કવિલોક એ ગરવા ગુર્જરજનોનો ગુજરાતી બ્લોગ છે. એનો એક્માત્ર આશય આપણી માતૃભાષા ગુજરાતીને ઇંટરનેટના માધ્યમ દ્વારા પ્રચલિત અને પ્રચારિત કરવાનો છે. આજના ગ્લોબલ ગામડે ગલીએ ગલીએ ઘુમતા ગુજરાતી ચાહકોને ‘કવિલોક’ માં પધારવા અને એના સહિયારા વિકાસમાં ભાગીદાર થવા અમો અંતરભીનું આમંત્રણ પાઠવીએ છીએ.
આપના પ્રિય કવિ, જાણીતા હોય કે ફ્કત તમારા પરિવાર કે મિત્રમંડળ કે તમારા સુધી સીમિત હોય, તો અમને તેમનો થોડોક પરિચય અને બે-ચાર રચનાઓ કોમેન્ટરૂપે મોકલાવી આપી આ બ્લોગ પર પોસ્ટ કરવા ‘કવિલોક’ નમ્ર અરજ કરે છે.
Please submit your poems or poems of your favorite poets in the COMMENT box below. If you also want to get involved with Kavilok and contribute towards promoting Gujarati poems/poets, please let us know. Let us together give Gujarati poets/poems their due respect they deserve on the World Wide Web.
The publisher disclaims any liability, loss or damage incurred as a consequence, directly or indirectly, of the use and application of any of the contents.
Thank You.
Please use the ‘LEAVE A COMMENT’ form below to submit your poem. Then we may publish it on this blog and also on http://www.kavilok.com website.
Thanks for your time.
નમસ્તે. આ મારી પહેલી કવિતા છે. તમે એવી પહેલી વ્યક્તિ હશો કે જે આ કવિતા વાંચશે. આભાર.
*************
બંધ આંખે જોયું’તું મેં એક સ્વપ્નનગર,
જ્યાં રહેવું’તું મારે પ્રેમની સંગાથ;
આંખો ખોલી તો આવ્યા તમે નજર,
પડી મન પર તમારા જ પ્રેમની ભાત;
લાગ્યું જીવનમાં ન રહેશે કોઈ ફિકર,
મળી જાય જો તમારા પ્રેમનો સાથ;
સહેજેય ન થઈ તમારા પર મારા અસ્તિત્વની અસર,
ને જોતી જ રહી ગઈ હું તમારા પુનરાગમનની વાટ;
આંખો રહે છે આજે પણ વાટ જોતી દ્વાર પર,
કે આવશો તમે એક દિ’ મારા મનને ઘાટ;
થાઉં છું અધીરી કહેવા કંઈક, શું ખબર?
ન જાણે કહેવી છે મારે તમને કઈ વાત!
રહું છું આજે હર એક પળ તમારા વગર,
જાણે લાગે કે મને છે પ્રેમની જ ઘાત;
ન વિખેરાત મારા સપનાનો એ મહેલ,
જો આપ્યો હોત તમે મારા હાથોમાં હાથ;
બની ગઈ છું જીવતાં જ નિર્જીવ પથ્થર,
કાંકરાની જેમ નથી રહી મારી કોઈ વિસાત…
**************
રીમા નાયક,
સુરત
Go ahead,
For More & more Creations,
Best wishes from G”shyam..
–Ek Kavya Premi
thts very nice…also see my blog..
Very good Rima,
keep it up.
Very nice Reemaji humein aapki poem bahot pasand aayi.
wonderful poem reemaji…
some1 had said,
“To achive something
only starting steps are difficult,
planning,getting started”
keep it up.
tu kya che ?= janam thi jodae tu mara jivan sathe , tari chatthi a lekh ma lakhyo hu pan sathe, tu tara swapan ma ,tara jagat ma khush hase,tu kya che kevi che bs kalpanaj che pase,tu chandra ni chadni che ke pachi surya nu kiran, madishu aapne jyare tyare aavse mara jivan ma khushi ne umang, tuy tara swapanna rajkumar ni kalpana karti hase,su khbar ketlay upvas ne gouri vrat karti hase,aavnar tara jivan ma anek khushi lave, atut prem aape avi tu prathna karti hase,bas tari je kalpana hase ej, mari kalpana che,aapna bhega thvama faqt samay ni antarta che, samay ne aapne atyare man aapvu padse,samay aavta samay ne pan aapni same zukvu padse,atyare tu jya hoy tya khush rahe ,bas tari vat ma mari din ne rajni gujrati rahe.
tu kya che ?= janam thi jodae tu mara jivan sathe , tari chatthi na lekh ma lakhyo hu pan sathe, tu tara swapan ma ,tara jagat ma khush hase,tu kya che kevi che bs kalpanaj che pase,tu chandra ni chadni che ke pachi surya nu kiran, madishu aapne jyare tyare aavse mara jivan ma khushi ne umang, tuy tara swapanna rajkumar ni kalpana karti hase,su khbar ketlay upvas ne gouri vrat karti hase,aavnar tara jivan ma anek khushi lave, atut prem aape avi tu prathna karti hase,bas tari je kalpana hase ej, mari kalpana che,aapna bhega thvama faqt samay ni antarta che, samay ne aapne atyare man aapvu padse,samay aavta samay ne pan aapni same zukvu padse,atyare tu jya hoy tya khush rahe ,bas tari vat ma mari din ne rajni gujrati rahe.
rima nayak
maja padi
vijay chaladari
નિર્જીવ પત્થર પણ શિલ્પી ની કુશળતા થી સુંદર શિલ્પ બની જાય છે .સુંદર પ્રયત્ન કર્યો છે .બુસ આમ જ લખતા રહો એવી શુભેચ્છા. જય શ્રી કૃષ્ણ .
રીમા નાયક? સરસ કવિતા પોસ્ટ કરી છે.
ગુજરાતી સાહિત્ય માટે નવી વેબસાઈટ
http://www.aapnugujarat.in
જ્યાં તમે પબ્લીશ કરી શકો છો તમારી પોતાની કાવ્ય રચનાઓ.
તમારી જો કોઈ કવિ માહિતી હોય તો તેના પરિચય અને બે ત્રણ કાવ્ય સાથે રચના મોક્લી આપો તમે મોકલેલી માહિતી તમે જાતે લખેલી અથવા યુનિક હોવી જરૂરી છે ઈન્ટરનેટ પરથી કોપી કરેલી માહિતી સ્વીકારવામાં નહિ આવે.
to good keep it up dear
બહુજ સરલ, સુંદર અને સ્પષ્ટ. ગમી..
ના મેલ આશા ઓ ને માળીએ હજુ,
ભોંયરા ની ખોજ થોડી બાકી છે.
નીંદર માં પોઢે છે પ્યાર કદી,
ખોળ ઉતારવાની બાકી છે.
જનક દેસાઈ
9/5/11
hi
bahu saras, lakhta raho tamara man ni sundar vat je tamara swapne ne hakikat ma lai jase
very nice keep it up
સુંદર અભિવ્યક્તિ !!
જિંદગી ની પરીભાષા
જિંદગી ને સમજવી બહુ અઘરી લાગે છે,
પાસે હતી જે ચીજો એ આજે દુર લાગે છે;
દુર જતી હતી જે ચીજો એ આજે પાસે લાગે છે,
છે બધુ જ છતાં જિંદગી મને ખારી લાગે છે.
બીજાની જિંદગી મારી પાસે હોય તો સારુ,
પાસે આવે ત્યારે મને નકામી લાગે છે;
એમના પ્રેમ ની ગરજ મને સાલે છે;
પ્રેમી નથી હુ એમનો એવું કેમ એમને લાગે છે? જિંદગી ની પરીભાષા
જિંદગી ને સમજવી બહુ અઘરી લાગે છે,
પાસે હતી જે ચીજો એ આજે દુર લાગે છે;
દુર જતી હતી જે ચીજો એ આજે પાસે લાગે છે,
છે બધુ જ છતાં જિંદગી મને ખારી લાગે છે.
બીજાની જિંદગી મારી પાસે હોય તો સારુ,
પાસે આવે ત્યારે મને નકામી લાગે છે;
એમના પ્રેમ ની ગરજ મને સાલે છે;
પ્રેમી નથી હુ એમનો એવું કેમ એમને લાગે છે?
પ્રણય ની વાતો અમે રોજ કરતાં તાં,
એકબીજાની માટે સમય માટે મથતાં તાં;
પ્રભુ ની ક્રુપા થી રોજ ઈત્ફાક મલતા તાં,
શું એ જ દિવસો માં અમે જીવતાં હતાં!
પ્રભુ ની શું એ બલિહારી છે,
જીવન માથાં પર લાકડાની ભારી છે;
કાલની રાહ જોઈને આજ અમે બગાડી છે,
બાકી જિંદગી તો પ્રભુની જિંદાદિલી છે.
બચપણ…
માડી મારૂ બચપણ ખોવાયું તારી ગોદમાં
પાછું આપીને લઇ જા તું તારી ભોમ માં ….
કેડીએ કેડીએ ચાલીને ડુંગરે ડુંગરે ભમવું છે..
જંગલોની ભૂલ ભુલામણી માં ભટકવું છે. માડી મારૂ ..
મારે વગર પાંખે ઉડવું છે.ગીરી કંદરામાં ફરવું છે.
તળાવમાં કાંકરો નાખવો છે.કાગળ ની હોડી વહાવી છે. માડીમારૂ ..
મારે નદી કિનારે ચાલી ને પાંદડામાં દીવો વહેવડાવો છે.
મારે ગાયોના દેશમાં જવું છે.એને હાથે થી ખવડાવું છે. માડી મારૂ .
મારે તારા હાથનું ખાવું છે. થાકી ને ગોદમાં સુવું છે
ભૂલીને આ દુનિયા, લાંબી નીન્દરમાં પોઢવું છે. માડી મારૂ ..
-જીવ (જીતેશ શાહ).
KADYUGNO BAHU PRABHAV CHHE ALLAH BACHAVI LO
SHETANI SAU SWABHAV CHHE ALLAH BACHAVI LO
TARTA BHULI GAYI CHHE EK GHARDI MACHHALI
NE UNDU GHANU TALAV CHHE ALLAH BACHAVI LO
SURAJ BANI LUNTARO AAVYO VASUNDHARA
PARVAT UPAR PADAV CHHE ALLAH BACHAVI LO-
– SPARSH
MOHSIN MEER
GODHRA.
Mari to jindagi ma sirotaaj chhe gazal.
Hun sanhjaha ne mari mumtaaj chhe gazal.
Aa to kala kalano vyapar hoy na.
Mudi upaad kyan chee kyan vyaaj chhe gazal?
Ekey shabd eno mithya na hoy ‘ sparsh ‘
Sidhi hriday thi aavti aavaj chhe gazal
-sparsh
Mohsin Meer
9974621706
Godhra
susk ran ma mahorva ni vat 6e ! thor ma phool futva ni vat 6e ! em kai sahelu nathi mira thavu, 6ek pagal thai java ni vat 6e ! pu6so nahi aankh kahi dese badhu, bandha hothe bolva ni vat 6e . unghta zadpao nahi jojo jara
mot sapnu tutva ni vat 6e !
me fakir ne em kaheta sambhdyo’to
ke khuda to khud thava ni vat 6e !
hiii
hi hw r u?
મમ્મી કેમ છો. હું મજામાં ચુ . મને તમારી બહુ યાદ આવે છે
NAYAN
Mane joytu hatu ek ghar, khoob sundar khoob vishaal,
Ghana badha ordaa jema, bagicho, ane moti ek parsaal.
Ordaao maa sajavavaa hata, tamaam sukh, vaibhav khush haal,
Ek kotdi evi pan,jemaa rahe maraa dukh no bhandar.
Bagichaa maa vavavi hati, swapno ane aashaao ni daal,
Ek fuvaaro nakhvo hato, jemaa thi umte sneh ni dhaar.
Pan mane malyaa be nayano, saav suna, saav khali khapp,
Mara dukh banyaa enaa aansu, mara sukh ane sneh eni chamak.
Mara swapno eni paapane parovaanaa, jane anmol moti,
Hun bani gai e nayano ni kiki,eni jyoti.
Aat aatlu sameti haju puchhe chhe e malki, malki,
Chhe haju tari koi manchha, akanksha, ke abhilasha pan halki ?
Laav amne badhu sopi de, ame enaa thaki j jivant,
Palako pachhal jagya ghani chhe, ame akal, amaap,anant……
સદૃગુરુ શ્રી બ્રહ્માનંદ સ્વામીના કિર્તનો
રાગ : ભૈરવી
પદ – 1
પ્રાત: થયું મનમોહન પ્યારા, પ્રીતમ રહ્યા શું પોઢીને;
વારંવાર કરૂં છું વિનતિ, જગજીવન કર જોડીને … પ્રાત:
ઘર ઘરથી ગોવાળા આવ્યા, દર્શન કારણ દોડીને;
આંગણિયે ઊભી વ્રજ અબળા, મહી વલોવા છોડીને … પ્રાત:
બહુરૂપી દરવાજે બેઠા, શંકર નેજા ખોડીને;
મુખડું જોવા આતુર મનમા, જોરે રાખ્યા ઓડીને … પ્રાત:
ભૈરવ રાગ ગુણીજન ગાવે, તાન મનોહર તોડીને;
બ્રહ્માનંદના નાથ વિહારી, ઉઠયા આળસ મોડીને … પ્રાત:
પદ – 2
રસિયોજી રાય આંગણ બેઠા, કોમળ દાતણ કરવાને;
મખમલની ગાદી બહુમૂલી, પાટ ઉપર પાથરવાને …રસિયોજી
આછું જળ જમુનાનું આણ્યું, કંચન ઝારી ભરવાને;
સોના કેરું પ્યાલું લાવ્યા, સુંદર આગે ધરવાને …રસિયોજી
દાસ મળ્યા સહુ દર્શન કારણ, જગને પાર ઉતરવાને;
દાતણ કરતા હરિને નિરખ્યા, તે નાવે ભવ ફરવાને …રસિયોજી
મુખમંજન કીધું મનમોહન, હરિજનનાં મન હરવાને,
બ્રહ્માનંદનો વહાલો ઉઠયા, સ્નાનવિધિ અનુસરવાને…રસિયોજી
http://www.swaminarayan.nu/music/bhajan/kirtan47.mp3
પદ – 3
બાજોઠ કનક તણે અવી બેઠા, નીર ગરમ હરિ નાહવાને;
શ્વેત વસ્ત્ર પહેર્યું એક સુંદર, ભૂધરજી ભીંજાવાને …બાજોઠ
અત્તર તેલ ફુલેલ અનુપમ, મર્દન કરવા માવાને;
અંગ ચોળે ઢોળે જળ ઉપર, રસિયોજી રીઝાવાને …બાજોઠ
સ્નાન કરી ઉઠયા શામળિયો, પ્રેમીજન લલચાવાને;
લલિત નવીન તૈયાર કરી લાવ્યા, પીતાંબર પહેરવાને…બાજોઠ
રત્નજડિત શુભ પાટ મનોહર, ગાદી નવલ બિછવાને;
બ્રહ્માનંદના નાથને આવ્યા, ભોજન કાજ બોલાવાને …બાજોઠ
પદ – 4
જમો જમોને માર જીવન જુગતે, ભોજનીઆં રસ ભરીયાં રે,
પાક શાક તમ સારું પ્રીતમ, કોડે કોડે કરીયાં રે …જમો
ગળીયાં તળીયાં તાજાં તાતાં, કનકથાળમાં ધરિયાં રે;
આરોગો મારા નાથ અલૌકિક, ઘૃત ઝાઝા ઘેબરીયા રે …જમો
કઢી વડી કારેલા કાજુ, રાઈ તણાં દહીંથરીયાં રે;
જોઈએ તો ઉપરથી લેજો, મીઠું જીરું મરીયાં રે …જમો
બ્રહ્માનંદના નાથ શિરાવ્યા, દૂધ ભાત સાકરિયા રે;
ચળુ કર્યું હરી તૃપ્ત થઈને, નિરખી લોચન ઠરિયાં રે …જમો
ધર્મેશભાઈ, સદગુરુ શ્રી બ્રહ્માનંદ સ્વામીના આ જાણીતા પદોનો આસ્વાદ કરાવવા બદલ કવિલોક આપનો અંતરતમનો આભાર માને છે.
hi i m natwar tank from junagadh(gujarat) i m writing sort stories and poems. i m servecing in the life insurance of india in junagadh.
my cont. no. is 9426477037
and add is :- NATWAR K. TANK
89-A.giriraj park,
dipanjali soc.,
timbawadi,
junagadh – 362 015.
here with i m presenting some of my creation.
“hiku”
‘koy ni yaande
udasin ankhoma,
tapke ansu!’
“sher”
‘jivavanu sharnu ame shodhi lidhu chhe,
suva dharti ne aakash odhi lidhu chhe.’
thanking you .
aapno
NATWAR TANK
i like your haiku, i have also written . i impressed when i read yours .. thank you.
Natvarji aap ka haiku bahot sundar hai.
your haiku was brilliant please wright a more haikus
muktak
drd ni aag ma jalava ni asar to rhevani,
kyarek prem vche kyarek nafrt vche ashar to rhevani.
jiti jvani aasha ma kyark hari jvay chhe,
same kinare malava ma kshar to rhevani.
vijay chaladari
I liked this site very much. I my self have written few Gujarati Poems and published a Collection named “Undhyun”. As the name suggest it contains all the subjects. Unfortunately I have tried few Gujarati fonts but it is very diificult.I Can you give some tips or some site from where I can down load the easiest Gujarati fonts.
Dr. Rashmikant Shah
I liked this site very much. I my self have written few Gujarati Poems and published a Collection named “Undhyun”. As the name suggest it contains all the subjects. Unfortunately I have tried few Gujarati fonts but it is very diificult. Can you give some tips or some site from where I can down load the easiest Gujarati fonts.
Dr. Rashmikant Shah
dear sir,
i am extremly pleased to see yr website.i prepare ebook of snehrashmi i.e. an auotobiography named as snehshrushti(four volume in one book)realesed during his centnary byprof.prasad brahmbhatt with blessings of his holliness shri pramukhswami and preface by late shri k.k.shashtri and published by shri mahendrabhai shah as soon as it will be ready i will send to your site.i would like to give audio cd of his songs reased as snehsur to you.kindly give your address so that i can send it to you
with regrds
siddharth desai
બાબુ ઉફેઁ બીમલ દેસાઈ ના સાદર પ્રણામ….મારું વતન રુપાલ …ગુજરાતના પાટ્નગર ગાંધીનગરથી..૧૫ કિં.મી.ના અંતરે..જે મા “વરદાયિની” ના “પલ્લી” મેળાને…કારણે જ્ગ વિખ્યાત થયું છે.હું ગુજરાત પોલીસમાં છેલ્લા છ વરસથી ફરજ બજાવું છું…રસરુચીથી બિલકુલ વિપરીત વાતાવરણમાં પણ…શબ્દની સરવાણી અવિરત આપ સરખા…મિત્રોને સહકારે નીતરતી રહી છે….જે મા શારદાની ક્રુપા વિના શક્ય નથી…હું નારાજ ઉપનામથી ગઝલ..લખું છુ…ગુજરાતી ગઝલનું બ્લોગ જ્ગત જોયું ..મને મારો સ્વરચીત ગઝલનો …અંગત બ્લોગ બનાવવાની સ્ફુરણા થઇ…જે કોમ્પ્યુટરની ઓછી જાણકારી હોવા છતાં મેં માત્ર કોશીશ કરી.. છે..આપનો સહકાર મળતો રહેશે.એજ આશા.સાથે.મારી ગઝલ વિશે ટીકાને આવકારું છું…જે જરુરી પણ છે…મને વધારે શીખવા માટે…તો તૈયાર છો ને મને સહકાર આપવા….જ્ય ગરવી ગુજરાત…….
દિલનું દર્દ હવે ઘેરું બને છે
મન પણ મેરું જેવું બને છે.
પળ પળ મને ડંખ્યા કરે છે
ઝંખના ઝેરી એરું બને છે.
હ્રદય વચોવચ ચાસ પાડે છે
આ લાગણીઓ પણ ખેડું બને છે.
ખાઈ ખાઈને સમ ભોળપણના
કોણ આટલું ભોળુ બને છે?
નીર નીતરતી કાયાનું કામણ
એક એક અષાઢી ફોરું બને છે.
લાખ યત્નો છતાંયે જીવતરમાં
કયાં આપણું ધાયુઁ બને છે.
કોઈ બને છે પ્રીતમાં પાગલ
ને કોઈ રુપનું ઘેલું બને છે.
શ્રદ્ધા સબુરી ને હો મસ્ત ફ્કીરી
તો દિલ ઇશ્વરનું દેરું બને છે.
“નારાજ” લઈએ જો પીડ પરાઈ
તો ઉપચારો ઘરેલુ બને છે.
http://naraj.wordpress.com
its my personal blog link sir
નમસ્કાર
આ૫ની માફક હું ૫ણ ગુજરાત પ્ોલીસ દળમાં ફરજ બજાવું છું. આ૫ના વિશે જાણી અને વાંચી આનંદ થયો. કેમકે આવીજ રીતે જીવે છે, ગુજરાત . ગુજરાતને ઘબકતું રાખવા માટે આ૫ના સહકારની જરૂર છે. તો આવી જ રીતે ગુજરાતને સાથ આ૫તા રહેજો.હું ૫ણ ટુંક સમયમાં આવું છું. મારા વિચારો લઇ.
જય જય ગરવી ગુજરાત
મીણબત્તી
શું તમે જાણો છો?
મેં
એક જયોત સાથે પ્રિત બાંઘી …..
સમય વિત્યો ને વિતતો ગયો…
પ્રેમ વઘુ ને વઘુ ‘ગાઢ’ બનતો ગયો,
ને એક દિવસ …….
મારાથી એને પુંછી જ લેવાયું
શું તુંય મને ??
તેને સહજતાથી કહયું ના હો?
એ તો જયોત હતી તો ,,
પ્રકાશી ગઇ
‘,૫ણ’
હું ‘અનું’ ,’મીણ’ મારો શું વાક ??????
અનિરૂદ્ધ પટેલ
કોઠ તા ધોલકા
૯૪૦૮૫૦૪૯૫૦
આ નગર
ઉઠી સવારે ખોળે કંઇક ઘડી બે ઘડી જીહવવા,
સાંજ ઢળે જ સ્વપ્નમાં દરરોજ મરે છે આ નગર. મચ્છરોના ઉ૫દ્રવ માંહય માખીને ભાઇ મોજં- મોજ, કાગડાઓની કહેવતમાં દરરોજ સરે છે આ નગર. સીમેંટના સીમાડા માંહય સળગે છે કંઇ દિન રાત,
આદત ૫ડી છે રાખની ને ઘુમાડા ઘરે છે આનગર.
વ્હાલના વહેમમાં કોઇ ભલુ અહિં ભરમાય, અંજનના આ વ્યાપારમાં નયન હરે છે આ નગર.
સેતુની અટારીએથી નિહાળું હું મથામણ મહેરામણે,
કિડિયારાની કેડીએ એવું તો શું કરે છે આ નગર?? સઘળું વેચાય અહિં માણસને મન જે કંઇ ભાવે,, કાગળના પારિજાતમાં જુઠ્ઠી ફોરમ ઉમેરે છે આ નગર . મતલબના આ માહોલ માં સૌ કોઇ હસે છે ૫રસ્૫ર,
મોત ૫ર કોઇની મજાકમાં અહિં આહો ભરે છે આ નગર. ચિત્કાર ભરી છે ચિતાઓ ,સ્મશાન ગૃહે-ગૃહ,, સળગવાની ફુરસદમાંયે લાશો બઘી,હરે-ફરે છે આ નગર…..
અનિરૂઘ્ઘ ૫ટેલ
પૂછે છે જ્યારે તું, ‘હું કેવી લાગું’;
એક બે ત્રણ ગણી, હું ચોખટ ભાણી ભાગું.
જો કહું ‘જેવા પણ છો એવા ગમો છૉ’,
તો કહે છે ‘તમને પૂછવું જ નકામું’.
‘સારી’ કહું તો કહે, ‘વખાણતાંય આવડતું નથી’,
ને છેડે જંગ જો ના ગમતો જવાબ હું આપું.
તુ ખુલ્લે આમ કહે, મારામાં ડ્રેસિંગ સેન્સ નથી,
હું ખાનગીમાં પણ એવું કહેતા ગભરાવું.
તને જોઇએ એવુ, હોય સૌ નજરો તારા પર,
ને ગુસ્તાખી સમજે મારી, નજર જો બિજૂ ઉઠાવું.
બિજાંને તો ટોકે, ન બનતા જોરૂ ગુલામ;
ને મને જાહેર માં તુ આંગળીયે નચાવું.
બિજાની આ શાયરી હોત તો તુ હસી લેતી,
પરાક્રમ મારું છે જાણી, દાણા-પાણી છોડાવું.
હસી-મજાક માં ‘જ્વલંત’, લખતાં લખી તો નાખ્યું,
હવે કયામાત નો વખત વિચારી, તત-પપ થઇ જાવું.
ઘરના નાકે વિતાવેલી હર સાંજ યાદ આવે છે,
એ ગુજરેલ લમ્હોની દિવસ-રાત યાદ આવે છે.
જુવાનીમાં પહેલાં પગલાં અને એ ઘેલા દિવસોની,
એકમેકને કહેવા તત્પર હતા જે, બધી વાત યાદ આવે છે.
નશા અને ધૂઆમાં ઉડાડેલી રાતોથી માંડી,
સૂરજની પહેલી કિરણોથી સજેલી પ્રભાત યાદ આવે છે.
દુનિયાંને બદલવાના નુસખા હજાર ને સો ટિપ્પણીઓ,
આદર્શોની લડાઈમાં મળેલી પહેલી મ્હાત યાદ આવે છે.
કેવી રંગ-બે-રંગી હતી દુનિયાં આપણી!
સપ્તકિરણોના રંગો, સાતે સાત યાદ આવે છે.
દેશ છોડીને યારોથી દૂર ચાલ્યો તો જે દિન,
એરપોર્ટ પરની એ આખર મુલાકાત યાદ આવે છે.
માફી માગી શકુ એટલો સમય કયા મળ્યો,
નહીતર તારે કાજ ચૂટેલ એક એક ફુલ-છોડની માફી માગવી હતી
વેદનાઅોના શૂર વાચા લેવા મંથે છે.
કલમ પણ કાગળ ચિતરવા મંથે છે.
રખેને કોઇ શબ્દો સમજસે એ વ્યથાએ
હાથપણમાં મારા થરથર ધ્રુજે છે.
શબ્દોથી શબ્દો પરથઇ જાય એ,
તો વેદનામારીમાં એ સમાય જાય
વેદનાઅોમારી હુ દુસ્મનને પણના દવ
શબ્દોથી પરજાનાર દોસ્તને કયા દવ
Here is my Gujarati Poem, I don’t know gujarati font is available or not. So here is gujrati kavita in English.
Nayan thi jo male nayan be ghadi,
Dil ma koina utray chhe.
Aankho hoy jo koini darpan sami,
Antarna badha bhed kalay chhe.
Ansh male jo A naynoma prem tano,
kaink saritaona vhen rachay chhe.
Jat hashe jo a koi param tani,
vat dariyani kari chhalkay chhe.
pami jo a sarita panth sagar bhani,
Jojo to khara kevi malakay chhe.
Hello Sureshbhai -
Please post any of my recent ghazals from http://www.ekvartalap.wordpress.com on this site. My intro is also on my blog.
Here is the most recent ghazal:
લહરના લહરના પ્રવાહો અલગ છે, પિગળતો પળેપળ કિનારો અલગ છે
સ્વભાવો અલગ છે, વિચારો અલગ છે, મનુષ્યે મનુષ્યે લલાટો અલગ છે
ગુલોગુલ અલગ છે, બહારો અલગ છે, નજર જ્યાં પડે ત્યાં નજારો અલગ છે
અણુમાંથી સર્જન થયું આ બધું પણ, ગગનમાં સિતારે સિતારો અલગ છે
ક્ષણોની સફરમાં ભલે સાથ હો પણ, રહે યાદ સહુને બનાવો અલગ છે
ઘડી કારમી પણ, વિતાવી હો સાથે, પડે છે જે દિલ પર પ્રભાવો અલગ છે
સખી પ્રેમ મારો, હજુ એનો એ છે, પ્રદર્શિત થવાના પ્રકારો અલગ છે
હવે લાગણી સાથે સમજણ ભળી છે, અને મહેફિલોનો તકાજો અલગ છે
જીત્યો કૌરવોને જે, કાબાથી હાર્યો, પળે પળ વિધીનો ઈરાદો અલગ છે
ક્દી વાંદરો છું, કદી છું મદારી, છે ડમરું તો એકજ તમાશો અલગ છે
(c) હિમાંશુ ભટ્ટ… ૨૦૦૭
Himanshu
Ek hinsak phul…!
Najaro ma teer,
Paapan ma talvaar..
Savaalo pn aniyaada,
Ane javaabo….
…….Dhaardaar..!!!
Ek khoba jevdu dil..
Ne aatla Prahaar..?
Chuki gayeli Dhadkan,
Daghaayela dhabkaar..
Ankhe andhaara..
Ane swapnao na vaar..
Chattaapaat palkaraa..
Kevo gebi-maar..!11
Vichaaro nu vantoliyu..
ek rajkan jeva haal.
Haay..! Ek sashastra Ghaataki humlo..
ane loko kahe chhe..
…Pyaar…??
that was really nice…
my brother is so many beautiful writing kavita plese contec me 9879192795
kabhikhusi kabhigam but No Problem
ફૂલો બની ભલેને અમે તો ખરી ગયા,
ખુશ્બૂથી કિંતુ આપનો પાલવ ભરી ગયા.
પ્રેમાગમાં બળીને પતંગા ઠરી ગયા,
કિંતુ શમાનું નામ તો રોશન કરી ગયા.
નૌકા હતી છતાંય હું ડૂબી ગયો ખુદા!
તરણું લઇને લોક તો સાગર તરી ગયા.
પથ્થર બની હું જોતો રહ્યો કાળની ગતિ,
વર્ષો જીવનનાં પાણી બનીને સરી ગયા.
જેઓની પાસે મારાં દુઃખોનો ઇલાજ છે,
તે આવી ઓર દુઃખમાં વધારો કરી ગયા.
kavilok is the best.
hbahuj sari site chey mubarak
bahuj sari site chey abhinadan
Can u please send me the Poem Nag daman by Narsiha mehta on my email address
કેમછો બધા?
આમ તો ખુબ નાનો છુ એટલે જરુર લાગે તો ટકોર અને ઠપકો આપજો.
હું કાંઇક કે.જી ના નવા નિશાળીયા ની જેમ એક અછાંદસ મુકી રહ્યો છું, આશા છે સ્વીકારશો.
“Vaayaka” – Arjav
પ્રેમની પોથીમાં છે એક જુની કહાણી,
સાંભળો કહું છુ હું ધરા ને મેઘની વાતો.
શું કામ એ મનસ્વી રિસાયો કાંઇ ખબર નૈ,
એના મને રમી રહી વૈરાગની વાતો.
એને મનાવવા વાહલીના નોરા તો જુઓ,
પુષ્પો,વલ્કલ ને શીખી આવી શણગારની વાતો.
મારે તો જવું છે,નહીં રોકઉં હું હવે જો;
એ શિશિર પાછળ નિકળેલાના ખુમારની વાતો.
એ શું ગયો આતો, આખેઆખી મરી ગઇ;
સુમસામ,વંટોળે ચડતી ધૂળ-રાખની વાતો.
ગ્રિષ્મના મદમાં,સુર્ય છાનો રહે શું?
સુકા હૈયે,તીરાડે પડેલા ડામની વાતો.
તરત મળવા દોડે,મેઘ આમતો ખરો પ્રેમી;
સાંભળી હવાના મોઢે પ્રીયાના ચિતારની વાતો.
પ્રાયશ્ચીત નું સૌથી પેહલું ટીપું પડે છે એનું,
બીજાએ પ્રેમ ને ત્રીજે યૌવનના ઉન્માદન વાતો.
મારી સખી આ ધરતી,એની પાછળ કેવી ગાંડી!
ભુલી ગઇ ને ‘ના જશો’ ના વાયદાની વાતો?
આજ તો એ મોસમ છે જ્યારે લોકો વગોવે,
મારી વાહલી ધરાના પ્યારની વાતો.
-આર્જવ
very good
Respected sir,
i like this site very much. i want to publish my poem…plz n4Itara vIna jIvnno koeee[ sar
AhI to 0e za>zva ne j5 to pele par
sukaw© r`ma Aog5I jtu jI>dgInu nUr
v5I lag`Ino 0e ka5 ne d>wna 6oDapUr hStreqa nhI ha4e 0e ka5na ]zrDa bexUmar
AhI to 0e za>zva ne j5 to pele par
mu©Iwr vednane tme Aakaxnu nam d[ dI2u
ddR Aaqr ddR 0e wle tme ]0Inu l[ lI2u
Aeklta na pD0aya Ao!I w3ku 0u inra2ar
AhI to 0e za>zva ne j5 to pele par
n4Itara vIna jIvnno koeee[ sar
AhI to 0e za>zva ne j5 to pele par
ke jyot thai zalhali javani vat chhe,
fani duniya chhodi nikali javani vat chhe.
chhe amno ek chahero ja darpan maru bhala;
khud ne bhuli khuda ma bhali javani vat chhe.
Me Ta.20/9/o7 na roj e mail dvara 12 kavyo mokalya chhe je apane mali gaya hashe. Unicode font chhe. Apno pribhav malye vadhu kavyo makalish. Avajo.
Hoy Vasant Vasant Jevu Ne
Bhitar lage Pankhar jevu
E kone jai no Kahevu
ક્યાં મળે?
આટલા મોહક અને મોતી ભરેલાં ક્યાં મળે ?
ફૂલ પર ઝાંકળથી આ પત્રો લખેલા ક્યાં મળે?
ઉંબરા પર પગ નથી મૂક્યો ને બસ આવો કહે
આ નગરમાં માણસો એવા વસેલા ક્યાં મળે?
ધારણા સાચી પડી આજે તમારૂં આગમન !
બારણામાં તોરણો લીલા બનેલા ક્યાં મણે?
આ અતિથિનાં ભલા સન્માન આદર તો જુઓ
ભર વસંતે અવનવા પર્ણો ઝૂકેલા ક્યાં મળે?
આંખ જો ખુલી તો એની શોધ આરંભી દીધી
જોઉં ઓશિકા ઉપર શમણાં પડેલા ક્યાં મળે?
યત્ન પથ્થરથી કર્યા તો એકનાં કૈ થૈ ગયા
દર્પણોનાં દેશમાં ચહેરા તૂટેલા ક્યાં મળે?
યામિની ગૌરાંગ વ્યાસનાં
બહાર પડનાર પુસ્તકનાં કાવ્યોમાંથી
ગઝલ
હાલ મારા એજ ચાડી ખાય છે
દદૅ છાનું કોઈ ફાડી ખાય છે
શાયરી જીવતા નથી જે શાયરો
શબ્દને ઠાલા રમાડી ખાય છે
ઝૂલ્ફમાં ને પાલવે અટવાય છે
ઠોકરો કેવી અનાડી ખાય છે
કોઈના હાથે ચ઼ડી વીંઝાય છે
લાકડાને ક્યાં કૂહાડી ખાય છે
કૈંકની થાળી ઊજાડી ખાય છે
અન્ન જે આંખે અડાડી ખાય છે
ડો. હરીશ ઠક્કર.
iam surat based ayurved consultant,sending a gazal to you kindly do the needful& oblige,thanks.dr.thakkar
આજે નવરાત્રી
ચલો ગરબા રમીએ
ગરબાની શરુઆતમા આ વંદના કરું છું
या देवी सर्व भुतेषु चिति रुपेण संस्थिता,
शक्तिरुपा, शांतिरुपा, श्रध्धारुपा समातिता,
चेतना सर्वभुतानाम,विष्णु मायेति शब्दिता,
मुक्तिदाता तु या माता,सा मातृचरणे नमः
મારી માતાને ગરબે આજ ઘુમવા આવોને
માના ખોળાનો લેવાને લ્હાવ લાલ-બાળ આવોને
માતાનો ગરબો કે રાસ રાધિકા તણો
ચામુંડા,ચંડિકા કે જગદમ્બા માતનો
લેવાને ઉરના આશિષ વ્હેલેરા આવોને
મારી માતાને ગરબે આજ ઘુમવા આવોને
ઘેર-ઘેર, દેહ-દેહ વિશ્વઆ વિરાટમાં
જલથલને આંબતા આ અવનિ-આકાશમા
સૌએ મુજમાના પમરાટ,માણવા આવોને
મારી માતાને ગરબે આજ ઘુમવા આવોને
ભૈરવી ભવતારિણી મા ચીન્મયી ચિદંબરા,
આદ્યશક્તિ શાંભવીના ભુક્તિ-મુક્તિ લાહ્ણમા,
રણકતા ઝાંઝર ઝંકાર ઝીલવા આવોને
મારી માતાને ગરબે આજ ઘુમવા આવોને
માનું મંદિર મારી દેહલડી દીપતી
સપ્તપ્રાણ દીવડીથી ચિતીમાર્ગ ચીધતી
સાથ જેને ઓપતા ગરવા ગણેશજી
એવી માના ખોળાનો લેવા લ્હાવ ઝુમતા આવોને
Please accept it and read it.
પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ જાણે અજાણે
જાણે અજાણે નામ જો તારું દેવાય તો પ્રભુ
તુંજમાં એ પ્રિય થઈ જાતો
એ તો પામતો અક્ષરધામ.
….જાણે અજાણે
જીવનની આ સુખશૈયામાં તુજને એ ભુલી જાતો
મરણ આંગણે આવે ત્યારે તુજને એ સમરી જાતો
એ તો થઈ જાતો નિરાકાર
….જાણે અજાણે
પ્રેમની પાવક જ્વાળા ન્હાતા થઈ જતો નિષ્કામ
અંત સમયની અટારીએથી તુજમાં એ વિસરાતો
એ તો લાગે છે પ્રેમાળ
….જાણે અજાણે
હું છું પામર જીવ છતાં પણ ભક્તિમાં છું સંધાણો
પ્રદીપના હૈયે ભક્તિ લાગી મુક્તિ મેળવવા કાજે
આવ્યો સમાવા કાજે
….જાણે અજાણે
સાચી માયા શામળા તારી બીજી મિથ્યા લાગે
સંતતણો સથવારો મળતાં મનડું મસ્ત છે લાગે
ભવના બંધન છુટતાં લાગે
….જાણે અજાણે
==============
dear DR Dilipbhai,
Kolambus and inclusion of Indian philosophy
in your poem makes an evergreen creation.Congratulation
for your globle noble thought.
Rameshchandra Patel(Akashdeep)
samagra team ne hardik abhinandan !
aatla s-ras sampadan badal ane aatla saras prakashan badal !
Dear Dilipbhai, Namaste… Saal Mubaarak!
you may put any poems from my blog… http://www.urmisaagar.com/urmi
one is here…
તારી હયાતીની મને કોઈ નિશાની દે,
ઈશ્વર મને જ શોધે તું, એ જીન્દગાની દે.
ખીલીને અહીં હું પણ ખરું, એમાં નવું છે શું?
ઉજડીને પણ ખીલી શકું, નોખી કહાની દે.
સીધા હશે જો રસ્તા તો શક છે ભૂલી જઈશ,
વિસરું કદી ન હું તને, ઠોકર સુહાની દે.
મથુરા બન્યું છે જોઈ લે, આ મારું ધૃષ્ટ મન,
ગોકુળ બનાવી તું મને રાધા દિવાની દે.
કાયમ રહે જો ચુસ્ત, શું એ કાફિયા ગમે?
થોડાં કરી દે મોકળાં, એને રવાની દે.
Regards.
ओ मेरे राम.
प्रदीप ब्रह्मभट्ट
तेरे नाममे पाया सब संसार ओ मेरे राम
नाम तुम्हारा,काम हमारा,होगा वैसे पार
…ओ मेरे राम.
जगकी चिंता करतेकरते होगये हमबदनाम
तबनाम तुम्हारा लेकरही,हम पुरेगये भान
…ओ मेरे राम.
शरणमेंआकर सबकोजीना मनकर्मओर प्राण
तुझकोपाकर सबकोपाया करदु नीजको दान
…ओ मेरे राम.
जीवनके सुख पैयोको हमचले चलाये आज
दुःखकीआती कोइचिनगारी उसे करदेते पार
…ओ मेरे राम.
@@@@@@@@@@@@@
જોબન જેવું
જૉબન જેવું જગમાં,કોઇ દિઠું ના આજ
અંગ અંગમાં ઉછળે કંઇક અજબ ગજબનું રાઝ
દૂર ગગને માંડુ નજરું,મીઠા ભાળું સાદ
ઢોલ ધબુકે અંતર હરખે,ઝરમર વરસે નાદ
કુવા કાંઠે નદી તટે,છલકે ગાગરે પ્રીત
મન મોગરો મ્હેંકે મ્હેંકે,ગાતાં ગાતાં ગીત
એકલ ખૂણે એકલ પંડે,એકલુ હરખે મુખ
સ્વપ્નમાં શણગાર ધરુંને, સ્વર્ગનુ ભાળુ સુખ
હું હસું ને હસે જગ, મલકે યૌવન હીર
સાગર તીરે મોજાં ઉછળે, મનડું થાયે અધીર
કોઇ આવી દિલમાં વસે, રમે અંતરે આશ
જોબન જેવું જગમાં કોઇ ના દીઠું ચોપાસ
જોબન જાતાં વાર ના લાગે, માણીલો મલકાટ
ઝીલો જીં દગીએ,મસ્તીલો રંગીલો જોશીલો ચ ળકાટ
રમેશપટેલ(આકાશદીપ)
અમે રે ઉંદર
નથી શૂરા અમે સિકંદર
નથી ધનુર્ધર ગજવતા અંબર
છતાંએ અમે મગરુર તવંગર
લપાતા કોતરતા અમે રે ઉંદર
કેસરીની હાકોથી અમે અજાણ્યા
ના હાથીની વિશાળ કાયા
છતાંએ આરો ગીએ નીત મેવા
સમાજે પોષેલા અમે ઉંદર એવા
નથી સંત કે નથી નેતા
છતાંએ ઘરમાં સઘળું લાવીદેતા
રાજપાટના વૈભવ ભોગવીએ સુંદર
સરકારી ખાતાના લાડીલા ઉંદર
પહેરીએ કાળાં ચશ્માં આંખે
ફુંકીફુંકી કાતરીએ સૌને વહાલે
પ્રસાદ મળે અમે રીઝતા સુંદર
કળિયુગના અમે અવતારી ઉંદર
અમને લાગે સિંહ બિચારા વગડે
કરવા ક્ષુધા તૃપ્ત ફરે અંધારે
માગું હરિ ભાવધરીને અંતર
ભવોભવ બનાવજો કળિયુગી ઉંદર
Dr Dilipbhai/ sureshbhai
both poems of Rameshbhai, amere unadar and jobanajevu
found delighting. vyanga kavan is laughing medicene.really really enjoyed meaningful words.
Pragnsh Patel
નમસ્કાર,
કવિલોક સાથે ઘણાં વર્ષોનો ઘરોબો છે મારો !
અવાર-નવાર મારી ગઝલો પ્રકાશીત થઈ છે !
આ સાથે
મારાં બ્લોગની link પ્રસ્તુત છે
આશ છે,આપને ગમશે જ.
ડૉ.મહેશ રાવલ
http://navesar.wordpress.com
http://www.drmaheshrawal.blogspot.com
Shri Rameshbhai,
your poems are meaningful. We enjoyed “Amere under”
and azadi. please, place all poems of Akashdeep put togather in kavilok. can you Dilip bhai upheld our request?
thanks, Pratima
ભારતને ભારત રહેવાદો
મનની શાન્તી સકળ સુખદાતા,
જગ ચેતના જગવવાદો
આવો બંધુ અવાજ ઉઠાવો
ભારતને ભારત રહેવાદો
પુણ્ય ભૂમિએ પ્રગટ્યું દેવત્ત્વ
સારા જગે મલકવા દો
અહીંસા એ આધાર જગતનો
કરુણાથી છલકવા દો
હીંસા અત્યાચાર અકલ્યાણી
માનવને માનવ રહેવાદો
ઉપકારોના મેઘ અવની એ સીંચો
વનરાજીને મ્હોંરવા દો
પશુ પક્ષી અબોલા જીવડા
પુરક બનશે પથરાવા દો
સૌના સુખે થાશો સુખીયા
ભાવ ઉરે છલકાવા દો
સરીતામાંથી સાગર થૈ મ્હાલો
સપ્ત ખંડે સંવરવા દો
મીઠા બોલે દો આવકારો
સુધા સ્મીત રેલાવા દો
બુધ્ધી બળથી વિકાસ કેડીએ
સુખ શાન્તી પથરાવા દો
પાપ મારગેથી પાછા વળો
પ્રતિક્રમણને પ્રગટવા દો
અખીલ બ્રહ્માંડનો એકજ ઈશ્વર
બની સંતાન શોભા દો
સારું સારું ગ્રહણ કરીને
અનંત સુખને સથવારો દો
રમેશ પટેલ {આકાશદીપ}
કેમ આપણે આવું ના શીખ્યા?
તપ્યા રવી કે તપ્યા સાગર,મેઘ બનીને મહાલ્યા
પોલે વાંસે પૂર્યા પવનને,બંસરી થઈને બોલ્યા
કેમ આપણે આવું ના શીખ્યા?
પડખાં ઢાંકી,દોરીએ બાંધ્યા,તો ઢોલ થઈ ધબૂક્યા
રાત ઢળી પૂનમ પ્રગટી,રાધા કાનજી રાસે ઘૂમ્યા
કેમ આપણે આવું ના શીખ્યા?
ધરણીએ બીજ દબાયા,હૂંફે જાગ્યા, પુષ્પો થઈને ખીલ્યા
સરીતા નાથી તો જળાશયો ઝૂમ્યા,વગડા લીલા મ્હોંર્યા
કેમ આપણે આવું ના શીખ્યા?
સ્વપ્ને દિઠા મલકાટ મિલનના,ગાલે રંગો ગુલાબી છાયા
શબ્દો સર્યા,મળી પ્રાર્થના,જીવન સંસ્કાર થઈને ખીલ્યા
આપણે દેખાદેખી કેવું શીખ્યા
પંખી સંગે હળવે હળવે,ગાતાં તમે કેવું શીખ્યા
કેવા શાણા દિઠા, કોણે કોને ઝીલ્યા ભાઈ કોણે કોને ઝીલ્યા.
રમેશ પટેલ (આકાશદીપ)
કોણે કોને ઝીલ્યા
ઉષા ખીલી કે ખીલ્યું આભ
કોણે કોને ઝીલ્યા?
કેમ આપણે આવું ના શીખ્યા?
તપ્યા રવી કે તપ્યા સાગર,મેઘ બનીને મહાલ્યા
પોલે વાંસે પૂર્યા પવનને,બંસરી થઈને બોલ્યા
કેમ આપણે આવું ના શીખ્યા?
પડખાં ઢાંકી,દોરીએ બાંધ્યા,તો ઢોલ થઈ ધબૂક્યા
રાત ઢળી પૂનમ પ્રગટી,રાધા કાનજી રાસે ઘૂમ્યા
કેમ આપણે આવું ના શીખ્યા?
ધરણીએ બીજ દબાયા,હૂંફે જાગ્યા, પુષ્પો થઈને ખીલ્યા
સરીતા નાથી તો જળાશયો ઝૂમ્યા,વગડા લીલા મ્હોંર્યા
કેમ આપણે આવું ના શીખ્યા?
સ્વપ્ને દિઠા મલકાટ મિલનના,ગાલે રંગો ગુલાબી છાયા
શબ્દો સર્યા,મળી પ્રાર્થના,જીવન સંસ્કાર થઈને ખીલ્યા
આપણે દેખાદેખી કેવું શીખ્યા
પંખી સંગે હળવે હળવે,ગાતાં તમે કેવું શીખ્યા
કેવા શાણા દિઠા, કોણે કોને ઝીલ્યા ભાઈ કોણે કોને ઝીલ્યા.
રમેશ પટેલ (આકાશદીપ)
બહુ જ સરસ્ પ્રતીભાવો મળ્યા. અભીનંદન.
શ્રીસુરેશભાઈ જાની
આદર સાથે પ્રણામ,
કવિલોક વેબ સાઈટમાં આપની કલમના અમી, અમારી કાવ્ય રચનાઓને બીરદાવતાં,
અમારામાં જોમનું સીંચન કર્યુ છે. મારા નવા કાવ્ય સંગ્રહ “ત્રિપથગા” ના પ્રકાશન
માટે આયોજન થઈ રહ્યું છે.પ્રથમવાર જ આરચનાઓ કવીલોક માં આપી અને આપે
બિરદાવી માટે ભાવસાથે આભાર. કવિલોક દ્વારા નવા ગુજરાતી પુસ્તકો ,સાહીત્ય
સંસ્થાનોમાં વિતરણ કરવા માટે સૌજન્ય સ્કિમ હોય તો માહીતી આપશો.
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
સિન્ધુના બિન્દુથી
આભે ઘનઘોર વાદળાં રે ગાજે
લઈ દરિયાના ઘેરા ઘૂઘવાટ
શીતલ સમીર નો સંગ જેવો લાગ્યો
મેઘ થઈ આવ્યાં પાતળ
ધરતી મેહૂલીયાના સુભગ મિલને
મદમાતી ધરતીએ પ્રગટી સુવાસ
ઋજુ ભર્યા હૃદયે જાગ્યા સ્પંદનને
મખમલીઓ માણ્યો ઉજાશ
ફૂટ્યા હેત અંકુર સિંધુના બિંદુથી
ગરજીને વરસીને વાવી વસન્ત
મોતીડે વધાવું ગેંહકતા મોરલા
બંધ ઓરડામાં ઘૂઘવ્યો દરિયો અનંત
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
aapni kavita o mane ghani j game chhe khas kari ne je nature par hoy chhe te aatli sundar kavitao no swad manavavva badal dhanyvaad.
રમેશભાઈ અને કવિલોકને ધન્યવાદ.ભારતને ભારત રહેવાદો,ઉત્ક્રુષ્ટ રચનાઓ સમયાંતરે
જ મળેછે.કેટલો સુંદર ચિંતનશિલ વૈભવ વિચાર.તમરી રચનાઓ વિવિધતા સભર છે
વિતલ
રમેશભાઈ,
કવિલોકમાં આપની સુંદર રચનાઓ વાંચી આનંદ થયો.આપના “ઉપાસના” કાવ્ય સંગ્રહના
વિમોચન સમયે .કરોના માં મળવાનું બનેલ. સુંદર પુસ્તકને ગુજરાતની શાળઓમાંની લાયબ્રેરીમાં આપે ભેટ આપવાનું આયોજન કરેલ ,તે બહ્ય્ં ગમ્યુ.ધન્યવાદ.
પ્રવિણ શુક્લ
બાળગીત~ખુશી
નામ મારું છે ખુશી, ખુશી ખુશી હું બોલું
એક બે ત્રણ વદું તો, બા દાદાને લાગે વાહલું
વન ટુ થ્રી કહું તો,મમ્મી પપ્પાને હસતા ભાળું
ખુશી ખુશી હું બોલું
બા દાદા કહે વારતા, શિયાળ કાગડો પુરી
મોમ કહે હોલ્ડ માય હેન્ડ નહીં તો પડશે ભૂલી
રમતાં રમતાં ઊંઘું,ઊઘમાં હસું થોડું થોડું
ખુશી ખુશી હું બોલું
બા બનાવે મારા માટે રોજ રોટલી શાક
મોમ ડેડી સાથે ભાવે મુજને પ્યારા પિત્ઝા ને કોક
ખાઉ થોડું બગાડું ઝાઝું,તોય વહાલ કરે રુપાળું
ખુશી ખુશી હું બોલું
બા કહે ફ્રોક પહેરી ,તું મજાની ઢીંગલી જેવી લાગું
શોર્ટ ટી ~શર્ટ પહેરી, મમ્મી સાથે હાઈ ફાઈ માં ભાગું
રોજ રોજ નાવલી વાતું, હસતી રમતી માણું
ખુશી ખુશી હું બોલું
બા ગવડાવે માના ગરબા, દાદા શીખવે હાથ જોડીને રામ
મમ્મી પપ્પા ઊપડે કામે, બોલાવી બાય બાયના જાપ
હસી હસી હું રમું ભમું,થાકી દાદા પાસે દોડું
ખુશી ખુશી હું બોલું
વાત કહી મેં મારી છાની ,બોલો તમને કેવી હું લાગું
નામ મારું છે ખુશી, ખુશી ખુશી હું બોલું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ) ઉપાસના કાવ્ય સંગ્રહમાંથી
ધરમ
તારો ધરમ મારો ધરમ,
ધરમની વાતો કરી છોડો ધરમ,
મનમાં હીંસા, નયનમાં દ્વેશ
કરુણા વગરનો કેવો ધરમ.
ઉરમાં ના લાગણી, લોભની છે માગણી
સ્વાર્થની રમણતામાં કેમ પામો ધરમ,
અપકાર કરતાં ના ખટકે દિલડાં ,
તો ધરમ નો શો જાણ્યો મરમ.
વતનની શાખ, જનેતાની લાજ,
શીર સાટે તોલે એજ સાચો ધરમ,
ત્યાગની મહત્તા, તપની સાધના,
જીંદગીમાં જાણો તો માણો ધરમ.
વાણી વર્તન, પ્રભુને અર્પણ્
સકળ હીતે રાજી એજ પ્યારો ધરમ,
માનવી થઈને માનવને ચાહવો,
એજ સંસારનો દૈવી ધરમ.
રમેશ પટેલ(આકશદીપ)
મારા લગ્ન સમયે (ડીસેમ્બર-૨૦૦૦), મારી સ્વરચીત કવિતા પિતાશ્રી રમેશચંદ્રનેઆપેલી.
તેમણે તેમના કાવ્યસંગ્રહ “સ્પંદન”માં પ્રગટ કરી ,મને અર્પણ કરેલ.દીકરીના મનોભાવ સૌને
જરુર ગમશે.
શરણાઈ ના સૂર
શરણાઈના રેલાતા સૂરછે,
આંગણે લીલાં તોરણ છે.
જુઓ આજ એક,
વહાલી દીકરીના લગન છે.
આંગણે રમતી હતી,
વાતે વાતે રીસાતી હતી,
કાનમાં આવીને ફરિયાદો કરતી હતી.
હસતાં-રડતાં મોટી થઈ,
આવ્યું એને યૌવન છે.
જુઓ આજ એક
વ્હાલી દીકરીના લગન છે.
છે ઘર સજેલું આજે,
બધા કેટલા હસે છે.
વારંવાર દીકરી પાસે,
મન જવા માંગે છે.
અરે વગાડો ઢોલ,
વગાડો શરણાઈ
કે ટપકું થતું આંસું કહેછે,
હા ,આજ મારી
વહાલી વિતલનાં લગન છે.
વિતલ પટેલ(બ્રુન્સવીક,જ્યોર્જીયા)
I am sending gujarati poem from my own book XITIJ. As I have no gujarati fonts, I am writing the same in english.
Achanak Ek Sapnu jagavi gayu aaje,
Yaado na Sagar Ma dubavi gayu aaje,
Bhulavi didhi ti ame vatan ni E yaado,
Rachya rahya pardesh ma bhooli gani wato,
mati ni e sugandh relavi gayu aaje………..
Paadar uper ubhelo Vadalo Yaad aviyo,
Mandir na Ghant no E naad Yaad aviyo,
Kahi aarti na bol samdavi gayu aaje,………
E bhor ma kukkda no saad yaad aviyo,
kichud kichud kuva no saad yaad aviyo,
panihariona payal khankavi gayu aaje………
E umbare ubhela mavtar aaje yaad chhe,
viday karti sau sahiyar aaje yaad chhe,
viday ni e vashmi yaad mehkavi gagu aaje………
dear readers of kavilok,
i am a new comer in this field……I have put my creations on my blog…. http://www.jkshabdasoor.blogspot.com
kindly visit my blog and give your suggestions and comments so that i can improve myself…..
thanks….dr.jagdip nanavati
kavilok mate aa mari paheli rachanaa mokalu chhun…
લખ્યો કાગળ મે મૌનની જબાનમાં,
એને ઉકલી જાજે તું તારી સાનમાં….
લખ્યો કાગળ મે મૌનની જબાનમાં…..
સંબોધી સુરજના પહેલા કિરણોથી
લીધાં ઉગતી ઉષાના ઓવરણા,
જતમાં લખવાનું કે, તું ઝાકળ ભિનાશ
તને ઝુલાવે કૂંપળના પારણા,
પછી પંખીડા ગાય તારા કાનમાં……
લખ્યો કાગળ મે મૌનની જબાનમાં…..
વાવડમાં વરસાદી વાદળ બિડ્યાં ને
બિડ્યાં યાદ કેરા કંકુ ને ચોખા,
છતરીયે હોય છતાં ભિંજાવું હોય
એવા મોકલું છું ઓરતા અનોખાં,
સાવ નીતરતી રહેજે તું તાનમાં……
લખ્યો કાગળ મે મૌનની જબાનમાં…..
ગમતાં કેસુડા તણાં રંગ તમે પૂરજો
ને કોરાં કાગળને ઊજાળજો,
પરબિડીયે ચોંટાડ્યું સરનામુ ’હેત’
એને હળવેથી હૈયે સંભાળજો,
તારો લિખીતંગ નથી હું હવે ભાનમા…..
લખ્યો કાગળ મે મૌનની જબાનમાં….
દિલથી દિલમાં ઉતરી જાતી
આંખો પળમાં સમજી જાતી
રંગો પીંછી કાંઈ હતું નહીં
મનને પાંપણ ચિતરી જાતી
નજરૂ મળતી ચાર હજુ ત્યાં
હૈયુ આખું ઠલવી જાતી
જેવી તેવી પીઠ નથી આ
સઘળા મિત્રો જીરવી જાતી
આંખો મારા બાદ તમારી
છાને ખુણે નિતરી જાતી
વાહરે વાદળીઓ
રોષે રમે દાદા સૂરજ ગગન
ઉના તે વાયરે શેકાયા તન
તપી રે ધરતીને તપ્પા તરુવર
કરમાયા કામણ ને રુએ સરોવર
દૂરદૂર વ્યોમે વીચરે વાદળી ભલી
વીચારે ભેગા મળી ઢાંકીએ ધરતી
કાળિ ભમ્મર વાદળીઓ થઈ રે ડુંગર
દિધો પડછાયો પાથરી ગગને ચાદર
દઈને છત્તર વરસ્યો અંતરનો સ્નેહ
અમીરસ સીંચીં મલકે આભલેથી મેહ
વાહરે વાદળીઓ દાદાને દિધો હુંકાર
સવાયા સંતાન થઈ કીધો જયકાર
આભલું આવી રમે સરોવર મોજાર
ઝીલે કેવું પ્રતિબીંબ હરખી અપાર
વદે સૂરજ દેવ વંદી કિરતાર
કેવા ઉપકારી બંધને બાંધ્યો સંસાર
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
નીંદર
બાળા રાજા માણે મીઠી સુખવંતી સુંદર નીંદર
વાહ વિધાતા લહેરાવે કેવો કરુણાથી સુખ સમંદર
માને ખોળે પ્રેમ પાલવડે મલકે નાનું જીગર
રમવું જમવું હસી છોડવી જગની જૂઠી ફિકર
અણસમજુને મળે કેવી જગની જાદુઈ સેવા
કૃપાનીધિએ દિધા કેવા સુખ નીંદરના મેવા
દિવા સ્વપ્નોમાં સરકી નીરખું સપ્તરંગી રે વાતુ
સમયને કાંટે ઘૂમે જિંદગી,રાત દિવસ નાથોભુ
ભણીગણી સુખ સાહેબી મળશે,વદતા પોથી પઢતા
સૌ ઉંઘતા ને અમે જાગતા,ભણતરના ભારે દબાતા
સમજણ વધી નીંદર છૂટી,જાણે અજાણે ખમીએ શિક્ષા
નયનોની નીંદર ધોતા લઈ પાણી,કાલે છે પરીક્ષા
ધંધોં પોતીકો કે કરીએ નોકરી,નવો જમાનો હસતો
મોટા થયા ભાઈ, છોડો આળસ,રોજ સવારે દોડો
કામ કરે એ આગળ આવે,દુનિયા ડહાપણ દેતી
જાગવું એજ જિંદગી,હસીહસી વીજ વદે ઝબૂકતી
અજવાળા અંધારાના ભેદ ભૂલીને,જોશે જિંદગીને જોતરતા
ટકે ટાલીયા આંખે ચશ્માં ધરી બાળા રાજાને નિહાળતા
બંધ ચક્ષુએ મરકી મરકી, શીશુએ ભાવ દર્શને ઝબોળ્યા
ઊંઘતા ના આવડ્યું તમને તો,ખાક જીંદગી જીવ્યા
સંતવાણી સમરી રે હૈયે,શોધવા નીક્ળ્યા સુખની જડિબુટ્ટી
છૂટે સંકલ્પ વિકલ્પ તો ભાળો આયખે નીંદર સુખની
રમેશ પટેલ(આકાશ દીપ)
ઝરમર ઝરમર સંધ્યાએ, મન મોરલાનો ગેહકાટ હતો
એ ભીંનીભીંની સુગંધે, ધરતી આજ ખુશહાલ હતી
ઊંચી મેડીએ ભીંના અંગે,સ્નેહલ સાજનનો સથવાર હતો
મેઘ ધનુષના રંગે પ્રીતડી,હરખ ધરી છલકાતી હતી
વ્યોમ વાદળો હરખપદૂડા,પ્રેમ રાસડે રમતા હતા
છબછબ કરતી છૂપી પ્રીતડી મદહોશે મલકાતી હતી
વરસાદના ભીંના ઉમંગે,આંખોમાં પ્પાર તરવરતો હતો
છમછમ નાદે ઝાંઝર સાદે,હથેલીઓ મેઘ ધારાને ઝીલતી હતી
શરમાળી ટપલી દેતા વાલમ,ઘેલી આલમ સંગ રમતા હતા
મિલનના મધુર ઉમળકે,ભાન ભૂલેલી મસ્તી ખીલતી હતી
નયન હોઠના મીઠા કામણ,જીવન ઝૂલાએ ઝૂલતા હતા
કાજળ કાળી ભાવ છલકતી,રાત રઢીયાળી હસતી હતી
હોઠના જામ છલકી છલકી,વાવાઝોડાના એંધાણ દેતા હતા
ભીંનીભીંની અંગ સુગંધે,રંગીલી યુવાની તરબોળ હતી
ધરતી નો એ સાદ હતો, આતો મારો રંગીલો વરસાદ હતો
કોણે કિધું એ વરસાદ હતો,એતો યૌવનનો ઉભરાટ હતો
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
પતંગ…..
(જાગને જાદવા……)
સ્નેહને તાતણે વ્હાલને વાયરે
અખિલ બ્રહ્માંડમાં જો ઉડી જાય રે
રંગ માનવ તણો જો પતંગે ચડે
ધ્રુવ તારક સમો સ્થિર થઇ જાય રે
ના ચળે કોઇથી, ના ડૂબે કોઇ દિ’
વિશ્વ માં સર્વદા ઝળહળી જાય રે
ષડરિપુ ક્યાંકથી ઘોર આવી ચડે
પ્રેમની ધાર થી કાપતી જાય રે
દોર જીવન થકી ,કાપ જ્યારે હરિ
દૂર અવકાશમા ઓગળી જાય રે
પતંગ પર્વ
પતંગ પર્વે મસ્ત ઉમંગે, હવામાં હરખના જંગ
પવન સપાટે આકાશે મલકે,ફુલ ગુલાબી રંગ
ચઢી છાપરે હિલોળા લેતું નગર દેતું સાદ
વાયા વાયરા ને હાલ્યા પતંગ,ઊંચે ઊંચે આભ
પતંગ બાજો પેચ લડાવી,લપટાવે આનંદ અંતરીયાળ
આકાશે જઈ હૈયું હરખે, જોઈ તોફાની ઢાલ
નયન નખરાળાં ગોગલ્સે ઝીલે,હસતો ખૂલતો પ્પાર
ભૂલકાં મોટેરાં સાથે માણે,લાખ લાખેણો લાભ
લઈ રંગીલી દોરી ફિરકી ગગન ગજાવે મોજ
પવન પાવડી હરખ પદૂડી, ખોજે પ્રતિદ્વંદીની ઝોલ
પતંગ રસીયા દોરી ખેંચી મચાવે સમરાંગણના શોર
કાપ્યો કપાયાના નાદોથી ગગન ભાવ વિભોર
ઉત્તરાયણે સૌને વહાલી જલેબી ઊંધીયા ઉજાણી
સર્વધર્મનું સહિયારું પતગ પર્વ,લાગ્યું રે ગુજરાતી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
હાથ છે કે શિવ તણી શ્રધ્ધા, કહે
ટેરવે કાં શબ્દની ગંગા વહે ?
ત્રસ્ત છું આ મૌનના ઘોંઘાટથી
કાન, ક્યાં કલરવ હવે સુધ્ધા સહે
મુખવટો બદલ્યા કરી સંબંધનો
લાગણીઓ સ્વાર્થના વશમાં રહે
પાર પેલે શું હશે, અણજાણ છે
ત્યાં સુધી ઈશ્વર તને સઘળા ચહે
તેં કદી ક્યારે સ્મર્યા’તાં રામને
કાળની ગોળીએ બોલ્યો ’રામ હે’!
શ્રી સુરેશભાઈ ડૉ દિલીપ ભાઈ,
રમેશ પટેલના “સ્પંદન” કાવ્ય સંગ્રહની ભારત રચના મને બહુ ગમેછે. ભારતના પ્રજાસત્તાક
દિને, કવિશ્રીના આભાર સાથે ,ભારતવાસીઓને અર્પણ.
ભારત
હું ભારતનો, ભારત મારો,ઋણ મોંઘેરું માથે
ધબાંગ ઢોલ ધબૂકે જે દી, ઉછળે રક્ત તવ કાજે.
સાવજ દહાડે અશ્વ હણહણે,મરદ મૂછાળા મ્હાલે
રણે ઘૂમતા દુશ્મન સામે,જંગ જીતવા કાજે.
રંગ-બેરંગી,પુષ્પોસુગંધી,વનરાવન વૃક્ષો શોભે
ધરતી-ઉર્વરા નદી સરોવર, વિહંગના કલરવ માણે.
સાગરની ભરતી ચરણ પખાળે,ગાયે હિમાલય ગાથા
દાન-ધર્મ,આદર ભાવે,વહે પ્રેમની ગંગા
માનવ મેળા,વનના મોરલા,ધબકે ધરતી સંગે
ગિરિ કંદરા, મેરુ શિખરો શ્રધ્ધા જ્યોત જગાવે
સંતોની વાણી જન કલ્યાણી,વહે સંસ્કાર સરવાણી
રિધ્ધિ સિધ્ધી,કરુણા તારી, વરસી અમ પર ભારી
ભક્તિ શક્તિ,શૌર્ય સમર્પણ, નિષ્ઠા અમારી શોભા
વિદ્યા વિનય,અહિંસા અંતરે, સંસારે અમ આભા
પૂર્વ-પશ્મિમ,ઉત્તર-દક્ષિણ,ફરકે ત્રિરંગો ન્યારો
એક અવાજે આકાશે ગાજે, ‘જયહિંદ’ નો નારો
ગૌરવવંતા તવ સંતાનો,માભોમને કરે પ્રણામ
આન અમારી,શાન તમારી, ત્રિરંગાને કોટિ સલામ.
રચના-રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)–મોકલનાર-ચંદ્ર પટેલ
જિંદગી
કોણ કહેછે જિંદગી છે રસ્તે રઝળતી વારતા
ભાઈલા, જીવી જાણો તો થઈ જાય એ મહાકથા
જેવું વિચારો એવી તમને દિશસે જિંદગી
આંખો મિંચી કેમ ભાળશો, સૂરજની રોશની
જીવી જાણો જિંદગી તો જિંદગી છે જિંદગી
ભૂલી જો ભટક્યા કરોતો વેરાન છે જિંદગી
ભૂલી તમે ભૂલ, ભૂલોને ભાળો જો હસી
દોશો પડશે ખરી, મલકશે મગરુરથી જિંદગી
જીવ્યા તમે પોતાના માટેતો તમે શું જીવ્યા?
કેવું જીવતા દાતા બની, જુઓ ઊભા આ ઝાડવા
સાધુ થવું કે સંસારી, વિચારતાં વહી ગઈ જિંદગી
માંહ્યલાને રમવા દે મારી સાથે, હળવેથી બોલ્યા હરિ
આયખું એવું ઊજળું કરો, અવિનાશીને આશરે
સમાધિમાં સૂતા પછી પણ, લોક આવી દીવા કરે
રમેશપટેલ(આકાશદીપ)
જીંદગી બસ ઝૂલ્યા કરે
જીંદગી બસ ઝૂલ્યા કરે,લઈ કઠોર નઠોર ગમતી ભ્રમણા
હળતાં મળતાં પ્રેમથી, જીવન જીવવાની બસ શીખીએ કલા
જીંદગીની પળ પછી, બીજી પળ કેવી હશે,કોણે જાણ્યું?
અકળ્,સફળ નિષ્ફળનું પુનરાવર્તન રમે વિશ્વે નર્યું.
છે માનવ શરીર મંદિર,રમાડે સદા અક્ષરને આનંદે
તડાકા છાંયડાની મૂકી ફરીયાદ બાજુએ , રમજો તમે બંદે
હરખના હીંડોળે ,પ્રત્યેક ક્ષ્ણ માણીએ એ ઘણું છે
ઈશ્વરને યાદ કરીએ ને અશ્રુ ઝરે, એ ઘણું છે
ભીતરના કોઈ ખૂણેથી,ઝઝૂમવાની શક્તિ ઉભરે એ ન્યારું છે
જીંદગી બસ ઝૂલ્યા કરેને સદા હોંકારા મળે એજ વહાલું છે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
“મને હજી મારા સુધી પહોચતા વાર લાગશે,
તમે ભલે ચંદ્ર ને પાર કરી લીધો છે…”
see my blog:
http://www.shashvatxama.blogspot.com
from;dr.rajesh prajapati.
Good one lekin yeh kya shayri hai?
હું….
નિઃશબ્દ નામે
એક નગરમા,
ચુપકીદીની ચોકડીએથી,
મૌન ગલીમાં
સહેજ વળ્યો ત્યાં,
સન્નાટાની શેરી આવી,
શેરીમા જોયું તો
સામે,
“ચૂપ”
લખેલું મકાન ઉભું,
મકાનની ડેલીએ
જઈને,
નીરવતાથી સાંકળ ઠોકી,
‘કોણ તમે’? નો
પડઘો પડતાં,
હળવેથી હું બોલ્યો,
એ તો
હું…….
ખટાક એવા
કોઈ પ્રકારે,
અવાજ વિના
ખુલ્યું બારણું,
ઝળહળતાં
અંધારે જોયું……..
સ્તબ્ધ બનેલો
સામે ઉભો
હું……!!
khub saras!
હું માનવને ખોળું
એક દિન અચાનક ભગવાન આવી ઊભા રે સામે
પૂછે મુજને શું શોધે’આકાશદીપ’ તું અંધારે
દીવો પ્રગટાવી અહોભાવે બોલ્યો ભાવ ધરીને
વિશાળ જગે શોધવા નીકળ્યો હું માનવને
હસી બોલ્યા ,ભગવાન અચરજથી,
અલ્યા માણસનું કીડિયારું તારી સંગે ભાળું
શાને પાછો લળી લળી કહે હું માનવને ખોળું?
ભલા ભગવાન, તમે કારોબાર કરો વિરાટ વ્યોમેથી
દૂરદૂર રહી સાચી વાતો કેમકરી સમજાવું?
સાચેજ તારા આ જગમાં માનવને હું ખોળું
વદે વિધાતા, પશુ પંખી માનવ સૌને સરજ્યા નોંખા નોંખા
શાની પીએચડી કરવા નીકળ્યો, મારા બહાદૂર બચ્ચા?
વાત વિચારો હરિ મારા, સાંભળી મારી વાતું
પાડોશીને પ્રેમ કરે એવો માણસ આજે ખોળું
બતાવો એવો માનવ જેને માનું સાચો સાચો સંતં
ધરમીને ઘેર ધાડ ન પાડે,તોડે જગના જૂઠા તંત
કરુણાથી છલકે અંતરને,દિલમાં હરપળ લાગે દાહ
દ્રવી ઊઠે હૈયું એનું,દુખડાં ભાળી કોઈની પાસ
ભગવાન ચમક્યા, વિચારે અંતરે,જરુર કંઈક થઈ ગછે ભૂલ
છપ્પન ભોગ આરોગી, શું મને લાગી ગઈ કંઈ ઝૂંક?
એતો હું શું જાણું જગદીશ,વેરના વાવેતર દેખું ચોપાસ
લડે માનવ માનવથી આજે,સાગર ધરતી આકાશ
સુખી થવા તમે દિધું ,માનવને ઉત્તમ બુધ્ધી બળ
છળકપટથી આ સુંદર વિશ્વે ઘોળ્યા વિષ વમળ
ભાઈની સાથે ભાઈ લડે, બાપની સામે બેટો
પરીવારમાં પીરસે નફરતને,માનવથી માનવ છેટો
દ્વિધા ધરી બોલ્યા ભગવંત, કાલે જવાબ તને હું આપું
બોલી એવું ઉતાવળે અંતરધ્યાન થઈ ગયા પ્રભુ
હું અંધારે ભટકી ભટકી જોઉં રોજ પ્રભુની વાટું
મારી રીતે હજુએ આજે હું માનવને ખોળું
આવો સાથે મળી શોધીએ,પ્રભુના એ માનવ રંગીલા
હવે ના કરશો તમે ઘડવૈયાને, વધુ વધુ છોભીલા.
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
બે ચાર શબ્દો જો સરે છે આંગળીનાં ટેરવે,
ને કંપનો કંપ્યા કરે છે આંગળીનાં ટેરવે.
લોકો કહે છે કે, ‘ઘણું સુંદર લખું છું હું હવે,’
એને કહું શું ? તું રહે છે આંગળીનાં ટેરવે…
મુજથી જ ભૂલાતી નથી એ આપણી ભીની ક્ષણો,
ભીની મુલાકાતો ફરે છે આંગળીનાં ટેરવે.
એ તો દગો તેં ભૂલમાં કર્યો હશે એ ખ્યાલ છે,
આખો અહીં માણસ મરે છે આંગળીનાં ટેરવે
કાગળ હવે આ જિંદગીનો સાવ કોરો રાખવો છે,
તું રોક : શબ્દો અવતરે છે આંગળીનાં ટેરવે.
પડછાયા પાંગરીને સરકતા નથી હવે
સુરજ તમારી યાદ ના ઉગતા નથી હવે,
ભીંતો ચણાઇ ગઇ છે અહીં સૌની આસપાસ
રસ્તા ને જોડતા કોઇ રસ્તા નથી હવે,
શબ્દો જ ક્યાં હતા કે દિલાસોય આપીયે
બહેલે જરા દિલ એ તમાશા નથી હવે,
થીજી ગયેલા રાજકોટ માં “ખુશ્બુ” ને શોધવા
ઊંચકી ને “મીત” ની નનામી કોઇ નીકળતા નથી હવે.
પડછાયા પાંગરીને સરકતા નથી હવે
સુરજ તમારી યાદ ના ઉગતા નથી હવે,
ભીંતો ચણાઇ ગઇ છે અહીં સૌની આસપાસ
રસ્તા ને જોડતા કોઇ રસ્તા નથી હવે,
શબ્દો જ ક્યાં હતા કે દિલાસોય આપીયે
બહેલે જરા દિલ એ તમાશા નથી હવે,
થીજી ગયેલા રાજકોટ માં “ખુશ્બુ” ને શોધવા
ઊંચકી ને “મીત” ની નનામી કોઇ નીકળતા નથી હવે.
મૌલિન ભટ્ટ. (મીત).
હું માનવને ખોળું ઉમદા વિચાર એવીજ સુંદર રજૂઆત,મનને ગમે. દિલમાં વસે એવું કવન.
અભિનંદન રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
મધુસુધન
જીંદગીભર માણ્યા કરું
ના જાણું ઉરમાં એવું શું રમે?
હર પળ તમારી યાદ રમતી રહે
હૈયે અનુપમ આનંદ રંગે રમે
જાણે સ્વર્ગથી અમૃત ધારા વહે
તમારા શબ્દોની મધુરપ,અંતરે વાગોળ્યા કરું
ગાઓ તમે જો ગીતતો,સાજ બની રણક્યા કરું
તમે થાઓ સોમ તો,સાગર બની ઉછળ્યા કરું
જો આજ હોય પ્રેમતો ,બસ જીંદગી ભર માણ્યા કરું
નીરખી તમારું મુખ તે પળે ખોવાઈ જાઉં
થાઓ તમે જો પુષ્પતો પવન બની લહેરાયા કરું
તમ સંગે, યુવાની અને વસંતને હથેળીમાં રમાડ્યા કરું
જો આજ હોય પ્રેમ તો જીંદગી ભર માણ્યા કરું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
થાઓ તમે જો પુષ્પતો પવન બની લહેરાયા કરું.
ગાઓ તમે જો ગીતતો,સાજ બની રણક્યા કરું.
તમે થાઓ સોમ તો,સાગર બની ઉછળ્યા કરું.
જો આજ હોય પ્રેમ તો જીંદગી ભર માણ્યા કરું.
ONE NEEDS NO CONDITION !!!
You have given a real treatment to a poem.Congratulation
to respected DOCTOR sir.Please ,enjoy ‘Nava yugano chelo’
Ramesh patel(Aakashdip)
હરિતો ઉપર બેસી હસતા
પંથ પીંજરે પૂરી પરમેશ્વર
સરોવરને કેમ સમજો સમંદર,
ભગતજી નીજ સુખમાં કેમ હરિ સુખ જોતા
હરિતો ઉપર બેસી હસતા
ધર્મ ધવ્જાની દઈ દુહાઈ
સંસારે છેડો રોજ લડાઈ
ભગતજી, પ્રભુ શરણમાં કેમ ન રમતા?
હરિતો ઉપર બેસી હસતા
શણગારો મૂર્તિ ,ભૂલી નીજ ત્રૃટી
લોભ લાલચની સદાય ઝીલી વૃષ્ટિ
ભગતજી ,એકલ પંડે રોજ પ્રસાદો જમતા
હરિતો ઉપર બેસી હસતા
સંગીત નાદે ઝૂમતાં તનડાં
રમે કપટમાં નિશદિન મનડાં
ભગતજી, કેમ ભૂલ્યા શબરીની સરળતા?
વગડે દોડી રામજી કેવા મળતા
માનવ મનનો મહેલ અટપટો
હરિ નામે રોજ હાટડીઓ ખોલો
ભગતજી, કપટ ક્લેશમાં કેમ રમતા?
હરિતો ઉપર બેસી હસતા
પ્રભુ તમેતો અનંત શક્તિના સરવાળા
નજાણ્યું કેટલા બ્ર્હમાંડના રચનારા?
આવો હરિ, આજ સાથે બેસી હસીએ
બ્ર્હમ પરબ્ર્હમના અતૂટ બંધને રમીએ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
વસંત
સજ્યા શણગાર ભરી રંગો ભરપૂર
મલકે છે મુખ નીરખી કુદરતનું રુપ
ખોબલે ખૂલ્યા આજ ખૂશીના ખજાના
આજ વાયા છે વાયરા વસંતના
સુગંધી સમીરે દીધા સંદેશ ચોદીશ
કેસુડાના રંગો છલક્યા ચોદીશ
મીઠા લાગ્યા છે મને ટહૂંકા કોયલના
આજ વાયાછે વાયરા વસંતના
રુપરંગે ખીલ્યાછે પુષ્પો ને પર્ણ
ભમરાઓ ભમતા આજે કુસુમોને દલ
સરોવર હીંચોળે છે ગુલાબી પોયણાં
આજ વાયા છે વાયરા વસંતના
ઋતુરાજની શોભાથી શોભે છે અવની
લીલીછમ વેલીઓને ફૂલની રંગોળી
મરકે છે હોઠ રતુંબલ યૌવનના
આજ વાયાછે વાયરા વસંતના
વિહંગ સંગ ઝૂમે મસ્તીથી મંજરી
ગાતી રે ગીત છૂપા ઝૂમતી કળી
સૂણજો રે સૂર મારા દિલડાના
આજ વાયાછે વાયરા વસંતના
રમેશપટેલ(આકાશદીપ)
ઝરમર ઝરમર સંધ્યાએ- મનભાવન કૃતિ,સૌને ગમી જાય એવા શબ્દો
કેયુર
વીંધે લક્ષ્ય ઝરણું
વીંધે લક્ષ્ય ઝરણું જુઓ તોડી પથ્થર
હિંમત હશે તો જગે થાશો સિકંદર
શ્રધ્ધા હશે તો તરી જાશો સમંદર
સ્વયંમમાં ઝાંખશો તો પામી જશો પરમેશ્વર
નથી ફેરવતા દિશા પવન સૌને પૂછીને
છો શૂરા તો પાડજો ત્રાડ ગરજીને
નથી ખબર કઈ ક્ષણે કોણ રોળાશે
શાને ફિકરમાં રોજ ડૂબી મરો ભોળાશે
ખૂમારી તમારી કદી દેજો ના લૂંટાવા
વિકરાળ સિંહ સમ શૌર્યથી દેજો લલકારા
પુરુષાર્થે રાષ્ટ્રની શાનને અંબરે ગજાવવા
બાંધી કફન માથે તમે ખેલજો સંગ્રામમાં
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ઉગમણે તમારી છે જાહોજલાલી
અમે આથમ્યાં , લઇ હથેળીઓ ખાલી
ભલે આજ કરતો તું સંભાષણો પણ
અમોને હજુ યાદ બોલી છે કાલી
અમે તો ફકત હાથ ઝાલ્યો’તો પંથે
સિફતથી તમે નાડ દુ:ખતી આ ઝાલી
ઘણો ગટગટાવ્યો છે ગમને જીવનમાં
ભરી તેં આ પ્યાલી મદિરાથી ઠાલી
જગતમાં નથી આશ કોઈ પ્રકારે
ધર્યો હાથ સામે , તો આપે છે તાલી
હરીતો ઉપર બેસી હસતા અને વીધે લક્ષ્ય ઝરણાં કૃતીઓ ચોટદાર માણવા લાયક વિચારવંત લાગી.
કેયુર પટેલ(એટલાન્ટા)
કે હોળી આવી રે
હલકે હલકે ફોરે રે ફોરમ,કે હોળી આવી રે
છાયી મસ્તી મનને અંગ કે હોળી આવી રે
વગડે મહોર્યા કેસૂડાના રંગ કે હોળી આવી રે
છાયી મસ્તી મનને અંગ કે હોળી આવી રે
આવી વસંતની વણઝાર,ઊછળે રંગોના ઉપહાર
આજ આવી કા’નાની યાદ, આવો હેતે રમીએ રાસ
કે હોળી આવી રે ,કે હોળી આવી રે
ખેતરે મલકે મોંઘા મોલ,ફાગણે વાગે ફાગિયા ઢોલ
મનમાં ઝૂમે ખુશી નાં ગીત,આજે ઝૂમે મનના મીત
કે હોળી આવી રે
મલકે યૌવન ઉભા બજાર,ખાશું ધાણી ને ખજૂર
અબીલ ગુલાલ છાયો રે આકાશ,પાપનો થાજો રે ભાઈ નાશ
કે હોળી આવી રે
ટહૂંકે કોયલ આંબા ડાળ, વૃક્ષો ઝૂમે મંજરી સાથ
પુષ્પોએ ધરિયાં રુપ રંગ ,નવોઢા ના ઉરે છલકે ઉમંગ
કે હોળી આવી રે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
અવિનાશી અજવાળું
નથી અમારું નથી તમારું,આ જગ સૌનું સહિયારું
મારામાં રમતું તે તારામાં રમતું, અવિનાશી અજવાળું
ઋતુ ઋતુના ચક્રે ખીલતું,નીત નવું નજરાણું
સાગર ખોળે ગિરીને ટોચે,સર્જન રમે રુપાળું
પ્રસન્ન પુષ્પે ઝૂમે મનડાં,પહેરી પ્રેમ પટોળું
ષટ્રરસ ધારાએ ધરણી ધરતી.સૌને સરખું વાળું
આ જગ સૌનું સહીયારું
પુનીત પ્રભાતે ઉષા સંગે,દિવ્ય ચેતના ઓઢું
બ્રહ્માંડના મંગલ આશીષ પામી,નિશદીન હું હરખું
માનવ જન્મ મોંઘેરો મળીયો,આત્મ ચિંતને માણું
સત્સંગના પાવન પ્રેમ પ્રકાશે,અંતર મન અજવાળું
આ જગ સૌનું સહીયારું
નિર્મળ ભક્તિ દૈવિ શક્તિ,સુખ દાતાનું ભરણું
કરુણા અભય વરદાને ઉજવીએ, શાન્તી પર્વ નું ટાણું
આકાશદીપ વદે પ્રેમ દિવડે,કલ્યાણ જ્યોત જગાવું
ખીલવી અવનીએ ભારતીય સંસ્ક્રુતિ,અમર આશ અજવાળું
નથી અમારું નથી તમારું ,આ જગ સૌનું સહીયારું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ
ન તું
ખુશ્બુમાં હો,
ન તું કલરવ માં હો,
નહીં કેસુડે
ચંપે કે શમણામાં હો,
તોય
યાદોને ઝબકારે
આખે આખી રે
તને માણું,
એનુંજ નામ
પ્રેમ
છે
HAPPY VALENTINE DAY…
DR.JAGDIP NANAVATI
શ્રી દિલીપભાઈ,
કવિલોક વેબ સાઈટ ,તાજેતરમાં ભારતથી આવ્યા બાદ મારામાટે માતૃ ભાષા સાથે આનંદ સાથે
માણવાનું માધ્યમ બન્યું છે.એક વાત જણાવવાનું મન થાયછે એક શાળાના સંમેલન સમારંભમાં
દેશ્ભક્તી ના ગીતોમાં ,આકાશદીપની પણ રચના હતી.કવીલોક્માં ની રચનાઓ ઘણી ઉત્તમલાગી.જમાનાને ઝીલતી અભ્યાસુ રચનાઓ બદલઅભિનંદન,ગુજરાત ટાઈમ્સ(યુએસએ)માં
નવાયુગનો ચેલો વાંચીને મજા આવી.તેવીજ રચના શ્રી જયન્ત પાઠકની તેમના આભાર સાથે આપૂંછું .
સૌને માણવા કવિલોક્માં સ્થાન આપવા વિનંતી.
કેયુર પટેલ
માણસ
રમતાં રમતાં લડી પડૅ ભૈ, માણસ છે!
હસતાં હસતાં રડી પડે ભૈ, માણસછે!
પહાડથી યે કઠ્ઠણ મક્કમ માણસછે!
દડ દડ દડ દડ દડી પડે ભૈ માણસછે!
ચંદર ઉપર ચાલે ચપચપ,માણસછે!
ને બે ડગલે ખડી પડે ભૈ, માણસછે!
સૂર્યવશીંનો પ્રતાપ એનો,માણસછે!
ભર બપોરે ઢળી પડે ભૈ, માણસછે!
પૂજાવા ઝટ થયા પાળિયા, માણસછે!
ટાણે ખોટું પડી-પડે ભૈ ,માણસછે!
કવિશ્રી જયન્ત પાઠક– મોકલનાર કેયુર પટેલ
લે, અહલ્યાશી ગઝલ તારે શરણ
દાદ તારી રામજીના છે ચરણ
આયને હો પાર્થનું પ્રતિબીંબ પણ
વાસ્તવિકતામાં બધાં નીકળે કરણ
દોડમાં આ દુન્યવી રણની, સમય
ઝાંઝવાના બાણથી વિંધે હરણ
જે મળ્યું તે માણજે ભરપુર તું
આજ ઉજવી લે જીવન, કાલે મરણ
છે સજાએ મોત સૌની આખરે
તો પછી કરીએ ગુનાની વેતરણ
સોળ વરસે
સોળ વરસે જાગે શોણલાં સખી સંગાથે સાંજે
વાસંતી વાયરે ઊડે દિલડું પંખીડાની પાંખે
નયન ઢળે ને રંગરસિયો રાસે રમવા આવે
નવરંગી ચૂંદલડી સજી હું ગરબે ઘૂમતી ભાવે
વન ઉપવનનાં ફુલડાં દેખી મનમાં હું મલકાતી
ઝરુખે ઊભી દિવા સ્વપ્નોમાં હસતી હું ખોવાતી
ચંચળ ચિત્ત બની મરકટ, ચાળા કરતું રંગેઢંગે
પારેવાની જોડ જગવતી ઋજુ સ્પંદનો અંગે
સાગર તટે રેતી પટે ચીતરું આંગળીયોથી ભાત
ચરણ પખાળી મોજાં શીખવે ભીના ભીના વહાલ
આભલે સરકે રંગ વાદળી મન ગાયેછે ગીત
ફરફર ફરકે કેશ જગાડવા યૌવનનું સંગીત
સપનામાં શણગાર સજી હું મલકી હલકી હલકી
થઈ સોળ વરસની સ્વપ્ન સુંદરી ત્રીલોકે હું ઘૂમી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ્)
વાહ શૂન્ય
શૂન્ય હું શોધું તને,ક્યાં છૂપાયું તું જગે
ધારું તને હું શુન્ય તો, તું વિરાટ થઈ હસે
કહે બધા શૂન્યના સરવાળા કરે કંઈ ના વળે
જો શૂન્યની અવગણના કરો, પૂર્ણ વિરામ પામો તે ક્ષણે
ના મને ઉમેરી શકો કે ના બાદ કરી શકો તમે
પણ જો સાથ દો મને, ખુદ મૂલ્યવાન થઈ જાશો તમે
શૂન્યમાં શું છે કે કંઈ નથી, એ સમજાતું નથી મને
શૂન્યમાં સૂતું છે વિશ્વ,વિલય સર્જન સંગે જગે રમે
શૂન્ય છું ભાઈ શૂન્ય,પણ અજાયબ શક્તિ છું
શૂન્ય દિસે અવકાશ એટલે તો હું અનંત છું
શૂન્ય એ શૂન્ય જેવું, તમે સમજો તેમ નથી એ
શૂન્યમાંથી સુષ્ટિ રચાઈ ને શૂન્યમાં જઈ વિરમે
શૂન્ય છું ભાઈ શૂન્ય,ના હસો વિરમો જરા
આતમનો એકડો લોપાશે, તો તમે પણ શૂન્ય છો ભલા
વાહ!શૂન્ય!શૂન્ય સમજી જ્યારે વિચાર્યું
તું અસ્તિત્વ થઈને સામે ઊભું
શૂન્ય તને કેવી રીતે શૂન્ય કહું
વિરાટનું લઘુ રુપ લઈ તું અવતર્યું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
શૂન્ય છું, તો પણ ભરોસો છે મને
એક-તારો સાથ હો, તો દસ બને
લાગણી, શબ્દો હુંફાળા ને ગઝલ
જે હતું આપી દીધું, મારી કને
વારતા ટૂંકી, અને પ્રસ્તાવના
એક આખો ગ્રંથ હો એવું બને
આંખની પિછાણ પણ ન્હોતી છતાં
ઓરતા એવા કે બસ મળવું તને
મૌનની ભાષા હતી મારી ફકત
તોય પણ ઈર્ષ્યા થતી સંવાદને
ડો.જગદીપ નાણાવટી.
મૌનની ઉભી કરી દિવાલ તેં
શબ્દની બારી ઉઘાડી ચાલ મેં
આંખની હલચલ કે થર થર હોઠથી
ના ડગું, હું પી ગયો ભૂચાલ ને
કેસુડા, ગુલમ્હોર કે ટહુકા નહીં
યાદ તારી આપણો ગુલ્લાલ રે
જે કદી પુછતાં નહી હાલે જીગર
એમના હાલે જીગર બેહાલ, લે !!
બે ખભે , સંવંત ને વિક્રમ તણા
લાંગરું છું કાળનો વેતાલ એ
છો ન હો ગિરિવર ને દામો કુંડ એ
હાથમાં મારા હજી કરતાલ છે
આજ તો પુરી થઈ ઇશ્વર હવે
આથમે હરગિઝ નહી એ કાલ દે
માનું રુપ એટલે કલ્યાણ સ્વરુપ ભગવાનનું પ્રાગટ્ય.આવો મમતાની છાયા માણીએ.
મમતાના મોલ
અષાઢી મેઘ ગજાવે અંબર,માડીની મમતાના મેઘ અનરાધાર
જનનીના ચરણોમાં જગના કલ્યાણ,તારી આશિષે રમતો સંસાર
નાજુક હૈયું જાણે પુષ્પ્ની પાંખડી,એના અંતરે સ્નેહની સુગંધ
સાંભળી કંઠે હાલરડાંના બોલ,ઊભરે ઉરે ઉમંગ નિર્બંધ
સાગર સરીખાં માનાં હેતડાં,જિંદગીએ ઝૂમે પૂરી નવરંગ
સંતાનો કાજે ઝીલ્યાં દુઃખડાં,માવતરે મહેંકાવ્યાં જીવનના રંગ
ઉપવનમાં ખીલે જેમ રંગી વસંત,મુખે રેલાવે ભાવનાના રસરંગ
જાણે રમે ચાંદની છોડી ગગન,એવા માના છે શીતળ રુપરંગ
માની હથેલીની અમૃત થાપલી,પૂરે સંસારે સંસ્કારના ઓજસ
માડીના લાખેણા લાડે રમે, નિઃસ્વાર્થ પ્રેમના અનંતો ઊજાશ
કરુણાના સાગરથી છલકતું મુખ, અખિલ બ્રહ્માંડના મળિયાં છે સુખ
માના અધરે રમતી મમતાએ, ભૂલ્યા અમે દુનિયાના દુઃખ
સ્વાર્થી દુનિયામાં મા છે વિરડી, તારી મમતાના મોલ અણમોલ્
મા જશોદાને ખોળે ભૂલ્યોતો શામળો, વૈકુંઠના વૈભવના તોલ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
….ધોની પુરાણ –સ્કંધ-૧
૩ થી ૪ કલાક ની અડધી રાતની મહેનત પછી
દર્દીની જાન બચાવો === રૂ. ૫૦૦૦/-…. તેય
કચવાતે મને……..
૨૪ કલાક રાત ને દિવસ ટાઢ ને તડકો સહન કરી
દેશની રક્ષા કરો..====૧૫૦૦૦ થી ૨૦૦૦૦/-
૨ કલાક માટે બેટ દડો ઉલાળો…….. પછી રમો કે ન રમો
પણ મુરખ લોકોને તાળી પડાવો….=== ૬ કરોડ રુપિયા… …!!!!
વાહરે દુનિયા….વાહરે સમાજ…..
કોઇ વાર તો આવા દુષણ વિષે મનોમંથન કરો….
જાગો માનવ જાગો…..કોઇ જગાડવા આવશે નહીં
આપણે જ આપણા મ્હાયલાને જગાડવો પડશે…..
ધોની પુરાણ –સ્કંધ -૨
રાહ જોતો દાયકાથી
કે વરસશે કોક દિ’
આશમાં રાખ્યું સતત મે
છાપરું સંયમ તણું
લાગણીની લાલ જાજમ
પર સખાવત ઢોલીયો
ધર્મની ધૂણી ધખાવી
ને અહમનું તાપણું
રે ટપકશે કાયમી
નેવા પછી નીતી તણાં
ગુંજશે ચોરે ને ચૌટે
નામ બાપુ આપણું
પણ…..
એ કદી વરસ્યું નહીં…..
હા, ધન કદી વરસ્યું નહીં
ઓરતાં રહી ગ્યા અધૂરા
ના થયું મન ગાભણું..!!
જો વરસતું , તો સદા
કૂબેર પર વરસ્યા કરે
સંપત્તિ પણ આજ કલ
જોતી હશે પોતાપણું
અને તેથીજ…..
अनहोनी को होनी कर दी
धोनी को धन धोनी
एक जगाह है जमा ये तीनो….
किस्मत…….
पैसा………
और धोनी……!!!
ઈતી ધોની પુરાણ…..
saday jindginu ek ehsan hoy se aur to thik tumse tumhari manzil paresan hoyse_ Rameshchandra chaudhari
હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે…..
તડકાને પહેરીને રોમ રોમ આજ હાલો
વાસંતી વાયરાને મેળે
છતરીઓ ઓઢી લઉં છાયડાની એવી કે
છાંયડો ન જાય કોઇ એળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે…..
ફાગણીયો કેસુડો, આંબાના મોર,
ઓલ્યા ખેતરીયા મોલ મારા ભેરુ
કાળી કોયલ કરે ટહુકાનું ટપકું કે
આભડે ના નજર્યુંના એરુ
બધી કોતરોયે થાય મારી ભેળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરા મેળે
લૂમ ઝૂમ વ્રુક્ષોની હાટડીએ હિચકંતા
પોપટ, મેના ને હંસ, હોલા
કુદરતના લીલુડે પિંજર પૂરેલાને
કેમ પૂરો પાંજરમા ઓલા ?
હવે કોણ આવી વાત્યુ ઉખેળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે
ઉડતાં પતંગીયાઓ મખમલીયા ચકડોળે
બેસી આકાશ આખું માણે
આંખોને આંકડીયે લટકીને દોમ દોમ
મનડુંયે હિંચાતું જાણે
આખું આયખું એ લેતા હિલેળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે
મનખોયે આજકાલ વકર્યો છે એવો કે
હડિયુ કાઢે છે થઈ ઘેલો
ભાળે ના ભગવાને દીધેલો મેળો ને
ઊભરાતાં મોલડાં, મોટેલો
ક્યાંય સુધર્યાં છે કોઈ એની મેળે ?
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે….
Dr. Nanavati,
A poem covering happiness of a spring, like to enjoy.
congratulation toyou.
Ramesh Patel(Aakashdeep)
અસંભવને સંભવ કરીને તો જો
છલોછલ આ મૄગજળ તરીને તો જો
મયે-મૈકદાનો નશો ઔર છે
પીવે કે ન પીવે, ભરીને તો જો
ગમે, તોયે દર્શાવશે અણગમો
ખભેથી, તું પાલવ, સરીને તો જો
બહુ ખેલ ગંજીફે ખેલ્યા હવે
વધ્યા કેટલા, પાથરીને તો જો
જશે કાફલામાં સતત ક્યાં સુધી ?
ચીલા અવનવા ચાતરીને તો જો
જીવ્યાથી વધુ અપશુકન શું હતાં ?
બિલાડી, મને આંતરીને તો જો..
અનાદિ કાળથી ચાલી રહ્યું છે
જમા પાસું, સતત ખાલી રહ્યું છે
અમારું માન, ને સન્માન યારો
સદા હારેલ પાંચાલી રહ્યું છે
સુરાલયમાં વસ્યો હું એમ જાણે
કે સરનામુ હવે પ્યાલી રહ્યું છે
રુદન, થઈને રૂધિર ધસમસતું એવું
તમારું સ્મિત પણ સાલી રહ્યું છે
શબદ મારા આ બન્ને હાથ છે, જે
ગઝલ રૂપે કોઈ ઝાલી રહ્યું છે
dr. jagdip nanavati
રંગોની વણઝાર
રંગમાં રમીએ રંગે રમીએ, લઈ રંગીલી આશ
સાત રંગોને પરોઢ્રે પાથરી,ઉષા સજાવે આકાશ
રંગ માં રંગ ભળે ને હાલે,રંગોની વણઝાર
રંગ રંગોળી સુંદર મજાની, દે મીઠા આવકાર
પૂરે પ્રેમથી પ્રભુ પુષ્પે , પ્યારા રેશમીયા રંગ
વેણી ગજરા સુગંધી ગુલદસ્તાએ, હરખે મનને અંગ
રંગીલા ઉત્સવ મલકી આંગણીયે,છલકાવે રંગ ગુલાલ
પંચરંગી પોષાકે પ્રગટે, નયન નીતરતા વ્હાલ
લાલ લગાડે પીળાની માયા, નારંગી થઈ છાયે
વાદળી વરસાવે વહાલ પીળા પર, ધરતી લીલુડી ગાયે
શ્યામલ રંગ હસતો કહેતો,જોજો લાગે ના કોઈ દાગ
શ્વેત રંગે શોભા ઝીલજો , દઈ શાન્તી પૈગામ
જળ જેવા થઈ નીત ઝીલીએ સૃષ્ટિના સર્વે રંગ
મેઘ ધનુષ્યના રંગો માણી દઈએ દુનિયાને ઉમંગ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
શબ્દ રણકે
શબ્દ રણકે સંગીત છલકે,શબ્દથી શોભે સકળ સંસાર
શત્રુ મિત્ર પ્રીતમ પ્યારો, વિશ્વે કરે વિજય ટંકાર
વિચાર વિહારે નીપજે શબ્દ,અવિનાશી અક્ષય ભંડાર
શબ્દ જાણે નગદ નાણું, કરે ગર્જીલો જગ વ્યવહાર
શબ્દ સ્ફૂરણા થઈ ચીરંજીવ,રમાડે ચિત્તે મહા ચૈતન્ય
શબ્દ ઉછાળે દેશ દાઝને,સમર્પી સર્વસ્વ થાય ધન્ય
શબ્દ રમાડે હોળી દિવાળી ને વહાવે પશ્ચ્યાતાપની ધાર
પરમ પથ દર્શક પ્રેમાળ શબ્દની શક્તી જગે અપાર
ધર્મ ધારક જીવન ઉધ્ધારક ,કરે પુનીત મંજુલ ગુંજારવ
આકાશદીપ ગાયે મહીમા માણી મીઠી સંગતના પગરવ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
This is a small prayer to Lord Krishna.This is the first time i am writing.Thank u very much.You helped me a lot to type in gujarati.
આવો ને મોરારી તમે આવો ને તમે આવો ને
સાથે રાઘા ગોરી ને તમે લાવો ને
તમને ફૂલડે વઘાવૂ તમને મોતીઙે વઘાવૂ
તમને કંકૂએ વઘાવૂ તમને ચોખલીએ વઘાવૂ
ગીતાની અરજ઼ સાભળોને મારે ઘેર રાસ રચાવોને
સાથે ગોપીયો ને લાવોને રાસ રચાવોને
Do comment how you liked it.
Mrs Gita Shah
mail id:- ha_gshah@yahoo.co.in
Each word has feeling.poem coming from heart.congratulation.
Ramesh Patel(Aakashdeep)
સંસારી રંગ નહી લાગે…..
કેસુડો કરગરતો, ગદગદ ગુલાલ થાય
હરીયાળી કરતી’તી રૂદન અફાટ
આસમાની આભ અને રાતો ગુલમ્હોર
ઓલી કાળી કોયલડીઓ ટહુકે કકળાટ
પીળી ચટ્ટક એવી ખિલતી કરેણ અને
ધવલા એ હંસલાઓ કરતાં ફફડાટ
ઓણુકી હોળીએ ચડતાં નથી રે રંગ
જાત મારી રહી ગઈ છે કોરી કટ્ટાક
પ્રેમ કેરાં રંગોથી લથબથ આ કાયા રે
દુનિયાના રંગ કેરી ઉપસે ના છાંટ
હરિયાની ભક્તિનો રંગ એવો પાક્કો
હવે ઝાંખો લાગે છે સંસારી ચળકાટ
let us celebret holy like this…..
આધ્યાત્મિક ક્ષેત્રે ક્રાન્તિના સર્જક,ભગવાન શ્રી સ્વામિનારાયણના જીવન કવનમાંથી વહેતી સત્સંગની પાવન ગંગા આ પૃથ્વી પટે, સંસ્કાર, સહિત્ય અને કલાને સંગીતના અમૃત માધ્યમથી ભીંજવી રહીછે. ગુરુ પરંપરાથી, આધુનિક સમાજના વિશ્વકર્મા સમ વિશ્વસંત,પ.પૂ.પ્રમુખ
સ્વામીના ચરણ કમળમાં ,તેમના યુએસએ ના વિચરણ સમયે,સેવામાં સમર્પિત રચના.
યુગ કલ્યાણી
જગ કલ્યાણે જગે અવતરીયા,જય મંગલ વર્તે છપૈયા
તીર્થ ભૂમિના જાગ્યા સ્પંદન,જ્યાં ચરણ ચૂમ્યા સવૈયા
ગુરુવર રામાનંદજીએ નામજ ધરીઆ,શ્રી સહજાનંદ સ્વામી નારાયણમુનિ
ગુર્જર પંથે ઘરઘર ગૂંજે,જયશ્રી સ્વામિનારાયણની સ્તુતિ
ભૂલી પથ ગુણીજન ઘૂમે,વરતે વિષમ કાળની છાયા
હરિસંતો હરખે અંતર અજવાળે,હેલે ચઢી ભક્તિની માયા
ભગવંત શ્રી સહજાનંદ રંગે ઉમંગે,પૂણ્યે જાગ્યા સૌભાગ્ય અનેરા
સરળ નમ્રતા સાધુતા શોભે,પથપથ પ્રગટે ગ્યાનના ડેરા
મંદિર ગુરુકુળ અક્ષરધામથી,વહે સંસ્કાર ઝરણાં આનંદે
ગુરુ પરંપરા રમે જનહીતે, પાવન દર્શને શીશ રે વંદે
વનવાસીને કર્યા સદાચારી,વિશ્વસંતની ક્રુપા અનેરી માણી
હરિમાળામાં દીઠું પ્રભુ શરણું,તપધારી સંતો દિસે યુગ કલ્યાણી
કર જોડી ‘આકાશદીપ’ વંદે,ગ્યાન ભક્તિથી અવની છે શણગારી
પ્રમુખ સ્વામીને ચરણે શરણે, ઝીલશું કરુણા વાણી હિતકારી
રચિયતા–રમેશચન્દ્ર જ. પટેલ(આકાશદીપ)-September,2007
જયમહાશિવરાત:
ગઝલની ભાંગ પીને તુ સદાયે મસ્તીમાં રહેજે,
ફકીરી ધડકનોમાં ને,હિમાલય શ્વાસમાં ભરજે।
સંબંધોના સમુદ્રમંથન સતત જે વિષ અર્કે છે,
ધરીને ગર્દને એને જરા નીલકંઠ થઈ જાજે॥
-ગુરુદત્ત ઠક્કર.
આજના શિવ ભક્તો..
(શિવ તાંડવ ના લયમાં)
જટાએ સેટ વેક્સ છે, જે
અવતરે ગગન તરફ…
ગળે વિંટેલા આઈ પોડ
વદે કરમ ફુટ્યાં હરફ…
કરે ધરેલ નોકીયા
સતત રહે છે કર્ણ પર
બીજા કરે ત્રિશુલ નથી
દ્વિચક્રી છે ઘરર..ઘરર..
