આપના ગીત/કવિતા મોકલો - Submit A Poem
કવિલોક એ ગરવા ગુર્જરજનોનો ગુજરાતી બ્લોગ છે. એનો એક્માત્ર આશય આપણી માતૃભાષા ગુજરાતીને ઇંટરનેટના માધ્યમ દ્વારા પ્રચલિત અને પ્રચારિત કરવાનો છે. આજના ગ્લોબલ ગામડે ગલીએ ગલીએ ઘુમતા ગુજરાતી ચાહકોને ‘કવિલોક’ માં પધારવા અને એના સહિયારા વિકાસમાં ભાગીદાર થવા અમો અંતરભીનું આમંત્રણ પાઠવીએ છીએ.
આપના પ્રિય કવિ, જાણીતા હોય કે ફ્કત તમારા પરિવાર કે મિત્રમંડળ કે તમારા સુધી સીમિત હોય, તો અમને તેમનો થોડોક પરિચય અને બે-ચાર રચનાઓ કોમેન્ટરૂપે મોકલાવી આપી આ બ્લોગ પર પોસ્ટ કરવા ‘કવિલોક’ નમ્ર અરજ કરે છે.
Please submit your poems or poems of your favorite poets in the COMMENT box below. We are very happy to welcome Shree Sureshbhai Jani on Kavilok as an editor who is an inspirational force for Matrubhasha Gujarati. If you also want to get involved with Kavilok and contribute towards promoting Gujarati poems/poets, please let us know. Let us together give Gujarati poets/poems their due respect them deserve on the World Wide Web.
Thank You.
The URI to TrackBack this entry is: http://pateldr.wordpress.com/post-a-poem/trackback/
Please use the ‘LEAVE A COMMENT’ form below to submit your poem. Then we may publish it on this blog and also on http://www.kavilok.com website.
Thanks for your time.
સદૃગુરુ શ્રી બ્રહ્માનંદ સ્વામીના કિર્તનો
રાગ : ભૈરવી
પદ - 1
પ્રાત: થયું મનમોહન પ્યારા, પ્રીતમ રહ્યા શું પોઢીને;
વારંવાર કરૂં છું વિનતિ, જગજીવન કર જોડીને … પ્રાત:
ઘર ઘરથી ગોવાળા આવ્યા, દર્શન કારણ દોડીને;
આંગણિયે ઊભી વ્રજ અબળા, મહી વલોવા છોડીને … પ્રાત:
બહુરૂપી દરવાજે બેઠા, શંકર નેજા ખોડીને;
મુખડું જોવા આતુર મનમા, જોરે રાખ્યા ઓડીને … પ્રાત:
ભૈરવ રાગ ગુણીજન ગાવે, તાન મનોહર તોડીને;
બ્રહ્માનંદના નાથ વિહારી, ઉઠયા આળસ મોડીને … પ્રાત:
પદ - 2
રસિયોજી રાય આંગણ બેઠા, કોમળ દાતણ કરવાને;
મખમલની ગાદી બહુમૂલી, પાટ ઉપર પાથરવાને …રસિયોજી
આછું જળ જમુનાનું આણ્યું, કંચન ઝારી ભરવાને;
સોના કેરું પ્યાલું લાવ્યા, સુંદર આગે ધરવાને …રસિયોજી
દાસ મળ્યા સહુ દર્શન કારણ, જગને પાર ઉતરવાને;
દાતણ કરતા હરિને નિરખ્યા, તે નાવે ભવ ફરવાને …રસિયોજી
મુખમંજન કીધું મનમોહન, હરિજનનાં મન હરવાને,
બ્રહ્માનંદનો વહાલો ઉઠયા, સ્નાનવિધિ અનુસરવાને…રસિયોજી
http://www.swaminarayan.nu/music/bhajan/kirtan47.mp3
પદ - 3
બાજોઠ કનક તણે અવી બેઠા, નીર ગરમ હરિ નાહવાને;
શ્વેત વસ્ત્ર પહેર્યું એક સુંદર, ભૂધરજી ભીંજાવાને …બાજોઠ
અત્તર તેલ ફુલેલ અનુપમ, મર્દન કરવા માવાને;
અંગ ચોળે ઢોળે જળ ઉપર, રસિયોજી રીઝાવાને …બાજોઠ
સ્નાન કરી ઉઠયા શામળિયો, પ્રેમીજન લલચાવાને;
લલિત નવીન તૈયાર કરી લાવ્યા, પીતાંબર પહેરવાને…બાજોઠ
રત્નજડિત શુભ પાટ મનોહર, ગાદી નવલ બિછવાને;
બ્રહ્માનંદના નાથને આવ્યા, ભોજન કાજ બોલાવાને …બાજોઠ
પદ - 4
જમો જમોને માર જીવન જુગતે, ભોજનીઆં રસ ભરીયાં રે,
પાક શાક તમ સારું પ્રીતમ, કોડે કોડે કરીયાં રે …જમો
ગળીયાં તળીયાં તાજાં તાતાં, કનકથાળમાં ધરિયાં રે;
આરોગો મારા નાથ અલૌકિક, ઘૃત ઝાઝા ઘેબરીયા રે …જમો
કઢી વડી કારેલા કાજુ, રાઈ તણાં દહીંથરીયાં રે;
જોઈએ તો ઉપરથી લેજો, મીઠું જીરું મરીયાં રે …જમો
બ્રહ્માનંદના નાથ શિરાવ્યા, દૂધ ભાત સાકરિયા રે;
ચળુ કર્યું હરી તૃપ્ત થઈને, નિરખી લોચન ઠરિયાં રે …જમો
ધર્મેશભાઈ, સદગુરુ શ્રી બ્રહ્માનંદ સ્વામીના આ જાણીતા પદોનો આસ્વાદ કરાવવા બદલ કવિલોક આપનો અંતરતમનો આભાર માને છે.
hi i m natwar tank from junagadh(gujarat) i m writing sort stories and poems. i m servecing in the life insurance of india in junagadh.
my cont. no. is 9426477037
and add is :- NATWAR K. TANK
89-A.giriraj park,
dipanjali soc.,
timbawadi,
junagadh - 362 015.
here with i m presenting some of my creation.
“hiku”
‘koy ni yaande
udasin ankhoma,
tapke ansu!’
“sher”
‘jivavanu sharnu ame shodhi lidhu chhe,
suva dharti ne aakash odhi lidhu chhe.’
thanking you .
aapno
NATWAR TANK
muktak
drd ni aag ma jalava ni asar to rhevani,
kyarek prem vche kyarek nafrt vche ashar to rhevani.
jiti jvani aasha ma kyark hari jvay chhe,
same kinare malava ma kshar to rhevani.
vijay chaladari
I liked this site very much. I my self have written few Gujarati Poems and published a Collection named “Undhyun”. As the name suggest it contains all the subjects. Unfortunately I have tried few Gujarati fonts but it is very diificult.I Can you give some tips or some site from where I can down load the easiest Gujarati fonts.
Dr. Rashmikant Shah
I liked this site very much. I my self have written few Gujarati Poems and published a Collection named “Undhyun”. As the name suggest it contains all the subjects. Unfortunately I have tried few Gujarati fonts but it is very diificult. Can you give some tips or some site from where I can down load the easiest Gujarati fonts.
Dr. Rashmikant Shah
dear sir,
i am extremly pleased to see yr website.i prepare ebook of snehrashmi i.e. an auotobiography named as snehshrushti(four volume in one book)realesed during his centnary byprof.prasad brahmbhatt with blessings of his holliness shri pramukhswami and preface by late shri k.k.shashtri and published by shri mahendrabhai shah as soon as it will be ready i will send to your site.i would like to give audio cd of his songs reased as snehsur to you.kindly give your address so that i can send it to you
with regrds
siddharth desai
બાબુ ઉફેઁ બીમલ દેસાઈ ના સાદર પ્રણામ….મારું વતન રુપાલ …ગુજરાતના પાટ્નગર ગાંધીનગરથી..૧૫ કિં.મી.ના અંતરે..જે મા “વરદાયિની” ના “પલ્લી” મેળાને…કારણે જ્ગ વિખ્યાત થયું છે.હું ગુજરાત પોલીસમાં છેલ્લા છ વરસથી ફરજ બજાવું છું…રસરુચીથી બિલકુલ વિપરીત વાતાવરણમાં પણ…શબ્દની સરવાણી અવિરત આપ સરખા…મિત્રોને સહકારે નીતરતી રહી છે….જે મા શારદાની ક્રુપા વિના શક્ય નથી…હું નારાજ ઉપનામથી ગઝલ..લખું છુ…ગુજરાતી ગઝલનું બ્લોગ જ્ગત જોયું ..મને મારો સ્વરચીત ગઝલનો …અંગત બ્લોગ બનાવવાની સ્ફુરણા થઇ…જે કોમ્પ્યુટરની ઓછી જાણકારી હોવા છતાં મેં માત્ર કોશીશ કરી.. છે..આપનો સહકાર મળતો રહેશે.એજ આશા.સાથે.મારી ગઝલ વિશે ટીકાને આવકારું છું…જે જરુરી પણ છે…મને વધારે શીખવા માટે…તો તૈયાર છો ને મને સહકાર આપવા….જ્ય ગરવી ગુજરાત…….
દિલનું દર્દ હવે ઘેરું બને છે
મન પણ મેરું જેવું બને છે.
પળ પળ મને ડંખ્યા કરે છે
ઝંખના ઝેરી એરું બને છે.
હ્રદય વચોવચ ચાસ પાડે છે
આ લાગણીઓ પણ ખેડું બને છે.
ખાઈ ખાઈને સમ ભોળપણના
કોણ આટલું ભોળુ બને છે?
