યા છે
જરુરી છે સમજદારી તણી બસ ટાંકણીઓની
જરા આળસને ખંખેરી જજો મતદાનને મંદિર
કરી ઘંટારવો નીંદર હણો સમરાંગણીઓની
Dr.Jagdip Nanavati
તાજેતરમાં અમેરિકાના જ્યોર્જિયા રાજ્યમાં એટલન્ટા અને જેક્શનવીલની
આસપાસ ટોર્નેડોની ચેતવણી વેધર ચેનલો પર ધમધમી ઉઠી.અંધારપટ
વૃક્ષોનું ધરાસાયી અને ઉડતાં છાપરાનાં દૃશ્યો જાણે વિનાશની આંધી.
અમારા ધરની પાછળ,તળાવ કિનારે નવજાત બચ્ચાંને લઈને
કુદરતના કોપથી અજાણ માતા ફરી રહી હતી.
અમને સૌને દૂરદર્શન ઘરના સૌથી નીચેના ભાગમાં ઈમર્જીન્સી
કીટ સાથે આશ્રય લેવા માહિતી આપી રહ્યું હ્તું….શું થશે? પણ
વ્યથાનો સારો અંત એટલે ‘ચક્રવાત’
ચક્રવાત
કલમ ઉપાડી કવિ નીકળ્યા
બસ કુદરત ખોળે રમશું
નર્તન કરતી જોઈ વનરાજી
ટહૂંકે ટહૂંકે ભમશું
જળચર પંખી સરવર ર્તીરે,
ચણ દઈ બોલાવશું
રેશમ પીંછે સ્પર્શ કરીને,
બાળા પંખી રમાડશું
મસ્ત ઘટાઓ છાયી ગગને
હરખે કવિ મસ્તાના
વાહ! કુદરત તારી કરીશ્મા
પાવન તારા શરણા
ત્યાંતો ચેતવણીના સૂરો ગૂંજ્યા
ચક્રવાત ધાયે વિકરાળા
ઉડશે છાપરા અંધારા થાશે
ધમરોળશે વિનાશના ઓળા
ભાગ્યા કવિ સૌની આગળ
અંતરિયાળ થયા કલ્પન ખટોલા
સૌની સાથે છૂપાયા ખુણે
વિચારે કેમ જીવશે પંખી રુપાળા
શરમ મૂકીને સૌને ગજબ દોડાવે તું કિરતાર
કુદરત તાંડવ આગળ દીઠા સૌને રે લાચાર
કવિ કહે ઓ નિષ્ઠુર વિધાતા
આ બાળા પંખી શું જાણે
ચેતવણીથી અમે ખૂણે ભરાણા
દિધા પંખીને ઘર ,વૃક્ષ ટોચે શું અજાણે?
સુણી સંવેદના મારી જાગ્યો ભગવંત દૂર ગગને
તાંડવ લીલા સંકેલી હાલી નીકળ્યો સાગર વાટે
ખુમારીથી કવિએ કલમ ઉપાડી
ખુશ થયા ટોર્નેડોને ભગાડી
ધીરે ધીરે છાયાં ગગને મસ્ત ઘટાથી વાદળ
બાળા પંખી નાનાં બે ઘૂમતાં કેવાં માની પાછળ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
મેળો એટલે ભારતની સંસ્કુતિનું ઉત્તમ નઝરાણું.
જીવનનો ઉલ્લાસ પ્રકૃતિ સંગ ઝૂમી ઉઠે.
નદી મંદિર ડુંગર તળેટી ,આવોને હાળી નીકળીએ…મેળે
મેળો
સૂરના સંગાથે સંગીતના તાલે, વરસે છે વ્યોમેથી વ્હાલ
આવોને મેળે મહાલીએ સહિયરો, મલકે છે આભલે ચાંદ
આભની અટારીએ દોડે રે વાદળી, સંદેશા સાંભળે સાજન
આવોને સખીઓ ખોલીએ,આજે અંતરના ઓરડાની યાદ
ભાતીગળ ચૂંદડી છેલ છોગાળા,ધબકે છે દિલડાનાં ઢોલ
જામી છે રમઝટ દેજો રે તાળી,મનગમતા મળ્યા છે સાદ
હાથનો લચકોને પગનો ઠૂમકો, નાચે છે મનડાનો મોર
આવોને સાહેલીઓ યૌવનની પાંખે,ગોતીએ દીલડાનો ચોર
આવોને સખીઓ ગરબે ઘૂમીએ, સજ્યા છે સોળ શણગાર
ઢોલ ધબૂકે ને મલકે જોબનિયું,રણઝણે ઝાંઝર ઝણકાર
નયનોના મચકાને કમ્મરના લટકા, રૂમઝૂમ રુપેરી તાલ
મુખડું મલકેને જોબન થડકે, અંગ અંગમાં રમે તલસાટ
રતુંબલ ગાલને હસે છે હોઠ, આજ વાગે છે પ્રીત્યુંના પાવા
ઘૂમેછે ચગડૉળ મનનસ આભળે, માણવા છે યૌવનના લહાવા
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ફરી આજ તેઓ હસાવી ગયા છે
નગર સ્મિત નામે વસાવી ગયા છે
ન જાણે ધબકતાં આ દિલ નામે મૂડી
કયે ભાવ દિલબર કસાવી ગયા છે
અછંદાસ, બિંદાસ થઈને ફરે, ને
મને છંદમાં એ ફસાવી ગયા છે
બળે હાથ લખતાં ગઝલ (પ્રાણવાયુ)
કવિ એક એવું ઠસાવી ગયા છે..!!
ઘડી મુક્ત થાવાની આવી મરણશી
ખરે ટાંકણે, કસકસાવી ગયા છે
hu pan jevu-tevu…..lakhu 6u…kavita kyarek mane bhanave 6e…ne kyarek huy kavita bhanavuuuu…..dhanyvad…..
પહેલી મે
દે એક રવિ આશીષ આકાશે
રવિ બીજા મૂક સેવકની શાખે
પહેલી મે એ પ્રગટ્યા દીપ ધરાએ
રાજ ગુજરાતનું ઝગમગ્યં આજે
મહા ગુજરાતના ઓ વીર લડવૈયા
ક્રાન્તીવીર ગુર્જર અસ્મિતાના રખવૈયા
ઑગષ્ટ માસે ઈન્દુલાલ ગરજતા
યાદ કરી નમીએ ,સૌ સંતાન સવૈયા
અમે તારા સાવજ સંતાનો
સાત સમંદર ઘૂમતા રહેતા
વાદળ જેમ નીત ઉપર ઉઠતા
સદા સઘળે વરસતા રહેતા
શ્રીફળ સમ અમે ઉપરથી રુક્ષ
હર ડગલે રોપતા પ્રગતિ વૃક્ષ
વતન અમારું પ્યારું ન્યારું
ગાંધી સરદારનું ગુજરાત અમારું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
વ્હાલું રતન મારું ગુર્જર વતન
પહેલી મે એ પથરાયા અજવાળા
પધાર્યા રવિ આકાશે કંકુવરણા
પ્રગટાવે દીવડા રવિશંકર મહારાજા
રાજ ગુજરાતની હરખે ગાઓ ગાથા
બાંધતી ગુર્જરી પાવન બંધન
ખીલ્યું ગગન ને સાગર ઢોળે પવન
પંખીડાં ગીત ગાઈ કરતાં રંજન
શુભ દિન પહેલી મે એ ગાશું કવન
સાત સાગરે ધર્યા પ્રેમના સ્પંદન
સંપદાથી શોભતાં વગડાં ને વન
પાવન સરીતાને કરી એ વંદન
વહાલું રતન મારું ગુર્જર વતન
સંતોને વીરોની ભૂમિ આ મહાન
ધરતીના કણકણમાં રમતું શૂરાતન
પ્રાણથીય પ્યારી પુનિત ધરતી મંગલ
કરશું વંદન શીરે બાંધી કફન
નવયુગના ઝૂમે આજ સ્વપ્નો ગગન
અહીંસા આદરથી રેલાવીએ અમન
ગાંધી સરદાર અમારી વિભૂતીઓ મહાન
માત ગુર્જરીને કરીએ ભાવે વંદન
વતન અમારું પ્યારું ન્યારું, અમે બહૂરંગી ફૂલ
પ્રેમ ધરમે રમાડે હૈયાં માનવતાનાં મૂલ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
Melo…
Shri Dilipbhai
Requested to correct typing mistake
ઘૂમે છે ચગડોળ મનના આભલે,માણવા છે યૌવનના લહાવા
ટાઈપ ભૂલ સુધારવા વિનંતી.
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
I respectfully suggest that you correct the spelling of poet Meghani’s first name to JHAVERCHAND (from Zaverchand) as he spelled it. Even the so-titled OFFICIAL website that you cite at the top of the Meghani page is spelled jhaverchandmeghani.com.
Thank you.
Ashok Meghani
આત્મખમીર
માનવ તારી શાખ જવાહર , જગ જાણે જવાહર વાત
આત્મ ખમીરથી ઘૂઘવે માનવ, થઈ મહાસાગરની જાત
મેરુસમ તારું અડગ મનોબળ,ઝીલે આયખે ઘોર પડકાર
બલીદાનથી મહેંકતું માનવ અંતર,ના દિઠો કદી લાચાર
યુગોયુગોથી ઓળખે ભગવંત,તારું આત્મ ઓજસ ખમીર
પ્રભુ થયા સારથી પ્રેમે તો , તું થયો ધનુર્ધર વીર
શ્રધ્ધા સહારે ઉડ્યા ગગને, લાંગ્યા સાગર થઈ હનુમાન
તુલસી પત્રે તોળ્યા ત્રિકમ , આભ શ્રધ્ધા દિઠી બળવાન
ધન્ય માનવ દેહ તુજ ને , તારા થકી પ્રભુ પરખાય
માનવતાના ખમીરવંત ઉજાશે, ભગવંત સંગ સૃષ્ટિ સોહાય
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
સદાકાળ ગુજરાત
જ્યાં જ્યાં વસે એક ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં સદાકાળ ગુજરાત!
જ્યાં જ્યાં બોલાતી ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં ગુર્જરીની મહોલાત!
ઉત્તર દક્ષિણ પૂર્વ કે પશ્ચિમ, જ્યાં ગુર્જરના વાસ;
સૂર્ય તણાં કિરણો દોડે ત્યાં, સૂર્ય તણો જ પ્રકાશ.
જેની ઉષા હસે હેલાતી, તેનાં તેજ પ્રફુલ્લ પ્રભાત;
જ્યાં જ્યાં વસે એક ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં સદાકાળ ગુજરાત!
ગુર્જર વાણી, ગુર્જર લહાણી, ગુર્જર શાણી રીત;
જંગલમાં પણ મંગલ કરતી, ગુર્જર ઉદ્યમ પ્રીત.
જેને ઉર ગુજરાત હુલાતી, તેને સુરવન તુલ્ય મિરાત;
જ્યાં જ્યાં વસે એક ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં સદાકાળ ગુજરાત!
કૃષ્ણ દયાનંદ દાદા કેરી પુણ્ય વિરલ રસ ભોમ;
ખંડ ખંડ જઈ ઝૂઝે ગર્વે કોણ જાત ને કોમ.
ગુર્જર ભરતી ઊછળે છાતી ત્યાં રહે ગરજી ગુર્જર માત;
જ્યાં જ્યાં વસે એક ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં સદાકાળ ગુજરાત!
અણકીધાં કરવાના કોડે, અધૂરાં પૂરાં થાય;
સ્નેહ, શૌર્ય ને સત્ય તણા ઉર, વૈભવ રાસ રચાય.
જય જય જન્મ સફળ ગુજરાતી, જય જય ધન્ય અદલ ગુજરાત!
જ્યાં જ્યાં વસે એક ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં સદાકાળ ગુજરાત!