એ ચર્મના જે વલ્કલો
રે જીન્સ ને જેકેટ છે
ભલે હો ખાલી ખમ્મ પણ
છ આઠ તો પોકેટ છે
ત્રીજું રતન તે આંખનું
મોબાઇલ કેરું ક્લિક હશે
કરે છે દોમ દોમ વટ
ને શિસ્ત સાવ સ્લીક હશે
અજાણ ના, છતાં શિવે
પીધેલું જેમ ઝેર ને
પીઝા,મિરીન્ડા,ગુટકા
આમંત્રે કાળા કેર ને
મહાદેવજી અંગે ભસ્મ લગાવી અક્ષર અને ક્ષરના ભેદ બતાવે છે.ભભૂતિ નાથનો સૂક્ષ્મ સદેશ ઝીલીએ.
ભભૂતી
રાખ રાખોડી ભસ્મ ભભૂત,નિર્મળ નામશેષ મહા લીલા
તપતા તપતા સંસાર અગનમાં,પરખ્યા ભેદ ભરમ ભાવિના
રાખ તારા લાખ સવાયા, મૂલ મોંઘેરા આજ દીઠા
શિવ અંગે ભભૂત થઈ દિવ્ય સત્સંગ તમે કંઈ કીધા
માયા મૂકિ રાખ જ થાતા ભૂપતિ જતી સતિ અવતારી
સંગ ના આવે સગપણ અમારા દેખી તારી ભભૂતિ
યગ્યન વેદી સ્મશાન ઘાટ કે હોય ઘર ચૂલાની રાખોડી
સંદેશ દેતી સકળ સંસારે,પંચભૂતોની સર્જન વિલયની જોડી
વૃક્ષો બની ખનીજ ખડકને ભળભળ ભડકે બળતા
મૂઠીભર રાખોડી બનીને પથપથ પવને ઉડતા
રુપ રુપૈયા મહેલ મહેલાતો ને કુદરત કરિશ્મા અનંત અનંતા
ભસ્મ રુપે વિલિન થાતા જ્યાંથી ઉદભવી વિધાતાની ગાથા
આજ રાખની જાણી મહાશાખ વિધ વિધ ઉપભોગે ભંડારી
રાખ રુપાંતરે બની સિમેન્ટને નગરે નવનિર્માણની કેડી કંડારી
સૂક્ષ્મ ભેદ તત્ત્વોનાં ખોલ્યાં, રાખની શક્તિ આજ પિછાણી
રાખ નથી કંઈ અંત, નવ સર્જનની દેવી જાણી
શિવજી મહિમા
વહે ગંગની ધાર, ચમકે બીજનો ચંદ્ર જટાએ
ફણિધર દે નાગચૂડ , અંગે ભસ્મ ભભૂતિ દમકે
પિનાકીન પાશુપતિ,તાંડવ નર્તક,હળાહળનો હરનાર
ગણેશ કાર્તિકેય પુત્રસહ માત પાર્વતી શોભે તમ દરબાર
ત્રિશૂળ ધારી, ત્રિલોચન,મૃત્યુન્જય મહાદેવ તું દાતાર
નમીએ તુજને, તુજ કૃપાથી પામીએ કૈલાશ દ્વાર
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
વધામણી વસંતની
નિહાળી ઉપવને પાનખરમાં વૃક્ષોની દશાપામું વ્યથા
વદે વૃક્ષ દેવતા,તપસ્યાના ફળ મળે ધીરજથી ભલા
સમયના વહેણ તો વહેશે સદા નીજ રંગમાં
નીરખો તમે મલકી રહી કેવી કૂંપળો રાગમાં
મલકતી તામ્રવર્ણી પાંદડીઓ ફરફરી કહી રહી મને
દાતા તો દિધ્યા કરશે , તું ખુદ થા શાબદા
આવતા સપ્તાહે અમે નિમંત્ર્યા છે વનમિત્રોને
છાબડીઓ છલકતા રંગો થકી જોજો વધામણી વસંતની
ખીલી સૃષ્ટી સુમન થકી દેતી સંદેશ મ્હેંકાવતી
દેખ કૌવત કેવી પલટાવી પાનખરને અમે વસંતમાં
ભાગ્યશાળી છો તરુઓ તમે પૃથ્વીરજ સમ મિત્રથી
સીંચે અમી તુજને રળવા સરપાવ સદા વસંતના
‘આકાશદીપ’વદે વાહ કુદરત્!તારા કરીશ્મા છે અકળ
સખા દેજે સર્વને , આ ગુણીઅલ ધૂળ સમા.
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
રાધાની વેદનાનું ગીત
મારા વાલમ તારી વાંસલડીના સૂર અમુને વાગે રે
ઓલ્યા હોઠે તારા, સોત અમારી બેઠી એવું લાગે રે
મારા વાલમ…..
તારા ટેરવાની ઝંખ
મારા હૈયા કેરો ડંખ
તારા ભીનાં ભીનાં શ્વાસોથી અગનીની જ્વાળા જાગે રે
ઓલ્યા હોઠે તારા…..
તમને સાત સૂરોની માયા
તપતી સોળ વરસથી કાયા
અમે તમને આપ્યા દાણ ઘણાયે, દલડું થોડું માંગે રે
ઓલ્યા હોઠે તારા……
લઈને રોજ ચરાવો ધેનુ
રાતે કામ નથી કંઇ એનુ
તમે શમણે અમને પોરવજોરે પ્રિત સરીખે ધાગે રે
ઓલ્યા હોઠે તારા….
આવતી કાલે પાઈ(π) ડે છે.
માર્ચ ૧૪ -૧.૫ એ—(૩.૧૪–૧.૫)
આ નાના અછાંદસથી તેને અંજલી આપશો તેવી વીનંતી.
હું તમને ૩ આપું
અને ૧,૪,૧,૫
તો તમને પ્રેરણા મળે
મહાન આંકડાને જાણવાની
જો પાઈને ફ્ક્ત ૩ સુધી રાખીએ
તો સમસ્ત વર્તુલો થશે ષટકોણ
તો સમજો પાઈને
અને ભણો ટ્રીગો!
ઓહ નબર પાઈ
તું તારી વાત તો સનજાવ.
તું ૩ પછી બીન્દુ અને એક અને ચાર
અને સમય હોયતો બાદ અગણીત
ઓહ નબર પાઈ
અને વર્તુલની લંબાઈ અપાર
તું મધુર મધુર આંકડો
તારો ઉપયોગ પણ મહાન
જો ૨.પાઈ ત્રીજ્યા અને તું અને ત્રીજ્યાને સ્ક્વેર કરે
અને અર્ધુ વર્તુલ અને તું હાજર!!
નવા યુગનો ચેલો છું
હું ભાઈ નવા યુગનો ચેલો છું
પવન પ્રમાણે શઢ ફેરવી,
લાભ મળે ત્યાં લોટું છું— ભાઈ નવા યુગનો..
ભવ્ય આશ્રમ નજરે પડતાં
તુરત જ ડેરા ડાલું છું
ગુરુની પાસે કંઠી બંધાવી
મોબાઈલ લઈ મહાલું છું…ભાઈ નવા..
જેની હાકો વાગે સરકારમાં
એ નેતાને પીંછાણું છું
ગુણલા ગાઈ પ્રચાર માધ્યમે
વિમાન યાત્રાએ શોભું છું..ભાઈ નવા..
છપ્પન ભોગના થાળ દેખીને
દંડવતે ભગવંત શરણું શોધું છું
ભજન ધૂનો ગાઈ માઈકમાં
ચોટલી બાંધી નાચું છું..ભાઈ નવા..
એડમીશન ટાણે શાળામાં જઈ
મુખ્ય શિક્ષકને વધાવું છું
ટ્રસ્ટી સાહેબના ભોળા સાળાને
લાડ કરી રીઝાવું છું..ભાઈ નવા..
મેવા માટે કરવી સેવા
એ ગુરુ મંત્ર,ઘરવાળીએ દિધો છે
પવન પ્રમાણે શઢ ફેરવી
લાભ મળે ત્યાં લોટું છું
હું ભાઈ નવા યુગનો ચેલો છું.
રમેશપટેલ(આકાશદીપ)
it is said that kavi is always kadakaa……
as a kavi (!)..I narrate my wealth…I have…
bolo sub kavi ki jay……!!!!
કોણ કહે હું કડકો…..
ચપટી ધરતી, નભ આંખોમાં, વાયુ કેરો ઝટકો
ઝાકળ નામે જળ લીધું મે અગન સરીખો તડકો
વાલમ કોણ કહે હું કડકો….
કલરવ છે કલદાર અમારા, ગિરી કંદરા મહેલો
સમજણ ને સથવારે ચાલું, પંથ નથી કંઈ સહેલો
હરિયાળી પાથરણું મારું, સહેજ ન લાગે થડકો
વાલમ કોણ કહે હું કડકો…
.લાગણીઓના તોરણ લટકે, પ્રેમ અમારા વાઘા
સૂર્ય ચંદ્ર ની સાખે જીવીયે , ભલે રહ્યા સૌ આઘા
ધક ધકતી છાતીએ અમને એક વખત તો અડકો
વાલમ કોણ કહે હું કડકો…
.આંસુના તોરણ બંધાયા, ધૂપસળી મઘમઘતાં
કાંધે લેવા મને નગરજન, હુંસા તુસી કરતાં
સન્નાટો છે ગામ ગલીમાં, સૂની છે સૌ સડકો
વાલમ કોણ કહે હું કડકો…..
A TRIBUTE TO SO CALLED
MERAA BHAARAT MAHAAN…!!!!
ग़रीबकी होली….
कैसे मनाउं होली
खुदकी नही एक खोली
फीका है दामन हमारा
रंग ही से आंख मिचोली
कैसे मनाउ होली….
पहेली किरनसे में न्हाउ
धूंदोसे खुदको संवारुं
दर्पन नही हे युंही बस
पहेनु दुखोकी चोली
कैसे मनाउं होली….
राशनका ना कोई मसला
जो था वो बच्चोंमे फिसला
आया में खाकर, बहाने
भुख नही वो भी बोली
कैसे मनाउं होली….
करवट बदलकर ही सोये
मन ही मे मन ही मे रोये
निंदो से नाता जो तुटा
चाहे दो कितनी भी गोली
कैसे मनाउं होली….
खूब जमाकरके खेलो
हमरी भी किस्मतको लेलो
हम तो चले अब जहांसे
खुदकी उठाकर के डोली
कैसे मनाउं होली….
Aapki yeh poem bahot pyaari hai aapkisukhi holi sunkar humein hamari RadhaRrani ki yaad aa gayi Krishna ke mathura chale jaane ke baad meri radha rani ki bhi holi sukhi ho gayi aur woh swagath(khud hi sebaate karte hue) krishna se baate kartein hue is holi ki baat kar rahi hai jo krishna ke bin paheli holi hai brindaban mein.
Shyaam tum bin kaise mein manau hoiil……i.. ee
Tum bin rang ud gaye hai brindaban ke
Phir kaise manau mein holii.
Shyaam tum bin rango ki fuhar kahin dikhti nahi
Tum bin palash ke ped bhi phool dete nahi
Phir kaise manau mein hol.i
Shyaam tum bin kudrat ne mooh mod liya hai humse
Tum bin rang saare beran hue zindgi ke
Phir kaise manau mein holii.
Shyaam tum bin gokul ki suni padi hai galiya
Tum bin ro rahi hai tumhari gopiyaa
Phir kaise manau mein holii.
Shyaam tum bin anjaana hua hai panghat
Tum bin ro raha hai yamuna ka tatt tatt
Phir kaise manau mein holii.
Shyaam tum bin udas hai sab gwalbal
Tum bin badlii hai sab ke chaaldhal
Phir kaise manau mein holii.
અમે…(ગઝલ)
આવો કહ્યું ને આવતાં આવી ગયા અમે,
ટાણા વિના આવ્યાં છતાં ફાવી ગયાં અમે..
હસવું પડે એવું કશું કારણ ન’તું કને,
મલક્યા જરાક તે છતાં ભાવી ગયાં અમે..
એવા જ કંઈક વાંકની ધારી સજા મળી,
મમળાવવાની વાતને ચાવી ગયા અમે..
કોનો થયો વિજય કહો, કોનું થયું પતન!
તાકી રહ્યાં તમે અને તાવી ગયા અમે..
ફોરી ઉઠે સઘળું ગમન, પગલાં ભૂસાય છો,
એવાં એકાદ-બે બિયાં વાવી ગયા અમે..
-નવનીત ઠક્કર.
kuchh kare nayaa, is holi pe….
रंग चडा जो शैतानीका चहेरे पर, धुलवाओ
खुन बहे गद्दारी नसमे कोई उसे बदलाओ
आज चलो कुछ नया करे होलीपे, सर खुजलाओ
लाल है मेरा, हरा हमारा, कब तक चिल्लाओगे
बीच बोले तो, बापु रखदो, फीर झंडा लहेराओ
आज चलो कुछ नया करे होलीपे, सर खुजलाओ
बोल रहा है काला पैसा, काली रातमे दरदर
चीख रही महेनत, खुद्दारी, उनको भी उजलाओ
आज चलो कुछ नया करे होलीपे, सर खुजलाओ
यार सफेदी चोला पहेनो, डाल बसंती छींटे
प्यार गुलाबी मुंहपे मलाना, फीर मिलकर दहोराओ
आज चलो कुछ नया करे होलीपे, सर खुजलाओ
आंख सभीकी लाल, झुंबापे कडवाहटकी बोली
गुस्सा, बदला, चोरी डाका, चुन चुन कर सुलगाओ
आज चलो कुछ नया करे होलीपे, सर खुजलाओ
જંગ ખેલીએ
આવો આવો જુવાન જંગ ખેલીએ
પ્રગતીના પાવન પંથે પુરુષાર્થ પલાણીએ
હાથધરીએ સુદર્શન ચક્ર વિગ્યાનનું
રણે રમીએ બાણ લઈ વિકાસનું
શૌર્યના શણગારે પાર્થ થઈ ઘૂમીએ
જગના જૂઠા વ્યવહાર ભ્રમણા ભાંગીએ
બાંધી કફન શીરે નવયુગને આવકારીએ
ભયના ઓથારને ભડવીર થઈ ભેદીએ
ના છીએ કાયર અધર્મીઓને પડકારીએ
સદાચારના હથીયાર સજી સંસારે ઘૂમીએ
કુસંગ ત્યાગી સત્સંગની રાહે દોડીએ
વિશ્વ કલ્યાણે સાહસના સથવારે ઝઝૂમીએ
આવો આવો જુવાન જંગ ખેલીએ
ત્યજી લાચારી નફરતને રણે રોળીએ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
પૂનમ વૈશાખની
ગુફા મધ્યે નીરખી રહ્યો, સૌમ્ય મૂર્તિ બુધ્ધની
આડે પડખે જમણે અંગે, પરમ શાન્તી પમાડતી
પંદરસો વર્ષ પૂર્વે, હશે કેવી આ ધન્ય ઘડી
વધાવે જન્મ વૈશાખી પૂનમ,મહામયી તું ભાવધરી
ચાંદની ખુદ શાતા ઝીલે,પ્રકૃતિ દિસે સુખ દાયિની
પૂર્ણ રુપે વૈશાખી ખીલી, પૂર્ણ સંગ બ્રહ્માંડે રમી
ત્યાગી ગૃહ તપી ભમી ,પુનીત પીપળે આંખો ઢળી
શીતલ વાયુ સુગંધ ઢોળે,પ્રસન્ન ફરી પુનમ વૈશાખની
અનંત સુખ રમે મુખે, અનંતો દર્શનના સત્યો લાધી
અનેરી તૃપ્તી,વન કન્યા સુજાતા,ધરે ખીર ભાવે હસી
સંઘ વિહારથી ઉઠી લહર , બુધ્ધત્વના પંથે દોરે જગત
અહીંસા પ્રેમથી રંગો જીવન,શિલ્પી કોતરે અમૃત વચન
કુશીનારાનો ચંદ લુહાર,, ધરે અંતીમ ભીક્ષા ભગવંતને
ધન્ય વૈશાખી પૂનમ,એંશી વર્ષ,દેવે દીધા સુખ જગતને
સુણો અંતીમ બોધ,”આત્મ દીપ થાવ”બોલી મીંચ્યા નયન
વરતે જગે આણ ચક્રવર્તી, આકાશદીપ ભાવે વંદે ચરણ
ગાઉ મહીમા કોનો વધારે, વંદનીય વૈશાખી પૂનમ
ના વીસરશું તારા ભાવ દર્શન શિલ્પી,કંડાર્યા પ્રભુના શયન
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
વહાલું વતન
બાંધતી ભાવે ભારતી પાવન બંધન
અવતરતા શ્રીપતિ છોડી ગગન
ધીંગી ધરાએ નીપજ્યા અમૂલખ રતન
વહાલું વતન મારું વહાલું વતન
પૂર્યા શ્રધ્ધાથી અમે પથ્થરમાં પ્રાણ
ગાયાં અમે સંસારે ગીતાનાં જ્ઞાન
કરુણા અહિંસાથી સીંચ્યાં સ્નેહનાં સીંચન
વહાલું વતન મારું વહાલું વતન
સાગરની ભરતી પખાળતી ચરણ
પંખીડાં ગીત ગાઇ કરતાં રંજન
પ્રગટાવ્યાં પૃથ્વી પર પ્રેમનાં સ્પંદન
વહાલું વતન મારું વહાલું વતન
હેતથી હિમાળો ગાતો પુનિત કવન
સંપદાથી શોભતાં વગડાને વન
પાવન સરિતાને કરીએ વંદન
વહાલું વતન મારું વહાલું વતન
સંતોને વીરોની ભૂમિ આ મહાન
કરતા રખવાળી માની જોશીલા જવાન
સીંચતો ત્રિરંગો કણકણમાં શૂરાતન
વહાલું વતન મારું વહાલું વતન
પ્રાણથીય પ્યારી પુનિત ધરતી મંગલ
કરશું વંદન શીરે બાંધી કફન
વટને વચનથી કરશું જતન
વહાલું વતન મારું વહાલું વતન
પંદરમી ઓગસ્ટે જૂમે ત્રિરંગો ગગન
અહિંસા આદરથી રેલાવીએ અમન
સંસ્કૃતિની શોભાથી વિશ્વ થાતું મગન
વહાલું વતન મારું વહાલું વતન
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
તસુએ ભાર એ હરદમ ન ખસતો
છતાં મંઝિલ સુધી લઈ જાય રસ્તો
સુરજની આંગળી આભે અડી ત્યાં
ભર્યો સંસાર આખો થાય હસતો
ભલે પડછાયો મોંઘો ભર બપોરે
સવારે ને, ઢળી સાંજે એ સસ્તો
ખબર છે દિલમાં તારા ક્યાંય છું ના
લટારો મારતો શમણે અમસ્તો
થયો છું સ્થિર મયખાને, હું ઉલટો
ઘણી વારે મસીદોમાં લપસતો
જીવન આખું જીવ્યો બાંધી કફન હું
મરણ પર જાળવી રાખ્યો શિરશ્તો
Hello,
I am Suresh Patel from Genius Skill Developement Institute. Our institute encourage new genius poets and writers. Our institute is going to arrange Gujarati poem competition, so all the new Gujarati poets and writers are requested to send their name and address through SMS on 98250 99933 or e-mail : genius_sdi@yahoo.com
હેલે ચઢી તમારી યાદ
સરોવરનાં નીર હેલે ચઢ્યાં ને ,
હેલે ચઢી તમારી યાદ
ઝરમર ઝરમર ઝીલ્યા મેહુલાને,
મનમાં ટહૂંક્યા તમારા સાદ
સાજન મારા, આજ હેલે ચઢી તમારી યાદ
કલબલ કલબલ શોરમાં ઝૂલ્યા અમે
લઈ દિલડામાં વાસંતી ફાગ
રણક્યા તાલે મધુરા ઝાંઝર ને,
ઉરે છેડ્યા બંસરીના વ્હાલ
સાજન મારા, આજ હેલે ચઢી તમારી યાદ
ચાંદલીયાના પલવડે શરમાયા તારલીયા
ને તનમનમાં તરવરીયા તોફાન
સજી શણગાર હું ઝાંખું ઝરુખાએ
ટમટમે દિવડાઓ ચારે રે દ્વાર
કે સાજન મારા ,આજ હેલે ચઢી તમારી યાદ
રંગીલી રંગોળીથી શોભે આંગણિયાં ને,
મલકે મુખલડે મધુરી આશ
ગાશું રે ગીત હીંચીહીંચી ને
આભલે ઉડાડશું આજે ઉજાશ
કે સાજન મારા,આજ હેલે ચઢી તમારી યાદ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
Nice song…….
keep it up
ખંડેર સમા આ જીવતરમાં બચપણની પળને શોધું છું
લાચાર કર્યો મોટા બનવા જેણે, એ છળને શોધું છું
મસ મોટા દંભ તણા તાળાં, સંશયની સાંકળ પગે પડી
માણસ આખ્ખાને ખોલી દે કોઈ એવી કળને શોધું છું
ઘોંઘાટ, રૂધિર જાણે થઈને, નસ નસમાં વહેતું મનખાની
ટહુકા, કલરવ, સાતે સૂરમાં વહેતાં ખળ ખળને શોધું છું
સૂરજ અજવાળાને બહાને હરરોજ દઝાડે રૂદિયાને
છો ટમટમતું, પણ તારાના શીતળ ઝળહળને શોધું છું
શબરીએ ચાખી ચાખીને ભગવનને દીધા’તાં બોર ઘણાં
અણજાણે ત્યાંથી દડી પડ્યાં એકાદા ફળને શોધું છું
મંદિર મસ્જિદ ગિરીજા તો શું, મયખાને પણ હું ફરી વળ્યો
જ્યાં ઓળખ મારી મળે મને બસ એવા સ્થળને શોધું છું
ધુમ્મસ
વાલમના પડદા વિરાટ,સંતાયા ઝાડવાને જહાજ
ના ચણતર કે ના આડ, ધુમ્મસે ઢંકાયા પહાડ
દૃ ષ્ટિ અને દૂરબીન લાચાર, ક્યાં સંતાયા તમે રાજ?
કુદરતનું કૌતક મહાન, ધુમ્મસે ઢંકાયા પહાડ
વગડાની વાટે તું જાશે, અંધારી આલમે અટવાશે
મગરુર ધુમ્મસ છાનું હરખે, હસતી નીયતિ રે નીરખે
પૂર્વમાં પધાર્યા રે ભાણ, તાકતા તીખા રે બાણ
ભાનુના ઉભર્યા રે વહાલ, વરસાવે ઉર્જાની લ્હાણ
કિધા અલોપ રે ધુમ્મસ, દર્શન રમતા ચોપાસ
ભૂધરનો ભાળ્યો અહેસાસ, અંતરે પ્રગટ્યો ઉજાસ
સન્મુખ છે પરમેશ્વર રાય,કર્મ-ધુમ્મસના છાયા અંતરાય
રમતા રામ ના પરખાય, અંધારે આલમ અટવાય
જાજો રવિ સંતને ચરણ, ઝીલજો ગ્યાનના અવતરણ
ઝબકારે થાશે રે દશન, મળશે અવિનાશીનું શરણ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
આંખોમાં ઉભર્યું આ ધુમ્મસ
કે નભથી વરસ્યું આ ધુમ્મસ
ઉષાનો ઉચ્છવાસ થઇને
શ્વાસોમાં સરક્યું આ ધુમ્મસ
કૂંપળ પર ઇશ્વરનું જાણે
વ્હાલ સમુ નિતર્યું આ ધુમ્મસ
સુરજની સંતાકુકડીમાં
આજ ફરી છટક્યું આ ધુમ્મસ
દિલ મેલા ચશ્મા ને કાઢી
દેખ , હવે વિખર્યું આ ધુમ્મસ
કાગડાનો માળો
દીઠો મેં આજ એક કાગડાનો માળો,
માળાને બનાવતો એ કાગડો કાળો
ફરી-ફરી કાગડે આ પીપળ ગોતી,
બીજે ક્યાંય આવી ત્રેખડ નો’તી
લાવે છે બધી સાધન સામગરી,
માંડી છે એક અદ્દભુત કારીગરી
લાકડાના કટકા ને ટૂટેલા ડાળખાં,
કરે છે બટકા ને ગોઠવે એ સરખાં
લાવે છે ચાંચમાં ભરાવી-ભરાવી,
વણે છે પગેથી દબાવી-દબાવી
સળી કોઈ એમાંથી બહાર ખરતી,
ઊડીને ઉપરથી નીચે રે પડતી
ફરી એ ઉપાડી ઉપર લઈ જાતો,
માળાની ચણતરે ફરીથી જોડાતો
હલે છે પીપળ પવનની ઝપાટે,
ઝુલે છે માળો ડાળોની થપાટે
લાગે કે જાણે એ હમણાં પડવાનો,
પડી એ જમી પર ઢગલો થવાનો
કાગડે માળો શું મજબૂત ચણ્યો છે,
જાણે કે પીપળની બાથે ભીડ્યો છે
ઊછરસે બાળ એ માળાની અંદર,
કોયલ કે કાગડો એથી શું અંતર
દીઠો મેં આજ એક કાગડાનો માળો,
માળાને બનાવતો એ કાગડો કાળો.
ભારતની ચેતના રામ છે.રામ મંદિર જન્મ સ્થાન, રામ સેતુ,રામાયણ ધારાવાહીક એ બધાયે ભેગા મળી શ્રી રામ ને હૃદયમાં રમતા રાખ્યા છે.આવો શ્રી રમજીને ભાવે ભજીએ.
ભારત ભોમની ચેતના રામ
કૌશલ્યા દશરથ નંદન રામ, પરદુઃખ ભંજક ભાતૃ રામ
અભિમાનીઓના અંતજ રામ, હનુમંત બોલે જય સીતા રામ
ઉઠતાં રામ સંવરતાં રામ, જનજન જીવનમાં વસતો રામ
દાતા રામ શાતા રામ, દીન દુઃખીયાં નો બેલી રામ
રાજા રામ વનવાસી રામ, ઋષીઓની શ્રધ્ધા છે રામ
શબરીનો રામ અહલ્યાનો રામ, ધર્મ ધારક પંચવટી નો રામ
ધનુષ્ય બાણે શોભે શ્રી રામ, રામ સેતુએ રામેશ્વર પૂંજે રામ
હૃદયે રાજ કરે શ્રી રામ, રામમય સંસારે રમતો રામ
ઋષી વાલ્મીકિએ જાણ્યો રામ, દૈવી પથે દોરે અયોધ્યા રામ
સુગ્રીવનો રામ જટાયુનો રામ, જીવન મંત્ર વિભીષણનો રામ
જીવન શ્રધ્ધા જીવન સત્ય, ભારત ભોમની ચતના રામ
ભલો રામ ભોળો રામ, અજર અમર પદ દાતા રામ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
Mr.Patel,
please include my name in the list so reader can enjoy the poems and articles on web sight.
You did great job to gujarati. I really appreciate it. THANK YOU.
http://pradipkumar.wordpress.com/
http://pradipkumar.gujaratisahityasarita.org/
ઇંગઝલીશ ek navatar pryog……!!!!!
let the wintry wind touch your cheeks honey
લાગશે દિન રાત કે તું બન-ઠની
though the fingers look alike like a beauty
તું પ્રિયે મારી છે જાણે તર્જની
you utter in any tongue, hearty feelings
શબ્દ સાથે ક્યાં કોઈ છે અનબની
no sooner you be in a greeny season
બાગમાં ફેલાઈ જાતી સનસની
dream comes true if even in dreams then
આપણે તો દિવ્યશી ઘટના બની
હઝારોં નામ વાલે
દાતા તેરે હઝારોં હૈ નામ
કોઈ પુકારે તુજે, કહેકર રહીમ
ઓર કોઈ કહે તુજે રામ…..દાતા..
કુદરત પર હૈ તેરા બસેરા,
સારે જગ પર તેરા પહેરા,
તેરે ઈશારે હોતા સવેરા,
તેરે ઈશારે હોતી શામ…દાતા..
આંધી મેં તુ દીપ જલાયે,
પથ્થર સે પાની તું બહાયે,
બિન દેખે કો રાહ દીખાયે,
વિષ કો ભી અમૃત તૂ બનાયે,
તેરી કૃપા હો ઘનશ્યામ…. દાતા..
કુદરત કે હર સુ મેં બસા તુ,
પત્તોં મેં પોંધોં મેં બસા તુ,
નદીયા ઓર પર્બત મેં બસા તુ,
દીન-દુ;ખી કે ઘર મેં બસા તુ,
ફિર ક્યોં મેં ઢુંઢું ચારોં ધામ?…દાતા..
યે ધરતી યે અંબર પ્યારે,
ચંદા સૂરજ ઓર યે તારે,
પતઝડ હો યા ચાહે બહારેં,
કુદરત કે સારે યે નઝારે,
દેખું મેં લે કે તેરા નામ…દાતા….
રઝિયા અકબર મિર્ઝા
हमारा घर
मेरा घर, हमारा घर, हम सब का घर।
बडी, मंझली, छोटी और मुन्ने का घर ।
जहाँ हम पले, जहाँ हमने अपनी पहली सांस ली।
जिसमें हमारा वजुद बना।
जिस से हमारे ताने-बाने जुडे हुए थे,
वो हमारा घर।
पर आज….हमारे उसी घर को,
घेर रख़ा है दिमक ने।
दिमक ने अपना जाल खूब फैला रख़ा है,
हमारे उसी घर पर।
लोग कहते हैं “निकाल दो इस घर को”।
पर कैसे? कैसे निकाल सकते हैं हम इसे?
इस से जो हमारी “मा” जुडी है।
उसका इस घर से पच्च्त्तर साल का नाता है।
और फिर वो कमझोर भी तो है।
उस बेचारी को तो पता भी नहीं कि..
दिमक ने घेर रख़ा है उसके घर को।
पर हाँ…!इलाज जारी है,
दिमक के फैलते हुए जाल को रोकने का…।
“ किमोथेरेपी और रेडिएशन ” के ज़रीए।
ताकि बच जाए हमारी “माँ”।
और बच जाए “हमारा घर”।
આમતો વર્ષો સુધી લંબાય છે
જીંદગી ભાગ્યેજ કોઇ, જીવાય છે
પુષ્પ ખિલ્યું, જો ઉપેક્ષિત થાય તો
ભીતરેથી બાપડું કરમાય છે
હર કોઈ વસતું અમારા દિલ મહીં
એજ ભ્રમમાં આયનો હરખાય છે
તડ પડેલાં સ્વપ્નની આગોશમાં
કોઈની યાદો સતત સચવાય છે
સાદ જે દરિયાએ દીધાં ગ્રીષ્મમાં
તે બધાં વરસાદમાં પડઘાય છે
જામની વાતો બધી પોકળ હતી
આંખથી, આંખો બધી છલકાય છે
000મૌન અને શબ્દ000
મૌન છે, કારણ કે સામે શબ્દ છે
હોઠ પર, સરખે જ ભાગે શબ્દ છે
જે સમય ગરકાવ થાશો મૌનમાં
માનજો ઉપકાર, સાથે શબ્દ છે
મૌનના માહોલમાં સૌ ઝુમતા
જામમાં ઓગળતો આજે શબ્દ છે
મેઘલી રાતે વરસતું મૌન ,પણ
મણવો ઝળહળ સવારે શબ્દ છે
આયનો વિસ્તાર જાણે મૌનનો
પણ ઉભો સામે, તો ત્યારે શબ્દ છે
મૌનના વાદળ ચડે ઉરમાં પછી
ખાબકે સાંબેલ ધારે શબ્દ છે
એ ખુદા, તારી ઝુબાં, જો મૌન છે
છો રહી, પક્ષે અમારે શબ્દ છે
dil jodava ma pan e favi gaya,
ne dil todava ma pan e favi gaya,
bas dukh thayu to matr e vat nu “vivek”
ante prem ma j nahi, nafarat ma pan e favi gaya
_ vivek tank (a poet)
prem ma na tha pagal,prem ma badha pastaya chhe,
jetala padya andar kayam mate pastaya chhe!!!
સંકટ મોચન
અંજની જાયો કેસરી નંદન ,ભગવદ ભક્ત મહાન
બાળા નામ છે સુંદર, સમરીએ કર જોડી હનુમાન
જન્મ સાથે પરાક્રમ પ્રગટે, બળ બુધ્ધિ અમાપ
ચૈત્ર પૂનમે અવતરીયા, પવન પુત્ર પ્રખ્યાત
સરપાવ દીધા દેવ ગણોએ,કરવા જગ હીતકારી કામ
ગતિ સામર્થ્ય ગરુડરાજનું, અંજની સુત મહાન
ઋષ્યક પર્વતે શુભ મિલને, પુલકિત કેસરી નંદ
પૃથ્વી પટે ભાર ઉતરશે, પ્રભુ સંગ શોભે બજરંગ
વાત સુણી સીતાજી હરણની,સંચર્યા દક્ષિણ દેશ
સીતામાતાની ભાળ કાજે ધરીયું રુપ વિશેષ
વીર મારુતીની ભક્તિ શક્તિ,કંપ્યો મહેન્દ્ર ગિરિવર
વાયુવેગે આકાશે વિચરે,રામ મુદ્રા સંગ કપિવીર
છાયા પકડી લક્ષ્ય શોધતી સિંહકાને સંહારી
કર્યો પરાભવ લંકાદેવીનો,હુંકાર ભરિયો લંકા નગરી
શુરવીરોને દીધો પરિચય, હણ્યા ધુમ્રાક્ષ નિકુંભ
અક્ષયરાજને પળમાં રોળ્યો, સેના શોધે શરણ
ઈન્દ્ર જિતના બ્રહ્મપાશે બંધાયા, મુક્ત થઈને કીધો પ્રતિશોધ
રાવણરાજની સભા મધ્યે, રામ દુતે દીધો મહા ભોધ
પૂંછ પર લપેટી અગન જ્વાળ, કીધું લંકાનગરી દહન
સીતામાતને રામ મુદ્રા આપી પૂછ્યા ક્ષેમ કુશળ
પ્રભુ રામે સમરીયા સદાશીવ, રામેશ્વરે દીધા આશિષ
રાજ તિલકે શોભે વિભીષણ,અટલ વિશ્વાસુ છે રઘુવીર
સુગ્રીવ સેના જાણે સાગર, ભક્તિભાવે ભીંજાયે ધીર
રામ કાજ કરવા અંગદ સંગ, હનુમંત દીસે વીરોના વીર
નલ નીલ બજરંગી સેના, બાંધે સેતુ સાગરે રમતાં
પથ્થર પાણી પર તરતા, નીંદર છોડી લંકેશ ભમતા
કુંભકર્ણ માયાવી ઇન્દ્રજીત, યુધ્ધે દીશે અતી દુષ્કર
અતિ સંહારી પ્રલય શક્તિથી,વેરે વિનાશ અવની અંબર
મેઘનાદ રચે માયાવી જાળ, ઘવાયા રણમધ્યે લક્ષ્મણ ભ્રાત
મૂર્છિત લક્ષ્મન શોકાતુર રામ,વિશાદનાં વાદળ ઘેરાયાં આજ
ઔષધી સહ ઊંચક્યો પર્વત,મૃત સંજીવનિ લાવ્યા હનુમંત
સંકટ ઘેરા પળમાં ટાળ્યા, યુધ્ધે ટંકાર કરે લક્ષ્મણ
રામ પ્રભુનો ધનુષ્ય ટંકાર, કંપે દિશાઓ અપરંપાર
સેવક ધર્મ બજાવે હનુમંત, જામ્યો સંગ્રામ કંપે સંસાર
યુધ્ધ કૌશલ્ય રામનું અમાપ,હણ્યો દશાનન કુંભકર્ણ સાથ
હનુમંત સુગ્રીવ વિજય વધાવે, ધર્મ પથ પર વરસે પુષ્પ
રામ મુખે વહી પ્રશસ્તી, પરમવીર છે પવન પુત્ર
વીર મારુતી થકી મળીયા, ભાઈ ભાર્યાને મિત્ર
રામ કથા સંસારે ગવાશે ,અમરપટ ભોગવશે હનુમંત વીર
શ્રીફળ સિંદૂર આકડાના ફૂલે, રીઝશે મહા મારુતી ધીર
સીતામાતાએ દીધું સૌભાગ્ય સીંદૂર, આપત્તી ના આવે તમ પાસ
અયોધ્યા મધ્યે હનુમાન ગઢીમાં, આજ પણ પ્રગટે તમારો વાસ
સ્નેહે સમરીએ સંકટ મોચન, પ્રત્યક્ષ પરચો પામે ગુણીજન
પંચાયતમાં સ્થાન તમારું, ભગવંત સંગ શોભે હનુમંત
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
વતન જો માગશે તો મોતને મીઠુ કરી લેશુ,
હશે જો હિમ્મત જો હૈયામાં કફન પ્યારુ કરી લેશુ.
નગારા વાગશે દિલે પુજા આ માત્રુભૂમિની,
સજી શ્રુંગાર આવીશુ અને મસ્તક ધરી દેશુ.
અપમાનશો ના ભીખથી જ્વાળા અંતરે હક્ક તણી,
આઝાદ બનાવી મા ભોમની ઝોળી ભરી લેશુ.
સરકતી સડકો ભલે બની રહે એ શબ સમી,
બસ નામ ભારત માતનું અમે નિત વરી લેશુ.
ના વસવસો અફસોસ ભલે કેસરીયા થૈ જાય,
માતા તારી ગોદમાં અમે હરબાર મરી લેશુ.
વતન જો માગશે તો મોતને મીઠુ કરી લેશુ,
હશે જો હિમ્મત જો હૈયામાં કફન પ્યારુ કરી લેશુ.
……અશોક સોલંકી અમદાવાદ
Shri Dilipbhai
Dedicated, on the day of gujarat,First MAY
યશવંતી ગુજરાત
ગુણીયલ ગુર્જર ગીરા અમારી, ગૌરવવંતા ગાન
સ્નેહ સમર્પણ શૌર્ય શાન્તીના દીધા અમને પાઠ
રાજવી સાક્ષર સંત મહાજન , ધરે રસવંતા થાળ
જય જય યશવંતી ગુજરાત ,શોભે યશચંદ્ર તવ ભાલ
જનમ્યા ગુર્જર દેશ ,સંસ્કૃતિના ખીલ્યા છે ગુલદસ્ત
તવ રંગે સોડ્મે ખીલ્યાં, મઘમઘતાં માનવ પુષ્પ
વિશ્વ પથ દર્શક ગાંધી ગરવો, ગુર્જર સપૂત મહાન
ધન્ય ધન્ય ગુર્જરી માત ,તવ ચરણે મલ્યો અવતાર
રમ્ય ડુંગરા સરિતા મલકે, ધરતી ઘણી રસાળ
ગરબે ઝગમગે જીવન દીપને, જગત જનની નો સાથ
ધરતી મારી કુબેર ભંડારી,ભરશું પ્રગતિ સોપાન
જય જય રંગીલી ગુજરાત, શોભે યશચંદ્ર તવ ભાલ
રત્નાકર ગરજે ગુર્જર દ્વારે, કરે શૌર્ય લલકાર
મૈયા નર્મદા પુનિત દર્શિની, ભરે અન્ન ભંડાર
માત મહિસાગર મહિમાવંતી, તાપી તેજ પ્રતાપ
જય જય રસવંતી ગુજરાત,ધન્ય ધન્ય ગુર્જરી માત
પાવન તીર્થ ,તીર્થંકરની કરુણા,અર્પે ગ્યાન અમાપ
અનુપમ તારી શાખ ઝગમગે,જાણે તારલિયાની ભાત
સહજાનંદ યોગેશ્વર વસે અંતરે,સુખદાતા મીરાં દાતાર
વહાલો વલ્લભ સરદાર ,ગજવે ગગને જય સોમનાથ
ધન્ય ધન્ય ગુર્જરી માત , શોભે યશચંદ્ર તવ ભાલ
ભારતવર્ષે પરમ પ્રકાશે, જાણે હસ્તી પર અંબાડી
સપ્ત સમંદર સવારી અમારી, દરિયા દિલ વિશ્વાસી
ધન્ય ધીંગી ધરા સલૂણી, પુણ્ય પ્રતાપી રંગ
‘આકાશદીપ’ વંદે ગિરા ગુર્જરી છાયો પ્રેમ અનંત
તારે ચરણે નમીએ માત,આશિષ માગે તારાં બાળ
ધન્ય ધન્ય ગુર્જરી માત, શોભે યશચંદ્ર તવ ભાલ(૨)
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
જઈ ચમનમાં એક’દી ચૂંટી ગઝલ
વેદનાની લઈ ખરલ ઘૂંટી ગઝલ.
ને નશો એવો થયો કે શું કહું ?
કે સુરાલયમા બધે ખૂટી ગઝલ.
રૂપની લોભામણી ગલીઓ મહીં
જે લુટાયા એમણે લુંટી ગઝલ.
કાચની બોતલ સરીખી સાચવો
જામ ગળશે જો કદી તૂટી ગઝલ
આંખ દાબી આંસુઓને રોકતાં
લો હ્ર્દયમાંથી હવે ફૂટી ગઝલ
જીવવાનુ કોઈ કારણ ક્યાં રહ્યું
શ્વાસ છૂટ્યા કેમકે છૂટી ગઝલ.
વ્યર્થ એની જીવવાની હર ક્ષણો
અર્થ જે સમજે નહીં જીવન તણો
આંસુઓને પણ વિસામો જોઈએ
એટલે તો હોય બન્ને પાંપણો
ઘાવ તેં દીધા નથી ઓછા મને
સાચવ્યા સઘળાં, ગણીને થાપણો
લ્યો હુલાવ્યું પીઠમાં ખંજર અમે
કોઈ તો અમને હવે માણસ ગણો
આંખ લૂછવી કોઇની, બાજુ રહી
લઈને ઉભા એ, ચિતાએ વિંઝણો
છે અષાઢી વાદળો, ને આ કલમ
માંડજે તું મીટ આભે ઓ સનમ
સ્પર્શને સૂરમાં મઢી, દેતો ભ્રમર
ચુંબને એકેક કહેતો એ નઝમ
મન ખુદા તારું, ને દિલ સાજણ તણું
કેમ ફંટાશે કહો, બન્ને કદમ
સ્વપ્નમાં તું જે રીતે તરછોડતી
વાસ્તવિકતા ના હશે આથી અધમ
જીવવાનું ઠોસ કોઈ કારણ નથી
ક્યાં સુધી જીવ્યા કરું આમજ મભમ
ફાયદો બસ મોતનો એકજ હતો
ના કોઈ ખાતું હવે મારી કસમ
ધરીને હાથમા પ્યાલી
ફરું છું ક્યારનો, ઠાલી
નશો સાકી તણો રહેતો
કરું કે ના કરું ખાલી
ન જાણે ક્યાં સુધી મારી
ઢસડતી નાવડી ચાલી
ખુદા કે નાખુદા, કોણે
અમારી આંગળી ઝાલી ?
જીવ્યો છું બેવફાઈ પર
નથી નફરત કદી સાલી
તમારે હાથ ખડકેલી
ચિતાયે લાગતી વ્હાલી
રગે રગ જામની સાથે
દીધીં મેં મોતને બહાલી
હરેક આંગણ, સમી સાંજે
હશે મારા થકી લાલી
I am vivek tank from junagadh. I am 17 year old.i am poet. Iwant to get name in world of poem. I am studying in pharmacy.
I was in love but I have failed in love. I am writing my autobigaphy.
I have also sent u to my 3 poem before it but they are not put on site. I am requesting to u to put my name and poem………. Please
I want to show my “bewafa” lover that I am not normal.
“nazar ne nichi rakhi ne”
(vivek tank =junagadh)
“” Nazar ne nichi rakhi ne me samana ena joya chhe ,
Manasho nahi tame pan sanman thi me ene khoya chhe,
Karan vina pan karan ene banavya chhe,
Jag same anagamata kari, khuli aankhe radavya chhe ,
Hajaro pratiksha pachhi pan aje y e raste ubho chhu
Have to aankh ma ene nafrat na kajal lagavya chhe
“vivek” haju pan enu nam aa kalaje rakhyu chhe
Karan ke nava anubhav thi prerana na path ene bhanavya chhe.””
-vivek tank…..junagadh
puchhyo me saval ene
ne javab na malyo
nazar ma mari,nazar eni ked thai hati
pan aakhare aankh ma ashru no varsad padyo
-vivek tank {junagadh)
વિવેકભાઈ,
ગુજરાતી લખો છો તો ગુજરાતી ભાષાજ
વાપરો તો લખવાની અને માણાવાની
ઔર મજા આવશે….
ડો.નાણાવટી
વદે રાઈનો દાણો
ના જાણજો મુજને નાનો, વદે રાઈનો દાણો
ધ્રુજે બ્રહ્માંડ ઉર્જા વિસ્ફોટે, એ પરમાણું નાનો
નાના બુંદને કહી બાપડું, રખે તમે રે હસતા
મહાસાગર થઈ બાપ સવાયા સિંહ સમા ગરજતા
તમે માનો એટલા સૌને નાના ના સમજતા
વિશાળ વ્યોમને ભેગા મળીને ભરતા નાના તારા
નાનાં નાનાં પગલાં ને વળી પંખ પંખીની નાની
સાત સાગરને લાંબી ડગરો લાગે તેને ટૂંકી
નાજુક નમણાં નાના અંકુરો રઝળે ઠોકર ખાતા
જળથળના સથવારે અજબ ગજબના ખેલ કરે રુપાળા
નથી જગે કોઈ નાનું ભાઈલા, સત્ય લેજો સ્વીકારી
સૂક્ષ્મમાં સંચીત વિરાટ શક્તિ એ પરમેસ્વરને પ્યારી
હળવા હલકા થાવ અંતરથી, ભલે કહે સૌ નાના
મોટા એવા કરશે પ્રભુજી,સમાશે સર્વ અજવાળા
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
CHAHERO
Dil ma emno chahero sodhu chhu
prem ma prem no sath sodhu chhu
mali be char pal ni a jindagi
ema j hu taro sath sodhu chhu
chhe harek sambandh mara jivan ma
je puri jindagi sath ape evo jivansathi sodhu chhu
prem chahat ni vato khubaj sambhali chhe
avi hu mari jindagi ma sacho prem sodhu chhu
na hoy chhtaye rahe (muskan) sadaye
evo hu diwas sodhu chhu
evo hu sachu prem sodhu chhu
Muskan
Nehal Mevada
शिकवे गीले कोई करना नहीं
आना मेरे यार वरना नहीं
बीगडे नियत आइनेकी कभी
इतना भी सजना संवरना नहीं
खंजर छुपे हें हंसी ओढके
धोखेमें कोईभी रहेना नहीं
ठोकर लगे यादकी हर क़दम
ऐसी गलीसे गुझरना नहीं
ढोके ये दुनिया, झुकी है कमर
खुदा, तुं इबादत समझना नही
Aakash Thakkar is the pen-name of Dr. Rajendra Jayantilal Thakkar. He is born on 22nd November,1958 at Patan ( North Gujarat ). After completion of secondary school education he studied and started practising medicine at Ahmedabad. He is also interested professionally in Medical Information Technology and he is active in this field also.
He had started writing poetry from his college life. He is mostly interesed in Ghazals and Prose-Poems. His first poetry collection book ‘ Ajani Sugandh ‘ was published in 1990. ‘ Ajani Sugandh ‘ contains only prose-poems. His second poetry collection book ‘ Visamvadi Safar ‘ is published in 2007 by Rannade Prakashan. ‘ Visamvadi Safar ‘ contains his Ghazals, Short Poems, Prose-poems and one Long Poem. ‘ Visamvadi Safar ‘ could achive good critical attention of many honest and learned critics of Gujarati Literature.
Aakash Thakkar is one of young , active and modern poet of Gujarati Literature.
દિલ જોડ્વા મા પણ એ ફાવી ગયા, ને દિલ તોડવા મ પણ એ ફાવી ગયા, બસ દુખ થયુ તો માત્ર એ વાત નુ “વિવેક” કે અન્તે પ્રેમ મા જ નહિ, નફરત મા પણ એ ફાવી ગયા _ ……………………………વિવેક ટાન્ક (જૂનાગઢ)
પુછ્યો મે સવાલ એને ને જવાબ ના મળ્યો , નઝર મા મરી,નઝર એનિ કેદ થઈ હતી પણ આખરે આન્ખ મા અશ્રુ નો વરસાદ પડ્યો -,,,,,,,,,,,,,વિવેક ટાન્ક {જુનાગઢ)
હુ વિવેક ટાન્ક છુ .જુનાગઢ નો છુ .કાવ્યો લખવાનો ખુબ શોખ છે . હુ ૧૭ વરસ નો છુ.ઇ અમ પોએત. હુ દુનિયા મા નામ મેળવવા માન્ગુ છુ . હુ પ્રેમ મા હતો પણ મારી લવરે મરિ સથે બેવફાઇ કરિ……હુ મારિ આત્મ્કથા પન લખુ છુ.. હુ મારિ પ્રેમિકા ને બતાવવા માન્ગુ છુ કે હુ સામાન્ય નથિ… એક દિવસ હુ દુનિય પર રાજ કરિશ…..મારુ નામ કવિલોક મા સમાવવા વિનન્તિ છે…. “”"નઝર ને નિચિ રખિ ને” નઝર ને નીચી રાખી ને મે સમના એના જોયા છે , માનશો નહિ તમે પન સન્માન થી મે એને ખોયા છે, કારણ વિન પણ કરણ એને બનવ્યા છે, જગ સમે અણગમત કરિ, ખુલ્લી આન્ખે રડવ્યા છે , હજારો પ્રતિક્ષા પછી પણ આજે ય એ રસ્તે ઉભો છુ હવે તો આન્ખ મા એણે નફરત ના કજળ લગાવ્યા છે ……. “વિવેક” હજુ પણ એનુ નામ આ કાળજે રાખ્યુ છે કારણ કે નવા અનુભવ થી પ્રેરના ના પાઠ એણે ભણાવ્યા છે.”” -
,,,,,,,,….. ;;;;;;;;;;મોબાઇલ: ૯૭૨૪૪૮૩૧૮૪
પ્યાર વો નહી જીસ મે જીત હાર હો, પ્યાર સપના નહી જો હર વકત સાકાર હો, પ્યાર તો વો હૈ જીસ મે કીસી કે આને કી ઉમ્મીદ નહી ફેર ભી ઇન્તજાર હો.
ભાઇ તારી ગર્લ ફ્રેન્ડ ને બેવફા કહી ને તેને અને પ્રેમ શબ્દને બદનામ ન કર.
- બળદેવ રાઠોડ….
સબંધોને સુંવાળું નામ દઈ દે
સુખદ એને પછી અંજામ દઈ દે
ખખડતી ડેલિઓ ઉઘડે નહીં તો
ખુલેલી બારીએ પૈગામ દઈ દે
ભલે સાકી જગત હાંસી ઉડાવે
દરજ્જો, તું મને , બદનામ દઈ દે
પ્રથમ તો દોડવાની દે સજા તું
પછી મ્રુગજળ તણો ઈલ્ઝામ દઈ દે !!
સતત શ્વાસો થકી થાકી ગયો છું
ખુદા થોડો હવે આરામ દઈ દે
ભલે ભલો
ભલે બ્રહ્માંડે ખપતો પ્રખર ઝગમગતો સૂરજ
લાગે ભલો સ્વજન આ દિપક અજવાળતો ઘરખૂણો
ભલે વિહરે આભે મોટા થવા ગરજતા વાદળો
લાગે ભલા ધરણીને મેઘ વરસતા ઘર આંગણે
ભલે પૂંજાય ઘૂઘવતી સરીતા કરતી લીલાછમ ખેતરો
લાગે ભલું નાનકું ઝરણું જીવન મલકાવતું ડુંગરે
ભલે સૌંદર્યથી મઢે મલકાતા પુષ્પો જગને ઉપવને
લાગે ભલી સૌને પ્રભુ ચરણે રમતી શ્રધ્ધા પાંદડી
ભલે ગજવો ભજન સંગીત ગાજીગાજી ચારે દીશ
સાંભળે ભલો મૌનની ભાષા કાન દઈ મારો ઈશ
ભલે ખનખન ધ્વની લાગે વ્હાલા હેમરત્નના
મીઠો ભલો રણકાર માણું ટપટપ રોટલે માવડીના
ભલે જમાનો ઘૂમતો ધરીને વેશ રોજ જુદાજુદા
દિઠો ભલો વિસામો તો એક હરિવડના આશરે
રમેશ પટેલ (આકાશદીપ)
એ મૌસમ કાઇક એવી હતી, કે છયે રુતુ ભેગી હતી પણ શુ કહુ એ મૌસમ વિશે વિવેક એ મૌસમ કોઇની દિવની હતી………. વિવેક ટાન્ક
કોણે કહ્યુ કે મને એના પ્રણય ની કદર નથી પુછી જૂઓ આ હ્રદય ને કે, આ રડવા નો અવાજ ક્યાથી આવે છે…..વિવેક ટાન્ક;;જૂનાગઢ
કાઇક એવી કેટલીયે વત તારી મને ગમી ગઈ, ને દિલ આપ્યા પછી દિલ ની હજાર વાતો દિલ મા જ રહી ગઈ…..વિવેક ટાન્ક
લાખ પ્રતીક્ષા પછી પણ તમે ના મળ્યા ને એક વાર મળ્ય તોય જાણે ના મળ્યા,,,,, વિવેક ટાન્ક *જૂનાગઢ*
મારી એક ભુલ તારા માટે શ્રાપ બની ગઈ ને મારી લાખો દુવા તારા માટે રાખ બની ગઈ
મારી ભુલ તારે ભોગવવી રહી હવે એ વાત મારા માટે અભિશાપ બની ગઈ
દુનિયા નો દુશ્ટ વન્ટોળ ચડ્યો છે આકાશે ને આ દુનિયા અવિરામ બની ગઈ
નથી રાખતો આશા વ્યર્થતા ની કોઈની પાસે એક તુ છે જે મારા માટે પ્રાણ બની ગઈ
બસ જોઇએ છે સાથ મારે તારો જિન્દગીભર બીજી સર્વ બાબત તો અન્ધ્કાર બની ગઈ …..વિવેક ટાન્ક *જૂનાગઢ*મો.9724483184
I would appreciate if someone can send me a poem that I could dedicate to my father on his 7oth birthday. There are lot of poems on mother but very less is said to a father and would like to appreciate his efforts and love for us children by dedicating a nice poem to him.
Aa website uttam chhe. aapne khub khub abhinandan aapu chhu. maja ma hasho.
-jalal mastan ‘jalal’ 9879197686
(Gujarati Ghazal Writer, Ahmedabad)
શ્રાવણી પૂનમ
શ્રાવણી પૂનમે હસતા ઉપવન
સ્નેહ સુમનથી મહેંકે આંગણ
આંખ ધરે, પ્રેમ મોતીના થાળા
કે આજ ખીલ્યા પૂનમના અજવાળા
ફૂલ હસે ને હસે બહેનડી
તારા હસે ને હસે ભાઈલો
સ્નેહે છલક્યા સરોવર સારા
કે આજ ખીલ્યા પૂનમના અજવાળા
ઝરમર વરસે મેઘ આભલે
બહેનનાં હૈયાં હરખે હેતે
મીલન મધુરાં મોંઘાં ભાળ્યાં
કે આજ ખીલ્યાં પૂનમનાં અજવાળાં
રેશમનો દોરો સ્નેહનો ગોટો
ભાલે તીલક કરી હેતે બાંધ્યો
આરતી કરે સ્નેહ ફૂવારા
કે આજ ખીલ્યા પૂનમના અજવાળા
ખોલ રે મુખ, ઓ મારા ફૂલ
આશીષ પ્રસાદે ઓવારું સુખ
જુગજુગ જીવજો ભાઈલા મારા
કે આજ ખીલ્યા પૂનમના અજવાળા
મંગલ જોડી ભાઈ બહેનની
વીરો પૂરસે આશડી તારી
છલકાવું અમર પ્રેમના પ્યાલા
કે આજ ખીલ્યા પૂનમના અજવાળા
રમેશ પટેલ (આકાશદીપ)
મારી પ્રેમિકા એ એક દિવસ મને ફોન થી કહ્યુ કે “વિવેક મને ભુલિ જજે”..આ પછી હુ મહા મહેનતે તેને મળ્યો ….. ને મે મારી ભુલ પુછી પણ તેણે જવાબ ના અપ્યો મે જવાબ મેળવવા ખુબ આજીજી કરી પણ તે તો સામે જોવા પણ માગતી ના હતી..કોઇ ની સામે તો એણે મને ઓળખવા ની પણ ના પાડી દીધી..હુ ક્ષણ ભર ધ્રુજી ગયો.આખરે એ દિવસે હુ તેને પગે પડી ને આવ્યો હતો…..તે તારીખ હતિ….૧૪-૯-૦૮…. આજે પણ હુ તે દિવસ ભુલ્યો નથી.આ ઉપર મે એક કાવ્ય લખ્યુ છે…….. “આખરી નિશાન” …vivek tank mo.9724483184
“આખરી નિશાન” આખરી નીશાન પગ મા તારા મુકી ને ગયો છો, શરમ તો થવી જોઇએ તને કારણ કે નમી ને ગયો છુ,
નથી હાર્યો હુ જન્ગ મા તારી સામેની , કારણ કે આખરી જન્ગ તો હુ જીતી ને ગયો છુ,
પ્રસન્ગ પણ પ્રભાવશાળી હતો એ મારા જીવન નો, કારણ કે સ્પર્શ તારો કરી ને ગયો છુ,
સાવ પરાયો કરી દિધો હતો કોઇની સામે તે, છતા જગ સામે પોતાની તને કરી ને ગયો છુ……
-vivek tank mo. 9724483184
oh so sweet vivekiji
Aapki hriday ki pida ka aabhas humein bhi ho gaya kintu…..
Anjaana aapko kar ke woh khud anjaan ban gayi
na chahtein hue bhi aapko begana kar gayi
………Aapne to jang jeet liya lekin………
aapko jeeta kar woh khud haar gayi
Aap samajh naa paaye uski naa ko
Par waqt ke saath aap samjh jaoge
Yeh maankar woh chali gayi
Sab kuchh aap se chhinkar bhi
Aap ko mitthi si yaade de gayi
Bas khud hi haarkar aasoo o ke saath
Elzaam apne sar pe lekar chali gayi.
કોણ કહે છે મારી પ્રતીક્ષા એના માટે બહુ લામ્બી હતી, ના ના મારી તો જીન્દગી જ એમા જવાની હતી…. vivek tank m0.9724483184
મારો જ એ સવાલ ને મારો જ જવાબ હતો , મારો એ પ્રેમ ને એનો એ જ રુઆબ હતો,,, vivek tank mo.9724483184
અશ્રુ સરીતા તુ ના વહાવે એ જ હુ ઇચ્છુ છુ, પહેલા ઘા પછી પણ તુ મને સતાવે એ જ હુ ઇચ્છુ છુ…vivek tank
હજારો વાર ભુલવા જાઉ છુ તને,
પણ તુ ભુલાતી નથી,
લાખ વાર જીતવા ચાહુ છુ તને
ને તુ જીતાતી નથી ,
જળ બનુ છુ આગ ઠારવા
ને તુ જળ મા ફસાતી નથી ,
વરસાદ બનુ છુ પ્યાસ બુજાવવા
ને તુ ધરતિ મા સમાતી નથી ,
શુ કરુ હુ તારુ પ્રિયે ,
હુ પ્રેમ આપુ છુ પ્રેમ આપવા ,
ને તુ કાજળ નફરત ના હટાવતી નથી ……… vivek tank m0. 9724483184
જીત માટે તારી હુ હારવા તૈયાર છુ ,
સર્વસ્વ છે જે તે આપવા તૈયાર છુ,
ને છતા તુ આવિશ નહિ પાછી
એ વાત માનવા તૈયાર છુ ,
ને છતા જન્ગ લડીશ હુ પ્રેમ ની સામે તારી,
ને ફરી નફરત સહેવા તૈયાર છુ,
સ્થાન ભલે ના આપ તુ દિલ મા,
કદમ મા પણ તારા રહેવા તૈયાર છુ
……vivek tank mo. 9724483184
તુ રહે છે આભ મા
ને હુ રહુ છુ ખ્વાબ મા
કહે કોણ છે અહિ
તારા હાજર જવાબ મા …. vivek tank.. 9724483184
i required a sugam get sang by late rajul mehta – “andar to aevu ajwalu ajwalu…”
શ્વાસ લીધા બાદનો ઉચ્છવાસ છું
શબ્દના દરબારમાં ઉપહાસ છું
રૂબરૂની વાત ક્યાં, હું એમના
સ્વપ્નમાથી જે લીધો, વનવાસ છું
લાગણીના શહેરની વચ્ચે છતાં
ના થયો જે કોઈને, અહેસાસ છું
છે ખબર અંજામ પરવાના તણો
તે છતાં, શમ્મા તણો સહેવાસ છું
અંધકારે જીંદગી જીવ્યા પછી
ભડભડે જે આખરી, અજવાસ છું
હીંડોળા
નયન રમ્ય હીંડોળે પ્રેમથી ઝૂલાવીએ
ઝૂલોને નંદના લાલ,
મારે આંગણીયે આનંદ ગુલાલ
આવ્યો અષાઢ લઈ મંગલ મલકાટ
ચાંદી હીંડોળે નંદાલયે ઝૂલે નંદલાલ
પધારી ઠાકોરજી કરજો રે વ્હાલ
મારે આંગણીયે આનંદ ગુલાલ
નોમ અષાઢી વદે હરખે ગિરીરાજ
ઝૂલા શણગાર્યા ઊંચે વૃક્ષોની ડાળ
ગિરી કુંજ ભક્તિથી રીઝવે ગોપાલ
મારે આંગણીયે આનંદ ગુલાલ
શ્રાવણ સુદ નોંમે ઘેલાં યમુનાજી
ઝૂલે કદમની ડાળ નાના ઠાકોરજી
ભાગ્યવંતો નીરખે જશોદાનો લાલ
મારે આંગણીયે આનંદ ગુલાલ
શ્રાવણ ભાદોના હીંડોળા મનભાવન
પ્રભુની સન્મુખ પધાર્યા રે શ્રાવણ
ટહૂંકે કોયલ ને વેર મોરલો કામણ
ચમકે વીજ ને હરખે હરિલાલ
મારે આંગણીયે આનંદ ગુલાલ
આવોને ઝૂલે ઝૂલાવીએ નંદલાલ
વૃન્દાવન કામવન ઉછાળે ગુલાલ
વ્રજ ગોવર્ધન શણગારે લાલ
મારે આંગણીયે આનંદ ગુલાલ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
Rameshji hidola bhav bahot sundar hai bahot sundar kavita ati sundar itne pyaare bhav ko humein dene ke liye aapka bahot bahot sukriya. lekin kuchh kuchh line mein agar kuchh alag se bhav hote to saayad aur bhi achha hota saayad mein galat bhi ho sakti hoon par aapki yeh kavita mein humein pushtimargiy krishna ka rang bhi dikha aur nahi bhi dikha.
maadare vatan
વર્ષો પછી ઘર ખોલતા લાગ્યું કે હું બેઘર હતો
જે ધુળ ત્યાં જામી હતી, એ લાગણીનો થર હતો
ફફડી ઉડ્યાં કોઈ ખુણે પારેવડાં યાદો તણાં
આખું સદન અજવાસથી શણગારતો અવસર હતો
આંગણ હજી પડઘાય છે લંગોટીયાના સાદથી
જર્જર છતાંયે આજ પણ વડલો ઉભો પગભર હતો
થાપા હતા બે વ્હાલના, ને એકલો બસ ભીંત પર
વલખી રહ્યો પ્રતિબિંબ માટે આયનો નશ્વર હતો
આશિર્વચન માબાપનાં ઘંટારવો કરતાં હતાં
ને ગોખમાં મંદીર તણાં બચપણ સમો ઈશ્વર હતો
hiii………this good site…
Vivek you are very creative writer, all the best in future:)
take good care of your self.
છે હાસ્ય મા જાદુ કઈન્ક્ન તારા
એટલે તો લખુ છુ લેખ બહુ સારા
…..vivek tank
blog,,www.vivektank.wordpress.com
કાજળ લગાવનારા કાજળ ની કિમત શુ જાણે ?
અમારે તો એની જ પહેચાન છે ,
એ વાત એ શુ માને?
ભલે એ કાજળ આજે નથી જોવા મળતા આજે,
પણ બન્ધ નયને સ્પષ્ટ દેખાય છે ,
પણ એ સ્વાદ એ શુ માણે?
એટલે”વિવેક” ઝખમી થયો છુ આજે ,
પણ એ ઝખમ દેનાર શુ જાણે? ….
,,,, vivek tank 9724483184…. blog
વરસતે વરસાદે
વરસે કેવો અનહદ અનહદ
સૌ પાર કરી સરહદ સરહદ
ઘન ઘોર થઈ
ઉમટે આંગણ
લીલો દરિયો
છલકે પ્રાંગણ
સૌ બાળ, બળુકા વડમાથા
નાચત મન મૂકી થૈ તાથા
યૌવન પલળે
નજરૂ નિતરે
કોઈ છાનગપત
કોઈ અળવીતરે
બીજું નભ થઈ, નેવાં ટપકે
જલ બિંદુ સમ દિવા ઝબકે
મન મોર શબદ
થઈ ટહુકંતા
ને ગઝલ રૂપે
એ થનગનતાં
પાકુ થઈ ગ્યું છે લગભગમાં
ઈશ્વર જેવું કૈં છે જગમાં
શ્રી ભગવાન
ચૌદલોકના અધિપતિ અવતરિયા, ઘેલુંકીધું ગોકુળિયું ગામ
મોર મુગટ પીતામ્બર શોભે, મનમોહક છે સુંદર શ્યામ
બાળ કનૈયો રુપ રુપૈયો, નટખટ નાનો નંદ કિશોર
સ્નેહ સૂરનો બંસી બજૈયો,શુધ-બુધ ભૂલે વ્રજની નાર
મુખ મનોહર કામણ ગારું, વૃન્દાવનનો વરસે પ્યાર
ઘેલી ગોપી ,ગાય વાછરડુ, જશોદાજી છલકાવે વ્હાલ
માખણ આરોગી થનથન નાચે,ગોપસખાનો કાનો આજ
યમુના તટે કદમ્બની ડાળે, બજાવે બંસી રાધેશ્યામ
સુદર્શન હણે આતતાયી,કલ્યાણ યુધ્ધની કીધી વાત
ધર્મ યુધ્ધની દેતાં દુહાઈ,અર્જુનને દીધું ગીતા ગ્નાન
મિત્ર સુદામાને સ્નેહે ભેટે, ગુંજે જગે પંચજન્ય શંખનાદ
યુગ યુગોથી યોગેશ્વરની માયા, ભાવે ભજે સહુ શ્રીભગવાન
રાસવિહારી રાસ રચાયે, નિર્મળ ભક્તિથી ઝૂમે નરનાર
શ્રીહરિ દર્શને ઠરસે અંતર, રીઝ્યા શ્રીજી, પૂણ્ય અપાર
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
i like this site very much…….
દિવા આગળ અન્ધારુ જોઇ હુ ડરી ગયો,]
ના આવ ભઈલા અહી હુ તો મરી ગયો
….vivek tank 9724483184
પંચવટી
હું રે પંચવટી રાજા રામની,મંગલકારી ધરણી ભારત ભોમની
ચરણ રજ હૈયે ધરી , પ્રભુતા પખાળે માત ગોદાવરી
રામ રાવણના રે ભેદ, અમે નીરખ્યા ભરી આંખડી
ભારતવર્ષના પલટ્યા રે ભાગ્ય, વદુ હરખે રુડી વાતડી
પ્રતિગ્યા પાલક અયોધ્યા રાજવી, સાથે ભ્રાતા લક્ષમણ વીર
ધનુષ્ય બાણે શોભે રામજી, બનાવે અભય અરણ્યને ધીર
પુષ્પો પંખી લાગે પ્રેમડાં,સીતા રામના વરસે રે સ્નેહ
નગરનાં સુખ લાગ્યાં વામણાં,જંગલના મંગલ દિશે રે વેશ
મોહીત શૂર્પંણખા વને ભમતી,ગર્વે ધસી કરે રે ધૃષ્ટતા
કોપિત લક્ષમણે દિધા દંડદા, લંકા જઈ નાખે રે ધા
તપસ્વી વેષે રાવણ આવીયો,સીતા હરણના ખેલ્યા રે દાવ
થયો મારીચ સોના મૃગલો,પાથરી આસુરી માયાનો પ્રભાવ
ભૂલ્યો રે ભાન અભિમાની અંતમાં,ના ઓળખી વિનાશની આગ
જલાવી લંકા ભક્ત હનુમાને, રામ મુદ્રા દઈ આપી પહેચાન
કપિગણે રામસેતુ રચીયો,સાગર ઓળંગી આવ્યા લંકા દ્વાર
રોળ્યો રાવણ વિજયા દશમીએ,ધર્મ ધ્વજા ફરકાવી સંસાર
વંદે પરમ ભાગ્યને પંચવટી,તવ ચરણે તીર્થ પ્રગટ્યા યુગાવતરી
ધન્ય ધન્ય પંચવટી રાજા રામની,ભાવે થઈતું ચરણ અનુરાગિણી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
તડકાને પહેરીને રોમ રોમ આજ હાલો
વાસંતી વાયરાને મેળે
છતરીઓ ઓઢી લઉં છાયડાની એવી કે
છાંયડો ન જાય કોઇ એળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે…..
ફાગણીયો કેસુડો, આંબાના મોર,
ઓલ્યા ખેતરીયા મોલ મારા ભેરુ
કાળી કોયલ કરે ટહુકાનું ટપકું કે
આભડે ના નજર્યુંના એરુ
બધી કોતરોયે થાય મારી ભેળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરા મેળે
લૂમ ઝૂમ વ્રુક્ષોની હાટડીએ હિચકંતા
પોપટ, મેના ને હંસ, હોલા
કુદરતના લીલુડે પિંજર પૂરેલાને
કેમ પૂરો પાંજરમા ઓલા ?
હવે કોણ આવી વાત્યુ ઉખેળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે
ઉડતાં પતંગીયાઓ મખમલીયા ચકડોળે
બેસી આકાશ આખું માણે
આંખોને આંકડીયે લટકીને દોમ દોમ
મનડુંયે હિંચાતું જાણે
આખું આયખું એ લેતા હિલેળે
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે
મનખોયે આજકાલ વકર્યો છે એવો કે
હડિયુ કાઢે છે થઈ ઘેલો
ભાળે ના ભગવાને દીધેલો મેળો ને
ઊભરાતાં મોલડાં, મોટેલો
ક્યાંય સુધર્યાં છે કોઈ એની મેળે ?
કે હાલો હાલો વસંત કેરાં મેળે…..
બહુ રાહ જોયા પછી પણ કોઈ આવે તોયે ઘણુ છે,
આ સાવ સુના રણ મા બે ટીપા વરસાદ પદે તોયે ઘણુ છે,
માનવે માનવે પ્રેમ ના પ્રગટે તો કઈ નહી,
થોડા ના દિલ મા નફરત ઘટે તોયે ઘણુ છે….vivek tank-9724483184
ના પૂછ હાલત મારી અહી ઝખમ બહુ ગહેરા છે,
એટલે જ તો “વિવેક” રાત મારી બહુ વહેલા છે….
….vivek tank9724483184
आज उनसे शायद मुलाकात तो होगी,
फीर से वोही शरारत तो होगी,
वो ही उनका नझरे हटना और हमारा दोडना चलता रहेगा ,
आज फीर से वो ही रुकावट तो होगी,
उसकी याद मे फूल सजाये बर्सो हो गये,
आज वो ही सजावट तो होगी,
वो जुकते नही और हम जुक जाते हे,
वो रुकते नही और हम रुक जाते हे,
पर विश्वास हे “विवेक”,
कोइ तो यहा बनावट होगी…… vivek tank9724483184
હુ જોઉ છુ એ વાટ કે મને કોઈ મળે,
મારી પ્રતિક્ષા જોઈ ખુદ કુદરત પણ બળે,
કોઈના દુ:ખ ની વાત મને મળે ,
દોડુ છુ સહાયે એની કે જેથી એ ના બળે,
છે ઘણાયે લોકો કે જેની દુવા મને ફળે,
ને તેના હજારો દર્દો મને મળે,
ખુદ કુદરત આવીને માર્ગ વચ્ચે મને મળે,
જોઇ દયા મારી એ મને ભેટિ પડે,
બસ “વિવેક” આટલુ જ ઇચ્છુ છુ અહી,
પછી ભલે દુનિયા સો વાર મને લડે… vivek tank 9724483184
મારા દર્દ કરતા વધુ દર્દ તરુ હશે એમ હુ માનુ છુ,
પછી ભલે અન્તિમ ઇન્કાર તારો હોય ને એકરાર મારો હોય…
vivek tank9724483184
મારા દર્દ કરતા વધુ દર્દ તરુ હશે એમ હુ માનુ છુ,
પછી ભલે અન્તિમ ઇન્કાર તારો હોય ને એકરાર મારો હોય
ચાલ સપને ઝુલાવું તને
કોઈ આપે જો નીંદર મને
સેજ તારી સુંવાળી સદા
બેય ભીની આ પાંપણ બને
એક પૂનમ તણું આભમાં
રૂપ બીજું અમારી કને
હૂંફ એવી દઉં કે જલન
થાય પરીઓ તણા દેશને
ન મદિના ન મક્કા ગયો
સહેજ ચૂમી લીધા ઓષ્ટને
achandas gazal
———————–
shataranj ne preet, aam to bev sarkha
shikast mane ramat no bhaag ladi che.
bewafa samji vakhodi jene hamesha,
aeni wafao par bija ni chaap lagi che.
loko kahe maykhanu, dil ni jalan buzave;:
peeta khabar padi emay thandi aag lagi che.
kashu na vadyu tyare kavio ne lai ne betho:
rachna darek kagal par lohi na dhaagh lagi che.
chelo saharo samji, vibhu tane me pukaryo;
khabho de,warsho pachi aanke aje bhinaas lagi che.
pratutar ma swaami sambhaav sathe bolya,
aav sathe radiye, vishve mariy kya darkaar rakhi che.
-Arjav
nice one realy
મારા શબ્દો મા કઈ કસર હશે કોને ખબર ?,
કે પછી ઝખમ ભરવાની અસર હશે કોને ખબર?..vivek tank..9724483184
રાત છે જિન્દગી ની એક મહેફીલ જેવી,
તમન્નાઓ સવાર થઈ ઉડી જાય છે …. jay goswami
… .. સજાવી જાયછે
ગડગડાટ આભલે વાદળોની શક્તિથી સરજાય છે
કંદરાના પડઘા મફતમાં હુંકારા ધરી જાય છે
લાવ લાવની લતે સાગર ખારો થઈ પસ્તાય છે
ન્યોછાવરી મેઘો લીલોતરીની પ્રસાદી પીરસી જાય છે
છળકપટી જાદુ જમાનાનો સઘળે વરતાય છે
ઢોળના દાગીના સુર્વણ ભાવે વેચાઈ જાય છે
સાચા ફૂલો થયા જે બીચારા તવાયે શેકાય છે
કાગળના ફૂલો મહેફીલના રંગો માણી જાય છે
દ્વારે ઊભા ભગવાન સામે કમાડ બંધ થાય છે
થાપ દઈ શ્રધાને પાખંડી ખુદ પૂંજાઈ જાય છે
રંગમાં રંગ ભળે તો વસંત ખીલી જાય છે
માનવમાં માનવતા ખીલે તો પ્રભુતા પ્રગટી જાય છે
આકાશદીપ ગ્રહણ દોષે વિષાદી વરતાય છે
થઈ સપ્તરંગી વિજ ઉત્સવો સજાવી જાય છે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
आझादी का अवसर
ताः११-७-२००८ .. .. प्रदीप ब्रह्मभट्ट
सच कहेता हु मै यारो तुम सुनलो मेरी बात
देशदुनीया में नामहै उंचा मेराभारत है महान
शान उसकी शांन्ति हैओर प्यारा उसका वादा
विरजवानो की अदभूत भुमीहै नाकोइ मीसाल
जगके सारे देशोमें शान पहेचान मेरे भारतकी
उन्न्त लोग सच्चा प्यार इन्सानीयत बेसुमार
देशको देने आझादी कीतनी जान हुइ कुरबान
करके जीवनका बलीदान शान बढाइ भारतकी
ना हिन्दु थे ना मुस्लीम थे वो थे भारतवासी
देशकी आझादीके थे दीवाने मीलाके चले हाथ
ना धर्म देखा नाजात ,देखा जंजीरे प्यारा वतन
मीलाके मन, फनाहोकर बढाइजगमे सच्चीशान
मेरा भारतदेश है मेरा जीसकी शान हमारीआन
दीलयेकहे मनभीकहे जगने मेरा भारत है महान्
============================
१५ अगस्तके अवसर पर भारत देशकी आझादीको बिरदाते हुए ओर आझादीके अवसरकी शुभ कामनाके साथ मेरे देशको सलाम……….प्रदीप ब्रह्मभट्ट
HY,
I’M apriccet your biog @kavita.
ક્યારેક સપનાઓ ની ખોટ મા હુ વરસ્યો લાગુ છુ,
આપ થોડા સપનાઓ મને હુ તરસ્યો લાગુ છુ… vivek tank
તુ દોડે છે જે માર્ગે એ માર્ગ શાયદ ખોટો છે ,
કા પછી રુઆબ તારો મોટો છે……..vivek tank
હાથ મા એનો હાથ હતો ત્યારે લાગતુ કે કોઇ સાથે છે,
જે એ નથી કે નથી એનો પ્રેમ ત્યરે લાગે છે કે બધુ આપણી માથે છે……
………. vivek tank
i have taken lots of from this site………use it
this is good
i have taken lots of from this site………use it
this is excellent site
hello
what a site
Hello !
I want to know what is the Upnam of Kavi Umashankar Joshi?
Thanks,
Anuja
amadavad khate thayel bomb blastpar hraday maathi nikalel udgaar
સુરંગો હજુ કેમ ફુટ્યા કરે છે
સબંધો મહી કંઈક ખુટ્યા કરે છે
ધજાઓ ધવલ બેય છેડે ફરકતી
છતાંયે હજી તીર છુટ્યા કરે છે
ભલે પ્રેમ છલકંતો બન્ને કિનારે
ભરોસાના સેતુઓ તુટ્યા કરે છે
લૂંટી આબરુ માણસે માણસોની
હવે માણસાઇને લુંટ્યા કરે છે
બધાં ગટગટાવો, બની આજ મીંરા
ભલે ઝેર રાણાઓ ઘુંટ્યા કરે છે
…..ચાહને ગૂંજાવતું રમે
હોય અંધારી રાત પણ સામે મનગમતો ચાંદો ખીલે
રાતરાણી થઇ મ્હેંકી ઊઠું ને આકાશ નાનું પડે
સાગર કિનારે અટૂલો એકલો હું ને આવી મોંજાં ઉછળે
પામું સ્નેહ કુંભ ને મન મંથને અમી સીચું બધે
વિટંબણાના ચક્રવ્યૂહે પથ્થર દિલે હું નીશદિન ઘૂમું
આવું ઘરે ને શીરે માયાળું માવડીના હાથું ફરે
પાનખરે નીરખું સુકી ડાળ ને એક કૂંપળ ફૂટે
જીવન પુષ્પો એવાં ખીલે કે પ્રભુનું શરણું મળે
પ્રગટાવું દીપ ગોખલે ને સાથે જલાવું ધૂપસળી
હૃદયના ભાવ છલકે અશ્રુથી ને હરિ વૈકુંઠડું ભૂલે
કોઈ એવું સામું મળે કે ભાવથી ભેટી પડે
હસી હસાવી માંહ્યલાને ચાહથી ગૂંજાવતું રમે
કરતાલ આવે હાથ ને છેડું મલ્હાર આભલે
ઝીલું ઝીલું મેઘો એવો કે યૌવન હરખડું જલે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
મારો સવાલ ક્યારેક ખોટો હશે
એવુ માનીશ ત્યારે
જવાબ બહુ મોટો હશે….. vivek tank… 9724483184
મારા
પરાણે પ્યારા
તાજગી વિનાનાં
ભારત…વાસીઓ..!!
અરધી સદી પહેલા
ઊગેલો આઝાદીનો કાળો સુરજ
આજે મધ્ય્હાને છે અને
જ્યારે
ભ્રષ્ટાચારની મેઘલી રાત
જામી છે ત્યારે
આપ દરેકમાં
આત્મચિંતનની એક
ચિનગારી ઝંખુ તો
કંઈ ખોટું નથી…
જો
ખોટું હોય તો
આ લખનારને
એનીજ
ઈન્ડીપેન…..ડંસ……દે….!!
(HAPPY…INDIPEN…DENCE….DAY…!! )
લી.
સતત
જગ નો દીપ થવા
મથતો
નાણાવટી.
વતનને હાથ આપીશું, વતનને સાથ આપીશું,
વતનના શ્વાસને ખાતર અમારા શ્વાસ આપીશું,
વતનની પ્યાસ બુઝાશે નહી નદીઓના પાણીથી
અમે ખુદના જ લોહીની હવે ગંગા વહાવીશું.
અમારા સ્મીત માટે જે ધરાએ દર્દ પીધા છે,
એના પ્રત્યેક આંસુ જેટલા મસ્તક ચઢાવીશું.
કરે ત્રાંસી નજર મુજ દેશ પર એ આંખ ખેંચી લઈ,
અડે સરહદને ગંદા હાથ જે, એ હાથ કાપીશું.
હશે ભાઈ ભલે પણ આજ એ દુશ્મન બની બેઠો,
લુંટે જે લાજ માતાની એ ભાઈનેય કાપીશું.
એ સરિતા ના બુન્દ મા મે પ્રતિબિમ્બ જોયુ તુ તારુ ,
પણ આજે આન્સુ ના ખબોચિયા મા પણ નથી દેખાતુ એ સારુ….vivek tank
હજુયે કોઈની આંખો સજળ છે
તકાજો જીવવાનો બહુ સબળ છે
ભલે અફવા સ્વરૂપે, પણ અમારું
તમારા કાન પર પડવું સફળ છે
ઘણા નખરાં સહ્યા’તાં માનુનીના
છતાંયે આયનો કેવો અચળ છે
હરણ થઈ, અક્ષરો દોડ્યા કરે પણ
ગઝલ-જળ પામશે કે નહીં, અકળ છે
પ્રભુ તેં તો ઉઘાડ્યાં દ્વાર તારા
પરંતુ મોહના આડે પડળ છે
ઘુઘવતા કેટલા દરીયા છે કિંતુ
અમોને ઓસનુ વળગણ પ્રબળ છે
Very Good website.I particularly liked{I laughed aloud},”puchhe chhe jyare tu…”by Jaimin & “Ek Hinsak phul…” {Baapre.!!},by Shailraj.I wonder why they have not written more of their poems.Please post more of it.
I love to read,write,eat,drink and breath poem.
I write in all three,Gujarati,Hindi & English.I was awarded for my Gujarati poem,based on gujarat riots,written on ‘Gandhi’.My Gujarati poem,which I had transcreated in English,has been selected,with other english articles too,to be published soon{within a month},in international best sellers’,”Chicken soup for the Indian Soul” series{It is rated at 5th best seller non-fiction in India,currently}.
I am a fan of Ankit Trivedi,{It is such a great experience to hear him anchoring a “Kavi-Sammelan”,which I did, in Vadodara.I love poems of Ramesh Parekh,Manoj,Kutub Aazad,& ofcourse,I love my own too!
This site is REALLY wonderful.
Gaurangi Patel
Sambanth Aapno
Je Shaashwat chhe, te aapno sambanth chhe
Je aamba per mohhr besaade chhe, te aapno sambanth chhe
Je upparwala saathe bhav-leen karave chhe, te aapno…
Je chhati maa dudh ubhraave chhe te aapno…
Je nasib nuye nasib jagave chhe te aapno…
Je dhadkano maathi soor-naad relaave chhe, te appno, Bandaa ane khudaa ni vache bandagi,te aapne…
Gaurangi Patel
Excellent website.
ધન્ય અભિનવ
વતનની શાન ત્રિરંગો રાષ્ટ્ર ધુને આકાશે ફરફરે
ઓલમ્પિકના સુવર્ણ ઈલકાબે ધન્ય અભિનવ મલકી ઊઠે
એક સુરજ ઝળહળે ને આભલું ઝગમગી ઊઠે
એક લાડલા અભિનવના કીર્તિમાને ભારત મલકી ઊઠે
એક ચંદ્રની રોશનીથી સાત સમંદર હેલે ચઢે
એક અભિનવના નિશાને લક્ષ કોટિ દિલ મલકી ઊઠે
એક કોહીનૂર રત્ન ભંડારે પહાડ નૂરનો દીસે
એક અભિનવ દેશનો શીર મુગટ થઈ મલકી ઊઠે
એક ગુલાબનું ફૂલ રાજ રાજેશ્વર સમ ખીલે
એક અભિનવ ના પુરુષાર્થે ભારત વર્ષ મ્હેંકી ઊઠે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ગુજરાતી છોગાળા
અમે તમારા તમે અમારા
વિશ્વે રમીએ થઈ રુપાળા
છીએ અમે ભાઈ ગુજરાતી છોગાળા
દીધું દાતાએ ભરી તિજોરી
હરખે કરીએ મહેમાન નવાજી
વહે દાન પૂણ્યની ધારા
છીએ અમે ભાઈ ગુજરાર્તી છોગાળા
રાષ્ટ્ર પ્રેમથી ધરણી છલકે
વલ્લભ ગાંધી વદતાં મલકે
સિંહની ધરણીના અમે લાલા
છીએ અમે ભાઈ ગુજરાતી છોગાળા
પૂણ્ય ભુમિ સુખ દુખના સંગાથી
સપ્ત સમંદર સવારી અમારી
આયખે સાહસના સથવારા
છીએ અમે ભાઈ ગુજરાતી છોગાળા
ધરતી મેઘના મિલન મધુરાં
એવા સ્નેહના બંધન અમારા
ફતેહના ડંકા સદાએ દેતા
જન્મ ભૂમિના રતન રુપાળા
છીએ અમે ભાઈ ગુજરાતી છોગાળા
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
જે દિવસ નો ઇન્તજાર હતો તે જ દિવસે મને ઝખમ થી રોળી નાખ્યો
નહોતી ખબર કે તમે આટલા બેરહેમ હશો
છતા મે જીવ આખો ખુશી મા તારી બોળી નાખ્યો …vivek tank
ક્યારેક એ સુકા ઝાડ પર મારુ નામ હશે જો જો ,
પાન કોઇ બીજા લઈ ગયા છે પણ એને ના રોજો…….vivek tank
નયન તારા તણુ
બની જઈએ કણુ
તમે અડક્યા કરો
ગમે અમને ઘણુ
થઈ ઉષા થકી
ઉગમણુ બારણુ
સદા પાવન કરો
અમારૂં આંગણું
ઝુલાવો પાંપણે
શરમનું પારણુ
પછી શમણું કહો
રહે શેં વાંઝણું
ચહો, રૂખ, તે રીતે
બદલીએ આપણું
ઉનાળે વાયરો
શીયાળે તાપણું
Excellent web site!
પુણ્ય પ્રસાદ
ઢોલ ધબૂક્યા વૃન્દાવનમાં ,શરદ પૂનમની ખીલી રાત
ગોપ ગોપીઓની નિર્મળ ભક્તિ,કાના સંગ સૌને રમવો રાસ
ઝટઝટ વાળું લીધું આટોપી,દોડ્યૂં ગોકુળ વૃન્દાવન વાટ
વરસી વ્યોમથી અમૃત હેલી,પ્રગટ પ્રભુનો પામવા પ્યાર
શીતળ સમીરના વીંઝણા વાયે,છૂપાયો નટખટ રઢિયાળી રાત
બહાવરાં નૈન શોધે વ્રજનાર,શ્રી હરિ સંગે રમવોછે રાસ
ગામ ઘેલું થઈ પૂછતું વાત,નથી ફોડી મટકી કાનાએ આજ
નથી લૂંટ્યા માખણનાં દાન,બોલો જશોદાજી ક્યાં છૂપાયો કાન
હસતી રાધા કહે શ્યામને,કેમકરી સૌ સંગ રમશો રાસ?
રુસણાં લેશે ગોપગોપીઓ,કેમ રીઝવશો સૌને શ્યામ?
પીળાં પીતામ્બર જરકશી ઝામા, મધરાતે વાયા વેણુના નાદ
લીન થયા બ્રહ્મનાદે ગુણીજન,ભૂલ્યાં વિરહમાં દેહનાં ભાન
રાસ ભક્યિમાં મગન વ્રજવાસી,દીઠો જોડીધર જગદીશ સૌ સંગ
સ્નેહ ભક્તિનો રાસ રચાયો, મન ભરી માધવે છલકાવ્યો રંગ
ગગન ગોખથી નીરખે યોગમાયા, બહુ રુપ ધરી કાનો રમતો રાસ
છોગાળો લાલો લાગે વહાલો, ભગવત કૃપાનો ધરિયો થાળ
રમેશ પટેલ(આઅકાશદીપ)
શ્રી ગણેશભગવાન સૌની ઉપર સદા મંગલ વરતાવે ,એવી પ્રાથના સાથે ,આપની સાથે જોડાઇએ.
માત પાર્વતી પિતા મહેશ
વિઘ્નહર્તા ગણનાથ ગણેશ્
શુભ સુમંગલ સ્મરણ મીઠા
રિધ્ધિ સિધ્ધિ સહ આજ દીઠા
સૂરજ દેવ સમ તમ પ્રભા
આનંદ હિતકારી દેવ સદા
નત મસ્તકે જોડી હાથ
પ્રથમ વંદીએ દેજો સાથ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
visit my site
http://www.khuzemapoet.wordpress.com
for my latest gujrati poem “Grahan”
વધસ્તંભ ઉપર જડો કોઈ અમને
ખુદા માફ કરવા ઉભો છેજ તમને
લખી નામ મારૂં લિખિતંગ તરીકે
અમે સાવ મૂકી છે નેવે શરમને
હથેળી છે અટકળ તણાં સાત કોઠા
કરો બંધ મુઠ્ઠી, ને ભેદો ભરમને
ઝખમ તેં દીધાં, રાખવા સાવ તાજા
લગાવો કોઈ આજ ઇલમી મલમને
જુઓ અહિ વાત થાય છે કોલેજ મા,
હુ અને તુ ની ચર્ચા થાય છે કોલેજ મા,
ભણવાની સાથે ગમ્મત થાય છે કોલેજ મા,
વાત નાની ક્યારેક મોટી બને છે
ને ક્યારેક જિન્દગી લુન્ટાય છે કોલેજ મા,
મિત્રો સાથે મોજ તો રોજ થતી જ રહે છે
પણ દોસ્તી સાચી પરખાય છે કોલેજ મા,
ક્યારેક હળવાશ તો ક્યારેક ત્રાસ
ને ક્યારેક પ્રેમ ની આશ થાય છે કોલેજ મા,
મે તો ચાહ્યુ તુ ઘણુ બધુ છતા
એ જ ઝખમો રહી જાય છે કોલેજ મા…………. vivek tank
……રીઝશે
ઝીંદગી છે સ્વપ્ન જેવી અકળ ખુદાઈથી ભરી
પુરુષાર્થના પ્રગટશે દીવડા તો ભાગ્ય દેવી રીઝશે
હતો આદી માનવ ઘૂમતો પશુ જેમ વનેવને
અચરજ ભરેલા ઐશ્વર્યથી મહામાનવ બની રીઝશે
ધરબાશે ધરાએ બીજ તો એક દિ ફૂલ બની મ્હેંકશે
ઝીંદગી ઝીલશે જો પડકારો તો યશ બની રીઝશે
વિચારોના વમળમાં ના ડૂબાડશો આ અમૂલખ ઝિંદગી
માનવમાં માનવતા લહેરાશે તો દેવ બની રીઝશે
આવી અંધકાર લઈ અમાસ તો નક્કી છે પૂનમ ઢૂંકડી
તપાવો ખારા જીવન સાગરને તો મેઘો બની રીઝશે
ઝીંદગી છે ઝરણું સમય સાથે સરીતા બને
લોક કલ્યાણે જીવ્યો આકાશદીપ તો આધાર બની રીઝશે
રમેશ પટેલ(Aakashdeep))
दिलकी महेफील जमी है की कब आओगे
आपकी ही कमी है की कब आओगे
ना बीछाई जो फुलोंकी चादर तो क्या
आसुंओकी नमी है की कब आओगे
था बहाना, न मीलनेका, बारीश अगर
अब तो वो भी थमी है की कब आओगे
दिलभी धडका है, चहेका पपीहा उधर
रात भी शबनमी है की कब आओगे
लूट लेगी ये दुनिया ये महेलो तख़त
बाकी दो गझ झमीं है की कब आओगे
એજ રસ્તા પર જવું, વારૂ થયું
છેક તારા ઘર સુધી, સારૂં થયું
એ દિવસ સાગર કિનારે હું રડ્યો
તે દિવસથી જળ બધું ખારૂં થયું
લાગણી લીલાશની કાજે ખરી
પાન સુક્કું આજ વ્યવહારૂ થયું
બંદગી , માળા, કરી જે ના શક્યું
એક ઘૂંટે, કામ પરબારૂં થયું
આપણા મેળાપથી આજે પ્રિયે
સ્વપ્ન મારૂં સાવ નોંધારૂં થયું
કાંઈ પણ ન્હોતું અમારૂં , આખરે
’સ્વ’ લગાડી, નામતો મારૂં થયું !!
i m vivek tank ……….. see my nice blog
my blog
રમી લેવા દો બાઝી ઘડી બે ઘડી ફકત , નહીતર લોકો કહેશે પાછા જીતી ગયા તમે વધારે
Please inform me,why my comments & poem is not been seen or accepted here in “Kavilok?”
I would like to correct my mistake.
Thanks.
Gaurangi
अपने हाथोंकी लकीरोंको भुलाकर देखो
जिक्र मेरा ही नहीं, फिरभी बुलाकर देखो
अश्क आखोंमे कंहा, रेतका सागर है भरा
सिर्फ आंधी ही उठेगी कि रुलाकर देखो
गुनगुनाएंगे तेरे ख्वाबमें अक़्सर नगमे
अपनी भीगी हुई पलकोंपे सुलाकर देखो
खुदकी तनहाईयां शागिर्दे सफर होती है
अपने बिस्तरपे कभी उनको सुलाकर देखो
कब तलक चांदसे उम्मीद लगाए रखो
ये बदन रोशनी जुगनुमे धुला कर देखो
નઝર ને નીચી રાખી ને મે સમણા એના જોયા છે,
મનશો નહી તમે પણ સન્માન થી મે એને ખોયા છે,
કારણ વિના પણ કારણ એણે બનાવ્યા છે ,
ગ સામે અણગમતા કરી ખુલ્લિ આન્ખે રડાવ્યા છે,
હજારો પ્રતીક્ષા પછી પણ આજેય એ માર્ગે ઉભો છુ
હવે તો આન્ખ મા એણે નફરત ના કાજળ લગવ્યા છે,
“વિવેક” હજુયે એનુ નામ આ દિલ મા રાખ્યુ છે,
કારણ કે અનુભવ થી પ્રેરણા ના પાઠ એણે ભણવ્યા છે….. vivek tank
મારા દિલ નું પાજરુ તૂટી ગયુ
એ કાચનું વાસણ ફૂટી ગયુ,
તૅં તો કરી નવી શરૂઆત જાલિમ,
ને મારૂ પણ પતન શરૂ થયું.
જગત સકલ ભયભીત થયું ને માનવતા ની લાશો થઇ
ઇશ્વરના આ નવલ સરજન જોડે આ ખૂબજ નાઈનસાફી થઈ
પ્રેમના નારા બંધ થયા ને આગની રમતો ચાલુ થઈ
માનવ બધા ને થયો અજંપો બરબાદ અમારી આઝાદી થઈ
બસ ઇશ્વરને હવે એજ પ્રાર્થના કે એ આઝાદી પાછી આપો
હવે નથી ક્ષમતા વધારે તો આ બરબાદી અમારી કાપો
ઘડપણ
અંગત ગણું તો, જામ છે
કેવો પ્રભુ અંજામ છે
ટહુકા વિણુ છું યાદનાં
બાકી રહ્યું ક્યાં કામ છે
શબ્દો હવે હાંફી ચુક્યાં
લિખિતંગ પર આરામ છે
શ્વાસો લઈને છોડવા
બસ આટલો વ્યાયામ છે
આંખે સફેદી, કેશ પણ
શમણાં બધાયે શ્યામ છે
સેતુ સમયનાં બાંધતાં
અંતે તો સૌ ’હે રામ’ છે
પ્રેમને રે પંથ
એકવાર ભૂરા આકાશ નીચે,
એકાંતમાં ઘૂઘવ્યુંતું પૂર
ભૂરી આંખોમાં ભાળીને હેત
ઉમટ્યાતા વાદળના નૂર
પ્રથમ નઝરે બંધાણી પ્રીતડીને,
ભાગ્યે દિધી અણમોલ ભેટ
પગલામાં માણ્યા મીઠા રણકારને
નયનોમાં ચમક્યા રે હેત
વસંતને બોલાવવા ગોત્યાં રે ગીતડાં
મન મંદિરમાં વાગ્યા રે ઘંટ
દુનિયાને સજાવી લઈ રંગોળીને
અમે દોડ્યા રે પ્રેમને રે પંથ
આંખોમાં નાચ્યો કળાયેલ મોરલો
વિના મેઘે ગાજ્યા ગગન
ઉરના ગોખેથી બોલી કોયલડી
ને ભાન ભૂલ્યા પ્રેમે સજન
આવ્યા શ્રાવણ આભલે હરખતા
ભીંજાયા જોડવા રે નાતો
સાત જનમનો શોધ્યો સથવારો
તોય લોકમુખે વહી ભૂંડી વાતો
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
પ્રભુતા પમાડી જોઈએ
ઊગ્યું છે પ્રભાત સુંદર થોડી શ્રધ્ધા જગાવી જોઈએ
અંતરમાં અજવાળા પાથરી થોડી પ્રભુતા પમાડી જોઈએ
સંસાર સાગરે ઉઠતા તોફાને હોડી હંકારી જોઈએ
સાહસને યુવાનીના અશ્વપર જોશે પલાણી જોઈએ
જિંદગીને જગતે , ભરી આત્મ વિશ્વાસ નાણી જોઈએ
નાથી ઘૂઘવતી સરીતા લીલીછમ વાડી લહેરાવી જોઈએ
મારૂતારૂ ગણી ગણી વિખવાદમાં ડૂબી મર્યા આપણે
આવો વિશ્વને માનવતાના સદગુણોથી સજાવી જોઈએ
ઊર્મી ઉછાળી ઉરની, સંબધના સરવાળા કરી જોઈએ
સંસારના વેરઝેરને ધરબાવી સૌના મુખ મલકાવી જોઈએ
ફૂલ જેવા થાઓ તો માનવ શું પ્રભુ પણ રીઝી જાયછે
દેવ જેવા થવા માટે ષટ રીપુ હરાવી જોઈએ
થઈ સિકંદર જગતમાં ખાલી હાથે જવાનું જાણીએ
હૃદયમાં ભરી પ્યાર “આકાશદીપ” મરણ દીપાવી જોઈએ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
bachapan
હજીયે હું શોધું છુ બચપણ ચમનીયા
સબંધો વિનાનું એ સગપણ ચમનીયા
એ કડવી લિંબોળી, તુરી આંબલીઓ
બધું લાગતું તોયે ગળપણ ચમનીયા
સદા ધૂળ ધોયા ને સેડાળા ચહેરા
કદીયે ના જોયું તું દર્પણ ચમનીયા
ધૂરા દઇ ને કહે, હાંક સંસારી ગાડું
અમે કેદિ’ માંગ્યુતું વડપણ ચમનીયા
ફરી એક બચપણ જો આપે પ્રભુ, તો
પલકમાં વિતાવું આ ઘડપણ ચમનીયા..
mrutyu
અંબાડી તૈયાર , કે માણસ ચેતી જાજે
જાનૈયા છે ચાર , કે માણસ ચેતી જાજે
હરખાતો ના આજ કે બંધન છુટ્યાં તારા
બાંધે કરશે પાર , કે માણસ ચેતી જાજે
ટીંપુ એકે લોહી તણુ ના છોડ્યું કિંતુ
પાશે ગંગાધાર , કે માણસ ચેતી જાજે
મુખમાં ન્હોતો એક દિલાસો તારા દુ:ખમાં
કરશે જય જય કાર , કે માણસ ચેતી જાજે
અંધારું છો હોય જીવનમાં , ચિતા અચુકથી
જલશે પારાવાર , કે માણસ ચેતી જાજે
સંબંધી ને યાર સગાં સૌ પાછા વળશે
આતમ તારો યાર , કે માણસ ચેતી જાજે
સંતાપો કંકાસ ઘણો આ નરક મહીં , ત્યાં
જલસા અપરંપાર , કે માણસ ચેતી જાજે
માનો “ગરબો”
રે માના ગરબામાં કેમ પડ્યા કાણાં
જાણે ગોળીઓથી હૈયા વિંધાણાં….રે માના ગરબામાં
પહેલી ગોળીએ માની આરતી પિંખાણી’તી
ડીસ્કોના ઠેર ઠેર ગાણાં…
બીજી ગોળીએ મૂકી ભક્તિને હોડમાં ને
શકુનીએ નાખ્યાતાં દાણા….રે માના ગરબામાં
ત્રીજી ગોળીએ લીધાં શ્રધ્ધાના પ્રાણ
જુઓ ઉભા લઈ ઝેર બધે રાણા…
ચોથી ગોળીએ માના વાહન ચોરાયા
બધે બાઈકુનાં ફૂંકણાં ગંધાણાં….રે માના ગરબામાં
પાંચમીએ ખોલ્યાતાં બિયરના બાર
ક્યાંય ભાળોના પરસાદી ભાણાં….
છઠ્ઠીએ ગભરૂઓ છેતરાણી સાવ
પછી લાગણીના જાળાં ગુંચવાણાં….રે માના ગરબામાં
સાતમીએ તોડ્યાતાં સપ્તકનાં તાર
સૂર ઘોંઘાટી કાનમાં ઘોળાણાં….
આઠમી અડપલાંના રૂપે અથડાય
કેમ મૂંગા છે સમજુ ને શાણાં….રે માના ગરબામાં
નવમી નચાવતી’તી નફ્ફટીયા નાચ
બધે બેશરમી ટોળા ઉભરાણાં…
દસમી ગોળીએ હણ્યાં રામનાં રખોપા
જીવ સહુનાં પડીકડે બંધાણાં….રે મના ગરબામાં
ખેલૈયા ખેલંતા ખેલ ભાતભાતનાં ને
ભક્તો તો સાવ રે નિમાણાં…
માતાજી કરજે સંહાર તુ અસૂર તણો
ખાશું સૌ ગોળ અને ધાણાં….રે માના ગરબામાં
મા જગદંબાના ચરણમાં ભાવ વંદના સાથે, આવો ગરબો
ઝીલીએ.
નવલે નોરતે
ગબ્બરના ટોચે, દિવડા ની જ્યોતે,ઝગમગે સોનેરી ગોખ
મા અંબાને ચરણે ,ઘેલી ગુજરાત ગરબે રમતી રો જ
આભલા ચમકે, રંગી ચૂંદડીએ, ગઢ પાવાને વાટ
કુમકુમ પગલે, સુંદર સાથીઆ પૂર્યા માડીને દ્વાર
સંગીતના તાલે, ઝાંઝર ઝણકે, તાલીઓના રણકે તાલ
હીલોળા લેતાં હરખે હૈયાં, ભાવ સાગરને પાળ
ઘૂમતા રાસે ,નવલે નોરતે, મલકે ઉમળકો આજ
ચાંચર ચોકે, ધબૂકતે ઢોલે, ખીલી છે માઝમ રાત
અંગ અંગ મલકે, જોશે છલકે, વાગે ઢોલીડાના ઢોલ
લાલ શણગારે શોભે માડી, અપાર આનંદ અણમોલ
હીંચે હીંડોળે , ગબ્બર ગોખે, દેતાં મંગલ આશીષ
મા વરદાયીનીને ચરણે શરણે, ભાવે નમાવીએ શીશ
ભક્તોના હૈયે ભક્તિ છલકે, મલકે મુખલડે ઓપ
ગબ્બરના ટોચે દિવડાની જ્યોતે, ઝગમગે સોનેરી ગોખ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ગુજરાતના પનોતા પુત્ર, વિશ્વ વંદ્ય મહામાનવને જન્મ્જયંતી પ્રસંગે કોટીકોટી વંદન.
આજે હિંસક માર્ગે આગળ વધી રહેલી દુનિયાને અને મૂલ્યહીન બનતી પ્રજાને જોઈને દિલ એક બીજા ગાંધી બાપુની જરુરીઆત મહેસૂસ કરવા લામ્ગ્યુ અને અંતરે અવાજ પ્રગટ્યો.
શોધવા છે બાપુ
ભૂલ્યા છે પથ આ ધરતીના છોરું
ખુદ માનવીએ માર્યુ માનવતાને તાળું
પ્રગટાવવા દિલડામાં દયાનું મોજું
મારે શોધવા છે બીજા એક બાપુ
ધર્મને સંકુચિત કરી સપડાયો માનવી
ભાવનાની વાતો ભૂલ્યા રે પૃથ્વીવાસી
તવ ચીધ્યા માર્ગે માનવતાને માપું
મારે શોધવા છે બીજા એક બાપુ
શાસકો ભૂલ્યા છે નીતિ રીતિની વાતુ
વિષાદના વંટોળના વાયા છે વાયુ
મૂરઝાયેલા સનાતન મૂલ્યો કેમ હવે ગોતું?
મારે શોધવા છે બીજા એક બાપુ
સેવા સાદગીનો મંત્ર છે કીમતી સોનું
અહીંસાના માર્ગે જ છે સુખ સાચું
હિંસાથી ત્રસ્ત વિશ્વને જોઈને હું દાઝું
મારે શોધવા છે બીજા એક બાપુ
સરજનહારનાં છે સૌ વહાલાં સંતાનો
વિપરીત વિચારધારાના ઉઠ્યા છે તોફાનો
તારા પડછાયાનો છાયો હવે શોધું
મારે શોધવા છે બીજા એક બાપુ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
૨/ ૧૦/ ૨૦૦૮
કેલીફોર્નીઆ( યુ એસ એ)
આવી મળે
એ કલા ને એ કલા કંઈ ના વળે
ભળે સૂરમાં સંગીત તો રંગતો આવી મળે
સ્નીગ્ધ ધારા સમર્પણે વાટને સિંચ્યા કરે
પ્રગટે જ્યોત ને પુનિત અજવાળાં આવી મળે
મીઠડાં જળ ધરાએ અંકુરને હૂંફથી પોષ્યા કરે
વનરાજીને ખોળે વિહંગોના કલરવ આવી મળે
સજી શણગાર સુમન જો મનભરી મ્હેંકી ઊઠે
વસંતના વહાલ આંગણે અનંગ સંગ આવી મળે
કિરણના સપ્ત સંદેશ આભલે જો જળ ઝીલે
ગગન શોભાવતું મેઘધનુષ ખીલતું આવી મળે
અમૃત હેલીએ સુધાકર સાગરને સ્નેહથી ભરે
દિશા ગજવતો પ્રેમનો ઘૂઘવાટ મોજાંમાં આવી રમે
અધરથી વાંસળીમાં જો વહાલના સૂરો સરે
માધવને વૃન્દાવને ઘેલી રાધા દોડી આવી મળે
ચાર દિવાલોમાં જીંદગી પૂરે કાંઈ ના વળે
મેળામાં મહાલો આકાશદીપ તો માણીગર આવી મળે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
એકલાને એકલાથી કાંઈ ના વળે
શ્રી દિલીપભાઈ ,પ્રથમ લાઇન આ પ્રમાણે મનમાં રમે છે
સુધારવા વિનંતી.