નીર નીતરતી કાયાનું કામણ
એક એક અષાઢી ફોરું બને છે.
લાખ યત્નો છતાંયે જીવતરમાં
કયાં આપણું ધાયુઁ બને છે.
કોઈ બને છે પ્રીતમાં પાગલ
ને કોઈ રુપનું ઘેલું બને છે.
શ્રદ્ધા સબુરી ને હો મસ્ત ફ્કીરી
તો દિલ ઇશ્વરનું દેરું બને છે.
“નારાજ” લઈએ જો પીડ પરાઈ
તો ઉપચારો ઘરેલુ બને છે.
http://naraj.wordpress.com
its my personal blog link sir
પૂછે છે જ્યારે તું, ‘હું કેવી લાગું’;
એક બે ત્રણ ગણી, હું ચોખટ ભાણી ભાગું.
જો કહું ‘જેવા પણ છો એવા ગમો છૉ’,
તો કહે છે ‘તમને પૂછવું જ નકામું’.
‘સારી’ કહું તો કહે, ‘વખાણતાંય આવડતું નથી’,
ને છેડે જંગ જો ના ગમતો જવાબ હું આપું.
તુ ખુલ્લે આમ કહે, મારામાં ડ્રેસિંગ સેન્સ નથી,
હું ખાનગીમાં પણ એવું કહેતા ગભરાવું.
તને જોઇએ એવુ, હોય સૌ નજરો તારા પર,
ને ગુસ્તાખી સમજે મારી, નજર જો બિજૂ ઉઠાવું.
બિજાંને તો ટોકે, ન બનતા જોરૂ ગુલામ;
ને મને જાહેર માં તુ આંગળીયે નચાવું.
બિજાની આ શાયરી હોત તો તુ હસી લેતી,
પરાક્રમ મારું છે જાણી, દાણા-પાણી છોડાવું.
હસી-મજાક માં ‘જ્વલંત’, લખતાં લખી તો નાખ્યું,
હવે કયામાત નો વખત વિચારી, તત-પપ થઇ જાવું.
ઘરના નાકે વિતાવેલી હર સાંજ યાદ આવે છે,
એ ગુજરેલ લમ્હોની દિવસ-રાત યાદ આવે છે.
જુવાનીમાં પહેલાં પગલાં અને એ ઘેલા દિવસોની,
એકમેકને કહેવા તત્પર હતા જે, બધી વાત યાદ આવે છે.
નશા અને ધૂઆમાં ઉડાડેલી રાતોથી માંડી,
સૂરજની પહેલી કિરણોથી સજેલી પ્રભાત યાદ આવે છે.
દુનિયાંને બદલવાના નુસખા હજાર ને સો ટિપ્પણીઓ,
આદર્શોની લડાઈમાં મળેલી પહેલી મ્હાત યાદ આવે છે.
કેવી રંગ-બે-રંગી હતી દુનિયાં આપણી!
સપ્તકિરણોના રંગો, સાતે સાત યાદ આવે છે.
દેશ છોડીને યારોથી દૂર ચાલ્યો તો જે દિન,
એરપોર્ટ પરની એ આખર મુલાકાત યાદ આવે છે.
માફી માગી શકુ એટલો સમય કયા મળ્યો,
નહીતર તારે કાજ ચૂટેલ એક એક ફુલ-છોડની માફી માગવી હતી
વેદનાઅોના શૂર વાચા લેવા મંથે છે.
કલમ પણ કાગળ ચિતરવા મંથે છે.
રખેને કોઇ શબ્દો સમજસે એ વ્યથાએ
હાથપણમાં મારા થરથર ધ્રુજે છે.
શબ્દોથી શબ્દો પરથઇ જાય એ,
તો વેદનામારીમાં એ સમાય જાય
વેદનાઅોમારી હુ દુસ્મનને પણના દવ
શબ્દોથી પરજાનાર દોસ્તને કયા દવ
Here is my Gujarati Poem, I don’t know gujarati font is available or not. So here is gujrati kavita in English.
Nayan thi jo male nayan be ghadi,
Dil ma koina utray chhe.
Aankho hoy jo koini darpan sami,
Antarna badha bhed kalay chhe.
Ansh male jo A naynoma prem tano,
kaink saritaona vhen rachay chhe.
Jat hashe jo a koi param tani,
vat dariyani kari chhalkay chhe.
pami jo a sarita panth sagar bhani,
Jojo to khara kevi malakay chhe.
Hello Sureshbhai -
Please post any of my recent ghazals from http://www.ekvartalap.wordpress.com on this site. My intro is also on my blog.
Here is the most recent ghazal:
લહરના લહરના પ્રવાહો અલગ છે, પિગળતો પળેપળ કિનારો અલગ છે
સ્વભાવો અલગ છે, વિચારો અલગ છે, મનુષ્યે મનુષ્યે લલાટો અલગ છે
ગુલોગુલ અલગ છે, બહારો અલગ છે, નજર જ્યાં પડે ત્યાં નજારો અલગ છે
અણુમાંથી સર્જન થયું આ બધું પણ, ગગનમાં સિતારે સિતારો અલગ છે
ક્ષણોની સફરમાં ભલે સાથ હો પણ, રહે યાદ સહુને બનાવો અલગ છે
ઘડી કારમી પણ, વિતાવી હો સાથે, પડે છે જે દિલ પર પ્રભાવો અલગ છે
સખી પ્રેમ મારો, હજુ એનો એ છે, પ્રદર્શિત થવાના પ્રકારો અલગ છે
હવે લાગણી સાથે સમજણ ભળી છે, અને મહેફિલોનો તકાજો અલગ છે
જીત્યો કૌરવોને જે, કાબાથી હાર્યો, પળે પળ વિધીનો ઈરાદો અલગ છે
ક્દી વાંદરો છું, કદી છું મદારી, છે ડમરું તો એકજ તમાશો અલગ છે
(c) હિમાંશુ ભટ્ટ… ૨૦૦૭
Himanshu
Ek hinsak phul…!
Najaro ma teer,
Paapan ma talvaar..
Savaalo pn aniyaada,
Ane javaabo….
…….Dhaardaar..!!!
Ek khoba jevdu dil..
Ne aatla Prahaar..?
Chuki gayeli Dhadkan,
Daghaayela dhabkaar..
Ankhe andhaara..
Ane swapnao na vaar..
Chattaapaat palkaraa..
Kevo gebi-maar..!11
Vichaaro nu vantoliyu..
ek rajkan jeva haal.
Haay..! Ek sashastra Ghaataki humlo..
ane loko kahe chhe..
…Pyaar…??
that was really nice…
my brother is so many beautiful writing kavita plese contec me 9879192795
kabhikhusi kabhigam but No Problem
ફૂલો બની ભલેને અમે તો ખરી ગયા,
ખુશ્બૂથી કિંતુ આપનો પાલવ ભરી ગયા.
પ્રેમાગમાં બળીને પતંગા ઠરી ગયા,
કિંતુ શમાનું નામ તો રોશન કરી ગયા.
નૌકા હતી છતાંય હું ડૂબી ગયો ખુદા!
તરણું લઇને લોક તો સાગર તરી ગયા.
પથ્થર બની હું જોતો રહ્યો કાળની ગતિ,
વર્ષો જીવનનાં પાણી બનીને સરી ગયા.
જેઓની પાસે મારાં દુઃખોનો ઇલાજ છે,
તે આવી ઓર દુઃખમાં વધારો કરી ગયા.
kavilok is the best.
hbahuj sari site chey mubarak
bahuj sari site chey abhinadan
Can u please send me the Poem Nag daman by Narsiha mehta on my email address
કેમછો બધા?
આમ તો ખુબ નાનો છુ એટલે જરુર લાગે તો ટકોર અને ઠપકો આપજો.
હું કાંઇક કે.જી ના નવા નિશાળીયા ની જેમ એક અછાંદસ મુકી રહ્યો છું, આશા છે સ્વીકારશો.
“Vaayaka” - Arjav
પ્રેમની પોથીમાં છે એક જુની કહાણી,
સાંભળો કહું છુ હું ધરા ને મેઘની વાતો.
શું કામ એ મનસ્વી રિસાયો કાંઇ ખબર નૈ,
એના મને રમી રહી વૈરાગની વાતો.
એને મનાવવા વાહલીના નોરા તો જુઓ,
પુષ્પો,વલ્કલ ને શીખી આવી શણગારની વાતો.
મારે તો જવું છે,નહીં રોકઉં હું હવે જો;
એ શિશિર પાછળ નિકળેલાના ખુમારની વાતો.
એ શું ગયો આતો, આખેઆખી મરી ગઇ;
સુમસામ,વંટોળે ચડતી ધૂળ-રાખની વાતો.
ગ્રિષ્મના મદમાં,સુર્ય છાનો રહે શું?
સુકા હૈયે,તીરાડે પડેલા ડામની વાતો.
તરત મળવા દોડે,મેઘ આમતો ખરો પ્રેમી;
સાંભળી હવાના મોઢે પ્રીયાના ચિતારની વાતો.
પ્રાયશ્ચીત નું સૌથી પેહલું ટીપું પડે છે એનું,
બીજાએ પ્રેમ ને ત્રીજે યૌવનના ઉન્માદન વાતો.
મારી સખી આ ધરતી,એની પાછળ કેવી ગાંડી!
ભુલી ગઇ ને ‘ના જશો’ ના વાયદાની વાતો?
આજ તો એ મોસમ છે જ્યારે લોકો વગોવે,
મારી વાહલી ધરાના પ્યારની વાતો.