મારા વિના જીવ તારો કચવાતો નથી?
હવે તો મારા થી હુ સચવાતો નથી.,
મારે તો જાગરન આ રોજ નુ થયુ,
મારા સમ વારો મારો-તારો નથી?
આમ અન્જાન બની તુ કેમ તડપાવે?
ઇશારો આન્ખ નો સંભળાતો નથી?
આ ગરમી ની મોસમ ને ઠન્ડા શ્વાસો,
મારા પર અન્યાય તારો સારો નથી.
લે વાત મોકલુ સપનેય મિલન ની,
કહેશે તુ બસ હવે શરમાતો નથી?
બાપલા
બાપા બાપુજી કે વદુ પપ્પા ડેડી
આદર મોભાના જગે સાચા અધિકારી
કૌવતના વટવૃક્ષ સમ બાપલો ઉપકારી
નમીએ પિતા , તમે પુનીત સુખકારી
પિતૃ વંદના
ઘડવૈયાએ હેતે ઘડ્યા એવા ઘટ
પિતાએ પરખાવી પ્રભુતા પૃથ્વી પટ
દિધા જગે તમે વટવૃક્ષ સમ ધામા
સંસારને સંવારી આપ્યા મહા વિસામા
દિધી હૂંફ સંતાનને કવચ થઈ સંગે
સંસારી ઉપવન મહેંકાવ્યા રે ઉમંગે
મોભ ઘરના તમે ઝીલતા સર્વ ભાર
ગિરિ સમ પિતાએ દીધા સુખ અપાર
દર્શન શ્રીફળ સમ લાગ્યા મન ભાવન
નથી રુક્ષ, ભીંજવતા દઈ સ્નેહ પાવન
પરમ ઉપકારી છે તમ ગરજતી વર્ષા
દેવ અધિષ્ઠાતા પૂરતા સઘળી આશા
પ્રભુ ઉપહારની મળી પિતૃ પ્રસાદી
ઝાઝા ઝુહાર,સદા વરસાવી આબાદી
સંતાનના સંબંધો અજવાળશું એવા
નમશું પિતાને થઈ રામસીતા જેવા
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
પ્રગટ દેવ
પરબ્રહ્મ પરમેશ્વરે જગતને આપેલું અણમોલ નઝરાણું એટલે
પ્રત્યક્ષ દેવ માતાપિતા.આજ ભાવ શ્રી પ્રિયકાન્ત મણિયારની
,’આ નભ ઝૂક્યું તે કાનજી’ ની રચના સાથે રમ્યા અને
માતપિતાનું ઋણ સ્વીકારતાં આ કવન ગૂંજ્યું.
પ્રગટ દેવ
આ પૂષ્પ ખીલ્યું તે પિતાજી
ને સુગંધી તે માતારે
આ ઊંચા પહાડ તે પિતાજી
ને સરવાણી તે માતારે
આ અષાઢ ગાજ્યા તે પિતાજી
ને ધરતી મ્હેંકે તે માતા રે
આ સાગર ઉછળે તે પિતાજી
ને ભીંની રેત તે માતા રે
આ ત્રિપુંડ તાણ્યું તે પિતાજી
ને ચંદન લેપ તે માતા રે
આ કવચ કૌવત તે પિતાજી
ને મમતા ઢળી તે માતા રે
આ ઢોલ વાગ્યું તે પિતાજી
ને શરણાયું તે માતા રે
આ ધ્રુવ તારો તે પિતાજી
ને અચળ પદ તે માતા રે
આ પ્રગટ દેવ તે પિતાજી
ને પ્રભુ પ્યાર તે માતા રે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
વાત નિરાલી આભાસી
આભ ધરાના મિલન ક્ષિતિજે
દિઠા અમે તો આભાસી
રમે ચાંદલો મસ્ત ગગને
ને જળ દર્શને એ આભાસી
પ્રભુ સહવાસી ને સંગે એ સહ પ્રવાસી
ન સમજાતું તોયે શું છે આભાસી
ઝીલે જલધારો રવિ કિરણો
ને રમે મેઘધનુષ વ્યોમે આભાસી
સાત રંગો ઘૂમે ચગડોળે
ને ખીલતા શ્વેત રંગ તે આભાસી
નથી સમજાતું કેમ રમે આ આભાસી
સાવજ ગરજે ગિરિ કંદરાએ
ને જોશીલો પડઘો ગૂંજે આભાસી
રણ મધ્યે લહરે સરોવર
ને દીઠી મૃગજળ માયા આભાસી
નથી સમજાતું ક્યાં છૂપાયું આ આભાસી
હું ઉભો આયના સમક્ષ
ને મુજ દર્શન તે આભાસી
સકારણ આવે સ્વપ્નો કવિને
ને જાગ્યા તો કહે છે આભાસી
વાત નિરાલી તારી કેમ ઉકેલું હું આભાસી
નથી સમજાતું શું છે ભાઈ આ આભાસી
હરિ સમાણો કણકણમાં સઘળે
તોય જગ માયા મહા આભાસી
વાહ ખેલૈયા ખેલ નિરાલા
ભ્રાંત દૃષ્ટિની જાળ ગૂંથી છે આભાસી
ફૂંક મારી તો બંસરી બોલી
શ્વાસ રુક્યો તો સઘળે સઘળું આભાસી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
This is nice site.
So, I like to send my poem to this site.
This is one of my motivational poems..
Munjai jaye che mushkilo amne malya pachi,
hanfi jaye che nadtaro amne nadya pachi.
Hoye zor tofano nu,
k aandhio ni aavan jaavan hoye.
Paami jaie chiye manzilo,
Paano chadya pachi.
Kone ahi che parwah,
Antaro ni k Adchano ni.
Rokata nathi kadam kadi,
Rasto jadya pachi.
Bharti ane oat ni jem che,
Parinamo ni shrunkhla.
Dekhai aave josh ahi,
Moko malya pachi.
che khel aato,
Khunt,khevna ane khamir no.
jann thaashe jagat ne Vipul,
Padado padya pachi.
Munjai jayee che mushkilo,
Amne malya pachi.
ચાહતનો હીંચકો
સામે ઉભો છે પ્યાર તારો ફૂટડો
શાને નીકળે છે શોધવાને પુષ્પ
બોલને હસતા હોઠે બે શબ્દ મીઠડા
ખુદ મ્હેંકશે થઈ મનગમતું પુષ્પ
સામે છલકે છે સ્નેહ તારો રુપલો
શાને નીકળે છે શોધવાને ચાંદ
વહાવને ઉરેથી બળુકા બે બોલડા
ખુદ ઝૂમશે થઈ પૂનમનો ચાંદ
સામે ટહૂંકે છે પ્રેમનો રે મોરલો
શાને જુએ છે મેઘલાની વાટ
દેને ઢાળ શબ્દ સરવાણી ને રમતા
ખુદ વહેશે લહેરાશે સાગર ને પાર
જોને ઢૂંઢે આ જગ ચાહત હીંચકો
ને મથે ચીતરવા રંગરંગી ભાત
પ્રગટાવ ને મન ગોખે સમર્પણ દીવડા
ને ભાળ સ્વયં અજવાળી જાત
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
હરિના ઉત્સવ
રઢિયાળી રાત ,સજતી શણગાર,ટમટમે તારલાની ભાત
ધુમ્મર ચાલે,મહાલતી વહાલે,વરઘોડાની વરણાગી ચાલ
ઓવરણાંએ હરખ્યું પ્રભાત અંતર મંદિરીએ
હરિ નિત ભાળું ઉત્સવ તારા આંગણીયે
ચાંદનીના ચંદરવે સાગરનાં શમણાંએ,ઊછળતો નૃત્યોનો નાદ
મોંઘેરાં મોતીનો થાળ ભરીને , ગજવોરે શંખોના સાદ
અવની અંબરના મધુરા મેળ અમે માણીએ
હરિ નિત ભાળું ઉત્સવ તારા આંગણીયે
વીજના હાર હીરલે વાદળ દંદુભીએ, આછેરા દેવ તમે ઝૂમજો
ઘેરા નાદે વગડો વંઠાળીને છાતીએ સુસવાટા ના તણાવજો
આવડા હરખે હરજી તાંડવ ના પલાણીએ
હરિ નિત ભાળું ઉત્સવ તારા આંગણીયે
ઝરમર ઝરમર ઝીલીએ અમીને,વ્યોમેથી વરસે રે વહાલ
ખળખળ સાદે સંગીતના તાલે , કુદરત છેડે રે સાજ
પથ્થરમાંથી પ્રગટતા સંગીતે અમે ડોલીએ
હરિ નિત ભાળું ઉત્સવ તારા આંગણીયે
સુમન શણગારે રેશમ ગાલીચે મહેંકતું મઘમઘી જંગલ
ચૈતન્ય ઝીલે આનંદ મંગલ ને ઊછાળે ઉમંગ અનંગ
ભાવ નજરિયે અંતરમાં આશરો ઝીલીએ
હરિ નિત ભાળું ઉત્સવ તારા આંગણીયે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
આપણા દેશ મા બહુ બધા યુવાન લોકો વિદેશ મા ભણવા જાય છે , ને ત્યાની દુનિયા જોઈ ને ત્યા જ રહેવા ના સપના જુવે છે, પણ પછિ તેને ત્યાનિ દુનિયા ની હકિકત ખબર પડે છે , ત્યારે તેને દર્દ થાય છે, ત્યા તેના પર થતા હુમલા, અપમાન થી તેને ખબર પડે છે કે મારુ વતન બહુ સારુ હતુ અને પછિ તે ફરિ મોકો શોધી અહિ આવાવા મથે છે……………
“ફરિ એ સાન્જ સામે નઝર દોડી ગઈ,
લાગ્યુ મારા જ વતન ની ધૂળ મને છોડી ગઈ,
ચાહી તી સ્વપ્ન મા જે જે રન્ગીન દુનિયા,
એ જ આભાસી દુનિયા મને રોળી ગઈ,
પડ્યો તો ખુશી ની લહેર મા મારા વતન મા ,
પણ ખોટિ લાલસા કાદવ મા મને બોળી ગઈ,
નિકળી જવુ છે બસ હવે તો અહી થી એક વાર ,
સમજી લઈશુ કે સાચી વાત થોડી મોડી થઈ” ………vivek tank
વ્યવહાર છે
રમાડો જો તલવાર તો સદા ઘાવ છે
તણખતા વેરઝેરના એ વ્યવહાર છે
શાખાએ જો ખીલે પુષ્પ તો મહા પ્યાર છે
મહેંકતી મધુરપના એ વ્યવહાર છે
ચાંદ છે તો ચાંદનીના સરપાવ છે
કેવા શીતળ પ્રકૃતિના આ વ્યવહાર છે
મેઘ છે તો સદા ભીંના ઉપહાર છે
મા ધરતીના કેવા લીલુડા વ્યવહાર છે
છે અષાઢી પૂનમ ને પુનિત ગુરુ ચરણ
પરખ પ્રભુની એ આતમનો વ્યવહાર છે
કરુણા ભર્યા જો ભાવ માનવ ઉર છે
‘આકાશદીપ’ એજ તીર્થંકરના વ્યવહાર છે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
સબંધો આપણાની ડાળખી બટકી રહી છે
ન જાણે વાત શા મુદ્દા ઉપર વટકી રહી છે
અમે તો પહાડને પણ કહી દીધું રસ્તો કરી દે
સવારી શી ખબર કઈ કેડીએ અટકી રહી છે
ઉડે જો ઝુલ્ફ સહેજે પણ, કરૂં દિદાર તારા
હવામાં ક્યારની એ પળ હજુ લટકી રહી છે
ન રાખું જામ હાથોમાં, તને સઝદા કરૂં જો
અમારી એજ દિલદારી તને ખટકી રહી છે
હજુયે વણફળી ઇચ્છાની રાધા ગોકુળોમાં
બિચારી ગાય થઈ ગલીઓ મહીં ભટકી રહી છે
સતત શ્વાસોમાં જકડેલી અમારી જીંદગાની
સમયની રેતની માફક હવે છટકી રહી છે
ગલીયે ગલીયે ચૌકે ચૌકે,
રાવણ મળ્યા મોકે મોકે.