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
મૌન કંઈ કિલ્લોલ કરતું ના કદી
શબ્દના બે ઘુંટ ભરતું ના કદી
આંખનું અશ્રુ, ને દરિયો રણ મહીં
એક પણ સહેજેય ઠરતું ના કદી
એજ પીડા કાયમી પીળાશની
પાન લીલું ક્યાંય ખરતું ના કદી
વા સમી અફવા ને મળતો ઢાળ પણ
સાવ નક્કર સત પ્રસરતું ના કદી
ત્યાં કશુંક ભાળી ગયો માનવ હશે
એમ નહીંતર કોઈ મરતું ના કદી
સ્મિત એનુ ભલભલું ખાળી શકે
કેટલા અટ્ટહાસ્યને વાળી શકે
પાંપણોના મ્યાનમાં એની નજર
સેંકડો લાશો હજી ઢાળી શકે
આગીયા સૂરજ થવાની હોડમાં
ક્યાં સુધી અંધારને ટાળી શકે
દોસ્ત ખિસકોલી થવું મંજુર છે
કો’ક રમતા-રામ પંપાળી શકે
હસ્તરેખા ક્યાં તિલસ્મી આંખ છે
કે થવાનુ શું ?, બધું ભાળી શકે
લાગણીથી તરબતર ભીની ચિતા
રે ! નિ:સાસો આપનો, બાળી શકે
આપણો સંગાથ આકર્ષણ સુધી
શી રીતે પહોંચી ગયા ઘર્ષણ સુધી
વિસ્તરે છો પહોંચ તારી ચોતરફ
બિંબની ઓળખ રહે દર્પણ સુધી
એક ક્યારાની સૂણો તુલસી કથા
ડાળથી કાપે મજલ તર્પણ સુધી
તે પછી રસ્તા ઘણા નીકળી પડે
તું પ્રથમ આવી તો જો અડચણ સુધી
દિલ સુધી ઉતરે બધાં, પણ આપ તો
રક્તમાં વહેતાં અમારાં કણ સુધી
હોય જાણે કેમ રેખા લક્ષમણી
આંસુઓ આવે ફકત આંજણ સુધી
દિવાળી
આસો માસે ઉત્સવની ટોળી, લેજો હૈયાને હરખે હિંચોળી
દીવા લઈને આવી દિવાળી, પુરજો ચોકે રૂડી રંગોળી
ફટફટ કરતા ફૂટે ફટાકડા ,આકાશને દેવા નવરંગે ઉજાળી
ભોળા ભાવે ભેટે ભેરુઓ ,ઝીલીએ ખુશી ભરીને ઝોળી
શાખે ઝૂલે લીલાં તોરણિયાં, ચમકે સ્નેહે સૌનાં મુખલડાં
સૌના માટે નવાં પહેરણિયાં, મોસાળે રમે નાનાં ભાણેરિયાં
દાદાને વહાલી લાડવાની ઉજાણી, મોટા માણે મઠિયાંની મિજબાની
પપ્પાને ગમતાં મેવા મીઠાઈ, ગળ્યા ઘૂઘરાની શોખીન મમ્મી
વહાલે વધાવીએ માતા લક્ષ્મીને, દાદા હનુમંતને શરણે જઈએ
લઈને ઓવારણાં નવલા વર્ષે, ભાઈબીજને સ્નેહે સંવારીએ
નદી કિનારે જામે મેળો, જીવતરના રંગો ચગે ચગડોળે
ઢોલને ધબૂકે જોબનિયું જાગે, સોનેરી સપનોમાં મનડું મહાલે
દેશ પરદેશથી રમે સંદેશા, કેવી લાગે રૂપાળી દિવાળી
શુભ સંકલ્પની પ્રગટાવી જ્યોતિ, વેરઝેરને દેજો દરિયે ડુબોડી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
એરણે જ્યારે મુકી મેં જાતને
ઓળખી ત્યારે ખરી ઓકાતને
મૌનને ગાંઠે ન હૈયુ, ને ફુટે
બે અધીરાઈની પાંખો વાતને
ના સુરાહી કે ન હો સાકી ભલે
જામમાં ઘોળ્યો અમે એકાંતને
ફુલ પર વિતી હશે જે રાતભર
ઝાકળે ચિતરી દીધું વૃત્તાંતને
દિ’ ઉગે આ એક પણ ’તારા’ નથી
કેમ સમજાવું બિચારી રાતને
Shri Dr. Dilipbhai
ગુજરાતી સાહિત્યમાં ભાઈ બહેન્,માતાની કવિતાઓ મળે છે પણ પત્ની વિષેની કવિતા મળતી નથી. આવી નોધ એક સહિત્ય રસિક મિત્રે કરી અને આ રચના સ્ફૂરી.
ગૃહ લક્ષ્મી
શુભ દિન શુભ ચોઘડીએ , રૂડા મંગલ ગીત ગવાયાં
સોળે શણગારે શોભે ગૃહલક્ષ્મી,મઘમઘ ફૂલે ફોરમ વરતાયા
સંગ તમારે ઝૂમશે ઝાંઝર, આંગણે મહેંકશે તુલસીક્યારો
છોડી મહિયર ભાઈ બહેનને, ગૂંથજો પ્રેમે રેશમિયો દોરો
નણંદ ભોજાઈના સ્નેહ સોગઠે, બાંધજો ભાઈને તમ પાલવડે
કુમકુમ પગલાં શોભશે દ્વારે, હાસ્યનાં મોતી વેરજો ચોકે
છાનું છપનું સંગીત ગાજો,શુભ શમણાં સજશે ગૃહલક્ષ્મીનાં
લાડ દીકરીનાં પામી તમે, પૂરજો કોડ વાલમના કેસરિયા
આંગણિયે અવસર શોભાવજો,મલકાવી ગુલાબી ગાલે ખંજન
રિધ્ધિ સિધ્ધિ તમ ચરણે દોડશે, બાંધજો પ્રેમનાં રૂડાં બંધન
હસશે રમશે પગલાં પાડી, ભાઈનો નાનો રાજ દુલારો
એકમેકના સંગે રમશું ભમશું, ખીલશે જીવન રંગ ફુવારો
સપ્તપદી છે જીવન માંગલ્ય, શોભે ચાંદલો રૂડો ભાલે
આવો મારા ભાઈની ગોરી, રમશું રાસ પૂનમની રાતે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
Rameshbhai,
dont worry one more kavitaa
for the better half….
{to my wife Hinaa)..
નરમથી નરમ એવી નરમાશ હીના
ધરો જો હથેળીમાં, હળવાશ હીના
મદમસ્ત ભીનીશી સોડમ પ્રસારે
પચાવી બધી આજ કડવાશ હીના
ભુલાવી લીલાપાને નિજના સદંતર
ધરે સ્નેહ ભરપુર લાલાશ હીના
મળે તક જો એકાદ અજમાવી લેજો
ભરી જાય મુઠ્ઠીમાં હુંફાશ હીના
ઘટે બોધ લેવો સનાતન બધાએ
પિસાવું સતત એજ સારાંશ હીના
an inspiration
from my better half
H e e n a
Dear Shri Dr. J. Nanavati
Vaaha…
really words are touching to the ground and suparb.
To day you become a poet!!
Ramesh Patel(Aakashdeep)
HAPPY DIWALI…
મિત્રો,
તમને થશે કે હું વધુ પડતું નકરાત્મક
કે નિરાશાવાદી લખું છું….પણ ખરેખર
સમાજના ત્રિકોણનો ત્રીજો ખુણો
જે હમેશા અંધારામાં જ રહેતો હોય છે
તેને અજવાળવાનો નમ્ર પ્રયાસ કરૂં છું….
વરસે આવે તો હોય રૂપાળી ભાઈ
મારે તો રોજ રોજ દિવાળી ભાઈ
જનમે હું કાનુડો, આઠમું સંતાન
સળગ્યો સવાલ હવે ખાવા શું ધાન ?
રોટલીઓ માંડ થાય ઘી વાળી ભાઈ
મારે તો રોજ રોજ દિવાળી ભાઈ
ભેરુ હું અણગમતો, વારે તહેવાર
ગાળોની ચકમકતી ખેંચે તલવાર
તણખા ઝરતાં રે રોજ પાદરમાં ભાઈ
મારે તો રોજ રોજ દિવાળી ભાઈ
ફુટડો જુવાન થઈ ફાગણીયો થાઉં
છોકરીએ એક મને કીધું કે હાઉં
તે દિ’થી હૈયાઓ જલતા’તાં ભાઈ
મારે તો રોજ રોજ દિવાળી ભાઈ
ભડકે આ તેલ ગોળ, ભડકે દહીં છાશ
ભડભડતાં ભાડામા ઘરની ક્યાં આશ ?
ભડકે સંસાર આખો ભૂંજાણો ભાઈ
મારે તો રોજ રોજ દિવાળી ભાઈ
દાઝ્યો હું દોસ્તીમાં, કોના લઉં નામ
સગલાં સબંધીએ દીધાતાં ડામ
બાકી હતું તે ચિતા આઠમું પ્રગટાવો ભાઈ
મારે તો રોજ રોજ દિવાળી ભાઈ
ત્રીજું જો નેણ ખુલે શિવજી સહાય
ભસ્મિ ને ભુત બધાં નેતાઓ થાય
સાચુ પુછો તો પછી કહેશું કે ભાઈ
આપણે તો રોજ રોજ દિવાળી ભાઈ
આપણે તો ચાલવાનું બળ મળે
છેક જો મંઝીલ ખુદા આગળ મળે
સ્પર્શની ભાષા હવે વાંચી શકું
છો રહ્યો કોરો, મને કાગળ મળે
રાત આખી સ્વપ્નને ખેડ્યા પછી
હોઠને તરબોળવા ઝાકળ મળે
જીંદગી હારીને ખરવું ટાળ તું
જો ચમનમાં કેટલી કુંપળ મળે
આયનો છલના છે સાંગોપાંગ પણ
તોડવા બેસો તો અગણિત છળ મળે
આયખાની કાપવા આખી સજા
શ્વાસની પગમાં પડી સાંકળ મળે
કાગવાસ
તાઃ૧૨/૧૦/૨૦૦૮ પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ
કાળા રંગનો કાગડો, તોય ધોળા કામ કરે
કાળા રંગની કોયલ, જગમાં સૌના મન હરે
…….કા કા કાગડો કરે ને કોયલ કુઉ કુઉ કરતી જાય.
કાયા કાળી કાગડાની, તોય દુઃખમાં સાથદે
કા કા કરતો જાય જગે, ને ઉજ્વળ મન રાખે
કોયલના મધુર સ્વરમાં સવાર મધુરી મળે
મોહક મધુર અવાજથી,દુનીયા જાણે મુગ્ધબને
…….કા કા કાગડો કરે ને કોયલ કુઉ કુઉ કરતી જાય.
કુદરતની અકળ લીલા ના માનવી સમજે
ધોળા કપડાં પહેરીને જગે રોજ કાળા કામ કરે
મૃત્યુ પામે માનવી,દેહ ધરતી ને ત્યજે
અજબ ઇશ્રરનીલીલા મુક્તિ કાગવાસથી જ મળે
…….કા કા કાગડો કરે ને કોયલ કુઉ કુઉ કરતી જાય
ના ભાવતું હોય છતાં કાગે માનવતા વસે
ખાય નાખેલું અન્નએ ને પરમાત્મા જીવે કૃપા કરે
માનવતાની મહેંક શોધવા માનવ જગે ભટકે
મુક્તિ દેવા જીવને કાળા કાગડાની એ મહેંર શોધે
…….કા કા કાગડો કરે ને કોયલ કુઉ કુઉ કરતી જાય
=====================================================
પાંપણની આડે હાથ મારા દઈ દીધાં છે મેં
પછી અજવાળું જોવાના પ્રયત્નો કીધાં છે મેં
મૃગજળના માન રાખવા અહીં આવ્યો છું
બાકી ઘાટ-ઘાટના પાણી પીધાં છે મેં
જાતથી જુદો તોય થઈ શક્યો છું ક્યાં?
વતનથી દુર-દુર ના રસ્તા લીધા છે મેં
પારકા વાળામાં વસી ગયો છું છતાં
પોતાનાં જોઈ અભીમાન કીધાં છે મેં
ક્ષિતિજ પારની સકળ રંગત જોવા ને
ઊંઘ વેચી આ ઉજાગરા લીધા છે મેં
એ હરખઘેલા સોદા ઊંધા પડ્યા પછી
તમાચા મારીને ગાલ રાતા કીધા છે મેં
જવાનો છેલ્લે
માનવી મૂંક સીમાથી ઊંચે જવાની જીદને
વિસ્ફોટોના વિશ્વે પહોંચી જવાનો છેલ્લે
છે પ્રેમનો પંથ ન્યારો ત્યજ વેર ભાવને
પવન જેમ પૃથ્વીએ છાયી જવાનો છેલ્લે
થા સુખી ધરી ગુલણા ધરાના ચાહથી
મેઘલો લિલોતરીથી સજી જવાનો છેલ્લે
છે ખીલ્યાં ફૂલ કેવાં વેરતાં સુગંધને
ખેવના ધર પ્રભુ ચરણે જવાનો છેલ્લે
સમાયાં ઝરણાં સંપે કેવાં એકમેકમાં
મળશે લ્હહાવો સાગર થઈ ગરજવાનો છેલ્લે
પોઢે ભલે ઝાકળ ફૂલ પથારીએ દમામથી
માણ્યું ના માણ્યું ને હાલી જવાનો છેલ્લે
આવી મળશે સવા શેર છોડરે ગુમાનને
નિયતીની બેડીથી ના છૂટો રહેવાનો છેલ્લે
રમેશ પટેલ (આકાશદીપ)
Dr. Shri Dilipbhai,
Sorry some mistake…corrected now
થા સુખી ધરી ગુણલા ધરાના ચાહથી
લ્હાવો
Ramesh Patel
HAPPY NEW YEAR
રે ! બિચારૂં શું કરે , આવતું વરસ
જીવવાનું સહેજ છે, આપણે સરસ
એક મેકનો સમય બાંટીએ હવે
જામ તું ઉઠાવ દોસ્ત, લાવ તું તરસ
આભમાં ફરક હશે, પાંખ પણ જુદી
ઉભવાની આપણે , એક છે ફરસ
હદ વટાવી પહોંચીએ, મન થી મન સુધી
પ્રેમ કેરી ચાસણીનો તાર એકરસ
લાગણી જમા કરો, છે ઊધાર બંધ
માંડવાળી દ્વેષની કર અરસ પરસ
HINA
JAGDIP
NANAVATI
મિત્રો,
સાલ મુબારક
અનેક રંગો ગઝલ, કવિતા કે ગીત રૂપે
શેર કરતો આવ્યો છું……આજે દિપાવલીના
દિવસે ચિરોડીના રંગે જ્યારે મે રંગોળી કરી
ત્યારે આ નવા વર્ષે કરવા લાયક દ્રઢ
સંકલ્પો વિષે એક રચના સ્ફૂરી તે મારી રંગોળી
સાથે આપ સૌને અર્પણ………
કંઈક નવલો ચાલને સંકલ્પ કરીએ એટલો
માનવી માનવ બને, સંકલ્પ કરીએ એટલો
હાથ છે સાબૂત, કદી હાથો બનાવીશું અમે
ના ખુદા, ના રામને, સંકલ્પ કરીએ એટલો
કાળ, સંજોગો, વિધિ, પુરૂષાર્થની પગથી વડે
આંબવું છે આભને, સંકલ્પ કરીએ એટલો
સાવ બદલી નાખીએ નક્કર હકીકતમાં હવે
આપણાં સૌ ખ્વાબને, સંકલ્પ કરીએ એટલો
જેટલા સંકલ્પ કરીએ, પૂર્ણ કરીએ ખંતથી
હાથમાં લઈ આબને, સંકલ્પ કરીએ એટલો
સ્નેહ સંદેશ દિવાળી પર્વે ઝીલું
ઊજાશ આંગણીએ પાથરી હર્ષ વેરું
આંખોમાં આંજી અમી દિવાળી ઊજાળું
હૃદયમાં ભરી ઉષ્મા જ્યોતિ પ્રગટાવું
ગોખલે ગોખલે પ્રગટાવું દીવા માયાળું
આચાર વિચાર શુધ્ધિથી ઘર શણગારું
ત્યાગી વેરઝેર શુભ સંકલ્પે વિચારું
ભૂલી અહંકાર સર્વને સ્નેહથી આવકારું
જ્યોતથીજ જગ વિસ્તર્યું ખીલ્યું સત્ત્વે
નિર્ગુણ શોભ્યું સગુણે છાયી વિશ્વે
દિપમાલાથી જેવા શોભે ઝરુખા પ્રકાશે
વિધ્યા ઉપાસનાથી સંસાર ખીલશે ઊજાશે
વદે બુધ્ધ આત્માના અજવાળે વિહરજો
ગ્યાન અજવાળે ચીંતવી આયખું ઊજાળજો
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
It’s a good blog but how cn I submit my poem on this still I am confused
magse te malse badhu a niyam chhe tuj darbarma,
dev danav ke bhala manav koi bhed na apvadma,
apvun tare na magvu mare, samji jaje tun sanma,
pita ape putrne sarsva anu jem rahine bhanma,
tu pita premal chho, hun putra taro abhud agnanma,
laj mari ka-k ni nam taru sathma, rakhje a yadma.
ka-k. sender kantibhai kallaiwalla, penang malaysia
i agree with antush joshi i am yoo confused how to send my own creation
my creation no.2
karma kiyan koine kyarey chhodi jay chhe?
krishna jeva krishnane paradhi vindhi jay chhe.
samay agar sau lachar keva thay chhe,
parth jeva parthne kabao loonti jai chhe.
setranjma pyadu pan kevun bhagi thay chhe
bhisma jeva bhismane, sikhandi harvi jay chhe.
thavanu hoy te akhre, ka-k ej thay jay chhe
dharma jeva dharmane drupadi chirharan dekhay chhe.
sender : Kantibhai Kallaiwalla, penang Malaysia
મા ગંગા વહે
ભગીરથના ઓમ નાદે શીવજી રીઝે
સ્વર્ગ છોડી જટાએ મા ગંગા વહે
અંતર દ્રવે ને ભાવના અશ્રુ ઝરે
એજ જળથી હિમાલયે મા ગંગા વહે
ઉરની ઊર્મી ઝીલી શીશુઓ ખોળે રમે
જનનીના હૈયેથી મમતાની ગંગા વહે
સમર્પણ એજ છે પ્રેમ જીવનની કથા
અમર ચાહને પંથે પ્રેમની ગંગા વહે
વતનની શાન પર શહીદો ગર્વથી મીટે
પાવન રક્ત ધારાએ યશની ગંગા વહે
બ્રહ્મ લીલાના વમળમાં અવતારો રમે
શ્રધ્ધા ખીલે તો કથરોટમાં ગંગા વહે
નમું છું ગંગોત્રી જનની જન્મભૂમિ તને
`આકાશદીપ`ની આંખથી આદરની ગંગા વહે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
હરખ તું અમથું હિંદુસ્તાન !!!!
ઓબામા જીત્યા ભઈ ઓબામા
જણે પરભુ સમાઈ ગયા ખોબામા..!!
બધાં હૈયા ફૂટાવ, બહુ હરખાણાં
ધ્યાન દેજો રે આપણાય કોબામાં
ઓલા ડોલરીયા ધૂંબા ને ભુલી ગ્યા..?
કોણ લાપીને પૂરશે આ ગોબામાં..
એની મંદીને રોવાનું રે’વા દ્યો
કો’ક તમને યે ગણશે રે ડોબામાં..
સાત સમદરને પાર ઠાલો વા’લો થા
રાખ શેઢાને આપણાં ઘરોબામાં….
ગઝલના ધબકાર….
ગઝલનું જન્નત…..
એવા શ્રી આદિલ મન્સુરીને
લાખ લાખ સલામ…….
ચુક્યો ધબકાર રે આદિલ, ખુદા
થયો પુરવાર ના-કાબિલ ખુદા
ભલે શાયર કર્યો જન્નત નશીં
હવે દોખજ અમારાં દિલ ખુદા
ડો. જગદીપ નાણાવટી
ગુજરાતના પનોતા પુત્ર ,ગઝલ દ્વારા સૌના મનમાં નીત રમણ કરનાર ,વતન પ્રેમી પોતીકા લાગતા શાયરને અશ્રુભરી આંખે સલામ.
રમેશપટેલ(આકાશદીપ)
હવે સપના કદી જોવા નથી,
અરમાન આન્ખો મા ભરવા નથી,
તુટેલા સપના હમેશા તુટેલા જ રહે છે,
હવે ફરી એને યાદ કરવા નથી,
ઝખમ એ જ આપે છે “વિવેક”,
હવે ભુલ થી પણ એ રચવા નથી………..
NRUTYA KAR
phoolmanthi uthati mahek tun pavan sathe nrutya kar
asadibijani vij tun abhra sathe nrutya kar
akasthe varsta megh tun dhara sathe nrutya kar
phoolel phalel vraksh tun veli sathe nrutya kar.
kailasna mahadev sankar tun sati sathe nrutya kar
gokulna govind govrdhan tun gopi sathe nrutya kar
vanana karayek morla tun dhel sathe nrutya kar
punamni ratna chand tun virhani sathe nrutya kar
halahal zerna pinara nilkanth tun damru sathe nrutya kar
kali nagna nathnara krisha tun moorli sathe nrutya kar
chankausik tarak mahavir tun dishao sathe nrutya kar
mara manna karayel morla tun tahukar sathe nrutya kar
prabhuna sarva sarjan, tun prabhu kripa sathe nrutya kar
ka-k na sarva monorath tun prubhu ichha sathe nrutya kar
એક વાર હાથ તારો આપી ને જો,
બધા દર્દ ભુલાવી ને જો,
સમન્દર આખો પ્રેમ થી છલકાવી દઈશ ,
બસ પ્રેમ સાચા ને જાણી જો,
એક્વાર અન્ધ-વિશ્વાસ મા છેતરાયા છો તમે,
પણ અમારા પર એક વાર વિશ્વાસ નાખી જો,
જો ના હોય હજુયે વિશ્વાસ આ દિલ નો,
તો ખન્જર પણ આ દિલ મા મારી જો,
લાશ ભલે રહે છેલ્લે મારી ,
એક વાર ગળે તેને લગાવી જો,
ઇચ્છુ છુ કે ભલે છેલ્લે પણ તુ આવે,
લાશ ને મારી કફન ઓઢાડી જો,
મર્યા બાદ પણ ખુશ કરીશ હુ તને ,
બસ તુ મરવાની વાત ને ટાળી જો…. …vivek tank 9724483184
તમે સમજતા નથી, સમજાવુ કેમ ?
આખી દુનિયા ને મનાવતો ફરુ છુ
પણ તમને મનાવુ કેમ?
કાગળ પર રોજ ચિત્રો તારા છપુ છુ,
ક્યારેક રન્ગ તો ક્યારેક લોહિ થી બનાવુ છુ,
પણ ગમે તને એવુ બનાવુ કેમ ?
તુ દોડી આવે મ્રુત્યુ પર મારા
એવી લાશ પણ છેલ્લે સજાવુ કેમ ?…..swh….
કલમ ઉપાડુ ને એની ગઝલ લખાય, પિન્છી લવ તો એના ચિત્રો દોરાય,શુ આજ હશે એનો પ્રેમ?? કે પછી છે સઘળો મારો જ વહેમ ?…swh
(vivek tank)
i have sent 3 poems of my own and i requested mr.vivek tank to help me to write in Gujrati but may be because of his buzy schedule he did not reply so i have sent in english alphabet, request is made to put in Gujrati Lipi if possible.
When I was in school, I remember I had come across one poem and few stanzas which I remember, have been given below:
Kidi Kunjar Daabti Sasale Sinh Hairan
Samay Samay Balwaan Chhe, Nahin Purush Balwan
Raas Rami Gopi Sangathe Kauns Tano Haranaro
Te Marayo Bheel Ne Haathe Samay Tano Ghadanaro
(The last stanza was)
Samay Haakemi Samay Chaakari Samay Ramat Ramnaaro
Samay Aadhin Thayi Shashi-Ravi Saheta Astoday No Vaaro
This poem had tremendous impact on my mind. I don’t remember this poem in full and I would like to have it once again. I don’t find this poem anywhere now. Does anyone having this poem with him or does anyone remember it? If yes then can he/she cotribute this poem on this website?
I shall be thankful for this. And I am sure that all the readers will appreciate this poem.
This is my only request.
When I was in school, I remember I had come across one poem and few stanzas which I remember, have been given below:
Kidi Kunjar Daabti Sasale Sinh Hairan
Samay Samay Balwaan Chhe, Nahin Purush Balwan
Raas Rami Gopi Sangathe Kauns Tano Haranaro
Te Marayo Bheel Ne Haathe Samay Tano Ghadanaro
(The last stanza was)
Samay Haakemi Samay Chaakari Samay Ramat Ramnaaro
Samay Aadhin Thayi Shashi-Ravi Saheta Astoday No Vaaro
This poem had tremendous impact on my mind. I don’t remember this poem in full and I would like to have it once again. I don’t find this poem anywhere now. Does anyone having this poem with him or does anyone remember it? If yes then can he/she cotribute this poem on this website?
I shall be thankful for this. And I am sure that all the readers will appreciate this poem.
This is my only request.
અા૫ કહો તો અા સંબઘ ને
અા૫ી દવ એક નામ
૫ણ
અાખો માથી સ્નેહ ટ૫કે
ત્યા સગ૫ણ્ નુ શુ કામ
એક હુફાળા સ્મીત માટે હં
લુ૮ાવી દવ તમામ
______દ્દેવશી રામ (વેરાવળ)
વર્ષો વીત્યા પછી તારી યાદ બહુ આવી તી,
ઉદાસ ચેહરે ને બન્ધ આન્ખે એ જ યાદ જાગી તી,
એ આન્ખ ના ઇશારા ને લટકતી ચાલ જોવાની ઇચ્છા જાગી તી,
એ વરસાદ પ્રેમ નો તારો કાજળ મા ડુબ્યો તો,
ને એ વરસાદ થી ભીન્જાવાની ઇચ્છા જાગી તી………….
કેટલાય સપનાઓ તૂટે છે,
કેટલાય માણસો રુઠે છે,
એક વાર જીન્દગી જીવી ને તો જો,
અહી કેટલાય અરમાનો ખુટે છે…
લગ્ન ગાળાની છલકતી મોસમમાં ,આ ગીત તમે ..થોડા થોડા થાજો વરણાગી ની આજની પરિસ્થિતિ માટે ગાવાનું મન થયું.
બન્ને ગીતને સાથે માણશો તો તમને મજા આવશે.
ઓ ભાભી તમે….
ઓ ભાભી તમે(૨)
થોડા થોડા થાજો ગામડાના ગોરી
આ ફેશનની દુનિયા દીઠી નઠારી
નિત નવા નખરાથી લોભાવે નારી
એના સંગમાં(૨)
જોજો ના જાઓ લપેટાઇ, ઓ ભાભી તમે(૨)
દૂર દર્શને ચમકીલી ફેશન ગાજશે
ભપકાથી ભોળવી હળવે ખંખેરશે
દેખાદેખીના જમાને(૨)
ભૂલી ઉમ્મર ના જાશો જોતરાઇ, ઓ ભાભી તમે(૨)
થોડાં થોડાં રહેજો ગામાડાનાં ગોરી
જાહેરાતનો જમાનો જગને ભરમાવશે
જલસા બતાવી જીવડાને બાળશે
ભોળા ભાઈને(૨)
આંખે રમાડી દેજો ના ભરમાવી, ઓ ભાભી તમે(૨)
નિત નવા સ્વાદોના ચટકાથી ચેતજો
દવાનાં બિલોના ઢગલા ના ઢાળજો
ઘરની રસોઇની માયા(૨)
જોજો ભૂલી ના જાય મારા ભાઈ, ઓ ભાભી તમે(૨)
થોડાં થોડાં રહેજો ગામડાનાં ગોરી
ભાઈ મારા છે ભોળા ભાભલડી
દેશે પગારની હાથમાં થોકલડી
સંભાળજો સાચવીને(૨)
ઉધારના શોખે દોડે ના ખોટે પાટે ગાડી, ઓ ભાભી તમે(૨)
થોડાં થોડાં થાજો..રહેજો ગામનાં રે ગોરી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
Shri Dr.Dilipbhai
આપનો બ્લોગ ચંદરવો પાથરી અનેરી મજાનો સૌને ભાગીદાર બનવી રહ્યો છે.
પ્રેમની પથારીએ પોઢી
આઠે પહોર સખી સપનાં રે આવે
પ્રેમની પથારીએ પોઢી
બંધ નયનોમાં રમાડી રુપલી ચાંદની
પૂનમની ભરતી પખાળી
ગગને ઘૂમું હું સ્વપ્ન પરી થઈ
તારાએ દિલડાં શણગારી
પહાડોની કંદરામાં પાડું રે પડઘા
મોરને વનરાજી એ નચાવું
સખી આજ હું પ્રેમની પથારીએ પોઢી
ગીત સંગીતની છેડી સરગમ સૂરાવલી
વાદળની ડુંગરીએ નાચી
પુષ્પ પતંગિયું થઈ ઉપવને ભમતી
સુગંધી વાયરે શરમાણી
સખી આજ હું પ્રેમની પથારીએ પોઢી
સ્વપ્ન મિલને સ્નેહ સરવાણીઓ ઝીલી
મીઠી નીંદરું ભાવે માણી
હરખ્યા અંતર કરતા ગાલ ગુલાબી
હોળીના રંગે રંગાણી
સખી આજ હું પ્રેમની પથારીએ પોઢી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
આ રસ્તાઓ પર બહુ કદમ મુક્યા પન હવે જાવ છુ,
થોડી યાદો નઝર મા ભરી લઈ જાવ છુ,
એ પર્વત ની હારમાળા ને તળાવ ની મહેક,
કલ્પનાઓ પણ એને હવે મારી દઈ જાવ છુ,
ઝખમ પ્રેમ ના અહી જ મળ્યા તા પ્રસાદ મા,
એને હસતા મુખે સ્વીકારી સહી જાવ છુ,
એ દોસ્તી નો હાથ આન્ખ મારી બન્ધ કરે છે ,
છતા ખુલ્લી આન્ખે અહી થી રડતો જાવ છુ.
કોઈ અજનબી ને મળ્યો તો અહિ
ને ફરી ઉદાસી ની ગલીયો મા ચડ્યો તો અહિ,
ને છતા તે અજનબી ને
જિન્દગી ની મારી ખુશી દઈ જાવ છુ,
ફરી ફરી ને આ શહેર ને જોઈ લેવાનુ મન થાય છે,
મરી જાઉ તો લાશ પણ મારી અહિ જ લાવજો,
લો આ કફન પણ મુકતો જાવ છુ ………
……………..
ઉપર નુ કાવ્ય મે માર શહેર જુનાગઢ પર લખેલ છે
એક વ્યંગ કવન
રચયિતા
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
550, Bucknell way
Corona,Ca 92881
ભગ્ન હૃદયી ભારતવાસીને આતંકવાદી પાસેથી હાથ લાગેલી એક CD
દે સવાયા સાથ સાળા સમ નેતા, ના થાશો લાચાર
આ છે ભોળા ભારતની ,દૃષ્ટિહીન મોહક રે સરકાર
આતંકનો મોકો દિઠો છે સરતાજ,પધારી સૌને કરજો રે તારાજ
લઘુ બાંધવના માવતર નેતાઓની ,લાગી આજ કતાર
ધૃતરાષ્ટના અવતાર ગૃહ પ્રધાનો,આવી દેશે માથે હાથ
મતદાનની ભૂખી માછલીઓ ના પીછાણે,વૈશ્વિક આતંકવાદ
આતંકનો મોકો દિઠો છે સરતાજ,પધારી સૌને કરજો રે તારાજ
કાશ્મીર પછી દિલ્હી ને હવે, જુએ મુંબઈ સ્વાગતની વાટ
મંદિર ચોરે ચૌટે રક્ત ધારાની રંગોળી,દેશે શોભા અપાર
માનવતાના થઈ પૂંજારી,હરખશે ભારતવાસી થવા મહાન
આતંકનો મોકો દિઠો છે સરતાજ,પધારી સૌને કરજો રે તારાજ
કોઇ વિરલાનું લોહી ઉકળશે ને થાશે જો એ વિશ્વામિત્ર
ગૃહ પ્રધાન મીડીઆના સંગે વદે, જૂઓ અમારા દુશ્મનનું છે ચિત્ર
રાષ્ટ્ર ભક્તો થાશે શહીદ ને ખૂણે રડશે તેની માત
તારી વહારે ધાશે વકીલો ને બહુ રુપીયાઓની જમાત
આતંકનો મોકો દિઠો છે સરતાજ,પધારી સૌને કરજો રે તારાજ
ધન્ય તમે તો તમને મળી મન મોહક સરકાર
આવું ટાણું નહીં મળે વારંવાર,પધારી કરશો રે તારાજ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
હા….ય…..કા….રો…..
નખ અમારી આંગળીના દે ઝખમ, ઉછાંછળાં
આળ પંપાળો છતાંયે શેં રહે છે વેગળા
હાર હમદર્દી તણાં હીરલે જડી પહેરાવીયા
શી ખબર કે એજ હીરા કાપશે સૌ ના ગળા
દેશ છોગાળો દિસે, થનગન થતાં સૌ મોરલા
સ્થિર થઈ ઊભો તો જાણો કેટલા પગ પાંગળા
સાવ સમજી ને વિચારી દોસ્ત ડગલું માંડીયે
ભેદ ભેરુ ના અને એરુ તણા બહુ પાતળા
ક્રોધના દરિયા ઊડી ઉંચે ચડીને આભમાં
હેત નિર્મળ નીરનાં ક્યારે વરસશે વાદળાં
ચાંદ પર પહોંચ્યા તમે ,તો સહેજ આગળ પૂછજો
એ ખુદા બહેરા તમે છો, કે પ્રભુ છો આંધળા
SEE MY BLOG …WWW.VIVEKTANK.WORDPRESS.COM
તમે એક છેલ્લી વાર પણ ના માન્યા ને અમે હારી ગયા,
અમે તો પ્રેમ માટે જિન્દગી તમારા પર વારી ગયા …
એક દિ તારા મા પ્રેમ જાગશે,
તુ વિચારી પણ નહિ શકે તેવી અદભુત દુનીયા જાગશે ,
કોઇ નો પ્રેમ એટલો વરસશે તારા પર
કે ખુદ ઇશ પણ તારી પાસે પ્રેમ માગશે
ભારતના શૌર્યવાન સપૂત સંતાનો એવા કમાન્ડો, મીલેટરી જવાનો, ફાયર બ્રીગેડ કે જેઓ જાન હથેલીમાં
રાખી, આતંકવાદના સફાયા માટે મેદાનમાં બહાદૂરીથી ઉતર્યા, તેમને ગર્વ અને આદર સાથે આ
“રણભેરી” રચના અર્પણ.
મા ભારતીના લાલ થઈ આવો જંગમાં સાથે મળી ઝૂકાવીએ,
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
2- રણભેરી
વાગે રણભેરી ને ગાજતું ગગન, ના ઝૂકજે દેખી દુશ્મનોનાં દમન
તારો ભરોસો રે ભગવાનને અટલ, અપલક અવનિ નીરખે તારું શૂરાતન
જુસ્સાથી જંગ તમે ખેલજો જવાન, દીધી છે આણ ધરી સૂરજની શાખ
ગજાવજો સમરાંગણ શૌર્યથી દિનરાત, રચજો કીર્તિગાથા માભોમને રે કાજ
માનવતાએ આજ દીધો તુજને મહાસાદ, યુધ્ધ એજ માનજો હવે કલ્યાણ
જુલ્મોને આપવા સવાયો જવાબ, સમરાંગણે શૂરાઓ આજ કરજો પ્રયાણ
દાવપેચી દુશ્મનોએ ધરિયાં બહુરૂપ, શતરંજની ચાલથી ખેલશે રે દાવ
શૌર્યથી શોભાવજો સિંહકેસરીની કાયા, ધર્મપથથી રાહે ઝીલજો રે ઘાવ
આ ધરણીએ પાયાં પ્રેરણાનાં પાન, જાગો રે જાગો મા ભોમના સંતાન
આતતાયી ઠેરઠેર ખેલે રે અગન, મસ્તકે કફન બાંધી ખેલો રે જવાન
સુણજો માભોમના અંતરના સાદ, જંગમાં ઝુકાવો લાલ કરતા સિંહનાદ
ધ્રુજાવજો ધરણી ને શત્રુઓના હામ, રખોપા કરજો તમે ભારતીના લાલ
દીઠા તારા બાહુમાં હસ્તીનાં રે બળ, રોમરોમ પ્રગટે સાવજના શૌર્ય
મહા ભડવીર હૈયામાં રાખજો રે હામ, હાક દેજો માનવતાની રાખવાને લાજ
રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’
a a a k r o s h h
जला कर देशको, वो चल दीये
थमाये हाथमे, हमने दीये !!
बहुत अच्छे रहें हम मोम से
पिघलते जा रहे हम किस लीये ?
सियासत घोंटता है ये गला
दबाये नाक वो, कैसे जीये
यही तो वक़्त है, दे दे सिला
हरेक करतबका, जो उसने कीये
बहुत सजदे कीये, मांगी दुआ
पुकारा दर बदर, कुछ कीजीये
हमी है अब खुदा, इश्वर हमी
करे अब जो भी हम, वो देखीये
बुझा दो मोम की सब बत्तीयां
मशाले हाथमे लहराईये
तिरंगा गाडअके उनके सीरे
वतन की शानको दहोराईये
લાલ કિલ્લો ગર્વીલો
મસ્ત ગગને મસ્ત હવામાં,
જોમ ભરે જોશીલો
કસુંબલ કેસરી ધવલ લીલો
અશોક ચક્રે શોભીલો
ફર ફર ફરકે અમારો ત્રિરંગો,
હરખે લાલ કિલ્લો ગર્વીલો(૨)
નોંખી નોંખી સંસ્કૃતિથી શોભતો
સાગર રણ હિમાળો
છે વાણીનાં ઝરણાં જુદાં
થાય સરિતા ધોધો
ભારત પ્રેમ પ્રકાશનો પ્યાલો
હરખે લાલ કિલ્લો ગર્વીલો(૨)
આઝાદીની ગાથાએ લહેરાતો
જોશ ભરે સંતાનો
શ્વેત પારેવડાં દે સંદેશા
અમન શાન્તિનો નારો
વંદે માતરમ ભાવે જનજન જાગ્યો
હરખે લાલ કિલ્લો ગર્વીલો(૨)
રાષ્ટ્ર શોભે તારી શાને
છે જોમવંતો જયહિન્દ નારો
રાષ્ટ્ર ધૂને હરખે વીર જવાનો,
રાષ્ટ્ર અમારો મોંઘેરો
ધન્ય ગૌરવ દિન અમારો
ફરફર ફરકે અમારો ત્રિરંગો
હરખે લાલ કિલ્લો ગર્વીલો(૨)
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
આ દેશનો તિરંગો ભગવોજ કરવો પડશે
સરહદને તોડી ફોડી નક્શો બદલવો પડશે
બાઈબલ, કુરાન, ગીતા, કહેતા નથી કશું, પણ
આ માનવીનો આતમ, સરખો સમજવો પડશે
આગળ ધર્યા’તાં કાયમ બંધુત્વ કર કમળને
જે હાથ કાલ ઝાલ્યો, આજે મરડવો પડશે
નિયતને નામે આંતક, નેતા તમે કરો છો
સમજી જજો સમયસર, રસ્તો પકડવો પડશે
પ્રગટાવી મીણ બત્તી, દેશું સલામી કિંતુ
વળતો જવાબ આપી, ઉત્સવ ઉજવવો પડશે
મનની શાંતિ સકળ સુખ દાતા
જગ ચેતના જગવવા દો
અહિંસા એ આધાર વિશ્વનો
કરુણાથી છલકવા દો
પશુ પક્ષી અબોલા જીવડા
પૂરક બનશે પથરાવા દો
સૌના સુખે થાશો સુખીયા
ભાવ ઉરે છલકાવા દો
અખિલ બ્રહ્માંડનો એકજ ઈશ્વર
જેમ રાખે તેમ સંવરવા દો
નિજ અંતરને સંતોષની
ક્ષણોમાં મનભરી મલકવા દો
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
જિવનમાં આવી ક્ષણો આ ભાગદોડની જીંદગી માટે
મહામૂલી છે.
Dr shri Nanavatiji
kaayaroni Ahinsa hasyasapada chhe.
path bhanavava no ekaj rasto baki chhe.
Ramesh Patel
કબુતર શોધવા નીકળ્યું હતું, પિસ્તોલ ને ગોળી
કર્યું જો કાંઈ ના લોકો, બનાવીશું અમે ટોળી…
એક વાર લોહિ અને આન્સુ ને ભેગા કરવા છે,
બોળી પીછી એમા તૂટેલા સપનાઓ ને રન્ગવા છે……
મારો પહેરવેશ
મારું ખમીસ જાણે, ઘટનાના તાણા વાણા
ઈચ્છા બધી અધુરી, યાને દરેક કાણાં
ચશ્મા ઉપર અમારા, વીતી ઘણીયે યારો
લૂછીને ઘાવ સઘળા, નીરખું અતિત વ્હાણા
ઓઢીને આબરૂની, ટૂંકા પનાની ચાદર
પહેરણને સહેજે ઢાંકુ, લંગોટ ગાય ગાણાં
પ્રારબ્ધનું પુરાણું, વીટ્યું છે ફાળીયુ પણ
પુરૂષાર્થ કેરી ગાંઠો બાંધીને કર દુ:ખાણાં
મન સાંકડા સરીખા પહેર્યા હતાં પગરખાં
મ્હેણાઓ ડંસ દેતા, કાઢું તો વાગે પાણાં
સ્મિત નામે શહેરમાં ભુલા પડી
પાંપણો હર એક ભીની સાંપડી
કંટકોની પામવા મીઠી ચુભન
ફુલની ખરતી રહે છે પાંખડી
લાગણીનું રણ હવે સુક્કું થતાં
ઝાંઝવે ભિંજાય મારી આંખડી
ચાલ છે મોટા ગજાની આપની
ને ગલી મારી પડે છે સાંકડી
મૈકદામાં તું નથી, મસ્જીદમાં હું
ક્યાં સુધી ખેલાય સંતા કુકડી
મોત વહેલું માણવું’તું પણ મને
શ્વાસ લેવાની બુરી આદત નડી
why my name is not added in list of poet ?? i have a blog and also submit photographs..so pllease add me in recent addrd poet list…
કોઇ ના કરે એવુ સાહસ અમે કરી લીધુ,
બધા જિવે છે આજે ને અમે મરી લીધુ,
એના જ પ્રેમ થી અમે સળગી ગયા,
ને હજારો માઈલો નુ અન્તર ભરી લીધુ,
એની હતી એવી દશા કે મળ્યા નહી,
પણ અમે તો ના મળ્યા તોયે મળી લીધુ,
એને મળેલ રસ્તાઓ રડી ને જોઇ લીધા,
ને પછી આન્ખો મા એની યાદ નુ અમ્રુત ભરી લીધુ,
હવે મરુ તો પણ “વિવેક” દર્દ થોડુ ઓછુ થશે,
હવે તો સ્થાન પણ કબર મા મે લઈ લીધુ…
……(swh)…(writeen at 11/12/08)
કોઇ ના કરે એવુ સાહસ અમે કરી લીધુ,
બધા જિવે છે આજે ને અમે મરી લીધુ,
એના જ પ્રેમ થી અમે સળગી ગયા,
ને હજારો માઈલો નુ અન્તર ભરી લીધુ,
એની હતી એવી દશા કે મળ્યા નહી,
પણ અમે તો ના મળ્યા તોયે મળી લીધુ,
એને મળેલ રસ્તાઓ રડી ને જોઇ લીધા,
ને પછી આન્ખો મા એની યાદ નુ અમ્રુત ભરી લીધુ,
હવે મરુ તો પણ “વિવેક” દર્દ થોડુ ઓછુ થશે,
હવે તો સ્થાન પણ કબર મા મે લઈ લીધુ…
……(swh)…(writeen at 11/12/08)
Dr. Shri Dilipbhai
On geeta jayanti, how one can forget this?
શ્રી રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)ના ઉપાસના કાવ્ય સંગ્રહની સુંદર રચના ,’ગીતા સુધા”ની થોડીક પંક્તિઓ,
શ્રી કૃષ્ણ વદે,સુણ અર્જુન સખા,ગીતા છે મમ હૃદય
સોંપી લગામ પ્રભુને હાથ ,આવી જા તું મમ શરણ
આત્માને અમર જાણ, દેહની નશ્વરતાને પહેચાન
થા તું મુક્ત મોહ માયાથી લઈ ગીતાનું ગ્યાન
સુણ પાર્થ ,જીવન મરણને જાણ પૂર્ણ પૂરષોત્તમ હાથ
થા માત્ર નિમિત્ત,કરવા સઘળાં કલ્યાણી ઈશ્વરીય કામ
અર્પણ કર કર્તાને સર્વ કર્મનાં બંધન,કર્તવ્ય ધર્મ નિભાવ
ત્યજી આસક્તિ, યોગ સ્થિત થઈ લે ગાંડીવ તુજ હાથ
તું છે મારો ભક્ત સખાને , ગ્યાન વીર ધીર ભૂપ
હું જ કાળ, હું જ નિયંતા, નીરખ પાર્થ મમ મહાકાળનું રુપ
સંકલન ..વિતલ પટેલ(યુ એસ એ)
હોતી હશે…..
આટલી ટૂંકી સફર હોતી હશે..
ઊંબરા વટતાં કબર હોતી હશે..
ભાગ્ય પણ ભૂલું પડે એવી કદી..
હાથની રેખા ડગર હોતી હશે..
વાયરો ચૂમી ગયો ફુલો બધાં..
ને દિશાઓ બેખબર હોતી હશે..??
ના મળે દિવસે તને પ્યાલી ભલે..
રાત આખી તરબતર હોતી હશે..
સ્વપ્નમાં પણ આવ તું સપના મહીં..
આ હદે તે કરકસર હોતી હશે..
એક તારી યાદમા તારી ભલા..
ઝીંદગી આખી બસર હોતી હશે ? ?.
.જગદીપ..
પાન એકાદું ખરે, તો પાનખર કહેવાય ના
એકલી દિવાલને કંઈ ઘર ગણી રહેવાય ના
વૃક્ષની લીલી કૂંપળના સમ મને દેતો નહીં
લાગણીથી છમ્મ છું, લીલું હવે જીરવાય ના
છેડતી નક્કી સુરજની કોઈએ કીધી હશે
એમ કંઈ એ લાલ થઈ ધરતી મહીં ધરબાય ના
સ્વસ્થ ચિત્તે જો વિચારો, આપણો પડછાંયડો
આપણી ચાડી સતત ખાતાં જરી ખચકાય ના
સાદ પણ પહાડી, બુલંદી, પહાડ સામે જોઈએ
કાનમાં બોલ્યા કરો એવું કદી પડઘાય ના
આ તો હાથ મળ્યો તો ને લાગ્યુ કે તરી જશુ .
સાથ એનો લઈ જીવનભર યુદ્ધ પણ જગ સામે કરી જશુ ..
પણ આ તો રેશમ ના તાર જેવા જીણા સબન્ધ નીકાળ્યા
અમને તો હતુ કે લઈ એને પાણી પણ સમુદ્ર મા ભરી જશુ ..
કહે “વિવેક” કઈ સફર બાકી છે હવે તારા દર્દ ની
થોડા ઘા પછી અમે પણ મરી જશુ….
નઝર ઠારું
ઠારું નઝર અંબર સાગર કે આ ધરતી પટે
નીરખું નીત નીરાલા ખેલ, પ્રભુ તારા મહા તટે
જ્યાં જુઓ ત્યાં રમે, પરમ દર્શન ક્ષણેક્ષણે
સમીરસા પથરાયા ચૈતન્ય, આલોકે કણેકણે
ઝાંખું ભીતર કે બહાર, ધરી ભાવ તારી સૃષ્ટિમાં
ભાળું વિહરતો પ્રેમ પંથે, કરુણાથી તને સર્વમાં
વીંઝે વાયુ વીંઝણો,લઈ માદક મ્હેંક માટીની
જ્યાં સુણો ત્યાં વાગતી, સ્નેહ બંસી ભાગ્યની
સ્પર્શું સ્નેહને ને તવ કૃપાના સ્પંદનો ઝણઝણે
માતના ખોળે રમતા વ્હાલ અંતરના કેવા મલમલે
સરવર તીરે કલરવ ડૂબાડે આતમને મધુર ભાવમાં
પ્રભાતે ઘેરા ઘૂઘવ સાગરે માણું તને મલકાટમાં
હસતી કૂંપળો ઝૂમતી કહેતી જીવનની કથા
છે પાનખર તો મળશે આવી વસંતના વૈભવ સદા
જ્યાં જુઓ ત્યાં સચરાચરે મલકતો માણું પ્રભુ
ઝીલી ભાવ આકાશદીપ વદે,અંતરમાં આનંદ ધરું
રમેશ પટેલ (આકાશદીપ)
એક મુઠ્ઠી આસમાં, ને શ્વાસ બે , ઠંડી હવા
આંખમાં લીલાશ આંજો, એજ સાચુ શ્રી સવા
આમતો ફાવી ગયું છે દર્દની સાથે મને
તે છતાં બિમાર છું, દેખાડવાને દે દવા
દિલ તણાં ધબકાર મારી જીંદગીનો તાલ છે
તું હવે નાહક વગાડે દાદરો કે કહેરવા
મન છલોછલ છે, બધી ઈચ્છા અધુરીથી ભર્યું
જામ ખાલી જોઈએ, બીજી મદિરા રેડવા
કંઈકના અંધારમાં દિવડો જલાવ્યો’તો અમે
એજ સૌ ભેગા થયા અમને પલીતો મેલવા
દર્શન ભલા
ના હિસાબી લેખાંજોખાંએ જીંદગીની મજા
ધર હાથ ગાંડીવ, લાગતા દર્શન ભલા
સાત રંગી કિરણો છે સૂર્યના જાણે બધા
વરસે તું તો મેઘધનુષના દર્શન ભલા
જલે મોમબત્તી, લઈ ઉરે ઊંની વ્યથા
ઉજાશો પ્રેમ તો ઉત્સવોના દર્શન ભલા
જીંદગી છે છોડ, કાંટા ઊગે ને ફૂલ પણ
રળ ક્ષેય, માણવા સાધુતાના દર્શન ભલા
ખીલવજો પુષ્પો તમારા જીવનના ઉદ્યાનમાં
ભૂલી ડંખ, મધમાખી દે મધના દર્શન ભલા
માગે પરિવર્તન, અનુકૂલનની આરાધના
આવે વંટોળ તો ઝૂકી ઝૂકવાના દર્શન ભલા
ભજવતી જિંદગી નાટક,આંસું સ્મિત અંકના
શીખે ‘દીપ સમર્પણ તો સુખના દર્શન ભલા
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
બ્રેઈલ ગામે, શેરીઓમા ટેરવાં અટવાય છે
સ્પર્શને સરનામુ પુછતાં અર્થનું, ખચકાય છે
હર કોઈ ક્રાંતિની પાછળ સોચ નાની હોય છે
એમ કૂણી કૂંપળોમાં જંગલો વર્તાય છે
આમતો અટ્ટહાસ્ય નામે શહેરમાં વસતો છતાં
સ્મિત માટે મન હજી ક્યારેક આ લલચાય છે
બંદગીનું નામ હું સહેજે લઉં જો મૈકદે
જામ, સાકી ને સુરાહી નામ સૌ લજવાય છે
પાડ માનો પથ્થરોનો, એ દિલે પથ્થર તમે
કેટલા મજનુ અને લૈલા અહીં સચવાય છે
kon kahe chhe abhane adhar nahi
ane dharane bhar nahi
kampi uthi chhe dhara koi duskarmana singde
ane atki gayu chhe patdu gagan
kio satkarma thigde.
Dear Ramesh,
Here is my new Poem.
રવ “- રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી December 20, 2008
Filed under: Rajendra Trivedi — dhavalrajgeera @ 3:16 pm Edit This
” રવ “
કલરવ કરતો રવ પંખીનો,
આવ્યો હિમાળે થી આજ.
શાંત સરોવરમાં બેઠેલા,
મનને કરતો આજ અશાંત.
પુછતો મુજને આજ પરોઢે,
નિકટ કર્ણની આવી પાસ.
શાને તું આ નાદબ્ર્હમાં,
ડુબકા ખાવા માંડ્યો આજ.
શાન્તાશાન્ત ના ભેદ સમજવા,
મનને રવ કરતો રણકાર.
રઘુપતી રાઘવ રાજા રામ,
પતીત પાવન સિતારામ.
નાદબ્ર્હમના રવની સાથે,
રાજ તું કરવા માંગે આજ.
રટને રઘુપતી રાજારામ
એજ જરુરી નિશદિન કામ.
રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી
http://www.yogaeast.net
http://www.bpaindia.org
TULSIDAL
Amari pase gujrati santoni vani temaj address pan chhe to kevi rite mokaloo teno kripa kri jabab aapso
Thanking you
yours faithfully
Vinod Choudhary
Amari paase Gujrati santo bhagtona Bhajan Temaj Address
chhe to kevi rite moklava te janavsho
Regards
Vinod Choudhary
Cell: (+91) 9773157711
Tel.: (022) 28254891
નૂતન વરસ
યુગના સમંદરની લહેરોમાં ,ગર્ત થાશે ગત વરસ
આવકારશું શુભ સવારે,નૂતન વરસને જાણી સરસ
ભરી પાછો ઉમંગ ઉરે, છીપાવશું જીવનની તરસ
મંગલ હજો ઉન્નતી પથે એ ભાવનાને દેજો વરદ
ઢળી સંધ્યા ,વિદાઈ લઈ રહ્યું વરસ, છોડી ભીંનીભીંની યાદ
ઢંઢોળી ચેતનાને,પૂરક બની પથરાવા, આવો દઈએ સાથ
સમયના ચક્રે ઘૂમતા બ્રહ્માંડે, ધરીએ સૌ એક ખેવના
વસુધાના વૈભવને માણવા,દેજો સદબુધ્ધી એ અભ્યર્થના
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ચાલ થોડી વાર નવી જિન્દગી જિવી લઈએ ,
હાથ તો તુ નહી આપે મને ,
હોય તારી હા ઘડિક તો, પ્રેમ ના નાટક ના પાત્રો બની લઈએ,
જિવતો ભલે લાગુ હુ,
પણ રદય વિના તારા આ બન્ધ છે ,
ચાલ હવે રદય થોડુ ધડકાવી લઈએ,
આમ તો રોજ રડવુ પડે છે ખુદ ને કોસી,
ચાલ હવે મરક મરક સ્મીત ફરકાવી લઈએ,
તુ તો દૂર થવા જ માગે છે મારા થી હવે,
ચાલ છેલ્લી વાર શ્વાસ સાથે શ્વાસ સરખાવી લઈએ,
શુ હોય વિશ્વાસ આ બકવાસ જિન્દગી નો,
ના હોય એની આમાય “વિવેક” તો,
ચાલ હવે જિન્દગી થમ્ભાવી લઈએ
આ કરમાતા ફુલ પર એક નઝર તો નાખી જો,
હશે સ્વાદ મારા પ્રેમ નો એ તો ચાખી જો,
અમે તો જિવ્યા જ કર્યા જિન્દગી ને અનેક દર્દો ખોલી ને ,
કેવુ થાય દર્દ કોઇની “ના ” થી એ તો જાણી જો,
વે તો નીન્દર મા પણ તારી ગઝલ લખુ છુ,
તુ તો યાદ ક્યા કરે જ છે ?
પણ હુ તો યાદ મા તારી જ જઈ ને મરુ છુ,
બન્ધ આન્ખે સ્નેહ ના સ્મરણો દેખાય છે કેવા ,
એ તો ઘડીક ધારી જો….,
આકાશ દર્શન
અમેરિકાના જ્યોર્જીઆ રાજ્યના બ્રુન્સવિક ટાઉનમાં,નાના સુંદર જળાશયોના કિનારે
નિવૃત લોક સમુદાય માટે ગોળ ફરતા રમણીય આવાસો છે.પાછળ કોરીડોરમાં
લોન ઉપર.ખુલ્લા આકાશ નીચે,ફુવારાના રવ અને ઊંચા વૃક્ષોની ઘટાઓ
સાથે સાંજના ચાર વાગે આકાશ મનભરીને ખીલે છે.આ અમી પ્રસાદને
આ કવનમાં ઝીલી માણ્યો છે.
આકાશ દર્શન
રુપ નીતરતું આભ અનેરું,છલકી મનમાં છલકાતું હતું
શ્વેત શ્યામલ ઘટા ઉપહારે, નભ ભૂરું મલકાતું હતું
દૂર ગગનની ધૂપ છાવમાં,લીલા ડુંગર લહેરાતા હતા
પંખ પસારી વ્યોમ પંખીડાં,મસ્ત મસ્તીથી વિહરતાં હતાં
અધ ખૂલ્લા આકાશને સૂરજ, ભૂરા રંગે ભરતો હતો
દિવ્ય ઘૂમ્મટના દર્શન પામી, પૃથ્વીવાસી હરખાતો હતો
પગ હલેશે નીર પટમાં,જળચર પથ પ્રગટાવતા હતા
જળ તરંગો અનંગ સપાટે, સરોવરને લહેરાવતા હતા
ઉડતા આવી પંખી ટોળા, વૃક્ષે કલરવ ભરતા હતા
ભરી છાબ ઉમંગના પુષ્પે,વિધાતા આજ હરખાતા હતા
દોડી આવી નાનો આદી,દાદા દાદાનો બોલ રટતો હતો
ધન્ય એ મંગલ ક્ષણોએ,પ્રભુ પ્રસાદ પ્રગટતો હતો
નયન રમ્ય ચિત્રણ ચીત્તે, કોઈ આવી ચીતરતું હતું
પુનીત પળે મનોહર ઉજાશે,દર્શન સંતોષનું ખીલતું હતું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
બેખબર થઈ એણે કદી ખબર ના પૂછી,
રડી રડી ને મે આન્સુ નો વરસાદ વરસાવ્યો,
તોયે એણે મારી આન્ખ ના લુછી…..
Dear Shri Dr Dilipbhai
Is there any problem on kavi details?..since last two days ,we could not visit on name of Aakashdeep.
Vital Patel
આભલું નીરાળું
નથી ઘૂંઘટ કે લાગે શરમાળું
તોય મારું આભલું કેટલું રુપાળું
નથી ફૂલડું કે રેશમ રુપાળું
તોય નભ નમણું લાગે નીરાળું
ના મુગટ કુંડલ ખન ઝાંઝરું
તોય રાધાના કાન જેવું સાંવરું
ઉડે પંખી ભરતા મસ્તી આભલે
મેઘ ધરે સાત ધનુષ કોટડે
ઢળે સંધ્યા કે ખીલતું પ્રભાતજી
વ્યોમ હાટડે વેચતા આનંદજી
સજે ગગનને રવિ સોહામણું
માણું પાવન દર્શન તને ઢૂંકડું
ઝૂમે તરુ ગાય પંખીડાં ગીતજી
પામી દર્શન લાગું પાય નાથજી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
મહોરમ ન તાઝીયા નો ખતરનાક્ખેલ જોઇને હુ ધ્રુજી ગયો તો ને પછી મે દર્દ કેવુ થતુ હશે એ જોવ માટે મે પણ મારા શરીર પર પ્રહારો કર્યા ને લોહિ સાથે બાથ ભરી, સયદ એમા મારા પાગલ પ્રેમ નુ ઝુનુન પણ હતુ….ત્યારે મારા શબ્દો……
આ ખેલાયા કરે છે માતમ
મને એક વાર તો સહેવા દો,
થોડા ઘા ઝીન્કી શરીર પર
લોહી લાલ વહેવા દો,
રાખવા છે ઝખમ મારે એની ચાહ મા,
રુઝ્યા વિના એ વર્ષો સુધી રહેવા દો,
આમ તો બહુ કષ્ટો લીધા છે કોઈ પાસે થી,
“વિવેક” આજે ખુદ થી કષ્ટ મને સહેવા દો…(SWH)
pl accept this corrected poem
આભલું નીરાળું
નથી ઘૂંઘટ કે લાગે શર્માળું કે
તોય મારું આભલું કેટલું રુપાળું
નથી ફૂલડું કે રેશમ રુપાળું ને
તોય એતો નમણું ને લાગે નીરાળું
નથી મુગટ કે કુંડલ ખન-ઝાંઝરું
તોય રાધાના કાન જેવું સાંવરું
ઉડે પંખી શાં મસ્ત એને ખોળલે
ધરે મેઘ સપ્તરંગો એને કોટડે
ઢળે સંધ્યા કે ખીલતું પ્રભાતજી
વ્યોમ હાટડે વ્હેંચાયા રે આનંદજી
એતો સૂરજ સજ્યું રે સોહામણું
એનું પાવન દર્શન શું લોભામણું
ઝૂમે તરુવર પંખીગાન સાથજી
પામું દર્શન ને પાય લાગું નાથજી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
nice…
HERE I AM AFTER A SHORT VACATION..
દિલ તમે ચોરી ગયા અમને ખબર ક્યાં છે
ને અમે ચર્ચાઈ ગ્યા તમને ખબર ક્યાં છે
હર ખુણે બાઝ્યાં હતાં વર્ષોથી જે ઝાળાં
છે અમારાં સંસ્મરણ, ઘરને ખબર ક્યાં છે
ટોપલાના પૂંજને સહેજે દીધો રસ્તો
એજ સહુને તારશે, જળને ખબર ક્યાં છે
દોર છુટ્ટો દઈ, બધાં પ્રતિબિંબને આજે
આયનો પસ્તાય છે, છળને ખબર ક્યાં છે
હે પ્રભુ તારે શરણ છું, એમ કહી દોડે
રામ ખુદ પાછળ પડ્યાં, મૃગને ખબર ક્યાં છે
કેટલા મુકી ગયા સહુને ચિતાએ, પણ
આ ચિતાની પાર શું, જગને ખબર ક્યાં છે
कोई आंखोसे , कोई ईशारोंसे बोले
कोई खिडकीको गलीयोंमे धीरेसे खोले
कौन सुनता है शहेनाईओके सुरोंमे
हंसते हंसते चलो आज चुपकेसे रोले
गर्म सांसोकी आहटने चौंका दीया था
कानमें कहे रही कुछ, वो हलकेसे हौले
शोक़ीया तोरपे खा रहे थे वो क़समे
हम यहां उनके वादों को लम्होसे तोले
ज़ींदगी काटली पुरी करवट बदलके
अब चलो कब्रमें ही सहुलियतसे सोले
Kyathi ame em to tamne madi shakat,
Thodo ghano bas tyaare saro hato vakhat.
Kashe pochi to pade game tevi toy bhom,
Mara nasib samay jata thata j rahya sakhat.
Shaahi pan sukaai sukaai kyan padi rahe,
Mari jem j dukhi, sau faati gaya’ta khat.
Dil haarata vadhyu te chutak chutak hatu,
Kyaak tode vadat lagani to vadi lakhat.
Kon mane aathi vadhu niraash kari shake,
Chhelle sudhi shwas sathe chalya kari ramat.
Tame gayaa te kedi hati j ghani paatadi,
Hot jara pan mokadi, pacha to farat.
Raste padya’ta paachi fareli laash na j dher,
Taari taraf jata marge nahitar tane madat.
વખત જેમ ખુદને વિતાવી રહ્યો છું,
મને હું જ જાણે નિભાવી રહ્યો છું !
બદલતી રહે છે દશા હર તબક્કે
અને હું તબક્કા વટાવી રહ્યો છું !
ખબર છે નથી કંઈ ઉપજવાનું, તો પણ
ઉલટભેર સપનાંય વાવી રહ્યો છું.
કદી સાવ સીધા, કદી આડકતરા
કદી ભાર અંગત ઉઠાવી રહ્યો છું !
જતી હોય કે આવતી હર ક્ષણોને
સહજભાવે મસ્તક નમાવી રહ્યો છું.
નથી જે મળ્યું તે અને જે મળ્યું તે
મુકદ્દર ગણીને વધાવી રહ્યો છું !
અમે વાત કરીએ, તો વાતો કરે છે
જમાનો ક્યાં મોકાને જાતો કરે છે ?
અરે પ્રેમ પત્રોના અક્ષરને પુજો
ગજબનાક રીતે એ નાતો કરે છે
ખુદા માનવીની સતત નોંધ રાખે
નથી યાદ કરતો, ને કાંતો કરે છે
ગીરે રાગ કેદાર એકાદો રાખો
ભલા, ભલભલાને એ ગાતો કરે છે
કબર કંઈ નથી, પણ નવા જીવ કાજે
પ્રભુ સંગેમરમર બિછાતો કરે છે
કહેણ મને શમણાનુ આવ્યું
કોઈ ફરી મનમાનુ આવ્યું
શૂન્ય નગરની પાટી ઉપર
પ્રેમ શબદ ઘુંટવાનુ આવ્યું
એક બીજાની પાંખો થઈને
આભ મંહી ઉડવાનુ આવ્યું
કેમ સતત લાગે કે ટાણું
જામ હવે ભરવાનુ આવ્યું
હાથ હજી તારો પકડું ત્યાં
શાંત થઈ વહેવાનું આવ્યું
શ્વાસ મહેકના ખુટ્યા જાણે
ફુલ બની ખરવાનુ આવ્યું
ના જડ્યું
આભ જેવું ઊંચેરું કોઈ ના મળ્યું
મન જેવું ઊંડેરું કોઈ ના જડ્યું
પુષ્પ જેવું રુપાળું કોઈ ના મળ્યું
હાસ્ય જેવું મધુરું કોઈ ના જડ્યું
વૃક્ષ જેવા દાતા કોઈ ના મળ્યા
પંચેન્દ્રીય જેવું રત્ન કોઈ ના જડ્યું
જળ જેવું ઝીલનારું કોઈ ના મળ્યું
માત જેવું મોંઘેરું કોઈ ના જડ્યું
પવન જેવું પાતળું કોઈ ના મળ્યું
પ્રેમ જેવું સુંવાળું કોઈ ના જડ્યું
કૂંપળો જેવું નાજુક કોઈ ના મળ્યું
દરિયા જેવું દિલદાર કોઈ ના જડ્યું
જ્યાં જુઓ ત્યાં મળ્યો પણ ના મળ્યો
સત્ય જેવું જગે સુંદર કોઈ ના જડ્યું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
देख लहरता है तीन रंगा
कोई ना लेना हमसे पंगा
द्वंस करेगा चक्र सुदर्शन
एक जगह जो होगा दंगा
लाल है सरहद पर, दो आंखे
रंग हरा रखता मन चंगा
पंख सफेदीके फेलाएं
आज सभी देशोके संगा
अंत समय आया आतंकी
सत्य समझलो है ये नंगा
HAPPY REPUBLIC
DAY
TO
ALL
MY
READERS
DR.JAGDIP
HINA
સવારે ૬ વાગે કંઈક લખવા માટે પેન્સિલ
અને કાગળ લીધા અને એક વિચાર સ્ફૂર્યો,
તમારા સમ , તમે માનશો નહીં પણ એક
અસ્ખલિત પ્રવાહની જેમ આ ગઝલ
ફક્ત ૩ મિનિટમાં લખાઈ ગઈ….સાલું
સ્ફુરણાંનુ તો આવું છે…આ ઝટ પટ ગઝલ
તમારી સાથે શેર કર્યા વગર મને ચેન નહી પડે…
a fastest written gazal, a single
stroke gazal for you……
છોલતાં પેંસિલ અમોને કંઈક એવું થાય છે
ક્ષણ અને ઘટનાની ધારે જીંદગી છોલાય છે
શ્વાસ છે લોલક સમા, જીવન દીસે ચાવી રૂપે
કોણ જાણે કોણ કોનાથી સતત લંબાય છે
જોડણીની હર ક્ષતિ આરામથી ભૂંસી શકું
પણ તમે કર્મો કરેલા એમ ક્યાં ભૂંસાય છે
ઘર ભરી દો આજ ખુશ્બુથી, અમે કાલે નથી
જીંદગી કેવી જીવો, એક ફુલ પણ કહી જાય છે
દાદ પામે હર ગઝલ, એવું ખુદા મુમકીન નથી
હુંય છું તારી ગઝલ, ક્યા એટલી વંચાય છે…!!!!
સાર…..ગઝલ લખવી તો સવારે ૬ વાગે લખવી…!!!!!
oh great great !!1 afrin.. on early morning
Dear shri dr Nanavatiji
Ramesh patel(aakashdeep)
ગંગાજી
તમેરે દયાળુ દેવ શીવજી
જગ કલ્યાણે જટાએ જીલ્યાં ગંગ
ભગીરથનાં ફળ્યાં રે તપડાં
ત્રિપથગાએ પાવન કીધાં ધરણી અંગ
મંગલ સુંમંગલ દિસે ગંગોત્રી
જેઠસુદ દસમે દશહરાએ દીધાં દર્શન
તમે રે ગંગાજી પુનિત પાવની
તમારે તટે ખીલ્યાં રે તપોવન
હરિદ્વારે ભાવે ઉતારીએ આરતી
તમારે શરણે થાય સુખિયાં જીવન
ગાય ગીતાજી અને ગંગાજીને નમીએ
કળિયુગે મહિમા તમારો રે મહાન
દીપમાળાઓની અમી આંખે ઝીલીએ
અલકનંદા મંદાકિની મનભાવન પુનિત
પાવન સ્નાને વહી જાય દુઃખડાં
પશ્ચ્યાતાપની ડૂબકીથી જીવન થાયે ચકિત
ત્રિવેણી સંગમે દર્શન રુપડાં
ધન્ય ભાગ્ય ખીલ્યાં રે ભરત ક્ષેત્ર
ગંગા સાગરે વગાડે વીણા વિવેકાનંદજી
હરહર ગંગેથી રાજીપો રળીશું ત્રિનેત્ર
તમેરે દયાળું દેવ શીવજી
તમે રે ગંગાજી પુનિત પાવની
મંગલ સુમંગલ દર્શન થશે પાવન
હર હર ગંગેથી ગુંજાવીશું તપોવન
કરજો સુખિયાં અમને આજીવન
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
હોળી આવી રે
વગડે મહોર્યા કેસુડા ના રંગ ,કે હોળી આવી રે
છાયી મસ્તી મનને અંગ, કે હોળી આવી રે
આવી વસંતની વણઝાર, ઉછળે રંગોના ઉપહાર
આજ આવી કા’નાની યાદ, આવો હેતે રમીએ રાસ
કે હોળી આવી રે
ટહુકે કોયલ આંબા ડાળ, વૃક્ષો ઝૂમે મંજરી સાથ
પુષ્પોએ ધરિયા રુપ રંગ, નવોઢાના ઉરે છલકે ઉમંગ
કે હોળી આવી રે
ખેતરે મલકે મોંઘા મોલ, ફાગણે વાગે ફાગિયા ઢોલ
મનમાં ઝૂમે ખુશીનાં ગીત, આજે ઝૂમે મનના મીત
કે હોળી આવી રે
મલકે યૌવન ઊભા બઝાર, ખાશું આજ ધાણી ને ખજૂર
અબીલ ગુલાલ છાયો રે આકાશ, પાપનો થાજો રે ભાઈ નાશ
કેહોળી આવી રે
હલકે હલકે ફોરે રે ફોરમ, કે હોળી આવી રે
છાયી મસ્તી મનને અંગ, કે હોળી આવી રે
કે હોળી આવી રે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
chalo hum bhi khele holi
rameshbhai…..!!!
ચૈન અમનમા જાત ઝબોળી
ખેલ પછી મનવા તું હોળી
પ્રેમ તણી પિચકારી લઈ લે
ફેંક છરા, બંદુક ને ગોળી
આજ ભુલીને ટોળા દંગા
યાદ કરો બચપણની ટોળી
જામ નવેસરથી ભરવાને
ચાલ અમે નફરતને ઢોળી
રંગ દુ:ચારી ખૂબ લગાવ્યા
કાઢ હવે પીંછી તું ધોળી
કુંભ કરણને કોઈ જગાડો
આંખ અહંકારીની ચોળી
ગેર સમજની વિંધ માછલી
બેય ધરમના પલડે તોળી
જ્યોત જગાવીને સમજણની
સત્ય સનાતનને લે ખોળી
માંગ અમારી એકજ યારો
સ્નેહ થકી છલકાવો ઝોળી
વસંત પંચમી
આજ ગગને ઉત્ત્સવ કોના?
કે સૂરજદેવ શણગાર કરે
ઢળતી સંધ્યા એ વાયા વાયરા
ને વિધાતા ચાંદાનો ઉપહાર ધરે
આજ ધરતી એ ઉત્ત્સવ કોના?
કે વસંત દેવ ફૂલહાર ભરે
મંદમંદ મલકે મરુત દેવ
ને હળવે સુગંધનો થાળ ધરે
આજ ઘૂઘવતા ઉત્ત્સવ કોના?
કે સાગર મોતીથાળ સજે
ઝરમર ઝરમર ધોયા આંગણાં
ને મંજરી કલરવ પ્યાર ધરે
મન મંદિરના દ્વાર ખૂલ્યા ને
વસંત પંચમી વધામણી દે
માત સરસ્વતી પ્રગટ્યાં જગેને
વિચાર વૈભવના નીધિ ધરે
આજ ગગને ઉત્ત્સવ શારદાના
ત્રિદેવ પાવન પાઠ પઢે
વાગી વીણા ને બોલ્યા મોરલા
વસંત પંચમી વરદાન ઝીલે(૨)
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
વસંતના વ્હાલ
આ મ્હેંક્યા વસંતના વ્હાલ
કે સહિયર શું કરીએ
આ મ્હેંદી મૂકી હાથ
કે સહિયર શું કરીએ
આ નીકળ્યાં ઝરણાં તોડી પહાડ
ને વાગી વાંસલડી રે વાટ
કે સહિયર શું કરીએ
આ ફૂલે મઢ્યા ગાલ
કે સહિયર શું કરીએ
આ આભે ખીલ્યો ચાંદ
ને ફાગણ ખેલે ફાગ
કે સહિયર શું રમીએ
આ કોટે વળગ્યા વહાલ
કે સહિયર શું કરીએ
આ યૌવનનો ઉભરાટ
ને કોયલ બોલે ઊંચે ડાળ
કે સહિયર શું કરીએ
આ મ્હેંદી મૂકી હાથ
ને ખૂલ્યાં પ્રેમનાં દ્વાર
કે સહિયર સાથ રમીએ(૨)
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
મ્રુત્યુ – રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી
Posted by સુરેશ on February 5, 2009
બની શકે, ખુદ મોતને,
જીવવા મળી શકે.
હુઁ તો છું એનો એ જ,
કશુંક ઓગળી શકે.
- રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી
જેણે મોતને બે જ ડગલાં છેટેથી નીહાળેલું છે – એવા રાજેન્દ્રની, .‘મ્રુત્યુ મરી ગયુ રે! લોલ’ એ ભાવને દ્યોતક કરતી, આ પંક્તી વાંચતાં જ મનમાં વસી ગઈ.
Suresh Jani – Kavyasoor
આંખથી રીસાઈને દ્રષ્ટિ નગરમા ક્યાં જવું
દ્રશ્ય ગમતું આંખમાં આંજીને શમણે રાચવું
ચંદ્ર, સુરજ, રાશીઓ, નક્ષત્ર મુકી તોળતો
જીંદગી મારી ખુદા, લઈ આસમાની ત્રાજવું
કેદ બન્ને પૃષ્ઠની વચ્ચે અમારાં મુક્તકો
ક્યાં સુધી ઝખ્મો તમારા પ્રેમ પૂર્વક સાચવું
મૌનની ભાષા લખીને મોકલ્યું પરબિડીયું
બંધ આંખે, ઓષ્ટ બે, ને ટેરવેથી વાંચવું
આખરી ઇચ્છા પ્રબળ છે, આયનામા જઈ અને
આપણી ઓકાત શું પ્રતિબિંબને સમજાવવું
ના ખબર, ઘરથી અમારી કબ્ર તકનો ફાંસલો
યાર, પગપાળા કદી ક્યાં છે અમારે ચાલવું
ભુલાયેલ પ્રિયતમાને દ્રારે
સાવ અમથો એ પણ વિવેક કર
મેં લંબાવ્યો છે હાથ, ગ્રહણ કર
ભુલથી આવી ચઠયાં છીએ તારે ઊંબરે
જુની ઓળખણની જરા શરમ કર
તરસ્યાં છીએ અમે ભવોભવ ની પ્રીતના
નેહભરી આંખોને આમ કોરી ન કર
દિલના રણ માં લૂ વાય છે દર્દની
દઝડતા વેણથી કારમાં ઘા ન કર
– પ્રવિણ કે.શ્રીમાળી
mane aaje j aa website mali chhe.
ghanu saru lagyu.
saras chhe.
maro ek kavita sangrah bahar avyo chhe.
bhini bhini jhankhana ni kor.nam chhe.
hu try karish mari kavitao mokalvani.
gujrati man lakhva shun karvu?
શ્યામ વિના – રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી February 8, 2009
Filed under: Rajendra Trivedi — dhavalrajgeera @ 5:19 pm Edit This
શ્યામ વિના – રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી
————————————————
હવે શ્યામવિના ચેન ના આવે…. શ્યામવિના.
હે સખી આ જીવડો પણ મુ઼ઝાએ …શ્યામવિના.
હવે શ્યામવિના ચેન ના આવે…. શ્યામવિના.
આ દિલદિવો પણ બુઝાએ…શ્યામવિના.
આ મનડુ જોને પોકારે …શ્યામવિના.
હવે શ્યામવિના ચેન ના આવે…. શ્યામવિના.
આ કાયા વ્રુન્દાવન સુની…શ્યામવિના
હવે બંન્સી કોણ વગાડે…શ્યામવિના.
હવે શ્યામવિના ચેન ના આવે…. શ્યામવિના.
રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી
આપ આ ગીત હિન્દુસ્તાની શાસ્ત્રિયસંગીતકાર પંડિત છન્નુલાલ મિશ્રાના અવાજમાં હિંદમાં સાંભળી શકશો.
મિત્રો,
થોડા સમય પહેલા મે એક ગઝલમાં લખ્યું હતું
કે….
પાન એકાદું ખરે એ પાનખર કહેવાય નહીં…..
સાચું, પણ તો પછી ખરેખર પાનખર કોને કહેવાય ?
આમ જુઓ તો દરેક ક્ષેત્રમાં જે થવું જોઈએ
તે ધારણા મુજબ ન થાય તેનુ નામ પાનખર…
તેવુંજ કંઈક કહેતી આ રચના તમારા માટે…
વૃક્ષ લીલું સહેજ પણ ફરકે નહીં….એ પાનખર
સાવ અંગત , હોઠમા મલકે નહીં….એ પાનખર
વાયરો ચૂમે અને ઝાકળ કરે અભિષેક, પણ
સુર્યના સ્પર્શે પ્રથમ, મહેકે નહી….એ પાનખર
હોઠ તરસ્યા, મસ્ત સાકી, ને છલોછલ જામને
મૈકદે મૈકશ, છતાં ઉચકે નહી….એ પાનખર
કેટલાં કામણ કરે પ્રશ્નોત્તરી સામે ઉભી
ને અચળ દર્પણ કદી બહેકે નહી….એ પાનખર
ઢોલ ધ્રબકે, હોંશ વરસે, ધૂળ ઉડતી પાદરે
મોરલા ચિતરેલ જો ગહેકે નહીઈ…. એ પાનખર
વણફળી ઈચ્છાઓ, શમણાં, ઓરતા ભારેલ છે
તોય પણ મારી ચિતા ચહેકે નહી….એ પાનખર
પ્રેમની રે વાત
આજ પ્રેમ તને પૂછું,
કે કેવા તારા રુપ રંગ
તો કહે જા પૂછ ફૂલને,
કેમ મ્હેંકે લઈ ઉમંગ
પ્રેમ તું તો આતમનું નૂર
જાણવા મારે તારા સરનામાને પંથ
સાંભળ તું બંસરીના નાદ,
બતાવશે તને રાધાને ગોકુળનો નંદ
આવો માંડીએ પ્રેમની રે વાત
પ્રેમ એ તો ઉગતું પ્રભાત
ભીંજે તો ઝરમર વરસાદ
તરસે તો છોડે મરજાદ
સ્નેહ એ તો તપતું કુંદન
પીસાયે તો મ્હેંકતું ચંદન
ઉડે પ્રેમ પંખી ગગન
ના ગમે કોઈનું બંધન
પ્રેમ ઝૂરે તો અંધારી રાત
પ્રેમ ઝૂમે તો સાગરની જાત
ચાંદ ચમકેને સાગર રેલાય
પ્રેમ કદી પીંજરે ના પૂરાય
પ્રેમ તું તો વહાલો વંટોળ
જગ જાણે તારા રે મોલ
ચાહ એ તો જીવનની આશ
છીપે ના છીપાયે એવી પ્યાસ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ये देश हमारा भारत है।
गांव हमारा शहर हमारा,
और त्रिरंगा प्यारा है।
हर दिलमें जोश जगाये
वह जयहिन्दका नारा है।
ये देश हमारा भारत है।
धवल हिमालय पावन गंगा
देश हमारा हरियाला है।
हिन्द महासागरकी लहर गाये
कन्याकुमारीका दर्शन सुहाना है।
ये देश हमारा भारत है।
आदर अहींसा सनातन धारा
हर पृथ्वीवासी कबीला है।
पूरब पस्चीम प्यारका नाता
संस्कार धर्म पुराना है।
ये भारत देश हमारा है।
अंतर मनसे व्यवहार सजीला
पशु पंखी से याराना है।
सबकी प्रगती अपनी भलाई
वह भारतका महा गाना है।
ये भारत देश हमारा है।
नभसे आज चांद पुकारा,
ये भारतका तिरंगा है।
आओ मिलके हरख जगाये
ये देश हमारा भारत है,
ये भारत देश हमारा है।(२)
रमेशचन्द्र पटेल(आकाशदीप)
ચટાકેદાર ચુંટણી
નર્યા આશ્વાસનોના હર દુકાને સેલ લાગ્યા છે
“વચન બે ફ્રી મળે છે એક ઉપર” બોર્ડ ટાંગ્યા છે
અચાનક પૂર આવી , લાગણીના નીર છલકાશે
ભલે ફીટકારશો, ચહેરા સદા હસતાજ રાખ્યા છે
કરી લહાણી મૃદુ વાણી થકી લઈ જાય મત તાણી
પછી હું કોણ , ને તું કોણના રીશ્તા નિભાવ્યા છે
સમજતા નહી હવે કે બોર એંઠા રસ મધુરા છે
હવે શબરીએ સઘળી, બોર પહેલા ’રામ’ ચાખ્યાં છે
ન અંગુઠા, સમજદારીની સહુએ ચાંપ દાબી છે
જરૂરી હોય તો કરશું ડીલીટ આ હાથ આપ્યા છે
તે સરસ્વતિની વીણા બની ઞણહણી ઉઠી. ઉષાની લાલિમા તો સંધ્યાની કાલીમા બની છવાઇ રહી. નવોઢાની લજજા તો શિશુની નીરદોશતા બની છાઇ રહી.ઓ પ્રિયતમ! મારી લેખની તો બસ તારા જ રંગે રંગાઇ રહિ.
તમે પુછોછો કે હું કોણ છું? પત્થર શું જાણે કે તે કોણ છે? તે તો શિલ્પિ ને જ ખબર…અમે તો પુજાઇયે ત્યારે જ જાણિયે કે અમે કોણ છીએ.ઓ શિલ્પિ, ચાલ હવે ટાકણૂં ચલાવ મારે મારી પહેચાન મેળવવી છે.
મોત કેરા નામથી ગભરાઉં એવો હું નથી,
બીકથી વહેવાર ચૂકી જાઉં એવો હું નથી;
જાન દીધો છે ખુદાએ ચાર દિ’ માટે ઉધાર,
એને પાછો સોંપતાં અચકાઉં એવો હું નથી.
શું કુબેરો ? શું સિકંદર ? ગર્વ સૌનો તૂટશે,
હો ગમે તેવો ખજાનો બે જ દિનમાં ખૂટશે;
કાળની કરડી નજરથી કોઈ બચવાનું નથી,
આજ તો ફૂટી છે પ્યાલી, કાલ કૂંજો ફૂટશે.
હર પ્રભાતે ચેતવે છે કૂકડાઓની પુકાર,
જો ઉષાના દર્પણે તારા જીવન કેરો ચિતાર;
જાગ ઓ નાદાન, વીતી રાત આખી ઊંઘમાં,
આયખું એમ જ ઘટી જાશે કદી કીધો વિચાર ?
BAHOT HI ACHHE…..RAMASHBHAI
DR>J.K.nANAVATI
ફાગણનો મલકાટ
ફાગણ વ્હેંચે ફોરમ ડાળડાળ
આતો કેવા વસંતના રે વ્હાલ
હોઠ મલકે ને નયનો નખરાળ
મન મેળામાં મલક્યો મલકાટ
નથી હોળી છે દિલડાની આગ
ફૂલડે વધાવીએ પૂનમીઓ ફાગ
છે રંગીલી હોળી ઉડાડતી ગુલાલ
આવો રમીએ થઈ રાધાના કાન
કેસૂડો વધાવે હરખ વનવાટ
અંગઅંગ મલકે રતુંબલ ઉપહાર
છે ખોળો કુદરતનો ફાગી ખુશહાલ
આ છે મીલનના મસ્ત વાસંતી વ્હાલ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ચૈન અમનમા જાત ઝબોળી
ખેલ પછી મનવા તું હોળી
પ્રેમ તણી પિચકારી લઈ લે
ફેંક, છરા, બંદુક ને ગોળી
આજ ભુલીને ટોળા દંગા
યાદ કરો બચપણની ટોળી
જામ નવેસરથી ભરવાને
ચાલ અમે નફરતને ઢોળી
રંગ દુ:ચારી ખૂબ લગાવ્યા
કાઢ હવે પીંછી તું ધોળી
કુંભ કરણને કોઈ જગાડો
આંખ અહંકારીની ચોળી
ગેર સમજની વિંધ માછલી
બેય ધરમના પલડે તોળી
જ્યોત જગાવીને સમજણની
સત્ય સનાતનને લે ખોળી
માંગ અમારી એકજ યારો
સ્નેહ થકી છલકાવો ઝોળી
M A N D I
હવે શ્વાસ લેવોયે ભારે પડે છે
કહે છે કે મંદી અહીં પણ નડે છે
વિમાસણમાં મુકીને જનતાને, કેવી
ન ધાર્યું હો એવી તકો સાંપડે છે
બદીઓનુ વટવૃક્ષ ફાલી રહ્યું છે
છતાં મૂળ ક્યાં કોઈ એના જડે છે
અમીરોની રોટી, ડબલ કરવા માણસ
પસીનો ડબલ રોટીએ ચોપડે છે
રખે માનતો, કે તેં સૌને ઘડ્યા છે
સતત જાત સંજોગને ચાકડે છે
કંઈક તો એવું કરો, પુછે બધાં
આંખ બે ભીની કરો, લુછે બધાં
મારવા પથ્થર કહ્યું, ત્યારે જ તો
આપણે જાણી શક્યાં, શું છે બધાં
વાત કરવી સહેલ છે લીંબુ તણી
જીરવી શકતાં નથી મુછે બધાં
શુરતાના સિંગ હો સિર પર ભલે
બે ચરણ વચ્ચે હતાં, પુંછે બધાં
જીંદગીની દોડમાં બસ કબ્ર તક
પહોંચવા પૂરતાં જ પંગુ છે બધાં
જીંદગીની અવળી કથા
વાહ આતમ, છેતરાઈ માયાથી તું કેવો મઢાય
જેમ ઝંઝાવાતી પવન કેવો આવી પરપોટે પૂરાય
હાય! અવળી જીંદગીની આ કેવી કથા ?
પામવા સુખચેન,કેવો જીંદગીને રગદોળતો ગયો
ખૂબ ભણી પંડીત થઈ, સ્વર્ગનાં શાસ્ત્રો રચ્યાં
ક્યાંથી આવ્યા ક્યાં જવાના? એટલું ના જાણી શક્યા
બાળપણની મધુર યાદો મોટપણે વાગોળતો રહ્યો
હતો મસ્તને નાદાન ત્યારે મોટો થવા તલપતો રહ્યો
સાધુ ચરીત અને ત્યાગનો મહીમા જગે ગાતો રહ્યો
ખોલી આશ્રમ વને, સૌથી મોટો સંસારી થયો
થોડે હતો સુખી ભૂલી,વધુ પામવા મથતો રહ્યો
થઈ જુગારી છેલ્લે ખાલી હાથે કેવો ગયો
છું કાદવ તોય ખીલવી જાણું હું કમળ
ભૂલી દેવત્વ માનવ ના રચ શેતાનીયતના વમળ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
જનની
જગની સઘળી શાતાની તું દાતા
જન્મદાતા વિધાતા તું માતા
પાવન તીર્થો સમાયાં તારા ચરણે
માણે શીશુ સ્વર્ગ તવ શરણે
ઈશ્વરની પ્રતિકૃતિ છે માની સૂરત
સર્વ સ્નેહથી વડી તારી મૂરત
સંતાન કાજે ત્રિવિધ તાપે તપતી
સમર્પણ તપસ્યાની તું મંગલ મૂર્તિ
ઝીલે આશીષ બાળ તારા સુભાગી
લાગે પાય ભાળી તારામાં અવિનાશી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
માવલડી
તું રે માવલડી ચંદન તલાવડી
જગની તરસ્યું છીપાવે જી રે
બા બોલું ને ઝૂલે રે બાળપણ
આયખે કેસર ઘોળે જી રે
માનો તે ખોળો પ્રેમનું પારણું
સ્વર્ગનો લ્હાવો લૂંટાવે જી રે
જનનીનું હૈયું ધરણીનું ભરણું
નીતનીત વ્હાલે વધાવે જી રે
અમી વાદલડી વરસે નયનોથી
જીવનમાં તૃપ્તી સીંચે જી રે
તારી તપસ્યા ત્રણ લોકથી ન્યારી
દિઠું ઋણી જગ સારું જી રે
મા ને ખોળે ઝૂલ્યા જાદવજી
વૈકુંઠના સુખ કેવા ભૂલ્યા જી રે
પૂંજુ મા તને ચરણ પખાળી
તુજ દર્શનમાં ભાળ્યા જગદમ્બા જી રે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
રાષ્ટીય શાયર શ્રી ઝવેરચંદ મેઘાણીના કાવ્ય’શીવાજીનું હાલરડૂં’ ના પરથી
પ્રેરણા લઈ દાદા હનુમાનજીનું હાલરડું. ની મજા માણીએ.
અંજની જાયો
પારણે પોઢેલ બાળ મહાવીર ને સિંહણ જાયો છે વીર
જડે નહીં જગતે જોટો , અવનીયે અવતરીયો મોટો
કેસરી નંદનને નીંદરું ના આવે, માત અંજની હેતે ઝુલાવે
ઉર પ્રસન્ન ને આંખ મીંચાણી, અંજની માને સપનું દેખાણું
ભાગ્યવંત મા ભારતની ભૂમિ,પવનદેવે દીધું લાખેણું નઝરાણું
માત થાશે ,તારો લાલ બડભાગી, દેવાધી દેવની દેવ પ્રસાદી
ધર્મપથી, શક્તિ ભક્તિની મૂર્તિ, પરમેશ્વરની બાંધશે પ્રીતિ
શ્રેય કરી જગ ભય હરશે, ધર્મ પથે ધર્મ યુધ્ધ ખેલશે
જગ કલ્યાણે જગદીશ રીઝવશે,રામ ભક્તિથી ભવ સાગર તરશે
ભવ કલ્યાણી અંજની નીરખે, હરખે ઉર આનંદે મલકે
કેસરીનંદને નીંદરું ના આવે, માત અંજની હેતે ઝુલાવે
પોઢંતો પ્રતાપી, વજ્રની શક્તિ,મુખની લાલી ને આભા છે પ્યારી
જડી બુટ્ટી રામની જાણશે જ્યારે, ચારે યુગનો થાશે કલ્યાણી
ભક્ત ભગવાનનાં મિલન થાશે,ભગવદ શક્તિનો સથવારો થાશે
વીર કેસરી ગર્જના કરશે , દશે દિશાઓ હાંકથી કંપશે
દેવી કલ્યાણી અંજની નીરખે, અમીરસ અંતરે ભાવે ઉછળે
કેસરી નંદને નીંદરું ના આવે, માત અંજની હેતે ઝુલાવે
લાલ તારો લાંધશે જલધિ, પવનવેગી ગગન ગામી ઘૂમશે અવની
હિમાળેથી સંજીવની લાવશે ઊડી, અવધપૂરી ગાશે ગાથા રુડી
પનોતી પાસ ન ઢૂંકવા દેશે, રામ ભક્તિથી અમર થાશે
કેસરીનંદને નીંદરું ના આવે, માત અંજની હેતે ઝુલાવે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
તું નિર્મળ જળ સ્વરુપે પ્રગટ થયો હતો ઓ પ્રિયતમ ! તેઓ ગયાં અને અંજલિમાં તને ભરીને લઈ આવ્યાં. જે પાત્રમાં તને જોઈતો હતો તેમાં ઠલવી દીધો. અને તું ? તેનાં જેવો જ થઈ ગયો. તેઓ પણ તને અંજલિમાં ભરીને લઈ આવ્યાં. જે રંગનો તને જોઈતો હતો તેમાં ઠલવી દીધો. અને તું ? તે રંગનાં જેવો જ થઈ ગયો. હું પણ તને લઈ આવ્યો ઓ પ્રિયતમ ! તું શું કરીશ ? તેં પુછ્યું. ને મેં ઘુંટડો ભરિ લીધો.
http://paresh08.blogspot.com/
ઓ પ્રિયતમ ! હું અક્ષર વડે અ ક્ષર ને શબ્દાંજલિ આપું છુ. હું તારી જ સ્તુતિ કરું છું…તને તે પહોંચે છે? મારાં ઋદય દ્વારા થતો દંદુભિનાદ તને સંભળાય છે? કે પછી માંરી આંખમાંથી સરતાં અશ્રુઓની આરતી ઉતારીને તને જ હું ઝંખુ છું તેની તને ખબર છે?
http://paresh08.blogspot.com/
ઝાકળના બે ઘુંટડા ભર, બહુ અઘરું છે
છબછબીયાં મૃગજળમાં કર, બહુ અઘરું છે
વિતી ઘટના યાદ કર્યાના તાંદુલને
ચાવી જોજે મુઠ્ઠીભર, બહુ અઘરું છે
રાચ રચીલું, આભુષણ તો ઠીક ભલા
હૈયે થાવું ખમતીધર બહુ અઘરું છે
ખભ્ભે કોઈના ચડતી કરવી સહેલ હશે
ડગલુ ભરવું ધોરણસર, બહુ અઘરું છે
શ્વાસ ખુટ્યાની સરહદથી આગળ જઈને
લંબાવી જો સહેજ સફર, બહુ અઘરું છે
પરીક્ષા
ત્રણ અક્ષરનું નામ તું પરીક્ષા
પ્રગતિનું તું છે દર્પણ પરીક્ષા
ગ્યાનનો મહીમા અનેરો દેશ વિદેશે
નવયુગના થઈ તારા ચમકો આકાશે
વિદ્યા ઉપાસના એજ જીવનનું તર્પણ
કેળવણી છે સંસ્કારનું સોનેરી નિરુપણ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ચીમ્પુભાઈની પરીક્ષા
ભૂલી ભણવાનું હાય! કીધી અમે મજા
ભલા મમ્મી પપ્પાને થાશે હવે સજા
ડરતો ચીમ્પુ બોલ્યો ઓ પપ્પા
આવે છે દોડતી મારી પરીક્ષા
ચિમ્પુ છે નાનો સૌનો લાડકડો
પરીક્ષાના ભારે ચડ્યો છે તાવલો
ચીમ્પુભાઈને ગાદી ને તકિયા
મમ્મી આવી લેતી બલૈયા
શાળાનું પત્રક વાંચે જનકરાય
નોકરીયેથી રજા રાખે જનકરાય
આવી પરીક્ષા ને જાગે જનકરાય
વાંચવાનું ટેબલ બનાવે જનકરાય
ચીમ્પુને પાનો ચડાવે જોશે જનકરાય
પૂછાતા પ્રશ્નો કરાવે હોંશે જનકરાય
ચીમ્પુ ઝોકે ચડે ને ઉઠાડે જનકરાય
ચાનું થરમોસ વારેવારે માગે બટુકરાય
ગાંઠીયા ભાવનગરી તળે જનકરાય
પરીક્ષાના ઉજાગરા કરે જનકરાય
ગોળ સાકરના ટૂકડા મુખે મૂકતો ભાઈ
આવી પરીક્ષાને જંગે હાલ્યા ચીમ્પુભાઈ
પરીક્ષા આપી ચીમ્પુભાઈ હરખે હરખે ફૂલાયા
પાસ થયો ચીમ્પુ ને વધામણી ખાય જનકરાયા
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
eeeee
ઘટના વચ્ચે, અનુભવોની કેડી ચોખ્ખી ચટ હતી
સમજ્યા નહી ?, એ માથા પર એક શ્વેત મઝાની લટ હતી
પીપળ, પૈડું, કાચ લખોટી, પગ તળીયે પાદર હતું
દોરા મુછના ફુટ્યા સુધી, શૈષવની રમઝટ હતી
તહેવારે ’પરસાદી’ લેતા, દોસ્ત તને પણ યાદ હશે
ભૂંડા બોલી, ચોક ગજવતી વાત્યુ પણ લંપટ હતી !!
બિલ્લી પગલે ચાતરતુ’તું હૈયુ તારી શેરીને
શરણાયુ વાગી ને મારે આંગણ તું, ઘુંઘટ હતી
મંઝિલ, નામે મોત, ઘણીયે દુર હજો ઇચ્છું એવું
મારી ઇચ્છા ઉપર તારી ઇચ્છા ઉપરવટ હતી
ચૂંટણી જંગ
આવી છે ચૂંટણી ને જામ્યો છે જંગ
ઉમેદવારના ઉરમાં ઉછળે ઉમંગ
રાજકારણના રસિયા સાથ માણજો રે સંગ
દોસ્ત દુશ્મનના ન પરખાશે રંગ
પક્ષા-પક્ષીના ભારે મંડાશે ખેલ
ભોળાને ભરમાવશે ચાતુરી ખેલ
વાતોની વડાઈથી સૌ કરશે બડાઇ
દિવા સ્વપ્નોમાં નીરખતા થાશો સચ્ચાઈ
મત છે કીમતી ન થાશો અજાણ
રુડા રાજકર્તાઓ જ કરશે કલ્યાણ
વાપરજો વિવેકથી મતનો અધિકાર
વિકાસની કેડીઓ પર ચમકશે ચાંદ
ભારતે ગૂંજ્યો છે નવયુગનો જંગ
ચાલો ચટપટી ચૂંટણીનો માણી એ રંગ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
सांसोमें बस गईथी खुश्बुसी उस कलीकी
देखे नही है अब तक़, दो चांद दूजके यूं
खाउं में क़समें तेरी आंखे दो अधखुलीकी
आदतसी हो गई है पैरोंको उन गलीकी
सपनोमे, धडकनोमे, सांसोमें और दिलमें
तितलीभी जान पाये ना चाल मनचलीकी
रंगी हुईथी अपने ही पि’ के रंगमे, पर
कुछ भी असर ना पाई, राधामें सांवलीकी
मे पी रहा हुं लेकर, अपनेही ग़मको, फीरभी
बू आ रही है यारों तुमसे क्युं दिल जलीकी
ऐ मोत तुं खडीथी कोनेमें चूपके हंसती
हम खाक छानतेथे अपनीही कुंडलीकी
એક દિ એક છોકરી મળી,
કેવી હશે દેખાવ મા એ તો ખબર નહી,
પણ સ્વભાવ મા આસમન જેવી છોકરી મળી
હુલમણુ નામ એનુ, થોડિક ચન્ચલ, ને જિદી એવીછોકરિ મળી ,
રુપ , રન્ગ ની રાણી હશે, સુન્દર વસ્ત્રો પર શણગારતી હશે ,
મન મલકાઈ જાય , જોઇને એવી છોકરી મળી,
મારા જ શહેર ને એ જાણતી હતી
અજાણી હતી છતા લાગ્યુ કે વર્શો થી જાણીતી છોકરી મળી
નેનો …લો….જી
હવે તો શ્વાસમા નેનો
હરેક ઉચ્છવાસમા નેનો
વસ્યો જ્યાં જ્યાં હશે માનવ
વસે એ વાસમા નેનો
ઉભે આંગણ બધે જાણે
દિવાને ખાસમા નેનો
યુવાનો બાઈકને છોડી
ધરે ડંફાસમા નેનો
તિમિરના જંગલો વચ્ચે
દિપે અજવાસમા નેનો
મહિન્દ્રા ફોર્ડ મારુતી
ગણે બકવાસમા નેનો
સુરાને કોણ પુછે છે
બધાની પ્યાસમા નેનો
ભલે પકવાન બત્રીસ હો
મળે મુખવાસમા નેનો
ચડાવે ફુલ હર કોઈ
કશે ઉપહાસમા નેનો
શહેરમા ચોક ચૌટાએ
હશે કંકાસમા નેનો
પછી તો કાગડા કહેશે
કે નાખો વાસમા નેનો
અરે ’ટાટા’ની બદલે સૌ
કરે ઉલ્લાસમા નેનો
સુવર્ણ અક્ષરે ચાલો
લખો ઈતીહાસમા નેનો
અજર અમર પદ દાતા રામ
ઢોલ ધબૂક્યા અવધપૂરીએ ,પધાર્યા રઘુકુળે ચારો ચંદ
રાય દશરથ હરખ વધાવે,પ્રગટ ભયો કૌશલ્યા નંદ
અંતર ચેતના કરે આરતી, મંગલ સુમંગલ દિસે ચોદિશ
ધન્ય ધરાતલ પૂણ્ય ભૂમિ તું, રામ થઈને આવ્યા ઈશ
ગગન ગોખે ઘૂમતા ગરુડે,
રમતા સદા તમે અંતરિયાળ
ચૈત્ર સુદ નવમીએ થયા રામજી,
તો જાણ્યા કે કેવા હોય ભગવાન
ચૌદ લોકના નાથ વિધાતા
ઘૂમાવો વિશ્વ અવિરત દિનરાત
થયા શીશુ રામ,પણ ન ભૂલ્યા
માગ્યો રમવા બ્રહ્માંડનો ચાંદ
ગુરુ વિશ્વામિત્ર સંગ વને ચાલ્યા
હણ્યા આતતાયી એકલ હાથ
રઘુકુળ રીતિ સદા પ્રમાણી
અજર અમર પદ દાતા રામ
સ્વયંવરે કીધું શીવ ધનુષ્ય ભંગ
માત જાનકીના થયા ભરથાર
ત્યજ્યું રાજસુખ જગત કાજે
અર્પ્યું સુખ રામ રાજ્યનું સંસાર
રાજધર્મ રઘુકુળ વચન વ્યવહારે
નગર ત્યજી ચાલ્યા વનવાસ
કેવટ અહલ્યા ને માત શબરીના
ભાવે ભીંજાયા લક્ષમણ ભ્રાત
ધનુર્ધારી રઘુવીર ધર્મ ધુરંધર
હણ્યો દશાનન લંકા ધામ
મંગલ પર્વ દિપાવલી હરખે
જનજન સ્મરે જય સીતા રામ
રામ નામમાં સઘળાં તીરથ
ગાયે વાલ્મિકી રામનાં ગાન
રામ લખન જાનકીના નાથ્
પાજો સદા પ્રેરક અમૃત પાન
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
એક વાર હાથ તારો આપી ને જો,
બધા દર્દ ભુલાવી ને જો,
સમન્દર આખો પ્રેમ થી છલકાવી દઈશ ,
બસ પ્રેમ સાચા ને જાણી જો,
એક્વાર અન્ધ-વિશ્વાસ મા છેતરાયા છો તમે,
પણ અમારા પર એક વાર વિશ્વાસ નાખી જો,
જો ના હોય હજુયે વિશ્વાસ આ દિલ નો,
તો ખન્જર પણ આ દિલ મા મારી જો,
લાશ ભલે રહે છેલ્લે મારી ,
એક વાર ગળે તેને લગાવી જો,
ઇચ્છુ છુ કે ભલે છેલ્લે પણ તુ આવે,
લાશ ને મારી કફન ઓઢાડી જો,
મર્યા બાદ પણ ખુશ કરીશ હુ તને ,
બસ તુ મરવાની વાત ને ટાળી જો….
નોરતાંની રાત
ઢોલીડા…ઢોલીડા…ધબકે માઝમ રાત(૨)
શોભે નવલા નોરતાની રાત(૨)
ઘમ્મર ઘૂઘરીઓ ઘૂમે…ઘૂમે ગરબો ગુજરાત
આજ મંગલ છે રાત,જામ્યા તાલીઓના તાલ(૨)
કે ઢોલીડા ધબકે… માઝમ રાત (૨)
એકતાલી,બે તાલી,દેજો રે સાત તાલી(૨)
કે ગરબે…ઘૂમે આરાસુરી માત(૨)
શોભે નવલા નોરતાની રાત
ઘમ્મર ઘૂઘરીઓ ઘૂમે…ઘૂમે ગરબો ગુજરાત
આજ મંગલ છે રાત,જામ્યા તાલીઓના તાલ(૨)
કે ઢોલીડા ધબકે… માઝમ રાત (૨)
એક તાલી, બે તાલી દેજો રે સાત તાલી(૨)
કે ગરબે…કે ગરબે ઘૂમે પાવાવાળી માત(૨)
શોભે નવલા નોરતાની રાત
ઘમ્મર ઘૂઘરીઓ ઘૂમે…ઘૂમે ગરબો ગુજરાત
આજ મંગલ છે રાત,જામ્યા તાલીઓના તાલ(૨)
કે ઢોલીડા ધબકે… માઝમ રાત (૨)
શ્રધ્ધાના દીવડાને…તાલીઓના તાલ(૨)
ધબકેછે ઢોલને ભક્તિની હેલ
ગાઈએ ગુણલાને…. રમીએ રાસ,રમીએ રાસ
કે ગરબે..કે ગરબે ઘૂમે બહૂચરમાત
કે ગરબે..કે ગરબે ઘૂમે ઉમીયામાત
કે ગરબે ઘૂમે આશાપુરીમાત
ઝમકે ઝાંઝરનો ઝમકાર,શોભે નવલાં નોરતાની રાત
ઘમ્મર ઘૂઘરીઓ ઘૂમે…ઘૂમે ગરબો ગુજરાત
આજ મંગલ છે રાત,જામ્યા તાલીઓના તાલ(૨)
કે ઢોલીડા ધબકે… માઝમ રાત (૨)
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
અક્ષરો બિંદુ હતાં ને શબ્દ રેખાકિંત હતાં
ભાવ મારી હર ગઝલમાં એટલે ચિત્રીત હતાં
મુઠ્ઠીઓ વાળી સતત જીવ્યો છું હું માટેજ આ
હાથ મારા, દસ્તખત તકદીરથી વંચિત હતાં
બાણ શય્યા હૂંફ કેરી ના કદી પામી શક્યો
આપ સૌની લાગણીના તીર બહુ કુંઠીત હતાં
જ્યારથી હાંફ્યો હતો વાયુ વસંતી ત્યારથી
પાનખરમાં બેફીકર થઈ પાન સહુ નિશ્ચિંત હતાં
કાળજી પૂર્વક બધાંયે અસ્થિઓ વીણી લીધાં
રાખમાંથી ઉઠવાની વાતથી ચિંતીત હતાં
કોણે કહ્યું કે અશ્રુઓ આંખોનો ભાર છે
સઘળાં પ્રસંગે મ્હોરતો નવલો નિખાર છે
નજરું તમારી પાપણોમાં મ્યાન રાખજો
ખાંડા સરીખી તેજ લાગણીની ધાર છે
લહેરાતી લ્હેરખી અને વસંતી વાતનો
ઊડતાં પતંગીયાઓ જાણે ટૂંકસાર છે
ઉભો રહ્યો’તો આયના સમક્ષ જે રીતે
ત્યારે થયું કે “હું” જ મારી આરપાર છે
કાગળ ન આપને લખ્યો એ મારો દોષ ક્યાં ?