-આર્જવ
very good
Respected sir,
i like this site very much. i want to publish my poem…plz n4Itara vIna jIvnno koeee[ sar
AhI to 0e za>zva ne j5 to pele par
sukaw© r`ma Aog5I jtu jI>dgInu nUr
v5I lag`Ino 0e ka5 ne d>wna 6oDapUr hStreqa nhI ha4e 0e ka5na ]zrDa bexUmar
AhI to 0e za>zva ne j5 to pele par
mu©Iwr vednane tme Aakaxnu nam d[ dI2u
ddR Aaqr ddR 0e wle tme ]0Inu l[ lI2u
Aeklta na pD0aya Ao!I w3ku 0u inra2ar
AhI to 0e za>zva ne j5 to pele par
n4Itara vIna jIvnno koeee[ sar
AhI to 0e za>zva ne j5 to pele par
ke jyot thai zalhali javani vat chhe,
fani duniya chhodi nikali javani vat chhe.
chhe amno ek chahero ja darpan maru bhala;
khud ne bhuli khuda ma bhali javani vat chhe.
Me Ta.20/9/o7 na roj e mail dvara 12 kavyo mokalya chhe je apane mali gaya hashe. Unicode font chhe. Apno pribhav malye vadhu kavyo makalish. Avajo.
Hoy Vasant Vasant Jevu Ne
Bhitar lage Pankhar jevu
E kone jai no Kahevu
ક્યાં મળે?
આટલા મોહક અને મોતી ભરેલાં ક્યાં મળે ?
ફૂલ પર ઝાંકળથી આ પત્રો લખેલા ક્યાં મળે?
ઉંબરા પર પગ નથી મૂક્યો ને બસ આવો કહે
આ નગરમાં માણસો એવા વસેલા ક્યાં મળે?
ધારણા સાચી પડી આજે તમારૂં આગમન !
બારણામાં તોરણો લીલા બનેલા ક્યાં મણે?
આ અતિથિનાં ભલા સન્માન આદર તો જુઓ
ભર વસંતે અવનવા પર્ણો ઝૂકેલા ક્યાં મળે?
આંખ જો ખુલી તો એની શોધ આરંભી દીધી
જોઉં ઓશિકા ઉપર શમણાં પડેલા ક્યાં મળે?
યત્ન પથ્થરથી કર્યા તો એકનાં કૈ થૈ ગયા
દર્પણોનાં દેશમાં ચહેરા તૂટેલા ક્યાં મળે?
યામિની ગૌરાંગ વ્યાસનાં
બહાર પડનાર પુસ્તકનાં કાવ્યોમાંથી
ગઝલ
હાલ મારા એજ ચાડી ખાય છે
દદૅ છાનું કોઈ ફાડી ખાય છે
શાયરી જીવતા નથી જે શાયરો
શબ્દને ઠાલા રમાડી ખાય છે
ઝૂલ્ફમાં ને પાલવે અટવાય છે
ઠોકરો કેવી અનાડી ખાય છે
કોઈના હાથે ચ઼ડી વીંઝાય છે
લાકડાને ક્યાં કૂહાડી ખાય છે
કૈંકની થાળી ઊજાડી ખાય છે
અન્ન જે આંખે અડાડી ખાય છે
ડો. હરીશ ઠક્કર.
iam surat based ayurved consultant,sending a gazal to you kindly do the needful& oblige,thanks.dr.thakkar
આજે નવરાત્રી
ચલો ગરબા રમીએ
ગરબાની શરુઆતમા આ વંદના કરું છું
या देवी सर्व भुतेषु चिति रुपेण संस्थिता,
शक्तिरुपा, शांतिरुपा, श्रध्धारुपा समातिता,
चेतना सर्वभुतानाम,विष्णु मायेति शब्दिता,
मुक्तिदाता तु या माता,सा मातृचरणे नमः
મારી માતાને ગરબે આજ ઘુમવા આવોને
માના ખોળાનો લેવાને લ્હાવ લાલ-બાળ આવોને
માતાનો ગરબો કે રાસ રાધિકા તણો
ચામુંડા,ચંડિકા કે જગદમ્બા માતનો
લેવાને ઉરના આશિષ વ્હેલેરા આવોને
મારી માતાને ગરબે આજ ઘુમવા આવોને
ઘેર-ઘેર, દેહ-દેહ વિશ્વઆ વિરાટમાં
જલથલને આંબતા આ અવનિ-આકાશમા
સૌએ મુજમાના પમરાટ,માણવા આવોને
મારી માતાને ગરબે આજ ઘુમવા આવોને
ભૈરવી ભવતારિણી મા ચીન્મયી ચિદંબરા,
આદ્યશક્તિ શાંભવીના ભુક્તિ-મુક્તિ લાહ્ણમા,
રણકતા ઝાંઝર ઝંકાર ઝીલવા આવોને
મારી માતાને ગરબે આજ ઘુમવા આવોને
માનું મંદિર મારી દેહલડી દીપતી
સપ્તપ્રાણ દીવડીથી ચિતીમાર્ગ ચીધતી
સાથ જેને ઓપતા ગરવા ગણેશજી
એવી માના ખોળાનો લેવા લ્હાવ ઝુમતા આવોને
Please accept it and read it.
પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ જાણે અજાણે
જાણે અજાણે નામ જો તારું દેવાય તો પ્રભુ
તુંજમાં એ પ્રિય થઈ જાતો
એ તો પામતો અક્ષરધામ.
….જાણે અજાણે
જીવનની આ સુખશૈયામાં તુજને એ ભુલી જાતો
મરણ આંગણે આવે ત્યારે તુજને એ સમરી જાતો
એ તો થઈ જાતો નિરાકાર
….જાણે અજાણે
પ્રેમની પાવક જ્વાળા ન્હાતા થઈ જતો નિષ્કામ
અંત સમયની અટારીએથી તુજમાં એ વિસરાતો
એ તો લાગે છે પ્રેમાળ
….જાણે અજાણે
હું છું પામર જીવ છતાં પણ ભક્તિમાં છું સંધાણો
પ્રદીપના હૈયે ભક્તિ લાગી મુક્તિ મેળવવા કાજે
આવ્યો સમાવા કાજે
….જાણે અજાણે
સાચી માયા શામળા તારી બીજી મિથ્યા લાગે
સંતતણો સથવારો મળતાં મનડું મસ્ત છે લાગે
ભવના બંધન છુટતાં લાગે
….જાણે અજાણે
==============
dear DR Dilipbhai,
Kolambus and inclusion of Indian philosophy
in your poem makes an evergreen creation.Congratulation
for your globle noble thought.
Rameshchandra Patel(Akashdeep)
samagra team ne hardik abhinandan !
aatla s-ras sampadan badal ane aatla saras prakashan badal !
Dear Dilipbhai, Namaste… Saal Mubaarak!
you may put any poems from my blog… http://www.urmisaagar.com/urmi
one is here…
તારી હયાતીની મને કોઈ નિશાની દે,
ઈશ્વર મને જ શોધે તું, એ જીન્દગાની દે.
ખીલીને અહીં હું પણ ખરું, એમાં નવું છે શું?
ઉજડીને પણ ખીલી શકું, નોખી કહાની દે.
સીધા હશે જો રસ્તા તો શક છે ભૂલી જઈશ,
વિસરું કદી ન હું તને, ઠોકર સુહાની દે.
મથુરા બન્યું છે જોઈ લે, આ મારું ધૃષ્ટ મન,
ગોકુળ બનાવી તું મને રાધા દિવાની દે.
કાયમ રહે જો ચુસ્ત, શું એ કાફિયા ગમે?
થોડાં કરી દે મોકળાં, એને રવાની દે.
Regards.
ओ मेरे राम.
प्रदीप ब्रह्मभट्ट
तेरे नाममे पाया सब संसार ओ मेरे राम
नाम तुम्हारा,काम हमारा,होगा वैसे पार
…ओ मेरे राम.
जगकी चिंता करतेकरते होगये हमबदनाम
तबनाम तुम्हारा लेकरही,हम पुरेगये भान
…ओ मेरे राम.
शरणमेंआकर सबकोजीना मनकर्मओर प्राण
तुझकोपाकर सबकोपाया करदु नीजको दान
…ओ मेरे राम.
जीवनके सुख पैयोको हमचले चलाये आज
दुःखकीआती कोइचिनगारी उसे करदेते पार
…ओ मेरे राम.
@@@@@@@@@@@@@
જોબન જેવું
જૉબન જેવું જગમાં,કોઇ દિઠું ના આજ
અંગ અંગમાં ઉછળે કંઇક અજબ ગજબનું રાઝ
દૂર ગગને માંડુ નજરું,મીઠા ભાળું સાદ
ઢોલ ધબુકે અંતર હરખે,ઝરમર વરસે નાદ
કુવા કાંઠે નદી તટે,છલકે ગાગરે પ્રીત
મન મોગરો મ્હેંકે મ્હેંકે,ગાતાં ગાતાં ગીત
એકલ ખૂણે એકલ પંડે,એકલુ હરખે મુખ
સ્વપ્નમાં શણગાર ધરુંને, સ્વર્ગનુ ભાળુ સુખ
હું હસું ને હસે જગ, મલકે યૌવન હીર
સાગર તીરે મોજાં ઉછળે, મનડું થાયે અધીર
કોઇ આવી દિલમાં વસે, રમે અંતરે આશ
જોબન જેવું જગમાં કોઇ ના દીઠું ચોપાસ
જોબન જાતાં વાર ના લાગે, માણીલો મલકાટ
ઝીલો જીં દગીએ,મસ્તીલો રંગીલો જોશીલો ચ ળકાટ
રમેશપટેલ(આકાશદીપ)
અમે રે ઉંદર
નથી શૂરા અમે સિકંદર
નથી ધનુર્ધર ગજવતા અંબર
છતાંએ અમે મગરુર તવંગર
લપાતા કોતરતા અમે રે ઉંદર
કેસરીની હાકોથી અમે અજાણ્યા
ના હાથીની વિશાળ કાયા
છતાંએ આરો ગીએ નીત મેવા
સમાજે પોષેલા અમે ઉંદર એવા
નથી સંત કે નથી નેતા
છતાંએ ઘરમાં સઘળું લાવીદેતા
રાજપાટના વૈભવ ભોગવીએ સુંદર
સરકારી ખાતાના લાડીલા ઉંદર
પહેરીએ કાળાં ચશ્માં આંખે
ફુંકીફુંકી કાતરીએ સૌને વહાલે
પ્રસાદ મળે અમે રીઝતા સુંદર
કળિયુગના અમે અવતારી ઉંદર
અમને લાગે સિંહ બિચારા વગડે
કરવા ક્ષુધા તૃપ્ત ફરે અંધારે
માગું હરિ ભાવધરીને અંતર
ભવોભવ બનાવજો કળિયુગી ઉંદર
Dr Dilipbhai/ sureshbhai
both poems of Rameshbhai, amere unadar and jobanajevu
found delighting. vyanga kavan is laughing medicene.really really enjoyed meaningful words.