કોને વીંધુ કોને તારુ,
રામ મુંજાણા કેટલા મારું.
ન માન માં નું ન આદર પિતાનો,
વાંક દેખાય છે આજની સિતાનો.
સિતા જો ના રોકે તેના કામણ ને,
રોકે કેમ મંદોદરી રાવણને.
ઉપરનું મળે નોકરી એમ કરવી,
ઘરની માંગણીઓ પુરી કેમ કરવી.
સિતા જો ના મુકે રટણ સોનાનું,
લાવે કયાંથી રામ આજ હરણ સોનાનું,
હું ધારું તો એને બધું મળે,
વિચારે સુગ્રીવ એમાં મને શૂં મળે.
હદ ધરતીની લંકાને સીમા છે આસમાનની,
ટુંકી પડે છે બાળવા પુંછ હનુંમાનની.
એની જ કાલ હતી,
એની જ આજ છે.
લવ કુશ રહેજો ચેતતા,
આ રાવણરાજ છે,
આ રાવણરાજ છે,
PRATHAM VARASAAD…
સાથિયા સોડમ તણા આંગણ પુર્યા
લો પ્રથમ વાસાદના પગરણ થયાં
આકરા તાપે ઘટા ઘનઘોર થઈ
આભ ઉપર “હાશ”ના આંધણ મુક્યા
મોં પખાળ્યું, ખેતરે શેઢા સુધી
પાદરે લીલાશના દાતણ ઘસ્યાં
ગર્જના પાડીને મુશળધારથી
મેઘલે દુષ્કાળના મારણ કર્યાં
ધીરને ગંભીરશી સરિતા મહીં
ઉછળ્યાં જાણે હવે બચપણ નર્યાં
તંગ યૌવન ન પલળવાના બધાં
કાગડા થઈને ઉડી કારણ ગયા
ભેદ મનના ને બધાં મતના હવે
એક છત્રીમા મળ્યાં કામણ ભયાં
માનજે તું પાડ ઈશ્વરનો મનુજ
આચર્યા તેં જે નથી, દુ:ષણ ફળ્યાં
મારા શામળા
મારા અંતરમાં ભાવ એવા જાગ્યા રે શામળા
વ્યોમ વિરાટને હિંડોળે હિંચાવું
હીંચકે ઝૂલતા નીરખી મારા શામળા
વસંતને મોકલી ફૂલડે વધાવું
મારા અંતરમાં ભાવ એવા જાગ્યા રે શામળા
ઉંચા ડુંગરિયે દેવને બેસાડું
ડુંગરની ડગરો શણગારું મારા શામળા
આઠે પહોર તને સજાવું
મારા અંતરમાં ભાવ એવા જાગ્યા રે શામળા
તમને સુવર્ણ સિંહાસને પધરાવું
આનંદથી ચામર ઢોળું મારા શામળા
ધૂપ દીપ આરતીથી મંગલ વરતાવું
મારા અંતરમાં ભાવ એવા જાગ્યા રે શામળા
તમને ગુલાબોની સેજે સુંવાડું
મઘમઘતા અત્તર છંટાવું મારા શામળા
નારદજીને બોલાવી વીણા વગડાવું
મારા અંતરમાં ભાવ એવા જાગ્યા રે શામળા
જીવડો હરિ શરણમાં રમાડું
ભાવ ઝૂલે ભગવાનને હસાડું મારા શામળા
વ્રજનાં મધુરાં માખણ જમાડું
મારા અંતરમાં ભાવ એવા જાગ્યા રે શામળા
વ્યોમ વિરાટને હિંડોળે હિંચાવું
જીવડો હરિ શરણમાં રમાડું
જીવડો હરિ શરણમાં રમાડું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
પોતાના શહેર કે દેશ થી દુર રહેનાર ને જ્યારે તેની યાદ આવે છે ત્યારે તેના શબ્દો ને કવિતા મા મે વાચા આપી છે…….
“ઝાન્ખુ કેટ્લુય હોય વાદળ વરસાદ ના બુન્દ ની આશ છે,
દૂર ભલે હોય શહેર થી મારા પણ યાદ ખુદ ની પાસ છે,
પહેલા વરસાદ મા કેવા ભીન્જાતા બધા સાથે ,
ભીની માટી ને સુન્ઘી ને કહેતા કેવી મીઠી સુવાસ છે ,
કઈક જોવ અહિ ને સઘળુ ત્યાનુ યાદ આવે,
ભુલી પણ કેમ શકુ એ , લીધેલા હવા મા એની સ્વાસ છે ,
થાય ઘણી વાર કે દોડી જવુ ફરિ એ રસ્તે,
અહી તો જિવતો દેહ પણ ખુદ “લાશ” છે …
-vivek tank
પોતાના શહેર કે દેશ થી દુર રહેનાર ને જ્યારે તેની યાદ આવે છે ત્યારે તેના શબ્દો ને કવિતા મા મે વાચા આપી છે…….
“ઝાન્ખુ કેટ્લુય હોય વાદળ વરસાદ ના બુન્દ ની આશ છે,
દૂર ભલે હોય શહેર થી મારા પણ યાદ ખુદ ની પાસ છે,
પહેલા વરસાદ મા કેવા ભીન્જાતા બધા સાથે ,
ભીની માટી ને સુન્ઘી ને કહેતા કેવી મીઠી સુવાસ છે ,
કઈક જોવ અહિ ને સઘળુ ત્યાનુ યાદ આવે,
ભુલી પણ કેમ શકુ એ , લીધેલા હવા મા એની સ્વાસ છે ,
થાય ઘણી વાર કે દોડી જવુ ફરિ એ રસ્તે,
અહી તો જિવતો દેહ પણ ખુદ “લાશ” છે …
– vivek
તરુ આપણું સહિયારું
ડાળે બેસી પંખી ટહૂંક્યું
ધરતી તારી ગગન અમારું
પણ ભલું તરુ આપણું સહિયારું
ફરફર ફરકે પર્ણ સજીલાં
છેડંત અનીલ ગીત મજાંનાં
શોભે રતુંબલ લઈ હીંચોળાં
ભૂલશું કહેવાનું ભલા મારુંતારું
મહાદાતા તરુ આપણું સહિયારું
અમ વનપંખીનો આશરો મોટો
બાંધ હવેલી,તું મળે ના જોટો
ભરી હરખ, ગહે સંતાનો પલશું
લીલુંડું નવલું અનઘ રુપાળું
માવતર તરુ આપણું સહિયારું
ૠતુઋતુ ના કામણ ખીલતા
ખાટા મીઠા ફળો મ્હેંકતા
આવ નીરખ મંગલ રુંપાળું
અર્પે વિસામો કરુણાથી છલકતું
અન્નકૂટ તરુ આપણું સહિયારું
ગગન ગોખથી વહેતી ધારા
લીલાછમ હરખે ડુંગર ક્યારા
શોભંત વનમાળે રુપલું સુંવાળું
સવાયા સંતસા ધરે નઝરાણું
જગદાધાર તરુ આપણું સહિયારું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
આજે માણસ બહુ બદલાઈ ગયો છે….તેના સ્વભાવ માબહુ પરિવર્તન થવા લાગ્યુ છે,..ત્યારે એ માનવી પર મારા શબ્દો
” આ માનવી સાવ “સાન્કડો” થઈ ગયો,
પ્રેમ ના તત્વ થી સાવ “અજાણ” રહી ગયો,
પરસ્પર કેવો દમ ઘુટીએ છીએ સાથ મા રહી,
તોયે સ્વાર્થ મા ખુદ ના એ સાવ ” વાન્કડો” થઈ ગયો,
” બાન્ધી મુઠી લાખ ની” રાખીએ તોયે કેવુ સારુ હોય,
પણ બાહ્ય વર્તન મા જ એ સાવ ” આકરો” થઈ ગયો,
વર્ષો થોડા વીતી ગયા ને વર્ષો થોડા વીતી જશે,
એવી ખોટી માન્યતા મા એ સાવ ” પાન્ગળો” થઈ ગયો,
પણ માન થોડુ બદલાય હાલ મા આપણા અહિ,
” વિવેક ” હુ તો વાત થી જ એની સાવ ” રાન્કડો ” થઈ ગયો..
-vivek tank (jnd)
વગડાનું સંગીત
મસ્ત મોજીલું પંખી ઊડી
ગગને ગાતું ગીત
આવને છોડી મહેલ માનવી
સાંભળવા વગડાનું સંગીત
ખીલે ઊષા કૂકડો બોલે
પ્રભાતે પ્રગટે પ્રીત
હાલને મનવા દામોદર ઘાટે
ભૂલશે , ચકરાવો ચીત્ત
માણ મધુરી મનગમતી વગડાની આ પ્રીત
આવને ભેરુ સાંભળીએ આ વગડાનું સંગીત
અનીલ લહરે લતા ઝૂલે
પુષ્પ દલોના મીત
પતંગ પરાગ પાવન પ્રેમે
વગડો વહેંચે ખીર
છલક છબીલ છબીલા તમે ઝીલી વગડાનાં ગીત
આવને ભેરુ સાંભળએ આ વગડાનાં સંગીત
આંબા ડાળે કોયલ ટહુંકે
છૂપંત છબીલી નીત
બાંધ હીંચકો મનવા ડાળે
પવન પલાણે પ્રીત
મંજુલ મંજૂલ મંજરીઓ મહેંકે થઈને મીત
આવને ભેરુ સાંભળીએ આ વગડાનું સંગીત
કાનો રાધા ગોપ ગોપીઓ
માધવ માખણ મનમીત
નાચંત મોરલા કરી ટહુંકારા
રાસ બંસરી પ્રીત
આવને દોડી ,છોડી મહેલ માનવી
સાંભળીએ આ વગડાનું સંગીત(2)
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ગંગા બને
અંતર દ્રવે ને ભાવે અશ્રુ ઝરે
હિમાલયે એજ જળ ગંગા બને
દો દરજ્જો આદર ભર્યો માતનો
છોડી સ્વર્ગ મંદાકિની ગંગા બને
ઊર્મિઓ માતની ખોળે શીશુ ઝીલે
હેત ધારા મમતાની ગંગા બને
દો યશવંતી શહિદી માતભોમને
રક્ત ધારા સમર્પણની ગંગા બને
છે જો પુનિત દલડાં ન્યોછાવરાં
ચાહને પંથે પ્રેમની ગંગા બને
ૐ ભાવે નમું ગંગોત્રી જન્મભૂમિને
શ્રધ્ધા સુમને ‘દીપની ગંગા બને
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
આ વગડાનો છોડ
ગૃહ મંદિરે ફૂલ છાબ ધરીને,બેઠો પ્રભુને દ્વાર
વંદુ ચરણે પુષ્પ સમર્પી,હરખે અંતર અપાર
પ્રસન્ન ચીત્તે ભાવ ભરીને, થઈ ગર્વિલો ગાઉં
ધૂપ દીપથી મંગલ શક્તિને, કેવો હું વધાવું
જોડાયા તારને થયો ઝણઝણાટ ,અંતરયામી બોલ્યો
ભક્ત મારા જા, પૂછ છોડને,કેમકરી ખીલવ્યાં ફૂલો?
ખૂલ્લા દેહે ઝીલ્યાં છોડવે, બહું થંડી બહું તાપ
ત્રિવિધ તાપે તપિયાં ત્યારે,આ ફૂલડાં આવ્યાં પાસ
બોલ હવે મોટો તું છે કે આ વગડાનો છોડ?