શબ્દો જ, જે મળ્યા નહીં, કસુરવાર છે
મૃગજળ સમીપ પહોંચવામાં આયખું વિત્યું
દિવાસળીને ચાંપ, એટલીજ વાર છે
Hello,
I am a 14 years boy.I write poems.My book of poems was published on 26-1-2009.Can I put my poem here?
My poem is here’
Ditha me saat rango aabhni atairia
Meghdhanush rupe hajiye sambhariae.
Nadi thai darpan ziline rango saat
Lila tari gajab,ame shu vichariae.
Harmala vrukshoni mujh sange dilati,
Kem kari yyado,manathi visariae?
Kudaratani shobha sundarata apar,
Chamatkar prabhuno bal ame dhariae.
Vrasadi mausam ne pavan shital
hasata-ramata sau ane avakariae
વેરાયાં વહાલ
અહો વેરાયાં વહાલ શું વસુંધરાએ!
માવતરની મમતા બની જગે રમે
પ્રેમ રસ ઉરે ઝરે ઝરે,
ને વાત્સલ્યથી `નયનનાં નેહ ભીંજવે
વસતે ખીલ્યું વૃક્ષ ઝૂમતું
જાણે ગુલાબી શ્વેત સુમનથી મઢ્યું
પુષ્પ પતંગિયાની દીઠી રમતું,
શું આ જ છે યૌવનની રસિક પ્રીત્યું?
છલકાવી પ્રેમ પ્રકૃતિ સઘળે હસી
વર્ષા ભીંજવે ઝણઝણાવી પ્યારથી
પ્રેમની વાત છે ગહન ઊંડી
ઝીલે સજન હૈયે પ્રીતિ મસ્તીથી
પ્રેમ છે અનુભુતિ, વાતોમાં કેમ જડે?
પ્રેમ છે ધૂપસળી, જલે તો સુગંધી મળે
સાકરનો સ્વાદ વર્ણનથી ના ખીલે
પ્રેમમય ઈશ્વરથી જ આ જગત નભે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
…સુનહરી યાદેં…
જેતપુર ખાતે યોજાયેલ સાહિત્ય વિવેચન અંગેના
રાષ્ટરીય પરિસંવાદ ના ઉદઘાટન પ્રસંગે શ્રી સિતાંશુ
યશષચંદ્ર મહેતા સાથે ગાળેલી મુખ્ય મહેમાન તરીકે એ અઢી કલાક અવિસ્મરણીય રહેશે…
ડો. જગદીપ નણાવટી
on my blog…
….ચુટણી….ટાણે….
ભલે સોડમ હશે સૌ ભાષણોમાં લાગણીઓની
મને તો બૂ સતત આવી રહી છે માગણીઓની
ન જાણે સા રે ગ મ પ ધ ની સા કઈ રીતે રચશે
અસૂરો શી દશા કરશે બિચારી રાગિણીઓની
ચડીને પીઠ પર, મૃગજળ સુધી દોડાવશે નક્કી
પછી કરશે ઊજાણી, ખાલ ચીરી, સાંઢણીઓની
નર્યા નફ્ફટ ફુગા અણઘડ હવાથી ખૂબ ફુલ્યા છે
જરુરી છે સમજદારી તણી બસ ટાંકણીઓની
જરા આળસને ખંખેરી જજો મતદાનને મંદિર
કરી ઘંટારવો નીંદર હણો સમરાંગણીઓની
Dr.Jagdip Nanavati
તાજેતરમાં અમેરિકાના જ્યોર્જિયા રાજ્યમાં એટલન્ટા અને જેક્શનવીલની
આસપાસ ટોર્નેડોની ચેતવણી વેધર ચેનલો પર ધમધમી ઉઠી.અંધારપટ
વૃક્ષોનું ધરાસાયી અને ઉડતાં છાપરાનાં દૃશ્યો જાણે વિનાશની આંધી.
અમારા ધરની પાછળ,તળાવ કિનારે નવજાત બચ્ચાંને લઈને
કુદરતના કોપથી અજાણ માતા ફરી રહી હતી.
અમને સૌને દૂરદર્શન ઘરના સૌથી નીચેના ભાગમાં ઈમર્જીન્સી
કીટ સાથે આશ્રય લેવા માહિતી આપી રહ્યું હ્તું….શું થશે? પણ
વ્યથાનો સારો અંત એટલે ‘ચક્રવાત’
ચક્રવાત
કલમ ઉપાડી કવિ નીકળ્યા
બસ કુદરત ખોળે રમશું
નર્તન કરતી જોઈ વનરાજી
ટહૂંકે ટહૂંકે ભમશું
જળચર પંખી સરવર ર્તીરે,
ચણ દઈ બોલાવશું
રેશમ પીંછે સ્પર્શ કરીને,
બાળા પંખી રમાડશું
મસ્ત ઘટાઓ છાયી ગગને
હરખે કવિ મસ્તાના
વાહ! કુદરત તારી કરીશ્મા
પાવન તારા શરણા
ત્યાંતો ચેતવણીના સૂરો ગૂંજ્યા
ચક્રવાત ધાયે વિકરાળા
ઉડશે છાપરા અંધારા થાશે
ધમરોળશે વિનાશના ઓળા
ભાગ્યા કવિ સૌની આગળ
અંતરિયાળ થયા કલ્પન ખટોલા
સૌની સાથે છૂપાયા ખુણે
વિચારે કેમ જીવશે પંખી રુપાળા
શરમ મૂકીને સૌને ગજબ દોડાવે તું કિરતાર
કુદરત તાંડવ આગળ દીઠા સૌને રે લાચાર
કવિ કહે ઓ નિષ્ઠુર વિધાતા
આ બાળા પંખી શું જાણે
ચેતવણીથી અમે ખૂણે ભરાણા
દિધા પંખીને ઘર ,વૃક્ષ ટોચે શું અજાણે?
સુણી સંવેદના મારી જાગ્યો ભગવંત દૂર ગગને
તાંડવ લીલા સંકેલી હાલી નીકળ્યો સાગર વાટે
ખુમારીથી કવિએ કલમ ઉપાડી
ખુશ થયા ટોર્નેડોને ભગાડી
ધીરે ધીરે છાયાં ગગને મસ્ત ઘટાથી વાદળ
બાળા પંખી નાનાં બે ઘૂમતાં કેવાં માની પાછળ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
મેળો એટલે ભારતની સંસ્કુતિનું ઉત્તમ નઝરાણું.
જીવનનો ઉલ્લાસ પ્રકૃતિ સંગ ઝૂમી ઉઠે.
નદી મંદિર ડુંગર તળેટી ,આવોને હાળી નીકળીએ…મેળે
મેળો
સૂરના સંગાથે સંગીતના તાલે, વરસે છે વ્યોમેથી વ્હાલ
આવોને મેળે મહાલીએ સહિયરો, મલકે છે આભલે ચાંદ
આભની અટારીએ દોડે રે વાદળી, સંદેશા સાંભળે સાજન
આવોને સખીઓ ખોલીએ,આજે અંતરના ઓરડાની યાદ
ભાતીગળ ચૂંદડી છેલ છોગાળા,ધબકે છે દિલડાનાં ઢોલ
જામી છે રમઝટ દેજો રે તાળી,મનગમતા મળ્યા છે સાદ
હાથનો લચકોને પગનો ઠૂમકો, નાચે છે મનડાનો મોર
આવોને સાહેલીઓ યૌવનની પાંખે,ગોતીએ દીલડાનો ચોર
આવોને સખીઓ ગરબે ઘૂમીએ, સજ્યા છે સોળ શણગાર
ઢોલ ધબૂકે ને મલકે જોબનિયું,રણઝણે ઝાંઝર ઝણકાર
નયનોના મચકાને કમ્મરના લટકા, રૂમઝૂમ રુપેરી તાલ
મુખડું મલકેને જોબન થડકે, અંગ અંગમાં રમે તલસાટ
રતુંબલ ગાલને હસે છે હોઠ, આજ વાગે છે પ્રીત્યુંના પાવા
ઘૂમેછે ચગડૉળ મનનસ આભળે, માણવા છે યૌવનના લહાવા
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ફરી આજ તેઓ હસાવી ગયા છે
નગર સ્મિત નામે વસાવી ગયા છે
ન જાણે ધબકતાં આ દિલ નામે મૂડી
કયે ભાવ દિલબર કસાવી ગયા છે
અછંદાસ, બિંદાસ થઈને ફરે, ને
મને છંદમાં એ ફસાવી ગયા છે
બળે હાથ લખતાં ગઝલ (પ્રાણવાયુ)
કવિ એક એવું ઠસાવી ગયા છે..!!
ઘડી મુક્ત થાવાની આવી મરણશી
ખરે ટાંકણે, કસકસાવી ગયા છે
hu pan jevu-tevu…..lakhu 6u…kavita kyarek mane bhanave 6e…ne kyarek huy kavita bhanavuuuu…..dhanyvad…..
પહેલી મે
દે એક રવિ આશીષ આકાશે
રવિ બીજા મૂક સેવકની શાખે
પહેલી મે એ પ્રગટ્યા દીપ ધરાએ
રાજ ગુજરાતનું ઝગમગ્યં આજે
મહા ગુજરાતના ઓ વીર લડવૈયા
ક્રાન્તીવીર ગુર્જર અસ્મિતાના રખવૈયા
ઑગષ્ટ માસે ઈન્દુલાલ ગરજતા
યાદ કરી નમીએ ,સૌ સંતાન સવૈયા
અમે તારા સાવજ સંતાનો
સાત સમંદર ઘૂમતા રહેતા
વાદળ જેમ નીત ઉપર ઉઠતા
સદા સઘળે વરસતા રહેતા
શ્રીફળ સમ અમે ઉપરથી રુક્ષ
હર ડગલે રોપતા પ્રગતિ વૃક્ષ
વતન અમારું પ્યારું ન્યારું
ગાંધી સરદારનું ગુજરાત અમારું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
વ્હાલું રતન મારું ગુર્જર વતન
પહેલી મે એ પથરાયા અજવાળા
પધાર્યા રવિ આકાશે કંકુવરણા
પ્રગટાવે દીવડા રવિશંકર મહારાજા
રાજ ગુજરાતની હરખે ગાઓ ગાથા
બાંધતી ગુર્જરી પાવન બંધન
ખીલ્યું ગગન ને સાગર ઢોળે પવન
પંખીડાં ગીત ગાઈ કરતાં રંજન
શુભ દિન પહેલી મે એ ગાશું કવન
સાત સાગરે ધર્યા પ્રેમના સ્પંદન
સંપદાથી શોભતાં વગડાં ને વન
પાવન સરીતાને કરી એ વંદન
વહાલું રતન મારું ગુર્જર વતન
સંતોને વીરોની ભૂમિ આ મહાન
ધરતીના કણકણમાં રમતું શૂરાતન
પ્રાણથીય પ્યારી પુનિત ધરતી મંગલ
કરશું વંદન શીરે બાંધી કફન
નવયુગના ઝૂમે આજ સ્વપ્નો ગગન
અહીંસા આદરથી રેલાવીએ અમન
ગાંધી સરદાર અમારી વિભૂતીઓ મહાન
માત ગુર્જરીને કરીએ ભાવે વંદન
વતન અમારું પ્યારું ન્યારું, અમે બહૂરંગી ફૂલ
પ્રેમ ધરમે રમાડે હૈયાં માનવતાનાં મૂલ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
Melo…
Shri Dilipbhai
Requested to correct typing mistake
ઘૂમે છે ચગડોળ મનના આભલે,માણવા છે યૌવનના લહાવા
ટાઈપ ભૂલ સુધારવા વિનંતી.
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
I respectfully suggest that you correct the spelling of poet Meghani’s first name to JHAVERCHAND (from Zaverchand) as he spelled it. Even the so-titled OFFICIAL website that you cite at the top of the Meghani page is spelled jhaverchandmeghani.com.
Thank you.
Ashok Meghani
આત્મખમીર
માનવ તારી શાખ જવાહર , જગ જાણે જવાહર વાત
આત્મ ખમીરથી ઘૂઘવે માનવ, થઈ મહાસાગરની જાત
મેરુસમ તારું અડગ મનોબળ,ઝીલે આયખે ઘોર પડકાર
બલીદાનથી મહેંકતું માનવ અંતર,ના દિઠો કદી લાચાર
યુગોયુગોથી ઓળખે ભગવંત,તારું આત્મ ઓજસ ખમીર
પ્રભુ થયા સારથી પ્રેમે તો , તું થયો ધનુર્ધર વીર
શ્રધ્ધા સહારે ઉડ્યા ગગને, લાંગ્યા સાગર થઈ હનુમાન
તુલસી પત્રે તોળ્યા ત્રિકમ , આભ શ્રધ્ધા દિઠી બળવાન
ધન્ય માનવ દેહ તુજ ને , તારા થકી પ્રભુ પરખાય
માનવતાના ખમીરવંત ઉજાશે, ભગવંત સંગ સૃષ્ટિ સોહાય
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
સદાકાળ ગુજરાત
જ્યાં જ્યાં વસે એક ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં સદાકાળ ગુજરાત!
જ્યાં જ્યાં બોલાતી ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં ગુર્જરીની મહોલાત!
ઉત્તર દક્ષિણ પૂર્વ કે પશ્ચિમ, જ્યાં ગુર્જરના વાસ;
સૂર્ય તણાં કિરણો દોડે ત્યાં, સૂર્ય તણો જ પ્રકાશ.
જેની ઉષા હસે હેલાતી, તેનાં તેજ પ્રફુલ્લ પ્રભાત;
જ્યાં જ્યાં વસે એક ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં સદાકાળ ગુજરાત!
ગુર્જર વાણી, ગુર્જર લહાણી, ગુર્જર શાણી રીત;
જંગલમાં પણ મંગલ કરતી, ગુર્જર ઉદ્યમ પ્રીત.
જેને ઉર ગુજરાત હુલાતી, તેને સુરવન તુલ્ય મિરાત;
જ્યાં જ્યાં વસે એક ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં સદાકાળ ગુજરાત!
કૃષ્ણ દયાનંદ દાદા કેરી પુણ્ય વિરલ રસ ભોમ;
ખંડ ખંડ જઈ ઝૂઝે ગર્વે કોણ જાત ને કોમ.
ગુર્જર ભરતી ઊછળે છાતી ત્યાં રહે ગરજી ગુર્જર માત;
જ્યાં જ્યાં વસે એક ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં સદાકાળ ગુજરાત!
અણકીધાં કરવાના કોડે, અધૂરાં પૂરાં થાય;
સ્નેહ, શૌર્ય ને સત્ય તણા ઉર, વૈભવ રાસ રચાય.
જય જય જન્મ સફળ ગુજરાતી, જય જય ધન્ય અદલ ગુજરાત!
જ્યાં જ્યાં વસે એક ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં સદાકાળ ગુજરાત!
મારા વિના જીવ તારો કચવાતો નથી?
હવે તો મારા થી હુ સચવાતો નથી.,
મારે તો જાગરન આ રોજ નુ થયુ,
મારા સમ વારો મારો-તારો નથી?
આમ અન્જાન બની તુ કેમ તડપાવે?
ઇશારો આન્ખ નો સંભળાતો નથી?
આ ગરમી ની મોસમ ને ઠન્ડા શ્વાસો,
મારા પર અન્યાય તારો સારો નથી.
લે વાત મોકલુ સપનેય મિલન ની,
કહેશે તુ બસ હવે શરમાતો નથી?
બાપલા
બાપા બાપુજી કે વદુ પપ્પા ડેડી
આદર મોભાના જગે સાચા અધિકારી
કૌવતના વટવૃક્ષ સમ બાપલો ઉપકારી
નમીએ પિતા , તમે પુનીત સુખકારી
પિતૃ વંદના
ઘડવૈયાએ હેતે ઘડ્યા એવા ઘટ
પિતાએ પરખાવી પ્રભુતા પૃથ્વી પટ
દિધા જગે તમે વટવૃક્ષ સમ ધામા
સંસારને સંવારી આપ્યા મહા વિસામા
દિધી હૂંફ સંતાનને કવચ થઈ સંગે
સંસારી ઉપવન મહેંકાવ્યા રે ઉમંગે
મોભ ઘરના તમે ઝીલતા સર્વ ભાર
ગિરિ સમ પિતાએ દીધા સુખ અપાર
દર્શન શ્રીફળ સમ લાગ્યા મન ભાવન
નથી રુક્ષ, ભીંજવતા દઈ સ્નેહ પાવન
પરમ ઉપકારી છે તમ ગરજતી વર્ષા
દેવ અધિષ્ઠાતા પૂરતા સઘળી આશા
પ્રભુ ઉપહારની મળી પિતૃ પ્રસાદી
ઝાઝા ઝુહાર,સદા વરસાવી આબાદી
સંતાનના સંબંધો અજવાળશું એવા
નમશું પિતાને થઈ રામસીતા જેવા
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
પ્રગટ દેવ
પરબ્રહ્મ પરમેશ્વરે જગતને આપેલું અણમોલ નઝરાણું એટલે
પ્રત્યક્ષ દેવ માતાપિતા.આજ ભાવ શ્રી પ્રિયકાન્ત મણિયારની
,’આ નભ ઝૂક્યું તે કાનજી’ ની રચના સાથે રમ્યા અને
માતપિતાનું ઋણ સ્વીકારતાં આ કવન ગૂંજ્યું.
પ્રગટ દેવ
આ પૂષ્પ ખીલ્યું તે પિતાજી
ને સુગંધી તે માતારે
આ ઊંચા પહાડ તે પિતાજી
ને સરવાણી તે માતારે
આ અષાઢ ગાજ્યા તે પિતાજી
ને ધરતી મ્હેંકે તે માતા રે
આ સાગર ઉછળે તે પિતાજી
ને ભીંની રેત તે માતા રે
આ ત્રિપુંડ તાણ્યું તે પિતાજી
ને ચંદન લેપ તે માતા રે
આ કવચ કૌવત તે પિતાજી
ને મમતા ઢળી તે માતા રે
આ ઢોલ વાગ્યું તે પિતાજી
ને શરણાયું તે માતા રે
આ ધ્રુવ તારો તે પિતાજી
ને અચળ પદ તે માતા રે
આ પ્રગટ દેવ તે પિતાજી
ને પ્રભુ પ્યાર તે માતા રે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
વાત નિરાલી આભાસી
આભ ધરાના મિલન ક્ષિતિજે
દિઠા અમે તો આભાસી
રમે ચાંદલો મસ્ત ગગને
ને જળ દર્શને એ આભાસી
પ્રભુ સહવાસી ને સંગે એ સહ પ્રવાસી
ન સમજાતું તોયે શું છે આભાસી
ઝીલે જલધારો રવિ કિરણો
ને રમે મેઘધનુષ વ્યોમે આભાસી
સાત રંગો ઘૂમે ચગડોળે
ને ખીલતા શ્વેત રંગ તે આભાસી
નથી સમજાતું કેમ રમે આ આભાસી
સાવજ ગરજે ગિરિ કંદરાએ
ને જોશીલો પડઘો ગૂંજે આભાસી
રણ મધ્યે લહરે સરોવર
ને દીઠી મૃગજળ માયા આભાસી
નથી સમજાતું ક્યાં છૂપાયું આ આભાસી
હું ઉભો આયના સમક્ષ
ને મુજ દર્શન તે આભાસી
સકારણ આવે સ્વપ્નો કવિને
ને જાગ્યા તો કહે છે આભાસી
વાત નિરાલી તારી કેમ ઉકેલું હું આભાસી
નથી સમજાતું શું છે ભાઈ આ આભાસી
હરિ સમાણો કણકણમાં સઘળે
તોય જગ માયા મહા આભાસી
વાહ ખેલૈયા ખેલ નિરાલા
ભ્રાંત દૃષ્ટિની જાળ ગૂંથી છે આભાસી
ફૂંક મારી તો બંસરી બોલી
શ્વાસ રુક્યો તો સઘળે સઘળું આભાસી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
This is nice site.
So, I like to send my poem to this site.
This is one of my motivational poems..
Munjai jaye che mushkilo amne malya pachi,
hanfi jaye che nadtaro amne nadya pachi.
Hoye zor tofano nu,
k aandhio ni aavan jaavan hoye.
Paami jaie chiye manzilo,
Paano chadya pachi.
Kone ahi che parwah,
Antaro ni k Adchano ni.
Rokata nathi kadam kadi,
Rasto jadya pachi.
Bharti ane oat ni jem che,
Parinamo ni shrunkhla.
Dekhai aave josh ahi,
Moko malya pachi.
che khel aato,
Khunt,khevna ane khamir no.
jann thaashe jagat ne Vipul,
Padado padya pachi.
Munjai jayee che mushkilo,
Amne malya pachi.
ચાહતનો હીંચકો
સામે ઉભો છે પ્યાર તારો ફૂટડો
શાને નીકળે છે શોધવાને પુષ્પ
બોલને હસતા હોઠે બે શબ્દ મીઠડા
ખુદ મ્હેંકશે થઈ મનગમતું પુષ્પ
સામે છલકે છે સ્નેહ તારો રુપલો
શાને નીકળે છે શોધવાને ચાંદ
વહાવને ઉરેથી બળુકા બે બોલડા
ખુદ ઝૂમશે થઈ પૂનમનો ચાંદ
સામે ટહૂંકે છે પ્રેમનો રે મોરલો
શાને જુએ છે મેઘલાની વાટ
દેને ઢાળ શબ્દ સરવાણી ને રમતા
ખુદ વહેશે લહેરાશે સાગર ને પાર
જોને ઢૂંઢે આ જગ ચાહત હીંચકો
ને મથે ચીતરવા રંગરંગી ભાત
પ્રગટાવ ને મન ગોખે સમર્પણ દીવડા
ને ભાળ સ્વયં અજવાળી જાત
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
હરિના ઉત્સવ
રઢિયાળી રાત ,સજતી શણગાર,ટમટમે તારલાની ભાત
ધુમ્મર ચાલે,મહાલતી વહાલે,વરઘોડાની વરણાગી ચાલ
ઓવરણાંએ હરખ્યું પ્રભાત અંતર મંદિરીએ
હરિ નિત ભાળું ઉત્સવ તારા આંગણીયે
ચાંદનીના ચંદરવે સાગરનાં શમણાંએ,ઊછળતો નૃત્યોનો નાદ
મોંઘેરાં મોતીનો થાળ ભરીને , ગજવોરે શંખોના સાદ
અવની અંબરના મધુરા મેળ અમે માણીએ
હરિ નિત ભાળું ઉત્સવ તારા આંગણીયે
વીજના હાર હીરલે વાદળ દંદુભીએ, આછેરા દેવ તમે ઝૂમજો
ઘેરા નાદે વગડો વંઠાળીને છાતીએ સુસવાટા ના તણાવજો
આવડા હરખે હરજી તાંડવ ના પલાણીએ
હરિ નિત ભાળું ઉત્સવ તારા આંગણીયે
ઝરમર ઝરમર ઝીલીએ અમીને,વ્યોમેથી વરસે રે વહાલ
ખળખળ સાદે સંગીતના તાલે , કુદરત છેડે રે સાજ
પથ્થરમાંથી પ્રગટતા સંગીતે અમે ડોલીએ
હરિ નિત ભાળું ઉત્સવ તારા આંગણીયે
સુમન શણગારે રેશમ ગાલીચે મહેંકતું મઘમઘી જંગલ
ચૈતન્ય ઝીલે આનંદ મંગલ ને ઊછાળે ઉમંગ અનંગ
ભાવ નજરિયે અંતરમાં આશરો ઝીલીએ
હરિ નિત ભાળું ઉત્સવ તારા આંગણીયે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
આપણા દેશ મા બહુ બધા યુવાન લોકો વિદેશ મા ભણવા જાય છે , ને ત્યાની દુનિયા જોઈ ને ત્યા જ રહેવા ના સપના જુવે છે, પણ પછિ તેને ત્યાનિ દુનિયા ની હકિકત ખબર પડે છે , ત્યારે તેને દર્દ થાય છે, ત્યા તેના પર થતા હુમલા, અપમાન થી તેને ખબર પડે છે કે મારુ વતન બહુ સારુ હતુ અને પછિ તે ફરિ મોકો શોધી અહિ આવાવા મથે છે……………
“ફરિ એ સાન્જ સામે નઝર દોડી ગઈ,
લાગ્યુ મારા જ વતન ની ધૂળ મને છોડી ગઈ,
ચાહી તી સ્વપ્ન મા જે જે રન્ગીન દુનિયા,
એ જ આભાસી દુનિયા મને રોળી ગઈ,
પડ્યો તો ખુશી ની લહેર મા મારા વતન મા ,
પણ ખોટિ લાલસા કાદવ મા મને બોળી ગઈ,
નિકળી જવુ છે બસ હવે તો અહી થી એક વાર ,
સમજી લઈશુ કે સાચી વાત થોડી મોડી થઈ” ………vivek tank
વ્યવહાર છે
રમાડો જો તલવાર તો સદા ઘાવ છે
તણખતા વેરઝેરના એ વ્યવહાર છે
શાખાએ જો ખીલે પુષ્પ તો મહા પ્યાર છે
મહેંકતી મધુરપના એ વ્યવહાર છે
ચાંદ છે તો ચાંદનીના સરપાવ છે
કેવા શીતળ પ્રકૃતિના આ વ્યવહાર છે
મેઘ છે તો સદા ભીંના ઉપહાર છે
મા ધરતીના કેવા લીલુડા વ્યવહાર છે
છે અષાઢી પૂનમ ને પુનિત ગુરુ ચરણ
પરખ પ્રભુની એ આતમનો વ્યવહાર છે
કરુણા ભર્યા જો ભાવ માનવ ઉર છે
‘આકાશદીપ’ એજ તીર્થંકરના વ્યવહાર છે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
સબંધો આપણાની ડાળખી બટકી રહી છે
ન જાણે વાત શા મુદ્દા ઉપર વટકી રહી છે
અમે તો પહાડને પણ કહી દીધું રસ્તો કરી દે
સવારી શી ખબર કઈ કેડીએ અટકી રહી છે
ઉડે જો ઝુલ્ફ સહેજે પણ, કરૂં દિદાર તારા
હવામાં ક્યારની એ પળ હજુ લટકી રહી છે
ન રાખું જામ હાથોમાં, તને સઝદા કરૂં જો
અમારી એજ દિલદારી તને ખટકી રહી છે
હજુયે વણફળી ઇચ્છાની રાધા ગોકુળોમાં
બિચારી ગાય થઈ ગલીઓ મહીં ભટકી રહી છે
સતત શ્વાસોમાં જકડેલી અમારી જીંદગાની
સમયની રેતની માફક હવે છટકી રહી છે
ગલીયે ગલીયે ચૌકે ચૌકે,
રાવણ મળ્યા મોકે મોકે.
કોને વીંધુ કોને તારુ,
રામ મુંજાણા કેટલા મારું.
ન માન માં નું ન આદર પિતાનો,
વાંક દેખાય છે આજની સિતાનો.
સિતા જો ના રોકે તેના કામણ ને,
રોકે કેમ મંદોદરી રાવણને.
ઉપરનું મળે નોકરી એમ કરવી,
ઘરની માંગણીઓ પુરી કેમ કરવી.
સિતા જો ના મુકે રટણ સોનાનું,
લાવે કયાંથી રામ આજ હરણ સોનાનું,
હું ધારું તો એને બધું મળે,
વિચારે સુગ્રીવ એમાં મને શૂં મળે.
હદ ધરતીની લંકાને સીમા છે આસમાનની,
ટુંકી પડે છે બાળવા પુંછ હનુંમાનની.
એની જ કાલ હતી,
એની જ આજ છે.
લવ કુશ રહેજો ચેતતા,
આ રાવણરાજ છે,
આ રાવણરાજ છે,
PRATHAM VARASAAD…
સાથિયા સોડમ તણા આંગણ પુર્યા
લો પ્રથમ વાસાદના પગરણ થયાં
આકરા તાપે ઘટા ઘનઘોર થઈ
આભ ઉપર “હાશ”ના આંધણ મુક્યા
મોં પખાળ્યું, ખેતરે શેઢા સુધી
પાદરે લીલાશના દાતણ ઘસ્યાં
ગર્જના પાડીને મુશળધારથી
મેઘલે દુષ્કાળના મારણ કર્યાં
ધીરને ગંભીરશી સરિતા મહીં
ઉછળ્યાં જાણે હવે બચપણ નર્યાં
તંગ યૌવન ન પલળવાના બધાં
કાગડા થઈને ઉડી કારણ ગયા
ભેદ મનના ને બધાં મતના હવે
એક છત્રીમા મળ્યાં કામણ ભયાં
માનજે તું પાડ ઈશ્વરનો મનુજ
આચર્યા તેં જે નથી, દુ:ષણ ફળ્યાં
મારા શામળા
મારા અંતરમાં ભાવ એવા જાગ્યા રે શામળા
વ્યોમ વિરાટને હિંડોળે હિંચાવું
હીંચકે ઝૂલતા નીરખી મારા શામળા
વસંતને મોકલી ફૂલડે વધાવું
મારા અંતરમાં ભાવ એવા જાગ્યા રે શામળા
ઉંચા ડુંગરિયે દેવને બેસાડું
ડુંગરની ડગરો શણગારું મારા શામળા
આઠે પહોર તને સજાવું
મારા અંતરમાં ભાવ એવા જાગ્યા રે શામળા
તમને સુવર્ણ સિંહાસને પધરાવું
આનંદથી ચામર ઢોળું મારા શામળા
ધૂપ દીપ આરતીથી મંગલ વરતાવું
મારા અંતરમાં ભાવ એવા જાગ્યા રે શામળા
તમને ગુલાબોની સેજે સુંવાડું
મઘમઘતા અત્તર છંટાવું મારા શામળા
નારદજીને બોલાવી વીણા વગડાવું
મારા અંતરમાં ભાવ એવા જાગ્યા રે શામળા
જીવડો હરિ શરણમાં રમાડું
ભાવ ઝૂલે ભગવાનને હસાડું મારા શામળા
વ્રજનાં મધુરાં માખણ જમાડું
મારા અંતરમાં ભાવ એવા જાગ્યા રે શામળા
વ્યોમ વિરાટને હિંડોળે હિંચાવું
જીવડો હરિ શરણમાં રમાડું
જીવડો હરિ શરણમાં રમાડું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
પોતાના શહેર કે દેશ થી દુર રહેનાર ને જ્યારે તેની યાદ આવે છે ત્યારે તેના શબ્દો ને કવિતા મા મે વાચા આપી છે…….
“ઝાન્ખુ કેટ્લુય હોય વાદળ વરસાદ ના બુન્દ ની આશ છે,
દૂર ભલે હોય શહેર થી મારા પણ યાદ ખુદ ની પાસ છે,
પહેલા વરસાદ મા કેવા ભીન્જાતા બધા સાથે ,
ભીની માટી ને સુન્ઘી ને કહેતા કેવી મીઠી સુવાસ છે ,
કઈક જોવ અહિ ને સઘળુ ત્યાનુ યાદ આવે,
ભુલી પણ કેમ શકુ એ , લીધેલા હવા મા એની સ્વાસ છે ,
થાય ઘણી વાર કે દોડી જવુ ફરિ એ રસ્તે,
અહી તો જિવતો દેહ પણ ખુદ “લાશ” છે …
-vivek tank
પોતાના શહેર કે દેશ થી દુર રહેનાર ને જ્યારે તેની યાદ આવે છે ત્યારે તેના શબ્દો ને કવિતા મા મે વાચા આપી છે…….
“ઝાન્ખુ કેટ્લુય હોય વાદળ વરસાદ ના બુન્દ ની આશ છે,
દૂર ભલે હોય શહેર થી મારા પણ યાદ ખુદ ની પાસ છે,
પહેલા વરસાદ મા કેવા ભીન્જાતા બધા સાથે ,
ભીની માટી ને સુન્ઘી ને કહેતા કેવી મીઠી સુવાસ છે ,
કઈક જોવ અહિ ને સઘળુ ત્યાનુ યાદ આવે,
ભુલી પણ કેમ શકુ એ , લીધેલા હવા મા એની સ્વાસ છે ,
થાય ઘણી વાર કે દોડી જવુ ફરિ એ રસ્તે,
અહી તો જિવતો દેહ પણ ખુદ “લાશ” છે …
– vivek
તરુ આપણું સહિયારું
ડાળે બેસી પંખી ટહૂંક્યું
ધરતી તારી ગગન અમારું
પણ ભલું તરુ આપણું સહિયારું
ફરફર ફરકે પર્ણ સજીલાં
છેડંત અનીલ ગીત મજાંનાં
શોભે રતુંબલ લઈ હીંચોળાં
ભૂલશું કહેવાનું ભલા મારુંતારું
મહાદાતા તરુ આપણું સહિયારું
અમ વનપંખીનો આશરો મોટો
બાંધ હવેલી,તું મળે ના જોટો
ભરી હરખ, ગહે સંતાનો પલશું
લીલુંડું નવલું અનઘ રુપાળું
માવતર તરુ આપણું સહિયારું
ૠતુઋતુ ના કામણ ખીલતા
ખાટા મીઠા ફળો મ્હેંકતા
આવ નીરખ મંગલ રુંપાળું
અર્પે વિસામો કરુણાથી છલકતું
અન્નકૂટ તરુ આપણું સહિયારું
ગગન ગોખથી વહેતી ધારા
લીલાછમ હરખે ડુંગર ક્યારા
શોભંત વનમાળે રુપલું સુંવાળું
સવાયા સંતસા ધરે નઝરાણું
જગદાધાર તરુ આપણું સહિયારું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
આજે માણસ બહુ બદલાઈ ગયો છે….તેના સ્વભાવ માબહુ પરિવર્તન થવા લાગ્યુ છે,..ત્યારે એ માનવી પર મારા શબ્દો
” આ માનવી સાવ “સાન્કડો” થઈ ગયો,
પ્રેમ ના તત્વ થી સાવ “અજાણ” રહી ગયો,
પરસ્પર કેવો દમ ઘુટીએ છીએ સાથ મા રહી,
તોયે સ્વાર્થ મા ખુદ ના એ સાવ ” વાન્કડો” થઈ ગયો,
” બાન્ધી મુઠી લાખ ની” રાખીએ તોયે કેવુ સારુ હોય,
પણ બાહ્ય વર્તન મા જ એ સાવ ” આકરો” થઈ ગયો,
વર્ષો થોડા વીતી ગયા ને વર્ષો થોડા વીતી જશે,
એવી ખોટી માન્યતા મા એ સાવ ” પાન્ગળો” થઈ ગયો,
પણ માન થોડુ બદલાય હાલ મા આપણા અહિ,
” વિવેક ” હુ તો વાત થી જ એની સાવ ” રાન્કડો ” થઈ ગયો..
-vivek tank (jnd)
વગડાનું સંગીત
મસ્ત મોજીલું પંખી ઊડી
ગગને ગાતું ગીત
આવને છોડી મહેલ માનવી
સાંભળવા વગડાનું સંગીત
ખીલે ઊષા કૂકડો બોલે
પ્રભાતે પ્રગટે પ્રીત
હાલને મનવા દામોદર ઘાટે
ભૂલશે , ચકરાવો ચીત્ત
માણ મધુરી મનગમતી વગડાની આ પ્રીત
આવને ભેરુ સાંભળીએ આ વગડાનું સંગીત
અનીલ લહરે લતા ઝૂલે
પુષ્પ દલોના મીત
પતંગ પરાગ પાવન પ્રેમે
વગડો વહેંચે ખીર
છલક છબીલ છબીલા તમે ઝીલી વગડાનાં ગીત
આવને ભેરુ સાંભળએ આ વગડાનાં સંગીત
આંબા ડાળે કોયલ ટહુંકે
છૂપંત છબીલી નીત
બાંધ હીંચકો મનવા ડાળે
પવન પલાણે પ્રીત
મંજુલ મંજૂલ મંજરીઓ મહેંકે થઈને મીત
આવને ભેરુ સાંભળીએ આ વગડાનું સંગીત
કાનો રાધા ગોપ ગોપીઓ
માધવ માખણ મનમીત
નાચંત મોરલા કરી ટહુંકારા
રાસ બંસરી પ્રીત
આવને દોડી ,છોડી મહેલ માનવી
સાંભળીએ આ વગડાનું સંગીત(2)
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ગંગા બને
અંતર દ્રવે ને ભાવે અશ્રુ ઝરે
હિમાલયે એજ જળ ગંગા બને
દો દરજ્જો આદર ભર્યો માતનો
છોડી સ્વર્ગ મંદાકિની ગંગા બને
ઊર્મિઓ માતની ખોળે શીશુ ઝીલે
હેત ધારા મમતાની ગંગા બને
દો યશવંતી શહિદી માતભોમને
રક્ત ધારા સમર્પણની ગંગા બને
છે જો પુનિત દલડાં ન્યોછાવરાં
ચાહને પંથે પ્રેમની ગંગા બને
ૐ ભાવે નમું ગંગોત્રી જન્મભૂમિને
શ્રધ્ધા સુમને ‘દીપની ગંગા બને
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
આ વગડાનો છોડ
ગૃહ મંદિરે ફૂલ છાબ ધરીને,બેઠો પ્રભુને દ્વાર
વંદુ ચરણે પુષ્પ સમર્પી,હરખે અંતર અપાર
પ્રસન્ન ચીત્તે ભાવ ભરીને, થઈ ગર્વિલો ગાઉં
ધૂપ દીપથી મંગલ શક્તિને, કેવો હું વધાવું
જોડાયા તારને થયો ઝણઝણાટ ,અંતરયામી બોલ્યો
ભક્ત મારા જા, પૂછ છોડને,કેમકરી ખીલવ્યાં ફૂલો?
ખૂલ્લા દેહે ઝીલ્યાં છોડવે, બહું થંડી બહું તાપ
ત્રિવિધ તાપે તપિયાં ત્યારે,આ ફૂલડાં આવ્યાં પાસ
બોલ હવે મોટો તું છે કે આ વગડાનો છોડ?
ને હાથ જોડી હું શરમાયો, સુણી પ્રભુનો તોડ
જય જવાન જય કિસાનને આજ વંદતો દાસ
મહેંકાવી જીવનચર્યાથી જઈશ પ્રભુની પાસ
દિધી દાતાએ શક્તિ તનમને, ઉપકારી બડભાગી
ધરી નિઃસ્વાર્થ શ્રમ સુગંધ ,થાશું પ્રભુ ચરણે યશભાગી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
AA SHIT LAHER NI SATHE VAATO THODI THODI KARIYE
CHAL SURAJ NE CHAYE BESI MANGAMTU KAI KARIYE…
AA SHIT LAHER NI
KHULA MAN NA DARWAJE THI EK BIJA NE MALIYE
VAHETI HAVA NA SPARSHE SPARSHE ROM ROM OGALIYE
ROJ SAVARE PRASRI JATI BHINI BHINASH SAGHLE
CHAL AAPNE SATHE MALI NE ZAKAL ZAKAL RAMIYE
AA SHIT LAHER…
FULO NO DARBAR BHARSHE KANTAO NI MAHEFIL
UPVAN MA GASHE GEET MAZANA AJ AAPNA BE DIL
GHAR OSRI FALYU SHERI SAUNE BHULAVI DAIE
CHANU CHAPNU KOI JUVE NA CHAL CHUPAI JAIYE
AA SHIT LAHER….
is diniya me logo ko palme badalte hue mine dekha hi,
pal bhar ka saath de k haath chudate hue mine dekha hi,
kayi baar subah ki apne takiye ko gila mine dekha hi,
wo kahete the hum na jee sakenge tum bin…
magar aaj unhi ko khushiyo k samandar me nahate hue mine dekha hi,
akele pan ka ahessas kya hota hi wo kya jaane..?
apne aap ko aaj hum ne baazar me neelam hote bue dekha hi,
is diniya me logo ko palme badalte hue mine dekha hi.
bahuj sarash aa prayas che nana kavilok ne aagar lav vano…thanks
હેતે રમાડ્યો ગોપલો
એય ગોકુલ તારું કેવું રે ભાગ્ય બલવાન
નારાયણ નાથ પધાર્યા તારે આંગણે થઈ મહેમાન
ભક્તિ તમારી ભાળી ભગવાને પરમ પ્રતાપી સરતાજ
પારણે આવી પોઢ્યો પરમેશ્વર, ઝુલાવે જશોદા માત
એય ગોકુલ તારું…..
નિષ્કપટ મનડાં દેખી તમારાં,માખણ ચોરે સંગાથ
ભોળાની સાથે ભોળો અમારો,ગાયો ચારે નંદલાલ
એય ગોકુલ તારું…
લાલા લાલાની રટ ગમે ને ,હરખે કપાળું કિરતાર
માતા જશોદાના વહાલે વીંધાણો,થાંભલિયે બંધાયો દાતાર
એય ગોકુલ તારું…
અનંત જન્મોના પુણ્યે પામીયા, પ્રગટ પ્રભુનો પ્યાર
રાધેની બંસરીના નાદે ખૂલ્યાં,વ્રજ વન્દાવન ભાગ્ય
એય ગોકુલ તારું…
લેણદેણથી ના તોલાતો, મારો કામણગારો કાન
યમુના ઘાટે વહાલો વરસાવે, સ્નેહ સુધાનાં પાન
એય ગોકુલ તારું….
ધન્ય ધન્ય ગાય ગોપીઓ ઘેલી,હેતે રમાડ્યો ગોપાલ
જશોદાના લાલ જગના વહાલા, થાઓ ફરી મહેમાન
એય ગોકુલ તારું કેવું રે ભાગ્ય બલવાન
નારાયણ નાથ પધાર્યા તારે આંગણે થઈ મહેમાન
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
* *
સમય ને સઘળુ માન અહી આપવુ પડે,
ચાલેલુ અન્તરેય કોક દી’ માપવુ પડે,
રાખવી હોય ગઝલ ને જીવતી જો પાન મા,
તો કલમ મા શાહી નુ ટીપુ નાખવુ પડે,
સબન્ધમા તો કેવી બનાવટ થાય છે અહી,
નામ પણ દોસ્તનુ દુશ્મનમા છાપવુ પડે,
રેખાઓ હાથની રોજ તો સાથ મા થોડી હોય ?,
વેરાન રણ ધીમા પગલે કાપવુ પડે,
પ્રણય ની ગૂઢ વેદનાઓ જાણવા “વિવેક”,
કાજળ સ્નેહ નુ આન્ખ સાથે ચાંપવુ પડે
– vivek tank
શ્રી ગણેશાય નમઃ
માત પાર્વતિ પિતા મહેશ
વિઘ્નહર્તા ગણનાથ ગણેશ
શુભ સુમંગલ સ્મરણ મીઠા
રિધ્ધિ સિધ્ધિ સહ આજ દીઠા
સૂરજ દેવ સમ તેજ પ્રભા
આનંદ હિતકારી દેવ સદા
નત મસ્તકે જોડી હાથ
પ્રથમ વંદીએ દેજો સાથ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ગુલાબી ગાલની મોસમ
હજુ છલકે, તમારા સમ
ઝખમ, તારીજ યાદો દે
લગાવે એજ બસ મરહમ
અરીસો કઈ રીતે તોડું
પ્રતિબિંબો જ છે હમદમ
પિછાણું ક્યાં તૃષાને હું ?
અમે પીતા રહ્યા હરદમ
અમારા અસ્તને ગણજો
નવા અજવાસનો ઉદગમ
જીવનમાં વિસામો ના હોય તો જીંદગી
ભાર રુપ લાગવા માંડે છે.
એક નાનકડું બીજ અંકુર બને, વૃક્ષ થાય અને કેવા વિસામા
જગત ને મળે…..
છંદ વિધાન ..ગા ગા ગા લ ગા લ ગા ગા ગાગાગાલ ગાલ ગાગા
વિસામા
જોને કેવું બીજ સંવરતું સ્વપ્નસું વટવૃક્ષે
ને કોમલ અંકુર દે વૃક્ષના છત્ત્રર વિસામા
બાલેન્દુ હું બીજ ઘેલી ઘૂમતી પૂનમ થવાને
રાસે રમતી ચાંદની દે સર્વને અંતર વિસામા
જોને સૂરમાં મગન ચિત્તડું ગૂંથતું સરગમ તાલે
વેણુ નાદે લીન રાધાને હૈયે જંતર વિસામા
વેદના ભરી દૃષ્ટિ સંતની દ્રવતી આ સંસારે
ને કરુણા તું બક્ષતી હૂંફાળા સ્નેહલ વિસામા
જ્યાં પરખાયા પાવન જ્ઞાન ત્યાં પ્રગટતું તીર્થ
ચાલ્યા પાય પરમાર્થે ત્યાં સર્વદા મંગલ વિસામા
જોડાયા ક્ષણક્ષણ તો દિસંત અનંત કાલચક્રે
બૂઝ્યા ‘ દીપ અટકી યાત્રા તો આખર અક્ષર વિસામા
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
જિંદગી ની થોડી ક્ષણ જો સાથ હોત ,
તો તૂ દુર નહી મારી પાસે હોત,
જે ચાહવા ઢંઢોળુ છુ જુની યાદ ને,
તે તારા જ રૂપ ની રોજ ઝાંખી હોત,
ગળગળા સ્વર થી જે વાત નીકળે છે,
એ વાત તારી બહુ સુંવાળી હોત,
રાખુ છુ જેને લોચન મા સંકેલી ને ડર થી,
એ ભીની લાગણીઓ બધી ભારી હોત,
કણસ્યા કરુ છુ જે રાતો મા તારા દર્દ થી,
એ રાત તારા સ્નેહ થી ઢાંકી હોત,
શંકા જો થાત’ તને મારી કલમ ની,
કબરમાંય કવિતાઓ મારી લાશ સાથે દાંટી હોત…
– vivek
વિદાય હંમેશાં લાગણી ભીંની હોયછે.
કન્યા વિદાય અને શ્યામનું ગોકુળ છોડવાના
પ્રસંગો દિલને હચમચાવી જાય છે. આવો
સાથે અનુભવીએ..
અવળા વાયરા વાયા
આ વિરહની વેદનાન શૂળ
કેમ કરી સહેશે ગૉકુળ
રોતી આંખલડીએ દેખાય મને ઝાંખું
શું સાચે જ શ્યામ, જાયછોડી ગોકુળ આખું?
કહી માખણ ચોર કિધી ભૂલ
નહીં માગીએ માખણના મૂલ
દ્રવતું અંતર ને રુંધાયા છે કંઠ
શું સૌનો માધવ, ત્યાગે વૃન્દાવન?
ના સંભળાયે મોરલાના બોલ
ભાંભરવાનું ભૂલી રડે ગૌ
યમુનાજીએ ઘોળી પીધો છે રંગ શામળો
કેમ કરી માનું! છોડે જશોદાનો લાડલો
કેમ કિધી વાતો ઠાલી ઠાલી
કે હું રાધાનો ને રાધા છે મારી
નાથ ચરણો ને આધાર આપી હરખતું
જોને કેવું રડે છે આ કદમ હીબકતું
ઠાલો કહેતો હતો કે હું વૈકુંઠ ને વ્રજનો
આજ દિઠો તને જતો થઈ મતલબનો
કેમ કરી ભૂલશું તારી બંસરીની માયા
હાય! આજ ગોકુળમાં અવળા વાયરા વાયા
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
I need following poem badly, if you can help me, This help need for celebration of 90th birthday.
1. karta jar( spider web) karodio (spider) upper chadva jay, bhoi ( on land) padi gabhrai (scare) ……
2.Poem title:aaj aaj bhai atyare … Meaning all work must be done same day and even NOW with smiling face ( Haste Mukhe…)
Harshad. R.Patel
713-570-8556
ગીત મધુરાં ગુંજ્યાં
નમણે નમણાં નયન મળ્યાં,
મન મોતીડાં મલક્યાં
ગીત મધુરાં ગુંજ્યાં(૨)
ચકરાવો લેતાં ચિત્ત ખળભળ્યું
વહાલ ઉરે લટક્યાં
સ્વપ્ન વસંતે સુમન ખીલ્યાં
ગીત મધુરાં ગુંજ્યાં(૨)
બોલ મીઠડે હોઠ મરક્યા
પંખી કલરવ છલક્યાં
રંગોળી રંગાઈ દીપ પ્રગટ્યા
ગીત મધુરાં ગુંજ્યાં(૨)
હોળી રંગો અંગે પ્રગટ્યા
લાલીએ ગાલ ગોરાયા
ચાંદની ધૂએ આભ અંધારાં
ગીત મધુરાં ગુંજ્યાં(૨)
સ્નેહ ફૂલડાં ઉરે હરખ્યાં
ને ઝાકળ મોતી ઝીલ્યાં
ગીત મધુરાં ગુંજ્યાં (૨)
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ખુલી ગયુ દ્વાર ને હુ નીકળી પડ્યો,
ઠંડી ના માહોલમાંય હુ પીગળી પડ્યો,
દરિયો આવ્યો તો ડૂબાડવા મને,
ઝરણુ માની હુ તરી ગયો,
ક્યાં છે રસ્તો મારી શેરી નો ?,
ખુદ ના ઘર નુ ઠેકાણુ હુ ભુલી ગયો,
અતર લાવ્યો તો મુજને છાંટવા ,
પણ સુગંધ આખા શહેર મા હુ ભરીગયો
રાહ હતી જેની એ તો સામે આવે છે,
લો અંતર થી જ એને હુ મળીગયો.
( કવિતા-ઊર્મિગીત )
– vivek tank
ખુલી ગયુ દ્વાર ને હુ નીકળી પડ્યો,
ઠંડી ના માહોલમાંય હુ પીગળી પડ્યો,
દરિયો આવ્યો તો ડૂબાડવા મને,
ઝરણુ માની હુ તરી ગયો,
ક્યાં છે રસ્તો મારી શેરી નો ?,
ખુદ ના ઘર નુ ઠેકાણુ હુ ભુલી ગયો,
અતર લાવ્યો તો મુજને છાંટવા ,
પણ સુગંધ આખા શહેર મા હુ ભરીગયો
રાહ હતી જેની એ તો સામે આવે છે,
લો અંતર થી જ એને હુ મળીગયો.
( કવિતા-ઊર્મિગીત )
– vivek tank
શ્રાધ્ધ
ભાદરવાના કૃષ્ણ પક્ષે પુનિત ‘ મહાલય’ શ્રાધ્ધ
ને છે ખ્યાત દેવ પૂજા શુક્લ પક્ષે આ દેશ
દઈએ પીંડ દાન અમરકંટક પર્વતે ધરતા ભાવ
સદા વરસે શીશે , પિતૃઓની પ્રીતિ વિશેષ
લઈ ખોબામાં તલ પુષ્પ ને કરું આજ સંકલ્પ
સ્મરું શ્રધ્ધાથી નામ ગોત્ર ને તમ દિવ્ય સ્વરુપ
ત્રિકાળ સ્નાન સંધ્યાથી કરું ભાવે આજ પિતૃ પૂજન
થાય અમારું શ્રાધ્ધ ફળદાયી, કૃપા કરો અમ સ્વજન
જાશું ગંગાજી કે નર્મદાજી તટે કે જાશું સરોવર તીર
ગયા, સિધ્ધપુર સરસ્વતીએ નમી અર્પીએ શ્રધ્ધા તર્પણ નીર
પધારો પિતૃલોકથી પંચમહા યજ્ઞે વિશ્વદેવોને સંગ
ઉતારીએ પિતૃ ઋણ ને પામીએ સંસારે સર્વ આનંદ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
hi,
i m teacher. i m writing short stories,bal jodakna,haiku and 108 sai bhajans. i like to publish it.
hi. i like this web site . i also want to create my blog.
pratham bhajan
pratham bhajan tane arpu.
sai natha, sai natha,
tuj bin nathi koi jivan gatha, jivan gatha.
tamari bhakti na range, hu to pagal thai chhu.
namu chhu hath jodi ne.
sai natha ,sai natha.
jivan ma ketla kasto,
tema thi tuj tate chhe,
tuj bahar kade chhe,
sai natha, sai natha.
from: roshani acharya.
i have 108 sai bhajan which i have created.
i have 108 sai bhajan which i have created.
my e- mail is
racharya2001@yahoo.com.
if any publisher is interested to publish it then mail on this email address.
પરખ પ્રકૃતિ
પરખ ને કેટલી પ્રેમાળ છે આ પ્રકૃતિ
સુધા દેવા ધોઈ ધૂપ તો ચંદ થવાય
ભલે કાદવ કંકર ને કંટકોનો સંગ હોય
પણ ધારે તું જો તો મ્હેંકતું ફૂલ થવાય
ભલે દાબે ધરા ને લાવામાં ધખતી કાય
ઘડે સંજોગો જો કસકસાવી તો હીર થવાય
ઝીલી ખારાશ વિશ્વની ઉરે ના રાંક થાય
દીધા મીઠા મેઘલા તો સદા યશ ગવાયા
રુપ પણ ના મળે મોરનું કે ના રંગ હંસનો
મળે આ મીઠડી વાણી તો કોયલ થવાય
અરે માનવ તું ઊંચેરો મુઠ્ઠી થાયે આજ
નક્કી આ ભૂમિ જ ‘આકાશદીપ’ સ્વર્ગ થાય
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
છંદ.. લગા ગાગાલગા ગાગાલગા ગાગાગાલ
નમસ્તે,
હ્રદય ની ભાવનાઓ ને શબ્દો રૂપે રજુ કરવા ની કોશિશ કરી છે.
મારા શબ્દો આપની લાગણીઓ ને પણ સ્પર્શતા લાગશે એવી આશા.
અહીં થોડી ત્રિપદીઓ અને રચનાઓ રજૂ કરી છે.
આપ મારા બ્લોગ ની મુલાકાત લઈ ને બીજી રચનાઓ વાચી શકો છો.
http://antrang.gujaratiblogs.com
આભાર.
-મનીષા
ત્રીપદી:-
વેદના ને વલૂરતાં,ઉઝરડાઈ ગઈ જીંદગી.
દર્દ ની ખાઈ ને પૂરવા માં,તરડાઈ ગઈ જીંદગી.
એક ડગલું જ અમે તો હજુ માંડ્યું’તું,ન જાણે ક્યાં ફંટાઈ ગઈ જીંદગી?
-રચના:-મનીષા
**********
ધનવંતરી પણ કળી ના શકે એવું,
દરદ ભંડારી ને બેઠા છીએ.
કોઇ ની સડક ક્યાથી બનીએ?
ખુદ ની રાહ ભુલી ને બેઠા છીએ.
એક અશ્રુ નું કારણ ના પૂછો,
ભીતર પુરો દરિયો સમાવી ને બેઠા છીએ.
રચના:-મનીષા
*********
ત્રિપદી:-
સ્મરણોં ની છે ના કોઇ નિતીમત્ત,
ના થતી મોસમ ની જેમ એની અવરજવર,
થઇ સમય એતો સાથે ચાલ્યા કરે છે અવિરત…
રચના:-મનીષા
*********
ત્રિપદી:-
તારી રાહ જોવા મા આંખો અમારી ચાતક બની,
પલ પલ ને દૂર હડસેલતા રહ્યા.
અને હર પલ અમને જાણે સદી જેવી લાગી…
રચના:-મનીષા
જીવનપંથ પથરાળ
હરિ તમે ,દેજો અમને ઓથ,
વહાલું તારું શરણું ને સંગાથ
સમય આવે,કરજો રે સાવધાન
અમારી અધૂરી ના રહે આશ
ગાડું મારું હાલક ડોલક થાય
હરિ દીઠો , જીવન પંથ પથરાળ
ટમટમ્યા, શ્રધ્ધા દીવડા અણમોલ
માગું હરિ, જીવન ઝગમગ સમતોલ
જીવન મારું, દોડે અધ્ધર તાલ
રાતલડી લાંબી લાગે રે સરકાર
હરિતમે, હંકારો નૈયા મઝધાર
તારા વિણ દીઠો ના આધાર
ના માગું તારલિયાની ભાત
માગું એક ચાંદલિયો સરતાજ
હરિ મારે, પામવો પૂર્ણ પ્રકાશ
ઝાલી હાથ,પહોંચાડજો મંગલ ધામ
હરિ જોઉં, ઉષાની આયખે વાટ
ઉલેચવાં અંધારાં આ અવતાર
હરિ મારે, હૈયે પ્રગટ્યા ભાવ
ફૂલડે વધાવી નમીએ રે કિરતાર
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
શબ્દના ભાથાના, જો કે તીર છે
હર ગઝલ મારી, અલગ તાસીર છે
દોસ્ત ડૂબકી મારશો તો જાણશો
કેટલા ઊંડા અમારાં નીર છે
આયનો સામી દિવાલે કંઈ નથી
પળ-પળે બદલાય જે, તસવીર છે
નફરતી નામાવલી શોભાવવી
આપણી તો એજ બસ તકદીર છે
કેમ જાણે લાગતું કે દુ:ખ બધાં
તું સતત પૂર્યા કરે એ ચીર છે
કો’ક કહેતું મીર શું માર્યો તમે
કો’ક એવું પણ કહે, તું મીર છે
બાવડાં ઉપર હતી શ્રધ્ધા અડગ
એજ મારા ઓલીયા, ને પીર છે
ના અનુભવ કબ્રનો અમને કદી
એટલે ચહેરો જરા ગંભીર છે
એક છોકરો એક છોકરીને પહેલી વાર જુવે છે, તેના પર ફિદા થઈ જાય છે, થોડ જ સમય માં તેની બધી આદત જાણી લે છે, અને પહેલી નજર નો કહેવાતો પ્રેમ થઈ જાય છે. પણ પછી ખબર પડે છે કે તે છોકરી તો કોઇ બીજા શહેર ની છે, એટ્લે પેલો છોકરો તેને શોધવા તેના શહેર માં જાય છે, એક મુસાફર બની………..ત્યારે આ કાવ્ય આકાર લે છે………….!!!!!
એ ક્યારેક તો મળી જશે એવા ખયાલ માં છુ,
એના જ શહેરમાં બની મુસાફર પ્રવાસમાં છુ,
મારી સુગંધનો અંદાજ થોડો એ કાઢી શકશે,
કેટલાય દિવસથી બની અતર એના સ્વાસમાં છુ,
એક નિશાની મળે એની તોયે બહુ થઈ પડશે,
પગલા ક્યાં હશે ધૂળમાં એના, એ વિચારમાં છુ,
તરસ ના છીપાય મ્રુગજળથી એ તો ખબર છે,
તોયે લઈ ક્ટોરો હાથમાં , એની આશમાં છુ.
- vivek tank
પારસમણિ
શાસ્ત્ર કહે મા કામધેનુ સર્વ ઈચ્છાપૂર્તિ કરે
કલ્પવૃક્ષે માગીએ તો મનવાંચ્છિત ફળ મળે
સ્પર્શે પારસમણિ લોહને તો સુવર્ણ થઈ ઝળહળે
શોધું જગે ભમીભમી, આવો પારસમણિ ક્યાં મળે?
પારસ ,પારસ-પીપળી કેવા સુંદર શબ્દ ઉરે રમે
ક્યારે કિરતારની કૃપા ઠરે ને આ બધું આવી મળે
ત્યાં તો મંદિરે થયો ઘંટારવ, અજબ ચેતના પૂરતો
શ્રધ્ધાથી દર્શન કરતાં હું ધ્યાન પ્રભુનું ધરી રહ્યો
ઋષિ વાલ્મીકિ વદેઃ હતો હું વને રઝળતો વાલિયો
નારદજીએ દીધો જાપ અને રામમય જીવન ભયો
પ્રભુ નામ છે પારસમણિ , નીરખને મારી જિંદગી
ઘડાઈ પથ્થર ઊભો સામે , સ્વયં આજ પ્રભુ બની
સંત કોટી થઈ આ જીવ જો પ્રભુ ચરણમાં રમે
તું જ છે એ પારસમણિ , યુગોયુગોને પળટી શકે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ઈદ નિમિતે હિન્દુ- મુસ્લિમ ની એક્તા રૂપ આ કાવ્ય હુ મારા બ્લોગ પર મુકુ છુ…..
ધર્મો ના નામે માણસે કેટલીયે દિશાઓ બદલી,
એક ચાંદને લઈ હાથ કેટલીયે નીશાઓ બદલી,
હુ મુસ્લિમ ને ઈદ મુબારક , તુ હિન્દુ ને સાલ મુબારક,
પછી તો જુઓ આખી પ્રભાત બદલી,
મારી લાશ દટાઈ કબરમાં ને તુ સળગ્યો ચિતા ઉપર,
છેલ્લે તો વાત અટકી મૌત ના મુદા ઉપર,
મંદિર કહી ઇશ્વર સ્થાપ્યા, મસ્જીદ બની તો ખુદા પધાર્યા,
ખાલી જગાના નામે ઇશ ની સીમાઓ બદલી,
ચાહ્યુ એણે જે નમાઝ માં, માંગ્યુ મે એ આરત ના અવાજમાં,
ખાલી દુવા માંગવાની પ્રથાઓ બદલી,
ભલે ચિતર્યુ ધર્મનુ ચિત્ર અલગ,
પણ પકડી હાથ તૂ હવે પરસ્પર વળગ,
ધર્મના નામે માણસ ના આવા ભેદ શાં ?,
માનવ બની માનવતા રાખીએ આવા ખેદ શાં ?
– vivek tank
નોરતાં
નવલાં નોરતાં ને નવલી છે રાત
ગરબે ઘૂમે આજ ભવાની માત
દઈ દઈ તાળી આજ ગાઓને રાજ
નવ નવ દેવીઓનાં દર્શનની રાત
આવ્યાં આવ્યાં માનાં નોરતાં રે લોલ
નવલે નોરતે ધબૂકિયાં રે ઢોલ
ઘૂમો ગરબે ને દો તાળી રે લોલ
કુમકુમ પગલે માડી પધારિયા રે લોલ…આવ્યાં આવ્યાં..
જામ્યા જામ્યા ગઢ પાવાએ તાલ
સૂણો સૂણો ઝાંઝરના ઝણકાર
હોમ હવન ને ભક્તિના નાદ
માના દર્શને થયા સુખિયા રે લોલ…આવ્યાં આવ્યાં..
રમે રમે લાલ કુકડાની જોડ
ચાચરના ચોકે મા બહુચરના બોલ
ઊડે ઊડે ગુલાલો ની છોળ
ગબ્બરે હીંચે માડી અંબિકા રે લોલ
ગઢ કાંગરે થી (૨) ટહુકિયા મોરલા રે લોલ …આવ્યાં આવ્યાં…
ચૂંદડીમાં ચમક્યા આભલા રે લોલ
મંગલ વરતે માને દીવડે રે લોલ
આવ્યાં આવ્યાં માનાં નોરતાં રે લોલ
નવલાં નોરતે ધબૂકિયાં રે ઢોલ…ધબૂકિયાં રે ઢોલ(૨)
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
રંગ ભરી રમશું રાસ
રંગ ભરી રમશું રાસ, સહિયર મોરી
રંગ ભરી રમશું રાસ
રાધા રાણી ને રમાડે કામણગારો કાન
બંસરીના નાદે ઘેલું ગોકુળિયું ગામ
સહિયરમોરી,મીઠડી કરશું વાત(૨)
હાલોને રંગભરી રમીએ રાસ
ગોવાળ ગોકુળના હાંકે ગાવલડી
ગોપીઓ છલકાવે વહાલ
ઢોલીડા જમાવે તાલીઓના તાલ
સહિયરમોરી,ચાંદની ચમકી આકાશ(૨)
હાલોને રંગભરી રમીએ રાસ
શોભતા મોર પીંછે મનમોહનજી
ખળખળ વહે યમુનાજીની ધાર
ચૂંદડીએ ચમકે તારલાની ભાત
સહિયરમોરી,શરમાવે શામળના સાથ(૨)
હાલોને રંગભરી રમીએ રાસ
ભાવે રમાડે દિલડાં હરખાવે
નટખટ નંદજીનો લાલ
ઝીલે ગોપીઓનાં ભીંના વહાલ
સહિયરમોરી, ઝાંઝરીના રણકે નાદ(૨)
હાલોને રંગભરી રમીએ રાસ
પ્રભુ સંગ ઝૂમે ભક્તોના ભાવ
સહિયરમોરી,રાધાજી છલકાવે લાડ
હાલો હાલો રંગભરી રમીએ રાસ(૨)
સહિયરમોરી,રંગભરી રમીએ રાસ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
DADA DADI NI ICHHAAA….
ચાલો વ્હાલા બચપણ પાછું દત્તક લઈએ
ઢીંગલા ઢીંગલી થઈને બન્ને ગમ્મત કરીએ
દંભી ચહેરા ફોડી નાખી, ઉપર છલ્લા
ભીતર ભીની લાગણીઓને દસ્તક દઈએ
ઘડપણ વિત્યું, વહાલ વિનાનુ કોરે કોરૂં
વ્હાલા થઈને દાદાજીના, ખિલખિલ હસીએ
અમથું અમથું માળા જપ જપ કરવા કરતાં
ગિલ્લી દંડા, પાંચીકાની રમ્મત રમીએ
ગાડી , એસી, બંગલાઓના મુંઝારેથી
ખુલ્લ પગલે, ઠેસ લગાવી પાદર ફરીએ
વસિયતનામા, હુંડી , સઘળા ચેક મુકીને
પાટી ઉપર ધ્રુજતે હાથે મમ્મમ લખીએ..!!
ઘરડાં ઘરથી વાયા વૈંકુઠ દોડ લગાવી
પાપા પગલી કરવા જલદી પાછા વળીએ
રમીએ રાસ
દીઠો એક ચાંદલિયો રમતો આભ
બીજો ચાંદલિયો રમે સરોવર પાળ
આવો ને ભેરુ રંગે રમીએ રાસ
મને ગમે એક ફુમતું તારે પાઘ
એના સંગે રમતી મારી આંખ
આવોને સખીઓ ગરબે ઘૂમીએ આજ
મારા મહેલે ઝૂલે હાથીડાની હાર
જુએ મારા હૃદયાની રાણીની વાટ
આવોને ભેરુ રમીએ રંગે રાસ
એક પતંગ ઊડે ઊંચે આકાશ
સાથે સરકે લઈ દિલડાની આશ
આવો ને સખીઓ સાથે રમીએ રાસ
મારે આંગણિયે હરખે મોગરાનું ફૂલ
વાલમની વેણીનાં કોણ કરશે મૂલ
આવોને ભેરુ બારણે લટકાવીએ ઝૂલ
મારે મંદિરિયે બેઠી પારેવાંની જોડ
મારા મનમાં રમે કોડીલા રે કોડ
આવોને સખીઓ માથે મૂકીએ મોડ
ખીલ્યું એક કેસરિયું ફૂલ રે વાટ
બીજો કેસૂડો મોહર્યો યમુનાજીને ઘાટ
વહાલો ચાંદલિયો ખીલ્યો આકાશ
આવો ને ભેરુ રંગે રમીએ રાસ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ગાંધી આવી મળે
વાણીએ અમૃત ઝરે પણ વેરનાં વિષ વેર્યા કરે
વાતો નીતિમત્તાની કરે પણ કપટ દાવ ખેલ્યા કરે
વહાવી ખૂન નિર્દોષોનાં વાતો મુખે અનુકંપાની કરે
હાય્! છું માનવ પણ ના લજવાવું
આ દુનિયામાં કેમ આમ સૌ જીવ્યા કરે?
વેશ સંન્યાસીનો ધરી, મહાભોગમાં મગ્ન થઈ મહાલ્યા કરે
જેહાદની ભાષા ગજવી , કામ જલ્લાદના જગે કરે
દઈ માનવતાની દુહાઈ ,દાનવ કર્મમાં ખૂંપ્યા કરે
હાય! કેમ ના થાવ ક્ષોભિત,
આ દુનિયામાં કેમ આમ સૌ જીવ્યા કરે?
ક્યાં સંતાયા પયગમ્બર ઓલિયા , કેમ ચૂપ છે ધર્માત્મા ?
નથી ધૃણામાં શાણપણ,કેમ આપણે ડહાપણ વીસરી ગયા
હીંસા છે અગન જ્વાળ,ભસ્માસુર શાન્તીની ભસ્મ શોધે ભલા
માનવમાંથી દેવ ના થયા, પણ શાને પશુ બની રહ્યા?
હાથ જોડી પ્રાથું પરમેશ્વર તને, એક ચીનગારી કોઈ ઉરે જલે
અહિંસાના માર્ગે દોરે તેવો, બીજો ગાંધી આવી મળે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
બે પ્રેમીઓ વર્ષો બાદ મળે છે ત્યારે પ્રેમી તેની પ્રેમીકા ને જુના સંસ્મરણો યાદ કરાવતા કહે છે, ” યાદ કર “
જુની વાત ને એકવાર મનથી યાદ કર,
પ્રેમ આપણો કેવો સર્યો તો એ યાદ કર,
તારી કબુલાત પ્રેમની ને મારી હા પડી તી,
આંખો પર દીધેલા એ ચુંબનો યાદ કર,
ઇશારાઓ થી આંખના વાત છલકાતી રોજ,
હોઠો પર તરસતુ એ સ્મીત યાદ કર,
ભીંજાતી તુ કેવી વર્ષા માં મારી બાહોમાં રહી,
નાક અડાડી સાથે લીધેલા શ્વાસ યાદ કર,
હતો અડીખમ પ્રેમ લાખો મુસીબત સામે ,
પ્રેમ માં મળેલી એ વેદનાઓ યાદ કર.
(છંદ – મનહર )
- vivek tank
કુદરતની સમીપે જઈ,તેની વિવિધતા,
ગૂઢતા અને અસ્ત્-ઉદયનું ચક્ર વિસ્મય પમાડે છે
આ ચીંતનને ગઝલમાં વણ્યું છે
છંદ વિધાન..ગાગાગાલ ગાગાલગા ગાગાગાલ ગાગાલગા
વિશ્વ તારું જટીલ
વિધાતા વિશ્વ તારું જટીલસું કૌતુકોથી મઢ્યું
અલોપાય તત્ત્વે સમાઈ સહજ મહારવ તટે
ઊષા ને મધ્યાન્હ સંધ્યાના છે ભીન્ન વેશો અતિ
મસ્તીથી ઢળે રાતને શીતળતા તું નીરવ રમે
તપ્યો જલધિ તું વિસરવા જગનો ખાર દરિયા દિલે
સંવરે સૃષ્ટિ ઐશ્વર્યથી ને વૈભવ ગુંજારવ કરે
ખર્યા પાન શૂષ્ક થઈ ત્યાંતો સજતી આ કૂંપળો
ખીલ્યાં પૂષ્પ ને બીજ પોષે વિશ્વને ગૌરવ ઋણ્રે
હું જ વામન હું જ વિરાટનો દે દાખ વૃક્ષ બીજનો
થા જે સરળ, મંત્ર જપતું અટ્ટહાસ્યનું પગરવ ધમે
અસ્ત ગૂઢ ને ઉદયના ચક્રે તું હિતૈષી દિસે
ને આ ‘દીપ યાત્રા , ધરે અવિરત કલરવ જગે
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ઓલી દિવાળી
અગિયારશ બારશ ને તેરશ ચૌદશ
ખોળું દિવાળી તને વિસ્મયે ચોદિશ
થઈ અણજાણી કેમ તું લપાણી
ઓ અમારી મનગમતી દિવાળી
દીપ જલ્યા છે દ્વારે દ્વારે
ને સંતાડ્યા સ્નેહ અંધારે
શોભે સુસ્વાગતમ ઝૂલતું પ્યારે
ને લટકાવ્યાં છે તાળાં દ્વારે
ને પૂછો મને ક્યાં લપાણી?
ઓલી અમારી ઘરઘરની દિવાળી
સ્વચ્છ આંગણીયે દીપતી રંગોળી
પણ ભમું હું લઈ પરેશાની
નિર્મળ મનથી નથી આવકારા
ને શીદને તું ખોળે દાદાઇ દિવાળી
મેવા મીઠાઈના થાળ છે મોટા
ને દીઠા સબરસ અંતરે છેટા
મથું શોધવા એ કુટુમ્બ કબિલા
કરતા રહેતા સ્નેહ સરવાળા
ને હવે ના પૂછીશ ક્યાં છે દિવાળી?
સાચે જ તને અંતરથી ખોળું
દેવા અજવાળી ભાતે વધામણિ
રાહ જુએ તારી ફટાકડા ઝોલી
આવને મારી વહાલી દિવાળી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
નથી રહયુ મારી પાસે કશુંય ખોવા માટે
ફકત રહી છે બે આંખો આંશુ નિચોવા માટે
પ્રેમ નહિ આપો તો ચાલશે, ૫ણ મને
કશુંક તો એવું આપો પાછળથી રોવા માટે
વિનંતી છે રડી લેજો મૃત્યુ ૫ર મારા
થોડુંક પુણ્ય હોવું જોઇએ પા૫ ઘોવા માટે
મુસ્કાન નથી બનતી, અમથી આ ગઝલો
વેદનાઓ હોવી જોઇએ ગઝલકાર હોવા માટે
- “મુસ્કાન”
…ખુદ પર હસીને
આજ હાસ્ય દરબારે રમીએ …
કવિની કવિતા
ઢળતી સંધ્યા દિસે સલૂણી કેવા સુંદર નઝારા
ધીરે ધીરે આભથી ઊતર્યા , ઠંડી લહેરો લઈ અંધારાં
ટમટમ કરતા વ્યોમ તારલા ભાત પાડીને હસતા
કવિરાજ કહે વાહ કુદરત! કેવા આનંદ ખજાના તારા
દૂર દૂર આકાશ મધ્યે , દીઠો એક તારલો ખરતો
કવિ સહસા બોલ્યા , પ્રભુ સૂષ્ટિ કલ્યાણ કરજો
ખંધુ હસી શ્રીમતીજી ધીરેથી બોલ્યાં , સુણજો
જો બીજો તારલો દેખો ખરતો તો ઘરનો વિચાર કરજો
સાંભળો સારું થયું કે પવિત્ર અગિયારસ છે આજે
વાડામાં પાક્યું હતું પપૈયું , વાળું દીધું પ્રભુએ ભાવે
કવિરાજ હસીને બોલ્યા , આપણા દિન પણ આવશે
કલમ મારી એવી ચાલશે , જમાનો વાહવાહ ગાશે
હસી શ્રીમતી વદિયાં વાણી, મેં વાત સાંભળી છાની
ગાયક નવોદિત કલકારે , આજે ચાની લારી કાઢી
ગાયાં ગાન જામી હવા, પછી લોકોએ પોરો ખાધો
ઘર ચલાવવા, ચાની લારી પર સઘળો આધાર દીઠો
કવિરાજ સપનામાં મહાલ્યા , ખુશ થયા હેરી પૉટર ભાળી
ઊંઘમાં થયા ગાલ ગુલાબી, સવારે પકડીકલમ,ધરી એ જ ખુમારી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
Resp. Dr Dilipbhai
Happy Divali and Wish you very very Happy New Year.
With Regards
Rameshchandra Patel(Aakashdeep)
પ્રભાત નૂતન વર્ષનું
આવ્યો આસો માસ પુનિત ને દીપાવલીએ ઉજાશ ભર્યા
પ્રકાશ પર્વ દેશે સમૃધ્ધિ એવા મા દેવીએ વરદાન ધર્યા
સૂરજ દેવની કરી પરિક્રમા આજ અવનિએ શણગાર સજ્યા
પ્રગટ્યું પ્રભાત નૂતન વર્ષનું ને હૈયે કલરવ ગાન સર્યા
સ્નેહ સબરસે પૂરાઇ રંગોળી ને વાણીએ મીઠાશ વણી
મ્હોંર્યા ભાવ અંતર વિશ્વે ને શુભ સંકલ્પના પ્રમાણ ધર્યા
સુસ્વાગતમ્ શુભેચ્છાએ નિર્મલ મનના આવકાર ખીલ્યા
ઝૂલ્યા તોરણીયા દિલ આવકારે ને અન્નકૂટના થાળ ધર્યા
વ્યોમે ખીલી રંગ ક્યારીઓ ને ઘરઘર આજ મંદિર થયા
ફૂટ્યા ફટકડા હરખ વેરતા ને સમય ચક્રે સંધાન ધર્યા
ભૂલશું વેરઝેર તો પ્રગટે આનંદ એવા કુટુમ્બ ભાવ રમ્યા
આજ હતું તે કાલ થયું ને ‘દીપે નવયુગના મંડાણ ધર્યા
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
દિવાળી
મારું નાનકડું ગામ ,જાણે ગોકુલિયું ધામ
રુડી સરોવરની પાળ,ઝૂલે વડલાની ડાળ
હસે પનઘટના ઘાટ.ગાગર છલકે રે વાટ
દોડી કરીએ દિવાળીએ સ્નેહે સન્માન
કે મારા …આંગણાના થાજો મહેમાન
લાલી છાઈ આકાશ, વરતાય હૈયે ભીંનાશ
માવતરનાં મીઠાં છે ગાન,,ધરે જીવન પ્રસાદ
આદરનાં ઉભરાયે પૂર,મલકે વડીલોનાં ઉર
પ્રકાશ પર્વના છલકે છે પ્રેમ ભર્યા પૂર
ઝીલો ઝીલો હૈયે દોડી આજ ઉમંગી નૂર
શુભ સંકલ્પની જ્યોતી,ભાઈબીજની રે ખુશી
હૈયાને હરખે હીંચોળી, પૂરીએ રુડી રંગોળી
ફટાકડાએ દે જો નવરંગોથી દિવાળી ઉજાળી
ને વધાવીએ નવ વર્ષને વેરઝેર ડુબોડી
કે આજ મીઠી લાગે મારી રુપલી દિવાળી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
…….GAZAL…..
શક્યતાના રણ મહીં દોડે હરણ
ચોતરફ છે છળ કપટનાં પાથરણ
પ્રશ્ન પેચીદો રહ્યો મંઝિલ સુધી
હું ચરણને, કે મને લાવ્યાં ચરણ
સાત કોઠા તો તરત ભેદી શકું
પણ નડે છે લાગણીનાં આવરણ
છે પ્રતિક્ષા ચીજ કેવી, દોસ્તો
ઉંઘમાંયે હું કરૂં છું જાગરણ
એક બીજાને સમજવા અય ખુદા
તું મુલતવી રાખજે મારું મરણ..!!
એક કવન..તને ચરોતર…
ધન્ય હો ! ખમીરવંતા પુણ્ય પ્રદેશ ચરોતર
સેવા કાર્યનો સદાયે કરતા સવાયો ગુણોત્તર
સ્વપ્ન દ્રષ્ટા ને સાહસે ચારુ રત્નો સદા ચમકતા
શ્વેત ક્રાંતિને કલ્યાણ પથે તમે ઝબકતા દીવડા
યશવંતા ઓ ચારુ રત્નો;માન છે,
સાહસને સથવારે માપો ધરતી ગગન
પુરુષાર્થી સાગર દિલ જગવો નસીબ,
ને દાનવીર થઈ સીંચો ચારુ વતન
છે ચરોતરની ધરા ,જાણે સોના ઉર્વરા,
ને મહિસાગર વાત્રકનાં નીર રસે સીંચે
મેશ્વો ,ખારી,મહોર, સાબર ને વરાંસી
સંગ શેઢીએ આ રળિયાળી મા ધરા ખીલે
ઝીલે શ્રી સંતરામ ને શ્રી કૈવલ કૃપા,
જૈન દર્શને ઊંચે ઊઠી,જય રણછોડ વદે
ચરોતરનો ચારુ ના કોઈ એકનો,
પુણ્યવંતો વિશ્વજાતિ થઈ જગે વિચરે
જ્યાં ચરણ ચારુ રત્નોનાં પડે,
અરે મહાસાગર પણ માર્ગો ચીંધે
પૂનમની ચાંદની બની ખીલે આભે,
એને કોણ સીમાડે રોકી શકે?
કેવી શ્વેત ક્રાન્તિ કીધી,ઓ ત્રિભુવન
ભારતમાં આજ દૂધની ગંગા વહે
વિધ્યાનગરથી વિશ્વ ફલકે યશકર્મી
ફૂલની ફોરમ બની વતને અમી પૂરે
અતિથિ આવકારતી સંસ્કાર મૂર્તિ
ચરોતરની દીકરી સદા અગ્રે રમે
જયશ્રી સ્વાંમીનારાયણ ચરોતરી ગુર્જરી
જીવન મંગલે દધિચી ઋષિ દીસે
ચરોતરના ચારુ ચંદ્ર સમ નાયકો., ઉચ્ચ આર્દશોના ધરી ગયા પરમ ઉજાશ
વીર વલ્લભ વિઠ્ઠલને પગલૅ, ભાઈ ભીખા ને એચ એમ રચી ગયા ઈતિહાસ
રમેશચંદ્ર પટેલ(આકાશદીપ)
આવું પણ થાય
હાલીએ હોંશભેર ને દરવાજા બંધ થાય
કોઈને શોધતાં ખુદ ખોવાઈ જવાય
સમયની બલિહારી રાહબર મળી જાય
આવું તો ભાઈ કોક વાર થાય
વરસે વરસાદ ને આગ પણ બૂઝાય
અંદર જલે તો હૈયે મેઘ છલકાય
ગમતી વાતો હરખ ભેર વાગોળાય
આવું તો ભાઈ વારેવારે થાય
નાની વાતોને મોટી પણ થાય
ને મોટી વાતોને નાની પણ થાય
આવું સમજાય તમને મારા ભાઇ
સંતોષનાં સુખ સર્વ કોઠે ઉભરાય
આવું તો તમે ધારો તો જ થાય
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
લેપટૉપ પર આવી કવિતા બની જાય…શ્રી સુરેશભાઈ
i want to know the address of kajal oza vaidya, harish minashru, hardwar goswami, chandresh makwana,
ભગવાનના શ્રીમુખે સંસારના સર્વ સંશયો વિરમી જાય
એવી અલૌકિક દિવ્યવાણીની,સંસારને ભેટ ધરી ઋષિવર
શ્રીવેદવ્યાસજીએ.
ગુજરાતી સાહિત્યમાં કવન રુપે ‘ગીતા સુધા’ પ્રસાદી સૌ પામે ,માટે
ચીંતન, મનન અને અનેક મેઘાવી મહાનુભાવોના દર્શન ઝીલતાં
ઝીલતાં,ગીતા જયન્તી એ ,મા ગુર્જરીના ચરણોમાં પુષ્પ સમર્પિત
કરતાં અહોભાવથી વંદન.
ગીતા સુધા
અઢાર અક્ષૌહિણી સેનાના રક્તથી ભીંજાશે અવની અંગ
કેવો આ મહાસંગ્રામ પિતામહ ગુરુ સ્વજનોને સંગ
હે કેશવ! ન જોઈએ આ રાજ લઈ મહા હત્યાનું પાપ
ગાંડીવ સરે મમ કરથી નથી હૈયે યુધ્ધની હામ
ક્ષાત્ર ધનુર્ધર પાર્થ વદે વિષાદથી વિહ્વળ વાણી
યુધ્ધ અવસરે કાયર થઈ પૂછે , ઓ ચક્રપાણી!
રક્ત રંજિત યુધ્ધ ખેલી શાને કરવો મહા સંહાર
પાપ મોહ અહંકારથી કેમ મણવો વિજયશ્રીનો ઉપહાર
ધર્મક્ષેત્રે કુરુક્ષેત્રે છે દિન માગસર સુદ એકાદશી
શ્રીકૃષ્ણ મુખે વહી દિવ્ય જ્ઞાન ગીતા અવિનાશિની
પ્રબોધ્યું દર્શન પાર્થને અઢાર અધ્યાયે સાતસો શ્લોકમાં
છેદ્યાં સંશય , ઉઘડ્યાં દ્વાર ભક્તિ કર્મ બ્રહ્મ યોગનાં
ધર્મ સંકટ નિહાળું હું , ન સમજાય વિધિની વક્રતા
મનમાં સંશય રમે આ જીવનની કેવી વિંટબણા
સમજ મારી દીઠી કુંઠિત, ભાવિના ભણકારા કરતા રુદન
સુખ દુઃખ જય પરાજયના પડઘા ભાસે ગુંજાવતા ગગન
શ્રી કૃષ્ણ વદે, સુણ અર્જુન સખા, ગીતા છે મમ હૃદય
સોંપી લગામ પ્રભુને હાથ આવી જા તું મમ શરણ
આત્માને અમર જાણ દેહની નશ્વરતાને પહેચાન
થાતું મુક્ત મોહ માયાથી લઈ ગીતાનું જ્ઞાન
સુણ પાર્થ, જીવન મરણને જાણ પૂર્ણ પુરુષોત્તમ હાથ
થા માત્ર નિમિત્ત, કરવાં સઘળાં કલ્યાણી ઈશ્વરીય કામ
અર્પણ કર કર્તાને સર્વ કર્મનાં બંધન, કર્તવ્ય ધર્મ નિભાવ
ત્યજી આસક્તિ, યોગ સ્થિત થઈ લે ગાંડીવ તુ જ હાથ
આતતાયીઓ છે દમનકારી,શિક્ષામાં વિલંબ ન કર પળવાર
જીવન મરણ કલ્યાણ અકલ્યાણનો નથી તુ જ અધિકાર
થઈ નિર્વિકારી , થા અનાસક્ત , આજ તું સ્વધર્મ સંભાળ
નથી પવિત્ર જ્ઞાન સમ આ સંસારે , નિશ્ચયે તું જાણ
થયો મૂઢ પાર્થ, પરિસ્થિતિથી પ્રભાવિત,દીઠો કર્તવ્ય વિમુખ
પરમ લીલાને પ્રગટ કરતાં, શ્રી કૃષ્ણે ધરિયું વિશ્વ સ્વરુપ
તું છે મારો ભક્ત સખા ને , જ્ઞાન વીર ધીર ભૂપ
હું જ કાળ, હું જ નિયંતા, નીરખ પાર્થ મમ મહાકાળનું રુપ
અનંત ઐશ્વર્ય મહાકાળ રુપ જોઈ વિશુધ્ધ થયો અર્જુન
હાથ જોડી નત મસ્તકે અરજ ગુજારે ક્ષમા કરો ભગવંત
છે પારસમણિ જ્ઞાન ગીતાનું , પામ્યો પ્રેરણા પાન
દુવૃત્તિ સામે ઝુકાવવું જંગે , એ જ સમજાઈ જીવનની શાન
જાણ નિશ્ચયે, કહે કેશવ,મારું વચન સાંભળ ઓ પાર્થ
રક્ષીશ સાધુ સંત ભક્તોને છોડી વહાલું વૈકુંઠ ધામ
આ પૃથ્વીપટે અવતરીશ યુગેયુગે, ધર્મ રક્ષવા કાજ
સમય આવિયો,ધર્મ પક્ષે,કર હવે શંખ દેવદત્તનો નાદ
યોગેશ્વર છે સારથિ કુંતેય,લઇ ગાંડીવ નાખ સિંહની ત્રાડ
હૈયે પૂરી પહાડશી હામ , પ્રભુએ પૂર્યા પાર્થમાં પ્રાણ
લઈ ગાંડીવને હાથ , ઉભો થયો માત કુંતાનો ભાણ
સાધુના કરવા છે પરિત્રાણ, વરસાવ જગ કલ્યાણે બાણ
કર ગાંડીવ સર સંધાણ ,ધનુર્ધર યુધ્ધ એ જ કલ્યાણ
જુ એ રથી મહારથી વાટ , યુધ્ધે કર આજ પાર્થ પ્રયાણ
અર્જુન ગજાવ અંબર આણ,મહાભારત માણે શૌર્ય પ્રમાણ
કંડાર પાર્થ વિજયનો પાથ, તારા સારથિ શ્રીજય જગન્નાથ
જય સંગ્રામે દિસજે પહાણ, ધનુર્ધર યુધ્ધ એ જ કલ્યાણ
ધર ધનુષ્ય કર ટંકાર, ક્ષાત્ર ધર્મ કરે પુકાર
લઈ ગાંડીવ કર હુંકાર, છે આણ કુંતેય કુમાર
ધા ધરમની વહાર, બિરાજે ધ્વજે કપિકુમાર
ધન્ય ધન્ય શૂરવીરો, દુઆ દે વસુધા અપાર
તૂટ્યા મોહ કર્મનાં બંધન , ગદ ગ દ્ થઈ પાર્થ ઉવાચ
કર્તવ્ય ધર્મ નિભાવવા દેજો , દૈવી શક્તિ મમ હાથ
ગહન જ્ઞાન લાધ્યું,આત્મા પરમાત્માનો જાણ્યો ભેદ જ્ઞાનેથી
જીવાત્મા છે અક્ષર પણ અભિભૂત મોહ માયા બંધનથી
સત્ ચિત્ત આનંદથી સર્વ જીવ દિસે એકરુપ ને વ્યક્ત
અક્ષરથી ઉત્તમ પૂર્ણ પુરુષોત્તમ નિર્બંધ અખંડ અનંત અવ્યક્ત
જીવન દર્શન જાગ્યું તવ પ્રતાપે ,મોહ નષ્ટ થયો મમ અંતર
શિર જાશે પણ નહીં જાય શાન,મહાભારત ખેલવું મારે યોગેશ્વર
થા અર્જુન તું મહા યુધ્ધનો નાયક , હું છું એનો વિધાતા
તુજ રથ ધ્વજાએ બિરાજે હનુમંત ,થા અગ્રેસર અર્જુન ભ્રાતા
ગુરુ ઢ્રોણનો તું ધનુર્ધર શિષ્ય,વિનયથી લે ભીષ્મપિતાના આશીર્વાદ
હણી અન્યાય અધર્મ ધારકો , ધરણીએ ગજાવ સત ધર્મનો નાદ
આર્પણ તુજને તારી છાયા , પૂરજો હૈયે હામ
શંખનાદથી ગાજ્યું કુરુક્ષેત્ર , ધર્મ ધજા લઈ હાથ
તુજ શરણમાં ચરણે ધરવા , સર્વ કર્મનો ભાર
કર્તવ્ય ધર્મ બજાવવા પાર્થે જોડ્યા પ્રભુને હાથ
તામ્રવર્ણ દિશે અર્જુન , રક્તની છાયી લાલીમા નયન
ક્ષાત્રભૂજા સળવળી થઈ સર્પ , કીધો ધનુષ્ય ટંકાર ગગન
વ્યોમે ગાજ્યા દુંદુભી નાદ, નક્કી હવે ઊતરશે અવની ભાર
શંખનાદે ગુંજ્યા આકાશ, જગદીશ્વરનું મુખ મલક્યું અપાર
સમર્પી આજ જીવન તવ ચરણે , હવે ખેલવો મહા સંગ્રામ
તું છે કર્તા તુંજ ભર્તા , તુજ વિશ્વાસે કરવું મહા નિર્માણ
પાર્થે કીધું સર સંધાણ , જગદીશ્વર ભાખે યુગ કલ્યાણ
‘આકાશદીપ’અરજ ગુજારે ગાજો સાંભળજો ગીતાનો આ મહાતોલ
હૃદયે ઝીલજો યોગેશ્વરના બોલ , પામશો જીવન સુધા અણમોલ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
લાલભાઈના લગન
મઘમઘ મોગરાએ મહેંકે માંડવા,
વાગે શરણાઈ ને ઢોલ
લીલાં તોરણીયાં આસોપાલવનાં
દિલથી આવકારો દઈએ સ્વજન
કે આજ મારે માંડવે(૨)
લેવાયાં લાલભાઈનાં લગન
મંગલ ગીતડાં મનભરી માણવા
અમ આંગણીયે પધારો મહેમાન
ઝબૂકે રોશનીને હરખે નયન
કે આજ મારે મંડવે(૨)
લેવાયાં લાલભાઈનાં લગન
ગોળ પતાસાંના પડિયા છલકાવી,
ફાળકે ફૂલે વરરાજાની ફોઈ
લૂણ ઉતારી,બહેનડી માણે લગન
કે આજ મારે માંડવે(૨)
લેવાયાં લાલભાઈનાં લગન
શાહી શ્રીમંતાઈ શોભાવે સોફા
જોધપુરી જામા ને રજવાડી વાઘા
હસમુખભાઈ હસીહસી વધાવે મંગલ
કે આજ મારે માંડવે(૨)
લેવાયાં લાલભાઈનાં લગન
સપ્તપદીના સૂરો ને પકવાન મધુરાં
ઘોડલે થનગને લાલભાઈ લાડીલા
ભાઈબંધ નાચી ફોડે ફટાકડા ગગન
કે મનભરી માણીએ લાલભાઈનાં લગન(૨)
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
કવિ
પેન લઈને લખવા
ઘણી વખત મથે…
પરંતુ તે ક્યાં એમ આવેછે ?
ક્યારેક
પેનની શાહીખાલી કરેછે …!!
આસાથે એક કવિતા મારી મોકલાવુ છુ ગમેતો પ્રકાસિત કરસો..
… બ્લોગ ખુબ જ સરસ છે.
બ્લોગ પર આવવુ ખુબ જ ગમ્યુ.
હું તમને મારા બ્લોગ પર આવવાનુ નિમંત્રણ આપુ છુ. આપનો પ્રતિભાવ ચોક્કસથી આપજો.
હું આપના પ્રતિભાવની રાહ જોઇશ. {કવિતાવિશ્વ] http://palji.wordpress.com
જીવન ઍટલે સરવાળા,બાદબાકી,ગુણાકાર અને ભાગાકાર.
ભાગાકાર.
સહજ રીતે શીશુ બોલે, ના ગમતા મને ભાગાકાર
દાદા મૂંઝાય,તારા મારાના વાણા કેમ ગૂંથું સંસાર
તણખે તણખા ભેગા કરી બાંધ્યો સુંદર માળ
કલબલાટ સંગ માણ્યું ઘરને ઊંચા ઊંચા અંતરાળ
ભાવે ભીંજાયા , હૂંફે સજાયા લઈ રેશમીયા રુમાલ
સજ્યા સમયે ,મીઠા મદમાતા દઈ વસંતના વહાલ
ભાગ્ય સૌ સૌના લાવ્યા,વ્યવહારે બાપ મતિ મૂંઝાય
અંતરના આર્શીવાદ સરે ને અક્ષે આંસુડાં હરખાય
ગૂંચવે ગુણાકાર ને ભાગાકારે જીંદગી દિસે દુર્બળ
ગમે સરળ જીંદગી, ખળખળ વહેતી નીત નિર્મળ
નથી સઘળું આપણું , ના રહેતું સાથ સદા કાળ
ભોગવ્યું એજ તમારું , એજ સત્ય નમી ને ભાળ
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
Thoughts..Micro story of Shri Sureshbhai Jani..Thanks
રમાડતો ભાળું તને
હું દોડાવું જિંદગીને કે જિંદગી દોડાવે મને
ઝાંખું અંતર ચક્ષુએ તો રમાડતો ભાળું તને
આટાપાટા હું રમું ને કોઇ રમાડી જાય મને
હિસાબ કરવા માંડું ત્યાંતો હસતો ભાળું તને
લટકાવું કંઠે યશ ઈલકાબો ને ગર્વથી ભમું
કોઈ ખેંચે ટાંટીયાને સીડી ખસેડતો ભાળું તને
આ મારું પેલુંય મારું કહી રાતદિન મથ્યા કરું
જાય જમી કોઈ તાકડે ને ઓડકારતો ભાળું તને
વાત માંડું સંબંધોની પણ રમાડું સ્વાર્થ સદા
ભોગ ધરી માગું જ્યાં,ભલો શરમાતો ભાળું તને
દેહ મોંઘો માનવનો છે દેવનેય દુર્લભ રે
સત પંથીને હેતે અક્ષરે બોલાવતો ભાળું તને
પ્રેમ કરુણા ને અહીંસાથી જો ઉભરે જીંદગી
યુગોયુગોથી સાચો સારથી થાતો ભાળું તને
વિસ્તરતો જઈ ફૂલી ફાળકે ‘દીપ મોટો થયો
વર્તુળ બનાવી શૂન્યમાં રમાડતો ભાળું તને
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
very good site for gujrati readers.I am impressed.
પાનખર
વસંતે ગાયા અમે વરણાગી ગીત
ને પંખીના ઉરના સાંભળ્યા સંગીત
પુષ્પો ને પવને માણી મધુરી પ્રીત
કુદરતે દીધા સૌને મનગમતા મીત
પંખીના બાળ ઊડ્યા છોડીને માળ
ને વાયા વાયરા પાનખરના ડાળ
પલટાયા દિનની મળતી રે ભાળ
સમાધી લેવાના મળ્યા રે સાદ
લેશે વિદાય આ લીલુડાં ઉમંગ
ને આવજો કહેવા બદલ્યા રે રંગ
અમે જાશું તો જ આવશે કૂંપળ
વિતી જાશે આ અણગમતી પળ
ભાવ ધરી વિધાતામાં પરોવ્યા રે મન
તારા ભરોશે ઘૂમે ઘટમાળી જીવન
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
Shri Dilipbhai
Pl review last line
ભાવ ધરી વિધાતામાં પરોવ્યા રે મન
તારા ભરોશે ઘૂમે આ ઘટમાળી જીવન
Ramesh Patel(Aakashdeep)
..Thoughts in line with
Shri Shureshbhai Jani. Gadyasoor.Instant poem
અમથીયે ક્યાં કોઈ અમને પડી છે
’જખ મારે દુનિયા’ એ બુટ્ટી-જડી છે
હોઠે મેં પ્યાલી અડાડી હજી જ્યાં
મયખાનું પીધાની અફવા ઉડી છે
સપનાઓ બિચ્ચારા આળોટે રણમાં
વર્ષોથી બન્ને ક્યાં આંખો રડી છે
લક્ષમણની ખેંચેલી રેખાઓ સામે
ભીતરની ઈચ્છાઓ જંગે ચડી છે
મૃત્યુને સૌ કોઈ સંગાથે ગાજો
જીવતરના ગીતોની છેલ્લી કડી છે
hhi …….rima
keep it up,superb. shabda tara vyatha amari………
khoob sunder shabdo ma vyatha raju kari chhe.dard mehssos thay.
congrets
હર તરફ છે ખુદા બંદગી ના નામે ,
હું અને તુ છે જુદા સાદગી ના નામે,
ખુટે છે અંધકાર ચાંદની રાત માં ,
મૂકી દીધો સૂરજ આ તડકી ના નામે ,
લટકે છે માણસ રોજ લાગણી ની ડાળે,
પડ્યો વજ્રાઘાત એમાંય આંગળી ના નામે,
જોવા મથુ મુખ એનુ ને પાંપણ નીચી ઢળે,
સરકી જતી રાત આખી આંખડી ના નામે,
રહે તરબતર ઝંખના ઝાકળ ની ભીનાશ માં,
સળગી ઉઠી લો ચિતા તાપણી ના નામે
- vivek tank
Dr. Shri Dilipbhai Patel,Dr shri Chandravadanbhai Mistri,shri Sureshbhai jani and Shri Pravinbhai shukla ,I convey my sincere thanks for
inspiring me on ocassion of Vimochan.
Aakashdeep
ત્રિપથગા’ કાવ્ય સંગ્રહમાંથી શ્રીમતી પ્રતિમાબેન અને પુષ્પાબેન રાવલની
જુગલબંધીએ, સાહિત્ય રસિક શ્રોતાજનોનો મનભાવન પ્રતિસાદ ઝીલતાં, આ ભાવ છલકતી
રચના રજૂ કરી.પુષ્પાબેનના મધુર કંઠે ગીતને આપેલા લયથી,શ્રી સુરેશભાઈએ
કહ્યું તેમ સૌને વહેતા કરી દીધા.એક મંત્ર મુગ્ધ કરે તેવી ક્ષણો ઉપસ્થિત લોકોએ માણી.
મનમાં આ રવનો ગુંજાર ને ઝીલી શ્રી સુરેશભાઈ જાનીએ ‘એવું ય બને’ ની ઉત્તમ રચના
કાવ્યસૂર પર ભેટ ધરી.
મને પણ પ્રતિદિન ‘ના બને’કાવ્ય માટે સંદેશા મળ્યા,તો આવો આજે ૨૮ નવેમ્બરે ,૨૦૦૯
સૌના દિલ જીતતી રચના માણીએ.
એવું ના બને
વસંત પધારે ને ફૂલડાં ના હસે, એવું ના બને
પૂનમનો ચંદ્ર આભે ખીલે,ને સાગર હેલે ના ચઢે
એવું ના બને
મેહુલિયો ગાજે ગગને, મોરલો ટહુકા ના કરે
બોલો એવું બને? એવું ના બને
ગુલાલની છોળો ઊડે, ને હોળી યાદ ના આવે,
એવું ના બને
રણ યુધ્ધે કોઈ લલકારે, ને ભારતીય લાલ પડકાર ના ધરે
એવું ના બને
બંસરી મધુરી વાગે વૄદાવને, ને મોહન મનમાં ના રમે
બોલો એવું બને? એવું ના બને
દીપમાલા ઘરને ચોખટે ઝગમગે, ને દિવાળી યાદ ના આવે,
એવું ના બને
ગાંધી વિચાર વિશ્વવાટે વિચરે,સત્ય અહિંસાનો સંદેશ ના ખીલે
એવું ના બને
જયશ્રી સીયારામ હોઠે રમે ને,હનુમંત દેવ હૄદયે ના રમે
બોલો એવું બને? એવું ના બને
નારદજીનું નામ પડે, ને નારાયણ મંત્રનું રટણ ના ગુંજે
એવું ના બને
મહિસાગર સાગરશા છલકાય, ને વતન મહિસા યાદ ના આવે
એવું ના બને
‘આકાશદીપ’ની કલમ ઉપડે ને, ભારતીય સંસ્કૄતિ ના છલકે
બોલો એવું બને? એવું ના બને
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
કૃષ્ણને
———————-
તું ભૂલ્યો તો નથીને
યુગે યુગે સંભવામી વાળું તારું વચન ,
કે પછી એ
સ્લીપ ઓફ ટંગ હતી ?
જો એવું ન હોય તો આવીજા
હજુયે મોકો છે ,પછી તો ……
કુખોનો પડવાનો છે દુકાળ
કેમકે ,
હવેતો દેવકી-યશોદાને
ગર્ભમાં જ ફાંસી દેવાય છે ને …
સીતા -રાધા-કુંતીને
દહેજ ના દવમાં હોમાય છે.
કહું છું આવીજા ……
હજું પણ કઈ કેટલા
દેવકી-વસુદેવો તારા માટે
કારાગારે રહેવા તૈયાર છે .
આવીજા ….
પછી કહેતો નહીં કે કીધું નહીં ….
કે પછી કોઈ વૈજ્ઞાનિકની લેબોરેટરી માં
જનમવાનો વિચાર છે? ???????????
vandana shantuindu
……………..નગર ચર્યા……………………
ઉગતા સુરજની શેહમાં રમતું મળે નગર
હર શ્વાસ ને ઉચ્છવાસમાં રમતું મળે નગર
દફતર ભરી સવારમાં, જનનીની લ્હાયથી
પીઠે લદાયા ભારમાં, રમતું મળે નગર
રસ્તા, ગલી, કુચી ને વળી ફ્લાય ઓવરે
ચોગમ વળેલી ગુંચમાં, રમતું મળે નગર
ગિરજા મસીદ હો, કે હો મંદિરનાં દ્વાર પર
યાચી રહેલા હાથમાં રમતું મળે નગર
પકવાન દોઢસો ને ઓડકાર દંભનાં
ભભકે ભરેલી નાતમાં, રમતું મળે નગર
સઘળાં નિયમને ઓકતી નફ્ફટ આ ચીમનીઓ
ગળફે પડેલા રક્તમાં રમતું મળે નગર
આદર, અદબ, ને સ્મિત બિડાયા છે મૌન માં
ભંકસ, ટપોરી વાતમાં રમતું મળે નગર
ઓળા ઉતરતાં રાતના, વ્હિસ્કીને બોતલે
છલકી જતાં એ જામમાં રમતું મળે નગર
મણની તળાઈ રેશમી હો કોઈની ભલે
ફુટપાથ પરના સખ્શમાં રમતું મળે નગર
શહેરીજનો તો ઠીક ભલા ગામે ગામનાં
એકેક જણના ખ્વાબમાં રમતું મળે નગર
ghana sundar kavyo vaachine khubaj maja avi.gujarati sahityani avi sundr library malito khushi khushi thai gai.maro gujarate blog jova vinnti ahi ek kavita lakhu chu.
ખુદા ખુદ આવી મળે – “કાકુ”
December 10th, 2009
સિંહ કુવામાંના સિંહને ઘુરકે, ને ખુદને કેટલો ઘાયલ કરે છે?
દોડી જતા ઉંદરને જાલી, દબોચવામાં બીલ્લીને ગંમ્મત પડે છે,
પણ ખુદની પૂંછડી જાલવા એ ક્યારની ગોળ ગોળ ફરે છે!!
ઘુરકે જો આયનો તો કાજલ લગાવવુ કેટલુ મુશ્કેલ પડે છે?
હરફ ના કરે એક એવા ખુદ સાથે હિંચકવાની મજા ક્યાં છે?
ખુદમાં સરકવાની મજા જે કરે , ખુદા ખુદ આવી તેને મળે છે.
(દુબઈની સાંપ્રત સ્થિતિને અનુલક્ષીને)
તે પછી:
સરકતી રેત પર બાંધી ઇમારત, તે પછી,
પડી મૃગજળ પીવાની રોજ આદત,તે પછી.
બધાયે ભોગને તત્પર કર્યા તલસાટમાં,
ખુદાની પણ કરી ખાલી ઇબાદત, તે પછી.
મઝામય જામના અંજામની પરવા વિના,
નિચોવી સાવ નમણી મહીં નજાકત, તે પછી.
તકાદો તોરભૂખ્યો ને વળી તકદીર થઈ તરસી,
રહે સુખો બધાં ક્યાંથી સલામત, તે પછી.