Pragnsh Patel
નમસ્કાર,
કવિલોક સાથે ઘણાં વર્ષોનો ઘરોબો છે મારો !
અવાર-નવાર મારી ગઝલો પ્રકાશીત થઈ છે !
આ સાથે
મારાં બ્લોગની link પ્રસ્તુત છે
આશ છે,આપને ગમશે જ.
ડૉ.મહેશ રાવલ
http://navesar.wordpress.com
http://www.drmaheshrawal.blogspot.com
Shri Rameshbhai,
your poems are meaningful. We enjoyed “Amere under”
and azadi. please, place all poems of Akashdeep put togather in kavilok. can you Dilip bhai upheld our request?
thanks, Pratima
ભારતને ભારત રહેવાદો
મનની શાન્તી સકળ સુખદાતા,
જગ ચેતના જગવવાદો
આવો બંધુ અવાજ ઉઠાવો
ભારતને ભારત રહેવાદો
પુણ્ય ભૂમિએ પ્રગટ્યું દેવત્ત્વ
સારા જગે મલકવા દો
અહીંસા એ આધાર જગતનો
કરુણાથી છલકવા દો
હીંસા અત્યાચાર અકલ્યાણી
માનવને માનવ રહેવાદો
ઉપકારોના મેઘ અવની એ સીંચો
વનરાજીને મ્હોંરવા દો
પશુ પક્ષી અબોલા જીવડા
પુરક બનશે પથરાવા દો
સૌના સુખે થાશો સુખીયા
ભાવ ઉરે છલકાવા દો
સરીતામાંથી સાગર થૈ મ્હાલો
સપ્ત ખંડે સંવરવા દો
મીઠા બોલે દો આવકારો
સુધા સ્મીત રેલાવા દો
બુધ્ધી બળથી વિકાસ કેડીએ
સુખ શાન્તી પથરાવા દો
પાપ મારગેથી પાછા વળો
પ્રતિક્રમણને પ્રગટવા દો
અખીલ બ્રહ્માંડનો એકજ ઈશ્વર
બની સંતાન શોભા દો
સારું સારું ગ્રહણ કરીને
અનંત સુખને સથવારો દો
રમેશ પટેલ {આકાશદીપ}
કેમ આપણે આવું ના શીખ્યા?
તપ્યા રવી કે તપ્યા સાગર,મેઘ બનીને મહાલ્યા
પોલે વાંસે પૂર્યા પવનને,બંસરી થઈને બોલ્યા
કેમ આપણે આવું ના શીખ્યા?
પડખાં ઢાંકી,દોરીએ બાંધ્યા,તો ઢોલ થઈ ધબૂક્યા
રાત ઢળી પૂનમ પ્રગટી,રાધા કાનજી રાસે ઘૂમ્યા
કેમ આપણે આવું ના શીખ્યા?
ધરણીએ બીજ દબાયા,હૂંફે જાગ્યા, પુષ્પો થઈને ખીલ્યા
સરીતા નાથી તો જળાશયો ઝૂમ્યા,વગડા લીલા મ્હોંર્યા
કેમ આપણે આવું ના શીખ્યા?
સ્વપ્ને દિઠા મલકાટ મિલનના,ગાલે રંગો ગુલાબી છાયા
શબ્દો સર્યા,મળી પ્રાર્થના,જીવન સંસ્કાર થઈને ખીલ્યા
આપણે દેખાદેખી કેવું શીખ્યા
પંખી સંગે હળવે હળવે,ગાતાં તમે કેવું શીખ્યા
કેવા શાણા દિઠા, કોણે કોને ઝીલ્યા ભાઈ કોણે કોને ઝીલ્યા.
રમેશ પટેલ (આકાશદીપ)
કોણે કોને ઝીલ્યા
ઉષા ખીલી કે ખીલ્યું આભ
કોણે કોને ઝીલ્યા?
કેમ આપણે આવું ના શીખ્યા?
તપ્યા રવી કે તપ્યા સાગર,મેઘ બનીને મહાલ્યા
પોલે વાંસે પૂર્યા પવનને,બંસરી થઈને બોલ્યા
કેમ આપણે આવું ના શીખ્યા?
પડખાં ઢાંકી,દોરીએ બાંધ્યા,તો ઢોલ થઈ ધબૂક્યા
રાત ઢળી પૂનમ પ્રગટી,રાધા કાનજી રાસે ઘૂમ્યા
કેમ આપણે આવું ના શીખ્યા?
ધરણીએ બીજ દબાયા,હૂંફે જાગ્યા, પુષ્પો થઈને ખીલ્યા
સરીતા નાથી તો જળાશયો ઝૂમ્યા,વગડા લીલા મ્હોંર્યા
કેમ આપણે આવું ના શીખ્યા?
સ્વપ્ને દિઠા મલકાટ મિલનના,ગાલે રંગો ગુલાબી છાયા
શબ્દો સર્યા,મળી પ્રાર્થના,જીવન સંસ્કાર થઈને ખીલ્યા
આપણે દેખાદેખી કેવું શીખ્યા
પંખી સંગે હળવે હળવે,ગાતાં તમે કેવું શીખ્યા
કેવા શાણા દિઠા, કોણે કોને ઝીલ્યા ભાઈ કોણે કોને ઝીલ્યા.
રમેશ પટેલ (આકાશદીપ)
બહુ જ સરસ્ પ્રતીભાવો મળ્યા. અભીનંદન.
શ્રીસુરેશભાઈ જાની
આદર સાથે પ્રણામ,
કવિલોક વેબ સાઈટમાં આપની કલમના અમી, અમારી કાવ્ય રચનાઓને બીરદાવતાં,
અમારામાં જોમનું સીંચન કર્યુ છે. મારા નવા કાવ્ય સંગ્રહ “ત્રિપથગા” ના પ્રકાશન
માટે આયોજન થઈ રહ્યું છે.પ્રથમવાર જ આરચનાઓ કવીલોક માં આપી અને આપે
બિરદાવી માટે ભાવસાથે આભાર. કવિલોક દ્વારા નવા ગુજરાતી પુસ્તકો ,સાહીત્ય
સંસ્થાનોમાં વિતરણ કરવા માટે સૌજન્ય સ્કિમ હોય તો માહીતી આપશો.
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
સિન્ધુના બિન્દુથી
આભે ઘનઘોર વાદળાં રે ગાજે
લઈ દરિયાના ઘેરા ઘૂઘવાટ
શીતલ સમીર નો સંગ જેવો લાગ્યો
મેઘ થઈ આવ્યાં પાતળ
ધરતી મેહૂલીયાના સુભગ મિલને
મદમાતી ધરતીએ પ્રગટી સુવાસ
ઋજુ ભર્યા હૃદયે જાગ્યા સ્પંદનને
મખમલીઓ માણ્યો ઉજાશ
ફૂટ્યા હેત અંકુર સિંધુના બિંદુથી
ગરજીને વરસીને વાવી વસન્ત
મોતીડે વધાવું ગેંહકતા મોરલા
બંધ ઓરડામાં ઘૂઘવ્યો દરિયો અનંત
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
રમેશભાઈ અને કવિલોકને ધન્યવાદ.ભારતને ભારત રહેવાદો,ઉત્ક્રુષ્ટ રચનાઓ સમયાંતરે
જ મળેછે.કેટલો સુંદર ચિંતનશિલ વૈભવ વિચાર.તમરી રચનાઓ વિવિધતા સભર છે
વિતલ
રમેશભાઈ,
કવિલોકમાં આપની સુંદર રચનાઓ વાંચી આનંદ થયો.આપના “ઉપાસના” કાવ્ય સંગ્રહના
વિમોચન સમયે .કરોના માં મળવાનું બનેલ. સુંદર પુસ્તકને ગુજરાતની શાળઓમાંની લાયબ્રેરીમાં આપે ભેટ આપવાનું આયોજન કરેલ ,તે બહ્ય્ં ગમ્યુ.ધન્યવાદ.