ને હાથ જોડી હું શરમાયો, સુણી પ્રભુનો તોડ
જય જવાન જય કિસાનને આજ વંદતો દાસ
મહેંકાવી જીવનચર્યાથી જઈશ પ્રભુની પાસ
દિધી દાતાએ શક્તિ તનમને, ઉપકારી બડભાગી
ધરી નિઃસ્વાર્થ શ્રમ સુગંધ ,થાશું પ્રભુ ચરણે યશભાગી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
AA SHIT LAHER NI SATHE VAATO THODI THODI KARIYE
CHAL SURAJ NE CHAYE BESI MANGAMTU KAI KARIYE…
AA SHIT LAHER NI
KHULA MAN NA DARWAJE THI EK BIJA NE MALIYE
VAHETI HAVA NA SPARSHE SPARSHE ROM ROM OGALIYE
ROJ SAVARE PRASRI JATI BHINI BHINASH SAGHLE
CHAL AAPNE SATHE MALI NE ZAKAL ZAKAL RAMIYE
AA SHIT LAHER…
FULO NO DARBAR BHARSHE KANTAO NI MAHEFIL
UPVAN MA GASHE GEET MAZANA AJ AAPNA BE DIL
GHAR OSRI FALYU SHERI SAUNE BHULAVI DAIE
CHANU CHAPNU KOI JUVE NA CHAL CHUPAI JAIYE
AA SHIT LAHER….
is diniya me logo ko palme badalte hue mine dekha hi,
pal bhar ka saath de k haath chudate hue mine dekha hi,
kayi baar subah ki apne takiye ko gila mine dekha hi,
wo kahete the hum na jee sakenge tum bin…
magar aaj unhi ko khushiyo k samandar me nahate hue mine dekha hi,
akele pan ka ahessas kya hota hi wo kya jaane..?
apne aap ko aaj hum ne baazar me neelam hote bue dekha hi,
is diniya me logo ko palme badalte hue mine dekha hi.
bahuj sarash aa prayas che nana kavilok ne aagar lav vano…thanks
હેતે રમાડ્યો ગોપલો
એય ગોકુલ તારું કેવું રે ભાગ્ય બલવાન
નારાયણ નાથ પધાર્યા તારે આંગણે થઈ મહેમાન
ભક્તિ તમારી ભાળી ભગવાને પરમ પ્રતાપી સરતાજ
પારણે આવી પોઢ્યો પરમેશ્વર, ઝુલાવે જશોદા માત
એય ગોકુલ તારું…..
નિષ્કપટ મનડાં દેખી તમારાં,માખણ ચોરે સંગાથ
ભોળાની સાથે ભોળો અમારો,ગાયો ચારે નંદલાલ
એય ગોકુલ તારું…
લાલા લાલાની રટ ગમે ને ,હરખે કપાળું કિરતાર
માતા જશોદાના વહાલે વીંધાણો,થાંભલિયે બંધાયો દાતાર
એય ગોકુલ તારું…
અનંત જન્મોના પુણ્યે પામીયા, પ્રગટ પ્રભુનો પ્યાર
રાધેની બંસરીના નાદે ખૂલ્યાં,વ્રજ વન્દાવન ભાગ્ય
એય ગોકુલ તારું…
લેણદેણથી ના તોલાતો, મારો કામણગારો કાન
યમુના ઘાટે વહાલો વરસાવે, સ્નેહ સુધાનાં પાન
એય ગોકુલ તારું….
ધન્ય ધન્ય ગાય ગોપીઓ ઘેલી,હેતે રમાડ્યો ગોપાલ
જશોદાના લાલ જગના વહાલા, થાઓ ફરી મહેમાન
એય ગોકુલ તારું કેવું રે ભાગ્ય બલવાન
નારાયણ નાથ પધાર્યા તારે આંગણે થઈ મહેમાન
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
* *
સમય ને સઘળુ માન અહી આપવુ પડે,
ચાલેલુ અન્તરેય કોક દી’ માપવુ પડે,
રાખવી હોય ગઝલ ને જીવતી જો પાન મા,
તો કલમ મા શાહી નુ ટીપુ નાખવુ પડે,
સબન્ધમા તો કેવી બનાવટ થાય છે અહી,
નામ પણ દોસ્તનુ દુશ્મનમા છાપવુ પડે,
રેખાઓ હાથની રોજ તો સાથ મા થોડી હોય ?,
વેરાન રણ ધીમા પગલે કાપવુ પડે,
પ્રણય ની ગૂઢ વેદનાઓ જાણવા “વિવેક”,
કાજળ સ્નેહ નુ આન્ખ સાથે ચાંપવુ પડે
– vivek tank
શ્રી ગણેશાય નમઃ
માત પાર્વતિ પિતા મહેશ
વિઘ્નહર્તા ગણનાથ ગણેશ
શુભ સુમંગલ સ્મરણ મીઠા
રિધ્ધિ સિધ્ધિ સહ આજ દીઠા
સૂરજ દેવ સમ તેજ પ્રભા
આનંદ હિતકારી દેવ સદા
નત મસ્તકે જોડી હાથ
પ્રથમ વંદીએ દેજો સાથ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ગુલાબી ગાલની મોસમ
હજુ છલકે, તમારા સમ
ઝખમ, તારીજ યાદો દે
લગાવે એજ બસ મરહમ
અરીસો કઈ રીતે તોડું
પ્રતિબિંબો જ છે હમદમ
પિછાણું ક્યાં તૃષાને હું ?
અમે પીતા રહ્યા હરદમ
અમારા અસ્તને ગણજો
નવા અજવાસનો ઉદગમ
જીવનમાં વિસામો ના હોય તો જીંદગી
ભાર રુપ લાગવા માંડે છે.
એક નાનકડું બીજ અંકુર બને, વૃક્ષ થાય અને કેવા વિસામા
જગત ને મળે…..
છંદ વિધાન ..ગા ગા ગા લ ગા લ ગા ગા ગાગાગાલ ગાલ ગાગા
વિસામા
જોને કેવું બીજ સંવરતું સ્વપ્નસું વટવૃક્ષે
ને કોમલ અંકુર દે વૃક્ષના છત્ત્રર વિસામા
બાલેન્દુ હું બીજ ઘેલી ઘૂમતી પૂનમ થવાને
રાસે રમતી ચાંદની દે સર્વને અંતર વિસામા
જોને સૂરમાં મગન ચિત્તડું ગૂંથતું સરગમ તાલે
વેણુ નાદે લીન રાધાને હૈયે જંતર વિસામા
વેદના ભરી દૃષ્ટિ સંતની દ્રવતી આ સંસારે
ને કરુણા તું બક્ષતી હૂંફાળા સ્નેહલ વિસામા
જ્યાં પરખાયા પાવન જ્ઞાન ત્યાં પ્રગટતું તીર્થ
ચાલ્યા પાય પરમાર્થે ત્યાં સર્વદા મંગલ વિસામા
જોડાયા ક્ષણક્ષણ તો દિસંત અનંત કાલચક્રે
બૂઝ્યા ‘ દીપ અટકી યાત્રા તો આખર અક્ષર વિસામા
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
જિંદગી ની થોડી ક્ષણ જો સાથ હોત ,
તો તૂ દુર નહી મારી પાસે હોત,
જે ચાહવા ઢંઢોળુ છુ જુની યાદ ને,
તે તારા જ રૂપ ની રોજ ઝાંખી હોત,
ગળગળા સ્વર થી જે વાત નીકળે છે,
એ વાત તારી બહુ સુંવાળી હોત,
રાખુ છુ જેને લોચન મા સંકેલી ને ડર થી,
એ ભીની લાગણીઓ બધી ભારી હોત,
કણસ્યા કરુ છુ જે રાતો મા તારા દર્દ થી,
એ રાત તારા સ્નેહ થી ઢાંકી હોત,
શંકા જો થાત’ તને મારી કલમ ની,
કબરમાંય કવિતાઓ મારી લાશ સાથે દાંટી હોત…
– vivek
વિદાય હંમેશાં લાગણી ભીંની હોયછે.
કન્યા વિદાય અને શ્યામનું ગોકુળ છોડવાના
પ્રસંગો દિલને હચમચાવી જાય છે. આવો
સાથે અનુભવીએ..
અવળા વાયરા વાયા
આ વિરહની વેદનાન શૂળ
કેમ કરી સહેશે ગૉકુળ
રોતી આંખલડીએ દેખાય મને ઝાંખું
શું સાચે જ શ્યામ, જાયછોડી ગોકુળ આખું?
કહી માખણ ચોર કિધી ભૂલ
નહીં માગીએ માખણના મૂલ
દ્રવતું અંતર ને રુંધાયા છે કંઠ
શું સૌનો માધવ, ત્યાગે વૃન્દાવન?
ના સંભળાયે મોરલાના બોલ
ભાંભરવાનું ભૂલી રડે ગૌ
યમુનાજીએ ઘોળી પીધો છે રંગ શામળો
કેમ કરી માનું! છોડે જશોદાનો લાડલો
કેમ કિધી વાતો ઠાલી ઠાલી
કે હું રાધાનો ને રાધા છે મારી
નાથ ચરણો ને આધાર આપી હરખતું
જોને કેવું રડે છે આ કદમ હીબકતું
ઠાલો કહેતો હતો કે હું વૈકુંઠ ને વ્રજનો
આજ દિઠો તને જતો થઈ મતલબનો
કેમ કરી ભૂલશું તારી બંસરીની માયા
હાય! આજ ગોકુળમાં અવળા વાયરા વાયા
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
I need following poem badly, if you can help me, This help need for celebration of 90th birthday.
1. karta jar( spider web) karodio (spider) upper chadva jay, bhoi ( on land) padi gabhrai (scare) ……
2.Poem title:aaj aaj bhai atyare … Meaning all work must be done same day and even NOW with smiling face ( Haste Mukhe…)
Harshad. R.Patel
713-570-8556
ગીત મધુરાં ગુંજ્યાં
નમણે નમણાં નયન મળ્યાં,
મન મોતીડાં મલક્યાં
ગીત મધુરાં ગુંજ્યાં(૨)
ચકરાવો લેતાં ચિત્ત ખળભળ્યું
વહાલ ઉરે લટક્યાં
સ્વપ્ન વસંતે સુમન ખીલ્યાં
ગીત મધુરાં ગુંજ્યાં(૨)
બોલ મીઠડે હોઠ મરક્યા
પંખી કલરવ છલક્યાં
રંગોળી રંગાઈ દીપ પ્રગટ્યા
ગીત મધુરાં ગુંજ્યાં(૨)
હોળી રંગો અંગે પ્રગટ્યા
લાલીએ ગાલ ગોરાયા
ચાંદની ધૂએ આભ અંધારાં
ગીત મધુરાં ગુંજ્યાં(૨)
સ્નેહ ફૂલડાં ઉરે હરખ્યાં
ને ઝાકળ મોતી ઝીલ્યાં
ગીત મધુરાં ગુંજ્યાં (૨)
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ખુલી ગયુ દ્વાર ને હુ નીકળી પડ્યો,
ઠંડી ના માહોલમાંય હુ પીગળી પડ્યો,
દરિયો આવ્યો તો ડૂબાડવા મને,
ઝરણુ માની હુ તરી ગયો,
ક્યાં છે રસ્તો મારી શેરી નો ?,
ખુદ ના ઘર નુ ઠેકાણુ હુ ભુલી ગયો,
અતર લાવ્યો તો મુજને છાંટવા ,
પણ સુગંધ આખા શહેર મા હુ ભરીગયો
રાહ હતી જેની એ તો સામે આવે છે,
લો અંતર થી જ એને હુ મળીગયો.