અફીણી દોડને પણ હાંફ ચડતો જોઈને,
રહ્યો ના ફીણનો પારો સલામત, તે પછી.
શીતળતાને સતાવે છે ડૂમો દુ:સ્વપ્નનો,
ઉડાવે ઊંઘ પણ અશ્રૂની જ્યાફત, તે પછી.
થયો ખાલી ખજાનો કે પછી પોકળ હતો પાનો,
સફાળી ધ્રુજવા માંડી શરાફત , તે પછી.
ગુનાઓ ગાંસડી બાંધી ઊભા છે રાહ જોતા,
જુઓને હાંફળી થઇ છે કયામત, તે પછી.
ચલો ગુલશન મહી આળોટીએ ભ્રમણાં બની,
થઈ ગઈ એષણાને પણ અદાવત, તે પછી.
કસમ કોની લઈશું સત્ય કહેવા-સૂણવા કાજે,
અદા અદ્દલ બતાવે ત્યાં અદાલત, તે પછી.
લીધું જ્યાં નામ પરવરનું અદા કરવા નમાજોને,
તરત સમજાઈ ગઈ આખીયે બાબત, તે પછી.
-નવનીત ઠક્કર.
છૂટી તરસ, ને મૃગજળી આભાસ પણ ગયો,
રણ સમો કોરાપણાં નો ભાસ પણ ગયો!
આયનો તૂટ્યો, ને જાણે શું ગજબ થયો,
‘હું’પણાં નો રોજીંદો અહેસાસ પણ ગયો!
ઓઝલ થયાં ઉજાસ,ને કલરવ શમી ગયો,
ફૂલોને હવે સૂર્યનો વિશ્વાસ પણ ગયો!
જીંદગી બનતી રહી જાણે કેવી નઝમ!
કાફીયા બેઠો નહિ, ને પ્રાસ પણ ગયો!
થાક્યાં જ્યહી આ હાથ શુનચોકડી રમી,
ધડકનો વિરમી, ને પછી શ્વાસ પણ ગયો!
-ગુરુદત્ત ઠક્કર।
વાહ ! ડૉ. ઠક્કર,
સોનોગ્રાફી સાથે સાહિત્ય !!
થાક્યા જ્યારે આ હાથ સોનોગ્રાફી કરી
કલમ પકડી, જગતનો ત્રાસ પણ ગયો.
ગોષ્ઠી કરત અલોકા છોડી,શુ હવે
ધન્ધો છોડ્યો, તમ સહવાસ પણ ગયો
પ્રણવ તુ મુજ મન્ત્ર મારો… – રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી December 12, 2009
Filed under: Gujarati Bhajan, Rajendra Trivedi — dhavalrajgeera @ 5:24 pm Edit This
શિવ તુ મુજનો કર ઝાલી જીવાડતો સસાર રે.
જીવ તુ સાથે સ્વાસ બનીને નમતો શ્રી ઓમકારને.
નિશદિન તારા જાપ જપીને કરતો સારા કામ રે..
શિવ તુ સાથે કર ઝાલીને તરાવતો સસાર રે..
સમયસાથ લઉ સ્વાસ છતાએ મારો સરકે કાળ રે.
શિવ તુ સાથે કર ઝાલીને જીવાડતો સસાર રે,
મન મારીને કહેતો પ્રણવ જપ ને તુ ઓમકારને,
શિવની સાથે શક્તિ નાચે ન્રુત્ય કરે નટરાજ રે.
પ્રણવ બનીને પ્રાણ મારો, સ્વાસ મારો સાથ રે,
જપતો નિશદિન રાજ પ્રભુને પુરણ કરવા કાજ રે.
સદાશિવ તુ પ્યાર મારો, રટુ તુજને દિનરાત રે.
શિવ તુ સાથે કર ઝાલીને જીવાડતો સસાર રે.
સદાકાળ ઓમકારેશ્વર રાખુ ર્હુદિયા માય રે,
જીવ સાથે શિવ નાચે શક્તિ આદી શક્તિ ઓમકાર રે.
ઓમકારના જાપ જપતો જીવુ જીવન કાળને,
કાળરાત્રિ ને નાશ કરી ઓમકાર તણાના ગાનને.
મ્રુત્યુ ની પળ પળ ને જીવતા રટતો રહુ ઓમકારને.
પ્રણવ બનીને પ્રાણ મારો, સ્વાસ મારો સાથ રે,
તારા સુરના ગુણલા ગાતો, તુજ મન્ત્રના નામને.
પ્રણવ તુ મુજ મન્ત્ર મારો, નિશદિન તારો સાથ રે.
તારા સુરના ગુણલા ગાતો, તુજ મન્ત્રના નામને.
પ્રણવ તુ મુજ મન્ત્ર મારો, પ્રાણ મારો સાથ રે.
તુજ મન્ત્રના ગુણલા ગાતો , પ્રાણ મારો સાથ રે.
સદાશિવ તુ પ્રાણ મારો રટુ તુજ ને દિનરાત રે..
રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી
http://www.bpaindia.org
http://www.yogaeast.net
ઘર
December 14, 2009
આ તાળા પાછળથી
હમણા જ પહોળૂ કર્યું છે,
પરિવર્તનશીલ ઘર.
એનો બળેલો થથેડો,
એનો ગ્યુએરનિકા અરિસો,
ગેલેરીમાં લટકી નોંધાયેલી અનુઆધુનિકતા,
હમણા જ થયા હતાં સ્નેપશાટ ફેરફાર,
બદલાયું અકથિત.
તાળા પાછળથી ઉઘડી હતી
મૌલિક વિડીયો ગેમ,
જ્યાં હવે લોહીને કોઈ ધસારો ન હતો.
[ નોંધ,આવી રીતે અથાયો છૂં પાઉલ સેલાનથી.]
૧૨-૦૭-૨૦૦૯
himanshu patel
http://himanshupatel555.wordpress.com
http://himanshu52.wordpress.com
hiiiiiiiiii
hu gandhinagarno rahevansi 6u.
hu aahi kavitao vanchto rahu 6u
gandhinagarma atyare “sahitya parva” chali rahyu 6e jya gujratina nava khita kavio potani saras majani krutio raju kari rhya 6e.
aakrutio net par mukva jevi 6e.jo tane ahina managment no sampark kari aa kavitao net par muko to kavi premione biji navi kavitao mali rahese
ane net par aa kavitao lavvano tamaro khub-khub aabhar
સફેદ આકાશ, સફેદ સ્નો ની ચાદર – રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી December 20, 2009
Filed under: GUJARATI GEET, Rajendra Trivedi — dhavalrajgeera @ 8:38 pm Edit This
સફેદ આકાશ, સફેદ સ્નો ની ચાદર – રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી
===========================
સફેદ આકાશ,
સફેદ સ્નો ની ચાદર ચારે કોર.
સુર્ય પણ ના દેખાય.
આખ ખોલી ને નજરુ જુવે.
ટળ્યા અજ્ઞાન અધકાર.
વહેલી પરોઢે.
દેખાયો ઉજાશ ધરા પર.
મન બોલ્યુ,
ટળ્યા અજ્ઞાન અધકાર.
વહેલી પરોઢે ઘર બહાર.
દ્વારમાથી ઘુસી આવ્યો એ પ્રકાશ.
લાવ્યો ઉજાશ ભિતર.
બન્ધ આખે.
દોડી નિહાળુ ચો તરફ,
નભમહી ઉડતો સફેદી સ્નો.
ધસીઆવતો,
ધરા પર સરકતો
ચાદર ઓઢાડે શાતીની જીવને,
ધરાને,ઘરોને ગાડીઓને માર્ગ મા,
ઝાડ ને વનની વનરાઈઓને,
રોજની એ ભાગદોડને,
રજા આપતી ઠારતી ક્ષણ વાર.
શિયાળાની શરુઆતને.,
સૌ જીવો પણ ઠરતા ઘરમા ને ઘર બાર.
રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી
http://www.bpaindia.org
[...] પટેલ(આકાશદીપ) 33.835101 [...]
Hello!
First time i have visited this site, Its trully amazing , I got lots of Knowledge of all the gujarati poets, as i need it.
Trully nice site with very good knowledge.
HEENA VYAS
સ્વાગત નવા વર્ષનું
ઝૂલે શાખે પુષ્પોના હારલા
કરતા સ્વાગત નવ વર્ષના
પ્રભાત નવલું ધરે સંદેશા
દિલથી આવકારો દેવાનું શીખીએ તો કેવું?
હરખાતું આંગણું રંગોળી ભાતે
ને સબરસના શુકન છે ઉંબરે
મધુરા સંગીતમાં મનને ભીંજવી
થોડો ખુદનો પ્રેમ વહેંચીએ તો કેવું?
ભરજો રે છાબ મેવા મીઠાઈની
ને દેજો સૌને ઉમંગે વધામણી
હળવેથી જઈને ઝૂંપડીની જીંદગીમાં
ભાવથી થોડી ખુશાલી ભરીએ તો કેવું?
રટજો મંત્ર પ્રગતિનો નવયુગે
પણ ના ડૂબાડતા જીંદગીને તાણમાં
નથી સમય એમ કહેતા ના કોઈને
થોડા હળવા થવાનું શીખીએ તો કેવું?
દૂરદર્શનની દુનિયામાં ખોવાઈને
શીદ એકલતામાં જાતને પૂરવી
પીરસાયે પ્રસાદ ૠતુ ૠતુના ભાવથી
કુદરતના ખોળામાં થોડા મહાલીએ તો કેવું?
ઘોંઘાટ પ્રકાશને કાગળના ફૂલોથી
છે ભપકો ભલા ભાઈ બહારથી
અંતર પટમાં ઝાંખી પરમ પ્યારને
ભીતરનું સૌંદર્ય ખીલવીએ તો કેવું?
નવલા પ્રભાતના સોનેરી સ્વપ્નો ઝીલીએ તો કેવું?
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
Friends Srhi Dilipbhai Patel is doing really a nice job to Gujarati Literature. I salute the efforts of Mr. Patel.
પરદેશમાં
ઠેક્યા દરિયા ને અમે પૂગ્યા પરદેશ
છોડ્યા વતનના રે વ્હાલ
દામદામ સાહેબીની વાતોમાં ડૂબી
સોન પીંજરે પૂરાયા રે લાલ
એની વેદનાના સાંભળજો હાલ
જમવાનાં નોંતરાં ના દેશો આ દેશ
મારા હૈયાને લાગશે રે ઢેસ
ભાણે બેસી ને જમવાની મજા
વ્હાલા! ખોઈ અમે આવી પરદેશ
વતનની વાત તમે ના છેડજો
પરદેશની આકરી લાગે આ વેઠજો
કેવી મળતી હૂંફ આંગણાંના તાપણાએ
ને વાતોના તડાકા વિસરાયા આ દેશ
વાતાનુકૂલિત ઓરડે થાતા મૂંઝારા
ઝૂરે મારું નાનું હૃદિયું આવી પરદેશ
મેળામાં મહાલવાની વાત ના છેડજો
પરદેશની આકરી લાગે આ વેઠજો
કોયલના ટહૂંકાએ ટહૂંકે મારો દેશડો
ને મેઘલો નચવે મોરલા ને તાનમાં
સંગેમરમરના પથ્થર સમ આજ હું
સંવેદનાના સૂરો ખોળું પરદેશમાં
પાદરની ભભૂતિ ની વાત ના છેડજો
પરદેશની આકરી લાગે આ વેઠજો
છે છે ઘણુંય આ મસ્તાના દેશમાં
નથી જડતા દાદા દાદી એના વેશમાં
બાપથી સવાયા એ ખોળાના હેતડાં
ખોયાં ને રોયા અમે આવી પરદેશમાં
હાય ! હેલોમાં ડૂબાડી અમે પ્રીતજો
વતનની મીઠી વાતો તમે ના છેડજો
Ramesh Patel(Aakashdeep)
[...] પટેલ(આકાશદીપ) Reply 33.835101 [...]
સતને ઈષ મા નાહી ભેદ – રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી January 9, 2010
Filed under: Gujarati Bhajan, Rajendra Trivedi — dhavalrajgeera @ 9:40 pm Edit This
સતને ઈષ મા નાહી ભેદ, સુન્દર ને શિવકારી તે.
ઓમકારના નાદે જે નિશદિન હ્રુદિએ ગાતા એ.
સદા કરે સુખકારી રે રટતા સર્વે જીવને તે.
સતને ઈષ મા નાહી ભેદ, સુન્દર ને શિવકારી તે.
રામ ક્રુષ્ણમા નાહી ભેદ, મગળ મય તે કારી રે.
ઓમકારના નાદે જે નિશદિન હ્રુદિએ ગાતા એ.
સદા કરે સુખકારી રે રટતા સર્વે જીવને તે.
સતને ઈષ મા નાહી ભેદ, સુન્દર ને શિવકારી તે.
પાપ પુન્યના ભારાને છોડાવે આ ધરતી પર.
ગાતા ગુણલા સાથે રે જીવ તુ તારે પારે રે .
ભેદ જો સત ને ઈષમા હોય છોડુ ઈષને પળમા હુ,
સતને પકડી સરકુ હુ અતિમ સાસે રટતા તુ.
સદા કરે સુખકારી રે રટતા સર્વે જીવને તે.
સતને ઈષ મા નાહી ભેદ, સુન્દર ને શિવકારી તે.
રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી
best web worring about “Ma Gurjari”… let me have a small task for it…
મારે ગામ..
અહીં…
વહે છે હવા અહીં અદ્દલ ગોકુળ-મથુરા જેવી..!!
વળી, મળે છે રોજ રોજ.. ખેતરના શેઢે મોરપીચ્છ,
ગાયોના ધણ અને આંગણે ચણ,
ગોરસ,છાસ અને દોણી-માખણ,
રચાય છે હજી રાસ…
સંસ્કાર અને શિસ્તના; પ્રાથમિક શાળાના ચોગાને…
નિશાળિયા ગોવાળિયા બની, મસ્ત ઝૂમે છે…
ત્યારે હજી મને લાગે છે…
કે અહીં… કાનાને અવતરવાની હજી જગા છે!!!
-ગગુભા રાજ, ગાંધીનગર (ગુજરાત)
HAPPY SANKRAANTI
TO YOU ALL…..
DR.NANAVATI
ચાલ ભેરુને સંગ
લાલ દોરીને રંગ
ચિત્ત ચોટેના આજ કોઈ કામમાં
મારા ઉરનો પતંગ ઉડે આભમાં
ચોક ફળીયા સૂમ સામ
પોળ કરતી આરામ
ગામ રંગે ચડ્યુ છે બધું ધાબમાં
મારા ઉરનો પતંગ ઉડે આભમાં
લાલ પીળા ચટ્ટક
ફુલ ખિલ્યાં અઢળક્ક
જાણે ધરતી વરસી’તી આસમાનમાં
મારા ઉરનો પતંગ ઉડે આભમાં
બોર ગંડેરી પાક
ખાવ ઉંધીયાના શાક
સાંજ રડવડતી ખાલી સૌ ઠામમાં
મારા ઉરનો પતંગ ઉડે આભમાં
માર કાઈપા ની બૂમ
પછી પકડ્યાની ધૂમ
કોઈ દોડે લઈ ઝાંખરાંને વાંસમાં
મારા ઉરનો પતંગ ઉડે આભમાં
ફરરર ઉડી ગઈ લાજ
છેડ બિંદાસી સાજ
વહુ તાળી દે સસરાનાં હાથમાં
મારા ઉરનો પતંગ ઉડે આભમાં
ક્યાંક હૈયાનાં તાર
ક્યાંક છુપો અણસાર
પેચ લાગે છે ક્યાંક કોઈ આંખનાં
મારા ઉરનો પતંગ ઉડે આભમાં
ચાંદ તારાને રાત
ઉગે સરખું પરભાત
તોયે કરતી ઉત્પાત
સાલી માણસની જાત
આભ વહેંચે છે અલ્લા ને રામમાં
ઉતરાયણી અભિવ્યક્તિ…
“એક તો વિશાળ ગગન, ‘ને એમાં આછો અડિયલ પવન,
વળી કરવાના કંઇ કેટલાય પેચ !!.,
કાચી દોરીનો, કાચો રંગરેજ, કયમ કરી કરવા અમારે પેચ?”
“કોમળ તે હાથે બંધાયેલ કિન્યા, ‘ને ઢઢ્ઢો વાળેલ,
લોટણ-ગોથણ અને છપ્પાવાનું , વિધિએ રાખેલ,
વળી મંઝિલ ક્ષિતિજે છેક.. કયમ કરી કરવા અમારે પેચ…”
ઉડી ઉડીને અમારે આઘે જવાનું? તો ફીરકીના સંબંધ શું કાચા?
તાર તાર થઇએ તોય છોડીએ નહીં,સંબંધો એવા નહીં સાચા?
ઉત્તરાયણ એય ગુજરાતની અને કાઈટ ફેસ્ટીવલની ધમાધમ, સાબરમતી રિવર ફ્રન્ટની
શોભા અને દેશ અને વિદેશી પતંગબાજોના આકાશી ખેલ..તો આવો પતંગની મસ્તીથી
ગીત ગાતા વ્યોમે વિહરીએ.
પતંગ
મસ્ત થઈ ઝૂમતી હું રે પતંગ
વહોને વાયરા ધીરે,મારે ઊડવું ગગન
મકર સંક્રાંતિનો પાવન છે પર્વ
પ્રકૃતિ પ્રેમ દોરે , મારે બાંધવું બંધન
હું ને પતંગ
……………………
પતંગ તને ઊડવું ગમે
ને મને ઊડાડવું ગમે
નખરાળો પવન તને સતાવે ભલે
મોજથી મનગમતા પેચ લપટાવીએ હવે
નીરખે ગોગલ્સમાં કોઈ તને
દૂરથી જુએ કોઈ છાનું મને
એક આંખવાળો પાવલો સતાવે ભલે
હાલને મજીયારો આનંદ લૂંટીએ જગે
ઓલો વિદેશી ઢાલ કેવો હંફાવી હસે
ને તારી જબરી શ્રીમતી લોટાવે મને
ખાઈ માલપૂડા ખખડાવ હવે થાળી ખાલી
લે હું પણ મારું અમદાવાદી ખેંચ છાનીછાની
દાદા દાદી જરા કાઢજો ને ગૂંચ
સૂરતી દોરીની મોટી છે લૂમ
લાગે ઉત્તરાયણ આજ વહાલી વહાલી
ઊંધીયા જલેબીથી ભરીએ મોટી થાળી
આકાશે ચગી અમારે દેવા સંદેશ
દાદા સૂરજ હાલ્યા મકરને દેશ
ઘરઘરનો દુલારો મારો ઉત્તરાયણ તહેવાર
રૂપલે મઢી પતંગથી છાયો કલશોર
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ચશ્મા
January 6, 2010
પહેલા
આ ઘડપણ, નાક પર ગોઠવવા દે,
કાન પર ભરવવા દે.
પછી
તારો પવન રમતિયાળ પાલવ
સેફટી પીનથી જડી આપુ કમરે.
સાડી ગોઠવવા
આ વાત હમેશા કહેવી પડે છે,
અને તારી ખૂલ્લી આંખમાં ઉઘડેલું
સહજ અચરજ, અકબંધ જળવાઇ રહે છે;
હું, ઘરડા ચશ્મામાંથી
અકળ તાકી રહું છું તારા મલકાટમાં
વચોવચ.
૧-૦૩-૨૦૧૦
આત્મા નુ મિલન – રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી January 31, 2010
Filed under: Gujarati Bhajan, Rajendra Trivedi — dhavalrajgeera @ 7:49 pm Edit This
આત્મા નુ મિલન – રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી
————————————————————-
જેના માટે સતત સ્મરતો તે મુકી જોને ચાલ્યો,
તારા સાથે રમત રમતો ના કદી જોને ફાવ્યો.
એતો મારા હ્રુદીએ રમતો ખેલ છોડીને ચાલ્યો,
મનને મારી સ્મરણ છુટતા કેવો સરકીને ચાલ્યો.
મ્રુત્યુ મોઘુ મરણ મલતા હાશ સાથે લઈને,
સૌને છોડી સતત સ્મરતા શ્રી હરી ને જ પામ્યો.
માયામા તુ રમતા રમતા ના કદી લપટાયો,
મોઘેરા આ જીવન જીવતા જીવ ત્યજી ને તુ ચાલ્યો.
ના આસુડા સ્વજન મુકજો મ્રુત્યુની આ ઘડીએ,
સિતારામનુ સ્મરણ કરતા રાજ જીવી ને ચાલ્યો.
મારુ તારુ મનના કરતો મોઘી આ જીન્દગી મા,
જીવી ચાલ્યો જીવ તુ જીવી ચિદાનન્દે ધરામા.
રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી
સોમે તો સદગુરુજી મળીયા, તાપ ત્રિવિધ તણા ટળીયા,
વર્ષ્યા મેઘ વચનામૃત ઝરીયા, કે સદગુરુ સેવે સુખ થાયે,
મંગળવારે મંગળ પદ નિરખ્યાં, રુપ ગુણ સમજાતાં મન હરખ્યાં,
નામેતો ઇશ્વર પદ પરખ્યાં, કે સદગુરુ સેવે સુખ થાયે,
બુધે પેલી બુદ્ધિ બળ મોટું, સમજાયું સારુ ને ખોટું,
કે સમ થયું નાનું ને મોટું, કે સદગુરુ સેવે સુખ થાયે
ગુરુવારે ગુરુજી ઘેર આવ્યા, આપી દિક્ષા અલખ ઓળખાવ્યા,
કે નિરાકાર નજરે નિરખાવ્યા, કે સદગુરુ સેવે સુખ થાયે,
શુક્ર્વારે સુક્રિત સુધરીયાં, ગુરુજીના વચને હું પદ ગળીયાં,
કે મનમાં નીજ સ્વરુપ ઠરીયાં, કે સદગુરુ સેવે સુખ થાયે
શનીવારે શનીપાતો ટળીયાં, મળ્યા મને આનંદના દરીયા,
કે બ્રહ્મ સ્વરુપમાં જઇ ભળીયા કે સદગુરુ સેવે સુખ થાયે
રવિવારે રથે સુરજ શોભે, કે સુરતાના મનડા ત્યાં લોપે,
વિવાહ કીધા સદગુરુજી શોભે, કે સદગુરુ સેવે સુખ થાયે
સાતે વાર સમજણમાં ધરતાં, કર ગુરુ છગનરામ શિર ધરતાં,
પરાંણ વાર નહીં ભવજળ તરતાં કે સદગુરુ સેવે સુખ થાયે
ભવસાગરમાં ભટકી ભટકી આવ્યા જો, દુઃખના દિન વિતાવ્યા જો,
આ અવશરીયો હરી ભજવાનો આવીયો મન માણી લે
અહંકારને અભિમાનમાં ડુલ્યાજો, હરી ભજવાનું ભુલ્યા જો,
નિર્મળતા દાસાતણ દિલમાં ધારીને મન માણી લે
કામ ક્રોધ તે કલેશ કેરુ મૂળ જો, એવું ઉપડે શૂળ જો,
સહનશિલતા શાંતિ દિલમાં ધારીને મન માણી લે
ચોરી જારી ચિત્તમાં ચિંતા ચાલે જો, અંતર વેદના શાલેજો,
પરધન પત્થર પરસ્ત્રી માતા માનીને મન માણી લે
મોહ મદિરા દુર્ગુણથી દુર રહીયે જો, સદગુરુ શોધી લઇએ જો,
સદગુણથી સદમતી મળે સુખ થાય છે મન માણી લે
જુઠ કપટએ જુગાર બાજી જાણો જો, એથી મનને વારો જો,
સત્ય વચન સદગુરુના દિલમાં ધારીને મન માણી લે
મારુ તારુ એતો જગની માયા જો, એથી બની આ કાયા જો,
કાયાનો ઘડનારો સદગુરુ મેળવે મન માણી લે
સુખ દુઃખ રચના સંચિતનાં ફળ ધારો જો, ભમતા મનને વારો જો,
સાચાં સંચિત તારાં તુજને મળી જશે મન માણી લે
પૂન્ય પૂર્વનું ગુરુ છગનરામ મળીયા જો, ભવના ફેરા ટળીયા જો,
પરાંણ ગુરુજીને સર્વ સમર્પણ કરીને મન માણી લે
_________________________________
શ્રી પલાભાઇ ચુંથાભાઇ પટેલ, જિંડવા
ભક્તિ
ભક્તિ મરજીવા થઇને મોજો માણીએ
મારા દિલમાં વસીયા છે આતમરામ ભક્તિ મરજીવા થઇને મોજો માણીએ
ભક્તિ પહેલી શ્રવણ શરણું લીજીએ
બીજી કીર્તન કરુણ ભાવે કીજીએ રે ભક્તિ મરજીવા………..(ટેક)
ત્રીજી સ્મરણ શ્વાસાએ અનુંસરીએ
ચોથી ભક્તિતે પાઠપૂજા થાય ભક્તિ મરજીવા………
પાંચમી અર્ચન ભક્તિ દિલમાં ધારીએ
હરીનું ચંદન ચરણામૃત લેવાય રે ભક્તિ મરજીવા……
છઠ્ઠી વંદન સકળ જીવને નમીએ
સતમી દાસત્વે કોઇનું દિલના દમીએ રે ભક્તિ મરજીવા…..
આઠમી મિત્ર ભાવે રે નજરે નામીએ
નવમી આત્મ સમર્પી હું ભાવ તજીએ રે ભક્તિ મરજીવા….
દસમી પ્રેમ લક્ષણા ઉરમાં ધારીએ
ચુંથારામ નયનોમાં વરસે નુરાં રે ભક્તિ મરજીવા….
——————————————-
એક છે
આતો એક છે એક છે એક જ છે
ભૂત પ્રાણીમાં આત્મા એક રે ગુરુજીની સમજણ લો
રહ્યો સાક્ષી રુપે ભેદ ભાસે નહીં
નામ રુપ જોતાં જણાય અનેક રે ગુરુજીની સમજણ લો
એક સૂર્ય આકાશે ઝળકે છે
જળ પ્રતિબિંબ જોતાં અનેક રે ગુરુજીની સમજણ લો
જેવું વસ્ત્રમાં તંતુ અનુસ્થિત છે
વસ્ત્ર નામ રુપે અનેક જણાય રે ગુરુજીની સમજણ લો
જેવા મૃતીકાના ઘડા ઘાટ અનેક છે
ચુંથારામ ઘરેણાંમાં કનક સમાય રે ગુરુજીની સમજણ લો
——————————————-
શ્રી ચુંથાભાઇ જીજીદાસ પટેલ, જિંડવા
મીરાંબાઇ
મનડું વિંધાણું રાણા, મનડું વિંધાણું
ચિત્તડું ચોરાણું રાણા, શું રે કરું?
વિષ પીધે રાણા ના રે મરું.
મારું મનડું વિંધાણું
નીંદા કરે છે મારી નગરીના લોક રાણા
તારી શીખામણ હવે મારે મન ફોક રાણા
ચિત્તડું ચોરાણું રાણા, શું રે કરું?
વિષ પીધે રાણા ના રે મરું.
મારું મનડું વિંધાણું
ભૂલી રે ભૂલી હું તો ઘરના રે કામ રાણા
ભોજન ના ભાવે નૈણે નિંદ હરામ રાણા
ચિત્તડું ચોરાણું રાણા, શું રે કરું?
વિષ પીધે રાણા ના રે મરું.
મારું મનડું વિંધાણું
બાઇ મીરાં કહે પ્રભ્રુ ગિરીધરના ગુણ વ્હાલા
પ્રભુ ને ભજીને હું તો થઇ ગઇ ન્યાલ રાણા
ચિત્તડું ચોરાણું રાણા, શું રે કરું?
વિષ પીધે રાણા ના રે મરું.
મારું મનડું વિંધાણું
- – - – - – - – -
નથી રે પીધાં અણજાણી રે, મેવાડા રાજા
ઝેર તો પીધાં જાણી જાણી
કોયલ ને કાગ રાણા એક જ વરણા રે,
કડવી લાગે છે કાગવાણી, મેવાડા રાજા
ઝેર તો પીધાં જાણી જાણી
ઝેર નાં કટોરા જ્યારે રાણાજી મોકલે,
તેનાં બનાવ્યા દૂધ-પાણી, મેવાડા રાજા
ઝેર તો પીધાં જાણી જાણી
રીસ કરીને રાણો ખડગ ઉપાડે રે,
ક્રોધ રૂપે દરસાણી, મેવાડા રાજા
ઝેર તો પીધાં જાણી જાણી
સાધુ નો સંગ મીરાં છોડી દિયો રે,
તો તુને કરુ પટરાણી, મેવાડા રાજા
ઝેર તો પીધાં જાણી જાણી
બાઇ મીરાં કહે પ્રભુ ગીરીધરનાગર,
મન રે મળ્યાં કાનુદાણી, મેવાડા રાજા
ઝેર તો પીધાં જાણી જાણી
નથી રે પીધાં અણજાણી રે, મેવાડા રાજા
ઝેર તો પીધાં જાણી જાણી
prem ni ene kadar kya rakhi che,
dil ni ene khabar kya rakhi che,
me kahyu ke mari jais tara vagar,
ene etlju kahyu ke antim vidhi kya rakhi che?
najar thi najar ne melvi rakhi che,
pan najar hatavavani himmat kya rakhi che,
me kahyu prem che to ha kahone,
emne kahi dihu,
mari ankho padavani kosish kya kari rakhi che.
birensoni2002@yahoo.com
EK DIVAS NI VAAT CHE,
JYARE PAN KAHU E DIVAS BAHU KHAS CHE,
TARI JODE VITAVELI E PALO,
KADI NA BHULAY EVI KHAS CHE,
TARI YADO HAMESA MARI JODE HASE,
PRABHU NU E ASHIRWAD BAHU KHAS CHE,
HASTA HASTA RADAVU ANE,
RADAVA CHATA MANE HASAVAVU BAHU KHAS CHE,
DIL NI VATO HOTHO NA BADLE,
AANKHO THI KARVANI E KALA BAHU KHAS CHE,
E DIVAS NI YADO KADI BHULAY EVI NATHI,
TE THIJ TU MARA MATE KHAS CHE,
AJE PAN ARAJ CHE PRABHU NE,
FARI EK DIVAS TAMARI SATHE VITAVAVANI AAS CHE,
GAME TE THAY MARA JIVAN MA,
PAN MARA MATE TO E DIVAS BAHU KHAS CHE,
BAHU KHAS CHE.
આ મારી પ્રથમ સ્વરચિત અછંદાસ રચના છે. લખવાનું સાહસ આજ સુધી કયારેય કર્યું નથી. ખબર નથી કે આ રચના આ વેબપેજ પર સ્થાન પામવાને લાયક છે કે નહી? વિદેશમાં છું અને વ્યવસાયે ઇજનેર છું, એટલે વ્યાકરણની સ્વાભાવિક ક્ષતિયો માફ કરી/સુધારીને પણ જો વાંચશો તો મને વધું લખવાની હિંમત મળશે તે આશા સાથે પ્રસ્તુત છે “પ્રેમ”….
પ્રેમ…
માત્ર સમર્પિત યુગલની લાગણીઓમાં જ સિમિત નથી પ્રેમ…
પરિભાષા નથી, પણ જગત આખાની ભાષા છે પ્રેમ…
ઘન, પ્રવાહિ કે વાયુ નથી, રંગ, ગંધ, ક્દ, આકાર, કે પરિમાણ નથી,
વિજ્ઞાન નથી, તોયે ન્યુટનના ત્રણે નિયમો પાળે છે પ્રેમ….
અર્થશાસ્ત્ર નથી, તોયે ઘણા શાસ્ત્રોનો અર્થ છે પ્રેમ….
જાણો તો, જગત આખાનું નાણું છે પ્રેમ…
કરાય નહીં વેપાર પ્રેમનો, એવો છે જગતનો વહેવાર,
થાય પ્રેમ તણો વહેવાર, તે દિ જ બને સાચો તહેવાર,
સમયની સાથે વહી જાય…, અને રહી જાય તે પ્રેમ…
ધ્વનિ સાથે પ્રેમ તે સંગિત, શબ્દ સાથે પ્રેમ તે ગીત,
અન્ન સાથે પ્રેમ તે સ્વાદ, પ્રકૃતિ સાથે પ્રેમ તે સૃષ્ટિ,
દ્રશ્ય સાથે પ્રેમ તે સુંદર, દ્રશ્યમાં નહીં દ્રષ્ટિમાં છે પ્રેમ…
જ્યાં જુઓ ત્યાં પ્રેમ, તોયે વ્હેંત છેટો છે પ્રેમ…
નસીબ હોય તો જ મળે એમ નહીં, પણ નસીબ હોય તો જ સમજાય પ્રેમ…
વિદ્વાનોને ભલે ના સમજાય, અભણ તો શું? જીવ માત્રને પણ સમજાય પ્રેમ…
બાલ, તરુણ, વૃધ્ધ તો શું? ઝાડ, પાન, પશુ, પક્ષીનો પણ ઇજારો નથી પ્રેમ…
જડ અને ચેતનમાં પણ પ્રેમ…
ઉષાના કિરણોને ઝાકળ સાથે પ્રેમ…
વરસાદના સૂરજનો મેઘધનુષમાં ભાસે પ્રેમ…
તરુ ને ધરા સાથે, તારામંડળ ને ધ્રુવ સાથે પ્રેમ…
પર્વતને નદી સાથે, નદીને દરિયા સાથે ને માટીને ઢેફા સાથે પ્રેમ…
કણ કણમાં છે પ્રેમ, પ્રભુ તારો, કણ કણમાં છે પ્રેમ…
જગત આખામાં પથરાય એટલો વ્યાપક તોયે, નાના બાળકની મુઠ્ઠીમાં સમાય પ્રેમ…
નિબંધમાં બંધ થાય નહીં, તોયે મુક્તકના પદોમાં સમાય પ્રેમ…
કોઈ સાચા સંતની ઝોળીમાં પણ સમાય પ્રેમ…
સ્વજનની આંખોમાં પણ ઊભરાય પ્રેમ…
થવું જ હોય પ્રેમમાં, તો પાગલ કે ઘાયલ નહીં પણ લાયક થવાય
ડૂબે તે તરે, ને તરે તે ડૂબે, આ તો પ્રેમ છે ભાઇ પ્રેમ…
સમ્રાટ અને તવંગર તો શું? નિર્ધનનો પણ ખજાનો હોય પ્રેમ…
ભક્તિની શક્તિ છે, શાસ્ત્ર નહીં પણ શસ્ત્ર છે પ્રેમ…
આમતો મને અને તમને પણ છે ક્યાંક પ્રેમ…
પણ મારો ને તમારો પ્રેમ એક બિંદુ, ને મારા પ્રભુનો પ્રેમ છે સિંધુ,
કણ કણમાં છે પ્રેમ, પ્રભુ તારો, કણ કણમાં છે પ્રેમ…
દરિયો છે, આમ શબ્દોથી ઉલેચાય નહીં પ્રેમ…
ભગીરથની કલ્પના નહીં, પ્રેમ પર છે પ્રેમ…
કણ કણમાં છે પ્રેમ, પ્રભુ તારો, કણ કણમાં છે પ્રેમ…
– ભગીરથ પટેલ
(રાગઃ આ તો જગત અનાદિ આડંબરના કરીએ રે)
ખોટો ડોળ ના કરીએ ગુરૂમુખ બાનું ધારી રે
મળ્યા સદ્ગુરૂ દેવ સમજણ આપી સારી રે
લીધી પાંચ પ્રતિજ્ઞા હાથમાં જળ ધારી રે
તન મન અર્પણ કરીયાં સંતોની સાક્ષી ધારી રે
બોધ સ્વરૂપનો કરીયો વિશ્વાસપાત્ર ધારી રે
આપ્યાં વચન તે ચુક્યા વિષયે વૃત્તિ વારી રે
માન મોટાઇમાં મમતા અહમ ભરીયો ભારી રે
કુડ કપટ પ્રપંચ દગો દિલ ધારી રે
રૂણ પરનાં પચાવ્યાં, વૈભવે મોંજ માણી રે
વાણી, વલોણોમાં ગુમ્યા તત્વ નહિ તરીયાં રે
સાચા સંતોની વાણી વર્તન નથી જરીએ રે
પૂરા ગુરૂ છગનરામ રહેણી વેવણ વણીયાં રે
પરાંણ વચનમાં વરીયા એતો ભવ જળ તરીયા રે
—————————————————–
(રાગઃ મારા માંડવે ઉડે રે ગુલાલ (૨)………)
ગુરૂ વચને ગળીયાં છે મન ગુરૂ વચને ગળીયાં છે મન..
ત્રિવિધના તાપો ટળીયાં મનના હો રામ
માળી અમને ગુરૂગમની શાન, મળી અમને ગુરૂગમની શાન..
ગુરૂગમ ચાવીએ તાળાં ખોલીયાં હો રામ
ખોલી દીધાં અગમઘરનાં દ્વાર, ખોલી દીધાં અગમઘરનાં દ્વાર..
અગમ સુગમે સાયબો શોભતા હો રામ
જાણી લીધી જીવાભાઇની જાત, જાણી લીધી જીવાભાઇની જાત..
ગુણની ગાદીએ જીવો શોભતા હો રામ
જોઇ લીધાં માયાનાં રૂપ, જોઇ લીધાં માયાનાં રૂપ..
રૂપના રૂષણે માયા મ્હાલતી હો રામ
રૂપ ગુણે ભળ્યો રે ભંડાર, રૂપ ગુણે ભળ્યો રે ભંડાર..
અનામીના નામે નક્કી કરીયો હો રામ
તુટી પડ્યા માયાના મહેલ, તુટી પડ્યા માયાના મહેલ..
ગગનગીરાએ તંબુ તાણીયા હો રામ
છુટી ગયો કર્તાપણાનો ભાવ, છુટી ગયો કર્તા પણાનો ભાવ..
અકર્તાના ઘરે પગરણ માંડીયા હો રામ
પૂર્ણ પદ પરખાવ્યું રે નિર્વાણ, પૂર્ણ પદ પરખાવ્યું રે નિર્વાણ..
અગમઘરના ભેદુ સંતો ભેટીયા હો રામ
શોભે સુંદર સાધારામની જોડ, શોભે સુંદર સાધારામની જોડ..
છગનરામની શાને સંસય ટળીયા હો રામ
આનંદ સાગર છલકાઇ જાય, આનંદ સાગર છલકાઇ જાય..
પરાંણ પરાની પાળે મ્હાલતા હો રામ
——————————————————
શ્રી પલાભાઇ ચુંથાભાઇ પટેલ દ્વારા “ગુરૂગમ” વિશે લખાયે ભજનો
પ્રેમનો પમરાટ…રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
પ્રેમ એતો પાવન પમરાટ
રૂપાળો કે રૂક્ષ થઈ બદલતો ઘાટ
પ્રેમ એતો સાગરની જાત
મળે ચંદરવો તો ઉછળે જઈ આભ
પ્રેમ એતો દિલનો ઉજાશ
સમર્પણથી નિશદિન મ્હેંકે સુવાસ
પ્રેમ એતો ભીંનો વરસાદ
ઝીલીને પ્રેમનો માણો અહેસાસ
પ્રેમ એતો સ્વપ્નોની ચાહ
માના ખોળાની કહે મમતાની વાત
પ્રેમની વાતો છે રંગીલી યાર
કોઈ દિ ગાયે ગઝલ કે રૂવડાવે રાત
પ્રેમ પૂરે જીવનમાં શક્તિ અનંત
પ્રેમની વાતોના નોંખા છે રંગ
ફૂલની ફોરમ લઈ મ્હેંકે છે પ્યાર
ચાહ વિના જીંદગી અધૂરી છે યાર
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
I am Haresh Makwana,at present living in Amroli-Surat. My contact no is (0)9898302058.I have indefinite interest in gujarati poems. I have been researching on,`The Science of Prosody’ for the last 11 years. I have also written some poems in different types of `Chhands’. I have been searching the person(s) who has the same interest in promoting poems.Thanks to`Kavilok’for doing work for the promotion of poetry specially in our mother tongue,`Gujarati’. I want to meet the person(s) of the same interest. I appeal to all the persons having direct or indierct connection & interest with poems to be and to work together to promot Gujarati Poems. I also request the publisher & members of,`Kavilok’ to either provide me a list with names and contact No. of all the existing poets on my above E-Mail address or to give me an opportunity to meet the concerned authorities or members so that I can present myself before them with a view to discussing the ideas & thoughts to get a clear path towards the united goal.Any one who has an interest of any level in making of poetry can contact me on my above given contact no or on my E-Mail ID.
Hoping for the favorable reply of any poet, any one.
Let`s try to make our poetry more meaningful,more melodious and more interesting.
મિત્રો,
૧૯૪૭-હિન્દુસ્તાન ની આઝાદી ની પૂર્વ સંધ્યા -હિન્દુસ્તાન પાકિસ્તાન બે ભાગલા માં વહેચાયું -એ સમયે બંગાળ માં નોઆખલી માં હિંદુ મુસ્લિમ વચે ભયંકર કોમી રમખાણ ફાટી નીકળ્યા !
એ સમયે દીલ્લ્હી માં ખેલાઈ રહેલા રાજકીય કાવા દાવા થી અલિપ્ત એવા અલગારી મહાત્મા ગાંધી નોઆખલી માં આ કોમી દાવાનળ ને શાંત પાડવા પહોચી ગયા હતા.
એ પ્રસંગે મુંબાઈ માં વસતા શ્રી શાંતિલાલ શાહ એ પૂજ્ય બાપુ પર એક કવિતા લખી ને ગાયેલી જેની રેકોર્ડ પણ બહાર પડેલી ! એ કવિતા ના આધારે ગોધરા કાંડ બાદ ફાટી નીકળેલા
અમદાવાદ ના કોમી હુલ્લડ વખતે મેં એક કવિતા લખેલી જે ગુજરાત ના બધાજ અખબારો માં એક સાથે પ્રસિદ્ધ થયેલી.-તમને ગમશે? —-ડોસેદાની.
”ગોધરા કાંડ”
અમદાવાદ ની પવિત્ર ધરતી સૌથી બની અનોખી,
નિજ બાંધવ ના રક્ત બિંદુ એ રજ રજ રંગી દીધી.
કોઈ ના બાળક કોઈ ની બેની કોઈ ની માતા પોઢી ,
કોઈ પ્રિયા ના પ્રીતમ દેવે અગન પિછોડી ઓઢી.
અંગે અંગે રાગ દવેષ ની ભીસણ આગો પ્રગટી,
ઝખમ થયા અંતર માં ઊંડા પીડા આકરી ઉપડી.
ઔસધ લઇ ને હકીમ આવો હરવા તમામ રોગો,
ઓ સ્વર્ગ દેવતા એક વાર આ માનવ હદય ખોલો.
નિશદિન જેની શીતલ છાંયે માનવ બાળક રમતા,
હાય આજ ત્યાં વાઘ દીપડા ગીધડા ભોજન કરતા.
મુરદા નેસંજીવન કરવા લાવો પ્રેમ કટોરો ,
ઓ સ્વર્ગ દેવતા એક વાર આ માનવ હદય ખોલો.
મંદિર ને મસ્જીદ ના સુણજો બોલી રહ્યા મિનારા ,
હિંદુ મુસ્લિમ બેઉ લાલ છે ભારત માં ના પ્યારા .
ઝેર બધું આ પીવા હવે આવે શંકર ભોળો,
ઓ સ્વર્ગ દેવતા એક વાર આ માનવ હદય ખોલો.
ભાગ્ય હીન આ ભૂમિ ઉપર ભાઈ ભાઈ જો જગડે
ભાન ભૂલી ને ખંજર થી નિજ માનવ અંતર ચીરે.
રાંક બિચારી બેની ની પણ લાજ આબરૂ ઢાંકી ,
કીધા અત્યાચાર ઘોર રે પાપ લીલા વિસ્તરી.
આંસૂ આજ લુછવા દો અમને નથી નીરખવા દોષો ,
ઓ સ્વર્ગ દેવતા એક વાર આ માનવ હૃદય ખોલો.
પ્રેમ અગ્નિ ની ધુમ્ર શિખાઓ ઉંચે ગગને ઉડજો,
બિરાદરી ના ભેદ ભાવ ને બાળી નિર્મૂળ કરજો.
લીલા ભગવા દૈત્ય દાનવ ના આજ સિંહાસન ડોલો,
ઓ સ્વર્ગ દેવતા એક વાર આ માનવ હદય ને ખોલો.
—- ડો સેદાની.
તમારી રચના વાંચી ને જે યાદ આવ્યું એ રજુ કરું છું:
એક મુકુલ ચોક્સી ની (અમદાવાદ ના કોમી રમખાણો સમય ની)
અને બીજી માં મારા વિચારો છે.:
___________________________________
આખા નગરની જલતી દીવાલો……. – મુકુલ ચોક્સી
આખા નગરની જલતી દીવાલોને કળ વળે,
ક્યારેક મોડી સાંજે બે માણસ ગળે મળે.
ઇચ્છા વિશે મેં ગ્રંથ લખ્યો એક વાક્યમાં,
ઇચ્છાનું એવું છે કે ફળે યા ન પણ ફળે.
વંઠી ગયેલો ગાંધીજીનો વાંદરો હવે,
બહેરો બન્યાનો ડોળ કરી સઘળું સાંભળે.
એક જ રીતે ગુમાવેલ માણસ ફરી મળે,
ઘડિયાળ ઊંધી ચાલવા માંડે જો આ પળે.
સાચું કહું તો તારી લપસણી લટો સિવાય,
વહેતા પવનને ક્યાંય ઉતારો નહીં મળે.
બીજાઓ વાંચે તો ય અદેખાઇ આવશે,
ચીતરું નહીં હું નામ તારું કોઇ પણ સ્થળે…. – મુકુલ ચોક્સી
_______________________________________
પડે છે ફેર?
__________
પડે છે ફેર?, ક્યારે ?
છુટે મન અંધકાર જ્યારે,
દે રજા ધિક્કાર ને જ્યારે,, પડે છે ફેર.
શ્રેષ્ઠતા ઉભરે છે જ્યારે
અહંકાર ઉતરે છે જ્યારે
લાગણી વિસ્તરે છે જ્યારે, પડે છે ફેર
લઇ ઉડાન પંખી નિ જેમ
જોઈ ધરતી ગગન નિ જેમ
ના જોઉં સરહદ કે સિમા
મુજ નેણ રહે પ્રેમ રસ ભીના, પડે છે ફેર.
રંગ નહિ, ઇન્સાન દેખ્યા
વસ્તી મહી ના દોરું રેખા
જ્ઞાન,કર્મ, ભક્તિ ને યોગ
રહું નિષ્પક્ષ, સમજુ સંજોગ
સત્ય ના માર્ગે ચાલુ જ્યારે, પડે છે ફેર, ત્યારે.
જનક ૦૮-૨૩-૨૦૧૧
..
We need your comments–dr sedani
Stree nu Brun parikshan ane pachhi brun hatya!!!!
સ્ત્રી ભ્રુણ હત્યા !!
આ વણજન્મેલી વેએદેહિ ની વેદના તું વિચારી જો.
લોહી થી લથપથ લાગણી વચ્ચે ખુદ તારી તું કલ્પી જો.
પાંચાલી ની શક્તિ તારી,મહાભારત જો રચી શકે .
અંબા દુર્ગા કાળી ને એક અવસર તો આપી જો .
ગુંગળાતા હિબકતા ડુસકા ,ઉગ્યા પહેલા આથમતા,
ચંદ્ર સરીખી પ્રતિકૃતિ ને એક વખત અવતારી જો.
કુળદીપક ની કેવી ઝંખના જે રૂંધે પાપા પગલી ને ,
દંભી સામાજિક મુલ્યો ને એક ઠોકર તો મારી જો.
—– ડો સેદાની .
.. ”જન્માષ્ટમી”
આસપાસ ઈશ્વર ના હોવા નો અહેસાસ માત્ર માનવીના ચિત્ત ને શાતા આપે છે.માધવ ની અવતરવાની
વેળાએ માથે હાથ દઈને બેઠલા આપણે પુરુષાર્થ ને પાંગળો તો નથી બનાવતા ને? પ્રારબ્ધ ના તો પાંચ જ ટકા હોય શકે પંચાણું નહિ.અરે માધવ ને માનવી તરીકે તો મુલવીએ ! કંસવધ થી કુરુક્ષ્શેત્ર સુધી-ભારોભાર પુરુષાર્થ
જ ટપકતો દેખાય છે ને ?માધવ ને માધવ ની મદદ માંગતો કદી કોઇયે દીઠો છે?
ઈશ્વર નું અસ્તિત્વ છે? શ્રધાળું ને કશા પુરાવાની જરૂર નથી અને અશ્રધાળું કોઈપણ
પુરાવો માનવાનો નથી !અચાનક વાતાવરણ માં પ્રસરતી ખુશ્બુ પણ માનીએ તો ઈશ્વર નો અહેશાસ છે.
માધવ ની અવતરવા ની આ વેળા -કંસ ના કારાગૃહ માંથી મધરાતે અચાનક વાંસળી ના એક સુર નું-એક સુગંધ નું મથુરાથી ગોકુલ તરફ નું પ્રયાણ એ લાગણી ને આ કાવ્ય માં મેં ભરી છે. ‘
” જન્માષ્ટમી”
મથુરા નિષ્પ્રાણ થઇ, હવે ગોકુળિયું મઘમઘશે.
વૃંદાવન ની ગલી ગલી માં વાંસળી થઇ ને ફરશે.
શિશુ સાથે શેષનાગ પણ રક્ષે બંસી સુર ને,
ચરણ સ્પર્શી ને શમવુજ્ પડે ને ,યમુના ના આં પુર ને.
ચૌદ ભુવન નો નાથ છુપાઈ ,કરંડિયા માં મલકે.
નંદ ઘર નો ઉલ્લાસ જગત ના,અણુ અણુ માં પ્રસરે .
મોરપિચ્છ નું મેઘધનુષ્ય હવે ,અવની પર કોઈ રચશે.
યુગપુરુષ ઝંખતી આંખો માં,હર્શબિન્દુ તગતગશે.
——ડો સેદાની …………….
મોરપિચ્છ નું મેઘધનુષ્ય હવે ,અવની પર કોઈ રચશે.
“Morpichh nu meghdhanushya have “Kanha” sange Rasleela rachse”…..baki ki line humein bahot achhi lagi.
HOLI MUBAARAK….
ઓણુકી હોળીએ કરતો વિચાર
તને કેમ કરી રંગુ હું કાલે
કેસરીયો રંગ તરી વેણીના ગલગોટે
ગમતો ગુલાલ તરા ગાલે
ખિલખિલાટ દાંતેથી ખરતું અબિલ અને
ઝાકળ છંટાય તારા ભાલે
વાસંતી વાયરાએ લાલ ચટ્ટક ચુંદડીમા
કોણ તને રંગી ગ્યું…આ..લ્લે…
કાલ કરવું શું સાવ ખાલી ખાલે
આવી અંચઈ પ્રભુ તે કાંઈ ચાલે…???
આમા કોઈનુએ ક્યાંય કશું હાલે..!!
હવે આખ્ખો દિ’ કરવું શું કાલે…
હવે આખ્ખો દિ” કરવું શું કાલે..!!??
આવી અંચઈ પ્રભુ તે કાંઈ ચાલે…???
ફાગણના વાયરા વાયા…રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
કેસરીયો ઘડૂલો મારી કાયા
ઓલા ટહુકાના સાદ મને ભાયા
સહિયરમોરી, ફાગણના વાયરા વાયા
ડાળ ડાળ બેઠેલાં પંખીડાં બોલ્યાં
નજરોનાં નૂર કેમ ખીલ્યાં?
લાગી છે દલડાંને માયા
સહિયરમોરી, ફાગણના વાયરા વાયા
હળવેથી દે સાદ મારી સાહેલી
કોના સપનામાં સાચે ખોવાયાં?
જોને ઝૂલતાં ફૂલડાં શરમાયાં
સહિયરમોરી ,ફાગણના વાયરા વાયા
વાગ્યા પાદરે ઢોલને પાવા
ને નવોઢાનાં મુખડાં મલકાયા
રાધા કાનજી દલડે દેખાયા
સહિયરમોરી,ફાગણના વાયરા વાયા
ઝૂલંતી શાખે મહેકંતી આ મંજરી
હોળીના ગુલાલે નજરું શણગારી
ફાગે જોબનીયાં ઝબોળ્યાં મસ્તીથી
સહિયરમોરી,
અંતરમાં આવી કોઈ હરખે છૂપાયાં
રંગીલા ફાગણના વાયરા રે વાયા
સહિયરમોરી ,ટહુકાના સાદ મને ભાયા.
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
આવ આપણે રમીએ ધુળેટી – “કાકુ”
આવ આપણે રમીએ ધુળેટી, ગમ્મતને ગુલાલે એકમેકને રગદોળીએ,
આંખે ઉગેલ ગુલાબી રંગોમા, અતીતની ગમતી ફોરમ ભેળવીએ
ઘડી બે-ધડી ભારેખમ શબ્દાર્થોના કોથળા કાતરીયામાં લાદીએ
કોઇ કારણ વગર હસીએ ને, અમથુ અમથુ દેકારા માટે બોલીએ
આકાશે ઉગેલી સંઘ્યાની, ભરી ભરી પીચકારી છીનવી લઇલએ
કેસુડાની વાંકી કળીથી વાંકુ વાઢી, કેસરી કેસરી થૈ મન ભરીએ
દૂરી થોડી દૂર કરીને પ્રીત્યુની પીચકારી, ભરી એકમેકને પલાળીએ
અણગમતાની કરી હોળી કાલે, ગમતાની આવ આપણે ધુળેટી રમીએ.
dhuleti post paid..!!
રાધા ને કાન રમ્યાં
વ્રજમા
ઉલ્હાસથી, એ
હૈયામાં,
ધૂળેટી
સાચવો…
**
**
તમને યે
ક્યાંક કોઈ
રાધા મળે તો
સહેજ
ચપટી
એ
ધૂળ એંઠી
સાચવો…!!!!
Kanh ne saad karto Radha no saad vare vare sabhalay “braj” ma santayeli “Radha” kadach braj ni gali o ma mali aave .
Brindaban ni banrai ma bhamya karu chhu Radha na Kanh ne shodhva…..
રાધા
કોણ હતું એ યમુના તટ પર
હાથ સુકોમળ રાખી મટ પર
.
નાગ દમન પેઠે આંગળીઓ
ભીંસ કસે ઘુંઘરાળી લટ પર
.
વાટલડીની ભીની જાજમ
પાથરતી આખા પનઘટ પર
.
સહેલ સખી સાથે છણકો લઈ
વાત પહોંચતી છટ ને ફટ પર
.
ખોતરતી પતાળ સમૂળગું
રીસ ઉતારી, રસ નટખટ પર
.
કો’ક બનીને અંગત અંગત
જીદ કરે તારી ચોખટ પર
.
આજ છબી રાધાની ઉપસે
કાન, અમારાં અંતરપટ પર
‘કવિ લોક ‘બ્લોગમાં ડો દિલીપભાઈએ
* રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ
on April 14, 2008 at 4:51 pm
પ્રસિધ્ધ કરેલી મારી આ રચના પણ આજે
ફરીથી માણવાની ગમશે.
રામ નવમી…રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
Pl find time to visit and comment
સ્વરચિત અને ગમતીલી ગદ્ય અને પદ્ય રચનાઓ
http://nabhakashdeep.wordpress.com/
With regards
Ramesh Patel
રામનવમી
ભારતીય સંસ્કૃતિ અનુંસાર રામનવમીને દિવસે ભગવાન શ્રી રામનો જન્મ થયો હતો. ‘રામનામ’ અદભુત સંજીવની છે, અમોઘ શસ્ત્ર છે, મહાન શક્તિ છે. માત્ર એકજ વખત ‘રામ’ બોલાઇ જવાય તો પણ અધમનો ઉદ્ધાર થઈ જાય છે. ‘રામ’ ને બદલે ‘મરા…મરા…’ બોલનારો વાલિયો લૂંટારો મહાન કવિ અને રામાયણનો રચયિતા મહર્ષિ વાલ્મીકિ બની ગયો ! સપ્તર્ષિઓએ આ રત્નાકર (વાલિયો લૂંટારા) ને ‘રામનામ’ નો મહિમા સમજાવ્યો અને ઉપદેશ આપ્યો કે તું રામનામનો જપ કર. તેના હ્રદયમાં રામનામની લગની લાગી ગઈ. તેના રોમ રોમમાંથી ‘મરા…મરા…’ નો જપ થઈ રહ્યો હતો. તેના શરીર પર માટાના રાફડા બંધાયા. સંસ્કૃતમાં રાફડાને ‘વાલ્મીક’ કહે છે, તેથી તેમનું નામ વાલ્મીકિ પડ્યું.
ભક્ત શ્રી ચુંથાભાઇ જીજીદાસ પટેલને સદ્ગુરૂશ્રી ભલારામ મહારાજ દ્વારા ચૈત્ર સુદ નોમના રોજ રામનવમીને દિવસે પોતાના આત્મસ્વરૂપનો સાક્ષાત્કાર કરાવતો ઉપદેશ આપ્યો હતો. શ્રી ચુંથાભાઇ જીજીદાસ પટેલે પોતાના આ અનુંભવોને ભજનના સ્વરૂપમાં રજૂ કરેલ છે જે અત્રે પ્રસ્તુત કરતા ગર્વની લાગણી સાથે ધન્યતા અનુંભવુ છુ.
(રાગઃ ગણપતી આવ્યા શુદ્ધ બુદ્ધ લાવ્યા……………)
નવમીને દિન નવો અનુભવ આત્મારામ દર્શાયા ગુરૂ આત્મારામ દર્શાયા કોઇ અદ્ભુત યોગી આવ્યા
યોગી રામરસ પાયા ઘટઘટમાં શ્યામ દિખાયા કોઇ અદ્ભુત યોગી આવ્યા
દાનવવૃત્તિ દૂર કરાવી મનુશા દેવ કહલાયા ગુરૂ મનુશા દેવ કહલાયા કોઇ અદ્ભુત યોગી આવ્યા
લોહ હ્રદયમાં પારસ રૂપે કંચન શુદ્ધ બનાયા ગુરૂ કંચન શુદ્ધ બનાયા કોઇ અદ્ભુત યોગી આવ્યા
ગુરૂગમ ચાવી ખોલ્યાં અગમઘર દિલમાં દર્શન પાયા ગુરૂ દિલમાં દર્શન પાયા કોઇ અદ્ભુત યોગી આવ્યા
કીડી કુંજર ઘાટ બન્યા સૌ આતમ એક મનાયા ગુરૂ આતમ એક મનાયા કોઇ અદ્ભુત યોગી આવ્યા
પશુ પક્ષી સૌ જીવ જંતુમાં વ્યાપક દેવ દર્શાયા ગુરૂ વ્યાપક દેવ દર્શાયા કોઇ અદ્ભુત યોગી આવ્યા
ચુંથાભાઇ ભ્રમણા ત્યાગી અલખ પુરૂષ ઓળખાયા ગુરૂ પુરૂષ ઓળખાયા કોઇ અદ્ભુત યોગી આવ્યા
શ્રી ચુંથાભાઇ જીજીદાસ પટેલ, જિંડવા
લૂ
કોઇના ઊના ઊના નિ:શ્વાસ જેવી,
કે પછી-
સમીપ સરકી આવેલી સખીના ઉચ્છવાસ જેવી?;
પાકી ગયેલાં પર્ણૅની પીળાશ જેવી,
કે પછી-
એના થકી પાકતી કેરીની મીઠાશ જેવી,
સૂક્કા ગળે બાઝતી ખરાશ જેવી,
કે પછી-
કોરી માટલીના ભર્યા પાણીની સુવાસ જેવી,
સૂની સડક પર ભાંભરતી ગા જેવી,
કે પછી-
કૂંપળને પાલવડે ભરતી મા જેવી,
આપને કેવી માણવાની ગમે?
લૂ ???
લૂ
કોઇના ઊના ઊના નિ:શ્વાસ જેવી,
કે પછી-
સમીપ સરકી આવેલી સખીના ઉચ્છવાસ જેવી?;
પાકી ગયેલાં પર્ણૅની પીળાશ જેવી,
કે પછી-
એના થકી પાકતી કેરીની મીઠાશ જેવી,
સૂક્કા ગળે બાઝતી ખરાશ જેવી,
કે પછી-
કોરી માટલીના ભર્યા પાણીની સુવાસ જેવી,
સૂની સડક પર ભાંભરતી ગા જેવી,
કે પછી-
કૂંપળને પાલવડે ભરતી મા જેવી,
ડમરી-આંધી-વંટોળની જનેતા જેવી,
કે પછી-
જેઠી (જેઠ મહિનાનો) વરસાદના પ્રણેતા જેવી,
…..
આપને કેવી માણવાની ગમે?
લૂ ???
-ગગુભા રાજ, ગાંધીનગર
Beautyful kavita
સમય મારોય નક્કી આવશે
ગળુ છોડી, ચરણ સૌ દાબશે
ધનુષી મેઘ, એના અંગમા
હજુયે રંગ નોખા લાવશે
પછી તડકો જનુની ક્યાં રહે?
ભરી બપ્પોર ઝાકળ ફાલશે
વખત આઘો નથી, ચેતી જજો
નદી દરિયાને પાછો તાણશે
તિમિરની છાતીએ બેસી હવે
નિશાને આગિયા પ્રગટાવશે
કસોટી ધૈર્યની છે બેયની
પ્રભુ ક્યારેક પાલવ ઝાલશે
ek muktak mara tarafthi
‘e joi vaanchshe to kadach bhangi padshe etlej ,
mari j kabar upar maru naam na lakhta’
“પ્રસંગ”
ગઝલને આંગણે શબ્દો વરે છે
રદીફ ને કાફીઆ ફેરા ફરે છે
પ્રથમ, શરણાયુને મત્લા વગાડે
પછી વસમી વિદા મક્તા કરે છે
લગાગા ગાલગાને શામિયાણે
વિવિધ અશઆરની વાની ધરે છે
વડીલોની જગ્યાએ મહેફિલે સૌ
મરીઝ, ગાલિબ, ને ઘાયલને સ્મરે છે
તમારી વાહ વાહી થી ભર્યો એ
હજુ માહોલ અમને સાંભરે છે
To,
Kavilok.
I liked ‘kavilok’ very much.I request that please can you tell that who are ‘dalit’ kavi? kindly send me the list.
I know raidas,kabir,etc.but want more.
Thanks,
Shraddha.
મા-બાપ નુ માને નહી તે પુત્ર ને ધિક્કાર છે
સેવા ન કરે મા-બાપ ની એ પુત્ર ને ધિક્કાર છે
કહ્યુ ના કરે મા બાપ નુ એ પુત્ર ને ધિક્કાર છે
નાના થકી મોટા કરીયા ભીના થકી કોરા કરીયા
એ ગુણ ભુલે અભાગ્યો એ પુત્ર ને ધિક્કાર છે
મોટા કરી પરણાવ્યા દાગી ના વેચી અંગના
દેવુ ના ભરે મા-બાપ નુ એ પુત્ર ને ધિક્કાર છે
પરણાવ્યા પછી જુદાં થયાં નારી તણાં એ રંગ મા
માડી ઘરે વૈતરુ કરે એ પુત્ર ને ધિક્કાર છે
નાટક સિનેમા બહુ જોયા હોટલ મા બેસી ખાય છે
માડી રુવે દાણા વિના એ પુત્ર ને ધિક્કાર છે
વૈભવ કહે આ જગત ને મા-બાપ એ ભગવાન છે
મા-બાપ ને દુ;ખી કરે એ પોતે દુ;ખી થાય છે._વૈભવ
એ ક્ષણ ની મુલાકાત કેમ કરી ભુલી શકું
રહી રહી ને યાદ આવે છે તારી
યાદ હજી તાજી છે તારી
છતા દિલ મા કેમ છે બેકરારી
મારાં મન મા સુંગંધ છે તારી
દિલ મા બેસાડી રાખી છે તસ્વીર તારી
છતા તને જોવા ની ઇચ્છા કેમ પરવરી
એંધાણ મળ્યાં મને મુલાકાત કરવા તારી
નસીબ જોર નથી આપતુ ધડીવારી
નિરાશ થયો તારા આવા ગમન વિશે વિચારી
ખુશી હજી ધણી ચાહત ની તારી
જીવીશ માત્ર સાથ-સંગાથ તારી_વૈભવ
ek chij che avi,
je sarjai parspar vhechva..pan,
nathi koi tene vhechtu,,
matr rakhe potani sathe,,
kalpana to kari pan matr,,
kalm ni shahi e..
te chij biji koi nhi pan che,
…SUKH..
“jene aapyu che aapne heart,
nathi aapta tene j jga tema,
kevi che kismat aapni,
svas rokase tya maran pdse aadu..
bedhdk rmi rhya che badha kapti ramato …
mane che ishvar nathi duniya ma,
rakhta nathi khuda no dar..
aa sci& teachnoiogy na yug ma,
vikse che duniya khub j..
pan sakunchit bane che manav dil..
haibreed jato karshu uttpan pan,,
nathi koi aapna ma shiv..!
zer smavi ske potana kanth ma,,
ucch manvi thi bnse robot,,pan
nafrat,moh,irsha,lobh, ,,,
chutse shi rite???
om,,allah,,jisas,,paigmbar,,
aapne nathi??
sara biyaran vaprsu gme tetla..
partu,thase kyarey satya nu,premnu,,
bhakitnu,,,,DIL MA VAVETAR NATHI THAI..
KARAN ASATYA,,HINSHA,,SHANKA,, NAFARAT NA
BEE ROPAYA CHE MANAV DIL MA….
sir u didn’t mention even a single poet of Khalil Dhantejvi ??
Why ??
i like this side ..and i submit my new hasy kavita..pl..
રંજીશો દિલમાં તમામ રાખુ છું
તે છતાં ચહેરે દમામ રાખુ છું
.
આપમેળે મંઝિલો ઉભી થતી
માર્ગમાં જ્યાં જ્યાં મુકામ રાખુ છું
.
મુઠ્ઠીઓ બે હાથની વાળ્યા કરૂં
એ જ હાથોમાં સલામ રાખું છું
.
કો’ક દિ’ ઉજાગરા રાતે કરી
સ્વપ્ન પર થોડી લગામ રાખુ છું
.
મોત બીજું કંઈ નથી, પણ હું સદા
જીંદગી વચ્ચે વિરામ રાખુ છું
khub saras Dr. Nanavatiji.. kharekhar
એક કોડભરી કન્યા-કે જેની સગાઇ હજુ ગયા વૈશાખમાં જ થઇ છે અને તે પછીના શ્રાવણી સાતમના મેળે એનો પિયુ મળેલો. એણે આપેલી પીળા રૂમાલની ભેટ અને ચકડોળે લગોલગ બેઠેલા તે સ્પર્શની અનુભૂતિની વાત ખેતરના શેઢે વિહરતી વિહરતી તેની સખીઓને કરે છે-એનું ગીત. આ ગીતની માંડણી અને પૂર્તતા કવિ મિત્ર પ્રકાશ જોશીના સહયોગથી થઇ.
વાયરાની હેલે…
વાયરાની હેલે હું તો રેલાતી જાઉં ‘ને,
વાયરો અડ્યાનો મને વહેમ થાય,
બોલને મોરી સૈયર, વાતે વાતે બળ્યું,
સાહ્યબો અડ્યાનું મને કેમ થાય?
વાયરાની હેલે હું તો….
પથરાને ગોફણીયે ઘાલી ઉછાળું,
કે માટીમાં કરૂં રે કુંડાળું,
કેમે ય કરીને વાટ ખૂટે નહીં ને તોયે,
ચાલવાનું લાગે રે હૂંફાળું,
ઉભે રે શેઢે હું તો તણાતી જાઉં ‘ને,
કમખાની કોર આમ તેમ થાય,
વાયરાની હેલે હું તો…
સુંવાળા સગપણનું ગાડું રે હાંકુ,
મોલ શમણાંનો લણતાં રે થાકું,
વાયદાને આંખમાં કે મુઠ્ઠીમાં રાખું,
તો યે વાતેવાતે પડતું એને વાંકુ,
રૂમાલની ગાંઠે હું તો ગૂંથાતી જાઉં ‘ને,
લોક કે’તા કે આને તો પ્રેમ થાય..
વાયરાની હેલે હું તો….
ઘરઝૂરાપો
એપ્રિલ 9, 2010
આ મારું તડકે સાંધ્યુ,
દળ દાઝ્યું ગામ.
જ્યાં ડાઘુઓ
રસ્તાને શેઢે ઉભડક બેસી રહે,
ટાઢ બીડીમાં બળે, પોલો ખોબો ભરી,
ડમણિયું સાંજે માથું ધુણાવે,
ઘર મારામાં રમણભમણ,
હું અહીં
પાછો આવીશ, અને
પરિયા જેવું મરીશ.ફરીથી.
પછી-
પડખે તમાકુમાં
મારી રાખ વેરી દેજો
અને, મને બીડી વાળી પી જજો.
૪-૨-૨૦૧૦
http://himanshupatel555.wordpress.com
શબ્દોમાં તારા પ્રશ્નોના કંઇ જવાબ છે,
વાંચી લે આંખડીમાં, ઉઘાડી કિતાબ છે.
Kavita
એ અજાણ્યા જણ વિશે કંઈ વાત કર,
રેશમી સગપણ વિશે કંઈ વાત કર.
જે વિશેષણની પરે પહોંચી ગઈ,
એક એવી ક્ષણ વિશે કંઈ વાત કર.
આજ લગ જેના વિશે કંઈ ના કહ્યું,
એ જ અંગત વ્રણ વિશે કંઈ વાત કર.
જે થયું એ તો બધુંયે ગૌણ છે,
તું પ્રથમ કારણ વિશે કંઈ વાત કર.
આંખની ભીનાશ મેં જાણી લીધી,
આંખમાંનાં રણ વિશે કંઈ વાત કર.
ગુજરાતના ગાંધીનગરમાં ફૂંકાયેલ વાવાઝોડા “ડૅન” નિમિત્તે ઓફીસની બારીએથી કંડારેલ કેટલાંક દ્રશ્યો
ઝળૂંબે…. (બારીમાંથી દેખાતો લીમડો)
લીલો પાઘડીયાળ ઝળૂંબે,
હરખે ડાળોડાળ ઝળૂંબે,
ચકલાંઓનો કાળ ઝળૂંબે,
વેગીલો વિકરાળ ઝળૂંબે….
માનવ હૈયે ફાળ ઝળૂંબે,
પર્ણે પર્ણે ઝાળ ઝળૂંબે,
ઉભો અંતરિયાળ ઝળૂંબે,
આઘો ‘ને ઓતરાળ ઝળૂંબે…..
ઊડે…. (ડમરી અને વંટોળ)
ધરતીમાની ઓઢણી ઊડે,
કોપિત કો’ જોગણી ઊડે,
ચોંટેલાંના ચાપ ઊડે,
પગલાં કેરી છાપ ઊડે,
સર સર સરતા સાપ ઊડે,
રજ રજ થઇ, સંતાપ ઊડે,
આડું ‘ને વળી અવળું ઊડે,
ઉપર-નીચે સઘળું ઊડે…..
-ગગુભા રાજ ગાંધીનગર (ગુજરાત)
Very nice Gagubhaji
પહેલો વરસાદ-૨
કેવા મઘમઘતાં ભાણાઓ પહેલા વરસાદમાં પરોસો
જાણે ધગધગતાં તાવા પર છમ્મ કરે ઐયરનો ઢોસો
પાછાં છબછબીયા, છાંટા, ને ગારો કીચડ બધાં ખૂંદે
ખીલે થનગનતાં બાળ, અરે બાકી રહે ના કોઈ ડોસો
ઓલ્યા સણસણતાં શેઢાના ભીનાપા સાદ ફરી પાડે
હાલો ખળખળતાં ખેતર જઈ, કાછડીને કમ્મરમાં ખોસો
તારી લથબથ આ કાયાથી નિતરતાં એક એક ટીંપે
મારી મનગમતી વાત કરી મારી લઉં સહેજ તને ઠોંસો
ઝીણી ઝરમરતી મસ્તીમાં એક વાર જાત ને ઝબોળો
સાલી બળબળતી આખી આ જીંદગીનો કાંઈ ના ભરોસો
I AM 16 YEARS OLD .I HAVE MADE MORE THAN 40 POEMS IN GUJARATI.
I LOVE GUJARATI SOOOOOOOOOOOO MUCH.
My attempt to write something after many years.
Will appreciate comments.
Happy reading.
પ્રેમી
કવિ નથી હું પણ કવિતાનો પ્રેમી છું
કલાપીના કૈકારવની સુંદરતાનો પ્રેમી છું
જેના અડપલાથી એના ગુલાબી ગાલની લાલી ખીલી
એ હવાના ઝોકાનો હું પ્રેમી છું
શબ્દોની માયાજાળ મહેફિલની સાંભળી લીધી
એના વદ્યા વિના પઢી લઉં, મઢી લઉં
એ સ્પંદનનો હું પ્રેમી છું
નશાની આડમાં સંતાઈને નજર લડાવું જ્યારે
નયનોથી એના નિગળે એ લજ્જાનો હું પ્રેમી છું
સોના-ચાંદીના અંગરંગની વાતો, તો વાતો છે (૨)
ખયાલોમાં ખોવાય અને જડે નહિ (2)
એ મનના મોતીનો હું પ્રેમી છું
કવિ નથી હું પણ કવિતાનો પ્રેમી છું
કલાપીના કૈકારવની સુંદરતાનો પ્રેમી છું
ધીરજ દાવડા- ‘સાગર’
નમસ્તે. આ મારી પહેલી કવિતા છે. તમે એવી પહેલી વ્યક્તિ હશો કે જે આ કવિતા વાંચશે. આભાર.
*************
બંધ આંખે જોયું’તું મેં એક સ્વપ્નનગર,
જ્યાં રહેવું’તું મારે પ્રેમની સંગાથ;
આંખો ખોલી તો આવ્યા તમે નજર,
પડી મન પર તમારા જ પ્રેમની ભાત;
લાગ્યું જીવનમાં ન રહેશે કોઈ ફિકર,
મળી જાય જો તમારા પ્રેમનો સાથ;
સહેજેય ન થઈ તમારા પર મારા અસ્તિત્વની અસર,
ને જોતી જ રહી ગઈ હું તમારા પુનરાગમનની વાટ;
આંખો રહે છે આજે પણ વાટ જોતી દ્વાર પર,
કે આવશો તમે એક દિ’ મારા મનને ઘાટ;
થાઉં છું અધીરી કહેવા કંઈક, શું ખબર?
ન જાણે કહેવી છે મારે તમને કઈ વાત!
રહું છું આજે હર એક પળ તમારા વગર,
જાણે લાગે કે મને છે પ્રેમની જ ઘાત;
ન વિખેરાત મારા સપનાનો એ મહેલ,
જો આપ્યો હોત તમે મારા હાથોમાં હાથ;
બની ગઈ છું જીવતાં જ નિર્જીવ પથ્થર,
કાંકરાની જેમ નથી રહી મારી કોઈ વિસાત…
**************
જય પ્રભુ પરમાત્માના આશિર્વચન
તમે અહીંયા આવો છો એ સર્વાંન્તરયામીની જ પ્રેરણા છે.
સર્જનહાર પોતે પોતાની મેળે પોતાના સર્જનમા પ્રગટે એવી જ એની સર્વ પ્રેરણા છે.
તે સર્વવ્યાપક સર્વની સર્વશક્તિ, ર્હદયમાં રહેલા ચૈતન્યમાં જાગ્રત થવાથીજ પ્રગટે છે.
પૂર્ણરૂપ થવું એ જ સાચું જ્ઞાન અને સાચું ધ્યેય છે.
અહીં આવનાર દરેક કબુલે છે કે સાચા જ્ઞાન અને સાચા ધ્યેયમાં જ સાચી શાંતિ છે જે ભારતિય સંસ્કૃતિ નો સાચો વારસો છે.
ધનથી ભૌતિકતા વિલાસીતાથી અંદરની સાચી શાંતિ નથી જે પશ્ચિમની આંધળી દોટ છે.
આત્મજ્ઞાન સાચું શિક્ષણ છે.
જીવનશક્તિ, સૂર્યપ્રકાશ, પવન, અન્નજળ સર્જનહાર પ્રેરિત છે.
આત્માથી આત્મામાં જાગૃતિ – સાચા શિક્ષણમાં બાહ્ય ભૌતિકની અપેક્ષા નથી.
દરેક માણસ પોતાના સાચા સ્વરૂપે શુદ્ધ ચૈતન્ય હોવાથી આત્માથી આત્મામાં જ પૂર્ણ છે.
આત્મામાં આભાવ ઇચ્છા નથી.
શાળાની રજત જ્યંતિ પ્રસંગે સર્વેજનો પોતાનાજ ર્હદયમાં પોતાના જ આત્મારૂપ રહેલ સર્જનહાર સાથે એકતા પમી પૂર્ણ બને
જય પ્રભુ
સચ્ચિદાનંદોહમ
નર્મદા, ૨૭/૦૯/૨૦૦૯
આસો સુદ ૯
વિક્રમ સંવત ૨૦૬૫
——————————————————————————–
સ્વયં મહાચિદાકાશ
આખું વિશ્વ ગુરૂ છે એમાં દરેક વ્યક્તિ વિદ્યાર્થી છે, આખા વિશ્વાત્માનું પૂર્ણજ્ઞાન શિક્ષણ છે અને વ્યક્તિપણાની સંકુચિતતાથી મુક્તિ અને આખા વિશ્વાત્મા સાથેની અનંતપૂર્ણ એકતા છેલ્લી ડિગ્રી – પરમપદ છે.
૩૦/૧૦/૨૦૦૯, શુક્રવાર, મધ્યરાત્રી – ૧૨.૩૦
——————————————————————————–
કેવળ સ્વસ્વરૂપ કેવળ મહાચિદાકાશ છે
My Self is My God
My Conciosness is My Realisation
My Bliss is My Perfection
I am Satchhidanada ABSOLUTE
Self Mahachidakash
If One Realises Me, Realises One’s Own Real Self
I am Infinity, Eternity, Immorality, Reality
I am ALL, ALL am I Equality
I am Limitless, Partless, Light full of peace
I am All LOVE, I am all PLAY, I am all DIVINE
I am All BEAUTY, Iam All VISION, I am All DEPTH
I am All in All SUPREME Self of ALL
See Me And Be Self MAHACHIDAKASH
I am Omnipresence, Omniscince, Omnipotence
I am Satchhidanada ABSOLUTE
જય પ્રભુ
સચ્ચિદાનંદોહમ
નર્મદા, ૧/૦૮/૨૦૦૯
શનિવાર
GOOD attempt . REALLY I AM HAPPY TO READ IT. UPDATE DAY BY DAY AND DO SEVA OF GUJARATI SAHITYA.
SEND E-MAIL ADDRESS FOR SENDING MY POEMS..PLEASE
Hu ek Atvayelo Enginbbr…
metal na molding ma,key board na f1 ma, civil na scale ma, drafter na drawing ma, Project ni padojan ma,Hu ek Atvayelo Enginbbr…
mechanical na machin ma,electrical na powerma, e.c na communication ma, computer na c.p.u ma,hu ek Atvayelo Enginbbr…
washroom na darpan ma, submissin na sensex ma, viva na vivah ma, girls na gappa ma, girl frend na dupatta ma, Hu ek Atvayelo Enginbbr…
madamo ni maya ma, paper na pana ma. Hu ek Atvayelo Enginbbr…
મ્રુત્યુ એટલે મરી જવુ
એક દીવાનુ ઠરી જવુ
જરી ઠરે નજર જે પર એ
સ્મિતનુ હોઠથી ખરી જવુ
મ્રુત્યુ એટલે વૈતરણી તરી જવુ
કે જીવન મ્રુગજળથી પરહરી જવુ
રહ્યા હમેશા જે હ્રદય મહી
તેજ દયે દેન , ને બળી જવુ !
મ્રુત્યુ એટલે આંખોથી ખરીને
આંસુઓનુ હ્રદયને ભરી જવુ.
મ્રુત્યુ એટલે ઇશ્વરે દિધેલ
સમયની રેતનુ સરી જવુ.
મ્રુત્યુ એટલે ડરી જવું ?, ના ના
મ્રુત્યુ એટલે નિજ ગ્રુહે ખુદનુ ફરી જવુ.
તારી યાદ
આ રસ્તા ભીનો વરસાદ તારી યાદ આપાવે છે,
આ રંગબેરંગી આકાશ તારી યાદ અપાવે છે.
હોઈ કોઈ આલાપ કે પછી હોઈ એ નિનાદ,
એના ટહુકા કેરો સાદ તારી યાદ આપાવે છે.
જોઉં છું જયારે હું આ ફૂલોને નીરખીને,
એનું રૂપ,એની સુવાસ તારી યાદ અપાવે છે.
જોઉં છું જયારે નજર ઉંચી કરીને હું,
ત્યારે આ ‘કલ્પ’ની કલ્પના ફરી રંગ લાવે છે.
-’કલ્પ’ ત્રિવેદી
modified later……
તારી યાદ
આ રંગબેરંગી આકાશ તારી યાદ અપાવે છે !
આ ટહુકા આ ઘાસ તારી યાદ આપાવે છે !
હોઈ કોઈ આલાપ પછી હોઈ એ નિનાદ;
ગેબી કોઈ પ્રવાસ તારી યાદ આપાવે છે !
જોઉં છું ફૂલોને નીરખી નીરખીને તો;
એનું રૂપ,એની સુવાસ તારી યાદ અપાવે છે !
માટીની હો મહેંક કે ધનુષી રંગ;
નિજનો આ ઉજાસ તારી યાદ અપાવે છે !
ઘૂંટવા મળે જો ક્ષણો મને-
‘કલ્પ’ નો આ શ્વાસ તાર યાદ અપાવે છે !
-કલ્પ ત્રિવેદી
લૈ પેન ને વરસાદ ની શ્યાહિ ભરી યાદો ને ઉતારવા મંડ્યૉ..
જોર એનુ ઝાઝુ રહ્યુ ને કાગળ પણ ભીંજવા મંડ્યો…
મોસમ બધી ગુલાબી હજુ એ ની એ જ છે
ઝાંખપ કદાચ મારી નજરમાં જ સહેજ છે
સુક્કા થયેલ ઓષ્ટ, અને શુષ્ક ચામડી
કિંતુ હ્રદયમાં પ્રેમનો એવોજ ભેજ છે
સાધુ, જતિ ને શોભતી વાણી હવે વદું
વાતો અમારી ક્યાં હવે એ નોન-વેજ છે..!!
લાગે નહીં કે માલ આ જુનો થયો જરી
તોયે કરચલી, તારીખો ચહેરે લખે જ છે
સંસારના આ બોજને લાદીને પીઠ પર
કાયા અમારી ખુદ હવે જાણે લગેજ છે..!!
બપ્પોરને સમય તમે સંધ્યાના રંગ દો
અલ્લાહ ઉતાવળ કરી થોડી તેં છે જ છે
આવ તું મારી પાસ,
લાગણીભીનાં હ્રદયની વાતો,કહેવી છે તને ખાસ.
વરસાદી આંખોમાં વસતું એક સોનેરી શમણું,
કોરાકટ હૈયે ચિતરાય બસ,મુખ તારું નમણું,
આ આંખોમાં-રુદિયામાં,નથી કોઈનો વાસ.
આવ તું મારી પાસ……
ખળખળ વહેતા ઝરણાની જેમ,આપણે વહેતા રહીએ,
જીવનના તડકા-છાયાં સૌ,સંગે સહેતા રહીએ,
યાદો તારી આવે જાય,જાણે શ્વાસ-ઉચ્છવાસ.
આવ તું મારી પાસ……
આયખામાં આવી છે આષાઢીસાંજ અને ઝરમરિયા વરસે છે ફોરાં.
સખીરી મારા સાજણ રહે છે સાવ કોરા.
સાજણ કરતા તો સારું બાવળનું ઝાડ જેને છાંટો અડતા જ પાન ફૂંટે.
સાજણ સંતાય મૂઓ છત્રીમાં આખ્ખું આકાશ અરે મારા પર તૂટે.
પલળી પલળી ને હું તો ગળચટ્ટી થાઉં પછી સાજણ લાગે છે સાવ ખોરા.
સખીરી મારા સાજણ રહે છે સાવ કોરા.
ચૈતર વૈશાખ તો સમજ્યા પણ આષાઢી અવસરને કેમ કરું પાર.
સાજણ છે મારો સૈ વેકુરનો વીરડો ને મારી તરસ ધોધમાર.
વરસાદી વાયરાઓ ચાખી ચાખીને હવે ચાખું છું છેલ્લા કટોરાં.
તોય મારા સાજણ રહે છે સાવ કોરા.
-વિમલ અગ્રાવત
આપણે કેમ મળતા નથી ?
———————————–
એ તરફ હવે રસ્તાઓ વળતા નથી
શું એટલેજ આપણે મળતા નથી ?
ઉગુ ઉગુ થાય એક કેડી તારા તરફની
ખૂટે છે એટલું કે પગલા હજુ પડતા નથી
વ્યર્થ મથો છો એને ઝીલવા, ઓ આયનાઓ
સૂર્યના પ્રતિબિંબો એમ રેઢા- રઝળતા નથી
માંડો કાન તો દરિયો ઘૂઘવશે મહી
ઝાંઝવાઓ કદી એમ ખળભળતા નથી
ઉઘડી ગઈ છે આંખ ક્યારની અમારી
એટલું ખરું કે હવે સળવળતા નથી
ખૂટે છે એમાં જે અટવાણા સાત સૂરમાં
ને આઠમા સુર કાજ ટળવળતા નથી.
વરસાદ ને યાદો……
લૈ પેન ને વરસાદ ની શ્યાહિ ભરી યાદો ને ઉતારવા મંડ્યૉ..
જોર એનુ ઝાઝુ રહ્યુ ને કાગળ પણ ભીંજવા મંડ્યો…
કળા કરી મોરે આંગણે ને એ તહુકવા મંડ્યો…
આવી સવારી એની ને હુ કલગી થવા મંડ્યો..
રેત્-પાણી મા પગ પલાળી સરકવા હુ મંડ્યો…
અવરોધ એનો અહી વચાળે વખત થંભવા મંડ્યો…
—- રાજેશ પ્રજાપતિ…
હું હમણાં થી મને મળી શકતો નથી,
કોઇને પણ ઈચ્છું તો
લગભગ મેળાપ થઈ જાય છે,
મારા જ ફોનથી,
જો માર નંબર પર
મને ડાયલ કરું તો,
હંમેશા એંગેજ ટોન સંભળાય છે…
થાય છે કે …
શું ખરેખર હું વ્યસ્ત થૈ ગયો છું?
ફરી પ્રયત્ન કરું છું અન્યને,
ક્રુપા કરી ને થોડી વાર પછી ડાયલ કરો,
સંભળાય છે માર એક અંગત નંબર પર..
ઘણી વખતે પહોંચની બહાર જતા રહે છે તે,
જે હંમેશા દિલ ની ધડકનો સાથે રહ્યા છે,
રીંગ વાગે છે સામે છેડે,
ને દીલ ની બેતાબી તેજ થતી રહે છે;
‘કટ’ થતો ફોન આપોઆપ
‘સ્વીચ ઓફ’ થૈ જાય છે!!!
ફરી ડાયલ કરું છું
મારા ફોન થી મારો નંબર
ને
સંભળાય છે…
‘ઇસ રુટકી સભી લાઈને વ્યસ્ત હૈ!!!’
થાય છે કે
ખરેખર હું મને મળી શકતો નથી!!!…
……………………………….રાજેશ
શબ્દો ને ચડી ગઈ છે ખાલી,
ને નિતરે છે કલમ થી પાણી.. શબ્દો ને ચડી..
આભાસ વસંત નો ભરપૂર થયો,
ને પાનખરે કર્યા ઝાડવાં ખાલી…. શબ્દો ને ચડી..
આ જો ને હમણાં બાળપણ હતું,
ને જુવાની’ય છીનવાઇ ગૈ ખાલી….શબ્દો ને ચડી..
હજુ સમરું છુ સ્મરણો હું તારા,
ને વિદાય થી તારી ઘર થયું ખાલી….શબ્દો ને ચડી..
નિત નવા સુખ-દુ:ખ પોષી પીધાં,
ને કાળજે ચડી યાદોની વેલ ખાલી…. શબ્દો ને ચડી..
……………રાજેશ
ક્ષિતિજે મ્રુગજળ
પાખ સંકોરી રંગીન ફુલડુ સ્થિર રાતભર રહ્યુ
ઝાકળ ના સ્પર્શે ઉડી રહ્યુ મ્રુગજળ ની ક્ષિતિજ સુધી..
આજ પહોંચુ કાલ પહોંચુ મંજિલ ક્યા દુર હવે છે
ભલે સરકે હાલ જિન્દગી મ્રુગજળ ની ક્ષિતિજ સુધી..
વર્ષા શરદ હેમંત શિશિર વસંત ગ્રીષ્મ બદલાય અહી રોજ
ખીલવાની રાહ જુએ છે પુષ્પો મ્રુગજળ ની ક્ષિતિજ સુધી..
રેત-પાણી નોખા પડશે સંબન્ધો કેરા ઘટ માથી હમણા
કોણ કોને સહેલાવશે ત્યારે મ્રુગજળ ની ક્ષિતિજ સુધી..
મીઠાશ ભળતી રહી ચોતરફ થી પેટાળે દરિયામા બધી
ઝાંઝવા સમી મીઠાશ છે હવે મ્રુગજળ ની ક્ષિતિજ સુધી..
—- રાજેશ પ્રજાપતિ…
જીવરામભાઇ
(રાગઃ મેંનાબેનને દામણી જોઇશે વરરાજા………..)
દેહતો છોડીને જાવું પડશે જીવરામભાઇ
કર્મોનો વિપાક લેવો પડશે જીવરામભાઇ
કાંઇક વાચિક માનસિકથી જે જે કર્મો થાતા
તે તણો જવાબ દેવો પડશે જીવરામભાઇ
કાયાથી કોઇ હિંસા થાય મનથી કોઇનું દિલ દુભાય
વાણીમાં બોલેલુ સામું મળશે જીવરામભાઇ
નીતિ અનીતિ સામે જૂઠા જે જે વર્તન થાતાં
ચોખ્ખે ચોખ્ખો હિસાબ દેવો પડશે જીવરામભાઇ
સાચાને મળશે સંપત્તિને જૂઠાને પડશે જૂતાં
ચુંથારામ એ ચોખ્ખું ચકમક ઝરશે જીવરામભાઇ
મનની મહેલાતો
(રાગઃ સાચુ મોતીડું મારૂ મોંઘું મોતીડું…)
મનની મહેલાતો તારા મનમાં રહી જાશે
ઓંચિંતાં તેડા થાશે જંજાળીયા મનની મહેલાતો તારા મનમાં રહી જાશે
દ્રષ્ટીના દોષતો ભોગવવા પડશે
નયનોનાં નખળાં નડશે જંજાળીયા મનની મહેલાતો તારા મનમાં રહી જાશે
દુઃસંગ ત્યાગજે ને સતસંગ રાખજે
હરખે હરિના ગુણ ગાજે જંજાળીયા મનની મહેલાતો તારા મનમાં રહી જાશે
સદગુણ શોધી ગાડાં ભરી લાવજે
દુર્ગુણથી દુર રહેજે જંજાળીયા મનની મહેલાતો તારા મનમાં રહી જાશે
ભજન સતસંગમાં વ્હેલો વ્હેલો આવજે
ચુંથારામ ગુરુ શરણ રહેજે જંજાળીયા મનની મહેલાતો તારા મનમાં રહી જાશે
(રાગઃ મારા જીવન કેરી નાવ તારે હાથ સોંપી છે……)
સજીએ સદગુરુની શાન તજીએ માનને ગુમાન,
અહમતા મમતા ત્યાગ કરીને મનની મટકી ફોડીએ,
ભજીએ ભવતારણ ભગવાન તજીએ માનને ગુમાન.
કરમ ભરમના મોહ જંજાળો ગુરુના શબ્દે તોડીએ
કરીએ નીજ સ્વરૂપનું ભાન તજીએ માનને ગુમાન.
એક રૂપ જગ વ્યાપક ભરપૂર અનુંભવ આંખે દેખીએ,
અહંકાર ઓઠે રહ્યો ભગવાન તજીએ માનને ગુમાન.
ખોજ કરીલે દિલની અંદર તનનો તાપ મીટાવી દે,
ચુંથારામ ગ્રહી લઇએ ગુરુ જ્ઞાન તજીએ માનને ગુમાન
સજીએ સદગુરુની શાન તજીએ માનને ગુમાન
સાંવરિયો વટનો કટકો –(geet by) —-દીપક ત્રિવેદી
સાંવરિયો વટનો કટકો !
ઘડી ઘડીમાં રીસાતો-ભીંસાતો એનો લટકો !
ફૂલ ખીલે અધમધ રાતે ને ભાર બપ્પોરે કીટ્ટા!!
અક્ષરને બદલે ચીતરતો આડા-અવળા લીટા!
મધદરિયે કહેતો અટકો !
સાંવરિયો વટનો કટકો !
નહિ હોડી નહિ હલેસું નહિ ફૂલપદમણી રાણી;
પાંપણમાં રેડી ચોમાસું વરસે એક કહાણી !
એ રહે આંખને ખટકો !
સાંવરિયો વટનો કટકો !
—-દીપક ત્રિવેદી
સાંવરિયો વટનો કટકો –(geet by) —-દીપક ત્રિવેદી
I am sending my poem for you. Accept as the blog.
I am sending my poem for you. Accept as the blog.
સાંવરિયો વટનો કટકો –(geet by) —-દીપક ત્રિવેદી
Adarniya Sri. Jaihind Saat Ashish Thakar (Shabdshyam) na Pranam Vanchso. Aapsri ne janav ta anand thay chhe ke hu pan ek ubharto Gujarati Kavi chhu and aapni website par mari kavitao raju karwa mangu chhu.Krupa kari GUIDE karsoji….Regards,Ashish Thakar.
મારી આંગળીનો નખ ———–દીપક ત્રિવેદી મને કાયમી નડે છે મારી આંગળીનો નખ !
નથી ઘોળાતું એટલે આ જીવતરનું વખ !
રેશમી અડપલામાં નખ નડી જાય …..ભાઈ ભારે કઠણાઈ !
આવેલું સપનું હળવેક ખડી જાય ….ભાઈ ભારે કઠણાઈ !
રહે કડેધડે આંગળીનો નખ એ જ દખ !
મને કાયમી નડે છે મારી આંગળીનો નખ !
શબ્દોને લખવામાં ખાંચ- ખૂંચ થાય …..ભાઈ કરવું શું ?
છેલ્લે આ નખ એનું કામ કરી જાય ….ભાઈ કરવું શું ?
નખની આ ઘટનામાં ખોવાયો અવતાર મનખ !
મને કાયમી નડે છે મારી આંગળીનો નખ !
——–દીપક ત્રિવેદી
ઘ્રાણ કોકેનની
જાણી છે હકીકતો સઘળી મૃત્યુની, જીવનની,
જાણી છે વેદના વિયોગની, અભિલાષા સંજોગની,
જાણુ છું કે છેવટે મદિર હવાઈ જહાજ મુજનું
ભળી જશે મ્લાન ક્ષિતિજની અવ્યક્ત રેખાઓમાં–
શમી જાઉં શું કહી પરંતુ, લાલસા મધુર પ્રેમની?
પીઠ પર બાળક સમ વળગે ભૂતમુખ પ્રેમનું–
આદમને આશ્ર્વાસન આપતી બે ઘડી ઘ્રાણ કોકેનની–
સ્ટોર રૂમમાં કહોવાતા મૃત દેહોની અસહ્ય વાસ
વેંટીલેટરે બેઠી ચકલીનો અંદર પ્રવેશ નિષિદ્ધ કરે–
આ ઓરડી કેટલી જૂની હશે?. . .અને આ વાસ?
અને આ ચિંચિંયારી જે ત્યજી આવી છે સોનેરી ઘાસ?
ધૂળિયા પુષ્પોથી ઘેરાયેલી મૌન વસ્તી યતિમ દેહોની,
છિદ્રો મહીંથી ચંદ્ર ઊંદર સમ ખાટલીએ ચંદનની–
મૃતને આંસુથી સ્પર્શતી બે ઘડી ઘ્રાણ કોકેનની–
સ્વર્ગ કેવું હશે? . . .પૃથ્વીનું એક નિર્દોષ પ્રતિબિંબ હશે?
મગરના જડબા ભણી આકર્ષતી ભયની કંપાવનારી ચેતના
જીવને, જીવનને– અવરનવર શિલ કોતરતી મોરપીંછ ઈચ્છાઓ
અર્પણ કરે રૂધિર વ્હાલું, એમાં ઊછરેલી શ્રધ્ધા, . . .અવિશ્ર્વાસ–
ઈચ્છાઓ આજ કેટલાં વર્ષની થશે? . . .અને આ ભય?
સગર્ભ દેહને પ્રસૂતિ પીડા નિર્જન જીવનની, . . .ગ્રહણની–
મગરના મોંઢે મોગરા બાંધતી બે ઘડી ઘ્રાણ કોકેનની–
ગર્ભના અંધકારમાં જન્મેલાં જીવને સુર્યથી શી નિસ્બત?
આપણે કોઈ કરાર સુધી ન પહોંચ્યાં ને? કોઈ એક મત–
સ્વર્ગમાંએ શું મને તૂં આ રૂપમાંજ મળીશ? અને હું. . .તને?
ધૂળ સમ ઘરેઘર એક ગર્ભની શોધમાં–એક આહલાદ–
માટીના સ્વાદમાં ઊછરેલી સમડીને આભની શી ગરજ?
હજારો દેહે રઝળ્યો છું લઈ ગાંઠ હૃદયની– કોઈ ઉદયની–
સ્વર્ગના પોર્ટ્રેટ ચિતરતી બે ઘડી ઘ્રાણ કોકેનની–
ગોથાં ખાધાં રે ગણા ભવનાં ચિંતાને ડુંગર જઇ ચઢ્યો રે
ભાન ભુલ્યો કે હું કોણ છું ભજન વિના ભવ ભટક્યો રે
જાળવી જાણી નહી જાત્રા કલેશ દૂર નવ કર્યો રે
કાયા દમીને ક્લેશ વ્હોરીયા સમજણ દૂર સહી ગઇ રે
ઝીણાં ઝીણાં જીવડાંને જાળવે જાણે કે કલ્યાણ કરીએ રે
તીર તાકે માણસના તૂંબડા ઇર્ષા અગ્નિ જળહળે રે
ગળાં રહેંશીને ભેગુ કરીયું ના ખર્ચે ના વાપરે રે
પાપનો બાંધીને બચકો નરક પંથે જઇ ચઢ્યો રે
પ્રપંચે પટલાઇ ડહોળવા ઊંધું બોલે જાણી જોઇ રે
લાંચ ખાધાના છે લાલચુ ચોરાશીમાં ડૂબી મરે રે
હરિનું ભજન કરી હારિયો કહે છે કે નવરાશ નથી રે
રખડવું રઝડવું ગામમાં ઉંમર આખી ખોઇ નાખી રે
ઠઠ્ઠા બાજીમાં છે ઠાવકા બહેકેલા બોલે તાણી તાણી રે
કહે ચુંથારામ શી ગત થાશે લેવાશે લેખાં પળપળનાં રે
ભવજળ તરવા ઉમંગે હરિ ભજીએ મારા પ્રેમીઓ
વિષય સુખમાં રચ્ય પચ્ય શીદ રહીએ રે સોહાગી મનવા…… મોંઘો મનુષ્ય જનમ ફરી ફરી નહી પામીએ
સંતસમાગમ દેવોને દુર્લભ કોડે કોડે કીજીએ
ભજન ભુલાવે તેવાનો સંગ તજીએ રે સોહાગી મનવા…… મોંઘો મનુષ્ય જનમ ફરી ફરી નહી પામીએ
વણમતીયા દુનિયાની વાદે ફોગટ ફેરા શીદ ફરીએ
હરિ ભજન કરી જન્મ સફળ કરી લઇએ રે સોહાગી મનવા…… મોંઘો મનુષ્ય જનમ ફરી ફરી નહી પામીએ
રૂડું કરતાં કુંડું કહે તેવા દુરિજનિયાંથી શીદ ડરીએ
અંતરમાં સમરીએ સુંદર શ્યામ રે સોહાગી મનવા…… મોંઘો મનુષ્ય જનમ ફરી ફરી નહી પામીએ
કરજોડીને કહેછે ચુંથારામ સમરો સીતારામને
પળઘડી નવ રાખો ન્યારા નાથ રે સોહાગી મનવા…… મોંઘો મનુષ્ય જનમ ફરી ફરી નહી પામીએ
જર્જરિત બેઠો હતો જે ડાળ પર
કેમ જાણે, હું જ મારા કાળ પર
એક ડગ, કપરાં ચઢાણે બોલશે
સેંકડો પગલાની સામે, ઢાળ પર
બંધ હોઠે આપ લે વખતે થતી
જીત હરદમ મૌનની, વાચાળ પર
કંઈક સંબંધો અનોખા કેળવ્યા
ક્યાં સુધી આધાર રાખુ નાળ પર
મોત આઘું ઠેલવાનું, છે સતત
કેમ હું જીવું એ, જુઠ્ઠા આળ પર
“ જિંદગી ”
આવતી કદી જો રીમઝીમ વર્ષા ની હેલી,
જાણે સોહામણા ભવિષ ની કરતી આગાહી,
તો ક્યારેક વળી ગમ ની શ્યામલ વાદળી.
રહેતું નથી કાંઈ પણ હંમેશા સમૂળ,
સર્વે કંઈ ક્ષણિક ને ક્ષણભંગુર,
શ્યામલ વાદળી માંહીજ વર્ષા,
ને વળી વર્ષા માંહીજ મેઘધનૂષ,
ઝટ સરી જતી પળો ખુશીની,
આનંદે તે ભોગવી રહેવું પ્રભુ નાં આભારી.
ક્યારેક જો વળી આવે આપત્તિ,
આસ્તિક કદી નવ થાજો આશાહીન,
એજ તો છે આપણી આસમાની સુલતાની.
ક્યારેક જો વળી સુખ થતું દુઃખ ને આધીન,
જાણજો જુક્તિ એ તો સર્જનહારની,
જાતક ને જે આપી જિજીવિષા પ્રબળ ઘણી,
તેજ થકી તો રહેતી અખંડિત અમર આશા ઘણી,
ઉદ્વિગ્ન ઉર માં તે ભરતી ઉત્સાહનો ઉછરંગ,
ખમીખમી ને પછડાટ વળી અડીખમ રહેતી જિંદગી,
પ્રસારી ને સોનેરી પાંખો વળી ઉડવાને તૈયાર જિંદગી !
વળી થઇ સાહસિક વહેવાને બોજ તૈયાર જિંદગી !
થતી કદીના આશાહીન જિંદગી !
ધૈર્ય અને શૌર્ય થી વિજયાંકિત જિંદગી.
પારૂ કૃષ્ણકાંત ‘પિયુની’
ગુરુ પૂર્ણીમા તા ૨૫ જૂલાઇ ૨૦૧૦ રવિવાર
અષાઢ સુદ પુનમનો પવિત્ર દિવસ ગુરુ પૂર્ણિમા જે આદિ- અનાદિથી મનાવવામાં આવે છે, સનાતક વૈદિક હિન્દુ ધર્મમાં ગુરુ પરંપરા ભગવાન નારાયણે જયારે સૃષ્ટીનો આરંભ કર્યો ત્યારથી શરુ થયેલી છે. નારાયણ જ આદિ ગુરુ છે, અને નારાયણ જ વેદ- વ્યાસ થઈને પ્રગટ થયા (જેમણે યજૂર્વેદ, સામવેદ ઋગ્વેદ અને અથર્વેદ એમ ચાર વેદોનું સંકલન કર્યુ હતુ માટે તે વેદ-વ્યાસ તરીકે પ્રસિધ્ધ થયા) માટે આને વ્યાસ પૂર્ણિમા પણ કહેવાય છે. ગુરુ પૂર્ણીમા એટલે ગુરુ (વડીલો) પ્રત્યેનો ૠણ ભાવ વ્યક્ત કરી, અહોભાવથી વંદન કરી ગુરુ મહિમા ગાવાનો શુભ અવસર. (સંસ્કૃત: गुरु) શબ્દએ બે શબ્દો, ‘ગુ’(અંન્ધકાર) અને ‘રુ’(પ્રકાશ)ની યુતી છે. આમ ગુરુ એટલે અજ્ઞાનરૂપી અંધકારથી જ્ઞાનરૂપી પ્રકાશ તરફ લઈ જનારી શકિત. વ્યવહારીક દ્રષ્ટિએ શિ઼ક્ષક અથવા માર્ગદર્શકને પણ ગુરુ તરીકે સંબોધવામાં આવે છે.
સચ્ચિદાનંદ પરમહંસ (જય પ્રભુ) કહે છે કે “તારી અંદર રહેલો આત્મા જગતના તમામ ગુરુઓ કરતા અનંત ગણો મહાન છે” (સદગુરુ)
શ્રી ચુંથાભાઇ જીજીદાસ પટેલ ગુરુ (સદગુરુ) નો મહિમા ગાતા કહે છે કે………………
(રાગઃ આ સંસાર મુસાફિર ખાનું……….)