પ્રવિણ શુક્લ
બાળગીત~ખુશી
નામ મારું છે ખુશી, ખુશી ખુશી હું બોલું
એક બે ત્રણ વદું તો, બા દાદાને લાગે વાહલું
વન ટુ થ્રી કહું તો,મમ્મી પપ્પાને હસતા ભાળું
ખુશી ખુશી હું બોલું
બા દાદા કહે વારતા, શિયાળ કાગડો પુરી
મોમ કહે હોલ્ડ માય હેન્ડ નહીં તો પડશે ભૂલી
રમતાં રમતાં ઊંઘું,ઊઘમાં હસું થોડું થોડું
ખુશી ખુશી હું બોલું
બા બનાવે મારા માટે રોજ રોટલી શાક
મોમ ડેડી સાથે ભાવે મુજને પ્યારા પિત્ઝા ને કોક
ખાઉ થોડું બગાડું ઝાઝું,તોય વહાલ કરે રુપાળું
ખુશી ખુશી હું બોલું
બા કહે ફ્રોક પહેરી ,તું મજાની ઢીંગલી જેવી લાગું
શોર્ટ ટી ~શર્ટ પહેરી, મમ્મી સાથે હાઈ ફાઈ માં ભાગું
રોજ રોજ નાવલી વાતું, હસતી રમતી માણું
ખુશી ખુશી હું બોલું
બા ગવડાવે માના ગરબા, દાદા શીખવે હાથ જોડીને રામ
મમ્મી પપ્પા ઊપડે કામે, બોલાવી બાય બાયના જાપ
હસી હસી હું રમું ભમું,થાકી દાદા પાસે દોડું
ખુશી ખુશી હું બોલું
વાત કહી મેં મારી છાની ,બોલો તમને કેવી હું લાગું
નામ મારું છે ખુશી, ખુશી ખુશી હું બોલું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ) ઉપાસના કાવ્ય સંગ્રહમાંથી
ધરમ
તારો ધરમ મારો ધરમ,
ધરમની વાતો કરી છોડો ધરમ,
મનમાં હીંસા, નયનમાં દ્વેશ
કરુણા વગરનો કેવો ધરમ.
ઉરમાં ના લાગણી, લોભની છે માગણી
સ્વાર્થની રમણતામાં કેમ પામો ધરમ,
અપકાર કરતાં ના ખટકે દિલડાં ,
તો ધરમ નો શો જાણ્યો મરમ.
વતનની શાખ, જનેતાની લાજ,
શીર સાટે તોલે એજ સાચો ધરમ,
ત્યાગની મહત્તા, તપની સાધના,
જીંદગીમાં જાણો તો માણો ધરમ.
વાણી વર્તન, પ્રભુને અર્પણ્
સકળ હીતે રાજી એજ પ્યારો ધરમ,
માનવી થઈને માનવને ચાહવો,
એજ સંસારનો દૈવી ધરમ.
રમેશ પટેલ(આકશદીપ)
મારા લગ્ન સમયે (ડીસેમ્બર-૨૦૦૦), મારી સ્વરચીત કવિતા પિતાશ્રી રમેશચંદ્રનેઆપેલી.
તેમણે તેમના કાવ્યસંગ્રહ “સ્પંદન”માં પ્રગટ કરી ,મને અર્પણ કરેલ.દીકરીના મનોભાવ સૌને
જરુર ગમશે.
શરણાઈ ના સૂર
શરણાઈના રેલાતા સૂરછે,
આંગણે લીલાં તોરણ છે.
જુઓ આજ એક,
વહાલી દીકરીના લગન છે.
આંગણે રમતી હતી,
વાતે વાતે રીસાતી હતી,
કાનમાં આવીને ફરિયાદો કરતી હતી.
હસતાં-રડતાં મોટી થઈ,
આવ્યું એને યૌવન છે.
જુઓ આજ એક
વ્હાલી દીકરીના લગન છે.
છે ઘર સજેલું આજે,
બધા કેટલા હસે છે.
વારંવાર દીકરી પાસે,
મન જવા માંગે છે.
અરે વગાડો ઢોલ,
વગાડો શરણાઈ
કે ટપકું થતું આંસું કહેછે,
હા ,આજ મારી
વહાલી વિતલનાં લગન છે.
વિતલ પટેલ(બ્રુન્સવીક,જ્યોર્જીયા)
I am sending gujarati poem from my own book XITIJ. As I have no gujarati fonts, I am writing the same in english.
Achanak Ek Sapnu jagavi gayu aaje,
Yaado na Sagar Ma dubavi gayu aaje,
Bhulavi didhi ti ame vatan ni E yaado,
Rachya rahya pardesh ma bhooli gani wato,
mati ni e sugandh relavi gayu aaje………..
Paadar uper ubhelo Vadalo Yaad aviyo,
Mandir na Ghant no E naad Yaad aviyo,
Kahi aarti na bol samdavi gayu aaje,………
E bhor ma kukkda no saad yaad aviyo,
kichud kichud kuva no saad yaad aviyo,
panihariona payal khankavi gayu aaje………
E umbare ubhela mavtar aaje yaad chhe,
viday karti sau sahiyar aaje yaad chhe,
viday ni e vashmi yaad mehkavi gagu aaje………
dear readers of kavilok,
i am a new comer in this field……I have put my creations on my blog…. http://www.jkshabdasoor.blogspot.com
kindly visit my blog and give your suggestions and comments so that i can improve myself…..
thanks….dr.jagdip nanavati
kavilok mate aa mari paheli rachanaa mokalu chhun…
લખ્યો કાગળ મે મૌનની જબાનમાં,
એને ઉકલી જાજે તું તારી સાનમાં….
લખ્યો કાગળ મે મૌનની જબાનમાં…..
સંબોધી સુરજના પહેલા કિરણોથી
લીધાં ઉગતી ઉષાના ઓવરણા,
જતમાં લખવાનું કે, તું ઝાકળ ભિનાશ
તને ઝુલાવે કૂંપળના પારણા,
પછી પંખીડા ગાય તારા કાનમાં……
લખ્યો કાગળ મે મૌનની જબાનમાં…..
વાવડમાં વરસાદી વાદળ બિડ્યાં ને
બિડ્યાં યાદ કેરા કંકુ ને ચોખા,
છતરીયે હોય છતાં ભિંજાવું હોય
એવા મોકલું છું ઓરતા અનોખાં,
સાવ નીતરતી રહેજે તું તાનમાં……
લખ્યો કાગળ મે મૌનની જબાનમાં…..
ગમતાં કેસુડા તણાં રંગ તમે પૂરજો
ને કોરાં કાગળને ઊજાળજો,
પરબિડીયે ચોંટાડ્યું સરનામુ ’હેત’
એને હળવેથી હૈયે સંભાળજો,
તારો લિખીતંગ નથી હું હવે ભાનમા…..
લખ્યો કાગળ મે મૌનની જબાનમાં….
દિલથી દિલમાં ઉતરી જાતી
આંખો પળમાં સમજી જાતી
રંગો પીંછી કાંઈ હતું નહીં
મનને પાંપણ ચિતરી જાતી
નજરૂ મળતી ચાર હજુ ત્યાં
હૈયુ આખું ઠલવી જાતી
જેવી તેવી પીઠ નથી આ
સઘળા મિત્રો જીરવી જાતી
આંખો મારા બાદ તમારી
છાને ખુણે નિતરી જાતી
વાહરે વાદળીઓ
રોષે રમે દાદા સૂરજ ગગન
ઉના તે વાયરે શેકાયા તન
તપી રે ધરતીને તપ્પા તરુવર
કરમાયા કામણ ને રુએ સરોવર
દૂરદૂર વ્યોમે વીચરે વાદળી ભલી
વીચારે ભેગા મળી ઢાંકીએ ધરતી
કાળિ ભમ્મર વાદળીઓ થઈ રે ડુંગર
દિધો પડછાયો પાથરી ગગને ચાદર
દઈને છત્તર વરસ્યો અંતરનો સ્નેહ
અમીરસ સીંચીં મલકે આભલેથી મેહ
વાહરે વાદળીઓ દાદાને દિધો હુંકાર
સવાયા સંતાન થઈ કીધો જયકાર
આભલું આવી રમે સરોવર મોજાર
ઝીલે કેવું પ્રતિબીંબ હરખી અપાર
વદે સૂરજ દેવ વંદી કિરતાર
કેવા ઉપકારી બંધને બાંધ્યો સંસાર
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
નીંદર
બાળા રાજા માણે મીઠી સુખવંતી સુંદર નીંદર
વાહ વિધાતા લહેરાવે કેવો કરુણાથી સુખ સમંદર
માને ખોળે પ્રેમ પાલવડે મલકે નાનું જીગર
રમવું જમવું હસી છોડવી જગની જૂઠી ફિકર
અણસમજુને મળે કેવી જગની જાદુઈ સેવા
કૃપાનીધિએ દિધા કેવા સુખ નીંદરના મેવા
દિવા સ્વપ્નોમાં સરકી નીરખું સપ્તરંગી રે વાતુ
સમયને કાંટે ઘૂમે જિંદગી,રાત દિવસ નાથોભુ
ભણીગણી સુખ સાહેબી મળશે,વદતા પોથી પઢતા
સૌ ઉંઘતા ને અમે જાગતા,ભણતરના ભારે દબાતા
સમજણ વધી નીંદર છૂટી,જાણે અજાણે ખમીએ શિક્ષા
નયનોની નીંદર ધોતા લઈ પાણી,કાલે છે પરીક્ષા
ધંધોં પોતીકો કે કરીએ નોકરી,નવો જમાનો હસતો
મોટા થયા ભાઈ, છોડો આળસ,રોજ સવારે દોડો
કામ કરે એ આગળ આવે,દુનિયા ડહાપણ દેતી
જાગવું એજ જિંદગી,હસીહસી વીજ વદે ઝબૂકતી
અજવાળા અંધારાના ભેદ ભૂલીને,જોશે જિંદગીને જોતરતા
ટકે ટાલીયા આંખે ચશ્માં ધરી બાળા રાજાને નિહાળતા
બંધ ચક્ષુએ મરકી મરકી, શીશુએ ભાવ દર્શને ઝબોળ્યા
ઊંઘતા ના આવડ્યું તમને તો,ખાક જીંદગી જીવ્યા
સંતવાણી સમરી રે હૈયે,શોધવા નીક્ળ્યા સુખની જડિબુટ્ટી
છૂટે સંકલ્પ વિકલ્પ તો ભાળો આયખે નીંદર સુખની
રમેશ પટેલ(આકાશ દીપ)
ઝરમર ઝરમર સંધ્યાએ, મન મોરલાનો ગેહકાટ હતો
એ ભીંનીભીંની સુગંધે, ધરતી આજ ખુશહાલ હતી
ઊંચી મેડીએ ભીંના અંગે,સ્નેહલ સાજનનો સથવાર હતો
મેઘ ધનુષના રંગે પ્રીતડી,હરખ ધરી છલકાતી હતી
વ્યોમ વાદળો હરખપદૂડા,પ્રેમ રાસડે રમતા હતા
છબછબ કરતી છૂપી પ્રીતડી મદહોશે મલકાતી હતી
વરસાદના ભીંના ઉમંગે,આંખોમાં પ્પાર તરવરતો હતો
છમછમ નાદે ઝાંઝર સાદે,હથેલીઓ મેઘ ધારાને ઝીલતી હતી
શરમાળી ટપલી દેતા વાલમ,ઘેલી આલમ સંગ રમતા હતા
મિલનના મધુર ઉમળકે,ભાન ભૂલેલી મસ્તી ખીલતી હતી
નયન હોઠના મીઠા કામણ,જીવન ઝૂલાએ ઝૂલતા હતા
કાજળ કાળી ભાવ છલકતી,રાત રઢીયાળી હસતી હતી
હોઠના જામ છલકી છલકી,વાવાઝોડાના એંધાણ દેતા હતા
ભીંનીભીંની અંગ સુગંધે,રંગીલી યુવાની તરબોળ હતી
ધરતી નો એ સાદ હતો, આતો મારો રંગીલો વરસાદ હતો
કોણે કિધું એ વરસાદ હતો,એતો યૌવનનો ઉભરાટ હતો
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
પતંગ…..