( કવિતા-ઊર્મિગીત )
– vivek tank
ખુલી ગયુ દ્વાર ને હુ નીકળી પડ્યો,
ઠંડી ના માહોલમાંય હુ પીગળી પડ્યો,
દરિયો આવ્યો તો ડૂબાડવા મને,
ઝરણુ માની હુ તરી ગયો,
ક્યાં છે રસ્તો મારી શેરી નો ?,
ખુદ ના ઘર નુ ઠેકાણુ હુ ભુલી ગયો,
અતર લાવ્યો તો મુજને છાંટવા ,
પણ સુગંધ આખા શહેર મા હુ ભરીગયો
રાહ હતી જેની એ તો સામે આવે છે,
લો અંતર થી જ એને હુ મળીગયો.
( કવિતા-ઊર્મિગીત )
– vivek tank
શ્રાધ્ધ
ભાદરવાના કૃષ્ણ પક્ષે પુનિત ‘ મહાલય’ શ્રાધ્ધ
ને છે ખ્યાત દેવ પૂજા શુક્લ પક્ષે આ દેશ
દઈએ પીંડ દાન અમરકંટક પર્વતે ધરતા ભાવ
સદા વરસે શીશે , પિતૃઓની પ્રીતિ વિશેષ
લઈ ખોબામાં તલ પુષ્પ ને કરું આજ સંકલ્પ
સ્મરું શ્રધ્ધાથી નામ ગોત્ર ને તમ દિવ્ય સ્વરુપ
ત્રિકાળ સ્નાન સંધ્યાથી કરું ભાવે આજ પિતૃ પૂજન
થાય અમારું શ્રાધ્ધ ફળદાયી, કૃપા કરો અમ સ્વજન
જાશું ગંગાજી કે નર્મદાજી તટે કે જાશું સરોવર તીર
ગયા, સિધ્ધપુર સરસ્વતીએ નમી અર્પીએ શ્રધ્ધા તર્પણ નીર
પધારો પિતૃલોકથી પંચમહા યજ્ઞે વિશ્વદેવોને સંગ
ઉતારીએ પિતૃ ઋણ ને પામીએ સંસારે સર્વ આનંદ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
hi,
i m teacher. i m writing short stories,bal jodakna,haiku and 108 sai bhajans. i like to publish it.
hi. i like this web site . i also want to create my blog.
pratham bhajan
pratham bhajan tane arpu.
sai natha, sai natha,
tuj bin nathi koi jivan gatha, jivan gatha.
tamari bhakti na range, hu to pagal thai chhu.
namu chhu hath jodi ne.
sai natha ,sai natha.
jivan ma ketla kasto,
tema thi tuj tate chhe,
tuj bahar kade chhe,
sai natha, sai natha.
from: roshani acharya.
i have 108 sai bhajan which i have created.
i have 108 sai bhajan which i have created.
my e- mail is
racharya2001@yahoo.com.
if any publisher is interested to publish it then mail on this email address.
પરખ પ્રકૃતિ
પરખ ને કેટલી પ્રેમાળ છે આ પ્રકૃતિ
સુધા દેવા ધોઈ ધૂપ તો ચંદ થવાય
ભલે કાદવ કંકર ને કંટકોનો સંગ હોય
પણ ધારે તું જો તો મ્હેંકતું ફૂલ થવાય
ભલે દાબે ધરા ને લાવામાં ધખતી કાય
ઘડે સંજોગો જો કસકસાવી તો હીર થવાય
ઝીલી ખારાશ વિશ્વની ઉરે ના રાંક થાય
દીધા મીઠા મેઘલા તો સદા યશ ગવાયા
રુપ પણ ના મળે મોરનું કે ના રંગ હંસનો
મળે આ મીઠડી વાણી તો કોયલ થવાય
અરે માનવ તું ઊંચેરો મુઠ્ઠી થાયે આજ
નક્કી આ ભૂમિ જ ‘આકાશદીપ’ સ્વર્ગ થાય
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
છંદ.. લગા ગાગાલગા ગાગાલગા ગાગાગાલ
નમસ્તે,
હ્રદય ની ભાવનાઓ ને શબ્દો રૂપે રજુ કરવા ની કોશિશ કરી છે.
મારા શબ્દો આપની લાગણીઓ ને પણ સ્પર્શતા લાગશે એવી આશા.
અહીં થોડી ત્રિપદીઓ અને રચનાઓ રજૂ કરી છે.
આપ મારા બ્લોગ ની મુલાકાત લઈ ને બીજી રચનાઓ વાચી શકો છો.
http://antrang.gujaratiblogs.com
આભાર.
-મનીષા
ત્રીપદી:-
વેદના ને વલૂરતાં,ઉઝરડાઈ ગઈ જીંદગી.
દર્દ ની ખાઈ ને પૂરવા માં,તરડાઈ ગઈ જીંદગી.
એક ડગલું જ અમે તો હજુ માંડ્યું’તું,ન જાણે ક્યાં ફંટાઈ ગઈ જીંદગી?
-રચના:-મનીષા
**********
ધનવંતરી પણ કળી ના શકે એવું,
દરદ ભંડારી ને બેઠા છીએ.
કોઇ ની સડક ક્યાથી બનીએ?
ખુદ ની રાહ ભુલી ને બેઠા છીએ.
એક અશ્રુ નું કારણ ના પૂછો,
ભીતર પુરો દરિયો સમાવી ને બેઠા છીએ.
રચના:-મનીષા
*********
ત્રિપદી:-
સ્મરણોં ની છે ના કોઇ નિતીમત્ત,
ના થતી મોસમ ની જેમ એની અવરજવર,
થઇ સમય એતો સાથે ચાલ્યા કરે છે અવિરત…
રચના:-મનીષા
*********
ત્રિપદી:-
તારી રાહ જોવા મા આંખો અમારી ચાતક બની,
પલ પલ ને દૂર હડસેલતા રહ્યા.
અને હર પલ અમને જાણે સદી જેવી લાગી…
રચના:-મનીષા
જીવનપંથ પથરાળ
હરિ તમે ,દેજો અમને ઓથ,
વહાલું તારું શરણું ને સંગાથ
સમય આવે,કરજો રે સાવધાન
અમારી અધૂરી ના રહે આશ
ગાડું મારું હાલક ડોલક થાય
હરિ દીઠો , જીવન પંથ પથરાળ
ટમટમ્યા, શ્રધ્ધા દીવડા અણમોલ
માગું હરિ, જીવન ઝગમગ સમતોલ
જીવન મારું, દોડે અધ્ધર તાલ
રાતલડી લાંબી લાગે રે સરકાર
હરિતમે, હંકારો નૈયા મઝધાર
તારા વિણ દીઠો ના આધાર
ના માગું તારલિયાની ભાત
માગું એક ચાંદલિયો સરતાજ
હરિ મારે, પામવો પૂર્ણ પ્રકાશ
ઝાલી હાથ,પહોંચાડજો મંગલ ધામ
હરિ જોઉં, ઉષાની આયખે વાટ
ઉલેચવાં અંધારાં આ અવતાર
હરિ મારે, હૈયે પ્રગટ્યા ભાવ
ફૂલડે વધાવી નમીએ રે કિરતાર
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
શબ્દના ભાથાના, જો કે તીર છે
હર ગઝલ મારી, અલગ તાસીર છે
દોસ્ત ડૂબકી મારશો તો જાણશો
કેટલા ઊંડા અમારાં નીર છે
આયનો સામી દિવાલે કંઈ નથી
પળ-પળે બદલાય જે, તસવીર છે
નફરતી નામાવલી શોભાવવી
આપણી તો એજ બસ તકદીર છે
કેમ જાણે લાગતું કે દુ:ખ બધાં
તું સતત પૂર્યા કરે એ ચીર છે
કો’ક કહેતું મીર શું માર્યો તમે
કો’ક એવું પણ કહે, તું મીર છે
બાવડાં ઉપર હતી શ્રધ્ધા અડગ
એજ મારા ઓલીયા, ને પીર છે
ના અનુભવ કબ્રનો અમને કદી
એટલે ચહેરો જરા ગંભીર છે
એક છોકરો એક છોકરીને પહેલી વાર જુવે છે, તેના પર ફિદા થઈ જાય છે, થોડ જ સમય માં તેની બધી આદત જાણી લે છે, અને પહેલી નજર નો કહેવાતો પ્રેમ થઈ જાય છે. પણ પછી ખબર પડે છે કે તે છોકરી તો કોઇ બીજા શહેર ની છે, એટ્લે પેલો છોકરો તેને શોધવા તેના શહેર માં જાય છે, એક મુસાફર બની………..ત્યારે આ કાવ્ય આકાર લે છે………….!!!!!
એ ક્યારેક તો મળી જશે એવા ખયાલ માં છુ,
એના જ શહેરમાં બની મુસાફર પ્રવાસમાં છુ,
મારી સુગંધનો અંદાજ થોડો એ કાઢી શકશે,
કેટલાય દિવસથી બની અતર એના સ્વાસમાં છુ,
એક નિશાની મળે એની તોયે બહુ થઈ પડશે,
પગલા ક્યાં હશે ધૂળમાં એના, એ વિચારમાં છુ,
તરસ ના છીપાય મ્રુગજળથી એ તો ખબર છે,
તોયે લઈ ક્ટોરો હાથમાં , એની આશમાં છુ.
- vivek tank
પારસમણિ
શાસ્ત્ર કહે મા કામધેનુ સર્વ ઈચ્છાપૂર્તિ કરે
કલ્પવૃક્ષે માગીએ તો મનવાંચ્છિત ફળ મળે
સ્પર્શે પારસમણિ લોહને તો સુવર્ણ થઈ ઝળહળે
શોધું જગે ભમીભમી, આવો પારસમણિ ક્યાં મળે?
પારસ ,પારસ-પીપળી કેવા સુંદર શબ્દ ઉરે રમે
ક્યારે કિરતારની કૃપા ઠરે ને આ બધું આવી મળે
ત્યાં તો મંદિરે થયો ઘંટારવ, અજબ ચેતના પૂરતો
શ્રધ્ધાથી દર્શન કરતાં હું ધ્યાન પ્રભુનું ધરી રહ્યો
ઋષિ વાલ્મીકિ વદેઃ હતો હું વને રઝળતો વાલિયો
નારદજીએ દીધો જાપ અને રામમય જીવન ભયો
પ્રભુ નામ છે પારસમણિ , નીરખને મારી જિંદગી
ઘડાઈ પથ્થર ઊભો સામે , સ્વયં આજ પ્રભુ બની
સંત કોટી થઈ આ જીવ જો પ્રભુ ચરણમાં રમે
તું જ છે એ પારસમણિ , યુગોયુગોને પળટી શકે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ઈદ નિમિતે હિન્દુ- મુસ્લિમ ની એક્તા રૂપ આ કાવ્ય હુ મારા બ્લોગ પર મુકુ છુ…..
ધર્મો ના નામે માણસે કેટલીયે દિશાઓ બદલી,
એક ચાંદને લઈ હાથ કેટલીયે નીશાઓ બદલી,
હુ મુસ્લિમ ને ઈદ મુબારક , તુ હિન્દુ ને સાલ મુબારક,
પછી તો જુઓ આખી પ્રભાત બદલી,
મારી લાશ દટાઈ કબરમાં ને તુ સળગ્યો ચિતા ઉપર,
છેલ્લે તો વાત અટકી મૌત ના મુદા ઉપર,
મંદિર કહી ઇશ્વર સ્થાપ્યા, મસ્જીદ બની તો ખુદા પધાર્યા,
ખાલી જગાના નામે ઇશ ની સીમાઓ બદલી,
ચાહ્યુ એણે જે નમાઝ માં, માંગ્યુ મે એ આરત ના અવાજમાં,
ખાલી દુવા માંગવાની પ્રથાઓ બદલી,
ભલે ચિતર્યુ ધર્મનુ ચિત્ર અલગ,
પણ પકડી હાથ તૂ હવે પરસ્પર વળગ,
ધર્મના નામે માણસ ના આવા ભેદ શાં ?,
માનવ બની માનવતા રાખીએ આવા ખેદ શાં ?