ગુરુની ગાદી ર્હદય કમળમાં નિત નિત દર્શન થાય સુરતા આનંદે લહેરાય સુરતા આનંદે લહેરાય
પ્રભાત સમયમાં વ્હેલા ઊઠી, ગુરુ ચરણમાં ચિતને રોપી
સાધક જનની શુધ્ધ મનેથી ગુરુની નમની થાય સુરતા આનંદે લહેરાય (૨)
હરિગુરુ સંત સ્વરૂપે ફરતા, પરખી જોતાં પાતક હરતા
ધર્મ નીતિ વિવેક સમર્પી શુધ્ધ બનાવે કાય સુરતા આનંદે લહેરાય (૨)
ભગવદ ભાવ ભરોસો ભારી, સંત શ્બ્દમાં દ્ર્ઢતા ધારી
અદેખાઇની અગ્નિ ટાઢી શિતળ જેવી થાય સુરતા આનંદે લહેરાય (૨)
અમી ભરેલાં નયનો જોઇ, સૌ કોઇને મન અચરજ હોઇ
હસતા મુખડે અમૃત સરખી વાણીથી સુખ થાય સુરતા આનંદે લહેરાય (૨)
જગત નિયંતા જગથી ન્યારો ગુરુગમથી પોતામાં ભાળો
અંતરથી તન મનથી ચુંથારામ જાણી લો જગરાય સુરતા આનંદે લહેરાય (૨)
——————————————————
મારે ધડપર ગુરુના શિશ હવે કાચી કલ્પના કેમ થાયે
મારે સમરથ ગુરુ જગદિશ હવે કાચી કલ્પના કેમ થાયે
સુરતા છોકરી ઢીંગલે રમતી બાળપણાની રીત
સમય જાતાં સમજણમાં આવી વિવેકે રંગ્યા ચિત હવે કાચી કલ્પના કેમ થાયે
શરીર હું નહી સગુણ રૂપે ગુરુજી તણો દિદાર
ધર્મનીતિનું પાલન કરવા સ્વિકાર્યો સંસાર હવે કાચી કલ્પના કેમ થાયે
વસ્તું માથી પરમ વસ્તું જાણી લીધી નિર્ધાર
અમીરસ ઘૂંટડો ગળે ઉતરીયો તુરંત થયો પ્રકાશ હવે કાચી કલ્પના કેમ થાયે
સદગુરુ શબ્દે સુરતા ચાલી નિજપદમાં નિર્ધાર
દાસ ચુંથારામ સદગુરુ સંગ ભરતાં ભવનો બેડો પાર હવે કાચી કલ્પના કેમ થાયે
——————————————————
વારી વારી ગુરુજી બલિહારી રે
મારા ર્હદય બગીચાના માળી ગુરુજી બલિહારી રે
કુણા અંકુરે જ્ઞાન પાણી પોશિયા રે
કાંટા કાકળા વળાવ્યા વાડી ઓપી ગુરુજી બલિહારી રે
કીધી સડકો સાહેબ દરબારની રે
ચાર ચૌટાની બાવન બજારી ગુરુજી બલિહારિ રે
કીધી બોંતેર બેઠકની બંગલી રે
ત્યાં ગાદી ગુરુની રંગ પ્યારી ગુરુજી બલિહારી રે
ફૂલ ખીલ્યાં ચાદર નવરંગની રે
ગુરુ છેલ છબીલો વનમાળી ગુરુજી બલિહારી રે
જાણે વિજળી ગગનમાં ઝબકી રે
દાસ ચુંથારામે નયને પરખી ગુરુજી બલિહારી રે
——————————————————
ગુરુજી ખેવટીયા પાર કરો નૈયા ભવસાગરની માંય પાર ઉતારો ને
પકડો બલૈયા, સાગર તરૈયા, સંસાર સાગર માંય પાર ઉતારો ને
સંસાર સાગર મહાતોફાની ગહેરાં ગંભીર પાણી
મોજાં ઉછાળે રવ રગદોળે તરંગો જાયે તાણી
દોરી સોપી ગુરુના કર માંય પાર ઉતારો ને
કડવા, તીખા ખારા, ખાટા શબ્દો મગર તોફાની
ઇર્ષા તૃષ્ણા લાલચ આશા લાંબી ચાંચો ફાડી
ઘેરો ઘાલી કરે ઘમસાણ પાર ઉતારો ને
નૌકા મધ્યે ગુરુ દયાથી સ્થિરતા સ્થંભ રોપાવી
નિવૃત્તિ શઢમાં જ્ઞાન પવનની ચોટો જબળી લાગી
ચુંથા નાવ ચલી સડસડાટ પાર ઉતારો ને
——————————————————
ગુરુજીની જુક્તિમાં આવિચળ વાણી
અવિચળ વાનીનો પડઘો લગ્યો રસ ઘેલી સુરતા સાસરીયે ચાલી
સખીઓનો સંગ છોડી જાવું નિર્વાણે
અનવય અનામી લાગ્યો મીઠો રસ ઘેલી સુરતા સાસરીયે ચાલી
વિવેક વિરોજી આવ્યા સુરતા વળાવવા
ઝાંપે જગદીશનો માફો દીઠો રસ ઘેલી સુરતા સાસરીયે ચાલી
માફામાં સુરતા બેની વિરે પધરાવ્યા
ચૌવા ચંદનનો ચાંદો ચોડ્યો રસ ઘેલી સુરતા સાસરીયે ચાલી
અનહદ પૂરીના વાજાં નોબતો વાગી
ચુંથારામ મોક્ષ દરવાજો ખુલ્યો રસ ઘેલી સુરતા સાસરીયે ચાલી
——————————————————
ગુરુજી રણબંકા રાજ મેઘ અષાઢી
મોર નાચેને ચલ્લી પાંખ પ્રસારે રાજ બપૈયા બોલે
જ્ઞાનની ધારા વૃષ્ટી વરસવા લાગી
પત્થર ર્હ્દયની ભુમી પોચી બનાવી રાજ બપૈયા બોલે
ચોખા બનેલા ક્ષેત્રે બીજ વવાયાં
અંકુર ફુટીને ડળે પાંદે છવાયાં રાજ બપૈયા બોલે
ગુરુની કૃપા દ્રષ્ટીથી પુષ્પો રે ખીલશે
પુષ્પો ખીલીને પાકાં ફળ અનૂભવશે રાજ બપૈયા બોલે
પૂર્વના પૂન્યે મળીયા ગુરુ ભલાભાઇ
ચુંથારામ ર્હ્દયમાં દિવડો ઝગમગ ઝગાવ્યો રાજ બપૈયા બોલે
—————————————————-
ગુરુ રસિયા પુરણ કામ ગુણના ધામ ગુરુજી હમારા દીનોના તરણહારા
ગુરુ જ્ઞાનની ગોળી આપે છે,
મહારોગ સમૂળો કાપે છે
રગરગમાં જ્યોતિ તેજ તણા ધબકારા દીનોના તારણહારા
મુક્યુ નામનું નસ્તર સુખકારી,
મારી અંતર વેદના સૌ ટાળી
પરઉપકારી ગુરુ સમરથ વૈદ હમારા દીનોના તારણહારા
ગુરુ નયનોમાં નયન મિલાવ્યા કરું
ગુરુ ચરણોમાં શિશ જુકાવ્યા કરું
દાસ ચુંથારામના હૈયે અમૃત રસની ધારા દીનોના તારણહારા
“ જિંદગી ”
આવતી કદી જો રીમઝીમ વર્ષા ની હેલી,
જાણે સોહામણા ભવિષ ની કરતી આગાહી,
તો ક્યારેક વળી ગમ ની શ્યામલ વાદળી.
રહેતું નથી કાંઈ પણ હંમેશા સમૂળ,
સર્વે કંઈ ક્ષણિક ને ક્ષણભંગુર,
શ્યામલ વાદળી માંહીજ વર્ષા,
ને વળી વર્ષા માંહીજ મેઘધનૂષ,
ઝટ સરી જતી પળો ખુશીની,
આનંદે તે ભોગવી રહેવું પ્રભુ નાં આભારી.
ક્યારેક જો વળી આવે આપત્તિ,
આસ્તિક કદી નવ થાજો આશાહીન,
એજ તો છે આપણી આસમાની સુલતાની.
ક્યારેક જો વળી સુખ થતું દુઃખ ને આધીન,
જાણજો જુક્તિ એ તો સર્જનહારની,
જાતક ને જે આપી જિજીવિષા પ્રબળ ઘણી,
તેજ થકી તો રહેતી અખંડિત અમર આશા ઘણી,
ઉદ્વિગ્ન ઉર માં તે ભરતી ઉત્સાહનો ઉછરંગ,
ખમીખમી ને પછડાટ વળી અડીખમ રહેતી જિંદગી,
પ્રસારી ને સોનેરી પાંખો વળી ઉડવાને તૈયાર જિંદગી !
વળી થઇ સાહસિક વહેવાને બોજ તૈયાર જિંદગી !
થતી કદીના આશાહીન જિંદગી !
ધૈર્ય અને શૌર્ય થી વિજયાંકિત જિંદગી.
પારૂ કૃષ્ણકાંત ‘પિયુની’
http://piyuninopamrat.wordpress.com/
http://gujaratikavitaanegazal.ning.com/profile/ParuKrishnakant
એક ગઝલ
શબ્દો ખોળી ખોળી ચીપી ચીપી ને ઉતારુ એક ગઝલ,
હરેક વાર થાય હજુ વધુ સુન્દર જોઇએ એક ગઝલ.
વ્રુન્દાવન વિચારો ના અટકી જાય કાગળ પેન થકી અહી,
કોણ કહે છે કોઇની ચોરેલી છે આ એક ગઝલ ?
ચાન્દ ખિડકી થી પ્રવેશવા રાત ભર ઝૂરતો રહ્યો,
ઉપરવટ કેમ જાય પીઠ ને ટેકે બેઠી છે એક ગઝલ ?
લે હવે તને રંગીન ધનૂષ ના રંગે રંગી લઉ,
શા કાજે રોજ પડછાયા ના રંગ મા રંગાય તુ ગઝલ ?
સપ્તરંગી સમ્બન્ધો રોજ ઉતરે પત્રો મહી અવનવા,
કેમ જાણે કેમ એકાદ બે પૂરતી વિહરી જાય ગઝલ ?
વરસી ને વર્ષા એ ધરા ને ત્રૂપ્ત ઘણી કરી જળ થી,
આગોશ મા પેસી બન્ધ બારણે ઠુંઠવાય એક ગઝલ….
ડો. રાજેશ પ્રજાપતિ..
લાલચ આપી તારા સ્વપ્ના મા આવવાની મને,
ત્યારે તો ઉંઘરાણી એ કબજો જમાવ્યો આંખ પર….
ઢંઢોળવા છતાય ઉઠાડી ના શક્યુ કોઇ બપોર સુધી,
બન્ધ ના કરી શક્યો આંખ તારી આહટ ની લાલચ પર…
લે હવે નહી કહુ કેમ આવે ને જાય તુ લાલચ ના કારણે?
સ્વપ્નુ તારુ મઢાવી ને ટીંગાવ્યુ છે આંખ સામે ભીંત પર….
ડો. રાજેશ પ્રજાપતિ..
પળ….
પળો આ યાદ ની ભૂલાતી જાય તો સારુ,
પસાર થતી આ રાત વિસરાતી જાય તો સારુ,
હમણા સુધી ગુજારી છે જે પળો તારા સંગાથ મા,
બાકી છે એટલી પણ ગુજરતી જાય તો સારુ…
રોજ બરોજ ની મૂલાકાતો ગણત્રી ગણતી થઇ ગઇ,
હાર એ મિલન ના સંગાથ ની અટકતી જાય તો સારુ,
કહે છે તારા આવન જાવન પર છે બાજ નજરો મારો,
પાંખ મારી વિસ્તરે ને વિસ્તરાઇ આકાશ જાય તો સારુ,
લઇ તને ને યાદો ને ઉડાન ભરી દઉ ક્ષિતિજ સુધી,
સઘળી વ્યથા ઓ આટોપી દઉ ને ચહેરો મલકાઇ જાય તો સારુ..
ડો. રાજેશ પ્રજાપતિ…..
તગતગે—-
કોરી આંખ મા આંસુ તગતગે
લૈ યાદોના વમળો ઝગઝગે
સિતારા તમે ઉતરો ધરા પર
વિરહિણિના વિરહ મા તગતગે
દી આખો જોઉ રાહ એ રાહબર ની
ક્ષિતિજે ઝાઝવા નેણે હાથ તગતગે
કાંકરી ચાળે વમળ સર્જ્યા જળ પર
હૈયા ના વલયો મન પર ધગધગે
ધડામ ! ફટકો અંગાર શા લોહ પર
જીરવાતી જિન્દગી તણખા મા તગતગે
ભગવાન તારા હોવાપણાની એક સાબિતિ
હરેક ગોખે હાજરી સર્જવા દિવા તગતગે…
વરસ વરસ વરસ……
વાર તારીખ માસ વરસ,
ન જો કાઇ પણ તુ તારે વરસ.
પધાર સાંબેલાધારે તારા જ આ દિન છે,
થાય ભલે ધનૂષે છાંડ્યા પાણી તુ તારે વરસ.
સર્વત્ર જળબંબાકાર હોય મૂશળધાર ની હેલી,
ઘર ના જો ના જો જનોનો પૂકાર તુ તારે વરસ.
ગરમ વાયરા એ ભેગી કરાવી છે ખૂબ ખારાશ દરિયાની,
તુ વાદળ છૂ તો ડાહ્યો ડમરો બસ મીઠો થૈ ને વરસ.
વાર ના જો પાર ના જો બસ તુ તારે વરસ,
સારી ખારાશ વરસાવી દે બસ મીઠો થૈ ને વરસ.
લે હવે નહી કરુ આગાહી તારા નામ ની કાઇ પણ,
ગેડી દડે રમતા રમતા ધડબડાટી કરતો વરસ.
વાર તારીખ માસ વરસ,
ન જો કાઇ પણ તુ તારે વરસ….
ડો. રાજેશ પ્રજાપતિ…
પ્રેમ
હું એક એવા પ્રેમની કલ્પના કરી શકુ છુ..
કે જ્યાં ઝરણાની જેમ વહેતી નદી હોય…
જ્યાં બાગમાં બોલી શક્તા ફુલો હોય…
જ્યાં ચંચળ પતંગિયા જેવો પવન હોય…
જ્યાં લહેરાતા હાસ્ય ની સુગંધ હોય…
હું બેઠી હોય શરમાઈને શાંત એકલી,
ને છતાં મારા શ્વાસો કોઇ ની સાથે અથડાતા હોય….
જ્યાં મૌનની અલગ જ ભાષા હોય…
ને જ્યાં તમે ના હોવા છતા તમારો સ્વપ્નપ્રેમ હંમેશા હાજર હોય..
એ પ્રેમમાં હું ખોવાતી જાઉં મારી કલ્પના થકી ધીરેધીરે ને ભુલાતી જાઉં મારા ખુદના અસ્તિત્વને…તનમનથી ભીંજાતી જાઉં એ અલૌકિક આંનંદમાં…..
ને હું બની જાઉ તારા રહદયનુ ફુલ કાયમ માટે…..!
અધુરી વાત….
એક દીવસની વાત છે,એ વાત છે પ્રેમ નામનાં પંખીની…
પણ એ વાતમાં તું કે હું નથી છતાં જાણે આપણાં વગર અધુરી છે એ વાત….
એ વાત છે બાગમાં ખીલેલા ફુલોની,,
લહેરાતા મંદમંદ પવનની અસર તળે એ ઝુમી રહ્યા છે…
ને વરસાદના વિરહ વચ્ચે એક ભમરો ગુંથી રહ્યો છે પ્રેમની માળા.
હું જોઈ રહું છુ બારીમાંથી એ બધું ‘મૌન’ બનીને..
ને મારી નજર છે ઉપર આકાશમાં…શોધી રહી છે તારા સ્મિતના વાદળોને…
મારા તરસ્યા હૈયાને તારા છલકાતા હાસ્યની થોડીથોડી જો બુંદો મળી જાય,,,
પિતા::
આશીર્વાદ છે પિતાના ચરણોમાં,
શાબાશી છે પિતાના કરમાં.
હૂંફ છે પિતાની બાથમાં,
સલામતી છે પિતાના છાયડામાં.
હિંમત છે પિતાની વાણીમાં,
તાકાત છે પિતાના શબ્દોમાં.
દ્રષ્ટી છે પિતાની આંખોમાં,
‘શ્યામ’ છે એવા પિતાના ઘરમાં.
*ઘનશ્યામ વઘાસીયા
૧૫.૦૮.૨૦૧૦, ૯.૦૦ રાત્રિ.
http://ghanshyam69.wordpress.com/
ભરતગુંથણ કરતી પત્નીને :-
ઝરુખે બેઠી ભરત ભરતી,
વધૂ મારી સારી સારી રે.
સોયમાં પરોવી દોરો,
ટેભા લેતી ખુશી ખુશી રે.
મોરલા ભરે, ચકલી ભરે,
ટહુકા એના ગહેંકે ગહેકે રે.
તબલા ભરે, ઢોલક ભરે,
તાલ એના વાગે વાગે રે.
શરણાઇ ભરે, વીણા ભરે,
સૂર એના મ્હેંકે મ્હેંકે રે.
ભરત એની દીકરી સારુ,
દીકરી તો રાજી રાજી રે.
‘શ્યામ’ સરીખો વર એનો,
એ જોઇ, રાજી રાજી રે.
*ઘનશ્યામ વઘાસીયા.
૧૮.૦૮.૨૦૧૦,૯.૦૦ રાત્રિ
http://ghanshyam69.wordpress.com/
મન:-
ઝાડની ડાળીએ ઝુલે મન,
વાહનમાં બેસી ફરે મન.
તળાવમાં પડી તરે મન,
દાદાની આંગળીએ દોડે મન.
માના ખોળામાં સુવે મન,
સેજ પર લાંબુ થઇ સુએ મન.
બાગમાં જઇ વિહરે મન,
પુસ્તક હાથમાં લઇ વાંચે મન.
નજરું વિના આમતેમ ભમે મન,
“શ્યામ”ની આંગળીએ લખે મન.
-ઘનશ્યામ વઘાસીયા
http://ghanshyam69.wordpress.com/
શ્વાસ છે સરગમ સુરીલી, ધડકનો ના તાલ છે
કેટલું જીવન અમારૂં દોસ્ત, માલામાલ છે
શબ્દના ચરણો લઈ, જંગલ ગઝલનાં ખુંદતો
છંદની કેડી એ મારી એકધારી ચાલ છે
લાગણીની લઈ હથોડી, મેં સમયને ટાંકણે
જે શિલાલેખો પ્રણયના કોતર્યાં, મિસાલ છે
રંગ તારી હર અદાના આંખમાં ઠાંસી ભરૂં
સ્વપ્નથી ભીનો પછી જો, કેટલો રૂમાલ છે
જીંદગી, તું દબદબો માની ભલે હરખાય.પણ
મોત નામે શહેરમાં એ કેટલી કંગાલ છે
હવા પણ કેટલી તારે નગર લાચાર લાગે છે
જીવે સૌ લાશ જેવું, શ્વાસ શિષ્ટાચાર લાગે છે
અમારી એકલા રહેવાની આદત ઘર કરી ગઈ, કે
સરા જાહેર ટોળાં, મહેફિલો સુનકાર લાગે છે
તસુ એકે જગા છોડી નથી ચહેરે, કરચલીએ
બુઢાપો પણ અનુભવથી અસલ ફનકાર લાગે છે
ફરી ઓકાતને ફંફોસવી પડશે, ઓ પ્યાસી દિલ
અધુરો જામ પણ અમને, હવે ચિક્કાર લાગે છે
જુવાનીમાં અરિસો ખુબ માણ્યો આત્મશ્લાઘામાં
હવે અમને કબર જેવોજ એ આકાર લાગે છે
આંખમાં એક અણદીઠું સપનુ મને ખટક્યા કરે
કોણ મારે આંગણે આવી અને અટક્યા કરે
.
પંખીઓના ઝુંડ, ને કલરવ હવે છે વારતા
એક ટહુકા માત્રથી સૌ ડાળખી બટક્યા કરે
.
આ નગરની ખાસીયત વરસોથી એવી છે, અહીં
લાગણીની હાટમાં તાળા બધે લટક્યા કરે
.
જીંદગી, એ બંધ મુઠ્ઠીમાં મુલાયમ રેત છે
લાખ ચાહો તે છતાયે એ સતત છટક્યા કરે
.
ચાલ, બન્ને મૌનની કેડિએ ડગલા માંડીએ
વાત કરશું તો પછી એ સહેજમાં વટક્યા કરે
મેળો વરસ્યો
મુશળધારે મેળો વરસ્યો
માણસ પણ જાણે કે તરસ્યો
મેઘ ધનુષો રંગ રંગના
પથરાયા ધરતીએ અદના
તંબુ ને ચકડોળ ઉગ્યા છે
હરખ પદુડાં લોક પુગ્યા છે
ખાણી પીણી ખળખળ વહેતાં
ભુખથી કોરા કોઈ ન રહેતાં
કોઈ ડૂબીને ખોવાયા’તાં
કો’ક ખિસ્સેથી ધોવાયા’તાં
લહેર ઉઠી ભગવાની કેવી
છેક પલાળે ઉરને, એવી
મહેર હજો આવી ને આવી
એજ આરતી સહુએ ગાવી
i am interested in rayis maniar ghazal you have not entered him in a kavi rasthad list
hi.. even i m also searching his gazals.. and their details… please post the detail
નમસ્કાર,
હું જયદીપ જવેરી, છેલ્લા ઘણા વર્ષોથી કવિતાઓ લખું છું…મારો પોતાનો એક બ્લોગ “સંવેદનાના સમીકરણો” નાં નામે છે…આપ એ બ્લોગ ની મુલાકાત લેજો અને મને આપનો અભિપ્રાય જણાવજો…
આભાર..
તમારા માટે એક કવિતા મોકલું છું…
વતનની યાદ
મનોરંજન થી મનોમંથન સુધી….
કોણ, ક્યારે, કેટલા, અંતર સુધી…
ચાહી મુકું દરેક સામાન્ય વસ્તુને…
પહોંચે જો ક્યારેક તે મારી નજર સુધી…
ટેલીફોનનાં વાયરના ગુંચડા જેવી જીંદગી….
ત્યાં એક મન ભાગી જતું….!!!
વિચારોના વન સુધી…
વિહગના ઉડતા ગગન સુધી….
ભીતરમાં ઘુઘવતાં સમંદર સુધી….
વાયરો વીંટળાયને ઉંચે લઇ જતો….
મનની આગને આગમન સુધી….
પરદેસનો મારો મિત્ર રાતે સુતા સુતા વિચારી રહ્યો…
શરીર ઓગળી ગયું પથારીમાં…
અને મન પહોચ્યું વતન સુધી…
© જયદીપ જવેરી
ફ્લોરિડા મિયામિ ( યુ। એસ।) જતા, વિમાનની
લાં………બી મુસાફરી દરમિયાન આવેલા આવેગો….
સતત રહીને હવામાં કેમ જાણે શ્વાસ ઘુંટાયો
ચરણ ધરતીએ મુક્યાનો ભલા રોમાંચ લુંટાયો
લટકવું સાવ અધ્ધર કોઈ ચાલકના ભરોસા પર ?
ફરી પાછો વળું, વિચાર એવો સહેજ ફંટાયો
પ્રથમ તો એમ લાગ્યું ખોફના વનમાં પડ્યો ભુલો
પછી ડર, ફુલ ચીમળાયેલ માફક, તુર્ત ચુંટાયો
જમણ પણ જે અમે ખાધું, હતું બસ સ્વાદનું મૃગજળ
અરે !, બદ-સ્વાદના રણમાં હરણ થઈ ક્યાં હું અંટાયો !!
ભલે આકાશમાં ઉડ્યો, નર્યા પિંજરમાં પોપટ થઈ
એ ખણ ખણ ઘુઘરા, ગાડાનો આનંદ, સાવ ઝુંટાયો
I liked your Blog, thanks to mail by Dr,Dilip Modi. I submit one of my Gazal for your blog.
પથ-વિપથના વળવળાંકો, જિંદગીની અસલિયત છે.
ક્યાંક નમવું, ક્યાંક ફાંકો, જિંદગીની અસલિયત છે.
હેસિયત હો તે મુજબ ચાદર સમયની મેળવી લો
ક્યાંક ટેભો, ક્યાંક ટાંકો, જિંદગીની અસલિયત છે
જન્મથી છે યોગ કે માનવ બને ઈશ્વર કદી તો
પણ ગુરૂ થઇ જાય વાંકો, જિંદગીની અસલિયત છે
ભૂમિ છે લીસી લપસણી, હર કદમ રસ્તા લપસણા
કો’કની પણ એબ ઢાંકો, જિંદગીની અસલિયત છે
આ જનમફેરો હકીકતમાં હશે ઘાણીનું ચક્કર
બેલ તોયે રોજ હાંકો, જિંદગીની અસલિયત છે
અંત નામે આખરી પ્રદેશ આવે રાહમાં પણ
‘કીર્તિ’, સીમા ખુદની આંકો, જિંદગીની અસલિયત છે
………. કીર્તિકાન્ત પુરોહિત.
પીઠ પરના ઘાવ માપું , આદત નથી
ગામની અફવાને જાપુ , આદત નથી
ખાનદાની એટલી છે અકબંધ, કે
દોસ્ત તારું નામ આપું ,આદત નથી
………. કીર્તિકાન્ત પુરોહિત.
GAZAL
ઝરમર ઝરમર વરસે કેવું !
ચાતક જોઈ મલકે કેવું !
વીજ વગરની વાત કરો મા,
વાદળ વાદળ ચમકે કેવું !
કોયલ ભૂલી ગીત મઘૂરાં,
મોર બનું તો મળશે કેવું ?
તારે મારે ભીંજાવાનું,
હૈયે હૈયું છલકે કેવું !
શબ્દો મૂકી વાત કરું તો,
અક્ષર અક્ષર તરસે કેવું !
-Vijay chaladari
અધુરો પ્રેમ :-
ખબર નથિ એને હુ શુ કહી ગયો,
પ્રેમ મારો આસુની ધારમા વહિ ગયો,
મળવાની છેલ્લી તક પણ ગુમાવી મે,
જ્યારે તેને બીજો જીવન સાથી મળી ગયો,
બીલ કુલ ન હતો ગમ મને રુદય મા,
બધુજ ચુપ ચાપ સહિ ગયો,
સ્વપ્ન થકી હજી એ નીહાળી લવ છુ એને,
બાકિતો જીવતોજ સાગરમા ડુબી ગયો,
મિત્રોના સાથમા હસિ લવ છુ જરાક હુ,
નહિતર મારા દર્દ તો હુ ચુપ ચાપ જ પિય ગયો,
રદવિ જાય છે ક્યારેક એની યાદ મને,
કારન કે મારો પહેલો પ્રેમ અધુરો રહિ ગયો,
……..”"પરેશ”"……..
એક સરખી પગ તળે સહુના, ફરસ
અન્યને પીવડાવ તું, મુકી તરસ
કાશ એનુ નામ છે, નવલું વરસ
સ્વાર્થનું છોડી અહંકારી તમસ
દેશને ગણજો હવે ખુદની જણસ
કાશ એનુ નામ છે, નવલું વરસ
સાવ અંધાધૂંધમાં આંખો બળે
શ્વાસ જો બે શિસ્તના લેવા મળે
કાશ એનુ નામ છે, નવલું વરસ
વૃક્ષનુ છેદન કરે જે માનવી
એજ હાથે કૂંપળો ફુટે નવી
કાશ એનુ નામ છે, નવલું વરસ
એકઠા આ ભ્રષ્ટ નેતાઓ કરી
દ્યો સજા ભેગા મળી સહુ આકરી
કાશ એનુ નામ છે, નવલું વરસ
બંધ આંખે ક્યાં સુધી આ પાલવે ?
સહેજ ખુલ્લી આંખથી જીવજો હવે
કાશ એનુ નામ છે, નવલું વરસ
ખબર ના હતી
હજુ તો જિંદગી જીવવાની ઘણી બાકી હતી,
પણ શ્વાસ આમ અચાનક ખૂટી જશે,
એની મને ખબર ના હતી.
હજુ તો બસ દુનિયા ને જોય હતી ,
ત્યાં તો અચાનક આંખ મીંચાય જશે….એની…..
હજુ તો દુનિયા ની સફર કરવાની ઘણી બાકી હતી,
ત્યાં તો સફર વચ્ચેજ અટકી જશે….એની….
હજુ તો પંખી બનીને આકાશ ની સેર કરવી હતી,
ત્યાં તો પાંખજ સાથ નહીં આપે ….એની….
હજુ તો દરિયા માના મોતી વીણવા માંગતી હતી,
ત્યાં તો કશતી મધદરિયે ડૂબી જશે….એની….
ઘણું ખરું ભેગું કર્યું મે મારા માટે,
પણ બધુ અહિયાજ રહી જશે….એની….
કઈક ખૂટતું પૂરું કરવા માંગતી હતી,
ત્યાં તો દમની દોરી તૂટી જશે….એની….
આપણે તો મળ્યા આ માનવમેળામાં,
પણ મુલાકાતજ અધૂરી રહી જશે….એની….
નાસમજ ‘શીરીન’ સમજતી હતી કે, બધા સાથ આપશે છેલ્લે સુધી,
પણ તેને એકલી મૂકીને જતાં રહેશે….એની….
– શીરીન છોટુભાઈ પડાણિયા
ચાલ કદી તો મળીએ અમથું કારણ વગર
આજ સુધીનુ ભુલવા સૌ, સંભારણ વગર
ભેદ મૌનનો ગહન પામવા ચુંબન ધરી
હોઠ ફરીથી અલગ પડ્યા કોઈ તારણ વગર
રોજ બરોજી વિપદાઓની ખળ ખળ નદી
શિર ઉપર મારા વહેતી અવતારણ વગર
રંગ ભર્યો ઠાંસી ઠાંસીને પાંખે, તોયે
ફુલ ઉચકતું પતંગીયાઓ ભારણ વગર
જીવ કદાચિત જોઈ ગયો આકાશી મૃગજળ
ફાળ ભરી મૃગલાની માફક મેં રણ વગર
ગત વર્ષ (૨૦૬૬)નું
ગાણું….
ધડાક દઈને ડેલી વાસો, બહાર ઉભો હું ડોસો
મોર પિચ્છ મારૂં કાઢીને મુગટ નવાએ ખોસો..!!
અમને મારી દીધો ઠોસો ??!!
કેટ કેટલી વ્યથા અમોએ તારી સાથે બાંટી
જલસા પાણી તારા ખાતે, દ્રાક્ષ અમોને ખાટી..!!
તોયે અવળી મારી આંટી..??
કાળા ધોળા કંઈક કર્યા તેં, ઢાંક પિછોડો કરવો
છબછબીયા દેખાડી સહુને, અંદર દરિયો તરવો..!!
કેવો વેશ તમારો વરવો…??
મારામાંથી ધડો લઈને નવી વાનગી રાંધો
સંબંધોની સોઈ થકી વણસેલા રીશ્તા સાંધો
એવી ગાંઠ જીવનમાં બાંધો
તમને કોઈ પછી ના વાંધો
દઈ દ્યો આજ અમોને કાંધો
દઈ દ્યો આજ અમોને કાંધો….!!!
એક સન્નાટો બધે વ્યાપી ગયો
શબ્દ સઘળું મૌનને આપી ગયો
યાદને રણ, ખ્યાલ સુધ્ધા આપનો
કેટલી ૠતુઓને ઉપસાવી ગયો
બંદગીનો સાવ ખોટો રૂપિયો
બાખુદા વ્યવહારમાં ચાલી ગયો
જીંદગી શું ચીજ છે તારા વિના
એક ખાલી જામ સમજાવી ગયો
રે અભરખો સૂર્ય થાવાનો સતત
આગીયામાં આગને ચાંપી ગયો
શ્વાસને જે પારણાં ઝુલાવતાં
રેશમી એ ડોર તું કાપી ગયો
આપણી માટે જે અત્તર દાન છે
પુષ્પના સ્વજનોનુ કબ્રસ્તાન છે
આપનો પાલવ સર્યોતો મહેફીલે
દ્ર્યષ્ય એ સહદેવ વાળું ગ્યાન છે
લાખ ચાહે આપણો પડઘો છતાં
એમનુ સામે કદી ક્યાં સ્થાન છે
પાડ માનો જીભની સમશેરને
મૌન જેવું સભ્યતાનું મ્યાન છે
અર્ધ્ય મારી જાતનું હોમ્યા પછી
આજથી હોવું એ અંતરધ્યાન છે
રણ નગર, મૃગજળ ગલી
આટલી ઓળખ ભલી
એક શમણે ટળવળું
રાત આખી પાછલી
કેટલા દરિયા વહ્યા
આંખ બે જ્યારે છલી
પ્રાણ વાયુ છે છતાં
સૌ ફફડતી માછલી
છે શિલાલેખો બધાં
ગાલ પરની કરચલી
લાશ ક્યાં બોલે કદી
જે હરી, કે યા અલી
કેફમાં ભૂલ્યા કરું…..રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
બસ આપણે તો આપણે એ જ ભ્રમમાં હાલ્યા કરું
પકડેલ તંતો ને રમાડી કેફમાં ભૂલ્યા કરું
છું હું સવાયો આ જગે, રાચી જ ઘૂઘવ્યા કરું
ભરતી પછી ઓટ છે એ કેફમાં ભૂલ્યા કરું
ઘા એક કટકા બે જ ની મસ્તીથી ગાજ્યા કરું
બનતા મિત્રો દુશ્મન તો પણ કેફમાં ભૂલ્યા કરું
વ્યવહારનાં લેખાં જ ભૂલી ત્રાજવે તોલ્યા કરું
શાણપણની વાત વિસરી કેફમાં ભૂલ્યા કરું
ખીલ્યું પ્રભાત ઝળહળશે નભ એ જ હું ગાયા કરું
ને વાત સંધ્યા રાતની હું કેફમાં ભૂલ્યા કરું
‘આકાશદીપ ‘ વદે નશો જાશે જ નક્કી ઊતરી
જાયે સમય થાશે પછી શું ? કેફમાં ભૂલ્યા કરું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
………………………………………………………………………………………………
સ્વાગતમ….’આકાશદીપ’ પ્રથમ વર્ષગાંઠ , ૨૯ નવેમ્બર ૨૦૧૦
-Pl find time to visit my site and leave a comment
સ્વરચિત અને ગમતીલી ગદ્ય અને પદ્ય રચનાઓ
http://nabhakashdeep.wordpress.com/
With regards
Ramesh Patel
ગઝલ
ઝરમર ઝરમર વરસે કેવું!
ચાતક જોઈ મલકે કેવું !
વીજ વગરની વાત કરો મા,
વાદળ વાદળ ચમકે કેવું!
કોયલ ભૂલી ગીત મઘૂરાં,
મોર બનું તો મળશેકેવું ?
તારે મારે ભીંજાવાનું,
હૈયે હૈયું છલકે કેવું !
શબ્દો મૂકી વાત કરું તો,
અક્ષર અક્ષર તરસે કેવું !
વિજય ચલાદરી
અભિલાષા
કરમાય ગયેલા જીવન માં તાજગી તું ફેલાવી દે, એ જ મારી આશા છે,
ઉજળ થયેલા આ જીવતર માં ખુશહાલી તું ફેલાવી દે,
એટલી જ અભિલાષા છે.
આ તંતુ તંતુ ને પ્રેમ થી તરબોળ તું કરી દે, એ જ મારી આશા છે,
બની શકે તો આ જીવતર માં સારી સુવાસ તું ફેલાવી દે,
એટલી જ અભિલાષા છે.
આ જીવતર માં રોશની ની કિરણ તું ફેલાવી દે, એ જ મારી આશા છે,
બની શકે તો એક પળ શાંતિ ની તું આપી દે,
એટલી જ અભિલાષા છે.
રોમે રોમે તારા નામનું રટણ તું જગાડી દે, એ જ મારી આશા છે,
બની શકે તો શ્વાસો શ્વાસ માં તારું નામ તું દીપાવી દે,
એટલી જ અભિલાષા છે.
મારા શબ્દ શબ્દ માં મીઠાશ તું ફેલાવી દે, એ જ મારી આશા છે,
બની શકે તો વાણી માં મધુરતા તું પુરાવી દે,
એટલી જ અભિલાષા છે.
તારા પ્રેમના રંગમાં તું રંગાવી દે, એ જ મારી આશા છે,
બની શકે તો મારા આ પ્રેમ ને અમર તું બનાવી દે,
એટલી જ અભિલાષા છે.
ભટકી ગયેલા પથિકને પંથ તું બતાવી દે, એ જ મારી આશા છે,
બની શકે તો આ ‘ભવસાગર’ ને પાર તું કરવી દે,
એટલી જ અભિલાષા છે.
તરસી ગયેલી આ ભક્ત ની તરસ તું છીપાવી દે, એ જ મારી આશા છે,
બની શકે તો એકવાર તારા દર્શન તું કરાવી દે,
એટલી જ અભિલાષા છે.
બીજું કાંઇ ના માંગુ તારી પાસે હું તો ,આટલી જ મારી આશા છે,
બની શકે તો આ જીવ ને અસલ મુકામે તું પહોંચાડી દે,
એટલી જ અભિલાષા છે.
- ‘શીરીન’
The verse (Gazal) touches every heart in which pain resides…..
Somebody says : The man can get anything.
I say : Right, The man can get anything because he knows only to get not to give so……..
હજી ચીઠ્ઠી ખોલી મેં તારા ગામની
નરી ખુશ્બુ આવી રે તારા નામની
ભરી મહેફિલને સહેજે ગરમાવવા
કરો હરકત બે, બરકત “બેફામ”ની
નથી તસ્બીથી પામ્યા અલ્લાહને
પછી ઈર્ષ્યા કરે કાં, એ જામની..?
તને શમણે મળીને આંખ ખોલતાં
જુઓ ઝાકળ બાઝી ગઈ બદનામની
મને દફનાવ્યો, કારણ બસ એજ છે
નડી અમને પણ શંકા શ્રી રામની
પડઘા સાથે ખામોશીના સગપણ જેવું
જીવતર મારૂં અંધારામાં દર્પણ જેવું
ખુશ્બુ તારી, ના હો સહેજે, શ્વાસોમાં જો
મધમાં લાગે ખુટતું હો કંઈ ગળપણ જેવું
જે કંઈ છે તે આ છે અલ્લાહ, મયખાનામાં
પ્યાલીને તું સમજી લેજે તર્પણ જેવું
મારૂં હોવું મહેફિલ વચ્ચે તારી, જાણે
પગમાં ચોંટી મેલી શી એક રજકણ જેવું
ક્ષણના તાણા વાણા વણતાં ઘટના સાથે
પહેરી લીધું આખર પહેરણ ઘડપણ જેવું
ખુલ જા સીમ સીમ બોલ્યા ન્હોતા, તોયે ખુલતાં
મૃત્યુના આ દ્વારે લાગે અડચણ જેવું
જીવનની સાપ સીડીના અમે મહોરા હતાં
કદી ટોચે કદી તળીયે ભટકનારા હતાં
નથી અમથો તમારો બાગ નફરતનો ખિલ્યો
તમારી લાગણી ખાતર-અમે ક્યારા હતાં
અમારી આંખ ફરકે, દિલ જરા થડકે વધુ
તમારા આગમનના બે જ વરતારા હતાં
કલમમાં શાહી ક્યાં, લોહી અમારૂં બોલતું
તમે માન્યુ અમે અવસર ઉજવનારા હતાં
ઝઝુમ્યો મોત સામે, જીદગી આખર સુધી
બધા કહેતા, ખુદાને કેટલા પ્યારા હતાં
સહજતા પામવી કપરી ઘણી છે
મુલાયમ કાચ પર હીરા કણી છે
સમયના કાંગરા ભુલી ગયા કે
ઈમારત સાવ તળીયેથી ચણી છે
તમારી હર અદા, મૃગજળ સરીખી
અમે ઓ બેવફા, અંગત ગણી છે
ભલે ગાતા ન હો, જાહેરમાં પણ
ગઝલ મારી બધાએ ગણગણી છે
સતાવ્યા જીંદગીના સહુ, સુતા છે
મઝારે એક સરખી લાગણી છે
મારી આંખ ખુલે તો છે સારું ! – રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી December 4, 2010
Filed under: GUJARATI GEET,Rajendra Trivedi — dhavalrajgeera @ 10:38 am Edit This
મારી આંખ ખુલે તો છે સારું ! – રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી
==============================
મુજને મનમા નિશદિન થાતુ આ જીવન શુ છે મારૂ ?
મોડી વહેલી આપણ સૌની આંખ ખુલે તો છે સારું !
મારી આંખ ખુલે તો સારું !
મુજને મનમા નિશદિન થાતુ શા માટે જીવન મારુ ?
મોડી વહેલી આપણ સૌની આંખ ખુલે તો છે સારું !
મારી આંખ ખુલે તો સારું !
નયનાની આળસમા મે તો ના નિરખ્યા જીવન દાતા,
ઝુરી ઝુરી જીવન ગાળ્યા અન્ધારા જીવન ભાસ્યા.
મન મન્દીરમા બેઠા પણ સારી દુનિયા એ ઢુઢે સૌ,
પ્રાણ પિયુને મેળવવા સૌ વિરહે વિચરે દુનિયા સૌ.
પ્રેમ ક્રુપાએ પામ્યો પ્રિતમ પિતામ્બર વાઘાધારી,
વ્રુન્દાવનમા રાસે રમતો સૌ સાથે એ વનમાળી.
સુતા સુતા પરોઢ થાતા આંખ ખુલે નિરખે મારી,
મલકે સામે મુજની મારી મોહન મુરલીનો ધારી.
રમતા રાસે રાજે આજે માણયો મનનો મોહનીયો,
ગીતે ગીતે ગરવે ગાતૉ રાધે રાઘે ગોવિન્દો.
રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી
મારી વેબ પર વાંચો દિલીપ પટેલના કાવ્ય’ઓહ માય ગોડ મારામાં જીવે આઇપોડ’નો
કાવ્યાસ્વાદ.@
http://himanshupatel555.wordpress.com
આભાર.
ઓહ માય ગોડ મારામાં જીવે આઈપોડ!ઃઇ-અસ્તિનુંભક્તિ ગીત
December 12, 2010
ઓહ માય ગોડ મારામાં જીવે આઈપોડ!
હાથ ઝાલ્યું મેં જ્યારથી આઈપોડ, હાય દિમાગને શું થયું માય ગોડ!
આલ્ઝાયમર ફેરવે હાં રે જીવતરનો મોડ એ પહેલાં પ્રભુ પાડ તું ફોડ
ઓહ માય ગોડ મારામાં જીવે આઈપોડ!
રાખે નામું સંબંધ સંપર્ક કામકાજ કેરી ઝંઝટ એ તો ઝીલે પડ્યો બોલ
કોકિલ કેવી! ચાંચ એની કાનમાં કૂંજી હાં ઘટમાં ગૂંજી કરાવે કિલ્લોલ
શું સોચું આ અલ્લાઉદ્દીનનો જાદુઈ ચિરાગ યા વિક્રમ વેતાળની જોડ?
ઓહ માય ગોડ મારામાં જીવે આઈપોડ!
વીડિયો વોર ગેમથી આંગળી થઈ પાંગળી તોય બંદૂક થયાનો વહેમ
લાગણી થઈ નાગણી મનુજ હણશે ટોય ગણી હાય રાખ જણશે રહેમ
મહાભારત વોર રે શબરીના બોર ખરંતા ખીલશે ખરાં સંસ્કારના છોડ?
ઓહ માય ગોડ મારામાં જીવે આઈપોડ!
હાઈ ટેક હાઈ ટેક દિલમાંય ગુંજતી હાય એ ટ્રેક હાં જાણું છે હાર્ટ એટેક
અંશ હું આઈંસ્ટાઈનનો ગઈકાલ લગી જે ગાયો આજ ભુલાતી એ ટેક
બ્રેઈન મારું બહેર મારશે માયામઝધારે કોણ તારશે બોટ ઓવરલોડ?
ઓહ માય ગોડ મારામાં જીવે આઈપોડ!
દિલીપ ર. પટેલ,(સૌજન્ય કવિલોક
ગુજરાતી કવિતાનો રસથાળ)
સ્વામીનારાયણવાળા ડૉ.સ્વામી ઇશ્વરને કંપ્યુટરનાય કંપ્યુટર તરીકે ઓળખાવે છે. આપણા દિમાગ અને તેની સાથે સંકળાયેલા જ્ઞાનતંતુઓ
(ફાઇબર ઑપ્ટિક્સ !)એક સિસ્ટમ છે અને એનાથીય ઊંચી ક્વૉલિટી ઉપર
(અજ્ઞાતમાં !)છે.આ એમની વાત માંડવાની પધ્ધતિ છે, તો કવિ દિલીપ પટેલ કેવળ બે સિસ્ટમને જ નહીં પણ ત્રણને સાંકળી આપે છે-
ઓહ માય ગોડ-મારામાં જીવે-આઇ પોડઃ ઇશ્વર,હું અને ઇલેક્ટ્રોનિક્સને.
આગળના આસ્વાદોમાં મેં કહ્યું છે દરેક સર્જક્નું કામ એના સાંપ્રતને અભિવ્યક્ત કરવાનું છે જે એનો ઇતિહાસ છે. અહીં પણ કવિ આઇપોડથી પોતાના જીવાતા સમયને પેલી સિસ્ટમો સાથે સાંકળી આપે છે.અનેક ટપકાં રેણ કરી સર્જાતું ‘મધરબોર્ડ’ જીવાતા જીવનના અનેક સ્તરોને સાંકળી આપે છે.
કવિ માણાસ છે, અને એની ફરતે શું ઘટી રહ્યું છે તેનાથી એ સજાગ છે. સગવડથી થતી અનેક તકલીફો(!) માણસની નબળાઈ છે.ખંતનો અંત.
પેલી રેણ કરેલી લીટીઓ જીવા દોરીઓને નબળી પાડે છે તે આશ્ચર્યથી
હાય દિમાગને શું થયું, માય ગોડ !-ઉદગાર સરી પડ્યા,એટલું જ નહીં એ
deviceથી મળેલો વિસ્મૃતિનો રોગ પણ એમાં સામેલ છે. એ નબળાઇનો શિકાર થવાય તે પહેલાં પેલું અજ્ઞાત કંપ્યુટર છે તેને ફરીથી આધીન થઈ
વિનવે છે-એ પહેલાં પ્રભુ પાડ તું ફોડ…-માણસ તરીકે આ depending અવસ્થા આપણું સાતત્ય છે, જીવવા વલખાં નથી મારતા, મથામણ નથી કરતા,આપણે કેવળ અવલંબનનો વિસ્તાર કરીએ છીએ અને ‘ઓહ માય ગોડ …ધૃવપંક્તિમાં તે વળી વળી ડોકાયા કરે છે.આપણે તેમાં સતત અસ્તવ્યસ્ત છીએ જે ‘ઓ’ અને ‘ડ’માં પડઘાયા કરે છે.ભાષા, વિચાર અને
રૂઢિગત જ્ઞાન આ ત્રણેવથી આપણામાં હજું કશુંક ખૂટે છે એ અનુભૂતિ આ કાવ્યમાં સંભળાયા કરે છે.એ આપણી વેદના હશે !-’ હાંરે જીવતરનો મોડ..
ત્રણ અંતરામાં લખાયેલા આ અગેય ગીતમાં ( એટલેજ કાવ્યમાં) ગુજલીશ ( અમેરિકામાં સ્પેન્ગલીશ !) ભાષાથી અર્વાચીન સંસ્કૃતિને, સર્જકના ભક્તિરસથી,એના કહેવાતા દુષણો સહિત લવચીક મૂકાયા છે. પહેલા અંતરામાં જે કામ વહિવંચા કે બારોટો કરતા અને આપણે પણ આપણા સંબંધો યાદ રાખતા-જ્યાં ખપ પૂરતી નોંધો કરતા હતા-તે કામ હવે આ સાધન કરે છે અને તે પણ voice activationને કારણે પલમાં કરી આપે છે.પેલા પહેલાના સરકારી નોકર સમ એ ‘ પડ્યો બોલ ઝીલે છે.કાવ્યબાની અને વિષય વસ્તુને કારણે કટાક્ષમય બનવા જતું કાવ્ય romantic પણ છે અને સાથે સાથે એને ભક્તિગીતનો પાસ પણ છે-કાનમાં કુંજી..ઘટમાં ગુંજી…માયા મજધારે કોણ તારશે બોટ…વગેરે. વિક્રમ વેતાળની વાતમાં સંકળાયેલા હોવા છતાં છૂટા પડી જવાનો નિસાસો છે અને ફરી ફરી જોડાવાનું આશ્ચર્ય છે,તો અલ્લાદિનનો ચિરાગ એની દંતકથા જેવી ક્ષમતા સ્વીકારે છે.
વિદેશથી શરુ થયેલી,ગૃહઉદ્યોગ બની ગયેલી હિંસકતા,
આપણી નબળાઈઓ કે ખોડખાંપણોથીયે આગળ વધી ગઈ છે. જેને craze (ઘેલછા કે તત્કાલ ફેશન!) અથવા લત તરીકે અદ્યતન માનસશાત્રીઓ ઓળખાવે છે તે બીજા અંતરાનું પહેલું વિધાન છે.આપણું આ વ્યસન ‘બંદુક થયાનો વહેમ’થી અતિરેક થઈ ગયું છે તે તરફ ઇશારો છે.આનંદ સૌંદર્ય મટી વિકૃતિ થઈ ગયો.આપણાં રમકડાં જ આપણા બાળમાનસને કુંઠિત કરે
છે .કદાચ આપણી શરુઆત જ કુંઠિત થઇ જાય છે,અમેરિકાનું બાળપણ એને કારણે જ નબળું છે (પંચમભાઈ અંગ્રેજપ્રાંતમાં પણ એવું જ હશે ને!-મને ખબર નથી.)શાળામાંથી ડ્રોપ આઉટ અમેરિકાનો ઇલેક્ટ્રોનિક્સ જન્ય રોગ છે.સર્જક ફરીથી પોતાની રૂઢિ તરફ વળે છે આશા માટે,છેલ્લી પંક્તિમાં.આપણી અજ્ઞાત અવસ્થા જ પુનર્પ્રાપ્તિનો માર્ગ હશે? તો સમજણ અને આસ્થા વાચ્ચે શો ભેદ છે ? આપણી પરંપરાઓ આપણને સ્વાયત્ત બનાવી શકે ખરી? આપણી શરણે જવાની લાગણી ખરેખર ‘ જીવતરનો મોડ છે? મહાભારતવૉર અને વિડિયોવૉર શો તફાવત છે?જ્ઞાનનો કે તાબે થઈ જવાનો ? ત્રીજા ભાગમાં પહેલા બે ભાગનો વિસ્તાર છે , ઉદાહરણનો વિસ્તાર છે.
આવાં કાવ્યો કેવળ સામાજિક વ્યંગ જ નથી પણ ગુજરાતી ભાષામાં વિડિયોગેમ અને કવિતા, વિડિયો અને એસ્થેટિક્સની ચર્ચાને અવકાશ આપે છે.આ બધાં પદાર્થો અકાવ્ય મેટર છે છતાં એ કાવ્ય સ્વરુપો છે.આપણા સાહિત્યમાં વિવેચકો આવી ચર્ચાઓ ઉથામે તેથી પણ દિલીપભાઈના આ કાવ્યને આવકારું છુંઃ આપણી ઇલેક્ટ્રોનિક અસ્તિનું વાચાળ ભક્તિગીત.
એ ચર્ચાને કે અભ્યાસને વેગ કે સાથ મળે તે માટે કેટલાંક પાયાના તથા વિકસાવેલા સિધ્ધાંતોવાળા પુસ્તોકોમાંથી સંદર્ભો આપું છૂ.સૌથી પહેલું પુસ્તક આ વિકાસનુ પ્રથમ સોપાન છે અને પછી સાલવાર પ્રકાશન વિસ્તાર અને વિવેચન છે.
1) The media lab-stewart brand(1987)
2) Prehistoric digital poetry (2007)
2) Electronic literature:new horizon Katharine hayles(2008)
3) Digital poetics -Loss glazier(2008)
4)New media poetics – Thomas swiss(2009)
૧૧-૨૫-૨૦૧૦ આસ્વાદ, હિમાંન્શુ પટેલ
કહું છું બધા ને એક વાત,
રુતુ તને કરુ છું હું સાચો પ્યાર…
પણ તને ક્યારે કરીશ આ વાત,
તુ છે આના થી આણજાણ…
તને સંતાઈ ને જોઉ છું કોલેજ માં સવાર સાંજ,
તને ખબર છેં છતા તુ કેમ સમજતી નથી રુતુ આ સાચો પ્યાર….
જ્યારે જ્યારે તારી આંખ માં નાખુ આંખ,
ત્યારે ત્યારે મારી આંખ માં કેમ દેખાતો નથી રુતુ તને આ સાચો પ્યાર….
પણ મને ખબર છે એક દીવસ એવો આવશે,જ્યારે તુ સમજીશ રુતુ આ મારો સાચો પ્યાર….
-blackheaRt
તગતગતી તલવાર્યુ તડફડ આમતેમ વીંઝાય રે સાજણ ધોધમાર વરસાદ પડે છે.
ઢાલ ફગાવી,બખ્તર તોડી,લોક વીંધાવા જાય રે સાજણ ધોધમાર વરસાદ પડે છે.
કળીઓ ફરફર ફૂલ બની ને લહ લહ લહ લહેરાય રે સાજણ ધોધમાર વરસાદ પડે છે.
ઝરણાં હફડક નદી બનીને દરિયામાં ડોકાય રે સાજણ ધોધમાર વરસાદ પડે છે.
તદારે તદારે તાની દીર દીર તનનન છાંટે છાંટો ગાય રે સાજણ ધોધમાર વરસાદ પડે છે.
ઘેઘેતીટ તાગીતીટ તકતીર કીટ્તક પવન તાલમાં વાય રે સાજણ ધોધમાર વરસાદ પડે છે.
જળનાં ઘોડાપૂર અમારી આંખ્યુંમાં રુંધાય રે સાજણ ધોધમાર વરસાદ પડે છે.
સેંથો,ચુંદડી,કંગન,કાજળ,લથબથ પલળી જાય રે સાજણ ધોધમાર વરસાદ પડે છે.
હું દરિયે દરિયાં ઝંખું ને તું ટીંપે ટીંપે ન્હાય રે સાજણ ધોધમાર વરસાદ પડે છે.
હું પગથી માથાલગ ભીંજું તું કોરેકોરો હાય, અરે ભરચક ચોમાચા જાય ને મારું અંગ સકળ-
અકળાય રે નફ્ફટ! ધોધમાર વરસાદ પડે છે.
-વિમલ અગ્રાવત
કાવ્યપઠન સાંભળવા માટે નીચેની લિંક પર ક્લિક કરો.
http://www.esnips.com/doc/e6cccccd-a3f9-4408-9f60-ac88e2dbaaf7/varsad-pade-chhe
‘ISHWARE AAPI CHHE SAUNE A V SHAKTI,
CHHODIDO MOH MAYA ANE KARO BHAKTI,
GHANA MARGE CHHE A VA J SAMJAVE SAUNE SACHI YUKTI,
K KAYAM YAAD KARE DUNIYA,ANE MALI JAAY MUKTI.
‘SURAJ’ “NAKAMO”
‘SHARIF NE KI SHIKAYAT, K SHARAFAT CHHOD DO,
IS PATTHER DIL KHUDA KI IBADAT CHHOD DO,
AGAR KARNA HO TO KARO KHUD PAR YAKEEN,
VARNA YE PAL DO PAL KI JOOTHI MOHABBAT CHHOD DO.”
SURAJ “NAKAMO”
“NANAKDO SHAYER”
SARU AAT KARI CHHE LAKHVANI, TYA TO MASHHUR THAI GAYO,
AAJ TO LAKHTA LAKHTA HU NANAKDO SHAYER THAI GAYO.
KOI KAHE CHHE KAVI, KOI KAHE CHHE LEKHAK,AAJ TO SAUNI
NAZAR THI GHAYAL THAI GAYO,
HATO PEHLA NAYAK HU, ZALIM JAMANANI THOKARE HU
KHALNAYAK THAI GAYO,
AAJ LAKHTA LAKHTA HU NANAKDO SHAYER THAI GAYO.
SURAJ “NAKAMO”
” BHUSAI NAHI A V SAHI KARI HATI,CHHATAY A KORO KAAGAL
NIKLA,
SODHTA RAHYA JENE AAMTEM AME, A AMAARA THI GHANA AAGAL
NIKLA,
AASHA HATI JENA PAR TARAS CHHIPAVANI,A KHARA PANINO
SAAGAR NIKLA,
AARE, KARI HATI ZINDGI JENA NAME, AFSHOS EJ AMAARI
ZINDGI NA SAUDAGAR NIKLA.”
“SURAJ” NAKAMO
” ARPAN KARI CHHE AA ZINDGI MARI,AA VATNI KHABAR TAMNE
KYATHI PADE,
MANGELU JYAA MOT PAN MALTU NA HOY, AAM ANKH BANDH KARO
ANE AAKASH MA TARA KYATHI KHARE,
MARI KABAR PAR JYAA DHUL NA THAR JAMELA HOY, TYA
FULONA HAAR KYATHI CHADE,
AARE, ANDHARA MA KAAYAM GOTVA AAVO CHHO MANE, TO AA
“SURAJ” TAMNE KYAATHI JADE.”
“SURAJ” NAKAMO
” KON KAHE CHHE KE HU BEAR ANE RAM PIVU CHHU,
DIL TUTYU HATU MARU ANO HU GAM PIVU CHHU,
KHADHA HATA ME ANE A NE A SAM PIVU CHHU,
ARE LAGE CHHE AAJ TAMNE VADHAARE ,PAN PAHELA KARTA
THODUK HU KAM PIVU CHHU.”
“SURAJ”
( NOTE:AA SHAYRI ANE MUKTAKO MARA POTANA CHHE )
” HAJAAR NAAM CHHE MARA, CHHATAY AAJ HU BENAAM CHHU,
LAKHYU CHHE ME KAIK AVU K HU SHAYER BADNAAM CHHU,
SHAYER BANYO CHHU AA ZAALIM JAMANA THI,TOY JAMANA THI
HU GUMNAAM CHHU,
KAAYAM KYA RAHEVANO CHHU, HU TO KHAALI CHAAR DIVAS NO
MAHEMAAN CHHU,
ISHWARE MOKALYO CHHE MANE AA DHARTI PAR, A KHUDA NO
HU PEGAAM CHHU,
SAMJAAVA AAVYO CHHU, SAMJO TO SAARU KAHEVAAY, BAAKI
TO HU PAN “NAKAAMO” INSSAN CHHU.”
“SURAJ” NAKAMO
surajbhai khotu nahi lagadta pan tame tamari kavita ma tamara vise vadhu varnan karo cho.9909883427 samakhiyali kutchh
I AM SURAJ SINH CHAUHAN
B.COM.
MANE KAVITA LAKHVANO KHUB SHOKH CHHE,
SURENDRANAGAR MARU BIRTH PLACE CHHE,
HAAL HU MORBI JOB KARU CHHU
MO:8980540371
TAMAAM MITRO, VADILO NE SURAJ CHAUHAN NA
“JAY MATAJI”
THANKS.
“DHARTI MAARI MAA CHHE, JAGAT MAARU GAAM,
MAHADEV MARA PAADOSI NE SURAJ MAARU NAAM.”
“SURAJ”
નવધા ભક્તિ
ભક્તિ મરજીવા થઇને મોંજો માણીએ
મારા દિલડામાં વસીયા આતમરામ રે ભક્તિ મરજીવા થઇને મોંજો માણીએ
ભક્તિ પહેલી તે શ્રવણ શરણું લીજીએ
બીજી કિર્તન કરુણ ભવે કરીએ રે ભક્તિ મરજીવા થઇને મોંજો માણીએ
ત્રીજી સ્મરણ શ્વાસાએ અનુંસરીએ
ચોથી ભક્તિ તે પાઠ પૂજા થાય રે ભક્તિ મરજીવા થઇને મોંજો માણીએ
પાંચમી અર્ચન ભક્તિ દિલમાં ધારીએ
હરીનું ચંદન ચરણામૃત લેવાય રે ભક્તિ મરજીવા થઇને મોંજો માણીએ
છઠ્ઠી વંદન સક્ળ જીવને નમીએ
સાતમી દાસત્વે કોઇનું દિલના દમીએ રે ભક્તિ મરજીવા થઇને મોંજો માણીએ
આઠમી મિત્રભાવે રે નજરે નાણીએ
નવમી આત્મ સમર્પી હું ભાવ તજીએ રે ભક્તિ મરજીવા થઇને મોંજો માણીએ
દસમી પ્રેમ લક્ષણા ઉરમાં ધારીએ
ચુંથારામ નયનોમાં વરસે નુરાં રે ભક્તિ મરજીવા થઇને મોંજો માણીએ
એક જ છે
આતો એક છે એક છે એક જ છે
ભુત પ્રાણીમાં આત્મા એક રે ગુરુજીની સમજણ લો
રહ્યો સાક્ષી રુપે ભેદ ભાસે નહીં
નામ રુપ ગુણ જોતાં અનેક રે ગુરુજીની સમજણ લો
એક સૂર્ય આકાસે ઝળકે છે
જળ પતિબિંબ જોતાં અનેક રે ગુરુજીની સમજણ લો
જેવું વસ્ત્રમાં તંતુ અનુંસ્થિત છે
વસ્ત્ર નામ રુપે અનેક જણાય રે ગુરુજીની સમજણ લો
જેવા મૃત્તિકા (માટી)ના ઘડા ઘાટ અનેક છે
ચુંથારામ ઘરેણામાં કનક સમાય રે ગુરુજીની સમજણ લો
“chaal ‘Bhuri’ tu aam kem sharmai che
su taro pan magaj jai che..”
hi!
my self jayom dave.
i am belongs to saurastra rigion and i am also bilongs to Kavi Premi Famlily.
so let’s enjoy some kavita’s of me.
Haal ne tu kem aam risai che.?
su man ma ne man ma munjai che?
sacchu kav to tu aam chup chap bethi che to maro pan magaj jai che.
aama taro su vaak che!
ane sachu kahu to maro pan su vaak che?
to pachi khali khali apdi banne ni kem ankho bhinjai che
have maro pan magaj jai che.
are ‘BHURI’ tu aam kem sharmai che?
have maro magaj pan jai che!!!
-jayom dave
HR & Admin Executive
23 yers old
આયને ચહેરો ઉતારી આવ તું
ને પછી મન આપણા સરખાવ તું
રે..! કિનારે પથ્થરો તો સૌ બને
એક પરપોટો બની બતલાવ તું
સાત દરિયા પાર કરનારા, થશે
બે જ ઘુંટે જામમાં ગરકાવ તું
દે ખુદા મરહમ સરીખો હમસફર
તે પછી દેજે સફરમાં ઘાવ તું
માંડ શમતાં લાગણીના પૂર જ્યાં
ત્યાંજ પાલવ રેશમી સરકાવ તું
જીંદગી આખી છુપાયો તું, હવે
હું છુપાયો કબ્રમાં, દે દાવ તું
” KADACH CHHALKAY JAAY ATLO PRAM MARO,TAME DIL NI FARTE
AADI DIWAAR RAKHJO.
DIL MA TAMARA KHAATU KHOLAVYU CHHE, THODUK ROKDU TO
THODUK UDHHAR RAKHJO,
VICHARU CHHU KAAYAM TAMARA VISHE,TAMEY MARA VISHE
AKAADO MANN MA VICHAR RAKHJO,
AAM VICHARTA VICHARTA KADAACH JO MOT AAVI JAAY
TO CHHELLE MARI KABAR MA EK NAANAKDI TIRAAD RAKHJO.
“SURAJ”
સમાધાન થોડું કરો કંટકોથી
પછી મહેકશે જીદગી ખુશ્બુઓથી
તને એનો અંદાઝ પણ હોય ક્યાંથી
ઝખમ વણ ઉકેલ્યા મળ્યા દોસ્તોથી
ખુદ્દા વાત થાશે તમારી, એ ડરથી
રહું સહેજ છેટો હવે મસ્જિદોથી
તમે જો પ્રતિબિંબ થઈને જ આવો
ચરણ હું પખાળું નર્યા મૃગજળોથી
પ્રથમ વાર પહોંચ્યો કબરની લગોલગ
રહ્યો આજીવન દુર હું મંઝિલોથી
“તું અને હું ”
તું સ્વતંત્ર સ્વૈવિહારી ,
હું વ્હાલપની હુંફમાં વિહરતી ,
તારો મારા હ્રદય માંહી વહાલસોયો વિસામો .
હું ભામા ભદ્રિક ભાવોની ,
તું સંસ્કૃત સમ્માનિત સદાચારી ,
તને આદરે આરુઢું અણુ અણુ માંહી.
તું અને હું જીવ્યા કંઈ લાખ બંધનોમાં ,
તું મગ્ન માળી સુગંધિત મધુવનનો ,
હું તેમાં જીવન ભરતી સ્નેહલ નિર્ઝરી .
તું મારો સમર્થ સહ્રદયી સાજન ,
હું તારી પ્રેમે સમર્પિત સજની ,
તુજમાં હું ને મુજમાં તું એવુંજ બની રહેવું …..
પારૂ કૃષ્ણકાંત ‘પિયુની’
http://piyuninopamrat.wordpress.com/
દુનિયાના આકાશે ઉડતાં આપણ સૌ પતંગ રે
નાના મોટા રંગબીરંગી જેવો જેનો રંગ રે
કોઈની દોરી ટૂંકી, કોઈની લાંબી જેવા ભાગ રે
કો’ આંબે આકાશે, કોઈની ઠુમકીઓ બેઢંગ રે
એક બીજાની હુંસા તુંસી, કાઇપો કાઇપો થાય રે
ખેંચ ખેંચમાં વીટવું ભુલતા, ગુંચળામાં સહુ તંગ રે
એક ઉડે ગંભીર સ્થિર થઈ, એક ફુદકતો જાય રે
સ્થિત પ્રગ્નને વંદી સઘળા, રહેતા કાયમ દંગ રે
ક્યાંક ફાંટવું, સહેજ તુટવું, જીવનની ઘટમાળ રે
લાગણીઓની લુબ્દી મારો, ઘાવ ભરેલા અંગ રે
સાંજ પડે ને વહેલુ મોડું, છે જ કપાવું પંડ રે
કોઈ ઝાંખરે, ઉડવા પાછું, કોઈ અલખને સંગ રે
very nice
h
“AAPNO DESH”
” GUJARAT HOY K PUNJAB,BIHAR HOY K AASAM, AAJE ASHAANT
CHHE ANDHRAPRADESH,
KEM,AAJE AAVO CHHE AAPNO DESH?
BHAICHARA NI VAAT KYATHI AAVE, HAJI TOFANO NA CHALE
CHHE COURT MA CAISH,
KEM,AAJE AAVO CHHE AAPNO DESH?
THAYU MONGHU DIZAL ANE PETROL, AAJE MONGHO THAYO
CHHE RANDHAN GAS,
KEM,AAJE AAVO CHHE AAPNO DESH?
BOMB BLASTMA SAHID TAHNARNA AAJE NATHI MALATA
AVSESH,
ASTYA NI RAHE CHALNAR NE SATYA NA MARGE CHALTA
AAVE CHHE PAGMA THESH,
KEM,AAJE AAVO CHHE AAPNO DESH?
BHEDBHAV BHULI GANDHIJI NA MARGE CHALVU PADSE AAPNE, TYARE BADALSE AA DESH,
AAJE AAVO CHHE AAPNO DESH.”
SURAJ
” AAPNO DESH ” KAVITA A MARI PAHELI KAVITA CHHE
J ME MARA COLLAGE KAAL DARMYAN LAKHAVANI SARUVAAT KARI HATI.
(MANE REPLY MALYO CHHE, K HU MARI KAVITA
MA MARU POTANU VARNAN KARU CHHU. TO MITRO,BHAIO
HU SURAJSINH CHAUHAN BADHAY PASE MAFI MANGU CHHU,
K BANE TYA SUDHI MANE MAAF KARAJO,
AA MARA POTANA VICHAR CHHE, J HU AAPNI PAASE RAJU KARU CHHU, ANE AAGAL RAJU KARTO RAHIS,
BUS, MANE KOI PAN RITE TAMARO REPLY MOKALATA
RAHEJO.
“માનવી નું જીવન”
મન વચન ને કરમ કેરી હાથસાળ તો અગમ ,
માનવ જીવન જાણે કે હાથ વણાટની જાજમ .
ક્યારેક મૈત્રીના રંગો ભર્યું ઝાકમઝોળ ,
તો ક્યારેક ,સાદગીસભર સૌમ્ય શાંત .
ભેગી વણાય મૈત્રી કેરી રૂપેરી રેશમની દોર ,
ને અજોડ એવી દાંપત્યની સોનેરી કોર .
ક્યાંક છે સંબંધોની ઘનિષ્ઠ ગુંથણ ,
તો ક્યારેક વળી રૂઢીઓંની આંટી ઘુંટી .
ક્યાંક સામાજિક બંધનોની ગૂંચવણ ,
તો વળી ગૃહિણીને ગૃહસ્થીની જંજાળ .
જાણે કે ગૂંચાઈને ગૂંગળાતી જીવન દોર,
પણ જો ગ્રહદશામાં ગ્રાહીને રાખીએ હાથ,
ને ઝાઝી ના લઈએ મન પર વાત ,
નિરર્થક પિષ્ટપેષણ થકી થાતી ગ્લાનિ ,
ને સમય થકી સાધ્ય સઘળાં સમાધાન ,
જો જાય છૂટી મનની આંટી ,
તો સંબંધોમાં રહે રેશમની ગાંઠી .
બનશે જીવન કેરી જાજમ જાજ્વલ્યમાન.
પારૂ કૃષ્ણકાંત “પિયુની”
Few days back only, I came to know about this website and blog. Maja padi gai….man thayu mari pan ek a-chhandas kavita anhi share karvanu….aa sathe muku chu….atyare ti english ni j script ma j, etli maja na aave , I understand pan ….ne I guess anhi font ke size ke rang badlvo pan shakya nathi… its ok…..arey Ha…Hu Falguni….an architect by profession and based in Ahmedabad…..and will look forward for feedbacks from readers….
…………………………………………….
Dhummas ma…
Ek Ajanyu dhummas ugyu che,
Khilyu che , prasaryu che chomer…
Adrashya rasta par vaheta pagle,
Ashravya sangeet ma gunjta dhabkare…
Bhinjayela shwaso e janmi chhu fari…
Bhinjayeli havao ma ogli chu fari…
Vartman ni vaartaa dhodhmaar varse che !
Samvedna na saagar ne tarbol range che !
Kaal ni sawar nu aakash kone joyu che ?
Aaj na aangne, astitva no utsav joyo che !!!
Valank par atkeli mari kshano e aavkari che “Aaj”…
To kshano e zumkha sathe, dhundhla raste,
jivi lau jarak !!!
Falguni Dave Shah
Ahmedabad
22.1.2011
very nice , falguni shah
your kavita is best kavita,
thank you, ALL THE BEST
“SURAJ”
પાણી – “કાકુ”
Published by kaku
ગુલાબ પંખુડીએ મોતી જેવુ ચળકે ઓસ-બુંદ એ પાણી
ધરતી ભીતર સળવળે સરવાણી કુવે તકતકે એ પાણી
પાતલડી નટકન્યા જેમ છમછમ નાચે ઝરણુ એ પાણી
સ્વર્ગથી સિંધુ લગી જન્દાદિલ દેવકન્યા નદી એ પાણી
પ્રેમપાશે પૃથ્વી પોણી ઢાકી, ઘુઘવતો દરિયો એ પાણી
અરુણ્ર-રશ્મી દોરે બંધાઇ પતંગ થઇ ઉડે વાદળ એ પાણી
સળવળે જીવન ધરણી ખોળે સ્નેહ વરસે વરસાદ એ પાણી
ઉરની આંધી નેણ અટારીએ આવી છલકે આંસુ એ પાણી
નસનસ ધબકે ધબધબ ધબકે જીવન વને રક્ત એ પાણી
પાણી પાણી બેરંગીએ રંગી દુનિયા રંગબેરંગી એ પાણી!!
Jan 23 2011
(ઉષા દેસાઇ….),
આપની “કૃતિ -[પાણી]… ને સુસંગત… એક ‘પીસ’…
ટીપું……ટીપાં
ટપકે એ તો ટીપું……ટીપાંમાં શુંએ વિચાર!
અહીં તો મહાશૂન્યતાના વ્યાપ ને વિસ્તાર,
એમાં સર્જન શું ? વિસર્જન શું? વિચાર!
ટપકે એ તો ટીપું, ટીપાંના ભાગ વિચાર!
આઈં જો! હેડકી ને, હડદોલા થાય હજાર,
યાદ? શું કહું? લાગી સ્મરણોની વણજાર,
ટપકે એ તો ટીપું,ટીપાંમાં શક્યતા વિચાર!
ટીપું ક્ષણનું સાથી,એવાં હોય અનેક હજાર!
ગણવું ક્યાં? એનાં હોય અનંત વિસ્તાર,
ટપકે એ તો ટીપું, ટીપાંમાં બધ્ધુંય યાર ,
છે એ દેખાય થાતું,એમજ અંદર બહાર!
એમાં અરમાન છે, જીવન છે,અપરંપાર!
એમાં સુગંધ,તેજ ને વાસ,પણ નહીં આકાર,
ટપકે એ તો ટીપું,ટીપાંમાં વસે નિરાકાર!
એમાં ઝળકે-ચળકે પ્રકાશ ને તેજ અપાર!,
ટપકે એ તો ટીપું,…એમાં શક્તિ બેસુમાર,
એમાં એક ચિનગારી,તણખા આગ પારાવાર,
એણે ચેતવી દીવા-વાતી,ઈંધણ અખૂટ તૈયાર,
ટપકે એ તો ટીપું, ટીપાંમાં સઘળું છે યાર!
ભોંય-ભૂમિની માટી…ઝીલે અવિરત ધાર,
એક્માંથી અનેક કરવાની શક્યતાઓ અપાર,
વિચાર,વિચાર,વિચાર! તું સમર્થ છો યાર!
કરી જાતરા જીવ ભરમાયા તોયે નિર્મળ બની નહી કાયા
ગણા મંડપ મેળાવડા રચાયા તોયે એવા ને એવા જણાયા
પંચ વિષયના પ્યાર
નથી છુટતા લગાર
ગંગા યમુનાના નિરમાં નાહ્યા તોયે નિર્મળ બની નહી કાયા
સુણ્યાં પોથી પુરાણ
તોય રહ્યા અજાણ
સાત દિવસ સપ્તાહમાં ગુમાવ્યા તોય એવ ને એવા જણાયા
લાગ્યો પુરુષોત્તમે રંગ
જાણ્યો મેશ્વો નદી ગંગ
ગંગા નદીમાં દિવડા જગાવ્યા તોય એવા ને એવા જણાયા
તિલક માળાનો ને’મ (નિયમ)
તોય મનમાં ગણો વ્હેમ
કંઠે તુલસીના મણકા લગાવ્યા તોય નિર્મળ બની નહી કાયા
મળ્યા સદ્ગુરૂ દેવ
કરી ચરણની સેવ
ચુંથારામ પુરણ મનોરથ પાયા પછી હરખે ગુરૂના ગુણ ગાયા
Dear Rameshbhai,
You are requested to link my blog http://vppatel1973.blogspot.com to the BHAJAN KIRTAN page of http://www.kavilok.com
Vitthal
સજા તેં જીવનની દીધી ત્યારની
હું ચક્કી પિસું શ્વાસની, ત્યારની
પડી દોસ્તોના શહેરમાં જુઓ
તડાપીટ ખંજર ખરીદનારની
સમયના પડીકે ઉતાવળ દીધી
પડી ના સમજ અમને વ્યવહારની
અસર મૌન કરતું હદે કેટલી
કહી કાનમાં વાત ચકચારની
દવા ને દુઆના સતત જંગમાં
કફોડી દશા, હાય બિમારની
સજા તેં જીવનની દીધી જ્યારની
હું ચક્કી પિસું શ્વાસની, ત્યારની
ડાહ્યાંના દિલમાં દુઃખ લાગે
સમજુને શિખ શું દઇએ ડાહ્યાંના દિલમાં દુઃખ લાગેરે
નિર્લેપ વાણી ઉચ્ચરીએ ડાહ્યાંના દિલમાં દુઃખ લાગે રે
ગુણોથી પર ગુણાતિત કહેવાય
નયનોમાં નિજ સ્વરૂપ ઓળખાય
અરૂપને રૂપમાં શું લઇએ ડાહ્યાંના દિલમાં દુઃખ લાગે રે
મોહે ભરેલાં દ્રશ્યો દેખાય
ઝાકળ જળ જેમ ઊડીરે જાય
ચુંથારામ જગ ભ્રહ્મ ભળાય ડાહ્યાંના દિલમાં દુઃખ લાગે રે
ધાર્યું ધૂળ થઇ જાય
પોતે પોતાની પિછાણ કર્યા વિના આયુષ્ય એળે જાય
અરે રે જીવ આયુષ્ય એળે જાય
ઘડી પલકની ખબર નહીં કે ક્યારે તેડુ થાય
સર્પ મુખમાં મેડક બોલે, માખી પકડવા ત્રાટક જોડે
અણધાર્યો જ્યાં પડે તબાકો ધાર્યું ધૂળ થઇ જાય
અરે રે જીવ ધાર્યું ધૂળ થઇ જાય
ઘડી પલકની ખબર નહીં કે ક્યારે તેડુ થાય
વગર ભણે વાદીની વિદ્યા, મણી ખોરંતા ફણીધર ભેટ્યા
ભોરીંગ રાફડે પગ રોપ્યા તો ઊંધુ ચત્તુ થઇ જાય
અરે રે જીવ ઊંધુ ચત્તુ થઇ જાય
ઘડી પલકની ખબર નહીં કે ક્યારે તેડુ થાય
આત્મરામ રસાયણ ગોળી, પચ્યા વિણ સૌ વાત અધુરી
ચુંથારામ સદ્ગુરૂગમ હોય તો પાર બેડો થઇ જાય
અરે રે જીવ પાર બેડો થઇ જાય
ઘડી પલકની ખબર નહીં કે ક્યારે તેડુ થાય
we want the poems of pingle kavi (his work is more than 100 years old)
thank you
” Dilse Dil milte hai,nazro se nazar khafa hoti hai,
kahi pe dil tutte hai, kahi pe judte hai,to kahi
pe mohabbat khafa hoti hai,
is lie kahata hu mere dosto, in khoobsurat chizose
door rahana,
kyonki , har khoobsoorat chiz bewafa hoti hai.
Suraj
પ્રતિબિંબ ખુદનુ જ નાનુ જણાયું
કહે, કાયદે સર ટી ડી એસ કપાયું
અમારો જ પડછાયો અડવા ગયા તો
તરત પાસવર્ડ નું ગતકડું મંગાયુ
હવાની લહેરખી જરા શ્વાસમાં ગઈ
પવનનુ થયું અપહરણ છે, છપાયું
ભ્રમરના નિકંદનને કાજે કમળને
ફુલોએ સુપારી દીધી, સંભળાયું
જો નફરત ગલીમાં તમે પ્રેમ હાંક્યો..?
તો લાઈસન્સ “કુણી લાગણી” રદ કરાયું
જરા પાંખ ઈચ્છાની ફેલાવો જો, તો
જમાના નો રાવણ હણે છે જટાયુ
“SHARAB PINA CHHOD DIYA HAMNE,AAJ TO PURA MEHKHANA
BADAL GAYA,
AAPKO DEKHAKAR HAMNE AURO KI MOHABBAT CHHOD DI
KUCH HI PAL ME PURA AASHIYANA BADAL GAYA,
AAPKA INTEJAAR KARTE KARTE HUM IS JAHAN SE CHALE
GAYE,
UPER AASMAN PE JAKAR DEKHA TO NICHE SARA JAMANA
BADAL GAYA.
:: પીનારો હું માણસ છું! ::
લોક સહુ સઘળાં છો ને પીએ ટોપરાનાં પાણી,
ખારા એ મીઠાનાં જળને, પીનારો હું માણસ છું.
સૌંદર્ય જોઇ પ્રકૃતિનું, કોઇ ભોગવે ને કોઇ માણે,
સૌંદર્ય આ સઘળું નેણથી, પીનારો હું માણસ છું.
દુગ્ધાલયની અટારીએથી વહે છે દૂધની ધારા,
દૂધને માનું ધાવણ માની, પીનારો હું માણસ છું.
છે સમાજમાં વેર ને ઝેર, જુદાજુદા લોક વચ્ચે,
એ વેરઝેરને અમૃત ગણી, પીનારો હું માણસ છું.
મયખાનામાં હોય છે શરાબની રેલમછેલ, સાકી
એ શરાબીઓને મનભરીને, પીનારો હું માણસ છું.
માનવી,માનવીનું પીએ લોહી,આ જગમાં,’શ્યામ’
લોહી પીનારા એ માનવીને, પીનારો હું માણસ છું.
-ઘનશ્યામ વઘાસીયા(તા.૨૨.૦૨.૧૧,મંગળવાર,૨.૦૦,બપોર)
:: આવ્યો અવસર આંગણિયે ::
આવ્યો અવસર આનંદનો આંગણિયે આજ,
રુડાં ગીતો ગુંજ્યાં ફળિયે આજ;
હરખ હરખ હરખાતું કુટુંબ કબીલું આજ,
લીલાં તોરલીયા હરખાય બારણે.
હૈયું રુએ બાપનું, ભરી બારણાને બાથ,
છુટી રહ્યો સાથ સઘળો આજ.
માતા વળી લૂછે આંસુ પાલવ પકડી,
આત્મીય હતી તે વળાવી આજ.
સહેલી બધી વીટળાઇ રહી એકબીજાને સાથ,
સખી તો થઇ પરાઇ આજ.
સખી સહેલીઓ ગુંજે રે સંભરણા અતીતનાં,
ને સખી જાય પરાયાને ઉજાળવા.
‘શ્યામ’વસમી આ વિદાયને ઉતારે શબ્દમાં,
ને દીકરી ચાલી સાસરે આજ.
-ઘનશ્યામ વઘાસીયા
(તા.૦૪.૦૨.૧૧,શુક્રવાર,૧૧.૨૦,રાત્રિ)
A Good Mtg…Place… for people with Interest in Lit.
Especialy ….POETIC…
***પરમ આનંદ***
હું તો આંખો મીંચું ને ઘૂઘવતો દરિયો ભીતરમાં,આનંદ!
ક્યારેક હું મ્હાલતો,હિલ્લોળતો આનંદ-સરવરમાં,આનંદ!
મળે તેને જ માણી લેવું,એમાંજ મોજ ને મઝાછે,આનંદ!
કરમના ક્રમનેજ અનુસરવાની નિયતિ છે,પરમ આનંદ!
જેવો જેનો હો છંદ, તેવો પ્રાપ્ત એને નિજ ગુણ-આનંદ!
કોઇની વાત હો કેવી! એને શું ફરીફરીને કે’વી?શું આનંદ?
મળ્યાની મ્હાણ મધ જેવી, એને શું વેડફી દેવી? આનંદ?
મૂળ શરત નિજ સંગ મુલાકાત,સ્વ સાથે વાતની આનંદ!
-Laxmikant Mohanlal Thakkar “KAINK”
(1) થઈ ગયો
‘કવિતા’ છે સંજીવની-તત્વ,હું એનો થઈ ગયો,
સહેજ એનો સ્પર્શ થયો,ખુશી-તરંગ થઈ ગયો
હળવેકથી વિસ્તરીને હું ફૂલ-સુગંધ થઈ ગયો,
અને પછી વાતાવરણ,હું જ નિર્બંધ થઈ ગયો.
લહેર લાલ લોહીની,નસનસ અનંત થઈ ગયો!
ઠર્યો ભીતરમાં તો,સરલ જલ-તરંગ થઈ ગયો.
ને,શ્વેતલતા,શીતલતા ફોરાંની અનંત થઈ ગયો.
ક્ષણોની આ સવારી સંવારી,મન-ઉમંગ થઈ ગયો.
સદા સળગતી આ શ્વાસોની સતત આગ છે,“કઇંક”,
સદા ઝળહળ તપ્ત સૂરજની હું અનંત થઈ ગયો!
-Laxmikant Mohanlal Thakkar “KAINK”
vividh prakarnee vato…mudda…bhavonee… sarvaanee vahe chhe…manee shakvanee sjjataa hoy etluj male… aa lyo….’Kaink’:
“ હું, અંદર-બહાર ”
“આપણી ભીતર જે કઈ છે,તે આપણી સામે અને આપણી પાછળ જે કઈં છે એથી વધુ અગત્યનું અને મહત્વનું છે.”એટલે ( ખ્યાલ રાખવો કે,મર્કટ મનની મસ્તી અને નખરાં ને વશ નથી થતા ને? “બહાર કોઈ નહીં ને, ભીતર એક જણ! એ એકાંતની ક્ષણ.”
“ચાલો, પાછળ નજર કરીએ,સમજણથી,આગળ શ્રધ્ધાથી અને આસપાસ પ્રેમથી!’
["IN KAVITA'-ISSUE 260 QUOTE: “SOMEONE says: “We have become shallow human beings ““WE HAVE LOST FOR EVER THE MIRACULOUS GLORIUS ERA OF OUR OWN PAST " ! I SAY:-IT’s THE GIFT OF CHANGING TIMES, TRENDZ AND TENDENCIES!QUITE CORRECT! TRUE! But, many better things also have been happening,WE ALSO,MUST FATHOM-OUT OUR OWN POTENTIALS AND CAPABILITIES WHICH CREATE GREATER, BRIGHTER AND SHINING THINGS FOR US."TWISTS AND TURNS", THEY ARE TWO SIDES OF THE COIN OF OUR LIFE! IT moves WHIRLS ROUND [CICULAR] MULTI-DIMENTIONALLY…SEEMINGLY STRAIGHT…THE ONLY DIFFERENCE ISWHICH SIDE IS UP AND ‘IS BEING SEEN’[ SO IT IS LIKE OUR HAND,WHETHER ,WE SEE DARK SIDE[NEGATIVE] (BACK/PANJA) OR THE PALM (HATHELEE)-,THE WHITE SIDE [POSITIVE]WITH ASTRO-LINES? IT’S LIKE “LIFE DEPENDS ON THE LIVER!” ].
“દૃષ્ટિ તેવી સૃષ્ટી”નો ઈન્કાર થાય ખરો? મતલબ,જે થાય છે,તે જ ખરું! ઠીક જ! ઈશ્વરે કર્યું/કરાવ્યું=તેનીઇચ્છા તેજ આપણીઈચ્છા બનાવી શકીએ તો?આપણા જીવનની સમસ્યાઓ-તકલીફો ઓછામાં ઓછી! ઈશ્વર આકાશમાં નથી,સર્વત્ર છે.ઈશ્વર એક ઊંચાઈ છે,ગુરુતત્વ છે.ઊચાઈને પામવી એટલેજ પરમતત્વને પામવું. આધ્યાત્મિકતા [SPIRITUALITY] એટલે ઉતમતાછે. જીવન ઉત્તમ બનાવવાની સાધના એટલેજ….આધ્યાત્મિકતા…..ફક્ત ‘’જીવન” [ ચાલુ ક્ષણ]= વર્તમાન ઉપરજ આપણી સત્તા છે. આપણી પસંદગી, નિર્ણય છે,શું-કેવી રીતે ક્યારે કરવું? આપણા કરવા પરજ બધું અવલંબે છે,કારણ કે,જેબની ગયું,તેમાં ફેરફાર કોણ કરી શકે ભલા?“ બન્યુંતેજ ન્યાય “ અને જે અનાગત છે,આવ્યું જ નથી,ઘટવાનું છે,તેની આપણને પૂરી ખબર નથી.તેની નિશ્ચિતતા જોવી જ (નક્કી કરવીજ) હોય તો,આજની આ ક્ષણેપુરુષાર્થ કરીને સહી દિશામાં ગતિ કરતાં રહેવાની છે,જેથી આવનારી ક્ષણો ઉત્તમ બની રહે.પુરુષાર્થ (=“CAUSE’’)થી પરિણામ(=અસર-“EFFECT” ) ભવિષ્યની ક્ષણો સુધારવાની પ્રાર્થનાસહ કરેલી/કરાયેલી પ્રતીક્ષાભરી કોશીશએટલેજ “જીવન”.એટલા માટે,એસએચએકેવાયએ તેટલી વાર પ્રાર્થનામય બની રહી પોતાના કર્તવ્ય,ફરજ, અંતરતમને અનુસરતારહી(=વિવેક-શક્તિનો ઉપયોગ કરતાં રહી) નીભાવવા એજ કરવાનું છે.કર્મની જેમ ભ્રમને આધીન બધા હોતાજ હોય છે.ભ્રમ તો બધા પાળતા જ હોય છે.,કારણ કે , તેનું ચેતન-તત્વ,-પ્રાણવાયુ જેવું,સંજીવની-અમૃત પોત છે,જેજીવાડ્યે રાખે છે.આપણું ભાવ જગત ધબકતું રહ્યા કરેછે……જીવંતતા વર્તાય છે, દેખાય,ભાસે છે.તેના કારણે આપણે પછી એને ઉમ્મીદ-આશા રૂપે પણ જોઈ લેતા હોઈએ છીએ,કારણ,શક્યતાઓ અસીમ-અપાર છે. કઈંજ અશક્ય નથી,બધું જ શક્ય છે.જેને નિરસ રહેવામાં જ રસ હોય,તેણે મરજીવા બનવા જેવું થાય.તેને જ મોતી મળે, જે અન્યને આપી દેવાય। મોતીનો સંઘરો કઈં કેટલો કરી શકાય? જરૂરી તો એ છે કે, એનો ઉપયોગ થાય ! એટલેજ કોઈ અનુભવી જ્ઞાનીએ-શાણાએ કહ્યું જ છે : “ જે આપી દઈ શકો છો ,વહેંચો છો એ જ તમારું છે !ને, રાજેશ વ્યાસ “ મિસ્કિન’ જેવા કવિ તો પડકાર જ કરે છે :
“તારું કઈં ન હોય તો છોડીને ચાલ્યો આવ તું,
ને, તારું જ હોય બધું તો એ આપી બતાવ તું”
આપીને ખુશ થાઓ તો, ખુશી બેવડાય,’ મારું મારું ’-કહી જે કઇં છાતીએ વળગાડી ફરો તેનો ‘સૂડો-સંતોષ’ સિવાય કોઈ ઉપયોગ? એટલે, સુપાત્રને આપી,પ્રભુનું કામતો કરવું જ.] જીવન અને ધર્મ વર્તમાનમાં જ છે. આજે જે મળ્યું તેનો આનંદ માણવો. ભવિષ્યની ખોટી ચિંતામાં ‘આ ક્ષણ નો આનંદ’ ખોવો નહીં.-વર્તમાન નું સુખ અંકે કરી લેવું . આના માટે જરૂરી છે ,ખુદને વફાદાર રહેવું અને પ્રામાણિક બની રહેવું.ખોટું કરવું નહીં.કોઈ કરતું હોય તેમાં ભાગીદાર થવું નહીં.ઈમાનદાર વ્યક્તિ પોતાને હમેશાં
તણાવમુક્ત -’હલકો’ મેહસૂસ કરે છે .હમેશાં પોતાની મર્યાદામાં રહી ,અન્યોને મદદરૂપ થવા કોશીશ કરવી. ઈશ્વરને પ્રાર્થના કરતાં રે’વું.એવા વધુ ને વધુ મોકા-તક,ચાન્સ આપે! સારા પવિત્ર વિચારો આપણી તરફ મોકલે/આવે. જેથી મન સાફ-સુથરું અને શુદ્ધ રહેશે ,પવિત્ર બની રહેશે.કારણ કે , “સુખ”તો અંતરમાં-આપણી ભીતરની સહી સમજ માં છે. બાહ્ય ભૌતિક સાધનો,-સગવડોમાં સુખ નથી. મુશ્કેલ પરિસ્થિતિ-અગવડ ભર્યા સંજોગો ઘટનાઓ આપણને તાવી-તપાવી તૈયાર કરે છે,આત્મ-વિશ્વાસ અને હિંમત તથા ખુદની શક્તિમાં દૃઢતા સ્થિર કરે છે ; એથી ગમે તેવી દુષ્કર પરિસ્થિતિમાં ટકી રહેવાનું બળ પ્રદાન કરે છે. બધું જ સાપેક્ષ છે,પર્યાયી, (સંજોગ અનુસાર ફેર-બદલાવને આધીન જ) છે. અહીં કશું જ કાયમી નથી. એક ખણખણતી સોનામહોર જેવી સાચુકલી ચમકદાર વાત હંમેશ યાદ રાખો: “એકવાર તમે એક ક્ષણ જીવી ગયા કે,એ “અતીત” બની ગઇ .એને પડતી મૂકો, ભલે એ ગમે તેટલી સુંદર હતી, કે,અપમાન જનક હતી એ હવે છે જ નહીં .તમે એણે વળગો નહીં .એ છે જ નહીં. હવે આ ક્ષણે તમારે જે કંઈ કરવાનું છે ,કર્તવ્ય-ફરજ છે.મૂળ ધર્મ છે તે જ નીભાવી જાણો,આ ક્ષણ ને તમારી શક્તિ-ક્ષમતા મુજબ તમારું ઉત્તમોત્તમ આપો; તો તમે બેહતર સમય-ક્ષણો ને ઉપલબ્ધ થશો.બુદ્ધિ ને હૃદયના તત્કાલ સ્ફુરેલા સારા કામ કરવાના વિચારમાં અહંકારી દખલગીરીને હાંવી થવાની તક ન આપો .બુદ્ધિને સહી દિશામાં સહી માત્રામાં પ્રવૃત કરવા માટે વધુ માહિતીની હંમેશ જરૂર નથી હોતી .
હા, તમારે વધુ “ધ્યાન” [ મેડીટેશન ] કરવાની જરૂર છે….પુકારો…અને “સ્વ” સાથેની બેઠકમાં ,શાંત ક્ષણોમાં “શાશ્વત તત્વ”ને વિનંતી કરો. જરૂરત છે, બોલવા કરતાં સંભાળવાની. એ સદાય તૈયાર જ છે,તમને અંતરની ગુફામાંથી પ્રતિસાદ-ઉત્તર આપવા માટે! માત્ર તમારે તમારા કાન સરવા કરી ધ્યાનસ્થ થઇ એ જીણો-તીણો પણ તાત્કાલિક ઊઠતો સ્વર સાંભળવા-સમજવા તમારા ‘રિસીવર’ને સતેજ-સજ્જ કરવાની.કુદરતી સ્વયં સંચાલિત વ્યવસ્થાને વધુ સક્ષમ-સંવેદનશીલ [સેન્સીટીવ] બનાવવાની હથોટી આવડત કેળવવાની .આ વાત મહાવરાથી,[પ્રેકટીસથી], રોજીંદી ‘સ્વ’ સાથેની સંવાદ સાધવાની સ્વકીય પદ્ધતિ દ્વારા શાંત થવાની જરૂરત છે! બોલવા કરતાં આસપાસમાં ઘટી રહેલી ઘટનાઓને વિશિષ્ટ રીતે જોતાં રહેવામાં [ વિપશ્યનામાં ] ,અવલોકન કરવામાં જ વ્યસ્ત-પ્રયત્નશીલ રહેવાનું છે.મગજ કહેતાં ને બુદ્ધિ નહીં પણ ‘હૈયા સાથે વધુ સંયોજાવાનું છે.જેવું આપણે આપણા માટે ઈચ્છીએ તેવું બીજાને મળે,એવું કરવાનું છે.મન,વચન અને કરણીનું એકત્વ જળવાય [cohesiveness ]રહે એ માટેજ પ્રયત્નો કરવાના છે.માણસની સવચેતીજ એને ભ્રમ [Illusion] અને ‘અતિ’થી [ overture ] થી બચાવે છે. અડધી મુશ્કેલીઓ અ-સાવધાનીઓથી જ આવે છે. awareness , alertness સાવધાની -બુદ્ધિની જાગૃતિથી ,મન ની શિસ્તથી આવે,વિવેકશીલતાથી આવે. જાગરૂકતા કેળવવી જરૂરી છે.’ જીભ’નો સંયમશીલ ઉપયોગ-…આહાર તેમજ વાણી માટે, આપણ ને અડધી સલામતી બક્ષી શકે.સમજદાર માનવી લાગણી ના અતિરેકમાં ઉદ્વિગ્ન [ અપસેટ-upset ] થતો નથી,તે કેવળ નસીબ પર આધાર રાખતો નથી .કારણ તેને ‘પુરુષાર્થ’ના સામર્થ્ય પર પૂરો વિશ્વાસ હોય જ છે.તે કરવામાં માને છે. ” Go On Doing “[ G O D ] તેનો ગુરુ-મંત્ર !
—————————————————————————————————————————————–
ડો.અબ્દુલ કલામ આઝાદ ,આપણા ભારતના માજી પ્રમુખ [પ્રેસિડેન્ટ] તેમની જીવનકથામાં
લખે છે :
કુદરતના નિયમો,કર્મની થિયરી, -’પ્રત્યાયન’=દ્વિમાર્ગી વ્યવહાર -” આપ અને લે ”
એવી પરસ્પર સંલગ્ન સ્વયં-સંચાલિત સુચારુ સંવાદિતા સુવ્યવસ્થા ( જે સચોટ છે -સ્પષ્ટ છે ,ને ચોક્કસ છે જ! ) સારા ઉત્તમ કામનું પરિણામ -બદલો-ફળ સરાજ હોય… કશુંય ઘસડીને..જબરન,કમને ન કરો ! હૃદયપૂર્વક,રસપૂર્વક પોતાની પોતીકી પૂરી કાર્યક્ષમતા અક્કલ -હોશિયારીથી કરો.ચેતના તેનાથી જાગૃત થાય છે ,તે જ્યારે કોઈ કાર્યમાં તલ્લીન બને છે.”એ”મય થાય છે!એ પોતાના પદચિહ્નો મૂકતી જાય છે .તે હૃદયના સંપૂર્ણ વિનિમયપ્રક્રિયા નો સંકેત કરે છે .[ IT INDICATES OF COMPLETE EXCHANGE-PROCESS ] છેલ્લે,સમગ્ર પરિસ્થિતિ વિષે સચોટ વિચારવા યોગ્ય વિધાન છે :——- “પરસ્પર સંનિષ્ઠા થી હૃદયપૂર્વકનું યથાર્થ પ્રત્યાયન નથી થતું ,તે આપણી સર્વક્ષેત્રીય નિષ્ફળતાનું,-સંઘર્ષનું મૂળ કારણ છે.”
ઉપર નોંધાયેલ મુદ્દા ને સુ-સંગત કઈંક “ક્વોટસ”:
“આશા અપેક્ષા જગાડે છે,શ્રદ્ધા તેમાં માનવા પ્રેરે છે,ધીરજ(જે ભીતરનો ગુણ છે ) શાંતિથી રાહ જોવાનું કહે છે! આપણને થતો પ્રત્યેક અનુભવ આપણને વધુ મજબૂત-સક્ષમ બનાવવા નિર્માયો છે. આશાવાદ ના ચશ્માં પહેરો અને શક્યતાઓ, જે અસીમ છે, તેનાથી ભરપૂર જગત જુઓ. દરેક પરિસ્થિતિમાં ‘કઈંક’ સારું છે જ ! તમારે માત્ર તમારી સમજ થી એક આગવી દૃષ્ટિથી એ શોધી કાઢવાનું છે .
“સંજોગોની સામે લડતો,ને મુજને હું જ નડતો.”,” બાકી બધું અનુકૂલ મને,એક હુંજ પ્રતિકૂલ મને. ”
“જો આ જગતમાં કંઈ સુધારવાની જરૂરત છે,તો તે પોતાની જાત માત્ર!”
[ ને,કેટલું આસાન છે આ !-સહજ ને સરલ રીતે ઈમાનદાર બની રહેવું !બધી રીતે! ]
[ કોઈ દુઃખી છે તો પોતાને કારણેજ ! ([ હું તો ગૂંચ-ભર્યો દોરાનો ઢગલો !) ]
” મન ભરપૂર રસજ્ઞ હોય તો , ‘રસ’ સર્વત્ર છે ! ભીતરનું પોત રસમય હોવું જોઈએ! તે જ કરવું… ચારેકોર આનંદ જ આનંદ જ છે ! શાશ્વત છે જ . ”
” સુખ ” એટલે હાથવગા ફૂલોમાંથી ગજરો બનાવવાની કળા …જેની હથોટી કેળવાય તો ” સુખ ” સમજાય !“ઈચ્છા-શક્તિ અને અદમ્ય આત્મ-વિશ્વાસથી જ કર્તુત્વ -શક્તિ નિર્માણ થાય છે!” કૃતિ ”
કરણી પુરુષાર્થ જ” – જપરમ-ગુરુ,જે અનુભવ-જ્ઞાન આપે છે !
jay mataji
jindgi jivvanirit
સ્તબ્ધતાના શહેરમાં પગરવ બનીને નીકળ્યો
રામ સામે અશ્વમેઘે લવ બનીને નીકળ્યો
વ્રત ધરીને શાંત ઉભા મોરના ટહુકા તણા
મૌનના પડઘે ફરીથી રવ બનીને નીકળ્યો
આયને સંબંધના પ્રતિબિંબ સઘળા જોઇને
પાર્થનું સંધાન થઈ, અવઢવ બનીને નીકળ્યો
અવનવા મીઠા અને કડવા પ્રસંગો પી ચુક્યા
બોખલા મુખથી શબદ, આસવ બનીને નીકળ્યો
બે નઝર ટકરાઈ ને તણખો ઝર્યો જે ઈશ્કનો
એક તારી હા પછી એ દવ બનીને નીકળ્યો
જીંદગી પર્યંત બધાંયે વેશ મેં ભજવી લીધાં
એક જે બાકી હતો, એ શવ બનીને નીકળ્યો
‘SHAV’ BANINE…Chhello vesh BHAJAV-VANEE VAAT YATHAARTH!Ishq – AAGKA DRIYAA [ dav]?!Mounno Padagho?”Spandan Laaganeee-Bhavonee ramzat….’RAV’= AWAAZ baninej pachho fare!….. These all… speak volumes of the COMMAND OVER POWER OF EXPRESSION THRU WORDs!!! I offer ‘Salute’[ Kya baat hai" ]to the Creator Dr.Jagdip Nanavati
–La’Kant”KAINK”
I have been researching on Science of Prosody. ( Chhand Sahitya) for the last Eleven Years. I have also created many poems using Chhand. I want further support and help to get the work completed in due course of time, if possible. I am making this request third time. I want someone to come out and support me in this regard.
હોળી…એક વૃધ્ધ દંપતિની…
ચાલ ફિલમ “હમદોનો” માફક, રંગ ફરીથી ભરીએ
જે કંઈ થોડા વેશ હજુ બાકી છે પુરા કરીએ
રંગ ઉષાનો શ્વાસ ભરી, ઝાકળ ઝીણી ઓઢીને
સહેજ અડપલે એક બીજાને વહાલ થકી ભિંજવીએ
ગાલ તણો ગુલ્લાલ ભરીને યાદોની પિચકારી
ધ્રુજતા હાથે મારૂં ત્યારે બન્ને બોખું હસીએ
ફાગણ બાગણ ઠીક ભલા, દિકરાનાં માગણ છઈએ
ડાળ લઈ કેસુડા કેરી ડગમગ પંથ નીસરીએ
સઘળી ઘટના કડવી આજે, ડહાપણ ચોકે ખડકી
લાગણીઓની દિવાસળીએ હૂંફની હોળી રચીએ
…
“લાગણીઓની દિવાસળીએ હૂંફની હોળી રચીએ”-
લાગણીઓની દિવાસળીએ હૂંફની હોળી રચીએ/લાગણીઓની દિવાસળીએ હૂંફની હોળી રચીએ”ડો.ર,જગદીપ’ની કમેન્ટ્સ,દિલીપ પટેલને…. વાંચીને…(.૨૫-૯-૧૧ ની)
‘લાગણીઓની દિવાસળીએ હૂંફની હોળી રચીએ” [હોળી વૃદ્ધ દંપતિની]
‘લાગણીઓ ‘ ભીતર જે આગ લગાડે છે ,તેની શું વાત કરવી?
હવે “હૂફ’-કેવી? “ટાઈમ નથી”ની એજ પીપૂડી સંભાળવી !
હજી જો કંઈ બાકી હોય ઈચ્છા…તો, અને “ઈમોશનલ” થવું….
એક આદત હોય સ્વભાવની તો.. તો… હરિ બચાવે….સાહેબ!
lagbhag hrekna jeevan nee yatharth hakikat j!
–La’ Kant,’KAINK’
I like very much this blog and i really appreciate this affort to make avare people to gujarati sahitya.
In past, I was writing gazals in past, and now exited to keep these beutiful mooments in front of a loat of people!!!
કેટલાક ‘મોનો ઈમેજ કાવ્યો ‘
૧. કૈક વૃદ્ધો
બાળક થઇ
આજેય રમે છે
રમકડા
વૃદ્ધાશ્રમે !!
૨. માં-બાપની
તરસી આંખો
વાટ જુએ છે
દીકરાની
વૃદ્ધાશ્રમે !!
૩. હવે શું કામના છે
માં-બાપ
કહી
ફેંકી આવ્યા
બેઉને
વૃદ્ધાશ્રમે !!
૪. ઉદાસ ચહેરા
તરસી આંખો
વિરહ વેદના
આ બધું
જોયું મેં
એક સાથે
વૃદ્ધાશ્રમે !!
૧. આજે કેટલાય
સમદુઃખીયા
સમસુખીયા બની
કરે છે ઉજાણી
વૃદ્ધાશ્રમે !
૨. એકનાએક
દેવના દીધેલને
મહેલોની આશિષ
દે છે
માં-બાપ
રહીને
વૃદ્ધાશ્રમે !
૩. જીવવું તો
ખુમારીથી
એથી જ તો
બધું છોડી
આવી ગયા
અમે
વૃદ્ધાશ્રમે !
૪. મળવું છે
ખરેખર
તમારે
દાદા-દાદીને ?
તો
જાઓ
વૃદ્ધાશ્રમે !
૫. મ્હારા
દાદા-દાદી ક્યાં ?
પૂછ્યું પપ્પાને
તો
જવાબ દીધો
પડોશીએ
વૃદ્ધાશ્રમે !
૬. પુત્ર પ્રાપ્તિની
ખેવના
ક્યાંયે
જોવા ન મળી
વૃદ્ધાશ્રમે !
૭. શું કરીશ બેટા !
થઈને મોટો ?
જવાબ મળ્યો
મૂકી આવીશ
દાદા-દાદીની જેમ
તમને
વૃદ્ધાશ્રમે !
૮. ઘર વિહોણા
ઘરથી પણ સારું
જીવી રહ્યાં છે
વૃદ્ધાશ્રમે !
૯. એ તો
મકાન હતું
હવે
કૈંક
લાગે છે
“ઘર” જેવું
વૃદ્ધાશ્રમે !
૧૦. ગૃહે
જે અપેક્ષાઓ
પૂરી થઇ ના શકી
તે
સઘળી
પૂરી થઇ રહી છે
વૃદ્ધાશ્રમે !
૧. ભલભલાની
આંખો
ભીંજાઈ જાય
તેવી
અનેક આપવીતી
સુણવા મળે
લાચાર માં-બાપની
વૃદ્ધાશ્રમે !
૨. સાસુ-વહુનો
ખટરાગ
બાપ-બેટા વચ્ચેનો
વિસંવાદ
ક્યાંય જોવા નાં મળે
વૃદ્ધાશ્રમે !
૩. લાગણીઓના
પ્રવાહમાં તણાતા
વૃદ્ધત્વને
તરણું મળે છે
વૃદ્ધાશ્રમે !
૪. ગરોળીના મુખેથી
આબાદ
છટકી ગયેલા
શિકારની જેમ
શાતા
અનુભવે છે
વૃદ્ધત્વ
વૃદ્ધાશ્રમે !
૫. કોઈ કોઈનું
નથી
છતાં પણ
સહુ એ સહુના
લાગે છે
વૃદ્ધાશ્રમે !
૬. એક્વેરિયમ માં
તરતા
માછલાની જેમ
તરે છે
અતીત
આંખોની સામે
વૃદ્ધાશ્રમે !
૭. આમ નાં કરશો, તેમ ના કરશો,
આવી કોઈ
રોકટોક
નથી
વૃદ્ધાશ્રમે !
૮. સઘળું લખાવી
દીકરો
એશ કરે છે
રઝળતા મૂકી
માં-બાપને
વૃદ્ધાશ્રમે !
૯. બેટા ! સુખી રહેજે
ચિંતા
લેશ ના કરીશ અમારી
આવું
લખેલા કૈંક પત્રો
સરનામાં વગરના
બંધ કવરમાં
હજીય પડ્યા છે
વૃદ્ધાશ્રમે !