(જાગને જાદવા……
સ્નેહને તાતણે વ્હાલને વાયરે
અખિલ બ્રહ્માંડમાં જો ઉડી જાય રે
રંગ માનવ તણો જો પતંગે ચડે
ધ્રુવ તારક સમો સ્થિર થઇ જાય રે
ના ચળે કોઇથી, ના ડૂબે કોઇ દિ’
વિશ્વ માં સર્વદા ઝળહળી જાય રે
ષડરિપુ ક્યાંકથી ઘોર આવી ચડે
પ્રેમની ધાર થી કાપતી જાય રે
દોર જીવન થકી ,કાપ જ્યારે હરિ
દૂર અવકાશમા ઓગળી જાય રે
પતંગ પર્વ
પતંગ પર્વે મસ્ત ઉમંગે, હવામાં હરખના જંગ
પવન સપાટે આકાશે મલકે,ફુલ ગુલાબી રંગ
ચઢી છાપરે હિલોળા લેતું નગર દેતું સાદ
વાયા વાયરા ને હાલ્યા પતંગ,ઊંચે ઊંચે આભ
પતંગ બાજો પેચ લડાવી,લપટાવે આનંદ અંતરીયાળ
આકાશે જઈ હૈયું હરખે, જોઈ તોફાની ઢાલ
નયન નખરાળાં ગોગલ્સે ઝીલે,હસતો ખૂલતો પ્પાર
ભૂલકાં મોટેરાં સાથે માણે,લાખ લાખેણો લાભ
લઈ રંગીલી દોરી ફિરકી ગગન ગજાવે મોજ
પવન પાવડી હરખ પદૂડી, ખોજે પ્રતિદ્વંદીની ઝોલ
પતંગ રસીયા દોરી ખેંચી મચાવે સમરાંગણના શોર
કાપ્યો કપાયાના નાદોથી ગગન ભાવ વિભોર
ઉત્તરાયણે સૌને વહાલી જલેબી ઊંધીયા ઉજાણી
સર્વધર્મનું સહિયારું પતગ પર્વ,લાગ્યું રે ગુજરાતી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
હાથ છે કે શિવ તણી શ્રધ્ધા, કહે
ટેરવે કાં શબ્દની ગંગા વહે ?
ત્રસ્ત છું આ મૌનના ઘોંઘાટથી
કાન, ક્યાં કલરવ હવે સુધ્ધા સહે
મુખવટો બદલ્યા કરી સંબંધનો
લાગણીઓ સ્વાર્થના વશમાં રહે
પાર પેલે શું હશે, અણજાણ છે
ત્યાં સુધી ઈશ્વર તને સઘળા ચહે
તેં કદી ક્યારે સ્મર્યા’તાં રામને
કાળની ગોળીએ બોલ્યો ’રામ હે’!
શ્રી સુરેશભાઈ ડૉ દિલીપ ભાઈ,
રમેશ પટેલના “સ્પંદન” કાવ્ય સંગ્રહની ભારત રચના મને બહુ ગમેછે. ભારતના પ્રજાસત્તાક
દિને, કવિશ્રીના આભાર સાથે ,ભારતવાસીઓને અર્પણ.
ભારત
હું ભારતનો, ભારત મારો,ઋણ મોંઘેરું માથે
ધબાંગ ઢોલ ધબૂકે જે દી, ઉછળે રક્ત તવ કાજે.
સાવજ દહાડે અશ્વ હણહણે,મરદ મૂછાળા મ્હાલે
રણે ઘૂમતા દુશ્મન સામે,જંગ જીતવા કાજે.
રંગ-બેરંગી,પુષ્પોસુગંધી,વનરાવન વૃક્ષો શોભે
ધરતી-ઉર્વરા નદી સરોવર, વિહંગના કલરવ માણે.
સાગરની ભરતી ચરણ પખાળે,ગાયે હિમાલય ગાથા
દાન-ધર્મ,આદર ભાવે,વહે પ્રેમની ગંગા
માનવ મેળા,વનના મોરલા,ધબકે ધરતી સંગે
ગિરિ કંદરા, મેરુ શિખરો શ્રધ્ધા જ્યોત જગાવે
સંતોની વાણી જન કલ્યાણી,વહે સંસ્કાર સરવાણી
રિધ્ધિ સિધ્ધી,કરુણા તારી, વરસી અમ પર ભારી
ભક્તિ શક્તિ,શૌર્ય સમર્પણ, નિષ્ઠા અમારી શોભા
વિદ્યા વિનય,અહિંસા અંતરે, સંસારે અમ આભા
પૂર્વ-પશ્મિમ,ઉત્તર-દક્ષિણ,ફરકે ત્રિરંગો ન્યારો
એક અવાજે આકાશે ગાજે, ‘જયહિંદ’ નો નારો
ગૌરવવંતા તવ સંતાનો,માભોમને કરે પ્રણામ
આન અમારી,શાન તમારી, ત્રિરંગાને કોટિ સલામ.
રચના-રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)–મોકલનાર-ચંદ્ર પટેલ
જિંદગી
કોણ કહેછે જિંદગી છે રસ્તે રઝળતી વારતા
ભાઈલા, જીવી જાણો તો થઈ જાય એ મહાકથા
જેવું વિચારો એવી તમને દિશસે જિંદગી
આંખો મિંચી કેમ ભાળશો, સૂરજની રોશની
જીવી જાણો જિંદગી તો જિંદગી છે જિંદગી
ભૂલી જો ભટક્યા કરોતો વેરાન છે જિંદગી
ભૂલી તમે ભૂલ, ભૂલોને ભાળો જો હસી
દોશો પડશે ખરી, મલકશે મગરુરથી જિંદગી
જીવ્યા તમે પોતાના માટેતો તમે શું જીવ્યા?
કેવું જીવતા દાતા બની, જુઓ ઊભા આ ઝાડવા
સાધુ થવું કે સંસારી, વિચારતાં વહી ગઈ જિંદગી
માંહ્યલાને રમવા દે મારી સાથે, હળવેથી બોલ્યા હરિ
આયખું એવું ઊજળું કરો, અવિનાશીને આશરે
સમાધિમાં સૂતા પછી પણ, લોક આવી દીવા કરે
રમેશપટેલ(આકાશદીપ)
જીંદગી બસ ઝૂલ્યા કરે
જીંદગી બસ ઝૂલ્યા કરે,લઈ કઠોર નઠોર ગમતી ભ્રમણા
હળતાં મળતાં પ્રેમથી, જીવન જીવવાની બસ શીખીએ કલા
જીંદગીની પળ પછી, બીજી પળ કેવી હશે,કોણે જાણ્યું?
અકળ્,સફળ નિષ્ફળનું પુનરાવર્તન રમે વિશ્વે નર્યું.
છે માનવ શરીર મંદિર,રમાડે સદા અક્ષરને આનંદે
તડાકા છાંયડાની મૂકી ફરીયાદ બાજુએ , રમજો તમે બંદે
હરખના હીંડોળે ,પ્રત્યેક ક્ષ્ણ માણીએ એ ઘણું છે
ઈશ્વરને યાદ કરીએ ને અશ્રુ ઝરે, એ ઘણું છે
ભીતરના કોઈ ખૂણેથી,ઝઝૂમવાની શક્તિ ઉભરે એ ન્યારું છે
જીંદગી બસ ઝૂલ્યા કરેને સદા હોંકારા મળે એજ વહાલું છે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
“મને હજી મારા સુધી પહોચતા વાર લાગશે,
તમે ભલે ચંદ્ર ને પાર કરી લીધો છે…”
see my blog:
http://www.shashvatxama.blogspot.com
from;dr.rajesh prajapati.
હું….