– vivek tank
નોરતાં
નવલાં નોરતાં ને નવલી છે રાત
ગરબે ઘૂમે આજ ભવાની માત
દઈ દઈ તાળી આજ ગાઓને રાજ
નવ નવ દેવીઓનાં દર્શનની રાત
આવ્યાં આવ્યાં માનાં નોરતાં રે લોલ
નવલે નોરતે ધબૂકિયાં રે ઢોલ
ઘૂમો ગરબે ને દો તાળી રે લોલ
કુમકુમ પગલે માડી પધારિયા રે લોલ…આવ્યાં આવ્યાં..
જામ્યા જામ્યા ગઢ પાવાએ તાલ
સૂણો સૂણો ઝાંઝરના ઝણકાર
હોમ હવન ને ભક્તિના નાદ
માના દર્શને થયા સુખિયા રે લોલ…આવ્યાં આવ્યાં..
રમે રમે લાલ કુકડાની જોડ
ચાચરના ચોકે મા બહુચરના બોલ
ઊડે ઊડે ગુલાલો ની છોળ
ગબ્બરે હીંચે માડી અંબિકા રે લોલ
ગઢ કાંગરે થી (૨) ટહુકિયા મોરલા રે લોલ …આવ્યાં આવ્યાં…
ચૂંદડીમાં ચમક્યા આભલા રે લોલ
મંગલ વરતે માને દીવડે રે લોલ
આવ્યાં આવ્યાં માનાં નોરતાં રે લોલ
નવલાં નોરતે ધબૂકિયાં રે ઢોલ…ધબૂકિયાં રે ઢોલ(૨)
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
રંગ ભરી રમશું રાસ
રંગ ભરી રમશું રાસ, સહિયર મોરી
રંગ ભરી રમશું રાસ
રાધા રાણી ને રમાડે કામણગારો કાન
બંસરીના નાદે ઘેલું ગોકુળિયું ગામ
સહિયરમોરી,મીઠડી કરશું વાત(૨)
હાલોને રંગભરી રમીએ રાસ
ગોવાળ ગોકુળના હાંકે ગાવલડી
ગોપીઓ છલકાવે વહાલ
ઢોલીડા જમાવે તાલીઓના તાલ
સહિયરમોરી,ચાંદની ચમકી આકાશ(૨)
હાલોને રંગભરી રમીએ રાસ
શોભતા મોર પીંછે મનમોહનજી
ખળખળ વહે યમુનાજીની ધાર
ચૂંદડીએ ચમકે તારલાની ભાત
સહિયરમોરી,શરમાવે શામળના સાથ(૨)
હાલોને રંગભરી રમીએ રાસ
ભાવે રમાડે દિલડાં હરખાવે
નટખટ નંદજીનો લાલ
ઝીલે ગોપીઓનાં ભીંના વહાલ
સહિયરમોરી, ઝાંઝરીના રણકે નાદ(૨)
હાલોને રંગભરી રમીએ રાસ
પ્રભુ સંગ ઝૂમે ભક્તોના ભાવ
સહિયરમોરી,રાધાજી છલકાવે લાડ
હાલો હાલો રંગભરી રમીએ રાસ(૨)
સહિયરમોરી,રંગભરી રમીએ રાસ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
DADA DADI NI ICHHAAA….
ચાલો વ્હાલા બચપણ પાછું દત્તક લઈએ
ઢીંગલા ઢીંગલી થઈને બન્ને ગમ્મત કરીએ
દંભી ચહેરા ફોડી નાખી, ઉપર છલ્લા
ભીતર ભીની લાગણીઓને દસ્તક દઈએ
ઘડપણ વિત્યું, વહાલ વિનાનુ કોરે કોરૂં
વ્હાલા થઈને દાદાજીના, ખિલખિલ હસીએ
અમથું અમથું માળા જપ જપ કરવા કરતાં
ગિલ્લી દંડા, પાંચીકાની રમ્મત રમીએ
ગાડી , એસી, બંગલાઓના મુંઝારેથી
ખુલ્લ પગલે, ઠેસ લગાવી પાદર ફરીએ
વસિયતનામા, હુંડી , સઘળા ચેક મુકીને
પાટી ઉપર ધ્રુજતે હાથે મમ્મમ લખીએ..!!
ઘરડાં ઘરથી વાયા વૈંકુઠ દોડ લગાવી
પાપા પગલી કરવા જલદી પાછા વળીએ
રમીએ રાસ
દીઠો એક ચાંદલિયો રમતો આભ
બીજો ચાંદલિયો રમે સરોવર પાળ
આવો ને ભેરુ રંગે રમીએ રાસ
મને ગમે એક ફુમતું તારે પાઘ
એના સંગે રમતી મારી આંખ
આવોને સખીઓ ગરબે ઘૂમીએ આજ
મારા મહેલે ઝૂલે હાથીડાની હાર
જુએ મારા હૃદયાની રાણીની વાટ
આવોને ભેરુ રમીએ રંગે રાસ
એક પતંગ ઊડે ઊંચે આકાશ
સાથે સરકે લઈ દિલડાની આશ
આવો ને સખીઓ સાથે રમીએ રાસ
મારે આંગણિયે હરખે મોગરાનું ફૂલ
વાલમની વેણીનાં કોણ કરશે મૂલ
આવોને ભેરુ બારણે લટકાવીએ ઝૂલ
મારે મંદિરિયે બેઠી પારેવાંની જોડ
મારા મનમાં રમે કોડીલા રે કોડ
આવોને સખીઓ માથે મૂકીએ મોડ
ખીલ્યું એક કેસરિયું ફૂલ રે વાટ
બીજો કેસૂડો મોહર્યો યમુનાજીને ઘાટ
વહાલો ચાંદલિયો ખીલ્યો આકાશ
આવો ને ભેરુ રંગે રમીએ રાસ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ગાંધી આવી મળે
વાણીએ અમૃત ઝરે પણ વેરનાં વિષ વેર્યા કરે
વાતો નીતિમત્તાની કરે પણ કપટ દાવ ખેલ્યા કરે
વહાવી ખૂન નિર્દોષોનાં વાતો મુખે અનુકંપાની કરે
હાય્! છું માનવ પણ ના લજવાવું
આ દુનિયામાં કેમ આમ સૌ જીવ્યા કરે?
વેશ સંન્યાસીનો ધરી, મહાભોગમાં મગ્ન થઈ મહાલ્યા કરે
જેહાદની ભાષા ગજવી , કામ જલ્લાદના જગે કરે
દઈ માનવતાની દુહાઈ ,દાનવ કર્મમાં ખૂંપ્યા કરે
હાય! કેમ ના થાવ ક્ષોભિત,
આ દુનિયામાં કેમ આમ સૌ જીવ્યા કરે?
ક્યાં સંતાયા પયગમ્બર ઓલિયા , કેમ ચૂપ છે ધર્માત્મા ?
નથી ધૃણામાં શાણપણ,કેમ આપણે ડહાપણ વીસરી ગયા
હીંસા છે અગન જ્વાળ,ભસ્માસુર શાન્તીની ભસ્મ શોધે ભલા
માનવમાંથી દેવ ના થયા, પણ શાને પશુ બની રહ્યા?
હાથ જોડી પ્રાથું પરમેશ્વર તને, એક ચીનગારી કોઈ ઉરે જલે
અહિંસાના માર્ગે દોરે તેવો, બીજો ગાંધી આવી મળે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
બે પ્રેમીઓ વર્ષો બાદ મળે છે ત્યારે પ્રેમી તેની પ્રેમીકા ને જુના સંસ્મરણો યાદ કરાવતા કહે છે, ” યાદ કર “
જુની વાત ને એકવાર મનથી યાદ કર,
પ્રેમ આપણો કેવો સર્યો તો એ યાદ કર,
તારી કબુલાત પ્રેમની ને મારી હા પડી તી,
આંખો પર દીધેલા એ ચુંબનો યાદ કર,
ઇશારાઓ થી આંખના વાત છલકાતી રોજ,
હોઠો પર તરસતુ એ સ્મીત યાદ કર,
ભીંજાતી તુ કેવી વર્ષા માં મારી બાહોમાં રહી,
નાક અડાડી સાથે લીધેલા શ્વાસ યાદ કર,
હતો અડીખમ પ્રેમ લાખો મુસીબત સામે ,
પ્રેમ માં મળેલી એ વેદનાઓ યાદ કર.
(છંદ – મનહર )
- vivek tank
કુદરતની સમીપે જઈ,તેની વિવિધતા,
ગૂઢતા અને અસ્ત્-ઉદયનું ચક્ર વિસ્મય પમાડે છે
આ ચીંતનને ગઝલમાં વણ્યું છે
છંદ વિધાન..ગાગાગાલ ગાગાલગા ગાગાગાલ ગાગાલગા
વિશ્વ તારું જટીલ
વિધાતા વિશ્વ તારું જટીલસું કૌતુકોથી મઢ્યું
અલોપાય તત્ત્વે સમાઈ સહજ મહારવ તટે
ઊષા ને મધ્યાન્હ સંધ્યાના છે ભીન્ન વેશો અતિ
મસ્તીથી ઢળે રાતને શીતળતા તું નીરવ રમે
તપ્યો જલધિ તું વિસરવા જગનો ખાર દરિયા દિલે
સંવરે સૃષ્ટિ ઐશ્વર્યથી ને વૈભવ ગુંજારવ કરે
ખર્યા પાન શૂષ્ક થઈ ત્યાંતો સજતી આ કૂંપળો
ખીલ્યાં પૂષ્પ ને બીજ પોષે વિશ્વને ગૌરવ ઋણ્રે
હું જ વામન હું જ વિરાટનો દે દાખ વૃક્ષ બીજનો
થા જે સરળ, મંત્ર જપતું અટ્ટહાસ્યનું પગરવ ધમે
અસ્ત ગૂઢ ને ઉદયના ચક્રે તું હિતૈષી દિસે
ને આ ‘દીપ યાત્રા , ધરે અવિરત કલરવ જગે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ઓલી દિવાળી
અગિયારશ બારશ ને તેરશ ચૌદશ
ખોળું દિવાળી તને વિસ્મયે ચોદિશ
થઈ અણજાણી કેમ તું લપાણી
ઓ અમારી મનગમતી દિવાળી
દીપ જલ્યા છે દ્વારે દ્વારે
ને સંતાડ્યા સ્નેહ અંધારે
શોભે સુસ્વાગતમ ઝૂલતું પ્યારે
ને લટકાવ્યાં છે તાળાં દ્વારે
ને પૂછો મને ક્યાં લપાણી?
ઓલી અમારી ઘરઘરની દિવાળી
સ્વચ્છ આંગણીયે દીપતી રંગોળી
પણ ભમું હું લઈ પરેશાની
નિર્મળ મનથી નથી આવકારા
ને શીદને તું ખોળે દાદાઇ દિવાળી
મેવા મીઠાઈના થાળ છે મોટા
ને દીઠા સબરસ અંતરે છેટા
મથું શોધવા એ કુટુમ્બ કબિલા
કરતા રહેતા સ્નેહ સરવાળા
ને હવે ના પૂછીશ ક્યાં છે દિવાળી?