૧૦. દીકરાને
ગૃહ્સ્થાશ્રમે ગોઠવી
માં-બાપે
તરત જ
વ્યવસ્થા કરી લીધી
પોતાની
વૃદ્ધાશ્રમે !
૧૧. કુપુત્રો જાયેત
ક્વચીદ્પી કુમાતાનભવતી ! નું
જીવંત ઉદાહરણ
જોવા મળે
વૃદ્ધાશ્રમે !
૧૨. “હાઉસફુલ” નું
પાટીયું
કદીયે નાં માર્યું
કોઈ
વૃદ્ધાશ્રમે !
-રક્ષિત દવે
જીવનનું કડવું સત્ય છે આ.
કરમ ની કઠણાઈ ને વાચા આપી છે તમે રક્ષિતભાઈ!
તમારી કવિતા વાંચી ને કમસેકમ વાંચનાર તો નહિ મુકે વૃદ્ધાશ્રમે પોતાના મા-બાપને!
નફ્ફટ જલસા, યાને હોળી
વાત અમે કાઢી એ ખોળી
ક્વિંટલ, કિલ્લો, ગ્રામ કે તોલા
કોઈ શકે મસ્તી ના તોળી
રંગ ભરી પિચકારી મારો
કીસકા દામન કીસકી ચોળી
એકલ દોકલ કોઈ ના દિસતું
ચારે બાજુ ટોળાં ટોળી
કુંભકરણ ઠઠ્ઠા મસ્તીનો
જાગી ઉઠતો આંખો ચોળી
ખેતર શેઢે, કેસુડાની
રંગ છલકતી ગાગર ઢોળી
ભાંગ મહી પીતા સહુ લોકો
નફરત એક બીજાની ઘોળી
ચાંદો ઉગે થાળી જેવો
હલવા પૂરી, પૂરણ પોળી
ભડભડશે ચોરે ને ચૌટે
સઘળા દુષણ, આગ ઝબોળી
ગમ્મે તેવો હોય છતાંયે
હોળી એટલે બાપુ, હોળી
hi,hu vandana… mane gujarati sahityamakhubaj ras chhe. mane gujarati typing nathi avdtu, hu pan ek nankdi kavyatri chhu . mane kavilok prerna ape chhe mari ek rachana apni samax raju karu chhu . .
“ASTITV”
Jivanjyot jagavi muj manma,
Lagnino sanchar kryo aa tanma.
kai dish javu marj sujena,
Ekli rahi gai bhar upvanma.
chalaveche jali hath koik,
Ekantna aa agadh ranma.
“ASTITV”ne famfodva jagi hati koikdi,
Anyna abhipray rupi jutha bharam ma.
Ante malyu ea satya rupi astita,
Potani j drasti joine darpan ma.
Ekaj “vandana”che tune he! ESVAR,
Khovay javu che bas muj manma……
*vandana P. jethloja*
અસ્તિત્વ
જીવન જ્યોત જગાવી મુજ મનમાં,
લાગણીઓનો સંચાર કર્યો આ તનમાં
કઈ દીશ જાવું મારે સુઝે ના,
એકલી રહી ગઈ ભર ઉપવનમાં.
ચલાવે છે ઝાલી હાથ કોઈક,
એકાંતના આ અગાધ રણમાં
અસ્તિત્વને ફંફોસવા જાગી હતી કોઈ ‘દી
અન્યના અભિપ્રાય રૂપી જુઠા બહાનામાં.
અંતે મળ્યું એ સત્ય રૂપી અસ્તિત્વ
પોતાની જ દ્રષ્ટી જોઇને દર્પણમાં.
એક જ વંદના છે તુને હે ! ઈશ્વર !
ખોવાઈ જાવું છે બસ મુજ મનમાં.
- વંદના પી. જેઠલોજા
પ્રિય વંદના,
તમારી કવિતાનું ભાષાંતર કરી મુક્યું છે
પ્રતિભાવ આપશો તો આનંદ થશે.
-રક્ષિત દવે
thank u rakshit, mari kavynu gujrati bhasantar karva badal khub khub abhar…
“Sangath”
javu chhe dur lagi, antar na ak tare,
bhinjavu snah thaki, bas tuj sathvare.
lagyo chhe moh mane aaj tuj sangano,
aakhoma dubi ane pahochi jav chhe kinare.
chalu chhu dhire sambhadva tuj pagaravne,
thakya vina aavi aavi jav chhu aare.
“hu” kya chhu khabar nathi mane, aaje
khovai chhu bas “tuj” didare,didare.
dur dekhai manjil, mithina lage aaje,
mali gai manjil tuj vichare vichare…….
@vandana p. jethaloja@
સંગાથ
જાવું છે દુર લગી, અંતરના એક તારે,
ભીજાવું સ્નેહ થકી, બસ તુજ સથવારે.
લાગ્યો છે મોહ મને, આજ તુજ સંગનો,
આંખોમાં ડૂબી અને પહોંચી જાવું છે કિનારે.
ચાલું છું ધીરે સાંભળવા તુજ પગરવને,
થાક્યા વિના આવી આવી જાઉં છું આરે.
“હું ક્યાં છું ખબર નથી મને, આજે,
ખોવાઈ ગઈ છું બુસ “તુજ” દીદારે દીદારે.
દુર દેખી મંઝીલ, મીઠી ના લાગે આજે,
મળી ગઈ મંઝીલ તુજ વિચારે વિચારે.
-વંદના
abhar rakshit…..
“ASTHA”
Shu haju pan em thai shake chhe?
Man to pahonchi gayu kyarnu,
Aa tan shu jai sake chhe?
Anshu bhinjve chhe ankho sathe papnne,
tethi drasti pavitra thai shake chhe?
Ganga na nir pan thakya dhoy papone,
koi tene potanu punya dai shake chhe?
Mandir chhe arash nu ne hirathi madhya chhe devne,
tethi chhu ISVAR darsan dai shake chhe?
Saty motu khabar chhe asaty bolnarne,
tethi teo satyvadi thay shake chhe?
Faryo tirtho ne uthlavya dharm pustako,
tethi atmgyan te lay shake chhe?
Shu haju pan em thai shake chhe?
@vandana@
આસ્થા
શું હજુ પણ એમ થઇ શકે છે ?
મન તો પહોંચી ગયું ક્યારનું,
આ તન શું જઈ શકે છે ?
આંસુ ભીંજવે છે આંખો સાથે પાંપણ
તેથી દ્રષ્ટિ પવિત્ર થઇ શકે છે ?
ગંગાના નીર પણ થાક્યા ધોઈ પાપોને,
કોઈ તેને પોતાનું પુણ્ય દઈ શકે છે ?
મંદિર છે આરસનું ને હીરાથી મઢયા છે દેવને,
તેથી શું “ઈશ્વર” દર્શન દઈ શકે છે ?
સત્ય મોટું ખબર છે અસત્ય બોલનારને,
તેથી તેઓ સત્યવાદી થઇ શકે છે ?
ફર્યો તીર્થો ને ઉથલાવ્યા ધર્મ પુસ્તકો,
તેથી આત્મજ્ઞાન તે લઇ શકે છે ?
-વંદના
abhar rakshit…….
“JIVAN SANDHYA”
Sandhya khile chhe ne jivan khili uthe chhe,
chetnanu jaranu jane hraday maahi vahe chhe.
Aabhni niravta dhimek thi kaink kahe chhe,
manni sunyata ma pan koik aavi rahe chhe.
Pankhiyo no kalrav sangit bani hase chhe,
gam ni aa palma pan khusina anshu vahe chhe.
Sandhya na aa rango jivan mahi khile chhe,
berang jindginu chitra aaj khase chhe.
Jivanni dhalti sandhya amulya bani rahe chhe,
Sandhy khile chhe ne bas jivan khili uthe chhe………
@vandana@
જીવન સંધ્યા
સંધ્યા ખીલે છે ને જીવન ખીલી ઉઠે છે,
ચેતનાનું ઝરણું જાણે હ્રદય માહી વહે છે.
આભની નીરવતા ધીમેથી કઇંક કહે છે,
મનની શૂન્યતામાં પણ કોઈક આવી રહે છે.
પંખીઓનો કલરવ સંગીત બની હસે છે.
ગમની આ પળમાં પણ ખુશીના અશ્રુ વહે છે.
સંધ્યાના આ રંગો જીવન માહી ખીલે છે,
બેરંગ જિંદગીનું આ ચિત્ર આજ ખસે છે.
જીવન ની ઢળતી સંધ્યા અમુલ્ય બની રહે છે,
સંધ્યા ખીલે છે ને બસ જીવન ખીલી ઉઠે છે.
- વંદના
abhar rakshit…
“SATVA”
Ek nihshaso nakhai gao,
jyare tutyu tu ek phool,
tene jova ma te samaye’
hati hu masgul.
Ek nihshaso nakhai gao,
jyare kharyu susk parn,
vichar karta gami gao
teno bhukharo varn.
Ek nihshaso nakhai gao,
jyare ISVAR ditha sunmun,
shradha rupi e murti
lagti hati benmun.
Ek nihshaso nakhai gao,
jyare mali hati mane nar,
khabar na hati jitva karta
harva ma chhe sar.
Ek nihshaso nakhai gao,
jyare janyu jivan tathya,
prem, sneh chhodi
nihshasa nakhu chhu nitya.
Badha nihshasa chhuti gaya,
jyare malyu amar tatva,
jitva ane harva karta
jivva ma chhe SATVA……
@vandana@
સત્વ
એક નિ:સાસો નંખાઈ ગયો,
જયારે તૂટ્યું ‘તું એક ફૂલ,
તેને જોવામાં તે સમયે
હતી હું મશગુલ.
એક નિ:સાસો નંખાઈ ગયો,
જયારે ખર્યું શુષ્ક પર્ણ
વિચાર કરતા ગમી ગયો
તેનો ભૂખરો વર્ણ.
એક નિ:સાસો નંખાઈ ગયો,
જયારે ઈશ્વર દીઠાં સુનમુન
શ્રદ્ધા રૂપી એ મૂર્તિ
લગતી હતી બેનમુન
એક નિ:સાસો નંખાઈ ગયો,
જયારે મળી હતી મને નાર
ખબર ના હતી જીતવા કરતાં
હારવામાં છે સાર.
એક નિઃસાસો નંખાઈ ગયો,
જયારે જાણ્યું જીવન તથ્ય
પ્રેમ- સ્નેહ છોડી
નિઃસાસા નાખું છું નિત્ય
બધાં નિઃસાસા છૂટી ગયાં
જયારે મળ્યું અમર તત્વ
જીતવા અને હરવા કરતાં
જીવવામાં છે સત્વ.
-વંદના ( ૨૮.૦૩.૨૦૧૧)
સાવ ના સમજો બરફ અમને, તમે
હુંફથી પીગળી જશું તારી, અમે
શ્રી સવા મેં પાપણે ચિતર્યું, અને
ઢોલ શમણામાં સદાયે ધમ ધમે
કાપવાનું એક બીજાને રહે
ચોકડી ને શૂન રમત, સઘળાં રમે
શ્વાસ સિંચીને ઉછેર્યો જે જનમ
મોતનું વટવૃક્ષ થઈ ઉભો ક્રમે
સુર્યને તો છે સુવિધા રોજની
માનવી તો, આથમે ઇ આથમે
ઋણાનુબંધ નામે એક ખાંભી ખોડજો
સ પેરે સ્વાર્થનું શ્રીફળ ધરીને ફોડજો
ચુંટાયું જે રીતે, દેખી કળીઓ થરથરે
હવેથી ફુલ હળવેથી ચમનમાં તોડજો…
બધિરની આ સભામાં એટલું કરજો તમે
લખીને મૌનમાં ભાષણ પછી સંબોધજો
હજીયે ફોતરૂં બચપણની યાદોનું હશે બધાં
ગજવાં કરી અવળા જરા ફંફોસજો
કરી મેં શ્વાસ ખુલ્લાની જરા હદ પાર, તો
બળીને ભસ્મ થ્યો આ આયખાનો તોર
કહ્યું’તું કે શંકાનો ઠળીયો ન વાવો
જુઓ, આજ ઉગ્યા છે અનબન બનાવો
દ્રવી જાય બેશક આ બન્ને કિનારા
અગર મારા પત્રોની હોડી બનાવો
સમયની વછેરીના અસવારને કોઈ
મહેકતી હવા પર સવારી કરાવો
કરૂં જ્યારે સઝદા, ન છલકાય પ્યાલી
મને કોઈ એકાદ નુસ્ખો બતાવો
હવે આતમા સૌ હણાઈ ચુક્યા છે
મરણ નોંધ એની બધાને બતાવો
ખભે લઈ જવાને સદાયે ઓ તત્પર !
અમસ્તાયે અમને કદી કામ આવો
Jivnani mithas etli vadhi jay k kharas bani ne rahi jay .. tyare aa jivan pan kanma kaink kahi jay tatha mukha mathi sabdo sari jay…….
“JINDGANI”
Vikharayeli jindgima pan ek pal hati suhani,
nirav aakash ma khili hati chandani majani.
Bhisan ran ma pan aje taras nathi chhipani,
tyare futi hati dariya vachche virdi mjani.
Jivan ni sathe chali ave chhe aa kahani,
bhusayela pagala sodhe chhe jindgani.
Chaman ma vasant ni jem jivti hati divani,
pankharna susk parno vine chhe mastani.
Mahalti hati roje mahefilma majani,
ekalta na ghutna pive chhe nishani.
Nathi jindgi na svasho chhata jivvani,
“VANDANA” pukare chhe bani vahetu pani…
@vandana patel@
જીવનની મીઠાશ એટલી વધી જાય છે કે ખારાશ બનીને રહી જાય…
ત્યારે આ જીવન પણ કાનમાં કૈક કહી જાય તથા મુખમાંથી શબ્દો સરી જાય….
જીન્દગાની
વિખરાયેલી જિંદગીમાં પણ એક પળ હતી સુહાની,
નિરવ આકાશમાં ખીલી હતી ચાંદની મઝાની.
ભીષણ રણમાં પણ આજે તરસ નથી છિપાણી
ત્યારે ફૂટી હતી દરિયા વચ્ચે વીરડી મઝાની.
જીવનની સાથે ચાલી આવે છે એક કહાણી,
ભુંસાયેલા પગલાં શોધે છે જીન્દગાની .
ચમનમાં વસંતની જેમ જીવતી હતી દીવાની,
પાનખરનાં શુષ્ક પર્ણો વીણે છે મસ્તાની.
મ્હાલતી હતી રોજે મહેફિલમાં મઝાની,
એકલતાના ઘૂંટ પીએ છે નિશાની.
નથી જિંદગીના શ્વાસો છતાં જીવવાની
“વંદના” પુકારે છે બની વહેતું પાણી.
-વંદના ( ૦૨.૦૪.૨૦૧૧)
આજ બધાયે ઘર આંગણીયે બાળી લંકા
દેશ હજુ છે રામ ભરોસે, છે કોઈ શંકા..??
બેટ ઉલાળી, ચપટી પળમાં મળે કરોડો
આમ નજર કર, કરોડ તોડી રળતાં રંકા
દેશ ઉમટતો અરધી રાતે, ચોરે ચૌટે
વોટ સબબ તો કોઈ નીકળતા નહોતા બંકા
મેચ જીત્યો તો જંગ જિત્યો હો એમ ઉજવતાં
ફોજ જીતે તો કોણ વગાડે છે અહીં ડંકા..??
કેટ કેટલા હાથ હશે ખરડાયા સટ્ટે
આમ જુઓ તો નવટંકી નહીં છે નવટંકા
Pleased to visit this Blog of Kavilok. It is a nice way to spread Gujarati Literature and introduce renouned and new comer faces working in the field. Congratulations.
thanks.
Manoj Shukla.
અનાહત મનોમન હવે દ્વાર ખોલો,
કહે દ્રશ્ય પલકો હવે દ્વાર ખોલો.
હતી શર્દ ઋત ને તુષારે પલળતા
નિશા થરથરે છે હવે દ્વાર ખોલો.
કસોટી કરી ઝાંઝવાની ઝડીથી,
કરી ઝરમરો કૈ હવે દ્વાર ખોલો.
પ્રતિક્ષા કદી તીવ્રતમ થૈ સતવે,
અજંપો ધકેલે અને દ્વાર ખોલો.
ઘણું યે અડકશે, બતાવી કહેશે,
હ્ર્દય, મન, ત્વચા, કાન રે દ્વાર ખોલો.
સનમ શું અપેક્ષા ચમનની કરે હેં !
ન ફોરમ કહે ફૂલને દ્વાર ખોલો.
-મનોજ શુક્લ-
મારું ગામ
રૂડું ને રૂપાળું કેવું સુંદર મજાનું મારું ગામ,
અહીં રહે સૌ હળીમળીને એવું મારું ગામ.
જગ આખામાં અદકેરું ને ઊંચું છે એનું નામ,
નદીને કાંઠે અડીખમ ઊભું લહેરાય છે મારું ગામ.
ગોધૂલિક સમયે ગોધણના ગળે રણકે છે ઠામ,
ગીત સરખું કંઈક છાતીમાં ધબકે છે મારું ગામ.
મંદિરની આરતીમાં સૌ ભેગા મળી બોલે છે રામ,
ઝાલરના ઝણકારમાં સતત રણકે છે મારું ગામ.
ઓ-કાન્હા, એકવાર પધરામણી કરો અમારે ધામ,
કેવી આગતા – સ્વાગતા કરે છે જુઓ મારું ગામ.
ભરતચૌહાણ
શ્રી બી.વી.શાહ બી.એડ્. કોલેજ, વઢવાણ જિ- સુરેન્દ્રનગર
“LAGNINA RIVAJO”
Vishvas na svase chali rahyata svaso,
haiya ni gali na keva aa valanko.
Kadva lagya jivan na susk vikaso,
manjil avi ne nakhai gao nihsaso.
Mitho lagyo sath, chhata puchhu kyachho,
chhodi didho hath jane aavya vinaso.
hata kharekhar ea lagnina revajo,
k “VANDANA” tari samaj ni kami ho….
@vandana Patel@
લાગણીનાં રિવાજો !!
વિશ્વાસનાં શ્વાસે ચાલી રહ્યાં’તા શ્વાસો,
હૈયાની ગલીનાં કેવા આ વળાંકો ?
કડવાં લાગ્યાં જીવનના શુષ્ક વિકાસો,
મંઝીલ આવી ને નંખાઈ ગયો નિ:સાસો.
મીઠો લાગ્યો સાથ, છતાં પૂછ્યું ક્યાં છો ?
છોડી દીધો હાથ જાણે આવ્યા વિનાશો.
હતાં ખરેખર એ લાગણીનાં રિવાજો,
કે’ વંદના તારી સમજની કમી હો.
- વંદના પટેલ
૦૬.0૪.૨૦૧૧
વિકટ હોય કેડી ભલે…રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
છંદ-પૃથ્વી…સોનેટ
સજે ગગન યામિની, રૂપલ ભવ્ય તારે મઢી
ગૃહે ટમટમી દિવા, હરખ આશ સંગે જલે
કરૂં જ સરવૈયું રે, જીવન ગાન પોથી તણું
વધાવું નવલી પ્રભા, વિકટ હોય કેડી ભલે
ધરી અવનવા રૂપો, ઋતુ રમે ધરાએ હસી
સંદેશ શત સૃષ્ટિના, બળકટી જ ખીલે સજી
કરું સ્મરણ પાર્થનું, વિજય ના મળે શંસયે
ધરોહર મળી મને, સ્વબળથી રમું આ જગે
ભલે ઝરણ નાનકું, મિલનનો મહીમા ધરે
સંઘે સતત ચાલતાં , અક્ષય સાગરોએ ભળે
દઉં ડગ પથે ધરી , હરખ જોમ હૈયે મહા
રમું બુલંદ હાકલે, ઝળહળે જ કીર્તિ નભે
રમી ગગન મધ્યમાં, ઝગમગું થઈ તારલો
લખે વતન વારતા, અવતરી ગયો કાનુડો.
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
“જરા આંખ મીંચું તો છો તમેં ને ઉઘાડું આંખ તો ખ્વાબ છે. જરા સ્પર્શી લઉં તો છે કંટકો ને ચૂમી લઉં તો ગુલાબ છે.”
ઉપર ની ગઝલ ની શોધ માં છું. મળે તો મોકલશો. આપનો ઋણી રહીશ.
aape aa blog ma mari aek gazak ne sthan aapel chhe. aanand thao. Maro aek kavyasangrah namme “Lai Khissa ma Talko” prakashit thayel chhe.
Abhar rakshit……
ચીક્ચીકાર ભરેલી બોટલ અને ખાલી જામ છે,
મારી પાસે છે એ બધુ જેનુ બસ ખાલી નામ છે.
મીણબત્તી મારા હાથમાં ને અંધારુ મારે ગામ છે,
ફક્ત એક ચીંગારીનું મારે કામ છે.
અંતરમાં પાપ અને મંત્રમાં રામ-રામ છે,
નફરતવાળાની પ્રેમના પણ મોંઘા દામ છે.
દિલના દુખાવા મટાડવા બન્યો ક્યાં કદી બામ છે,
ખુદા જ બસ એવા મરીઝોની દવાનું નામ છે.
આથમી ગયો સુરજ ને આવી ફરી એ જ શામ છે,
આવ, આજે પણ ‘કવસર’ને તારું જ કામ છે.
Mara papa nu name shri kisanbhai sosa che teo kavi che, to hu kevi rite temni kavitao tamar sudhi pohchadu te vise margdarshan aapva aap ne namra vinanti che
aabhar,
writes that poems here….
in section SUBMIT YOUR POEM
HI!
How are you ?
We Like This is all poem.
આ ધરામાં કઈંક છે એવું……રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
જગ પોથીઓ વાર્તા માંડે
સાગર લાંઘી વિશ્વે ખૂલે
આ ધરામાં કઈંક છે એવું..કઈંક છે એવું
દે આવકારો દરિયા જેવો
મૂઠી ઊંચેરો ગુર્જરી ભેરુ
હૈયું વરસે વાદળ જેવું
આ ધરામાં કઈંક છે એવું..કઈંક છે એવું
રંગોની છાબથી ધરતી ગાતી
ગઢ તીર્થોને પાળીયે ખ્યાતી
ખ્વાબ ખમીરે રમતા રહેવું
આ ધરામાં કઈંક છે એવું..કઈંક છે એવું
સોમ શામળાને માના ખોળા
કોયલ મોરને પંખીના ટોળા
પ્રભાતે ખીલે મંગલા જેવું
આ ધરામાં કઈંક છે એવું..કઈંક છે એવું
સંત સાવજનાં પારણાં ઝૂલે
ખુદને ખીલવે લીલુડાં જેવું
પર કલ્યાણે દીવડા જેવું
આ ધરામાં કઈંક છે એવું..કઈંક છે એવું
હસ્યા અંગ્રેજ આ છે ગાંધી
ચપટી મીઠે ઉડાડી આંધી
વાહ રે ગાંધી વિશ્વનું કહેવું
આ ધરામાં કઈંક છે એવું..કઈંક છે એવું
વટ વચનના ગૌરવ સૌરભ
અખંડતાનો શિલ્પી વલ્લભ
શ્વેત ક્રાંતિના મશાલ જેવું
આ ધરામાં કઈંક છે એવું..કઈંક છે એવું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
“MAN TO CHAHE”
Meghdhanusya na sapt rango hata aspas,
Chhata aa khalipo sodhe ujaval prakas.
Chaman ma hati phuloni aneri suvas,
chhode chhe aa man to matini bhinas.
Akash na tarao ni hati mohak ujas,
man to Ichchhe chandni no pravas.
Sagar ni lahero ma pan hati fikas,
sambhare chhe nit sarita ni madhuras.
Prabhat na rangoni rangoli hati khas,
chhata man to chahe sandhya no vilas.
Jivanne aambi jato apratim vikas,
pan “VANDANA” chahe bas man ni mithas……
@VANDANA P. JETHLOJA@
મન તો ચાહે…!!!
મેઘ ધનુષ્યના સપ્ત રંગો હતાં આસપાસ ,
છતાં આ ખાલીપો શોધે ઉજ્જવળ પ્રકાશ ,
ચમનમાં હતી ફૂલોની અનેરી સુવાસ ,
છોડે છે આ મન તો માટીની ભીનાશ ,
આકાશના તારાઓની હતી મોહક ઉજાશ,
મન તો ઈચ્છે ચાંદનીનો પ્રવાસ ,
સાગરની લહેરોમાં પણ હતી ફિકાશ ,
સંભારે છે નિત સરિતાની મધુરાશ ,
પ્રભાતના રંગોની રંગોળી હતી ખાસ ,
છતાં મન તો ચાહે સંધ્યાનો વિલાસ ,
જીવનને આંબી જતો અપ્રતિમ વિકાસ ,
પણ “વંદના” ચાહે બસ મનની મીઠાશ.
- વંદના પી. જેઠલોજા
૦૧.૦૫.૨૦૧૧
ખાલી ખાલી આ હાથ ફરક્યા કરે છે,
ફરિ આવજો એવુ કહી એ મરક્યા કરે છે,
પકડુ છુ હાથ એનો જીન્દગી માટે,
ને એ તો રોજ હાથ માંથી સરક્યા કરે છે…
- ફાગણ -
કળી કનેથી કેસુડાની કુંજન શીખી કોયલ છૂટે,
ત્યારે જઇને ફાગણ ફૂટડો વનવનનાં ફાંટેથી ફૂટે.
ગાન સુણીને કોયલનું
ભમરો જૈ ભુલતો ભાન અને,
તે બેઉની પાછળ ઘોડાપૂર
વછૂટે ફોરમ રે !
તે ધસમસતા વ્હેણ મહીં તરબોળ દિશાને કલરવ ફૂટે,
ત્યારે જઇને ફાગણ ફૂટડો વનવનનાં ફાંટેથી ફૂટે.
પતંગિયાઓ ગુલમહોરને
પાંખે લઇને વનમાં ફરતાં,
ગરમાળાનાં ફૂલ ગીતની
ગલી ગલીમાં ફેરી કરતાં,
ભમરાનાં જૈ કાને પીટતાં ભેદભરમનાં ઢોલ તૂટે,
ત્યારે જઇને ફાગણ ફૂટડો વનવનનાં ફાંટેથી ફૂટે.
– મનોજ શુક્લ
Abhar rakshit
me racheli pratham kavita ahiya raju karu chhu.
Jyare bhagavane aa srusti nu nirman karyu tyare sunderta nu pan nirman karyu… pan apni dristi na abhave te kyak khovai gae… ahiya sunder dristi rup sundertani safar raju kari chhe….
“SUNDARTA”
Sunderta kya chhe? ek vichar,
fuloma Isvare karyo sanchar.
Ful sukau gao aadhar,
sunderta bani niradhar.
Sunderta kya chhe? ek vichar,
zarna na sangit ma kryo sanchar.
zarnu sukau gao aadhr,
sunderta bani niradhar.
Sunderta kya chhe? ek vichar,
pankhi na kalrav ma karyo sanchar.
pankhi hanau gao aadhar,
sunderta bani niradhar.
Sunderta kya chhe? ek vichar,
chandra ni chandni ma kryo sanchar.
thai amash gao aadhar,
sunderta bani niradhar.
Sunderta kya chhe? ek vichar,
sandhya na rango ma karyo sanchar.
thau andharu gao aadhar,
sunderta bani niradhar.
Sunderta kya chhe? ek vichar,
manvi na hraday ma karyo sanchar.
Irsha vadhi gao aadhar,
sunderta bani niradhar.
Sunderta ne sachavvi ej vichar,
sunder vicharo aavya aa var.
drusti sunder, sunder sansar.
sunderta no thao sanchar…
Sunderta badhe chhe ej vichar…….
@VANDANA JETHLOJA@
મેં રચેલી પ્રથમ કવિતા અહીં રજુ કરું છું.
જયારે ભગવાને આ સૃષ્ટિનું નિર્માણ કર્યું ત્યારે સુંદરતાનું પણ નિર્માણ
કર્યું, પણ આપણી દ્રષ્ટીના અભાવે તે ક્યાંક ખોવાઈ ગઈ ..અહિયાં સુંદર
દ્રષ્ટી રૂપ સુંદરતાની સફર રજુ કરી છે……..
સુંદરતા…
સુંદરતા ક્યાં છે ? એક વિચાર,
ફૂલોમાં ઈશ્વરે કર્યો સંચાર,
ફૂલ સુકાયું, ગયો આધાર,
સુંદરતા બની નિરાધાર.
સુંદરતા ક્યાં છે ? એક વિચાર,
ઝરણાના સંગીતમાં કર્યો સંચાર,
ઝરણું સુકાયું, ગયો આધાર,
સુંદરતા બની નિરાધાર.
સુંદરતા ક્યાં છે ? એક વિચાર,
પંખીના કલરવ માં કર્યો સંચાર,
પંખી હણાયું , ગયો આધાર,
સુંદરતા બની નિરાધાર.
સુંદરતા ક્યાં છે ? એક વિચાર,
ચંદ્રની ચાંદનીમાં કર્યો સંચાર,
થઇ અમાસ,ગયો આધાર,
સુંદરતા બની નિરાધાર.
સુંદરતા ક્યાં છે ? એક વિચાર,
સંધ્યાના રંગોમાં કર્યો સંચાર,
થયું અંધારું,ગયો આધાર,
સુંદરતા બની નિરાધાર.
સુંદરતા ક્યાં છે ? એક વિચાર,
માનવીના ર્હદય માં કર્યો સંચાર,
ઈર્ષ્યા વધી, ગયો આધાર,
સુંદરતા બની નિરાધાર.
સુંદરતાને સાચવવી એ જ વિચાર,
સુંદરતાના વિચારો આવ્યા આ વાર,
દ્રષ્ટી સુંદર, સુંદર સંસાર,
સુંદરતાનો થયો સંચાર,
સુંદરતા બધે છે એ જ વિચાર.
—વંદના જેઠલોજા
-૦૭-૦૫-૨૦૧૧
mari kavitao ne gujarati blogs tatha 4 s v sammelan ma sthan apva badal dilip patel ni tatha gujarati ma anuvad karva badal rakshit ni khub khub abhari rahish…
gazal : HE SAKHI
SURY SATHE ROJ UGE RAT KALI HE SAKHI
LE TANE SAMBHARTA ME JAT BALI HE SAKHI
TOY SALLA KANKRA KYATHI BHALYA KONE KHABAR
JINDGI NE DHYANTHI ME KHUB CHALI HE SAKHI
AAVJE PAMPALVANE TU HVE AA GHAVNE
RAKT SATHE KETLI ME RAT GALI HE SAKHI
YAAD TARI AAVTA AE MOKSH PAMYA CHE HAVE
AANSU MARA KETLA CHE BHAGYASHALI HE SAKHI
KETLI PIDAO MARA RAKT MA DODYA KRE
HU BADHU JOYA KRU BS AANKH DHALI HE SAKHI
PIYUSH CHAVDA
HESAKHI@GMAIL.COM
09824916006
VAAH….PIYUSH BHAI KHUB SARAS….PREM NI SAVENDANA FUTE CHE…
“JINDGI”
Hasave chhe jindgi, radave chhe jindgi,
aa vishva munch par nachave chhe jindgi.
suvade chhe jindgi, jagave chhe jindgi,
svapn nava nava dekhade chhe jindgi.
Tufano ni vachhe Bani rahe chhe sant,
santi ma pan tufan jagave chhe jindgi.
pachhade chhe jindi, dodave chhe jindgi,
kyare k vali hath jali chhalave chhe jindgi.
khush thai chhe nani nani vatma,
ketlae dukh man ma samave chhe jindgi.
malave chhe jindgi, bhulave chhe jindgi.
sath chhella svash sudhi nibhave chhe jidgi.
maheki uthe chhe fu gajara ni mafak,
to rasta par kantak bichhave chhe jindgi.
jivade chhe jindgi, marave chhe jindgi,
rup nava nava badlave chhe jindgi.
Hasave chhe jindgi, radave chhe jindgi,
aa vishva munch par nachave chhe jindgi…..
@vandana jethloja@
જિંદગી
હસાવે છે જિંદગી, રડાવે છે જિંદગી,
આ વિશ્વ મંચ પર નચાવે છે જિંદગી.
સુવાડે છે જિંદગી, જગાવે છે જિંદગી,
સ્વપ્ન નવા નવા દેખાડે છે જિંદગી.
તુફાનોની વચ્ચે બની રહે છે શાંત,
શાંતિમાં પણ તુફાન જગાવે છે જિંદગી.
પછાડે છે જિંદગી, દોડાવે છે જિંદગી,
ક્યારેક વળી હાથ ઝાલી ચલાવે છે જિંદગી.
ખુશ થાય છે નાની નાની વાતમાં ,
કેટલાય દુ:ખ મનમાં સમાવે છે જિંદગી.
મળાવે છે જિંદગી, ભુલાવે છે જિંદગી,
સાથ છેલ્લા શ્વાસ સુધી નિભાવે છે જિંદગી.
મ્હેકી ઉઠે છે ફૂલ ગજરાની માફક,
તો રસ્તા પર કંટક બિછાવે છે જિંદગી.
જીવાડે છે જિંદગી, મરાવે છે જિંદગી,
રૂપ નવાનવા બદલાવે છે જિંદગી.
હસાવે છે જિંદગી, રડાવે છે જિંદગી,
આ વિશ્વ મંચ પર નચાવે છે જિંદગી.
–વંદના જેઠલોજા
૧૨.૦૫.૨૦૧૧
મ્હેકી ઉઠે છે ફૂલ ગજરાની માફક,
તો રસ્તા પર કંટક બિછાવે છે જિંદગી.
really nice…..
thank you Rakshit
kana ajwana che mari akhoma
rang vihona chitro che mari akhoma.
khabar noti ke sunu sahar pun ujdi
jashe aje aam mari akhoma.
“Irshad” ek zakham jivi gayo lage
fari gha ker katil mari akhoma.
સોને૮
(ઇન્દ્ર્વ્રજા)
“જેણે કદી હો વગડાને છાંયે
ખોલી પછેડી ગરણેથી કાઢી
ભાતુ હસીને હળવાશે ખાધું
તેને કદી ના ભવનો મિરાતો
બાંધી શકેલા ચમકીલી ગાંઠે,”
-એવું કહેતા કણબી સુણ્યો’તો.
દ્ર્શ્યો બદલ્યા તખતા પરે ‘ને
કાંટાસમા ખુંચત તાપ આજે,
એ.સી. વિના ક્યાંય સુખી ન કોઈ
ક્યાં શોધવી સોડમ માટી કેરી
માટી ઝુરે છે મમતા મનુની
બીજો સહે છે બળના પ્રયોગો
શું ઝંખના એ પરિપૂર્ણ થાશે
પુત્રોને આપું સબળા કણો હું !
———-
પિરોટન પ્રવાસ
(શિખરિણી સોનેટ)
હતું તેવે ટાપુ પરયટનથી શું ય કરશે
છતાં પહોંચી જાતા જન હરખભેળા તહિં ખરે !
અને કિલ્લોલે સૌ ડગ સરકતા રેત ભરતા,
વળી પામ્યા જોવા નવલ નવલાં છીપ છપલાં.
વહી આવે વાતો ઉદધિ ઉરથી વા સરકતો
તપે તાપે તો યે તન તપનનો ભાવ ન ધરે,
શિયાળોની લાળી, અજબ તબકે આંખ ચમકી
નિશાએ ન્યાળી ત્યાં ગજબ રમણે ઉભય ભર્તિ.
પ્રભાતે કેવા એ સરક સરકી પીઠ ફરતો,
અહા ! જોયો ભીનો ધરવ ધરતીનો ધબકતો.
સવારે ઉલ્લાસે અરવ પગ લૈ સૌ પકડતા
ઘણાયે શંખો જે હરફર કરે શાંત સહસા.
અરે, એ જીવો તો ગ્રુહવસનમાં ના જ બચતા,
અરે, શાને લોકો અભય હરતા જીવ હણતા.
————
સોનેટ
(મંદાક્રાંતા)
એ શિલ્પો જે મરક મરકી મોહતા માનવોને
અંગાંગોના લચક નમણે ભાસતો જીવ તેમાં,
ભાવો જાણે નયન ફરકે માંડતા વાત લાગે,
વારી જાતું મન કર પરે, પુરતાં જીવ તેમાં.
તો યે ક્યાંથી સમય સરતાં આવતા ફેરફારો !
લાગે શાને અકળ રણમાં ક્ષીણ થાતું અમોહે !
મુગ્ધાભાસો જળ વિણ જ તો લાગતા ડૂબવાને,
કાળા મીંઢા પથરસમ કાં ભાસતા પૂતળાઓ ?
જેમાં મોહ્યા સજીવ સમજી તેહમાં જીવ પૂરૂં
તે ભાવેથી હળુક રહીને હાથ ફેલાવતાને
દોડી ચાંપું હ્ર્દય સરસા શિલ્પને સાવ સાચે
પાષાણોથી બદન દબતાં ફૂટતું લોહી ખરૂં
પ્રાણે પાછા નહી જ વળતાં શોધવા લાગતો હું
લોહી કેરાં ગઠિત ટપકાંમાંહિ કો’ નવ્ય શિલ્પો !
————
નોંધઃ મારો એક કાવ્ય સંગ્રહ નામે “લઈ ખિસ્સામાં તડકો” ગુજરાત સાહિત્ય અકાદમીના આર્થિક સહયોગથી પ્રકાશિત થયો છે.
युं महेंगाई मे ए जिंदगी अब जिए केसे?
थोडी मुक्त थोडी उधार ए जिंदगी लीए केसे?
बागो मे लगे नही अब तक आम,
और पेट्रोल का बढा चला हे दाम,
नशा भी ना हो वो मीक्स शराब अब पीए केसे ?
भ्रष्ट हुए हे लोग सारे, ईमान के नाम पे,
छोद दी हे ईज्जत सारी हर बदतर काम मे,
फटी हुई ए बेहाल इज्जत अब सीए केसे ?
मुन्नी- शीला के बीना पिक्चर अब चलती हे कहां ?
कदर करे कला की वो बस्ती अब बसती हे कहां ?
रिअल आर्ट ए दुप्लीकेट मार्केट मे अब जीए केसे ?
फीर भी सब खुश हे और खुश ही रहेंगे,
हर दम लोग वो ही जिंदगी जिएंगे,
अच्छी सोच की आशा यहां अब कीए केसे?
Written By- विवेक टांक
આ કવિતા હાલની પરિસ્થિતિનું પ્રતિબિંબ રછે છે,
ખુબ જ સરસ….
વંદના પટેલ …
thank you….
આદરણીય રક્ષિત , હવે સોફ્ટવેરની મદદથી હું ગુજરાતી લખી શકું છું , મારી અહિયા સુધીની સફરમાં આપનો અમૂલ્ય ફાળો રહેલો છે, હું આપનો ફરી એકવાર ખુબ ખુબ આભાર માનું છું.
ઈશ્વરનું “એડ્રેસ”
એક દિવસ મંદિરેથી જતી હતી ઘર,
મન હતું નિરાશ અને નાસ્તિક નજર.
નાની અમસ્તી ગલીમાં નાનું અમસ્તું ઘર,
છતાં હતું તે શુખશાંતિથી સભર.
ત્યાં જઈને અટવાઈ ગઈ મારી નજર,
મનને તો નથી થઈને ભ્રાંતિની અસર?
નાસ્તિક એવા મનને શું હોય ખબર?
સંતોષમાં હોય છે શાંતિના સગળ.
“વંદના” હોય જો ખરેખર શ્રધ્ધાની કદર,
કહીદે હળવેથી “એડ્રેસ” બદલી નાખે ઈશ્વર…..
@વંદના જેઠાલોજા @
ગ્રીષ્મ.….રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
છંદ-સ્ત્રગ્ધરા
ગ્રીષ્મ ગ્રીષ્મ ધખંતો, બળ બળ જ થતો, ધોમ ને ભોમ રોળે
વૈશાખી વાયરાઓ, વહંત અનલસા , શેકતા ગાત્ર ગાળે
સૂકા ભેંકાર ખેતો, સરવર પટતો , ખાય ચાડી વગાડી
ભૂલી માર્ગો તરસ્યા, વનચર રખડે, શોધતા પંક ક્યારી
આકાશેથી વછૂટે, કિરણ જ રવિનાં , તીવ્રતો ખંજરોસાં
ત્યાં ખીલે એ ખુમારી, પથ પથ લહરે, લીમડા શાત દેતા
ઝીલી આ તાપ રંગે, ખુશ ગુલમહરો, ઝૂમતા ગાય ગાથા
આવો ગાવો પક્ષીઓ, હરખ ઉર મહીં, ઝૂલજો છે પરીક્ષા
પુણ્યથી ધન્ય બાપો, પરહિત વગડે, ઘૂમતો આશ સાથે
ને પ્રાથે એ તપો રે, ગગન ઉભરશે, વાદળો ગાજશે રે
પાકી ઝૂમે જ જોને, મધુરસ ભર રે, રાયજાદા જ કેરી
બોલાવે લોકમાતા, ઋતુ ફળ ધરવા, છે ભરી વેલડીઓ
છે શક્તિ ધન્ય તારી, ધખ ધખ રવિનાં, ઝીલતાં તેજ તીખાં
સંતાયે સૌ જ છાંયે, તન જ તપવતો, ખેતરો જાય ખેડી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
નમસ્તે.. આ મારી સૌ પ્રથમ ગુજરાતી કવિતા આપ સવના સમક્ષ રજુ કરું છું..
યાદ આવશે…
યાદ આવશે એ પળ જયારે તને પહેલી વાર જોયેલી
એ પળ જયારે મારી આખી દુનિયા થમી ગયેલી..
આમતો દુનિયા બહુજ મોટી લાગે છે..
યાદ આવશે એજ દુનિયા જે તારા માં સમાય ગયેલી..
યાદ આવશે એ પળ જયારે તે મને જોયોતો
એ પળ જયારે આપડી નજરો મળેલી..
આમતો નજરો નજરો માં બધા ઘાયલ થઇ જાય છે
યાદ આવશે એજ ઘાયલતા જેમાં રઈને અવનવી ખુશી અનુંભવીતી..
યાદ આવશે એ પળ જયારે મારી આંખો તને શોધતી
એ પળ જયારે એજ આંખો તને ના મળતા અંદર ને અંદર જ રડતી,,
આમતો લોકો કહે છે કે શોધવા થી તો ભગવાન બી મળી જાય છે
પણ એ આખો ક્યાંથી લાવું જે તને જોઇને ખીલખીલાતી..
યાદ આવશે એ આપડી પહેલી મુલાકાત
એ પહેલી વાત જે તે મને કરેલી..
આમતો વાતો વાતો માં કેટલાય સમ્ભંધો બાંધી જાય છે…
પણ યાદ આવશે એજ વાતો જે આગળ ક્યારે ના વધેલી..
યાદ તો બસ યાદ અજ રઈ જશે..
ને યાદ માં ને યાદ માં આખી જિંદગી વીતી જશે..
પણ જો ક્યારે બી તું મને યાદ કરીશ
તો મારીજ યાદ માં પોતાને પામીશ..
યાદ આવશે,,,
આભાર,
નીલ આનંદ
શ્રધ્ધાની ડાળીએ સંશય ઉગ્યું છે
માણસનુ મનડુંયે ક્યાં ક્યાં પુગ્યું છે
અફવાના હડસેલે ખસકેલું નળીયુ
ચર્ચાના ચગડોળે કેવું ચગ્યું છે
રિંદોની ઝિંદાદિલી દેખ બંદે
મયખાને કોઈ હજી ના રગ્યું છે
રેતીની સામે લીધેલું વલણ મેં
મૃગજળના બહાને, તસુ ના ડગ્યું છે
હિમ્મત જુઓ, ચંદ રેખાએ આખું
ખુલ્લી હથેળીએ, જીવતર ઠગ્યું છે
APNI SITE KHUB J GAMI. KHUB KHUB ABHINANDAN.
hum moto tu nano e khyal jagatno khoto …….
aa kavya ane tena kavinu nam janavu chhe. email kari krupa karasho.
વરસે જો આ મોસમ મુજ પર, તો મન ભરી ને પીવી છે,
સ્નેહના આ સત્કાર માં એક ઓળખાણ નવી કેવી છે,……
ટીપે ટીપે નામ લખવુ છે આજે મારી પ્રિયતમા નુ
પછી અનમોલ આ ભેટ -ભીની હાથ એને દેવી છે, ……
થશે તરબતર લાગણીઓ હવે, આ દીલ ભીંજાયા પછી
ફુટશે અંકુર નવા પ્રીતીના – જે આજ સુધી સેવી છે…..
નીકળી પડો હવે છોડી ઉદાસી આ પ્રક્રુતી ને ઝાંખવા
વેંચી દો શૂન્યતા હવે, આજે સુંદરતા જ આ લેવી છે….
By- Vivek Tank
its nice….
શેષ શૈયા સારી!
લક્ષ્મીજી કહે, સાંભળો ને શ્રી હરી
સજાવી આપે દૂનિયા કેવી મજાની
ફૂલ, વન, ઉપવન, ઝરણા ને નદી
અનમોલ ડુંગર ને સરગમ પશુ-પક્ષીની
શાને રહેવું આપણે ક્ષીર-સગર માહી?!
ઉપર આકાશ ને નીચે બસ પાણી પાણી,
વળી આ શેષની જીભ રોજ લબકાતી !
સતી ! આવો નજીક કહું વાત ખાનગી ,
પૃથ્વી લોક્માં માનવ નામે વસે પ્રાણી
સો માંથી પંચ્યાશી અહિ છે ફરિયાદી,
મારા કામની બતાવે મને, સેકડો ખામી,
હોય એને રોજ રોજ નવી નવી માગણી!
એના કરતાં તો આ શેષ શૈયા સારી …..
- કાકુ
kaku.desais.net
ગીત : જાંબુ ખર્યું ને
જાંબુની ડાળ પરથી જાંબુ ખર્યું ને હું તો ઠળિયાને જોઈ રહી એમ,
જાણે મારો પ્રેમ.
હું અંદર અંદરથી કોરતી જાઉં
એવું મારામાં ખળભળતું શું ?
પાંદડું હશે કે પછી પાંદડાની છાયા
મારા શ્વાસોમાં સળવળતું શું ?
તોય પક્ષીની વાતોમાં નામ મારું નઈ ! હવે આંસુ રોકાશે કે કેમ ?
જાણે મારો પ્રેમ.
ઝરમરથી લઇ અને ધોધમાર જોયું ‘તું
પૂછશે તો કહીશું પણ શું ?
ઝાઝો ખાટ્ટો નહિ ઝાઝો મીઠ્ઠો નહીં
બસ એવો લાગે છે મને તું .
બાકી શબ્દોમાં રહીને તો પલળી જવાય એવો જાગ્યો છે ઊંડે ઊંડે વ્હેમ,
જાણે મારો પ્રેમ.
-વિજય ચલાદરી
“એક ઝલક (ઈશ્વરની)”
બુંદમાં છલકતો દરીઓ મળ્યો,
શી ખબર હસે ખારાસથી ભર્યો?
શોધ શોધમાં નીકળી ગઈ દુર,
મને મારો પડછાયોય ના જડ્યો.
આપી દે એક પળ તવ વિરહની પ્રભુ,
બાળક બને તે’દી હું ખુબ કરગર્યો.
સ્નેહ કેરી એક બુંદ માટે તરસતી વાદળી,
પ્રેમ તવ પામવા અહમ્ નડ્યો.
જીન્કાયા ઘા ભલેને આ બાહુઓ પર,
તે દિવસે તારા માટે હું ખુબ લડ્યો.
“વંદના” આ માનવ દેહથીય પર,
ઝલક તવ પામવા હું પળ પળ માર્યો……
@વંદના જેઠલોજા@
“એક ઝલક (ઈશ્વરની)”
માફી ચાહું છું , લખવામાં એક ભૂલ રહી ગઈ છે, “પળ પળ માર્યો ” ને બદલે “પળ પળ મર્યો” છે…..
@વંદના જેઠલોજા@
virah ni vedna jani hati mani n hati,
kinar aankho ni a gya pachhi khali n hati,
nam aakhe tasvir tari dhundhli dekhati hati
man bhari ne me tari sundarta haji mani na hati.
tu chhodi ne gai jyare mane samjayu mane aetlu
ke virah ni aa vedna ma bhul mari hati tari n hati………………………..
“VIRAH”
જાગશે જોગી થઈ જોગેશ્વર.…રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
રણકે ગુંજે અંતરે એકતારો
ગુરુ વાણી જ્ઞાની એજ સહારો
મન વચન કાયાની આ છાયા
કર્મ બંધનના રે પડછાયા
સંત કબીર નરસિંહ જ ગાતા
આતમ જ્ઞાન વિના પછતાણા
નાખો દૃષ્ટિ દૃષ્ટામાં ઓ જ્ઞાની
મોક્ષ માર્ગની સત દાદાઈ વાણી
આતમ જ્ઞાને ભેદ મીટશે અંદર
જાગશે જોગી થઈ જોગીન્દર
જાગ જાગ થા તન્મય બડભાગી
ગુરુ પૂનમે દાદા ચરણ સુભાગી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ગુરુ પૂનમે દાદા ચરણ સુભાગી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
Hello sir,
i sent u the poem of my father, but still i have not seen poem in kavi lok
please give me the reason why my fathers poem are not added in kavi lok?
Thank You.
Email Add:-sosa_hitesh@yahoo.com
હિતેશભાઈ,
આપે jpag ઈમેજમાં મોકલેલ કવિતાઓ કવિલોકના હોમપેજ પર બે વાર પોસ્ટ કરવા પ્રયાસ કરેલો, પણ ઈમેજ દેખાતી નહોતી. આથી પોસ્ટ રિમૂવ કરવી પડેલી. સમય મળ્યે એમાંની કવિતાઓ ગુજરાતીમાં લખીને આ બ્લોગ પર અને કવિલોક.કોમ પોસ્ટ કરવામાં આવશે.
આભાર.
એક છો’રીએ ઝાડની આડાશ લીધી
એક છો’રીએ ઝાડની આડાશ લીધી
ડાળે ડાળે પાંદડે પાંદડે પંખીના કલરવની વાતો કીધી.
પ્હાડના ઢોળાવથી ઢળતી કમખા કેરી કસ,
આભ વચાળે ચૂંદડી ઊડે વાયરો થાતો વસ.
આંખનું આંજણ આંખમાં આંજી આંખ ભરીને પીધી,
એક છો’રીએ ઝાડની આડાશ લીધી.
વળાંક લેતી, વાડીઓ જોતી મતવારી જાય ચાલી,
ધૂળ ઊડતી ઝાંખી પાંખી કેડીઓ થાતી ખાલી.
સંધ્યા ટાણે પાદરે બેસી વાડને તાળી દીધી
એક છો’રીએ ઝાડની આડાશ લીધી
વિજય ચલાદરી
ગઝલ
હાથમાં કાગળ ધરીને પૂછ ના,
પ્રેમમાં આગળ વધીને પૂછ ના.
આજ જેવી કાલ કોને ના ગમે ?
રાત દિન અટકળ કરીને પૂછ ના.
વાત તારી કાન ખોલી સાંભળું,
પ્રશ્ન કોરાકટ દળીને પૂછ ના.
કૉલ આપીને ય એ ચાલ્યાં ગયાં,
કેમ છો ? એવું હસીને પૂછ ના.
સાત ભવની વારતા જૂઠ્ઠી ઠરી,
આંખમાં આંસું ભરીને પૂછ ના.
વિજય ચલાદરી
માત્ર લબ્જોપે મત જાઓ, સિર્ફ મતલબ સમજો યાર,
મતલબ સમજકર, મર્મકો પાઓ,ખુદાકા સંકેત સમજો।
વૈસે બિના મતલબ કુછ હોતાહી નહીં,ખુદકો સમજો યાર,
સિર્ફ કહેનેકે વાસ્તે અપની જુસ્તઝૂહૈ,અપનીઆરઝૂ હૈ,યાર,
મિલે સૂર-સાઝકે સહારે અપના ગાના સબ ગાતે હૈં,યાર,
કુદરતકે કારોબારર્મે કર્મોકે સહારે સબકુછ પાતે હૈં યાર!
બાત કહેનેકા અપના અંદાઝ-એ-બયાં સબ ગાતેહૈં,યાર.
ખુદકા શુકૂન ભીતરકા સબ બાર બાર દોહરાતે હૈં, યાર!
‘જિસકા જીતના આંચલ હો, ઉતનાહી સબ પાતે હૈં,યાર!’
કોઈ ભટક કર કોઈ સીધા ,આખિર સબ પહૂંચ હી જાતે યાર।
જિસકી જૈસી જુસ્તઝૂ ,જિસકી જૈસી આરઝૂ જો સહી હો યાર!
તુમ કહેતે:’ખુદામિલ ગયા’,હમ માનતે:”વો પાસ હૈ હી” યાર!
બાત એક હી હૈ,દાયેં ચલો કિ બાયેં,ગોલગોલ ઘૂમના હી હૈ!
ખુદાને ખુલ્લા છોડા ચુનાવ,અપની જુસ્તઝૂ હૈ,અપનીઆરઝૂ હૈ.
ઐસા મૌકા જીવનમેં નહીં આતા બારબાર,મેરે યાર,
ઐસે આદમી આદમી સે દિલસે કહાં મિલતા હૈ યાર?
મિલા હૈ ઉસે અચ્છી તરહ નિભાઓ, મઝે લે લો યાર.
‘એક્સિડેંટ’દુર્ઘટનાહી નહીં હોતી,’ઘટના’ હી કહો,યાર!
છત્ર જાતા હૈ તો,ખુલા આકાશ ઉડનેકો મિલતા હૈ યાર,
અપની અપનીજુસ્તઝૂહૈ અપનીઅપની આરઝૂ હૈ,યાર!
La’Kant / 22/7/11
Friends,
I am submitting my poem here for the first time.
Sorry ,I am using a browser that does not type in Gujarati,
Hemant
અસ્તિત્વ ની ખોજ…..
આજ તક બહુ શોધવા પ્રયત્નો કર્યા છે
ક્ષણો તપાસી પણ ઉપાયો વ્યર્થ થયા છે .
આ અસ્તિત્વ નો તાગ ક્યાંય જડતો નથી .
પડછાયો મારો ક્યાંય પણ પડતો નથી.
હું યાદો ની પાંખો કપાયેલો જટાયુ છું ?
કે બાણ શૈય્યા પર સૂતેલો ચીરાયુ છું?
કે યુગો નાં દુ:ખ લઇ ફરતા ને ભટકતા
અમર અશ્વસ્થામા ની અસીમ આયુ છું?
શું હું અજન્મા છું કે શક્ય જનની નથી ?
શું છું આત્મા જેને જરૂરત તન ની નથી.
મારી યાત્રા છે એવી કે કોઈ રસ્તો નથી,
સદા નો એકલો છું એટલે જ રિશ્તો નથી.
હેમંત ત્રિવેદી …
હેમંતભાઈ,
આભાર! સરસ !! નિજ ની ખોજ-ખણ્ખોદ જ ” અસ્તિત્વ- “ઇવોલ્યુશન” ની બિલ્ટ-ઈન પ્રોસેસ નો એક ભાગ છે: આવા જ મતલબનું ‘કૈંક’:
હું મારી મૂળ ઓળખને શોધતો,મારા હોવાને ફંફોસતો,
ને,અટકળઅટકળરમતો,ને,ભાસને,આભાસને છંછેડતો,
હકીકતના પડછાયે પસ્તાતો,પ્રકાશના પ્રદેશે પકડાતો,
ભીતરની ભોંયમાંથી લીલી કોમલ કૂંપળ જેમ ફૂટતો,
ને, ઓચિંતો ખુદને આચાનક જડતો! દિલથી મળતો!
***
નીરવ શાંતિ છે! , હું ઊભો વચ્ચે અડગ,સૂરજ દેખાતો ડાબે, ને, ચાંદો જમણે સરસ!આકાશને શું?એને જોવાનું,હોવાનું સુખસમરસ।
હું તો આંખો મીંચું ને ઘૂઘવતો દરિયો ભીતરમાં,આનંદ!
ક્યારેક હું મ્હલતો,હિલ્લોળતોઆનંદ-સરવરમાં,આનંદ!
મળે તેને જ માણી લેવું,એમાંજ મોજ ને મઝાછે,આનંદ!
કરમના ક્રમનેજ અનુસરવાની નિયતિ છે,પરમ આનંદ!
જેવો જેનો હો છંદ, તેવો પ્રાપ્ત એને નિજ ગુણ-આનંદ!
કોઇની વાત હો કેવી!એને શું ફરીફરીને કે’વી,શું આનંદ?
મળ્યાની મ્હાણ મધ જેવી,એને શું વેડફી દેવી?આનંદ?
મૂળ શરત નિજ સંગ મુલાકાત,સ્વ સાથે વાતની આનંદ!
લાકાંત / 29-7-11
અંગે ઉભરાતી મૌસમનો શોર,
નભને નાકે વાદળ ઘનઘોર,
તમે શમણા સિદ ને મોકલો..
મારે અષાઢી દન વિતિ જાય રે..
આજ આસમાને અંધારાં ભલે,
મનને મહેક ભીંજવતી મલે,
તમે કોરા બદનને કાં ઠેલો..
મારે અષાઢી દન વિતિ જાય રે..
હોય અરમાન અધુરા કોઈ,
આકુળ મનમાં મધુરા જોઈ,
તમે કાં આ પંથને હડસેલો..
મારે અષાઢી દન વિતિ જાય રે..
હૈયે હળવાશ ભરી જાય,
પ્રિતના મોરલા મધુરા ગાય,
આવો ઉજવીએ આનંદ ઓલો,
મારે અષાઢી દન વિતિ જાય રે..
કાંતિ વાછાણી
“રાધા રીસાણી”
કાનની બંસરી પાછળ હતી જે દીવાની,
સંભાળતી નથી ક્યાય સુર રૂપે કહાની,
રાધા રીસાણી,આજ રાધા રીસાણી.
કાન્હાના ચરણોમાં જે નિત રહેનારી,
પગની પગલીમાં ક્યાય દેખાતી નથી નિશાની,
રાધા રીસાણી આજ, રાધા રીસાણી.
કનૈયાની આંખોમાં પ્રતિબિંબ રૂપે જીલાણી,
કાજલળમાંય ક્યાય છુપાતી નથી રવાની,
રાધા રીસાણી, આજ રાધા રીસાણી.
શ્યામના શ્વાસેશ્વાસમાં જે હતી સમાની,
ખોવાઈ ગઈ બની હવા મસ્તાની.
રાધા રીસાણી, આજ રાધા રીસાણી.
કૃષ્ણ તારા અસ્તિત્વમાં “વંદના” પણ ખોવાની,
પણ, રાધા વિના તારી ક્યાં છે જીન્દગાની?
રાધાને માનવો ,આજ રાધા રીસાણી…
રાધા રીસાણી આજ રાધા રીસાણી…
@વંદના જેઠલોજા@
નથી વરસતા ખુદ ના દમ પર વાદળ ક્દી
જાત પડી છે બાળવી સાગર ને પોતાની
‘જાલીમ’
અન્હી ક્યા સારુ નરસુ જોવાય છે
સાચુ બોલે એય વગોવાય છે
કાબુ મા છે સહુ મર્યાદા ને લીધે ‘જાલીમ’
બાકી ઇશ્વર ને પણ ક્યા ગણકારાય છે
‘જાલીમ’
[...] vandana patel on આપના ગીત/કવિતા મોકલો – S… [...]
dukho tame bahu j aapya tame bas have ,
sukho jo aapo to pan mara sam have…
MANAV
DUKHO BAHU J AAPYA TAME BAS HAVE ,
SUKHO JO AAPO TO PAN MARA SAM HAVE.
MANAV
ઉછાળો હર હૈયે તોફાન…..રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ગજાવ આ અંબર , લઈ વિપ્લવની આગ
દહાડ દેશે આ વગડાના પહાડ
આવ્યું છે વીર ટાણું , દેશહિતનું લાખેણું
વનરાજ થઈ નાખવાને ત્રાડ…
ઉછાળો હર હૈયે તોફાન.
ભ્રષ્ટાચારી ભોરીંગે દીધા છે ભરડા
મહા લોકશાહીના મૂલ્યો બેભાન
માન્યાતા મોટા એ નીકળ્યા છે ખોટા
લૂંટતા દેશને લોભિયા શેતાન
પાખંડીઓ પીંખતા ધરાની ધૈર્યતા
કોટિજન શક્તિ કેમ અસહાય?
વાગ્યા રે બ્યૂગલ ઑગષ્ટને આંગણે
નથી કાયર શાને લજવાય ?
દેશનું ગૌરવ હિમાલયશું પાવન
જુધ્ધે જાઓ ગરવા જુવાન
ગાજશો તો વરસશે વાદળ ભલાઈના
ઉછાળો હર હૈયે તોફાન (૨)
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
આઝાદી…રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
આઝાદીનો આંચલ ઓઢી પ્રગટ્યું નવલ પ્રભાત
હરખ સજીને ફરફર ફરકે ત્રિરંગી તાકાત
પાવન પર્વ પંદરમી ઑગષ્ટ ઉમંગી સરતાજ
જયહિંદ જયઘોષથી ગજવીએ લોકશાહીનાં રાજ
………………………………………………….
મળી આઝાદીને ,જનજન ઉરે આશ જનમી
ધન ધન અમે માત ગરવી,
હવે માને ખોળે, વતન સજવા જાત ધરવી
ધરા લીલુડી ને, ખળખળ વહેતાં પાક ઝરણાં
પળપળ દિલે હેત ભરતાં,
અમે ધાશું જોમે, જતન કરવા ભાવિ વરવાં
સજાવીશું માને, હર ચમન ફૂલે અમનથી
નવયુગે તને કોટિ કરથી,
દઈશું સન્માનો, વચન વટ હામે હરખથી
અમે તારા કાજે, વિકટ પથડે જંગ લડશું
ધવલ યશથી રંગ ભરશું,
ત્રિરંગા ઓ મારા, ફરફર દિલે લાડ કરશું
થઈ ગર્વી ગાશું, અમર લડવૈયા શુભ દિને
ગદ ગદ થઈ ભાવ ધરશું,
રૂડી આઝાદીનાં, મધુર ફળનાં ભાગ્ય રળશું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
જનક દેસાઇ – ૦૪-0૮-૧૯૯૭
માણું છુ તમને જય।રે
(તમે) નજરમં। નથી હોતા
તમેછો ત્યારથી
અમે સપના નથી જોતાં
દીલમાં છે ઉમંગ
તમે છો, પરાયા નથી હોતાં
પ્રણયના પારખા છે
પારખામાં ભંગ નથી હોતાં
દીલ તો દરીયોછે
અને દરીયામાં છે અનેક
હ્ર્ષ તો એ છે કે
તમારા જેવા એકે નથી હોતાં
વ્યક્ત છે આ એક
અને વીચારો છે અનેક
વ્યથા છે એટલી જનક
કે એકે હોઠોં પર નથી હોતાં
જનક દેસાઇ
જ્યારે કોઈ વાંકું લાગે, મન તારા ને સીધું કરજે
જ્યારે કોઈ અતડું લાગે, ગળે મળી ને વાતો કરજે
અંધારા માં ફરનારા ને અડધી રાતે દીવો ધર જે
ડોક્ટરો નિ “ફી” વિના, જનક ,મન ને થોડું હળવું કરજે
૦૮/૦૩/૨૦૧૧
જનક દેસાઈ
બે આંસૂ……………..
ના માપ, ના તોળ એને ત્રાજવે જનક : અપમાન થશે
અણુ પરમાણું ને ટપી જશે
સમંદર પણ સમાઈ જશે
કેટલાક વહેણ વહી ગયા , નજર બહાર રહી ગયા
બસ! બે ટીપાં જ છે!….. એમ લાગેછે ક્યારેક
શક્તિ હોય તો પ્રયત્ન કરજે ક્યારેક
કાંતો ડૂબી જશે, તું જનક, કાંતો દુખ તારું….. વહી જશે
(જનક દેસાઈ – ૦૭/૨૬/૨૦૧૧)
મોંઘું છે
સુતું છે
બહુ…. આઘે છે
……….પણ ડર કેમ લાગે છે?
મળે છે એકવાર
પણ…. માંગ્યું ના મળે કે ના મળે
……….તો ડર કેમ લાગે છે?
જાણ્યા તો ના ગમે
પણ….. અજાણ્યા વાલા લાગે છે
……….તો આ અજાણ્યા થી કેમ દૂર ભાગે છે?
મળવાનું છે અચૂક, જનક
માણવાનું….. મળે કે ના મળે
માની લે
સ્વીકારી લે
ભય ને ભગાડી દે
……….જો પછી, મોત કેવું દૂર ભાગે છે!
જનક દેસાઈ ૦૭/૨૨૭/૨૦૧૧
મારા પિતાજીની પુણ્યતિથી છે એમને શ્રધાંજલિ આપવા આપની કવિતાઓ ની અપેક્ષi છે આપ માંથી કોઈ મને મદદ કરી સકે તો હું ખુબ ખુબ આભારી રહીશ
ddarad@in.com
લેસન તપાસોને , રાહ જોવું છું.
શાળાથી ઘરે આવ્યા નથી ને પૂછે, શું કર્યું school માં ?
પરિણામને દિવસે પહેલોજ સવાલ, શું આવ્યું result માં ?
…હવે ૧૯ વર્ષથી ઘણી મહેનતથી વર્ગકામ,ઘરકામ, કર્યું છે.
તો કેમ નથી પૂછતા ? કેમ નથી લેસન તપાસતા ?
લેસન તપાસોને, રાહ જોવું છું.
કંઈક તો ટીકા કરો, કાંઈક તો ભૂલ કાઢો,
લેસન તપાસોને, રાહ જોવું છું.
ખરેખર રાહ જોવું છું.
————–રાહુલ ગીરીશ શાહ (૨૭ august ૨૦૧૧) rahulgirishshah@gmail.com
(ગીરીશભાઈ જી. શાહ , સ્વર્ગવાસ ૨ october ૧૯૯૨)
mare DILIP VORA gujarati kavi ni mahiti joeye che apso?
” મળી ગયા …”
સપ્તરંગી સ્વપ્નની સફરે નીકળ્યા ,
પોતાના જ વિચારો રૂપે આપ મળી ગયા.
રાહ જોઈને બેસી રહ્યા સિતારાને તૂટવાની,
તમારા ઈશારે આખાય આખાશ ઢળી ગયા.
પગલે-પગલે નિઃશાસા નાખતા રહ્યા થાકથી,
વિસામો બની મુજ થાક ગળી ગયા.
દુખ રૂપી તડકા જયારે સતાવવા લાગ્યા અમને,
સુખ રૂપી વાદળી બનીને વરસી ગયા.
ઘનઘોર અંધકાર જયારે છવાયો હતો રાતનો,
દીપ રૂપી પ્રકાશ બની જાતે બળી ગયા.
“વંદના” જયારે ડર લાગ્યો સ્વપનાઓ તૂટવાનો,
હકીકત બનીને મુજ જીવનમાં ભળી ગયા.
પોતાના જ વિચારો રૂપે આપ મળી ગયા…
@વંદના જેઠલોજા@
mrityu e ramat vaat thay gay..
jivvanu su teni dhaak thay gay..
ichchao je khub unche uchriti jwala ni jem,
te aakhare bari ne khaak thay gay….
hello..
this is Bateri Mohsin from bharuch..i’m not a proffessional poet but this is my hobby to write this.. like,
khabar nahi kem thay gayo…
are! mane pan prem thay gayo,
bhagyo aa bimari thi jindagibhar,
hu teno dardi jemtem thay gayo…
बरस रहे है रीमझीम अन्ना….रमेश पटेल(आकाशदीप)
बने पुकार जनताकी अन्ना
अब नहीं रुकेगी आंधी ।
भगाओ भ्रष्टाचार भारतसे
देंगे शक्ति हमें गांधी ॥
बरस रहे है रीमझीम अन्ना
भीगो भारतवासी ।
चलो दोस्तो मिलकर आगे
पाना है पावन उजासी ॥
हर प्रान्तसे आवाज उठी है
देशको लूंटने न देंगे।
हो भलाई जनताकी भैया
वह लक्ष्य लेकर जीयंगे॥
लोकतंत्र है गौरव अपना
है वंदेमातरम प्यारा ।
अहिंसा ही ताकात हमारी
दूर करेंगे अंधेरा
हो नित मधुर सवेरा (२) ॥
रमेश पटेल (आकाशदीप)
આ લ્યો, તમારું આમંત્રણ ને મારી પેશકશ! :
[૧]
સ્પર્શની તાકાત કેટલી છે!ભાગ્યેજ જાણે છે કોઈ!
એક સ્પર્શમાં વીજ-શક્તિપાતના બીજ હોઈ શકે!
એક સ્પર્શ એક સાથે સ્પંદન હજારો સર્જી શકે છે,
એક સ્પર્શ માત્ર અંગેઅંગમાં આગ લગાવી શકે છે!
આત્મ-ચેતનાના વીજ-શક્તિ ના તરંગ સ્પર્શે,તો,
એક તૃણના મૂળમાં વિસ્ફોટની શક્યતા હોઈ શકે!
ટેરવાં બોંબની ચાંપ બને,ત્વચા-ક્ષેત્રે ભૂકંપ થાય!
બોમ્બવિસ્ફોટનું બીજ એક મનોભાવમાં હોઈ શકે!
સમષ્ટિના સર્જકનું મન ક્યાં છે? કોણ જાણે છે?
કોઈની આંખના ચમકારની આંચ ઉજાળી શકે!
[૨]
આકાશના રંગો જોતાં જોતાં, કદાચ, કોઈને ક્યારેક
પોતાની ભીતરનું આકાશ મળી જતું હોય છે!
એમ જ, ચુપચાપ! ચુપચાપ!! ખુલ્લાશ માણતા!
હવાની રવાની ને, તડકાનો વરસાદ,ભૂરાશ,
વાદળોની ધીમી ચાલને સાંભળતા સાંભળતા
અંતહીન પ્રતીક્ષા મુક્તિની …અકળ મુંજારો…!
વળગણોની વણઝાર …વિચારોના કાફલા….!
પણ, એ તો મન ના બંધન છે બધા આપણા !
પગલા ,ધ્વનિ, વાસ,સુગંધ,યાદો, પડછાયા,
સ્પર્શ,સ્પંદનો,કંપન,રણઝણ,સંસ્મરણો,માયા!
કંઈ ને કંઈ પીડે કનડે,કોઈ ને કોઈ ભૂતની છાયા,
ભીતરમાં તડપાવે, કર્યા કરે રટણ ,ત્રસ્ત કાયા!
ખૂલ્લા આકાશમાં વાદળો હોય કે ન હોય,
ક્યારેક અચાનક કો’ક સમજણ જડી પણ જાય !
આકાશ સેવનનો છંદ-નાદ જો લાગ્યો, હોય!
ક્યારેક સફરને અંતે ક્યાંક પહોંચી જવાય!
લા’કાંત ” કંઇક ” / ૨૨-૮-૧૧
દે આ દેશ દુહાઈ…….રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
અન્ના તારી અમર કમાઈ, ધન ધન તવ સચ્ચાઈ
જીવ્યા જીવન જન સેવામાં, ખર્ચી સુખદ તપાઈ
ભ્રષ્ટાચાર કરે દુર્દશા , બહુ જ છકે ઠકુરાઈ
આવ્યો સાવજસો દિલ્હીમાં, દીધી વતન દુહાઈ
હથિયાર અહિંસાનું અમોઘ, છેડી ક્રાન્તિ લડાઈ
છે લડવી બીજી આઝાદી , જાગો દો ઉતરાઈ
ઉપવાસી અન્ના દે હાક , હો દૂર ભાગબટાઈ
માયાવી રાજ રમત હાલી, ધોખા ને ચતુરાઈ
રાષ્ટ્રનાયક તવ અન્નાગિરી, તોલે જગ શઠાઈ
તારી વાણી વચન કહાણી, દે આ દેશ દુહાઈ
ધન ધન અન્ના તારી કમાઈ (૨)
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
લેસન તપાસોને , રાહ જોવું છું.
શાળાથી ઘરે આવ્યા નથી ને પૂછે, શું કર્યું school માં ?
પરિણામને દિવસે પહેલોજ સવાલ, શું આવ્યું result માં ?
…હવે ૧૯ વર્ષથી ઘણી મહેનતથી વર્ગકામ,ઘરકામ, કર્યું છે.
તો કેમ નથી પૂછતા ? કેમ નથી લેસન તપાસતા ?
લેસન તપાસોને, રાહ જોવું છું.
કંઈક તો ટીકા કરો, કાંઈક તો ભૂલ કાઢો,
લેસન તપાસોને, રાહ જોવું છું.
ખરેખર રાહ જોવું છું.
————–રાહુલ ગીરીશ શાહ (૨૭ august ૨૦૧૧) rahulgirishshah@gmail.com
(ગીરીશભાઈ જી. શાહ , સ્વર્ગવાસ ૨ october ૧૯૯૨)
aun chomasu
varasu khalkhal
bole tamara
haiku
ધન્ય છે મેઘ રાજા…..રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
(છંદ-સ્ત્રગ્ધરા)
કાળાં ડીબાંગ ઘૂમે, રૂપ અવનવલાં, ગાજતાં ઘોર નાદે
છૂપાયો સૂર્ય ઓથે, પણ તન તતડે, બાફલો અંગ અંગે
પોકારે જીવ સર્વે, ધરણ ધખધખે , આવ દોડી પધારો
ધીરે ધીરે છવાયો, ગગન ગજવતો, મેઘલો વાયુ સંગે
ઝીલો દોડી હું આવ્યો, ફરફર ફરણે, ભીંજાજો ભાવ ભીંના
ખુશ્બુ છૂટી ઉરેથી, મિલન પરિમલે, વ્હાલ વેરે ધરામા
ઝીલે પુષ્પો રૂપોથી, તરબતર ધરા, સપ્ત રંગો સુહાણા
ઝૂમે વૃક્ષો લળીને, મન વન ટહુકે, ધન્ય છે મેઘ રાજા
ભવ્ય દીસે તટો એ, નયન મન હરે, લોકમાતા સુભાગી
તોડે એ ભેખડોને , નવયુવ સરખી, જોમથી જાય વેગે
ઝીલી આ વેગ હૈયું, ઝરણ સમ રમે, વાત માંડે મજાની
લાગે ભીંનાશ વ્હાલી, પુલકિત મનડે, ગીત કોઈ જ ગોતે
વર્ષા તારી કૃપાથી, કુદરત સજશે , વૈભવે દાન દેશે
મા મેઘાની ઉદારી, શત સુખ ઋતુઓ, ઝીલશું પાય લાગી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
nana bholka na kalaghela sabdo muku chu,
jarur thi mari bhul mane janavjo, jethi mara sabdo ne sachi liti-line male…
mot na padchaye ramto-ramto aaviyo chu,
samay sathe milavi kadam,jindgi jivto aaviyo chu.
pavan bani te xane, vagadiya ta me pandda,
swarth ni duniya ma,nih-swarthna bij ropva aaviyo chu.
sunyata ma bhutkalna chitro bhale ne uude,
asim aandhi lai ne, bhulva e saghlu hu aaviyo chu.
swash ma lai emno ghadi swash………
pal-pal vagta oli yaado na khanjar leva aaviyo chu.
su nathi koi sambandh have jagat ni e mangni ne?
ekalta na nir ma tanata ola EARTH ne jova aaviyo chu.
liyo, jindgi thai ahi amari puri…………
tamne aapel pela vachan palva aaviyo chu.
…. EARTH MANDLI
wo dil he kya jisne jindagi me zakhm na khaye ho……….
wo dost he kya jinhone us par marham na lagaye ho……..
nana bholka na kalaghela sabdo muku chu,
jarur thi mari bhul mane janavjo, jethi mara sabdo ne sachi liti-line male…
mot na padchaye ramto-ramto aaviyo chu,
samay sathe milavi kadam,jindgi jivto aaviyo chu.
pavan bani te xane, vagadiya ta me pandda,
swarth ni duniya ma,nih-swarthna bij ropva aaviyo chu.
sunyata ma bhutkalna chitro bhale ne uude,
asim aandhi lai ne, bhulva e saghlu hu aaviyo chu.
swash ma lai emno ghadi swash………
pal-pal vagta oli yaado na khanjar leva aaviyo chu.
su nathi koi sambandh have jagat ni e mangni ne?
ekalta na nir ma tanata ola EARTH ne jova aaviyo chu.
liyo, jindgi thai ahi amari puri…………
tamne aapel pela vachan palva aaviyo chu.
…. EARTH MANDLI
મન …
પળ-પળ બદલાય અને ક્ષણ -ક્ષણ સમજાય
ડગ-ડગ ભરમાય આ અધીર મન.
વિશ્વના અનેકવિધ અચમ્બાવો પાછળ,
મનમાં મુંજાય આ અધીર મન.
ભર વસંતમાં છેડે ચમનની કળીઓને,
પાંદડી થઇ શરમાય આ અધીર મન.
વિચારે વિચારે રૂપ ધરે નવા નવા,
કણ- કણ લપાય આ અધીર મન.
અંગતની વચ્ચે ઝૂમી ઉઠે છે એકલું,
પંડથી પીડાય આ અધીર મન.
“વંદના” વરસે જયારે ખુશીની બુંદો,
દુ:ખમાં પણ ટહુકાય આ અધીર મન.
પળ-પળ બદલાય અધીર મન……
@વંદના જેઠલોજા@
યાદ આવેછે
તું ગઈ છે ત્યારથી
હા, ત્યારથી જ
કંઇક હતું, જે નથી
જે નથી એના એહસાસ નિ
યાદ આવેછે તારા પ્યાર નિ
સુનું ઘર, ખામી ઝાંઝર નિ
એક થાળી, બે મીઠી આંગળીઓ નિ
એક ના બે ભાગ, ને ક્યારેક ઝગડવા નિ
ધીરી મચલ, ને વળી દ્વાર ખખાડવાની
બંધ દરવાજે તારા પ્યાર નિ
કભી ઇનકાર ને ઈકરાર કભી નિ
તું ગઈ છે ત્યારથી
એક જ છે ઈચ્છા, તારા ઇન્તેજાર નિ
જનક મ.દેસાઈ ૦૯/૦૨/૨૦૧૧
મોંઘું છે
સુતું છે
બહુ………………આઘે છે
પણ ડર કેમ લાગે છે?
મળે છે એકવાર
પણ, માંગ્યું ના મળે કે ના મળે
તો ડર કેમ લાગે છે?
જાણ્યા તો ના ગમે
પણ, અજાણ્યા વાલા લાગે છે
તો આ અજાણ્યા થી કેમ દૂર ભાગે છે?
મળવાનું છે અચૂક, જનક
માણવાનું. ? મળે કે ના મળે
માની લે
સ્વીકારી લે
ભય ને ભગાડી દે
…………જો પછી, મોત કેવું દૂર ભાગે છે!
જનક દેસાઈ ૦૭/૨૨૭/૨૦૧૧
હા જાણ છે મને,
દર્દ હસતા હોય છે,
ધીમે સાદે,
એકાંત માં રડતા હોય છે.
મસ્તીમાં ના વાવાઝોડા માં
કે
વેદના ના સન્નાટા માં
સુખ તરસતાં હોય છે
હા જાણ છે મને,
હું પણ છું મસ્ત
હસતો
રમતો
“પસ્તી” માં ફરતો
પણ , જાણ છે જનક ને.
૦૯/૦૩/૨૦૧૧
જનક દેસાઈ
મારો જ ચેહરો …
મારો જ ચેહરો આજ ખુદ મુજ ને નડે છે ,
સાવ આંધળો એક આઈનો ક્યા મળે છે ?
અલગ રંગો વડે રંગી ચીતરી દીધો મને ,
સાચા રંગની સહુ ને ખબર હજુ ક્યાં પડે છે ?
હકીકત નો ભરોસો હું હવે કરતો નથી,
મરીચુક્યો બહુ પહેલા હવે મરતો નથી.
કરી’તી બંદગી તારી ખુદા મેં હર કદમ
એ વાત ની ખબર તુજને હજુ ક્યા પડે છે ?
ના કોઈ ફૂલ ચડશે ,અલીફ ની મઝાર પર
રોશ ના કોઈ કે ના કોઈ તેને યાદ પણ કરશે .
દફન કરશે બધા રાતે સહુ થી અલગ એને,
એની જાતની જમીન ને પરખ ક્યાં પડે છે ?
હેમંત ત્રિવેદી “અલીફ.”…
એક નાની ભૂલ ને કારણે ફરી થી પોસ્ટ કરું છું…
મારો જ ચેહરો …
મારો જ ચેહરો આજ ખુદ મુજ ને નડે છે ,
સાવ આંધળો એક આઈનો ક્યા મળે છે ?
અલગ રંગો વડે રંગી ચીતરી દીધો મને ,
સાચા રંગની સહુ ને હજુ સૂઝ ક્યાં પડે છે ?
હકીકત નો ભરોસો હું હવે કરતો નથી,
મરીચુક્યો બહુ પહેલા હવે મરતો નથી.
કરી’તી બંદગી તારી ખુદા મેં હર કદમ
એ વાત નીતુજને હજુ ખબર ક્યાં પડે છે ?
ના કોઈ ફૂલ ચડશે ,અલીફ ની મઝાર પર
રોશે ના કોઈ કે યાદ પણ કરશે નહિ લગીર
દફન કરશે બધા રાતે સહુ થી અલગ એને,
એની જાતની જમીન ને પરખ ક્યાં પડે છે ?
હેમંત ત્રિવેદી “અલીફ.”…
“કેમ છો ? કહ્યું… ”
દુ:ખના ખોળામાં આળોટતા મનડાને,
શુખી એક ચહેરાએ કેમ છો? કહ્યું…
તાવ એક બુંદ માટે તરસતા ચાતકને,
વરસાદી ધારાયે પ્રેમ છો કહ્યું.
પગ-પગ ચુભતી કંટક રૂપ સમસ્યાઓને,
હળવા એક હાસ્યએ વ્હેમ છો કહ્યું.
ઝાડ પરથી પડતા છેલ્લા એ પર્ણને,
પાનખરની વાચાએ મુજ જેમ છો કહ્યું.
“વંદના” જ્યાં હતા બોલવા પણ અશક્ત,
ત્યાં અંગત એક આંખોએ કેમ છો? કહ્યું….
@વંદના પટેલ@
પલ્લવી શાહ (કવિ યત્રી)
હું કોણ છુ, ખભર નથી,
કદાચ તણખલું છુ ,
ઝાકળ છુ ,
વૃક્ષ છુ કે પાન છુ
કદાચ આકાશ છુ,
સબંધ છુ કે છુ માત્ર નિબંધ
ઝંખના કાવ્ય સંગ્રહ ૯૮૨૦૨૧૯૮૪૪ મુંબઈ
નિસાસાની લીપી લખવી સહેલી નથી .
જીવન જીવવાની માણસમાં કોઈ આશા ઓછી નથી .
ચીતરવા બેથી છું આજ આ આખા માણસને .
આ રહી પેન મારા હાથમાં પણ ચીતરવા જતાં માણસને
અક્ષરો પણ ધ્રુજે છે અને લખવા જતાં અક્ષરો માણસના નામ ના
લીસોટા ચિતરાય છે . નથી વરતું અમરત્વ ફૂલને તો આ
માણસની ક્યાં વાત કરું .મને લાગે છે કે માનસ ખુદ એક નિસાસો છે .
સુખ માં પણ નિસાસો નાખતો માનસ દુઃખ શી રીતે ઝીલવાનો . આખી ઝીંદગી
રડતો માણસ દુઃખમાં શું હસવાનો ? અધુરું આયખું અને અધુરો માનવી , નિસાસાની જિંદગી
જીવતો માનવી ,
આ માનવી મારે ચીતરવો શી રીતે ?
પલ્લવી શાહ pallavishah1962@rediffmail.com
હું પંખી બનીને ઉડવા ચાહું , હું આકાશ બની ને ફેલાવા ચાહું.
હું વાદળ બનીને ગરજવા ચાહું ,હું વીજળી બનીને ચમકવા ચાહું.
બધી વાત સાચી પણ ખરેખર તો હું તને પ્રેમ કરવા ચાહું .
હું આકાશ બની તને ચાહું અને તું ધરતી બનીને મને ચાહ
શું આ મિલન શક્ય છે?
જય વિજયા દશમી…મંગલ મુર્હૂત
આસુરી શક્તિઓનો વિધ્વંસ ને માનવીય સંસ્કૃતિનો જયઘોષ.
ભારત ભોમની સરયુ નદીને તીરે અયોધ્યા નગરીમાં
માતા કૌશલ્યા ને રઘુકુળના રાજન દશરથરાયના રાજકુળમાં
ત્રિલોકનાથ લોકકલ્યાણ માટે અવતર્યા. વિજયા દશમીએ..
આજે મારે ગાવું રામ નામનું ગાણું…..
મારે ગાવું રામ નામનું ગાણું….રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
રૂપ રૂપલીયો ચાંદલીયો હરખે,
અવધપૂરીને દ્વારે,
જનજન ઉરે ગુંજે આજે
થાશે યુગયુગનું અજવાળું.….મારે ગાવું રામ નામનું ગાણું
માત કૌશલ્યા દશરથ રાજન
અંતર સુખડાં માણે
ભારત ભોમના ભાગ્ય ખૂલ્યા
પામી ભવભવનું નગદ નાણું..….મારે ગાવું રામ નામનું ગાણું
દૈવ કૃપાએ ગગન ગાજે
સુંદર રામસીતાની જોડી
જનકપૂરીમાં મંગલ ઉત્સવ
ધરે આજ ધનુષ રામજી હાથું……મારે ગાવું રામ નામનું ગાણું
ધર્મ ધારક વીર ઉધ્ધારક
વનવાસીને વહાલા
વચન પાલક થયા પુરુષોત્તમ
કીધું રાજધર્મનું રખવાળું……..મારે ગાવું રામ નામનું ગાણું
ભક્તો કાજે વનમાં ભમી
આવ્યા માત શબરીને દ્વારે
લખણ હનુમંત વાનર સેના
હરખે રામસેતુએ સુગ્રીવ સુજાણું…..મારે ગાવું રામ નામનું ગાણું
ભૂલ્યો રાવણ છક્યો મદહોશે
શ્રી રામે કીધા ધનુષ ટંકારા
આસુરી વૃત્તિઓ સંહારી
દીધા વિભિષણને સ્વરાજુ
વિજયા દશમીનું આ મંગલ ટાણું …..મારે ગાવું રામ નામનું ગાણું
રામ તમારું નામ રોકડું નાણું
છે અમર પદ દાતા એ જાણું
મારે ગાવું રામ નામનું ગાણું.
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
વિશ્વ વંદ્ય ગાંધી….રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
અહિંસાના ઓ મંદમંદ પવન તું,
થઈ ઝંઝાવાત જગે રમ્યો
વીર ગુર્જર બાળ ગાંધી મહા,
માનવતાનો પૂજારી થઈ ધસ્યો
વિશ્વ વંદ્ય ગાંધી….રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
છંદ-શાલિની
મા ગુર્જરી, ધન્ય તું છે સુભાગી
તારા ખોળે, પ્રગટ્યો વિશ્વ ગાંધી
દ્રવે હૈયાં, દૈન્ય નિસ્તેજ લોકો
દેખી દુઃખી, ભારતીની ગુલામી
અંગ્રેજોની, યાતના ત્રાહિમામા
છેડી ક્રાન્તિ, રાહ તારી અહિંસા
જાગ્યું જોશે, શૌર્ય તારી જ હાકે
આઝાદીની, ચાહ રેલાય આભે
ગાંધી મારો, શાન્ત વંટોળ ઘૂમે
ગર્જે છોડો, જાવ છે દેશ મારો
ઝંઝાવાતો, દે દુહાઈ જ પૂઠે
તોડી બેડી, રાષ્ટ્રપિતા અમારા
હિંસા ભર્યું, વિશ્વ આજે રડે છે
સંતાણી છે, બંધુતા માનવીની
દીઠી ગાંધી, રાહ તારી જ સાચી
વિશ્વ વંદ્ય, ઓ વિભૂતિ મહા તું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
આ રંગોની દુનિયા પણ અજબ ગજબ ની છે .
દિવસ અને રાત હું એમાં આળોટ્યા કરું છું અને ખુશ થઉં છું કે
કેટકેટલાય રંગો થી રંગાયેલી છું અને આમથી તેમ બધાને
ખુશખબર આપવા દોડ્યા કરું છું .
પણ જેમ જેમ હું રંગોમાં આળોટ્યા કરું છું તેમ તેમ
જુના રંગો ધોવાતા ગયા .એમનો એક પણ રંગ મારો ના રહ્યો .બધા જ
રંગ કાચા નીકળ્યા .હું ખુબ નિરાશ થઇ ગઈ અને હું પાક્કારંગ ની ખોજ
કરવા નીકળી પડી .મારે કડી પણ ના ધોવાય એવા પાક્કા રંગે રંગાવું હતું .
તમને ખબર છે એ રંગ ક્યાં મળશે ?………….
ઝંખના {પલ્લવી શાહ } કાવ્ય સંગ્રહ
જયારે ઋતુ નવું નામ બદલી ,નવા કપડા પહેરી પોતાનો
ઉત્સવ ઉજવે છે ત્યારે ઋતુની સાથે ચાલતા વ્રુક્ષો ,આકાશ ,સમુંદર ,
વાદળો અને હવા પણ નવા કપડાં પહેરી ઋતુઓના ઉસ્તાવમાં ભાગ લે છે .
આ ઉત્સવ નવી નવી વાર્તાઓ સંભળાવે છે .
વાર્તાઓ ના પાત્રો- પર્ણો ,ફૂલો ,ફળો,,પતંગિયા ,ભમરા ,વ્રુક્ષ, નદી ,ઝરણા, સમુદ્ર ,ગગન
વગેરે સુંદર અભિનય દ્વારા બદલાતી ઋતુઓની ઉજવણી કરે છે .એ લોકો મને
વસંતની ,વરસાદની ઠંડીની અને પાનખરની વાર્તા સમજાવે છે અને હું પણ
મારી જાતને ઋતુ બનાવી દરેકે દરેક ઉત્સવની ઉજવણી કરું છું અને મારી જાતને પર્ણમાં ,
ફૂલોમાં ,સમુન્દરમાં અને ગગનમાં સમાવી લવું છું
આમંત્રણ છે આપને આમારા આ ઉત્સવમાં ભાગ લેવાનું .
આવશોને ?
મને મારા તારા પ્રત્યેક શ્વાસે તારો ધબકાર સંભળાય છે .
લાગે છે કે મારા ધબકારમાં તારા ધબકારા મળી ગયા છે .
છતાં પણ હું તને પામી નથી . તું મારાથી બહુ દુર છે .
ક્યાં તારું ઘર અને ક્યાં મારું ઘર ,
તારા ઘરના આંગણા મારે સજાવવા છે .
તું મારા ઘેર કોઈ પણ ઘડીએ આવી પહુચશે , એ
આશાથી હું મારા ઘરનું આંગણું શણગારેલું જ રાખું છું.
તારા ધબકારા મારામાં છે ,પણ મિલન ક્યાં છે ?
શું મારા હદયના ધબકારા તારા હદયમાં ભળ્યા છે ?તારા હદયમાં ,
જો મારો ધબકાર હોત તો તું મારાથી આટલો દુર હોત ?
તારી સખી
ગગન શરદનું…….રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
છંદ-સ્ત્રગ્ધરા
ધીરે ધીરે ઢળે રે, ગગન શરદનું, સાંજ લાગે સજીલી
ડોકાયો ચાંદ ગોરો, ધવલ રૂપલ એ, વ્હાલ ઢોળે ઉરેથી
શ્વેતાંગી પાવની એ, મનહર સરિતા, વૈભવી દર્શની એ
હૈયાં ઝીલે સુધાને, પરિમલ મધુરો, સ્નેહથી ભીંજવે રે
રેલાયે રેત પાટે, ગગન ઘટ અમી , ચાંદની રૂપેરી
ઊઠે જોમે લહેરો, જલધિ જલ રમે, વિંટતી સ્નેહ વેલી
વ્યોમે છાયી મજાની, ઋતુ શરદ ભલી, રાતડી પૂર્ણ રાણી
ઝૂમે વૃક્ષો રમંતાં, કુદરત હરખે, વાહરે આ ઉજાશી
શોભે તૃપ્તિ ભરીને, શરદ જન ઉરે, અમૃતાની કટોરી
કાલિન્દી રાસ લીલા, શરદ ઉજવણી, બંસરી કોણ ભૂલે?
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
HU POTE AA DUNIYA MA KYAY DEKHATO NATHI
PAN DUNIYA MANE JOYA KARE CHE
MARU MAAN BIJE KYAY BHMATU HOY CHE
SHARIR ENA THEKANE STHIR CHE
UBHA PAGE SWAPN JOYA KARU CHU
TAARI EK JALAK NE MAATE HU ROYA KARU CHU
DIWASO WEETATA GAYA, SAMAY PAN NIKLI JASHE
SWAS NI CHELI GHADI YE PAN TARI AA YAADO MARI PAASE RAHI JASHE
NATHI KOI NASHO EVO, JEVO CHE AA PREM
PREM NO AA SHABD SAMBHLI, TE SHARMAY CHE KEM
ANDHAKAR MA AA PREM THAKI DIVO PRAGTYO CHE
UJWALU KARI, ANDHAKAR NAHI AAPTI AA DIL MA
UGHADI AANKHE SWAPNA JOTO RAHYO
EK JALAK MAATE PAN HAVE TARASVU PADE CHE KINARE
TAP TAPTA AA RUN MAA JEVU PADE CHE MAARE
EK JALAK MAATE PAN HU TARSYO RAHYO,
BANDH NAHI KARI DETI AA PALAK MAARA
NAHI JIVU HAVE MAAHI MAARA
હું અને તું
બીડાયેલા પોયણાં જેવી કળી અને ગર્ભાશયની નાળ સાથે
જોડાયેલું નવજાત શિશુના અધર પરનું સુકુમાર સ્મિત ,
આ બંને એટલે માળીએ જતન કરીને વાવેલા બીજ નો જન્મ .
બીજ નો જન્મ એટલે નવી આશાઓનો જન્મ ,નવી જિંદગી નો જન્મ .
કેટકેટલાયપ્રેમથી માળીએ વાવેલા બીજને જયારે પહેલો અંકુર ફૂટે છે ,
અને કળી બને છે , ત્યારે માલીના આનંદનો પર રહેતો નથી .
તે નાજુક કળીને જોઈ ને ખુશ થયા કરે છે અને વારે ઘડીએ તેના પેર વ્હાલનો હાથ ફેરવ્યા
કરે છે અને એ વ્હાલમાં તેની આંખોમાંથી હરખના આશુંપડે છે એનો ખ્યાલ
પણ રહેતો નથી .
સૂર્યના પ્રથમ કિરણના ઉદયની સાથે નાજુક કળી એના પોયનાઓનો ભાર
હળવો કરે છે .જેમ જેમ સૂર્ય નારાયણ ઉચે ને ઉચે ચઢતા જાય છે તેમ તેમ કલીની ઉમર
પણ વધવા લાગે છે .તે સંપૂર્ણ ફૂલ બને છે ,ત્યારે એની આસપાસ ભટ ભમરાને જોઈ
મળીને કલીની વધતી ઉમરનો અહેસાસ થાય છે ,ને એ ફૂલ દેવ ને અર્પણ કરવા અધીરો બને છે ,કારણ એને ખેબેર છે કે સૂર્ય
ઢળવાની સાથે એની ઉમેર પણ ઢાળી જવાની છે .
આખરે સૂર્યનારાયણ પણ ઢળવા લાગે છે અને સૂર્યના ઢળવાની સાથે વૃદ્ધ થયેલી કળીને
મળી વહાલથી પંપાળતો જાય છે .
એની આંખોમાંથી ચીર વિદાયના આંસુ પડે છે તેનો ખ્યાલ પણ રહેતો નથી અને
તે બોલતો સંભળાય છે કે આટઆટલા જતન કરીને વાવેલું બીજ આજે વૃદ્ધ બનીને ધરતીમાં સમાઈ રહ્યું ચા .
શું આજ તારી લીલા છે?
પલ્લવી શાહ {પારસમણી}
;O/TF VG[ lGQO/TFGM ;MNM DM\WM 50IM K[ DG[4
V[S ;O/TF D[/JJF W6L H lGQO/TF D/L K[ DG[4
V[S ;5GF 5FK/ DF~ ;J":J U]DFjI]\ K[4
GF 5}KM TM ;F~4 D[\ TM DF~ Vl:TtJ U]DFjI]\ K[4
SCLX DFZL J[NGF TM W|]HL HX[ HL\NUL4
VF SCFGL SC]\ TM JCL HX[ HL\NUL4
V[D HM CMp\ ccC]\cc 5FU, ccRF\Ncc 5FK/4
TM 5KL S[D K[ N]lGIF 5FU, cc5|[Dcc 5FK/ m
સફળતા અને નીષ્ફળતા નો સોદો મોંઘો પડયો છે
મને.એક સફળતા મેળવવા ઘણીજ નીષ્ફળતા મળી છે મને.એક સપના પાછળ મારૂ સર્વસ્વ ગુમાવ્યુ છે.ના પુછો તો સારૂ મે તો મારૂ અસ્તીત્વ ગુમાવ્યુ છે.કહીશ મારી વેદના તો ઘ્રુજી જશે જીંદગી.મારી કહાની કહું તો વહી જશે જીંદગી.એમ જ જો હોઉ હું પાગલ ચાંદ પાછળ,તો પછી કેમ છે દુનીયા પાગલ પ્રેમ પાછળ.
સફળતા અને નીષ્ફળતા નો સોદો મોંઘો પડયો છે મને.એક સફળતા મેળવવા ઘણીજ નીષ્ફળતા મળી છે મને.એક સપના પાછળ મારૂ સર્વસ્વ ગુમાવ્યુ છે.ના પુછો તો સારૂ મે તો મારૂ અસ્તીત્વ ગુમાવ્યુ છે.કહીશ મારી વેદના તો ઘ્રુજી જશે જીંદગી.મારી કહાની કહું તો વહી જશે જીંદગી.એમ જ જો હોઉ હું પાગલ ચાંદ પાછળ,તો પછી કેમ છે દુનીયા પાગલ પ્રેમ પાછળ.
હેલ્લો દોસ્તો કેમ છો તમારા બઘાની કવિતા વાંચી,ખુબ જ સરસ છે અને તેના પરથી મને પણ કવિતા લખવાની ઇચ્છા થઇ એટલે આજે આ કવીતા લખી છે કંઇ ભુલ થઇ હોય તો પ્લીસ માફ કરજો. પહેલા કયારેય કવિતા લખી નથી ફકત વાંચી જ છે. કહે છે ને કે મનુષ્યના જીવનમાં બે વખત ફેરફાર થાય છે. 1. જયારે તેના જીવન માંથી કોઇ જતુ રહે ત્યારે અને
2.જયારે તેના જીવનમાં કોઇ આવે ત્યારે.
મારા જીવનમાં એક ચાંદ નામની છોકરીનો પ્રવેશ થયો છે જેના માટે મે આ કવિતા લખી છે. અત્યારે તો તે કને પ્રેમ નથી કરતી પણ મને વિશ્વાસ છે કે એક દિવસ તે પણ મને પ્રેમ કરતી હશે.બસ તમારા બઘાની દુઆથી તેના માટે વઘુ લખતો રહીશ.
અને ભગવાન પાસે પ્રાર્થના કરજો કે તે મને મળી જાય.
જય જીનેન્દ્ર
દરરોજ બે મીનીટ તને આવતી જોઇને મારી દોસ્તી વઘી ગઇ.
ચાંદ તારી યાદમાં હવે તો લાગે કે, રાત પણ વઘી ગઇ.
હવે તો નાની ખુશી પણ લાગે છે મોટી.આ પ્રેમ છે કે મારી આશ વઘી ગઇ.
જયારે સમય આવ્યો છુટા પડવાનો ત્યારે,
ભાન થયું કે દોસ્તી પ્રેમમાં બદલાઇ ગઇ.
એક રાતની જુદાઇ થી તારા મીલનની તડપ વઘી ગઇ.
લાગે છે ચાંદ હવે તો તારી અહેમીયત ખુદાથી પણ વઘી ગઇ.ILU CHAND…
Tamne tamro chand mali jaay e j prabhu ne prathna….
Tamra chand ni chandnima tamaru jivan roshan thao…………
Chand ni madhur shitalta tamne hamesh male……
Thanks a lot
Aaje Ghana Samay Pacchi Aa Blog Ni Mulakat Lidhi Ane Tamari Subheccha Vanchi.
Man Ma Khubaj Anand Thayo.
Jane Ke Aaj no CHAND Mara Aangade Ugyo.
તારી સુવાળી યાદો જયારે મારા પડખામાં ભરાઈનેસુઈ જાય છે ,
ત્યારે હું અનુભવું છુંકે હું એક આવું જીવન વ્યતીત કરી રહી છું
જેમાં તું અને ફક્ત તું જ છે .
જયારે તું મારી પાસે નથી હોતો ત્યારે પણ તું મારી પાસે હોય છે .
આને જ પ્રેમ કહેવાયને ?
પલ્લવી શાહ [પારસમણી]
બઘાને દીપાવલીની અને નવા વર્ષની સુભકામના. આવતું વર્ષ આપ સૌના માટે ખુબ ખુશીઓથી ભરેલુ હોય તેવી સુભેચ્છા.
જય જીનેન્દ્ર
જોડવું પડશે ….
શબ્દ માં કંઈ જોડવું પડશે ,
અર્થ માં કંઈ ખોળવું પડશે .
રક્ત માં શું છે એ શું ખબર?
વ્રણ ને હવે ફોડવું પડશે.
પંજ માં એક જે પુરાયો છે ,
ઘર હવે એ છોડવું પડશે
ન થાય તુષ્ટ નીલકંઠ તો,
વખ સહુ એ ઘોળવું પડશે .
.
અલીફ બહુ દોડ્યો ખમીજા.
પંથ ને હવે દોડવું પડશે .
alif paddharia
“અક્ષરો વંચાતા નથી…”
કોરા કાગળ પર અક્ષરો અંકાતા નથી,
વાંચવાને ચાહું તોયે વંચાતા નથી.
બે ઘડીની મસ્તી, અર્ધ ડૂબેલ કસ્તી,
પવનના જોકાને મારાથી રોકતા નથી.
ઝાકલ્બુન્દની વચ્ચે હોય ફોરમની હસ્તી,
તોયે કળીઓના પાન ભીંજાતા નથી.
નસીબ આવી જાય છે મારગમાં હંમેસા,
વિધાતાના લેખ રબરથી ભુંસાતા નથી.
“વંદના” ખરો જામ્યો છે ખેલ આજે,
દ્રષ્ટિના આંસુ નયનથી ભૂંસાતા નથી.
મારા અક્ષરો આજ મુજથી વંચાતા નથી…
@વંદના જેઠલોજા@
માફી ચાહું છું , અહી “નયનથી ભૂંસાતા” ને બદલે “નયનથી લુંછાતા” છે….
Very nice poem, keep writing!
રાજા દીપોત્સવી તું………રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
છંદ-સુવદના
રાજા દીપોત્સવી તું, સબરસ મધુરાં, પ્રાગટ્ય દિવડે
રંગોળી આંગણેતો, તમસ વિજયશ્રી, આનંદ વરતે
મીટાવી શત્રુતાને , હરખ સભર હો, ચૈતન્ય સઘળું
ફોડી વ્યોમે ફટાકા, ઘર ઘર ટહુકે, ઝૂમે જ ગરવું
ધર્યા છે અન્નકૂટો, પ્રભુ ચરણ મહીં, છે ધન્ય ધરણી
આવો ભાવે પધારો, શુભ પથ જગ હો, ઉત્તમ કરણી
ભેટી દે સ્નેહ પૂંજી, જન જન હરખે, ઐશ્વર્ય ધરતો
ઝીલી હૈયે ઉજાશી, વિનય સભર આ, સંસાર ગરવો
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
આ લ્યો ,
દિપાવલીના શુભ દિને…
ઘણેરી શુભેચ્છાઓ સાથે…
ઈશ્વરે સર્જેલી અનન્યતા-બધ્ધ મર્યાદાઓ સહ
એક જુદાજ અર્થ… સંદર્ભે .. કંઇક નું ” કંઇક ”
અર્થ તો કાઢવાની વાત છે,મર્મ તો સમજવાની વાત છે।
અર્થ કરીને બોલો , મર્મ સમજીને ચુપ રહેવાની વાત છે।
અર્થનો અનર્થ પણ થાય,મર્મ સમજી સ્મિતવાની વાતછે,
અર્થને સહી પ્રમાણીએ તો,મર્મ સમજી પામવાની વાત છે।
મૂળ દેખાતો લોચન મનનો ઝગડો, સમજી જવાનીવાત છે,
બુદ્ધિની દલીલો હૈયાના ભાવો વિષે , વિચારવાની વાત છે।
વધુ ઊંડા ઉતરી શકાય,તો,સ્થૂળ-સૂક્ષ્મની પારની વાત છે.
આ તો ભાઈ,ખુલ્લા મન,માન્યતાને પ્રમાણવાની વાત છે.***
(4) પુરૂષાર્થ : “ ચાલો”
મેં તો બસ ચાલવાનો મનસૂબો કરી ચાલવા માંડ્યું,
પળપળ પોતાની મેળે પંથ ઊઘડતો,કહેતો:”કઈં કરવું”
છેવટે કઈં ના બને તો ચાલતાંરે’વું,બસ ગતિમાં રહેવું
નવું કઈં નઝરે પડશે,મળશે લોક મજાના,મળતારહેવું.
એમ મળતા મળતા ઊઘડતા રહેવું,હસતાં-રમતાં રહેવું,
બદલાવ,કુદરતી છે,ક્રમ-નિયમઅસહજથી અળગા રહેવું.
કરવાની છે પ્રતીક્ષા માત્ર! ઇન્તેઝાર જેવુંકઈં કરતાં રે’વું,
અહીંથી તહીં,આંટાફેરા,ચકરાવા,ચલકચલાણુંરમતારે’વું.
–> લા’ કાન્ત , કંઇક
ભાળવું મારે ભીતરનું અજવાળું….રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
મન તણું મંદિરીયું સાચું
ત્યજું અહંકાર ને યાચું
ભાળવું મારે ભીતરનું અજવાળું
ખૂબ ભમ્યો આ જગ વાટે
હું ઈન્દ્રીય સુખ સુજાણું
વેર વૈમનસ્યે દિલડાં રૂઠે
આવ્યું પશ્ચાતાપનું ટાણું…
ભાળવું મારે ભીતરનું અજવાળું
ધ્યાન ધરતાં દિવ્યતા પામું
ક્ષમા સૌરભના દીપ જલાઉં
સમતા વમળો આ અનુરાગી
દર્શન મંગલા નિત હું ઝાંખું…
ભાળવું મારે ભીતરનું અજવાળું
આતમ શુધ્ધિ સત ધન ન્યારું
અહંકાર એ ભાઈ અટવાણું
મારું ગણ્યું એ નથી કોઈનું
એકાકારે સત્ય જ લાધ્યું
ભાળવું મારે ભીતરનું અજવાળું
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ઓ જિંદગી!!!!