નિઃશબ્દ નામે
એક નગરમા,
ચુપકીદીની ચોકડીએથી,
મૌન ગલીમાં
સહેજ વળ્યો ત્યાં,
સન્નાટાની શેરી આવી,
શેરીમા જોયું તો
સામે,
“ચૂપ”
લખેલું મકાન ઉભું,
મકાનની ડેલીએ
જઈને,
નીરવતાથી સાંકળ ઠોકી,
‘કોણ તમે’? નો
પડઘો પડતાં,
હળવેથી હું બોલ્યો,
એ તો
હું…….
ખટાક એવા
કોઈ પ્રકારે,
અવાજ વિના
ખુલ્યું બારણું,
ઝળહળતાં
અંધારે જોયું……..
સ્તબ્ધ બનેલો
સામે ઉભો
હું……!!
હું માનવને ખોળું
એક દિન અચાનક ભગવાન આવી ઊભા રે સામે
પૂછે મુજને શું શોધે’આકાશદીપ’ તું અંધારે
દીવો પ્રગટાવી અહોભાવે બોલ્યો ભાવ ધરીને
વિશાળ જગે શોધવા નીકળ્યો હું માનવને
હસી બોલ્યા ,ભગવાન અચરજથી,
અલ્યા માણસનું કીડિયારું તારી સંગે ભાળું
શાને પાછો લળી લળી કહે હું માનવને ખોળું?
ભલા ભગવાન, તમે કારોબાર કરો વિરાટ વ્યોમેથી
દૂરદૂર રહી સાચી વાતો કેમકરી સમજાવું?
સાચેજ તારા આ જગમાં માનવને હું ખોળું
વદે વિધાતા, પશુ પંખી માનવ સૌને સરજ્યા નોંખા નોંખા
શાની પીએચડી કરવા નીકળ્યો, મારા બહાદૂર બચ્ચા?
વાત વિચારો હરિ મારા, સાંભળી મારી વાતું
પાડોશીને પ્રેમ કરે એવો માણસ આજે ખોળું
બતાવો એવો માનવ જેને માનું સાચો સાચો સંતં
ધરમીને ઘેર ધાડ ન પાડે,તોડે જગના જૂઠા તંત
કરુણાથી છલકે અંતરને,દિલમાં હરપળ લાગે દાહ
દ્રવી ઊઠે હૈયું એનું,દુખડાં ભાળી કોઈની પાસ
ભગવાન ચમક્યા, વિચારે અંતરે,જરુર કંઈક થઈ ગછે ભૂલ
છપ્પન ભોગ આરોગી, શું મને લાગી ગઈ કંઈ ઝૂંક?
એતો હું શું જાણું જગદીશ,વેરના વાવેતર દેખું ચોપાસ
લડે માનવ માનવથી આજે,સાગર ધરતી આકાશ
સુખી થવા તમે દિધું ,માનવને ઉત્તમ બુધ્ધી બળ
છળકપટથી આ સુંદર વિશ્વે ઘોળ્યા વિષ વમળ
ભાઈની સાથે ભાઈ લડે, બાપની સામે બેટો
પરીવારમાં પીરસે નફરતને,માનવથી માનવ છેટો
દ્વિધા ધરી બોલ્યા ભગવંત, કાલે જવાબ તને હું આપું
બોલી એવું ઉતાવળે અંતરધ્યાન થઈ ગયા પ્રભુ
હું અંધારે ભટકી ભટકી જોઉં રોજ પ્રભુની વાટું
મારી રીતે હજુએ આજે હું માનવને ખોળું
આવો સાથે મળી શોધીએ,પ્રભુના એ માનવ રંગીલા
હવે ના કરશો તમે ઘડવૈયાને, વધુ વધુ છોભીલા.
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
બે ચાર શબ્દો જો સરે છે આંગળીનાં ટેરવે,
ને કંપનો કંપ્યા કરે છે આંગળીનાં ટેરવે.
લોકો કહે છે કે, ‘ઘણું સુંદર લખું છું હું હવે,’
એને કહું શું ? તું રહે છે આંગળીનાં ટેરવે…
મુજથી જ ભૂલાતી નથી એ આપણી ભીની ક્ષણો,
ભીની મુલાકાતો ફરે છે આંગળીનાં ટેરવે.
એ તો દગો તેં ભૂલમાં કર્યો હશે એ ખ્યાલ છે,
આખો અહીં માણસ મરે છે આંગળીનાં ટેરવે
કાગળ હવે આ જિંદગીનો સાવ કોરો રાખવો છે,
તું રોક : શબ્દો અવતરે છે આંગળીનાં ટેરવે.
પડછાયા પાંગરીને સરકતા નથી હવે
સુરજ તમારી યાદ ના ઉગતા નથી હવે,
ભીંતો ચણાઇ ગઇ છે અહીં સૌની આસપાસ
રસ્તા ને જોડતા કોઇ રસ્તા નથી હવે,
શબ્દો જ ક્યાં હતા કે દિલાસોય આપીયે
બહેલે જરા દિલ એ તમાશા નથી હવે,
થીજી ગયેલા રાજકોટ માં “ખુશ્બુ” ને શોધવા
ઊંચકી ને “મીત” ની નનામી કોઇ નીકળતા નથી હવે.
પડછાયા પાંગરીને સરકતા નથી હવે
સુરજ તમારી યાદ ના ઉગતા નથી હવે,
ભીંતો ચણાઇ ગઇ છે અહીં સૌની આસપાસ
રસ્તા ને જોડતા કોઇ રસ્તા નથી હવે,
શબ્દો જ ક્યાં હતા કે દિલાસોય આપીયે
બહેલે જરા દિલ એ તમાશા નથી હવે,
થીજી ગયેલા રાજકોટ માં “ખુશ્બુ” ને શોધવા
ઊંચકી ને “મીત” ની નનામી કોઇ નીકળતા નથી હવે.
મૌલિન ભટ્ટ. (મીત).
હું માનવને ખોળું ઉમદા વિચાર એવીજ સુંદર રજૂઆત,મનને ગમે. દિલમાં વસે એવું કવન.
અભિનંદન રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
મધુસુધન
જીંદગીભર માણ્યા કરું
ના જાણું ઉરમાં એવું શું રમે?
હર પળ તમારી યાદ રમતી રહે
હૈયે અનુપમ આનંદ રંગે રમે
જાણે સ્વર્ગથી અમૃત ધારા વહે
તમારા શબ્દોની મધુરપ,અંતરે વાગોળ્યા કરું
ગાઓ તમે જો ગીતતો,સાજ બની રણક્યા કરું
તમે થાઓ સોમ તો,સાગર બની ઉછળ્યા કરું
જો આજ હોય પ્રેમતો ,બસ જીંદગી ભર માણ્યા કરું
નીરખી તમારું મુખ તે પળે ખોવાઈ જાઉં
થાઓ તમે જો પુષ્પતો પવન બની લહેરાયા કરું
તમ સંગે, યુવાની અને વસંતને હથેળીમાં રમાડ્યા કરું
જો આજ હોય પ્રેમ તો જીંદગી ભર માણ્યા કરું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
થાઓ તમે જો પુષ્પતો પવન બની લહેરાયા કરું.
ગાઓ તમે જો ગીતતો,સાજ બની રણક્યા કરું.
તમે થાઓ સોમ તો,સાગર બની ઉછળ્યા કરું.
જો આજ હોય પ્રેમ તો જીંદગી ભર માણ્યા કરું.
ONE NEEDS NO CONDITION !!!
You have given a real treatment to a poem.Congratulation
to respected DOCTOR sir.Please ,enjoy ‘Nava yugano chelo’
Ramesh patel(Aakashdip)
હરિતો ઉપર બેસી હસતા
પંથ પીંજરે પૂરી પરમેશ્વર
સરોવરને કેમ સમજો સમંદર,
ભગતજી નીજ સુખમાં કેમ હરિ સુખ જોતા
હરિતો ઉપર બેસી હસતા
ધર્મ ધવ્જાની દઈ દુહાઈ
સંસારે છેડો રોજ લડાઈ
ભગતજી, પ્રભુ શરણમાં કેમ ન રમતા?
હરિતો ઉપર બેસી હસતા
શણગારો મૂર્તિ ,ભૂલી નીજ ત્રૃટી
લોભ લાલચની સદાય ઝીલી વૃષ્ટિ
ભગતજી ,એકલ પંડે રોજ પ્રસાદો જમતા
હરિતો ઉપર બેસી હસતા
સંગીત નાદે ઝૂમતાં તનડાં
રમે કપટમાં નિશદિન મનડાં
ભગતજી, કેમ ભૂલ્યા શબરીની સરળતા?
વગડે દોડી રામજી કેવા મળતા
માનવ મનનો મહેલ અટપટો
હરિ નામે રોજ હાટડીઓ ખોલો
ભગતજી, કપટ ક્લેશમાં કેમ રમતા?
હરિતો ઉપર બેસી હસતા
પ્રભુ તમેતો અનંત શક્તિના સરવાળા
નજાણ્યું કેટલા બ્ર્હમાંડના રચનારા?