સાચે જ તને અંતરથી ખોળું
દેવા અજવાળી ભાતે વધામણિ
રાહ જુએ તારી ફટાકડા ઝોલી
આવને મારી વહાલી દિવાળી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
નથી રહયુ મારી પાસે કશુંય ખોવા માટે
ફકત રહી છે બે આંખો આંશુ નિચોવા માટે
પ્રેમ નહિ આપો તો ચાલશે, ૫ણ મને
કશુંક તો એવું આપો પાછળથી રોવા માટે
વિનંતી છે રડી લેજો મૃત્યુ ૫ર મારા
થોડુંક પુણ્ય હોવું જોઇએ પા૫ ઘોવા માટે
મુસ્કાન નથી બનતી, અમથી આ ગઝલો
વેદનાઓ હોવી જોઇએ ગઝલકાર હોવા માટે
- “મુસ્કાન”
…ખુદ પર હસીને
આજ હાસ્ય દરબારે રમીએ …
કવિની કવિતા
ઢળતી સંધ્યા દિસે સલૂણી કેવા સુંદર નઝારા
ધીરે ધીરે આભથી ઊતર્યા , ઠંડી લહેરો લઈ અંધારાં
ટમટમ કરતા વ્યોમ તારલા ભાત પાડીને હસતા
કવિરાજ કહે વાહ કુદરત! કેવા આનંદ ખજાના તારા
દૂર દૂર આકાશ મધ્યે , દીઠો એક તારલો ખરતો
કવિ સહસા બોલ્યા , પ્રભુ સૂષ્ટિ કલ્યાણ કરજો
ખંધુ હસી શ્રીમતીજી ધીરેથી બોલ્યાં , સુણજો
જો બીજો તારલો દેખો ખરતો તો ઘરનો વિચાર કરજો
સાંભળો સારું થયું કે પવિત્ર અગિયારસ છે આજે
વાડામાં પાક્યું હતું પપૈયું , વાળું દીધું પ્રભુએ ભાવે
કવિરાજ હસીને બોલ્યા , આપણા દિન પણ આવશે
કલમ મારી એવી ચાલશે , જમાનો વાહવાહ ગાશે
હસી શ્રીમતી વદિયાં વાણી, મેં વાત સાંભળી છાની
ગાયક નવોદિત કલકારે , આજે ચાની લારી કાઢી
ગાયાં ગાન જામી હવા, પછી લોકોએ પોરો ખાધો
ઘર ચલાવવા, ચાની લારી પર સઘળો આધાર દીઠો
કવિરાજ સપનામાં મહાલ્યા , ખુશ થયા હેરી પૉટર ભાળી
ઊંઘમાં થયા ગાલ ગુલાબી, સવારે પકડીકલમ,ધરી એ જ ખુમારી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
Resp. Dr Dilipbhai
Happy Divali and Wish you very very Happy New Year.
With Regards
Rameshchandra Patel(Aakashdeep)
પ્રભાત નૂતન વર્ષનું
આવ્યો આસો માસ પુનિત ને દીપાવલીએ ઉજાશ ભર્યા
પ્રકાશ પર્વ દેશે સમૃધ્ધિ એવા મા દેવીએ વરદાન ધર્યા
સૂરજ દેવની કરી પરિક્રમા આજ અવનિએ શણગાર સજ્યા
પ્રગટ્યું પ્રભાત નૂતન વર્ષનું ને હૈયે કલરવ ગાન સર્યા
સ્નેહ સબરસે પૂરાઇ રંગોળી ને વાણીએ મીઠાશ વણી
મ્હોંર્યા ભાવ અંતર વિશ્વે ને શુભ સંકલ્પના પ્રમાણ ધર્યા
સુસ્વાગતમ્ શુભેચ્છાએ નિર્મલ મનના આવકાર ખીલ્યા
ઝૂલ્યા તોરણીયા દિલ આવકારે ને અન્નકૂટના થાળ ધર્યા
વ્યોમે ખીલી રંગ ક્યારીઓ ને ઘરઘર આજ મંદિર થયા
ફૂટ્યા ફટકડા હરખ વેરતા ને સમય ચક્રે સંધાન ધર્યા
ભૂલશું વેરઝેર તો પ્રગટે આનંદ એવા કુટુમ્બ ભાવ રમ્યા
આજ હતું તે કાલ થયું ને ‘દીપે નવયુગના મંડાણ ધર્યા
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
દિવાળી
મારું નાનકડું ગામ ,જાણે ગોકુલિયું ધામ
રુડી સરોવરની પાળ,ઝૂલે વડલાની ડાળ
હસે પનઘટના ઘાટ.ગાગર છલકે રે વાટ
દોડી કરીએ દિવાળીએ સ્નેહે સન્માન
કે મારા …આંગણાના થાજો મહેમાન
લાલી છાઈ આકાશ, વરતાય હૈયે ભીંનાશ
માવતરનાં મીઠાં છે ગાન,,ધરે જીવન પ્રસાદ
આદરનાં ઉભરાયે પૂર,મલકે વડીલોનાં ઉર
પ્રકાશ પર્વના છલકે છે પ્રેમ ભર્યા પૂર
ઝીલો ઝીલો હૈયે દોડી આજ ઉમંગી નૂર
શુભ સંકલ્પની જ્યોતી,ભાઈબીજની રે ખુશી
હૈયાને હરખે હીંચોળી, પૂરીએ રુડી રંગોળી
ફટાકડાએ દે જો નવરંગોથી દિવાળી ઉજાળી
ને વધાવીએ નવ વર્ષને વેરઝેર ડુબોડી
કે આજ મીઠી લાગે મારી રુપલી દિવાળી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
…….GAZAL…..
શક્યતાના રણ મહીં દોડે હરણ
ચોતરફ છે છળ કપટનાં પાથરણ
પ્રશ્ન પેચીદો રહ્યો મંઝિલ સુધી
હું ચરણને, કે મને લાવ્યાં ચરણ
સાત કોઠા તો તરત ભેદી શકું
પણ નડે છે લાગણીનાં આવરણ
છે પ્રતિક્ષા ચીજ કેવી, દોસ્તો
ઉંઘમાંયે હું કરૂં છું જાગરણ
એક બીજાને સમજવા અય ખુદા
તું મુલતવી રાખજે મારું મરણ..!!
એક કવન..તને ચરોતર…
ધન્ય હો ! ખમીરવંતા પુણ્ય પ્રદેશ ચરોતર
સેવા કાર્યનો સદાયે કરતા સવાયો ગુણોત્તર
સ્વપ્ન દ્રષ્ટા ને સાહસે ચારુ રત્નો સદા ચમકતા
શ્વેત ક્રાંતિને કલ્યાણ પથે તમે ઝબકતા દીવડા
યશવંતા ઓ ચારુ રત્નો;માન છે,
સાહસને સથવારે માપો ધરતી ગગન
પુરુષાર્થી સાગર દિલ જગવો નસીબ,
ને દાનવીર થઈ સીંચો ચારુ વતન
છે ચરોતરની ધરા ,જાણે સોના ઉર્વરા,
ને મહિસાગર વાત્રકનાં નીર રસે સીંચે
મેશ્વો ,ખારી,મહોર, સાબર ને વરાંસી
સંગ શેઢીએ આ રળિયાળી મા ધરા ખીલે
ઝીલે શ્રી સંતરામ ને શ્રી કૈવલ કૃપા,
જૈન દર્શને ઊંચે ઊઠી,જય રણછોડ વદે
ચરોતરનો ચારુ ના કોઈ એકનો,
પુણ્યવંતો વિશ્વજાતિ થઈ જગે વિચરે
જ્યાં ચરણ ચારુ રત્નોનાં પડે,
અરે મહાસાગર પણ માર્ગો ચીંધે
પૂનમની ચાંદની બની ખીલે આભે,
એને કોણ સીમાડે રોકી શકે?
કેવી શ્વેત ક્રાન્તિ કીધી,ઓ ત્રિભુવન
ભારતમાં આજ દૂધની ગંગા વહે
વિધ્યાનગરથી વિશ્વ ફલકે યશકર્મી
ફૂલની ફોરમ બની વતને અમી પૂરે
અતિથિ આવકારતી સંસ્કાર મૂર્તિ
ચરોતરની દીકરી સદા અગ્રે રમે
જયશ્રી સ્વાંમીનારાયણ ચરોતરી ગુર્જરી
જીવન મંગલે દધિચી ઋષિ દીસે
ચરોતરના ચારુ ચંદ્ર સમ નાયકો., ઉચ્ચ આર્દશોના ધરી ગયા પરમ ઉજાશ
વીર વલ્લભ વિઠ્ઠલને પગલૅ, ભાઈ ભીખા ને એચ એમ રચી ગયા ઈતિહાસ
રમેશચંદ્ર પટેલ(આકાશદીપ)
આવું પણ થાય
હાલીએ હોંશભેર ને દરવાજા બંધ થાય
કોઈને શોધતાં ખુદ ખોવાઈ જવાય
સમયની બલિહારી રાહબર મળી જાય
આવું તો ભાઈ કોક વાર થાય
વરસે વરસાદ ને આગ પણ બૂઝાય
અંદર જલે તો હૈયે મેઘ છલકાય
ગમતી વાતો હરખ ભેર વાગોળાય
આવું તો ભાઈ વારેવારે થાય
નાની વાતોને મોટી પણ થાય
ને મોટી વાતોને નાની પણ થાય
આવું સમજાય તમને મારા ભાઇ
સંતોષનાં સુખ સર્વ કોઠે ઉભરાય
આવું તો તમે ધારો તો જ થાય
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
લેપટૉપ પર આવી કવિતા બની જાય…શ્રી સુરેશભાઈ
i want to know the address of kajal oza vaidya, harish minashru, hardwar goswami, chandresh makwana,
ભગવાનના શ્રીમુખે સંસારના સર્વ સંશયો વિરમી જાય
એવી અલૌકિક દિવ્યવાણીની,સંસારને ભેટ ધરી ઋષિવર
શ્રીવેદવ્યાસજીએ.
ગુજરાતી સાહિત્યમાં કવન રુપે ‘ગીતા સુધા’ પ્રસાદી સૌ પામે ,માટે
ચીંતન, મનન અને અનેક મેઘાવી મહાનુભાવોના દર્શન ઝીલતાં
ઝીલતાં,ગીતા જયન્તી એ ,મા ગુર્જરીના ચરણોમાં પુષ્પ સમર્પિત
કરતાં અહોભાવથી વંદન.
ગીતા સુધા
અઢાર અક્ષૌહિણી સેનાના રક્તથી ભીંજાશે અવની અંગ
કેવો આ મહાસંગ્રામ પિતામહ ગુરુ સ્વજનોને સંગ
હે કેશવ! ન જોઈએ આ રાજ લઈ મહા હત્યાનું પાપ
ગાંડીવ સરે મમ કરથી નથી હૈયે યુધ્ધની હામ
ક્ષાત્ર ધનુર્ધર પાર્થ વદે વિષાદથી વિહ્વળ વાણી
યુધ્ધ અવસરે કાયર થઈ પૂછે , ઓ ચક્રપાણી!