આવો હરિ, આજ સાથે બેસી હસીએ
બ્ર્હમ પરબ્ર્હમના અતૂટ બંધને રમીએ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
વસંત
સજ્યા શણગાર ભરી રંગો ભરપૂર
મલકે છે મુખ નીરખી કુદરતનું રુપ
ખોબલે ખૂલ્યા આજ ખૂશીના ખજાના
આજ વાયા છે વાયરા વસંતના
સુગંધી સમીરે દીધા સંદેશ ચોદીશ
કેસુડાના રંગો છલક્યા ચોદીશ
મીઠા લાગ્યા છે મને ટહૂંકા કોયલના
આજ વાયાછે વાયરા વસંતના
રુપરંગે ખીલ્યાછે પુષ્પો ને પર્ણ
ભમરાઓ ભમતા આજે કુસુમોને દલ
સરોવર હીંચોળે છે ગુલાબી પોયણાં
આજ વાયા છે વાયરા વસંતના
ઋતુરાજની શોભાથી શોભે છે અવની
લીલીછમ વેલીઓને ફૂલની રંગોળી
મરકે છે હોઠ રતુંબલ યૌવનના
આજ વાયાછે વાયરા વસંતના
વિહંગ સંગ ઝૂમે મસ્તીથી મંજરી
ગાતી રે ગીત છૂપા ઝૂમતી કળી
સૂણજો રે સૂર મારા દિલડાના
આજ વાયાછે વાયરા વસંતના
રમેશપટેલ(આકાશદીપ)
ઝરમર ઝરમર સંધ્યાએ- મનભાવન કૃતિ,સૌને ગમી જાય એવા શબ્દો
કેયુર
વીંધે લક્ષ્ય ઝરણું
વીંધે લક્ષ્ય ઝરણું જુઓ તોડી પથ્થર
હિંમત હશે તો જગે થાશો સિકંદર
શ્રધ્ધા હશે તો તરી જાશો સમંદર
સ્વયંમમાં ઝાંખશો તો પામી જશો પરમેશ્વર
નથી ફેરવતા દિશા પવન સૌને પૂછીને
છો શૂરા તો પાડજો ત્રાડ ગરજીને
નથી ખબર કઈ ક્ષણે કોણ રોળાશે
શાને ફિકરમાં રોજ ડૂબી મરો ભોળાશે
ખૂમારી તમારી કદી દેજો ના લૂંટાવા
વિકરાળ સિંહ સમ શૌર્યથી દેજો લલકારા
પુરુષાર્થે રાષ્ટ્રની શાનને અંબરે ગજાવવા
બાંધી કફન માથે તમે ખેલજો સંગ્રામમાં
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ઉગમણે તમારી છે જાહોજલાલી
અમે આથમ્યાં , લઇ હથેળીઓ ખાલી
ભલે આજ કરતો તું સંભાષણો પણ
અમોને હજુ યાદ બોલી છે કાલી
અમે તો ફકત હાથ ઝાલ્યો’તો પંથે
સિફતથી તમે નાડ દુ:ખતી આ ઝાલી
ઘણો ગટગટાવ્યો છે ગમને જીવનમાં
ભરી તેં આ પ્યાલી મદિરાથી ઠાલી
જગતમાં નથી આશ કોઈ પ્રકારે
ધર્યો હાથ સામે , તો આપે છે તાલી
હરીતો ઉપર બેસી હસતા અને વીધે લક્ષ્ય ઝરણાં કૃતીઓ ચોટદાર માણવા લાયક વિચારવંત લાગી.
કેયુર પટેલ(એટલાન્ટા)
કે હોળી આવી રે
હલકે હલકે ફોરે રે ફોરમ,કે હોળી આવી રે
છાયી મસ્તી મનને અંગ કે હોળી આવી રે
વગડે મહોર્યા કેસૂડાના રંગ કે હોળી આવી રે
છાયી મસ્તી મનને અંગ કે હોળી આવી રે
આવી વસંતની વણઝાર,ઊછળે રંગોના ઉપહાર
આજ આવી કા’નાની યાદ, આવો હેતે રમીએ રાસ
કે હોળી આવી રે ,કે હોળી આવી રે
ખેતરે મલકે મોંઘા મોલ,ફાગણે વાગે ફાગિયા ઢોલ
મનમાં ઝૂમે ખુશી નાં ગીત,આજે ઝૂમે મનના મીત
કે હોળી આવી રે
મલકે યૌવન ઉભા બજાર,ખાશું ધાણી ને ખજૂર
અબીલ ગુલાલ છાયો રે આકાશ,પાપનો થાજો રે ભાઈ નાશ
કે હોળી આવી રે
ટહૂંકે કોયલ આંબા ડાળ, વૃક્ષો ઝૂમે મંજરી સાથ
પુષ્પોએ ધરિયાં રુપ રંગ ,નવોઢા ના ઉરે છલકે ઉમંગ
કે હોળી આવી રે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
અવિનાશી અજવાળું
નથી અમારું નથી તમારું,આ જગ સૌનું સહિયારું
મારામાં રમતું તે તારામાં રમતું, અવિનાશી અજવાળું
ઋતુ ઋતુના ચક્રે ખીલતું,નીત નવું નજરાણું
સાગર ખોળે ગિરીને ટોચે,સર્જન રમે રુપાળું
પ્રસન્ન પુષ્પે ઝૂમે મનડાં,પહેરી પ્રેમ પટોળું
ષટ્રરસ ધારાએ ધરણી ધરતી.સૌને સરખું વાળું
આ જગ સૌનું સહીયારું
પુનીત પ્રભાતે ઉષા સંગે,દિવ્ય ચેતના ઓઢું
બ્રહ્માંડના મંગલ આશીષ પામી,નિશદીન હું હરખું
માનવ જન્મ મોંઘેરો મળીયો,આત્મ ચિંતને માણું
સત્સંગના પાવન પ્રેમ પ્રકાશે,અંતર મન અજવાળું
આ જગ સૌનું સહીયારું
નિર્મળ ભક્તિ દૈવિ શક્તિ,સુખ દાતાનું ભરણું
કરુણા અભય વરદાને ઉજવીએ, શાન્તી પર્વ નું ટાણું
આકાશદીપ વદે પ્રેમ દિવડે,કલ્યાણ જ્યોત જગાવું
ખીલવી અવનીએ ભારતીય સંસ્ક્રુતિ,અમર આશ અજવાળું
નથી અમારું નથી તમારું ,આ જગ સૌનું સહીયારું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ
ન તું
ખુશ્બુમાં હો,
ન તું કલરવ માં હો,
નહીં કેસુડે
ચંપે કે શમણામાં હો,
તોય
યાદોને ઝબકારે
આખે આખી રે
તને માણું,
એનુંજ નામ
પ્રેમ
છે
HAPPY VALENTINE DAY…
DR.JAGDIP NANAVATI
શ્રી દિલીપભાઈ,
કવિલોક વેબ સાઈટ ,તાજેતરમાં ભારતથી આવ્યા બાદ મારામાટે માતૃ ભાષા સાથે આનંદ સાથે
માણવાનું માધ્યમ બન્યું છે.એક વાત જણાવવાનું મન થાયછે એક શાળાના સંમેલન સમારંભમાં
દેશ્ભક્તી ના ગીતોમાં ,આકાશદીપની પણ રચના હતી.કવીલોક્માં ની રચનાઓ ઘણી ઉત્તમલાગી.જમાનાને ઝીલતી અભ્યાસુ રચનાઓ બદલઅભિનંદન,ગુજરાત ટાઈમ્સ(યુએસએ)માં
નવાયુગનો ચેલો વાંચીને મજા આવી.તેવીજ રચના શ્રી જયન્ત પાઠકની તેમના આભાર સાથે આપૂંછું .
સૌને માણવા કવિલોક્માં સ્થાન આપવા વિનંતી.
કેયુર પટેલ
માણસ
રમતાં રમતાં લડી પડૅ ભૈ, માણસ છે!
હસતાં હસતાં રડી પડે ભૈ, માણસછે!
પહાડથી યે કઠ્ઠણ મક્કમ માણસછે!
દડ દડ દડ દડ દડી પડે ભૈ માણસછે!
ચંદર ઉપર ચાલે ચપચપ,માણસછે!
ને બે ડગલે ખડી પડે ભૈ, માણસછે!
સૂર્યવશીંનો પ્રતાપ એનો,માણસછે!
ભર બપોરે ઢળી પડે ભૈ, માણસછે!
પૂજાવા ઝટ થયા પાળિયા, માણસછે!
ટાણે ખોટું પડી-પડે ભૈ ,માણસછે!
કવિશ્રી જયન્ત પાઠક– મોકલનાર કેયુર પટેલ
લે, અહલ્યાશી ગઝલ તારે શરણ
દાદ તારી રામજીના છે ચરણ
આયને હો પાર્થનું પ્રતિબીંબ પણ
વાસ્તવિકતામાં બધાં નીકળે કરણ
દોડમાં આ દુન્યવી રણની, સમય
ઝાંઝવાના બાણથી વિંધે હરણ
જે મળ્યું તે માણજે ભરપુર તું
આજ ઉજવી લે જીવન, કાલે મરણ
છે સજાએ મોત સૌની આખરે
તો પછી કરીએ ગુનાની વેતરણ
સોળ વરસે
સોળ વરસે જાગે શોણલાં સખી સંગાથે સાંજે
વાસંતી વાયરે ઊડે દિલડું પંખીડાની પાંખે
નયન ઢળે ને રંગરસિયો રાસે રમવા આવે
નવરંગી ચૂંદલડી સજી હું ગરબે ઘૂમતી ભાવે
વન ઉપવનનાં ફુલડાં દેખી મનમાં હું મલકાતી
ઝરુખે ઊભી દિવા સ્વપ્નોમાં હસતી હું ખોવાતી
ચંચળ ચિત્ત બની મરકટ, ચાળા કરતું રંગેઢંગે
પારેવાની જોડ જગવતી ઋજુ સ્પંદનો અંગે
સાગર તટે રેતી પટે ચીતરું આંગળીયોથી ભાત
ચરણ પખાળી મોજાં શીખવે ભીના ભીના વહાલ
આભલે સરકે રંગ વાદળી મન ગાયેછે ગીત
ફરફર ફરકે કેશ જગાડવા યૌવનનું સંગીત
સપનામાં શણગાર સજી હું મલકી હલકી હલકી
થઈ સોળ વરસની સ્વપ્ન સુંદ