રક્ત રંજિત યુધ્ધ ખેલી શાને કરવો મહા સંહાર
પાપ મોહ અહંકારથી કેમ મણવો વિજયશ્રીનો ઉપહાર
ધર્મક્ષેત્રે કુરુક્ષેત્રે છે દિન માગસર સુદ એકાદશી
શ્રીકૃષ્ણ મુખે વહી દિવ્ય જ્ઞાન ગીતા અવિનાશિની
પ્રબોધ્યું દર્શન પાર્થને અઢાર અધ્યાયે સાતસો શ્લોકમાં
છેદ્યાં સંશય , ઉઘડ્યાં દ્વાર ભક્તિ કર્મ બ્રહ્મ યોગનાં
ધર્મ સંકટ નિહાળું હું , ન સમજાય વિધિની વક્રતા
મનમાં સંશય રમે આ જીવનની કેવી વિંટબણા
સમજ મારી દીઠી કુંઠિત, ભાવિના ભણકારા કરતા રુદન
સુખ દુઃખ જય પરાજયના પડઘા ભાસે ગુંજાવતા ગગન
શ્રી કૃષ્ણ વદે, સુણ અર્જુન સખા, ગીતા છે મમ હૃદય
સોંપી લગામ પ્રભુને હાથ આવી જા તું મમ શરણ
આત્માને અમર જાણ દેહની નશ્વરતાને પહેચાન
થાતું મુક્ત મોહ માયાથી લઈ ગીતાનું જ્ઞાન
સુણ પાર્થ, જીવન મરણને જાણ પૂર્ણ પુરુષોત્તમ હાથ
થા માત્ર નિમિત્ત, કરવાં સઘળાં કલ્યાણી ઈશ્વરીય કામ
અર્પણ કર કર્તાને સર્વ કર્મનાં બંધન, કર્તવ્ય ધર્મ નિભાવ
ત્યજી આસક્તિ, યોગ સ્થિત થઈ લે ગાંડીવ તુ જ હાથ
આતતાયીઓ છે દમનકારી,શિક્ષામાં વિલંબ ન કર પળવાર
જીવન મરણ કલ્યાણ અકલ્યાણનો નથી તુ જ અધિકાર
થઈ નિર્વિકારી , થા અનાસક્ત , આજ તું સ્વધર્મ સંભાળ
નથી પવિત્ર જ્ઞાન સમ આ સંસારે , નિશ્ચયે તું જાણ
થયો મૂઢ પાર્થ, પરિસ્થિતિથી પ્રભાવિત,દીઠો કર્તવ્ય વિમુખ
પરમ લીલાને પ્રગટ કરતાં, શ્રી કૃષ્ણે ધરિયું વિશ્વ સ્વરુપ
તું છે મારો ભક્ત સખા ને , જ્ઞાન વીર ધીર ભૂપ
હું જ કાળ, હું જ નિયંતા, નીરખ પાર્થ મમ મહાકાળનું રુપ
અનંત ઐશ્વર્ય મહાકાળ રુપ જોઈ વિશુધ્ધ થયો અર્જુન
હાથ જોડી નત મસ્તકે અરજ ગુજારે ક્ષમા કરો ભગવંત
છે પારસમણિ જ્ઞાન ગીતાનું , પામ્યો પ્રેરણા પાન
દુવૃત્તિ સામે ઝુકાવવું જંગે , એ જ સમજાઈ જીવનની શાન
જાણ નિશ્ચયે, કહે કેશવ,મારું વચન સાંભળ ઓ પાર્થ
રક્ષીશ સાધુ સંત ભક્તોને છોડી વહાલું વૈકુંઠ ધામ
આ પૃથ્વીપટે અવતરીશ યુગેયુગે, ધર્મ રક્ષવા કાજ
સમય આવિયો,ધર્મ પક્ષે,કર હવે શંખ દેવદત્તનો નાદ
યોગેશ્વર છે સારથિ કુંતેય,લઇ ગાંડીવ નાખ સિંહની ત્રાડ
હૈયે પૂરી પહાડશી હામ , પ્રભુએ પૂર્યા પાર્થમાં પ્રાણ
લઈ ગાંડીવને હાથ , ઉભો થયો માત કુંતાનો ભાણ
સાધુના કરવા છે પરિત્રાણ, વરસાવ જગ કલ્યાણે બાણ
કર ગાંડીવ સર સંધાણ ,ધનુર્ધર યુધ્ધ એ જ કલ્યાણ
જુ એ રથી મહારથી વાટ , યુધ્ધે કર આજ પાર્થ પ્રયાણ
અર્જુન ગજાવ અંબર આણ,મહાભારત માણે શૌર્ય પ્રમાણ
કંડાર પાર્થ વિજયનો પાથ, તારા સારથિ શ્રીજય જગન્નાથ
જય સંગ્રામે દિસજે પહાણ, ધનુર્ધર યુધ્ધ એ જ કલ્યાણ
ધર ધનુષ્ય કર ટંકાર, ક્ષાત્ર ધર્મ કરે પુકાર
લઈ ગાંડીવ કર હુંકાર, છે આણ કુંતેય કુમાર
ધા ધરમની વહાર, બિરાજે ધ્વજે કપિકુમાર
ધન્ય ધન્ય શૂરવીરો, દુઆ દે વસુધા અપાર
તૂટ્યા મોહ કર્મનાં બંધન , ગદ ગ દ્ થઈ પાર્થ ઉવાચ
કર્તવ્ય ધર્મ નિભાવવા દેજો , દૈવી શક્તિ મમ હાથ
ગહન જ્ઞાન લાધ્યું,આત્મા પરમાત્માનો જાણ્યો ભેદ જ્ઞાનેથી
જીવાત્મા છે અક્ષર પણ અભિભૂત મોહ માયા બંધનથી
સત્ ચિત્ત આનંદથી સર્વ જીવ દિસે એકરુપ ને વ્યક્ત
અક્ષરથી ઉત્તમ પૂર્ણ પુરુષોત્તમ નિર્બંધ અખંડ અનંત અવ્યક્ત
જીવન દર્શન જાગ્યું તવ પ્રતાપે ,મોહ નષ્ટ થયો મમ અંતર
શિર જાશે પણ નહીં જાય શાન,મહાભારત ખેલવું મારે યોગેશ્વર
થા અર્જુન તું મહા યુધ્ધનો નાયક , હું છું એનો વિધાતા
તુજ રથ ધ્વજાએ બિરાજે હનુમંત ,થા અગ્રેસર અર્જુન ભ્રાતા
ગુરુ ઢ્રોણનો તું ધનુર્ધર શિષ્ય,વિનયથી લે ભીષ્મપિતાના આશીર્વાદ
હણી અન્યાય અધર્મ ધારકો , ધરણીએ ગજાવ સત ધર્મનો નાદ
આર્પણ તુજને તારી છાયા , પૂરજો હૈયે હામ
શંખનાદથી ગાજ્યું કુરુક્ષેત્ર , ધર્મ ધજા લઈ હાથ
તુજ શરણમાં ચરણે ધરવા , સર્વ કર્મનો ભાર
કર્તવ્ય ધર્મ બજાવવા પાર્થે જોડ્યા પ્રભુને હાથ
તામ્રવર્ણ દિશે અર્જુન , રક્તની છાયી લાલીમા નયન
ક્ષાત્રભૂજા સળવળી થઈ સર્પ , કીધો ધનુષ્ય ટંકાર ગગન
વ્યોમે ગાજ્યા દુંદુભી નાદ, નક્કી હવે ઊતરશે અવની ભાર
શંખનાદે ગુંજ્યા આકાશ, જગદીશ્વરનું મુખ મલક્યું અપાર
સમર્પી આજ જીવન તવ ચરણે , હવે ખેલવો મહા સંગ્રામ
તું છે કર્તા તુંજ ભર્તા , તુજ વિશ્વાસે કરવું મહા નિર્માણ
પાર્થે કીધું સર સંધાણ , જગદીશ્વર ભાખે યુગ કલ્યાણ
‘આકાશદીપ’અરજ ગુજારે ગાજો સાંભળજો ગીતાનો આ મહાતોલ
હૃદયે ઝીલજો યોગેશ્વરના બોલ , પામશો જીવન સુધા અણમોલ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
લાલભાઈના લગન
મઘમઘ મોગરાએ મહેંકે માંડવા,
વાગે શરણાઈ ને ઢોલ
લીલાં તોરણીયાં આસોપાલવનાં
દિલથી આવકારો દઈએ સ્વજન
કે આજ મારે માંડવે(૨)
લેવાયાં લાલભાઈનાં લગન
મંગલ ગીતડાં મનભરી માણવા
અમ આંગણીયે પધારો મહેમાન
ઝબૂકે રોશનીને હરખે નયન
કે આજ મારે મંડવે(૨)
લેવાયાં લાલભાઈનાં લગન
ગોળ પતાસાંના પડિયા છલકાવી,
ફાળકે ફૂલે વરરાજાની ફોઈ
લૂણ ઉતારી,બહેનડી માણે લગન
કે આજ મારે માંડવે(૨)
લેવાયાં લાલભાઈનાં લગન
શાહી શ્રીમંતાઈ શોભાવે સોફા
જોધપુરી જામા ને રજવાડી વાઘા
હસમુખભાઈ હસીહસી વધાવે મંગલ
કે આજ મારે માંડવે(૨)
લેવાયાં લાલભાઈનાં લગન
સપ્તપદીના સૂરો ને પકવાન મધુરાં
ઘોડલે થનગને લાલભાઈ લાડીલા
ભાઈબંધ નાચી ફોડે ફટાકડા ગગન
કે મનભરી માણીએ લાલભાઈનાં લગન(૨)
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
કવિ
પેન લઈને લખવા
ઘણી વખત મથે…
પરંતુ તે ક્યાં એમ આવેછે ?
ક્યારેક
પેનની શાહીખાલી કરેછે …!!
આસાથે એક કવિતા મારી મોકલાવુ છુ ગમેતો પ્રકાસિત કરસો..
… બ્લોગ ખુબ જ સરસ છે.
બ્લોગ પર આવવુ ખુબ જ ગમ્યુ.
હું તમને મારા બ્લોગ પર આવવાનુ નિમંત્રણ આપુ છુ. આપનો પ્રતિભાવ ચોક્કસથી આપજો.
હું આપના પ્રતિભાવની રાહ જોઇશ. {કવિતાવિશ્વ] http://palji.wordpress.com
જીવન ઍટલે સરવાળા,બાદબાકી,ગુણાકાર અને ભાગાકાર.
ભાગાકાર.
સહજ રીતે શીશુ બોલે, ના ગમતા મને ભાગાકાર
દાદા મૂંઝાય,તારા મારાના વાણા કેમ ગૂંથું સંસાર
તણખે તણખા ભેગા કરી બાંધ્યો સુંદર માળ
કલબલાટ સંગ માણ્યું ઘરને ઊંચા ઊંચા અંતરાળ
ભાવે ભીંજાયા , હૂંફે સજાયા લઈ રેશમીયા રુમાલ
સજ્યા સમયે ,મીઠા મદમાતા દઈ વસંતના વહાલ
ભાગ્ય સૌ સૌના લાવ્યા,વ્યવહારે બાપ મતિ મૂંઝાય
અંતરના આર્શીવાદ સરે ને અક્ષે આંસુડાં હરખાય
ગૂંચવે ગુણાકાર ને ભાગાકારે જીંદગી દિસે દુર્બળ
ગમે સરળ જીંદગી, ખળખળ વહેતી નીત નિર્મળ
નથી સઘળું આપણું , ના રહેતું સાથ સદા કાળ
ભોગવ્યું એજ તમારું , એજ સત્ય નમી ને ભાળ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
Thoughts..Micro story of Shri Sureshbhai Jani..Thanks
રમાડતો ભાળું તને
હું દોડાવું જિંદગીને કે જિંદગી દોડાવે મને
ઝાંખું અંતર ચક્ષુએ તો રમાડતો ભાળું તને
આટાપાટા હું રમું ને કોઇ રમાડી જાય મને
હિસાબ કરવા માંડું ત્યાંતો હસતો ભાળું તને
લટકાવું કંઠે યશ ઈલકાબો ને ગર્વથી ભમું
કોઈ ખેંચે ટાંટીયાને સીડી ખસેડતો ભાળું તને
આ મારું પેલુંય મારું કહી રાતદિન મથ્યા કરું
જાય જમી કોઈ તાકડે ને ઓડકારતો ભાળું તને
વાત માંડું સંબંધોની પણ રમાડું સ્વાર્થ સદા
ભોગ ધરી માગું જ્યાં,ભલો શરમાતો ભાળું તને
દેહ મોંઘો માનવનો છે દેવનેય દુર્લભ રે
સત પંથીને હેતે અક્ષરે બોલાવતો ભાળું તને
પ્રેમ કરુણા ને અહીંસાથી જો ઉભરે જીંદગી
યુગોયુગોથી સાચો સારથી થાતો ભાળું તને
વિસ્તરતો જઈ ફૂલી ફાળકે ‘દીપ મોટો થયો
વર્તુળ બનાવી શૂન્યમાં રમાડતો ભાળું તને
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
very good site for gujrati readers.I am impressed.