કાળા વસ્ત્રોમાં તું કામણગારી લાગે છે,
સસ્મિત હોઠો પર જાણે કે લાલી લાગે છે,
તારી હયાતી જાણે મદ ભરેલી પ્યાલી લાગે છે,
તારા વીનાની તમામ જગા ખાલી લાગે છે,
માટે જ તો તું લોકોને વ્હાલી લાગે છે,
સમયની સાથે સઘળુ ય રંગતાળી લાગે છે,
જાણે કે ધોળી બિલાડી પાળી લાગે છે,
તારા ઉછળતા મોજાંની મધ્યે ભરતી-ઓટની રમત ન્યારી લાગે છે,
ભાવીના અંધકારથી છવયેલી તું,
કાળા વસ્ત્રોમાં પણ કામણગારી લાગે છે.
-વિઠ્ઠલ પટેલ
Bahu Saras.
ઊંચાઈ ને કોણ પામે ? – Janak M Desai
હાથ તો તારે બે છે, એક ઝાલે બીજાને,
અન્ય ને આધારિત થઇ ને , કોઈ કશું ના પામે.
એક બાજુ ખાઈ હોય અને સામે પર્વત ઉંચો
તલવાર ની ધાર પર ચાલી, ઊંચાઈ ને તું પામે
હોય કોઈ પળ એવી પણ, લાગણી સંગ તું ચાલે
મિત્રતા નો હાથ ઝાલી ને, વાવાઝોડા ને થામે
એકલતા મેં એક નથી તું, કોણ કોને જાણે
મન ના જ્યારે મેળ મળે , પર્વત નમતું માને…….જનક
દર્દ
હા જાણ છે મને,
દર્દ હસતા હોય છે,
ધીમે સાદે,
એકાંત માં રડતા હોય છે.
મસ્તીમાં ના વાવાઝોડા માં
કે
વેદના ના સન્નાટા માં
સુખ તરસતાં હોય છે
હા જાણ છે મને,
હું પણ છું મસ્ત
હસતો
રમતો
“પસ્તી” માં ફરતો
પણ , જાણ છે જનક ને.
૦૯/૦૩/૨૦૧૧
વાહ !
પ્રેમ ની સીડી પર
અંતરપટ ના પડદા પર
વ્હાલ ના વહેણ માં
મન ના માળિયા માં,
ના ચડવું
ના ઉતરવું
બસ વસવું
પછી
ના કોઈ સવાલ,
ના કોઈ જવાબ
ના કોઈ અક્ષર
ફક્ત્
પ્રીત નું પાનેતર
વિશ્વાસ નું ચણતર
બસ આપણું ઘડતર……………….જનક (૧૧/૦૮/૨૦૧૧)
પ્રલય*
******
પ્રલય ની આગાહી વાંચીને કે સાંભળી ને ના
કોઈ ડરો ના કોઈ ડરાવો કોઈને .
પ્રલય અચાનક આવે તોય શું !
ઘટના એ પહેલી વારની નહીં હોય .
ને છેલ્લી વારની પણ નહીં જ હોય.
સદીઓથી બનતી આવતી આ ઘટના છે .
કોઈ નવી વાત નથી .
બની શકે નવા ઘરના પાયાના ખોદાણ
કરતાં અસ્થિ આપણને આપણાં જ મળે …..
“અજ્ઞાની અનંત “
પલ્લવી શાહ (કવિ યત્રી)
” હું કોણ છુ, ખભર નથી,
કદાચ તણખલું છુ ,
ઝાકળ છુ ,
વૃક્ષ છુ કે પાન છુ
કદાચ આકાશ છુ,
સબંધ છુ કે છુ માત્ર નિબંધ”
ઝંખના કાવ્ય સંગ્રહ ૯૮૨૦૨૧૯૮૪૪ મુંબઈ
=====================================================
માનવી તરીકે જનમ્યા એટલે મૂલ મકસદ ” સ્વ’ ની ખોજ/તલાશ અંતે
પરમના તેજ-વર્તૂળમાં સમાઈ જવું એજ મહાવરો કેળવી, અંતિમ લક્ષ્ય સિદ્ધ કરવું, -લા’કાન્ત / ૭-૧૨-૧૧ [lakant46@gmail.com]
આપ્યો હતો તે મને એક ટુકડો દિલ નો
હું તો પૂરું દિલ જ માની બેઠો હતો
પથ્થર ની પૂજા કરતા કરતા
દિલ મંદિર માં,
તારી પૂજા કરવા બેઠો હતો.
રાહ નથી તારા આવવાની
છતાં મંજીલે લપાય ને બેઠો હતો
વિશ્વાસ હતો કે તું નહી આવે
છતાં મન મનાવા,
તારી યાદ ને મળવા બેઠો હતો.
સંબંધો તો હવે ઘણા વણસી ગયા
રસ્તે છતાં રાહ જોઈ બેઠો હતો
ખબર હતી, તે રસ્તો નથી રહયો
હવે તારો ને મારો છતાં,
તારી એક ઝલક જોવા બજારે બેઠો હતો
પ્રશાંત સોમાણી
સુંદર !!!!
Udavu che mare pan tevi pankho nathi madti . . . .andhara ma joi saku tevi ankho nathi madti,….safadta madse jarur .. . Himmat na harje. .dost. . . .pan yad rakhje. Ke jivan ma safadtani tak kai lakho nathi madti
નમસ્કાર ……..
વહાલા મિત્રો આપ સહુની કવિતા વાંચી ઘણો આનંદ થયો.
મારી વાત :_મિત્રો હું નેટની આ વિસાળ દુનિયામાં સાવ નવો સવો છું.પહેલા તો મને એમજ હતું કે નેટ માં બધુ અંગ્રેજીમાજ હોય એમાં મારા જેવા આઠ ચોપડી પરાણે પાસનું કામ નહીં પણ થોડા જ સમયનાં નેટના ઉપિયોગ પછી જાણ્યું કે આમાં તો ગુજરાતીમાં પણ ઘણું બધુ આવે છે. અને મિત્રો . આ તકે.હું એમનો આભાર ના માનું તે કેમ ચાલે કે જેઓ મને આ મારગ સુધી લઈ આવ્યા છે.મને નેટની દૂનિયામાં લાવનાર મારો કજિન ચિરાગ રૂપરેલ તેમજ મને ગુજરાતી સૉફ્ટવેરની માહિતી આપનાર મારા વડીલ મિત્ર શ્રી જગદીસ ભાઇનો હું આભાર માનું છું ચિરાગે મને ગુજરાતી સૉફ્ટવેર મારા કોમ્પ્યુટરમાં ડાઉનલોડ કરી આપ્યું તેમજ ગુજરાતી કેમ લખી શકાય તે પણ શીખવ્યું . અને આજે હું આપની સાથે વાત કરી શકું છું અહી ગુજરાતીઓ માટે જે જે લોકોએ પ્રદાન આપ્યું છે હું તે બધાનો ખૂબ ખૂબ આભાર માનું છું .ચાલો તારે ખૂબ વાતો કરી મળશુ .
લી . આપનો ચાહક નવો મિત્ર પરેશ. કાતિરા
નમસ્કાર, ઝરણું શોધતા શોધતા નદી સુધી પોચી જવાયું….અચાનક આપ ના બ્લોગ ની મુલાકાત લીધી બહુ મજાનું કામ છે.મારી રચનાઓ ને પરિચય મારા બ્લોગ http://www.panktu.wordpress.com પર મુકેલ છે જેની લીંક અથવા કોઈ રચના ને આમાં સ્થાન આપશો તો આપનો આભારી રહીશ……આપનો મેહુલ જોશી.
on December 4.52 morning Bharat Parmar
ભીની હોય મૌસમ ને સુકી મારી સાંજ નીકળે
આજ કાલ ને થયા વર્ષો સળગતી બથી આજ નીકળે ,
લાગણીઓ નું લશ્કર લઇ નીકળું જીતવા શત્રુઓને ,
અને મારાજ ખેમામાં મિત્રો બધા દગાબાજ નીકળે ,
તોય ક્યાં શાતા પામિયો સે માનસ અહીં ધર્મો મહીં ,
પ્રાથના,ભજનો અને ખોખલી નમાજ નીકળે ,
“આશુ ” બાંધો નાં વ્યાખ્યા એક માનસ ને લઇ ને ,
ધારણાઓ ખોટી પડે ને ખોખલો સમાજ નીકળે
વિકટ હોય કેડી ભલે…રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
છંદ-પૃથ્વી…સોનેટ
સજે ગગન યામિની, રૂપલ ભવ્ય તારે મઢી
ગૃહે ટમટમી દિવા, હરખ આશ સંગે જલે
કરૂં જ સરવૈયું રે, જીવન ગાન પોથી તણું
વધાવું નવલી પ્રભા, વિકટ હોય કેડી ભલે
ધરી અવનવા રૂપો, ઋતુ રમે ધરાએ હસી
સંદેશ શત સૃષ્ટિના, બળકટી જ ખીલે સજી
કરું સ્મરણ પાર્થનું, વિજય ના મળે શંસયે
ધરોહર મળી મને, સ્વબળથી રમું આ જગે
ભલે ઝરણ નાનકું, મિલનનો મહીમા ધરે
સંઘે સતત ચાલતાં , અક્ષય સાગરોએ ભળે
દઉં ડગ પથે ધરી , હરખ જોમ હૈયે મહા
રમું બુલંદ હાકલે, ઝળહળે જ કીર્તિ નભે
રમી ગગન મધ્યમાં, ઝગમગું થઈ તારલો
લખે વતન વારતા, અવતરી ગયો કાનુડો.
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
સવાલ – જવાબ
જો,તારી યાદ એક સવાલ છે…..
તો વિતાવેલી ક્ષણો એનો જવાબ છે.
મારુ સપનુ એક સવાલ છે…
જેનો જવાબ તારો અહેસાસ છે.
મારી કવિતા જો સવાલ છે…
તો તારો પ્રેમ એનો જવાબ છે.
મારા હ્લદયમા લાગણીનો જે ધબકાર છે…
તારી મૌજુદગી એનો જવાબ છે.
મારો દરેક દિવસ ઉગે છે એક જ સવાલ સાથે…
તને મેળવવાની ઝંખના જ એનો જવાબ છે.
જો,,,,,જીવન મારુ એક સવાલ છે…
તો તારી પ્રેરણા એનો જવાબ છે.
તારું અસ્તિત્વ જ મારા અસ્તિત્વનો જવાબ છે.
મારો શ્રાસ્વાસોચ્છવાસ જો એક સવાલ છે…
તો તારી તલાશ એનો જવાબ છે.
મારી આંખોના અશ્રુનો જવાબ તારા બંધ હોઠ છે…મારી જિંદગીનો મોટો સવાલ……
પણ શુ કરીએ,,,,,,,,,,,,,,જિંદગી જ સવાલોનો જવાબ છે!!!!!!!!!!!
કદાચ,જિંદગી જીવતા જીવતા જ મારા સૌથી મોટા સવાલનો જવાબ મળી જાય………..
કદાચ,,,છેલ્લી ઘડીયે મને તારો હાથ મળી જાય!!!!!!!!!!!!!!!!
કદાચ જીવનની છેલ્લી ઘડીયે પણ આ સાયલી ને તારો સાથ મળી જાય!!!!!!!!!!!!!!!!
.
“જીવન છે ઉદાસ”
ભર વસંતમાં જાણે ચમન છે ઉદાસ,
જિંદગીની સંગાથે આજે જીવન છે ઉદાસ.
કરતા હતા કામ માની ફરજ એક,
યંત્રવત જીવનમાં જાણે ઉમંગ છે ઉદાસ.
મનુષ્યના મોલ કરવા નીકળ્યા આજે માણસો,
ધનના ધણેરા ઢગલા વચ્ચે મન છે ઉદાસ.
લાખેણા મંદિરને સજાવ્યા છે હીરાથી,
ભક્તોની ભીડ વચ્ચે ભગવાન છે ઉદાસ.
નદીના પ્રવાહો ધપ્યે જાય છે આગળ,
બે કિનારા વચ્ચે જલતરંગ છે ઉદાસ.
પરમના ધામમાં આવી દેખાડે છે ધરમ,
ખોટા કરમથી આજ કવન છે ઉદાસ.
“વંદના” કહે પ્રભુ સંગીત બની આવો,
હૃદયના ધબકાર સાથે સ્પંદન છે ઉદાસ…
શું કરું કે આજ જીવન છે ઉદાસ….
@વંદના જેઠલોજા@
Kavita no marm saro che. Good.
પડે છે ફેર?
__________
પડે છે ફેર?, ક્યારે ?
છુટે મન અંધકાર જ્યારે,
દે રજા ધિક્કાર ને જ્યારે,, પડે છે ફેર.
શ્રેષ્ઠતા ઉભરે છે જ્યારે
અહંકાર ઉતરે છે જ્યારે
લાગણી વિસ્તરે છે જ્યારે, પડે છે ફેર
લઇ ઉડાન પંખી નિ જેમ
જોઈ ધરતી ગગન નિ જેમ
ના જોઉં સરહદ કે સિમા
મુજ નેણ રહે પ્રેમ રસ ભીના, પડે છે ફેર.
રંગ નહિ, ઇન્સાન દેખ્યા
વસ્તી મહી ના દોરું રેખા
જ્ઞાન,કર્મ, ભક્તિ ને યોગ
રહું નિષ્પક્ષ, સમજુ સંજોગ
સત્ય ના માર્ગે ચાલુ જ્યારે, પડે છે ફેર, ત્યારે.
જનક ૦૮-૨૩-૨૦૧૧
..
Khub Saras janakbhai!!
આત્મ- મન
અનંત અગણિત છે મનનું આકાશ
દુખ માં અંધકાર ને સુખ માં ઉજાસ
મનના મહેલ માં મહાલતો રહ્યો
જીન્દીગીભર ઊંઘ માં ચાલતો રહ્યો
મનને મનાવે તે બધા માનવ
બાકી બધા માયાવી દાનવ
મનના રોગ ની નથી દવા કે મલમ
ફક્ત આત્મચિંતન જરૂરી નહીતો પુનર્જન્મ
પળે પળે તરસાવતું ને લલચાવતું
કઠપુતલી ની જેમ મને નચાવતું
“પરમ” નો ચીધો માર્ગ હવે પ્રભુ
મમ આત્મસાત વહાવ તું.
પરેશ મહેતા “પરમ”
સમુદ્ર નાં પ્રશ્નો
પ્રથમ તો દેવ દાનવોએ મન્થ્યો,
રત્નો, માણેકો ને અમૃત કળસ જુત્વ્યો,
શું કહું મારી વ્યથા આપને ,
પીવા ઝેહર નો ગુટો એ નાં મુક્યો,
મને સમુદ્ર ગણો છો કે સુદ્ર ?
તમ પર ફેકું પથ્થર , તો અપમાન લાગે ,
મેં તો અસંખ્ય જીલ્યા રામ નાં ,
શું મનએ જરાય નાં વાગે ?
મને સમુદ્ર ગણો છો કે સુદ્ર ?
મારી પાસે ૯૯૯ નદીઓ નાં ખાતા ,
કેટલાય ના પાપ ને અસ્થી ધોવાતા ,
ફાયદો શું આ જમાકારી નો જ્યાં ,
રોકડે થી પુણ્ય ને ઉધાર માં પાપ વેચાતા .
શું મને સમજો છો વિના વ્યાજ ની બેંક ?
મને સમુદ્ર ગણો છો કે સુદ્ર ?
સમજનારા ચેતી જજો, બચી હોય થોડી શરમ ,
સુનામી ને પુર તણા, મારા રસ્તા નહીતો “પરમ”.
પરેશ મેહતા “પરમ”
09-01-2012
દ્રષ્ટિ નું દ્રશ્ય
———————————–
દ્રશ્ય બદલાય છે,
હું પણ બદલાઉં છું.
આવ્યા કેટલા, રહ્યા કેટલા !
હું હતો, છું, અને એમ જ રહેવાનો છું.
લાખ પ્રયત્નો છતાં,
મારા નશીબ ને આધીન છું
ના જે હોય મારા કાબુ માં
એવી આંધી ને આવી ને જવા દઉં છું.
નથી પલટવા કોઈ પાનાં,
મારા પાના હું લખતો જાઉં છું.
નથી નીચોડવા કોઈ ફૂલ મારે
પ્રસરતી સુવાસ ને માણતો જાઉં છું.
હું હજી પણ છું.
મારું જીવન જીવ્યો છું , અને જીવતો રહીશ.
જીવન તણાં “મેન્યુ” માંથી,
ગમ્યું કંઇક, અન્ય ગમાડતો જાઉં છું……જનક દેસાઈ
I am submitting my first poem, sorry for not using Gujarati language….
**DOSTI NO JUGAAR**
Dil thayu laav aaj kheli lau chali rahyo dosti no jugaar chhe,
hari jaau toye shu, mari pase to dosto apaar chhe,
Aa dosti no jugaar chhe…
2 haryo,4 haryo, chalu thai ave to haar chhe,
kaancha gaya, paaka gaya ave to ekla padi jvano darr mne apaar chhe,
Aa dosti no jugaar chhe…
Surya ni pan kya mne darkaar chhe,
tara bol kaane pde to j mari savaar chhe,
Aa dosti no jugaar chhe…
Girve muki jaat maari, paami jaau tne hu fari,
to j maru aa jivatar saakaar chhe,
Aa dosti no jugaar chhe…
Kahe chhe ketan naa khelsho(2),
aama to kodi ni jeet ne koti ni haar chhe,
Aa dosti no jugaar chhe…..
કસ્તૂરી થઈ જશે
આપથી જો દૂરી થઈ જશે .
તો મળવાનું જરૂરી થઈ જશે .
રસતાઓ તરસે મંઝીલો ને સતત ,
એકલતા મારી મજબૂરી થઈ જશે .
શમા_પરવાના ના સબંધો ની ચર્ચા,
તમારા વીના વાત અધૂરી થઈ જશે.
મળી શકો ના સપન માં આવી તો શકો,
કાજળ ઘેરી રાત મધૂરી થઈ જશે.
તારૂં ચાહવાનું મને ઇશ ની સોઉંગાત હો,
હરેક દીશા મારી જાણે, કસ્તૂરી થઈ જશે.
જીવન “સહજ”ને તમન્નાં ઓ વિપુલ,
જો મુસકુરાશો તો એ દૂરી પૂરી થઈ જશે.
>વિપુલ પંડ્યા “સહજ”
બગસરા જીલ્લો અમરેલી
મો. ૯૪૨૮૩૪૩૫૩૫
8000378080
કસ્તૂરી થઈ જશે
આપથી જો દૂરી થઈ જશે .
તો મળવાનું જરૂરી થઈ જશે .
રસતાઓ તરસે મંઝીલો ને સતત ,
એકલતા મારી મજબૂરી થઈ જશે .
શમા_પરવાના ના સબંધો ની ચર્ચા,
તમારા વીના વાત અધૂરી થઈ જશે.
મળી શકો ના સપન માં આવી તો શકો,
કાજળ ઘેરી રાત મધૂરી થઈ જશે.
તારૂં ચાહવાનું મને ઇશ ની સોઉંગાત હો,
હરેક દીશા મારી જાણે, કસ્તૂરી થઈ જશે.
જીવન “સહજ”ને તમન્નાં ઓ વિપુલ,
જો મુસકુરાશો તો એ દૂરી પૂરી થઈ જશે.
>વિપુલ પંડ્યા “સહજ”
બગસરા જીલ્લો અમરેલી
મો. ૯૪૨૮૩૪૩૫૩૫
8000378080
સાહેબ હું મેં કવિલોક બ્લોગ પર પહેલી વાર ગયો ને સાચે જ ખુબ મજા પડી બહું સારું લાગ્યું આ બ્લોગ ખુબ ગમ્યો…..
એક વાત એ પણ છે કે હું ગઝલ નો શોખીન છું અને લખું પણ છું મારી પ્રથમ બુક નું વિમોચન પણ થાય ગયું છે તે બુક ના વિમોચન કરતા શ્રી નારાયણ ભાઈ પરમાર જે થોડા સમય પહેલા “ફૂલછાબ” ના તંત્રી રહી ચુક્યા છે
એ બુક નું નામ છે “પ્રેમ એટલે કે” જે ૬૪ કૃતિ ઓ થી ભરેલ હતી.
સાહેબ બને તો મારા મૈલ પર રેપલ્ય આપશો જેથી કરીને મને વધુ સાહિત્ય મળી શકે
mail:id :vipulpandya29@gmail.com
>ફ્રોમ _વિપુલ પંડ્યા “સહજ”
બગસરા ડી. અમરેલી
પંચ મહાભૂત
જળ
રણ ની તરસ, છીપાવો તરત,
સંતોષ નું વાદળ, વરસાવે અમિરસ .
અગ્નિ
જો બુજાઓ, તો પૂજાઓ,
જો લગાવો, તો પસ્તાવ.
વાયુ
વિભિન્ન વાયુ, સમયે સમયે,
વધાવી લેજો, વિનયે વિનયે.
પૃથ્વી
સર્વ સમર્પણ ભાવ, અને જીવસૃષ્ટિ નો આધાર,
જીવન એવું જીવીએ. કે પૃથ્વી નો ના થયીએ ભાર.
આકાશ
મન માં વિશાળતા, ને છત્રછાયા ની હોય ભાવના,
ખ્યાતી ની વીજળીઓ થશે, સૌ કરશે સંભારણા.
આ પંચમહાભૂત ની લગાવીએ મન પર ભભૂત,
અપરમ નું પરમ કરાવે, આ તો શ્રુષ્ટિ ના સપૂત.
પરેશ મેહતા “પરમ”
પરેશ મેહતા“પરમ”વિપુલ પંડ્યા “સહજ”–ઉપનામો ગમ્યા ,મારા પ્રિય શબ્દો..
,+અન્ય ત્રણેક “પરેશ’ની રચનાઓ વાંચી પ્રેરાયો…. }
આ લ્યો મારે બે કૃતિઓ રસિકડાઓને માણવા માટે…
===================================
સફર
જોવું,વાંચવું,સાંભળવું ને, લખવું શબ્દોની સફર ,
કુદરતે દીધી જે ઇન્દ્રિયો,માણવી શબ્દોની સફર.
સુરજ આવતો નથી,જતો નથી તોય થાતી સફર,
“હો” એવો ભ્રમ માત્ર તો છે,નથી કશું,કોઈ સફર!
એ આપણા માટે રસ્તો કરે?કરી શકે ? થાય સફર,
ચાલવાને ચરણ તો ખુદનાજ જોઈએ,થાય સફર!
‘લાશને જલસો?’ એ તો જોનારની આંખની સફર,
ફૂલો રીઝવે આંખો રંગે, નાક સુગંધે,હળવી સફર!
જલસાની મ્હાણ જોનારની દૃષ્ટિ,મનને એક સફર!
એક-એક ડગ માંડતો ફરે,છાપ સુંઘતો ફરે,એક સફર
“પ્રભુ પડછાયો બની પીછો મારો કરે!”થાય સફર!
જ્યારે,હું ચાલું ઉગમણી દિશા તરફ,થતી એક સફર!
ચાલતો ચળકતી આંખો ઉંચી લઇ એ તરફ થતી સફર!
કારણ બસ એટલુંજ કે,’એ છે સાથે’ એટલે થતી સફર.
***
- જાણી લઈએ
***
- નો એહસાસ રહે.
મોક્ષે કોઈ લઇ જાય,એ વાત મને મંજૂર નથી!
ખમીર અને ખુમારી ખોવાનું, મને મજૂર નથી.
‘હું જ પીગળતી ક્ષણ છું,’નો બસ એહસાસ રહે!
ને,“બસ થાઓ,હવે કાંઈ ના ખપે”નો પાશ રહે,
મતલબ,“ હું નથી કંઈ જ”નો જીવંત એહસાસ રહે,
ઈશ્વર જેવું“કંઈ”છે,તત્વ”,’કંઈક’ની આસપાસ રહે,
કોઈ કે’:‘ઈશ્વર,આત્મા,પરમાત્મા જેવું કંઈ નથી’,
‘સાચું’એમ,કેમ કહું? નો એહસાસ રહે.
રૂપાંતરણ,પરિવર્તન ક્રિયા-પ્રક્રિયાના પ્રાસ રહે!
“હું છું,માત્ર હું જ છું”નો રોકડો બસ એહસાસ રહે.
“આનંદ,સિર્ફ પરમ આનંદ”ના શ્વાસ રહે,’કંઈક’-
સર્વ-કાળ એટલે ”ક્ષણક્ષણમાં હું”નો વિશ્વાસ રહે!
લય અને તાલ ક્યાં તૂટે છે?જાણી લઈએ,
છાલ સંગતની જે ક્ષણો છે,માણી લઈએ.
ચાલ ધડકનોના સૂર-તાલ મેળવી જોઈએ,
પછે કેવી આવે છે લિજ્જત, માણી લઈએ.
ચાલ.વિચલિત થવાનું કારણ જાણી લઈએ,
સમય તો છે શાશ્વત, રે’શે! ચાલ્યા જઈએ.
દલીલ પૂરી પહેલાં તારી સમજી લઈએ,
પછીજ રીતિ નીતિ મારા, સમજી લઈએ,
સ્નેહ મારું નામ છે,લીસ્સોપોચો છે સ્વભાવ!
મખમલી રેશમી નર્મદિલ તારું લઈને આવ,
માહોલ તો રહેશે સાવ આકાશી દરિયાવ!
તો જીરવી નહિ શકે પછી મુજથી અલગાવ*.
વાસ્તવિક
દરેક મૌન નો જવાબ, હમેશ હા હોતો નથી,
સંજોગો થી ઘવાયેલા ને, શારીરિક ઘા હોતો નથી.
હારજીત ના પરિણામ માં, સમતા કદી હોતી નથી,
તફાવત ના ત્રાજવે, મમતા હમેશ હોતી નથી.
લાગણી માં ભીજાયેલા, હમેશ રોતા નથી હોતા,
પુન્યાઇ નું શિખર ચઢેલા, તળિયે જોતા નથી હોતા.
વાસ્તવિકતા માં જીવનારા, સપના નો વ્યાપાર કરતા નથી,
સપના નો વ્યાપાર કરનારા, સપના માં કદી મારતા નથી.
માનસપટલ પર અંકિત શબ્દો ની, કોઈ લીપી નથી હોતી,
મન ની આંખ થી વાંચનારાઓ થી, કોઈ વાત છુપી નથી હોતી.
“પરમ” હોય જો ધ્યેય, તો કર્મ કોઈ ખોટું હોતું નથી,
મમતા અને ધર્મ માં, મર્મ થી મોટું કઈ હોતું નથી.
પરેશ મેહતા “પરમ”
દુબઈ, ૧-૨-૨૦૧૨
ગુજરાતનાં ભવ્ય વારસાને ઉજાગર કરવા બદલ ધન્યવાદ
Dr. NIRANJAN RAJYAGURU
A rebel in spirit and a master of experience skills, Eminent Poet, Research Scholar, Writer, Alert Reader Critic & Reviewer in Gujarati Magazines Dr. Niranjan Rajyaguru (B.Dt. 24-12-1954) was born to power and grew up to poetry, folklore and devotional music. His primary education was in the ghoghavadar. village of saurashtra, and the secondary at gondal. He expand his matriculation in 1972 and B.A. with gujarati and psychology in 1976. in 1978 took his Master’s degree with gujarati and folklore from saurashtra university, Rajkot. In 1982 he received the doctoral degree, VIDYAVACHASPATI from saurashtra university for ‘Dasi Jivan – Life & Literature’ (Most out standing and leading saint-poets of gujarati medieval literature).
Niranjan Rajyaguru work in literary criticism is multifaceted. His historical study in the genre of Bajan-Santvani. His contribution to gujarati medieval literature and folklore
He is a Renowned Folk & Devotional Singer,Emient Poet, Critic, Research Scholar,Writer & expert of Indian Traditional Performing Arts. To day he is a B HIGH grade Artist in T.V. & Radio.Who has devoted his entire life after Folk Songs & Devotional Music Right from his early childhood. He had developed tremendous love for gujarati Songs.Moreover,the Almighty has blessed his with extremely sweet voice. With the result that he found recogition from young age. His name and fame increased gradually he came in to limelight not only at the state level but at National and even at International level,through Radio and T.V.
Dr. NIRANJAN has sung Hundreds of Gujarati Bhajans and Folksongs. He is a outstanding Folk Artist in Saurashtra region. He has a genuine Folk voice without any improvisation,very simple and strait singing.
ANAND ASHRAM, GHOGHAVADAR,
Ta. GONDAL,Dist. RAJKOT
GUJARAT (INDIA) 360 311.
Mo.98243 71904
Member, National Sahitya Akademi,New Delhi.Gujarati Language & Leterature Advisory Board.
Member, The Programme Advisory Committee,Prasar Bharati,All India Radio,Rajkot.
Member, Gujarati Sahitya Parishad,Ahmadabad,Central Committee.
Managing Trustee,Sat Nirvan Foundation Trust,Ghoghavadar.
Managing Director,Saint Leterature & Folk-Lore Research Centre,Anand Ashram,Ghoghavadar.
Email : satnirvanfoundation@gmail.com
Website : http://www.anand-ashram.com & http://www.ramsagar.org
Spiritual Center for the study of Devotional Songs
Anand Ashram – Ghoghavadar is an institution based on the ideals of service and sadhana – spiritual practices. An attempt is being made here to resurrect the basic values through camaraderie, peace, righteous and self-denying life, respect for all life and also through spiritual seminars, meditation, prayers, companionship with the wise.
In addition to the sadhana, other activities like running a center for whey, medical camps for various diseases, supplementary nourishment, inculcation of proper sanskaras in children, primary class, tree plantation, agriculture without the use of chemical fertilizers etc are undertaken. An important activity is the establishment of the spiritual center for the study of devotional songs.
Our tradition of devotional songs is very very rich. This has helped to keep alive the spirit of our people. But one can rarely find the singers singing the devotional songs in their original style with the understanding of their marma hidden meaning.
The wave of modernism has very much polluted the ganges of devotional songs. A possibilityhas arisen whereby the original from of this entire tradition may be lost. The erosion of our culture is very harmful. This erosion must be prevented and the ganges of devotional songs should be purified and made to flow freely in the heart and life of the people. With this objective, the spiritual center for the study of devotional songs is being estalished at Ghoghavadar.
There is no other institution in india undertaking the activity of resurrecting the spirit of our society through devotional songs. In this spiritual center for the study of devotional songs is a unique beginning. It is our ambition that the singers trained by this center will spread the ganges of devotional songs which becomes a link between jiva and shiva.
Devotional song is not an entertainment music but an instrument of literary prayer to promote sanskaras and development of culture. The duty to keep this stream flowing is every responsibility, who cares for the preservation of culture. Devotional songs are to be made popular but the aim is that the people become the lovers of devotional songs.
In this new undertaking, we request your co-operation and help in every way.
ચાર કાવ્યો ડૉ. નિરંજન રાજ્યગુરુ
૧
આ શ્વાસ-ઉચ્છવાસ, કહો કેટલી ઘડી ?
નેણાં મહીં ઉજાસ, કહો કેટલી ઘડી ?
કંઇ કંઇ તુમાખી તોર, ભરીને ઘણું ભમ્યા ફુગ્ગામાં વાગી ફાંસ, કહો કેટલી ઘડી ?
અધિકાર લઇ ઊભા’તા, કરવાને દિગ્વિજય
દમનો દિવાને ખાસ, કહો કેટલી ઘડી ?
પુષ્કળ પ્રતીતિ હોય કે આ દાવ જીતશું ત્યાં ફેકવાને તાસ, કહો કેટલી ઘડી ?
ગુલજારમાં, ફૂલોમાં, અત્તર બજારમાં મૂર્દા કીડીની વાસ, કહો કેટલી ઘડી ?
સિજદા, સલામી ખૂબ ઝીલંતો રહ્યો ભલા ! બાંધ્યો નનામી વાંસ, કહો કેટલી ઘડી ?
ચક્કર ભમે છે બાજ, ઇ ચકલીને ક્યાં ખબર ?
ચીં ચીં ના પાડે ચાસ, કહો કેટલી ઘડી ?
વાંભું ભરી કટારી લઇ કાળજું ચીરે વાહ ! દુશ્મની આભાસ, કહો કેટલી ઘડી ?
૨
મેલી ચલમ ઉપર ચિનગારી. ચેતમ ચતુરંગી અસવારી, ભિતર ભડકા ભારીભારી,
- મેલી ચલમ ઉપર ચિનગારી…
ઘૂંટ નશીલો, ઝાકળનાં કણ ઝીલી, ફૂંક મદિલી,
લીલી લીલી ઝાંય ફણીધર બેઠો થ્યો પળવારી… - મેલી ચલમ ઉપર ચિનગારી…
રુડી મોરલી બાજી, ગારુડી કૂડી નજરને બાંધી,
ઊઠી આંધી, રણની કાંધી, ખૂલે બંધ ભરમની બારી… - મેલી ચલમ ઉપર ચિનગારી…
જડી બુટીની જડી, હાથમાં પડી, અચાનક અડી, ને ઘમ્મર ઘમ્મ વલોણું, ફાવી નૈં કૈં કારી, બેઠો હારી… - મેલી ચલમ ઉપર ચિનગારી…
જોગંદરની ધૂણી, ખૂલી ગૈ પૂણી, સૂણી જ્યાં વાત,
અજબ ગિરનારી, ભરોંસા તેરા ભારી, વારી…
- મેલી ચલમ ઉપર ચિનગારી…
૩
સૂરજ ઊગી ગિયો આથમણે કોર નીકળી, કિરણો ફૂટયાં તડાક્ દઇને તિમિર તૂટયાં શું બિંબ ઝળોહળ બમણે… - સૂરજ ઊગી ગિયો આથમણે…
શરત મૂકીને સાંઇ ! તમે બાંધેલો વજ્જર દોરે ;
પતળેલા આ પિંડ પાંસરો, કીધો ઘોર-અઘોરે ;
મીણ મિનારે આસન દઇ, સળગાવ્યો ધરખમ ધમણે… - સૂરજ ઊગી ગિયો આથમણે…
અંધારાં ઓઢાડયાં, પોઢાણ પવન પતંગી સેજ ;
સોડે સળવળ સાપણ કરતી ફૂંફાડા ભૈ તેજ ;
એક જ લબકારો બસ, ભાંગ્યાં ભવભવ કેરા ભ્રમણે…
- સૂરજ ઊગી ગિયો આથમણે…
કલંદરીનો કાવો પી, દમ માર્યો દીવાદાંડી ;
કોણી લગ શું ?પ્રજળી ઊભી મેર-સુમેરૂ કાંડી ;
તરવેણીને તીરે જામી, રાસલીલા રસ રમણે… - સૂરજ ઊગી ગિયો આથમણે…
૪
શું આ કોલાહલ અંદરનો ?
કે કંઇ સાદ પડ્યો સુંદરનો ! - શમણું ? આ અનુભવ ઘરનો ?… ઉપર જોતાં શાંત બધું, નિઃસ્તબ્ધ, સ્વસ્થ ન તરંગ અંગ, ના છંદ સ્પંદ, ને શિતલ કિરણ ચંદરનો – હળવો હાથ અડયો હરિવરનો ?
મુરલી નાદ બજ્યો ! મહાવરનો ?
- શમણું ? આ અનુભવ ઘરનો ?…
ભીતર ભડકા, લપકારા, વીજ ચમકારા, ઘન મંડલ વરસે ધારા, હરદમ પ્રજળે-ઉજળે-ઉછળે કણ કણ નિજ ખંડરનો- મહેક્યો દરિયો કિયાં અત્તરનો ! વરમંડ પિંડ ઘાત વજ્જરનો ! - શમણું ? આ અનુભવ ઘરનો ?… ખળભળ મેરુ, ઝળહળ જ્યોતિ, ચમક્યું મોતી ઉદાસીન આથમણે મારગ, વીજ લીસોટે ઝમકારો ઘુંઘરનો – જડ ચેતન ભેદ મિટયો થર થરનો લીલાગર કેફ ચડયો ! પદરવનો ?
- શમણું ? આ અનુભવ ઘરનો ?… સિંહત્રાડ, લાળી, કિકિયાટા, ચિચિયારી, બે હંભા, ચીં ચીં, હસવું, ભસવું, ધસવું, શમવું અજબ અજાયબ, અકળિત ઓચ્છવ ભરડો છે અજગરનો – ગળીને અરથ સહુ અક્ષરનો - શમણું ? આ અનુભવ ઘરનો ?…
Dr. NIRANJAN RAJYAGURU (M.A.,Ph.D.) ANAND ASHRAM, GHOGHAVADAR,
Ta. GONDAL,Dist. RAJKOT
GUJARAT (INDIA) 360 311.
Mo.98243 71904 , ( Tel :02825 271 582 )
ડો.નિરંજન રાજ્યગુરુ ગુજરાતના જાણીતા કવિ, સાહિત્યકાર, સંશોધક, લોકવિદ્યાવિદ્, લોકગાયક અને દૂરદર્શન ટી.વી.-રેડિયોના જીવંત પ્રસારણોમાં લાઇવ કોમેંટ્રી આપનારા તજજ્ઞ કલાકાર છે. તેઓ દિલ્હીની રાષ્ટ્રીય સાહિત્ય અકાદમીમાં ગુજરાતી ભાષા-સાહિત્ય એડવાઇઝરી બોર્ડના સદસ્ય તરીકે, ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદ અમદાવાદની મધ્યસ્થ સમિતિના સભ્ય તરીકે અને પ્રસારભારતી આકાશવાણી રાજકોટની કાર્યક્રમ માર્ગદર્શક કમિટિના સભ્ય તરીકે સેવાઓ આપી રહ્યા છે.
ગુજરાતની વિવિધ યુનિવર્સિટીઓમાં વિઝિટિંગ પ્રોફેસર તરીકે તથા પી.એચ.,ડી ના પરીક્ષક તરીકે પણ માન્યતા ધરાવે છે. તેમના સંતસાહિત્ય, લોકસાહિત્ય, ચારણીસાહિત્ય અને મધ્યકાલીન ગુજરાતી સાહિત્યનાસંશોધન-અભ્યાસના ફળસ્વરૂપે વીસેક જેટલા પુસ્તકો પ્રકાશિત થયાં છે.
રાજકોટ જિલ્લાના ગોંડલ તાલુકામાં આવેલા ઘોઘાવદર ગામના વતની શુધ્ધગાંધીવાદી, પ્રખર આર્યસમાજી, આચાર્ય સહિત્યકાર કવિશ્રી વલ્લભભાઇ રાજ્યગુરુને ત્યાં માતા વિજ્યાબેનની કૂખે તેમનો જન્મ તા.૨૪-૧૨-૧૯૫૪ના રોજ થયો. પ્રાથમિક શિક્ષણ ઘોઘાવદરમાં, માધ્યમિક અને સ્નાતક કક્ષા સુધીનું શિક્ષણ ગોંડલમાં મરમી કવિશ્રી મકરન્દ દવેને ત્યાં રહીને, તથા અનુસ્નાતક અને પી.એચ.,ડી. કક્ષાનો અભ્યાસ સૌરાષ્ટ્ર યુનિવર્સિટી રાજકોટ ખાતે રહીને પૂર્ણ કર્યો. ભજનિક સંત કવિ દાસી જીવણના જીવન અને કવન વિષયે ૧૯૮૨માં તૈયાર કરેલો મહાનિબંધ ભજનસાહિત્યના સંશોધનક્ષેત્રે અનન્ય ગણાયો છે.રાષ્ટ્રીય કક્ષાની ડો.હોમી ભાભા ફેલોશિપ, સાહિત્ય અકાદમી ફેલોશીપ, કવિ શ્રી કાગ એવોર્ડ, શિવમ એવોર્ડ, દાસી જીવણ એવોર્ડ, ભુવનેશ્વરી એવોર્ડ, ફૂલછાબ કલા સાહિત્ય એવોર્ડ ૨૦૧૧ જેવાં અનેક સન્માનો તેમને મળ્યાં છે. ગોંડલથી સાત કિલોમિટરના અંતરે ગોંડલ-આટકોટ સ્ટેટ હાઇવે પર આવેલા આનંદ આશ્રમમાં સાત હજાર અપ્રાપ્ય પુસ્તકોનું સંદર્ભ ગ્રંથાલય, હસ્તપ્રતભંડાર, ૬૦૦ જેટલી કેસેટસમાં પરંપરિત ભક્તિસંગીત-લોકસંગીતનું ધ્વનિમુદ્રણ સચવાયાં છે. છેલ્લા વીશેક વર્ષથી જીવદયા અને ગૌસેવાની પ્રવ્રુતિઓ તથા અન્ય સેવાકાર્યો થાય છે. હાલમાં આશ્રમમાં બાવીશ ગાયોની ગૌશાળા કાર્યરત છે.
મિત્રો,
આજે જેમને આપણા ગુજરાતના લોકસંગીત, ભક્તિસંગીત, સંતસાહિત્ય, લોકસાહિત્ય, ચારણી, બારોટીસાહિત્ય, વિવિધ સંતપરંપરાઓ અને સંતસ્થાનકો વિશે પ્રમાણભૂત માહિતી મેળવવાની જિજ્ઞાસા હોય તેમના માટે અત્યંત ઉપકારક એવી વેબસાઈટની વાત કરવી છે. હા, વાત છે http://www.ramsagar.orgની.
આપણે સૌ ગુજરાતના એક અલગારી સંશોધકને ઓળખીએ છીએ. છેલ્લાં પંદરેક વર્ષથી જન્માષ્ટમીના દિવસે વહેલી સવારથી રાત્રીના એક વાગ્યા સુધી દ્વારકાના જગતમંદિર ખાતેથી દૂરદર્શનની ગિરનાર ચેનલ પર થતા જીવંત પ્રસારણમાં જેઓ લાઈવ કોમેન્ટ્રી આપે છે અને અનેક ડાયરાઓમાં સંચાલક તરીકે કે વકતા ભજનિક તરીકે જોયા સાંભળ્યા છે એવા કવિ સાહિત્યકાર સંશોધક ડૉ.નિરંજન રાજ્યગુરુએ ત્રીશેક વર્ષ કચ્છ સૌરાષ્ટ્રના ગામડાંઓમાં ફરીને લોકભજનિકો અને લોકગાયકો પાસેથી કંઠસ્થ પરંપરામાં સચવાયેલાં હજારો પ્રાચીન ભજનો, ધોળ, કીર્તન, રાસ, રાસડા, ગરબા, ગરબી, દુહા, છંદ, લોકવાર્તાઓ જેવી અમૂલ્ય અને આજે ધીરે ધીરે લુપ્ત થઈ રહેલી ઓડિયો સામગ્રીનું ધ્વનિમુદ્રણ કર્યું છે, એમાંથી પોતાની વેબસાઈટ ઉપર કોઈપણ જિજ્ઞાસુ એને વિના મૂલ્યે જોઈ સાંભળી વાંચી શકે એ રીતે રજૂ કરી છે. જેમાં દરરોજ નવી સામગ્રી મૂકાતી રહે છે, અને સંશોધન માટે ભવિષ્યનાં સ્વપ્નાંઓ પણ દર્શાવ્યા છે.
નિરંજનભાઈ દ્વારા લખાયેલાં સંતસાહિત્ય, ચારણીસાહિત્ય, બારોટી વંશાવળી સાહિત્ય, લોકસંગીત, ભક્તિસંગીત, લોકવાર્તાઓ, હસ્તપ્રતો, ગુજરાતના તંબૂરસેવી ભજનિકો, ગુજરાતી ભજનપ્રકારો, સંતો ભક્તકવિઓ, નારી સંતો વગેરે વિષયના લેખો અંગે તથા ગુજરાતી ભાષામાં નિરંજનભાઈનો સંપૂર્ણ પરિચય, આનંદ-આશ્રમની સાહિત્ય સંશોધનની તથા લોકસેવા ગૌસેવાની પ્રવૃત્તિઓની વિડિયો ફિલ્મની સાથોસાથ તેમનાં હાલ અપ્રાપ્ય એવાં ‘બીજમારગી ગુપ્ત પાટ ઉપાસના’, ‘મરમી શબદનો મેળો’ અને ‘સૌરાષ્ટ્રનું સંતસાહિત્ય’ જેવાં પુસ્તકો પણ આ જ વેબસાઈટ પરથી આખાં વાંચી શકાય છે. વિશ્વના કોઈપણ ખૂણે વસતા જિજ્ઞાસુઓ માટે, જેમને ગુજરાતના પ્રાચીન પરંપરિત ભક્તિસંગીતના સંધ્યાથી માંડીને પ્રભાતિયાં સુધીના ભજનપ્રકારો એના મૂળ તળપદા ઢાળ ઢંગમાં સાંભળવા હોય, સાથોસાથ સંતવાણીના સર્જકો સંત ભકતોના જીવન વિશેની પૂર્ણ પ્રમાણભૂત માહિતી મેળવવી હોય, અને અનેક લોકપ્રિય ભજનોના શુદ્ધ પાઠ લિખિત રૂપમાં જોઈતા હોય એમના માટે તો આ વેબસાઈટ અણમોલ ખજાનારૂપ થઈ પડે એવી છે. એમાં ઓડિયો ધ્વનિમુદ્રિત સંતવાણી ભજનો, ગંગાસતીનાં તમામ ભજનોના પાઠ સાથે પરંપરિત ભજનિકોના કંઠે ગવાયેલાં બધાં ભજનો, ચાલીશેક પરંપરિત પ્રાચીન ભજનિકોના કંઠે ગવાયેલાં ભજનોની વિડિયો ક્લિપ્સ, મરમી કવિશ્રી મકરન્દ દવેનાં કાવ્યોનું ગાન, સંતોનાં પ્રવચનો, સંશોધન લેખો, ૧૦૦થી વધુ ફોટોગ્રાફસ અને આખાં પુસ્તકો એમ સપ્તવિધ સામગ્રીરૂપે આપણો ધીરે ધીરે વિસરાતો જતો અમૂલ્ય વારસો સાંચવવામાં આવ્યો છે. એક યુનિવર્સિટી કે અકાદમી જેવી સરકારી સંસ્થા જ કરી શકે એવું કાર્ય એકલે પંડે કરીને નિરંજનભાઈ અભિનંદનના અધિકારી બન્યા છે.
મકરન્દભાઈના મનમાં એક સ્વપ્ન હતું. ભજન વિદ્યાપીઠ ઊભી કરવાનું. ડૉ.હરિવલ્લભ ભાયાણી સાહેબ સાથેના એમના પત્રવ્યવહાર ‘સેતુબંધ’માં એમણે અને ભાયાણીસાહેબે આ અંગે ખૂબ જ વિચારણા અને ચિંતાઓ પ્રગટ કરેલી, એ પછી નિરંજનભાઈ સાથેના પત્રવ્યવહાર ‘મરમ જાણે મકરન્દા’માં પણ મકરન્દભાઈએ ભજન સંતવાણીના સંશોધન અંગે પોતાના મનોરથો પ્રગટ કરેલા. કચ્છ સૌરાષ્ટ્રના ગામડાંઓમાંથી કથા દંતકથા, ગીતો લોકગીતો, સંત, સાહિત્ય લોકસાહિત્ય, બહારવટિયા ને પાળિયાની વાતો ભેગી કરનાર ઝવેરચંદ મેઘાણીના પગલાંની છાપનું પગેરું દબાવીને મકરન્દભાઈની પ્રેરણાથી આ શાણા સંશોધક, કર્મનિષ્ઠ કલાકાર, અજાચક અભ્યાસુએ લેખો, પુસ્તકો, કાર્યક્રમો ઉપરાંત ગામડે ગામડે કંઠોપકંઠ સરકતી સાહિત્ય સરિતાને કેસેટમાં કંડારી લીધી ને પાંચ પચ્ચીસ નહીં, પૂરા સાડા છસો કલાકનું રેકોર્ડીંગ કરીને લુપ્ત થતા વારસાને જાળવી રાખવાના નિષ્ઠાપૂર્વકના પ્રયત્નો કર્યા.
આ વિશિષ્ટ સંશોધન યાત્રામાં એમને ગુજરાત સાહિત્ય અકાદમી સંશોધન ફેલોશિપ, બી.કે. પારેખ ફાઉન્ડેશન રાષ્ટ્રીય શિષ્યવૃત્તિ અને ડૉ.હોમી ભાભા ફેલોશીપ મળેલી. આવી ફેલોશીપ મેળવનારા તેઓ ગુજરાતભરમાં પ્રથમ છે. ઉપરાંત રાજ્ય અને રાષ્ટ્રીય કક્ષાએ અનેક પરિસંવાદો, શિબિરોમાં વકતા અને ચર્ચક તરીકે આમંત્રણ પામી ચૂકયા છે. તેમના જણાવ્યા મુજબ ભજનગાનનું એક ચોક્કસ વિજ્ઞાન છે, એક તો જાણે એ નાદબ્રહ્મની ઉપાસના છે. એની સાથે ચોક્કસ સાધના સાથેનો શબ્દ જોડાયેલો છે. એનો અર્થ છે, પરંપરા છે. એની પરિભાષા છે. પણ તેની સાથે સાથે એ શબ્દ જ્યારે ગવાય છે, સ્વરમાં આવે છે ત્યારે સાહજિક રીતે જ એનો પ્રભાવ અનેકગણો થઈ જાય છે. એક ભજનિક જ્યારે ભજન ગાવા બેઠો હોય ત્યારે સ્વાભાવિક રીતે તેણે પલાંઠી વાળી બેસવું પડે. પદ્માસન આપોઆપ વળી જાય. એના ખોળામાં રામસાગર હોય. જે તેને તાલ સ્વર અને સૂર આપે તેવું લોકવાદ્ય છે. ભજનિકને ભજનના શબ્દો યાદ રાખવા પડે, તો જ એ ગાઈ શકે. તે સાથે સાથે શબ્દોના આરોહ અવરોહ, રાગના ભાવ મુજબ તેના શ્વાસોનું નિયમન આપોઆપ થાય. જે ભજન જે સ્વરોનું હોય એ સ્વર સુધી એણે પોતાના અવાજને પહોંચાડવાનો હોય. એટલે ત્યાં સુધી પહોંચવા તેણે પ્રાણ ઉપર નિયંત્રણ રાખવું જ પડે. પ્રાણ ઉપર નિયંત્રણ રાખે એટલે સહજ રીતે એના પ્રાણની ગતિ ભજનના લયની ગતિ સાથે એકરૂપ થાય. એની સાથે તેની સૂરતા તો શબ્દમાં જ હોય. શબ્દમાં એની સૂરતા રમમાણ હોય. લગન, ધ્યાન, તલ્લીનતા ભજનમાં જ હોય. તેનો અર્થ એ જાણતો હોય કે આ વિરહનું ભજન છે કે મસ્તીનું ભજન છે. ગુરુમહિમાનું પદ હોય કે ઉપદેશનું પદ છે તે તેને ખબર હોય. ભજન જ્યારે ગવાતું હોય ત્યારે ગાયક તો એ ભાવમાં હોય પણ આખો શ્રોતાસમુદાય પણ એ જ ભાવમાં હોય. તેવી સમજથી ભજનો ગવાતાં. આજે એ પરંપરા લુપ્ત થવાને આરે છે ત્યારે એને એના મૂળ સ્વરૂપે જાળવી લેવાનો પ્રયાસ કરનારા આ અલગારી શબ્દસાધકને આપણે ભાવથી વધાવીએ.
પ્રા.ડૉ.મનોજ જોશી, રાજકોટ
આ સાથે આજ થી ૨૫ વર્ષ પહેલા ની મારી અમુક કૃતિ રજુ કરતા સહર્ષ આનંદ અનુભવું છુ.
મારા સંસ્મરણો
હું કેહતો હતો તું સાંભળતી હતી,
હે પ્રિયે ! ત્યારે,
અપણા જીવન માં કેવી મસ્તી હતી.
એજ દ્રશ્ય એજ પવન અને એજ દરિયાનો કાંઠો,
હે પ્રિયે ! ત્યાંજ,
બંધાઈ છે અપણા પ્રેમજીવન ની ગાંઠો.
અમે ફરતા તે સ્થળો હજી ગાજે,
તું પડતાં પડતાં રહેતી, હું કેહતો સંભાળજે,
હે પ્રિયે ! તત્કાળ,
આપણે મરતાં એકબીજા ની કાજે.
હે પ્રિયે !
હજી યાદ છે મને તે સંસ્મરણો,
જે તું ભૂલી ગઈ છે આજે.
પરેશ મહેતા “પરમ”
મુંબઈ ૧૯૮૭
આ સાથે આજ થી ૨૫ વર્ષ પહેલા ની મારી અમુક કૃતિ રજુ કરતા સહર્ષ આનંદ અનુભવું છુ.
મન ની ભાવના
સપ્તરંગી સમાંતર ઇન્દ્રધનુષ જો આ અંકાઈ ગયો,
આભ થી ધરા પર પ્રણય નો તારા આગમન થી.
જો આ પાષણ પત્થર પીગળી રહ્યો એકરસ થઇ,
તારા સુડોળ, સુકોમળ, તેજસ્વી વદન થી.
રૂપરંગ ની સાખ સરીખી ને વાંસળી ની વાદ્ય વિધાતા,
મધુરજની, અતીમ્ન્ભાવન તું ,નકાર છે હવે તારા મનન થી.
મદમસ્ત હોઠો ની છલક, આખો વમળ ના ઘેરાં જામ,
શરીર સ્રોશથવ માં સર્વોપરી, દુનિયા જકડાઈ તારા સ્તવન થી.
અશક્ય છે આવું અસ્તિત્વ, પણ શક્યતાની સંભાવના ખરી,
લોહી ની રગ રગ રાચે,તું મન ની કોઈ ભાવના ખરી.
પરેશ મહેતા “પરમ”
મુંબઈ -૧૯૮૭
હિમ લહરમાં….રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
છંદ- શિખરિણી
અરે! છૂપાઈ ક્યાં, તમ પ્રખરતા, દેવ સવિતા
ધરા ઉષ્મા ખોળે, રવિ વિણ નભે, ખેદ પ્રસરે
કસોટી ભારે આ, ઋતુ બદલતી, નિત્ય ધરતી
સરે નીચે પારો, હિમ લહરમાં , કાય થથરે
છવાયા માર્ગો આ, બરફ ઢગલે, સ્તબ્ધ દુનિયા
હિમે છાયી પૃથ્વી, ધવલ પટને, વૃક્ષ ધવલાં
થયા કેદી સર્વે, વિદ્યુત રિસણે, પંગુ સરિખા
ઠરે ધીરે ધીરે, સરવર બધાં , પાક સઘળાં
પહાડો શ્વેતા આ, ઉપવન સમા, ધન્ય વસુધા
સમાધિસ્થે દીસે, પશુપતિ સમા ,આંખ ભરતા
વહેશે ધીરેથી, વિમલ જલ આ, સૂર્ય તપતાં
લહેરાશે વાડી, શત રૂપલડે’ ધૈર્ય ધરતાં
મહા શક્તિઓથી, ચતુર પ્રભુ તું , શ્રેય સજતો
ખુશી પામી હૈયે, ગગન ભરશું, ક્ષેમ ધરજો
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
thats nice
“પ્રતિબિંબ”
ઉઘડ્યા નયનો અને પ્રતિબિંબ ઝીલાયું,
મનથી આંખો સુધી સમગ્ર વિશ્વ ફેલાયું.
પાંચીકા રમતા જાણે જીવન સમજાયું,
પહેલા ચડ્યું ઉપર પછી નીચે જ ઠેલાયું.
કર્મનો માર્ગ હોય છે હંમેસા કઠીન,
ખોટી શાયબીમાં કા મન આ ભારમાંયું.
શુષ્ક પર્ણમાં પણ હોય છે મધુર સંગીત,
નવરાશની ઘડીમાં જે ધીમેથી સંભળાયું.
માનવતાના મઘમઘતા ફૂલોના બગીચેથી,
વિશ્વાસનું એક ગુલાબ જાણે કરમાયું..
“વંદના” જયારે ફરી વળ્યા વિશ્વ,
સ્નેહ સિવાયનું સઘળું ઉલેચાયું.
ઉઘડેલા નયનમાં પ્રતિબિંબ ઝીલાયું….
@વંદના જેઠલોજા@
વંદનાજી,
તાત્કાલિક પ્રતિભાવ આપની ૧૮-૨-૧૨ની “પ્રતિબિંબ” કૃતિણી મ્હાણ પછી,-અભિનંદન!
“જે કંઈ છે તે આભાસ! પ્રતિબિંબ ,પડઘા, પડછાયા…..
દૃષ્ટિ અનુભવે જેવી મળી,દેખાતું આસપાસ..માયા”
“ભીતરમાં જે હોય, દેખાતું બાહ્યમાં સઘળું મારા ભાયા,
મળતું સૌને જેવા-જેટલા ખોબા,આંચલ,આકાશ પામ્યા” -લા’કાન્ત/૨૨-૨-૧૨
KAVYA KRUTI
TITLE – AVU TO KAIK CHE
AVU TO KAIK CHE
PELA NABHA MA
KE JE TAMKAYA KARE CHE
AVU TO KAIK CHE
PELA DARIYA MA
KE JE UCHHALAYA KARE CHE
AVU TO KAIK CHE
PELA BAG MA
KE JE MAHEKYA KARE CHE
AVU TO KAIK CHE
PELA ZARANA MA
KE JE KHAL KHAL VAHYA KARE CHE
AVU TO KAIK CHE
PELA PANKHI O MA
KE JE TAHUKYA KARE CHE
AVU TO KAIK CHE
PELA PAHAD MA
KE JE ADIKHAMTA RAKHYA KARE CHE
AVU TO KAIK CHE
PELA NABHA MA
KE JE TAMKAYA KARE CHE
JADAV NARESH M
MALEKPUR VAD TA:VADNAGAR
M-992461024
MIJAI PAR KAVITA
ARE JUO
MANAVI NA DIMAGE DIMAGE
MIJAJ CHE JUDO
PELA SANT DEKHATA DARIYE DARIYE
KYAREK MIJAJ CHE JUDO
ARE ABHA MA THI VARSE CHE VARSAD KHARO
PARANTU VARSADE VARSADE MIJAJ CHE JUDO
ARE AM TO VAY CHE PAVAN NI LAHERKHI
KAYAREK PAVANE PAVANE MIJAJ CHE JUDO
NE AKHARE AA BADHA MA
VALI KUDRAT NO TO IMJAJ CHE JUDO
JADAV NARESH M
MALEKPUR VAD
MO :992461024
“ધીરે ધીરે…”
ખુલ્લા આકાશે ગુંજન સંભળાય છે,
ભીની માટીની સોડમ લપાય છે.
મન ભરાય જાય છે સુંદરતા નિહાળીને,
પણ વિચાર સમજાય છે ધીરે ધીરે.
તલવારની ધાર જેવું આ આયખું સમજીને,
આશું સુકાય છે પણ ધીરે ધીરે.
નથી હોતું સસ્તું હાસ્ય જીવ્તરે કે,
દુખ ડોકાય છે પણ ધીરે ધીરે..
“વંદના” મજા છે મસ્ત બની જીવવામાં,
સંબંધો ટુપાય છે એમ જ ધીરે ધીરે…
જીવન સમજાય છે પણ ધીરે ધીરે,,
@વંદના જેઠલોજા@
>>>>>ના તૂટે<<<<<<>કવિ શ્રી સ્નેહી પરમાર
>>>>બગસરા ડી. અમરેલી
>મો .૯૪૨૭૨૮૩૩૮૧
“વંદના” મજા છે મસ્ત બની જીવવામાં,
સાચું છે! એન્જોય!!!
====================================
આપણે બેઉ
શું આપણે બેઉ સાવ અડધા- અધૂરાં?
આપણે બેઉ અર્ધ-નારીશ્વર માત્ર પ્યારાં?
———————————————————–
પ્રેમ!
સારું થયું,ખબર ન પડી,કે,એ તો હતો પ્રેમ !
નૈતો,અટવાત એના વળગણોમાં એમ ને એમ !
————————————————————-
અવકાશમાં
અવકાશમાં ચીતરું હું મારી છબી , ને તું દેખાય!
પરકાશમાં ચીતરું હું અંધારી ગલી ,ને, તું દેખાય!
કવિતા
વિરોધાભાસો-અતિશયોક્તિ વગર, કવિતા થઇ શકે ખરી?
સંવેદના-લાગણીઓ,આવેગો વિના, કવિતા થઇ શકે ખરી?
—————————————————————
LAGHU KAVYA
KHILIYU
KAHALI KHOLIYU FARE CHE
AHI TAHI
BAS BHITAR MA CHE AK MAHI
JE KADAPI KADAPI FARE NAHI
AYKHU
AM J VITI JASHE
AYKHU APANU
BAS TE TO ANO ANO
A J RAHEVANO
AK DI
AK DI
DIP BUJASE TARO
PACHI KON THASE
SATVARO TARO
PACHI KYA JAI TENE
PAKDVANAO
TU J
TU J ANTAR MAHI
RAMI RAHYO CHR
TE J TARA TAN MAN NO
SAXI J AHI
AK DI
AK DI BHUSAI JAVANU AA NAGAR
NE AK DI GHASAI JAVANU AA NAGAR
AK DI VIKHARAI JAVANU AA NAGAR
ANTE AK DI MATI MA DATAI JAVANU
AA NAGAR
KALE
KALE APANE HOIESU KE NAHI
TENI SU KHABAR HAVE
BAS AAJ JIVAN PAR
KARI LO NAJAR
JINDAGI
JINDAGI JINDAGI SU KARO CHHO
BAS AA JINDAGI TARI
BANDAGANI CHE
PACHI SANI FARIYADI CHE
JADAV NARESH .M.
AT & POST : MALEKPUR VAD
TA : VADNAGAR
DI :MEHSANA
OPP: JADAV VAS
M-992461024
COMPUTER TEACHER
(BAMANATH HIGHSCHOOL BAMANVA)
KAVITA TITLE
HU MAN MOJILO KAVI CHU …
HU MAN MOJILO KAVI CHU
HOY JO KAVI SAMELAN
TYARE TO KAVITA DVARA KHUSHI LAHERAVTO
HU MAN MOJILO KAVI CHU
VALI HOY JO DAYRO KE MUSHARO
TYARE TO SHARE DVARA
ANAND VARSAVTO
HU MAN MOJILO KAVI CHU
AM KAVI SWABHAV MA TO
KUDARAT KE PARMATMA A
ADBHUT GYAN PIRSU CHE
JE MAN MAST THAI HASYA PIRSATO
HU MAN MOJILO KAVI CHU
JADAV NARESH M
MALEKPUR VAD
M-9924610124
એ બહાને….વિપુલ પંડ્યા”સહજ”
એ બહાને તને ચાવી મળી જાય કદાચ.
બંધ ઓરડો પણ તને છળી જાય કદાચ.
ના હોય પાનખર કે તાપ આ બાગ માં,
ફૂલો સાથે ના ખાર બળી જાય કદાચ.
આ રસ્તાઓ મંઝીલો સુધી જાય તો શું ?
ચાલતા-ચાલતા કદમ ઘૂળમાં ભળી જાય કદાચ.
લો, વિસ્તરી રહી છે વેદના આ રહ્દય ની,
અમથું-અમથું કોઈ મળી જાય કદાચ.
“સહજ”જ્યાં આજે પણ મધ્ય યુગ આથમ્યો નથી,
જે મિત્રો કાજે આંખોથી જળ-જળી જાય કદાચ.
>>>>>>વિપુલ પંડ્યા “સહજ”
>>>>બગસરા ડી.અમરેલી
<<<<<મો.૯૪૨૮૩૪૩૫૩૫
” LAGHU KAVYA ”
1. ” AM JUO
MANAV MANAV AK CHE
KOI ALAG TARI AVE CHE
TEVI SU KHAS VAT CHE
BAS PUCHO PUCHO
TAMARA ANTAR NE DHANDHOLI DHANDHOLI ”
BADLAYA KRE CHE ?
2 HU JOVU CHU
AA SRUSTI PAR
ROJ ROJ KAIK BADLAYA KRE CHE
NE VALI PELA GHUNGAVTA , UCHALTA DARIYA MA
AU KAIK CHE JE ATHDAYA KRE CHE
AAM UNGYA,UTHYA, NAHYA, DHOYA, ANE
BAHAR NIKALYA JO VU HU BAHAR DUNIYA NE
DIL AKALAYA KRE CHE
PALE PALE XHANE XHANE
HANDHUY BADLAYA KRE CHE
HU JOVU CHHU NE UR MA KAIK
THAYA KRE CHE
આ મારી એક રચના છે જે મેં જાતેજ વગર સંગીતે યૂ ટ્યુબ ઉપર વીડિઓ સ્વરૂપે ગુજરાતી ભજનમાં મારા અવાજમાં રજુ કરી છે ઉપરાંત તે મારા ગુજરાતી બ્લોગhttp://mogaranaphool.blogspot.com/ માં પણ મૂકી છે ગુજરાતી વાચક મિત્રોને મારા બ્લોગ” મોગરાના ફૂલ” માં મારું હાર્દિક આમંત્રણ છે.-મકરતો રહું ગુણગાન
-મહેન્દ્ર ભટ્ટ
શક્તિ માંગું તારી ભક્તિમાં રહીને,
કરતો રહું ગુણગાન ,તારી નામની જપમાળામાં
મારું જીવન થાયે બલિદાન
પ્રભુજી દે શક્તિ મારા નાથ (૨)
તારી દયાથી મારા જીવનનું
થયું હતું નિર્માણ,પણ મોહમાયાના
ચક્રાવામાં ભૂલાઈ રહ્યું તારું નામ
પ્રભુજી દે શક્તિ મારા નાથ(૨)
કઠણ ભક્તોના જીવન જોઇને
મારી કાયા થરથર કંપે,કાંપતી કાયાને
તારો આશરો,ફક્ત રહ્યો એ માર્ગ
પ્રભુજી દે શક્તિ મારા નાથ (૨)
કોને ખબર પ્રભુ ક્યારે જીવનનું
આ ખંડેર પડવાનું ,ઈચ્છા મનની મનમાં
ન રહે ,દેજે એવું વરદાન…
પ્રભુજી દે શક્તિ મારા નાથ (૨)
શક્તિ માગું તારી ભક્તિમાં
રહીને,કરતો રહું ગુણગાન ,
પ્રભુજી કરતો રહું ગુણગાન
હે પ્રભુ કરતો રહું ગુણગાન
-મહેન્દ્ર ભટ્ટ
રંગીલી હોળી….રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
મઢી કેસૂડે કેસરિયાળી ક્યારી
ખીલી છે મંજરી
વાગે છે બંસરી
ઘેલુડી ગોપી ને ઘેલો છૈયો
ફાગણનો વાયરો જ સૈયો
રંગમાં રમે આ ઋતુ રઢિયાળી
કુદરતનો વૈભવ
હૈયામાં શૈશવ
મસ્તીના ઉમંગમાં જાત ઝબોળી
આજ આવી છે રંગીલી હોળી
વાગ્યા આ ઢોલ ને ઝૂમતા પાદર
ગુલાલી ગીત
મનડાના મીત
વસંતના વાયરે વેરઝેર છોડી
આજ આવી છે રંગીલી હોળી
ફૂટતી મધુવાણી તીલક તાણી
હૈયે હરિયાળી
ભરી પીચકારી
કયા તે રંગમાં રંગાશો ગોરી
આજ આવી છે રંગીલી હોળી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
maro blog ni link :- http://ketanmotlaraghuvanshi.blogspot.com
HE MAHATMA GANDHI TAME GYA,
PAN AA BHARAT DESH CHHE KYA.
NETAO KARE BRASTACHAR,
NE NAGRIKO BANYA LACHAR
BADHA KARTA ANGREJI MASI NO SWIKAR,
NE HINDI MATA NE MATRA ASWIKAR.
WEL-COME KETA HARKHAY,
NE SU-SWAGATAM KETA SHARMAY.
મારૂતી
નથી ભાળ્યું વિશ્વે
અમાપા સામર્થ્ય, પવનપુત્રઓ, તવ સરિખું
બળી બાળા વેશે, ગતિ ગરૂડની, સૂર્ય ગરિમા
નમીએ નિષ્ઠાને, શિર શીવકૃપા, ધન્ય સુત તું
ચતુરાઈ શાણી
રચ્યો મૈત્રી સેતુ, ઉત્તર-દક્ષિણે, રામ મિલને
લઈ મુદ્રા મળ્યા, જલધિ છલંગે, માત જનની
જલાવી લંકાને , અસુર શક્તિ વિલયે, વીર વચને
રટે સ્તુતિ દેવા
રમો સંગ્રામેતો, વજ્ર ખડકસા, યુધ્ધ નિપુણા
રચ્યો રામ સેતુ, તરલ ખડકે, નિલ નલથી
સંવારી મારૂતી, વિજયકૂચથી, રામ ગરિમા
અતિ સંહારી છે, કપટ અસુરો, ઈન્દ્રજીતસા
સંકટ ઘેરાયા, મૂર્છિત જ બંધુ, ઔષધિ હિમે
મૃતસંજીવની સહગિરી લઈ, આવ્યા પ્રભાતા
મહા ભાગ્ય દેવા, સુયશ લહરે, રામ મુખથી
તમે ભ્રાતા મારા, ભરત સમ હા!, ભેટુ ઉરથી
ચિરંજીવી દેવા
ન તોલે તોલાય, વિમલ સુયશી, અષ્ટ સિધ્ધિ
અજીતા આલોકે,
ગઢી ગૌરવી તું, અવધપુરમાં, રામ સુખથી
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
33.835101 -117.564664
એક તાર
-મહેન્દ્ર ભટ્ટ
ભક્તે કહ્યું ભગવાનને, અરે હે પરવરદિગાર
આશરો તારી કૃપાનો પ્રભુ, ફક્ત તું જ એક આધાર
સંચાર હતો પત્થરની મૂર્તિમાં,ન હતો ભક્ત તૈયાર
શીશ ઝુકાવી પ્રભુ ચરણે,અર્પ્યા ફૂલ બે-ચાર
નમ, થયેલી આંખો માટે,પ્રભુ કરુણાનો કરનાર
ભક્તે ગોલખમાં પધરાવી બે સિક્કાની ધાર
બે સિક્કાની આડમાં, પ્રભુ કેમનો કરે વિચાર
કહેવું તથાસ્તુ, કે પછી જોવી થોડી વધારે વાર
ભક્તે જ્યાં માથું ઉઠાવ્યું, ત્યાં થયો એક ચમત્કાર
પ્રભુના ધ્વાર ઉપર થઇ ભક્તોની લાંબી હાર
ભક્ત મૂરઝાયો, ગભરાયો, હવે કેમ પડશે ઝોળીમાં ભાર
ત્યાં તો જોડાયો તાર,અને ભક્તનો થયો ઉદ્ધાર
પ્રભુ તો કરુણાનો કરનાર,ન લાગે તેને કોઈ વાર
ભક્તને ફક્ત ભક્તિમાં જોડવો પડે એક તાર.
જય શ્રી કૃષ્ણ
ચીક્ચીકાર ભરેલી બોટલ અને ખાલી જામ છે,
મારી પાસે છે એ બધુ જેનુ બસ ખાલી નામ છે.
મીણબત્તી મારા હાથમાં ને અંધારુ મારે ગામ છે,
ફક્ત એક ચીંગારીનું મારે કામ છે.
અંતરમાં પાપ અને મંત્રમાં રામ-રામ છે,
નફરતવાળાની પ્રેમના પણ મોંઘા દામ છે.
દિલના દુખાવા મટાડવા બન્યો ક્યાં કદી બામ છે,
ખુદા જ બસ એવા મરીઝોની દવાનું નામ છે.
આથમી ગયો સુરજ ને આવી ફરી એ જ શામ છે,
આવ, આજે પણ ‘કવસર’ને તારું જ કામ છે.
ગીત: માતૃભાષા ગુજરાતી
માતૃભાષા ગુજરાતી અમારી માતૃભાષા ગુજરાતી.
રાસ, ફાગુ ને ગરબીમાં યૌવન હોંશે ખીલ્યું,
પદ, આખ્યાન ને છપ્પામાં જ્ઞાન અમેં તો ઝીલ્યું.
બહુ રમ્યા, બહુ ગમ્યા, આ તો ભાષા ગુજરાતી,
માતૃભાષા ગુજરાતી અમારી માતૃભાષા ગુજરાતી.
ગીત, ગઝલ ને સૉનેટમાં પ્રેમની વાતો કીધી,
નવલિકા ને નવલકથામાં લક્ષ્યમાં આંગળી ચીંધી.
બહુ ખીલ્યા, બહુ ઝીલ્યા, આ તો ભાષા ગુજરાતી,
માતૃભાષા ગુજરાતી અમારી માતૃભાષા ગુજરાતી.
ખંડકાવ્ય કેરા શબ્દોમાં પ્રેમ અમીરસ પીધો,
નાનકડા હાઈકુમાં કેવો જીવનમર્મ વણી લીધો !
બહુ બોલ્યા, બહુ તોલ્યા, આ તો ભાષા ગુજરાતી,
માતૃભાષા ગુજરાતી અમારી માતૃભાષા ગુજરાતી.
નિબંધ કેરા શબ્દોમાં થયાં નિત નવાં નવાં દર્શન,
લઘુકથા કેરા ભાવોમાં અડગ રહ્યું ‘તું મન.
બહુ જોયું, બહુ જાણ્યું, આ તો ભાષા ગુજરાતી,
માતૃભાષા ગુજરાતી અમારી માતૃભાષા ગુજરાતી.
અવનવા લોકો આવ્યા જોડણી બગાડવાને,
મોટી મોટી ડીગ્રીઓ સાથે ઢોલકી વગાડવાને.
ન જામ્યા, ન પામ્યા, આ તો ભાષા ગુજરાતી,
માતૃભાષા ગુજરાતી અમારી માતૃભાષા ગુજરાતી.
~ વિજય ચલાદરી
સૉનેટ: મિત્રને પત્ર ~ વિજય ચલાદરી
(છંદ: મનહર)
રણછોડ! પત્ર તારો મુઝને પ્રભાતે મળ્યો,
શબ્દની સુવાસ સાથે ઊર્મિઓથી ભરેલો,
રામ રામ દિવાળીના લઈને અવતરેલો,
ચારેકોર ઉજાસને ભરી ભરીને લાવ્યો.
તને ક્યાંથી ખબર કે દસ દિ’ હું ઘેર ન્હોતો,
(એમ.પી.) પંચમઢીમાં ક્ષણો ગાળી ફરીને,
પ્હાડ, ઝરણાં ને ઝાડી ફર્યા ‘તા નાહી કુદીને,
દિન દસ આનંદથી ગીત ગાઈ માણતો.
તુઝને હું ભૂલી જાઉં એવું ક્યારેય ન બને,
રણછોડ! મુને તારી રોજ યાદ આવતી,
તને લખેલ પત્રમાં એ જ્ઞાનામૃત લાવતી,
ક્યારેક એવુંય બને પત્ર મળે ન તને.
દિવાળી, ઉતરાયણના અને હોળી ધૂળેટીના,
રામ રામ વિજયના તારે સ્વીકારવાના.
સૉનેટ: ગીતાથી ઊર્મિલા સુધી ~ વિજય ચલાદરી
(છંદ: મનહર)
કૂંપળ ફૂટ્યા પ્રમનાં રુપ સમી ગીતાએથી!
એ જ મ્હારા દલડાની સુંદર રેખા હતી,
સ્વપ્નોનો હાર બનેલી મહેકતી હિના હતી,
રંગાયો લાલીના રંગે ગૌરી કેરા ઓષ્ઠેથી!
નીકિતાના મુખતેજે પ્રેમી બની આકર્ષાયો!
રોજ લખતાં વાંચતાં દિવાસ્વપ્નને ઝીલ્યાં,
ભારીના નેણ ઇશારે સ્નેહનાં કુસુમો ખીલ્યાં,
એની જ બેવફાઇથી અશ્રુધારે હું ન્હાયો!
વસંત રસીલા બની યૌવન છૂટ્ટું મૂકીને!
સબીનાના ઝાંઝરમાં સ્વર ટહુક્યો જરી,
ચાંદની જેવી તિબાલી નૃત્યુ રમી મન ભરી,
ઊર્મિલાને તો બોલાવી તેનું દિલ જીતીને!
એકેયને જોયા વિના રહી શકતો નહોતો!
એકરાર હું પ્રેમનો કરી શક્યો નહોતો!
ગીત: માડી હું તો….
માડી હું તો ગઈ ‘તી છાસ લેવા,
એ ઊભો ‘તો વાડીએ મુને કંઇક ક’વા.
આંખ્યુંના ઇશારે મને આપ્યાં લીલાંછમ્મ રીંગણાં,
પગલાં પાણીમાં પડ્યાં ભીંજાયાં અમેં બે જણાં.
હૈયું લલચાયું વેલ જોવા…..
ફૂલોના સ્મિતમાં ભ્રમરની પ્રીત હતી,
પતંગિયાની પાંખોમાં પ્રીત્યુંની રીત હતી.
ગમ્યા’તા કોકિલના ટહૂકા….
ફેણ ચઢાવી નાગ ફુફાડે વાડીની વાડમાં,
ધડકતે હૈયે હું તો સંતાણી એની આડમાં.
સ્પર્શે જાગ્યા કોડ કેવા….
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: વેડછીનો વડલો
વેડછીનો વડલો મારી આંખોને ગમતો,
આંખોને ગમતો મારા હૈયામાં રમતો.
દૂર દૂરથી ઊડીને
પંખી અહી આવતાં,
સેવાની વાતોને
ટહુકે સંભળાવતાં.
ડાળ ડાળ પાન પાન યાદ અપાવતો,
વેડછીનો વડલો મારી આંખોને ગમતો.
શિક્ષણ ને ખેતી વચ્ચે
અનુબંધ સાધ્યો,
રાનીપરજ પર
બહુ પ્રેમ લાધ્યો.
શીતળતા આપીને બાળકો ઝુલાવતો,
વેડછીનો વડલો મારી આંખોને ગમતો.
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: મોસમ
મન ભરીને મોસમ ખીલી આવી છે રેણુ રમવા,
એકબીજામાં ભળવા.
ભર ચોમાસે વરસે મારો તારા ઉપર પ્રેમ,
તું ભીંજાણી વર્ષાથી યે હું ભીંજાણો કે કેમ ?
ભીના ભીના રસ્તા ઉપર ચાલો આપણ ફરવા,
એકબીજામાં ભળવા.
અંગે ઉમંગનો દરિયો ઊછળે મોજાં એનાં મલકતાં,
સ્પર્શેલી આ લાગણીઓનાં રુવે રુવાં ફરફરતાં.
અંબરથી વરસેલી ધારા આવી અવનિને મળવા.
એકબીજામાં ભળવા.
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: જગવ્યા કરે
આભેથી કંઇક એવું ગરજ્યા કરે,
મારામાં કંઇક કંઇક જગવ્યા કરે.
ઈચ્છાઓ સામટી છૂટી પડે
પાંખો ફેલાવી ગગને ચડે
ચોમાસુ હોય એમ વરસી પડે
માટીમાં કંઇક મને ભીંજવ્યા કરે,
મારામાં કંઇક કંઇક જગવ્યા કરે.
પક્ષીની આંખોમાં માળો દેખાય
માળામાં ઉછળતાં મોજાં સમાય
હૈયામાં રોજ રોજ ભરતી વરતાય
લીલાછમ્મ ઝાડ આજ ટહુક્યા કરે,
મારામાં કંઇક કંઇક જગવ્યા કરે.
~ વિજય ચલાદરી
Garibi na jane, na Dil odakhe che.
aa lailao Dolat thi Mohabbat kare che.
purana kafan ma” juliete ” suti che,
a kabar ma thi uni aaho bhare che.
જીવન આ વીત્યું છે અગણિત સહારે
ક્યારેક ઇચ્છાએ, થોડી અનિચ્છાના ભારે
વીતેલી પળોમાં વહ્યાં છે અસંખ્ય આંસુ
ક્યારેક હર્ષિલા, થોડાં હૈયું જ્યારે ભારે
મરણ વેળાએ ના વહેશે કોઈ આંસુ
કાંધો લઇ જાશે પરમ શાંતિના આરે ……… જનક દેસાઈ
———————————————————————–
જીવન આ વીત્યું છે અગણિત સહારે
કોઈની ઇચ્છાએ, કોઈ અનિચ્છાના ભારે
વીતેલી પળોમાં વહ્યાં છે અસંખ્ય આંસુ
કોઈક હોંઠ મલક્યાં, કોઈ અજંપના ભારે
સહારાના ભારથી અશાંતિ બહુ રહી છે
કાંધો લઇ જાશે પરમ શાંતિના આરે ……… જનક દેસાઈ
હૈયાને અજંપાના ધબકારથી થાક લાગે છે
તું નિરાશ કરે એવા વિચારથી થાક લાગે છે
આશાઓના ઝુંપડા એવા સજ્યા છે સપનાઓમાં
અંધારું આથમવાના વિચારથી થાક લાગે છે
પ્યાર હવે એટલી હદ સુધી થયો છે મુજને
તું કરે નિરાશ એ વિચારથીએ થાક લાગે છે.
મારા શબ્દોના અનર્થથી થાકી ગયો છું એટલો
તું થાકે મારી મૈત્રીથી એ ડરથી થાક લાગે છે. … જનક
કવિ પરિચય
નામ: વિજય ચલાદરી
જન્મ તારીખ: ૨૬/૦3/૧૯૮૨
અભ્યાસ: એમ.એ. (ગુજરાતી), એમ.ઍડ્. (શિક્ષણ)
પ્રાથમિક શિક્ષણ:
૧.ચલાદર પ્રાથમિક શાળા, ચલાદર (ધો. ૧ થી ૪)
૨. ચાત્રા પ્રાથમિક શાળા, ચાત્રા (ધો. ૫ થી ૭)
માધ્યમિક અને ઉચ્યતર માધ્યમિક શિક્ષણ:
શ્રી વી. કે. વાઘેલા હાઈસ્કુલ, દિયોદર, જિ. બનાસકાંઠા (ધો. ૮ થી ૧૨)
કૉલેજ શિક્ષણ:
૧. શ્રી ત્રિકમભાઈ ચતવાણી આર્ટ્સ ઍન્ડ જે. વી. ગોકળ કોમર્સ કૉલેજ, રાધનપુર, જિ. પાટણ (બી.એ.)
૨. શ્રી મહાદેવભાઈ દેસાઈ સમાજસેવા મહાવિદ્યાલય, ગૂજરાત વિદ્યાપીઠ, અમદાવાદ. (એમ.એ.)
૩. શિક્ષણ મહાવિદ્યાલય, ગૂજરાત વિદ્યાપીઠ, અમદાવાદ. (બી.ઍડ્. અને એમ. ઍડ્.)
વ્યવસાય: અધ્યાપક, શ્રી બી. જે. ગઢવી બી. ઍડ્. કૉલેજ, રાધનપુર જિ. પાટણ – ૩૮૫ ૩૪૦
સંપાદક: ‘છડીદાર’ સાપ્તાહિકમાં “કવિ અને કવિતા” કૉલમનું સંપાદન
કાવ્યસર્જન: ગીત, ગઝલ, સૉનેટ, મુક્તક, હાઇકુ અને અછાંદસ.
પ્રકાશન:
૧. વર્તમાનપત્ર: રખેવાળ, જયહિંદ, જનસત્તા લોકસત્તા, સંદેશ, ગુજરાત સમાચાર અને દિવ્ય ભાસ્કર.
૨. સામયિક: શબ્દસર, ધબક, ગઝલ વિશ્વ, કવિ, શહિદે ગઝલ, સુવાસ અને નિર્ધાર.
બ્લોગ: http://www.chaladari.blogspot.com
ઈ-મેઇલ: vijaychaladari@gmail.com
ફેસબુક: Vijay chaladari
સરનામું:
ગામ: ચલાદર પોસ્ટ: ચાત્રા તા. ભાભર જિ. બનાસકાંઠા- ૩૮૫ ૩૨૦
સંપર્ક નંબર: મો. +૯૧૯૦૧૬૬૮૬૮૪૪ અને +૯૧૯૯૧૩૩૬૩૦૮૬
કવિતા: ઇલાજ
આજ રોજ
શિક્ષકના
પેટમાં
સખત
દુ:ખાવો
ઉપડ્યો
દાક્તરે
તપાસીને કહ્યું.
“પેટમાં
ટ્યુશનની ગાંઠ છે.”
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: મહાસફાઈ
મનની કરી લે સફાઈ મુસાફિર મનની કરી લે સફાઈ
પળમાં આવ્યા પળમાં જવાનું ગીત મજાનું ગાઈ
મુસાફિર મનની કરી લે સફાઈ
બારી, બારણાં હ્રદયનાં ખોલી પોતું પ્રેમનું લગાવો,
તણખે તણખું દુર્ગુણોનું વીણી વીણી સળગાવો.
મન ચોખ્ખું તો તન ચોખ્ખું થવાનું મારા ભાઈ,
મુસાફિર મનની કરી લે સફાઈ.
હાથમાં ઊભું ઝાડું પકડ્યું, સાવરણી કેવી સુવાળી,
શેતરંજી ખડખડાટ હસતી, કલ્પના મારી નિરાળી.
પ્રાર્થનાના શબ્દે શબ્દે થઈ સ્નેહની સગાઈ
મુસાફિર મનની કરી લે સફાઈ
શિક્ષણ સાથે કેળવણી આપે જીવન ઘડતર કરવા,
સમૂહ જીવન જીવતાં શીખવે એકબીજાને સમજવા.
વિદ્યાપીઠ કરાવે આજે કરી લે મહાસફાઈ
મુસાફિર મનની કરી લે સફાઈ
~ વિજય ચલાદરી
¤ પ્રાર્થના ¤
ભૂલો પડ્યો છું આ દુનિયામાં રસ્તો મને બતાવો,
પ્રભુજી, મારે દ્વારે આવો.
વૃક્ષડાળે પંખી બેસે કરતાં આનંદની લ્હાણી,
મુજ હૈયાને શું ડંખ્યું છે વહેતું આંખે પાણી.
આંસુની તમે ભાષા સમજો (૨) દુ:ખથી મને બચાવો
પ્રભુજી, મારે દ્વારે આવો.
આંખો મારી સારું જૂએ, સાંભળે કાન સારું,
મુખમાંથી મીઠી વાણી, જીવન થાય પ્યારું.
સદ્ગુણોને અર્પણ કરો (૨) દૂર્ગુણોને ભગાવો
પ્રભુજી, મારે દ્વારે આવો.
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: આ વરસાદ કેમ નથી ગાતો ?
વરસ તારે વરસવું હોય તો
તરસી છે આ ધરતી,
તું આવે તો આવી જશે
નદીયુંમાં પછી ભરતી.
ભડકે બાળી નાખ્યા છે અમને
એવી પડે છે ગરમી,
આવે તો તું હવાને લાવજે
એવું કહે છે મરમી.
પ્હાડ તો વાદળને પૂજે
આવો હવે અમ મળવા,
વિયોગ હવે સહી ન શકીએ
આવોને દિલમાં ભળવા.
વૃક્ષો જાણે તરસ્યાં ઊભાં
વાતો નથી કંઈ કરતાં,
ખૂલ્લા ગગનને જોઈ જોઈને
અગનજ્વાળાએ બળતાં.
પંખી બિચારાં માળામાં પુરાઈ
કરે છે છાની વાતો,
આપણે તો કલબલાટ કરીયે
આ વરસાદ કેમ નથી ગાતો ?
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: આવજો
આવજો કહેવાનું બાકી રહી ગયું રે લોલ
જોઈ રહ્યો ‘તો તારું મુખ રે
આવજો કહેવાનું બાકી રહી ગયું રે લોલ
તારુ આપેલ ફૂલ ગમતું રે લોલ
આપી દીધું તને દિલ રે
આવજો કહેવાનું બાકી રહી ગયું રે લોલ
સ્વપ્નાં જોઉં છું અડધી રાતનાં રે લોલ
બેશું છું તારી પાસ રે
આવજો કહેવાનું બાકી રહી ગયું રે લોલ
આપણ બન્ને કંઈ ન બોલ્યાં રે લોલ
આંખોએ કહી દીધી વાત રે
આવજો કહેવાનું બાકી રહી ગયું રે લોલ
વિખુટા પડવાના દન આવિયા રે લોલ
દિલમાં ભરાયું એવું દર્દ રે
આવજો કહેવાનું બાકી રહી ગયું રે લોલ
અમેં પંખીડાં પ્રેમનાં રે લોલ
અહીંથી ઊડીને જાશું દૂર રે
આવજો કહેવાનું બાકી રહી ગયું રે લોલ
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: રણની અંદર
મૃગજળ પાછળ દોડ્યા કરતું મનડું થાકી જાતું,
રણની અંદર સમણાં વાવું તનડું પાકી જાતું.
પગલાં જાણે વર્ષો જૂનાં
વિયોગથી ભૂસાતાં,
સૂરજના પ્રકોપમાં આજે
યાદનાં આંસુ રાતાં.
રોજ બિચારી ડમરી કરતી એકલતાની વાતું,
મૃગજળ પાછળ દોડ્યા કરતું મનડું થાકી જાતું.
કૈંક આવીને ગયા અહીંથી
બોલ્યા ન કાંઈ વાણી,
ભટકી ભટકી ભવને ભૂલ્યા
મળ્યું ક્યાંય ન પાણી.
ઉપર આકાશ જોયા કરતું, નેહથી ઊભરાતું,
મૃગજળ પાછળ દોડ્યા કરતું મનડું થાકી જાતું.
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: ક્યારે પડશે આ રાત ?
પાંપણ બિચારી પટપટ થાતી પૂછે આંસુને વાત,
ક્યારે પડશે આ રાત ?
છૂટક છૂટક મળતાં આપણ
હવે રહ્યો નીં સંબંધ,
લાગણીના લિસોટા સહ્યા છે
થઈ ગયો પ્રેમ બંધ.
‘હું’ ‘તું’ કરતાં હસતાં આપણ એની પડી ગઈ ભાત
કાગળ ઉપર ચીતરી આપુ
ખોબો ભરી આકાશ,
માગુ ત્યારે મળતું નથી
શાહીખાબોચિયું પાસ.
ભૂલવા ખાતર ભૂલી જાઉં છું વર્ષો જૂનું પ્રભાત,
ક્યારે પડશે આ રાત ?
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: તરસ્યું હૈયું
‘તમે’ ‘તમે’ માં વરસો કાઢ્યાં, ‘તું’ કહેવાઈ ગયું આજ,
કેવું લાગે છે, રાજ !?
મૌનને ધોવા બેશું તારા
પાણી ત્યાં સુકાઈ જાય,
જેમ પથ્થરને હૈયામાં રાખું
લાગણી કરમાઈ જાય.
હોઠ ખુલ્યા નહીં, પાંપણ હસ્યાં, સમણાં આપવા કાજ,
કેવું લાગે છે, રાજ !?
જ્વાળા જેવું મન છે મારું
પ્રેમથી પીગળી જાય,
જ્યમ સરિતા ચંચળ મનની
સાગરમાં ભળી જાય.
તારી કલમનું તરસ્યું હૈયું કાગળ બની ગયું આજ,
કેવું લાગે છે, રાજ !?
~ વિજય ચલાદરી
કવિતા: ક્રોસ
વર્ષો વીતી ગયાં
પણ
એક વાતનું
મને
દુ:ખ થાય છે
ભગવાન ઇશુને
ક્રોસ પરથી
નીચે
કોણ ઉતારશે !?
~ વિજય ચલાદરી
@ મુક્તક @
ખૂદમાં ખોવાઈ જવાની મજા કંઈ ઑર છે..!
આંખમાં અંજાઈ જવાની મજા કંઈ ઑર છે.
વર્ગખંડોની એ દુનીયા જરા જોઈ લે’શું પછી,
ભીતરે ભીંજાઈ જવામાં મજા કંઈ ઑર છે.
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: માતૃભાષા ગુજરાતી
માતૃભાષા ગુજરાતી અમારી માતૃભાષા ગુજરાતી.
રાસ, ફાગુ ને ગરબીમાં યૌવન હોંશે ખીલ્યું,
પદ, આખ્યાન ને છપ્પામાં જ્ઞાન અમેં તો ઝીલ્યું.
બહુ રમ્યા, બહુ ગમ્યા, આ તો ભાષા ગુજરાતી,
માતૃભાષા ગુજરાતી અમારી માતૃભાષા ગુજરાતી.
ગીત, ગઝલ ને સૉનેટમાં પ્રેમની વાતો કીધી,
નવલિકા ને નવલકથામાં લક્ષ્યમાં આંગળી ચીંધી.
બહુ ખીલ્યા, બહુ ઝીલ્યા, આ તો ભાષા ગુજરાતી,
માતૃભાષા ગુજરાતી અમારી માતૃભાષા ગુજરાતી.
ખંડકાવ્ય કેરા શબ્દોમાં પ્રેમ અમીરસ પીધો,
નાનકડા હાઈકુમાં કેવો જીવનમર્મ વણી લીધો !
બહુ બોલ્યા, બહુ તોલ્યા, આ તો ભાષા ગુજરાતી,
માતૃભાષા ગુજરાતી અમારી માતૃભાષા ગુજરાતી.
નિબંધ કેરા શબ્દોમાં થયાં નિત નવાં નવાં દર્શન,
લઘુકથા કેરા ભાવોમાં અડગ રહ્યું ‘તું મન.
બહુ જોયું, બહુ જાણ્યું, આ તો ભાષા ગુજરાતી,
માતૃભાષા ગુજરાતી અમારી માતૃભાષા ગુજરાતી.
અવનવા લોકો આવ્યા જોડણી બગાડવાને,
મોટી મોટી ડીગ્રીઓ સાથે ઢોલકી વગાડવાને.
ન જામ્યા, ન પામ્યા, આ તો ભાષા ગુજરાતી,
માતૃભાષા ગુજરાતી અમારી માતૃભાષા ગુજરાતી.
~ વિજય ચલાદરી
હાઇકુ ~વિજય ચલાદરી
₹ ૧ ₹
ભીની માટીમાં
મહેકતાં આપણે
હાઇકુ જેમ
₹ ૨ ₹
આંખોમાં આંજ્યાં
ઉજાગરાનાં ઝાડ
ટહૂક્યાં પંખી
~ વિજય ચલાદરી
કવિતા: દિલથી ચાહિશ ~ વિજય ચલાદરી
જ્યારે તારી આંખોમાં
આંખો પરોવીને જોયું
ત્યારે
મને સમજાયું કે
હું તારા પ્રેમમાં છું
પણ
તેં
કાગળમાં ચીતરી આપ્યું
વર્ષોથી જોઈ રહેલા
મારા સ્વપ્નને.
મને
હવે મારા પર વિશ્વાસ છે
હું ફૂલને
ફૂલની જેમ
દિલથી ચાહીશ.
~ વિજય ચલાદરી
સૉનેટ: મિત્રને પત્ર ~ વિજય ચલાદરી
(છંદ: મનહર)
રણછોડ! પત્ર તારો મુઝને પ્રભાતે મળ્યો,
શબ્દની સુવાસ સાથે ઊર્મિઓથી ભરેલો,
રામ રામ દિવાળીના લઈને અવતરેલો,
ચારેકોર ઉજાસને ભરી ભરીને લાવ્યો.
તને ક્યાંથી ખબર કે દસ દિ’ હું ઘેર ન્હોતો,
(એમ.પી.) પંચમઢીમાં ક્ષણો ગાળી ફરીને,
પ્હાડ, ઝરણાં ને ઝાડી ફર્યા ‘તા નાહી કુદીને,
દિન દસ આનંદથી ગીત ગાઈ માણતો.
તુઝને હું ભૂલી જાઉં એવું ક્યારેય ન બને,
રણછોડ! મુને તારી રોજ યાદ આવતી,
તને લખેલ પત્રમાં એ જ્ઞાનામૃત લાવતી,
ક્યારેક એવુંય બને પત્ર મળે ન તને.
દિવાળી, ઉતરાયણના અને હોળી ધૂળેટીના,
રામ રામ વિજયના તારે સ્વીકારવાના.
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: લખવા બેશું કાગળ ~વિજય ચલાદરી
લખવા બેશું કાગળ ત્યારે ખડિયો હોય,
પ્રભુ ! મારાં કેવાં નસીબ સાંધવા ન હોય સોય.
રાધાએ તો કૃષ્ણ ચાહ્યો, મીરાંએ ચાહ્યો શ્યામ,
શબરીનાં તો બોર એઠાં ખઇ ગ્યો મારો રામ.
વીતતા દહાડે વિચારવા બેશું મનડું મારું ખાલી,
સરનામું તારું મળે નહીં પગ થાક્યા ચાલી ચાલી.
કાગળ મારો આગળ થઈને આવશે તારી પાસ,
મળવું હોય તો જલદી આવજે હશે છેલ્લોશ્વાસ.
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: મોસમ
મન ભરીને મોસમ ખીલી આવી છે રેણુ રમવા,
એકબીજામાં ભળવા.
ભર ચોમાસે વરસે મારો તારા ઉપર પ્રેમ,
તું ભીંજાણી વર્ષાથી યે હું ભીંજાણો કે કેમ ?
ભીના ભીના રસ્તા ઉપર ચાલો આપણ ફરવા,
એકબીજામાં ભળવા.
અંગે ઉમંગનો દરિયો ઊછળે મોજાં એનાં મલકતાં,
સ્પર્શેલી આ લાગણીઓનાં રુવે રુવાં ફરફરતાં.
અંબરથી વરસેલી ધારા આવી અવનિને મળવા.
એકબીજામાં ભળવા.
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: જગવ્યા કરે
આભેથી કંઇક એવું ગરજ્યા કરે,
મારામાં કંઇક કંઇક જગવ્યા કરે.
ઈચ્છાઓ સામટી છૂટી પડે
પાંખો ફેલાવી ગગને ચડે
ચોમાસુ હોય એમ વરસી પડે
માટીમાં કંઇક મને ભીંજવ્યા કરે,
મારામાં કંઇક કંઇક જગવ્યા કરે.
પક્ષીની આંખોમાં માળો દેખાય
માળામાં ઉછળતાં મોજાં સમાય
હૈયામાં રોજ રોજ ભરતી વરતાય
લીલાછમ્મ ઝાડ આજ ટહુક્યા કરે,
મારામાં કંઇક કંઇક જગવ્યા કરે.
~ વિજય ચલાદરી
સૉનેટ: ગીતાથી ઊર્મિલા સુધી ~ વિજય ચલાદરી
(છંદ: મનહર)
કૂંપળ ફૂટ્યા પ્રમનાં રુપ સમી ગીતાએથી!
એ જ મ્હારા દલડાની સુંદર રેખા હતી,
સ્વપ્નોનો હાર બનેલી મહેકતી હિના હતી,
રંગાયો લાલીના રંગે ગૌરી કેરા ઓષ્ઠેથી!
નીકિતાના મુખતેજે પ્રેમી બની આકર્ષાયો!
રોજ લખતાં વાંચતાં દિવાસ્વપ્નને ઝીલ્યાં,
ભારીના નેણ ઇશારે સ્નેહનાં કુસુમો ખીલ્યાં,
એની જ બેવફાઇથી અશ્રુધારે હું ન્હાયો!
વસંત રસીલા બની યૌવન છૂટ્ટું મૂકીને!
સબીનાના ઝાંઝરમાં સ્વર ટહુક્યો જરી,
ચાંદની જેવી તિબાલી નૃત્યુ રમી મન ભરી,
ઊર્મિલાને તો બોલાવી તેનું દિલ જીતીને!
એકેયને જોયા વિના રહી શકતો નહોતો!
એકરાર હું પ્રેમનો કરી શક્યો નહોતો!
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: વાવાઝોડું
~ વિજય ચલાદરી
આવ્યું
વાવાઝોડું આવ્યું
કર્યો મહાવતને પરાસ્ત
આવ્યું
વાવાઝોડું આવ્યું
આંગળીના ટેરવામાં ઉછરેલાં ઝાડ
ઉખડ્યાં સમૂળગાંનાં મૂળથી,
ક્યાંનો કકળાટ ધરતીના ઉરમાં
ભોંકાતું દર્દ ઝેરીલી શૂળથી.
મેં એક આંસુ વહાવ્યું
આવ્યું
વાવાઝોડું આવ્યું.
સંબંધ ખચકાટ કેરો પુછો ના
વરસ્યા કરે અંગ અંગમાં,
કલમથી કાગળમાં ચીતરાતું જાય
પીંછા વિનાનું ધામ એક સંગમાં.
માળામાં ગીત ફસાવ્યું
આવ્યું
વાવાઝોડું આવ્યું
કાળાં ડિબાંગ વાદળાં ઝૂક્યાં ને ચૂક્યાં
છેદાયાં ક્ષણ ક્ષણમાં,
અમેં જોતા રહ્યા, તરસા રહ્યા
પ્યાસ હતી કણ કણમાં.
મૌન એવું ઠસાવ્યું
આવ્યું
વાવાઝોડું આવ્યું.
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: શ્યામ તારા વિના
કાગળ નથી કલમ નથી નથી શાહીનો ખડિયો,
શ્યામ તારા વિના સુકાય શબદનો દરિયો.
દન આખો વીતે
કદમ્બડાળ નિહાળી,
એકલતા ડંખી ને
ગોપીઓ રિશાણી.
માખણ ચોર તું કેવો યમુનાનો એવો રદિયો.
શ્યામ તારા વિના સુકાય શબદનો દરિયો.
ડેલી ખોલીને જોઉં તો
રાત કેમ શરમાતી ?
પડછાયાની પ્રીત્યું
અંગે અંગ ભોંકાતી.
રોજ તારી યાદમાં ઉજાગરો મેં ભરિયો,
શ્યામ તારા વિના સુકાય શબદનો દરિયો.
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: માડી હું તો….
માડી હું તો ગઈ ‘તી છાસ લેવા,
એ ઊભો ‘તો વાડીએ મુને કંઇક ક’વા.
આંખ્યુંના ઇશારે મને આપ્યાં લીલાંછમ્મ રીંગણાં,
પગલાં પાણીમાં પડ્યાં ભીંજાયાં અમેં બે જણાં.
હૈયું લલચાયું વેલ જોવા…..
ફૂલોના સ્મિતમાં ભ્રમરની પ્રીત હતી,
પતંગિયાની પાંખોમાં પ્રીત્યુંની રીત હતી.
ગમ્યા’તા કોકિલના ટહૂકા….
ફેણ ચઢાવી નાગ ફુફાડે વાડીની વાડમાં,
ધડકતે હૈયે હું તો સંતાણી એની આડમાં.
સ્પર્શે જાગ્યા કોડ કેવા….
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: વેડછીનો વડલો
વેડછીનો વડલો મારી આંખોને ગમતો,
આંખોને ગમતો મારા હૈયામાં રમતો.
દૂર દૂરથી ઊડીને
પંખી અહી આવતાં,
સેવાની વાતોને
ટહુકે સંભળાવતાં.
ડાળ ડાળ પાન પાન યાદ અપાવતો,
વેડછીનો વડલો મારી આંખોને ગમતો.
શિક્ષણ ને ખેતી વચ્ચે
અનુબંધ સાધ્યો,
રાનીપરજ પર
બહુ પ્રેમ લાધ્યો.
શીતળતા આપીને બાળકો ઝુલાવતો,
વેડછીનો વડલો મારી આંખોને ગમતો.
~ વિજય ચલાદરી
¤ ગીત ¤
કા’ન એવી તેં વાત શે કીધી
કે માખણમટકીની જેમ પીધી
ઊભી બજાર હવે એકલી ફરું છું,
મોરપીંચ્છ, વાંસળી આંખે ધરું છું.
અધરના વેણ કરી દીધી
કા’ન એવી તેં વાત શે કીધી
કદમ્બની ડાળે કોઈ ઝૂલવા ન આવે,
યમુનાનાં નીર હવે કોઈ ન વહાવે.
પવન જાય અંગ વીંધી
કા’ન એવી તેં વાત શે કીધી
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: મીરાંનું નામ
મીરાંનું નામ આખા ગામમાં ગવાય,
શબ્દ ને સૂર એના શ્યામમાં સમાય.
શ્યામ કેરી વાંસળીના સૂરે વહી યમુના,
કદમ્બ કેરી ડાળે ઝૂલે હીંચકા જગ-જૂના.
શ્યામરંગી ચૂંદડી ઓઢાય
મીરાંનું નામ આખા ગામમાં ગવાય.
રાણે આચરેલ એવું શ્યામ દુ:ખ દીઠું,
ઝેરને કર્યું ‘તું એણે અમૃત જેવું મીઠું.
વાત એ કેમ રે ભુલાય
મીરાંનું નામ આખા ગામમાં ગવાય.
હરતાં ફરતાં જાય દ્વારિકામાં મીરાં,
હરિને મળવા એ થાય છે અધીરાં.
એ પછી શ્યામમાં સમાય
મીરાંનું નામ આખા ગામમાં ગવાય.
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: વસંતરસ
આ ઋતુ ઋતુ તો ફૂલ ફૂલ પર નામ લખીને ચાલી !
વસંતરસના પ્રણયકાળની ભરી છે મેં પ્યાલી !
આંબાડાળે કોકિલ ટહૂકે
લચકે એનો મૉર,
પુષ્પડાળે ભ્રમર ડોલે
લાગે ચિતનો ચોર.
નયને નિહાળી કોમળ કળીને થઈ ગયો હું ન્યાલી !
આ ઋતુ ઋતુ તો ફૂલ ફૂલ પર નામ લખીને ચાલી !
જળ હળ થાતા જળની ઉપર
કમળ ખીલ્યું છે તાજું,
મંદ મંદ વાયુની સંગે
ગીત મજાનું ગાતું.
પંખીના કલરવથી જાણે કોઈ ડાળ હોય ન ખાલી !
આ ઋતુ ઋતુ તો ફૂલ ફૂલ પર નામ લખીને ચાલી !
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: સોળ વરસની થયા પછી
વગડે વાય વાયરો પછી પાંદડે પાંદડું મલકે
સોળ વરસની થયા પછી યૌવન એનું છલકે.
માથે મૂકી મટકી ને
પાણીડાં ભરવા જાય,
પાણીડાંનું તો કે’વું શું ?
ઊભે રસ્તે છલકાય.
જોઈ રહ્યું ‘તું દૂર ઊભુ કોઈ પાંપણના એક પલકે,
સોળ વરસની થયા પછી યૌવન એનું છલકે.
નદીની જેમ વહેતું મૂકે
ફૂલડા જેવું મન,
એકબીજાને મળતાં જોઇ સળગે આખુ તન.
ઊંડે ઊંડે ભરતી આવે ઓટ પાછી ત્યાં વળકે,
સોળ વરસની થયા પછી યૌવન એનું છલકે.
આંગળી કેરા વેઢા ગણતાં
વર્ષો વીતી જાય,
રાત હોય કે દિવસ
એનું સ્મિત આછુ વેરાય.
પૂનમરાતે ઝૂલ્ફો એની તારોડિયાં જેમ ચળકે,
સોળ વરસની થયા પછી યૌવન એનું છલકે.
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: પ્રેમનું પાન
હૈયું ધડકે, અશ્રુ ટપકે, વેદનામાં ભૂલી ભાન,
હૈયું બન્યું છે વેરાન !
કૈંક અંધારે બેસી
વાતો અધૂરી મેલી,
કરવી હતી પૂરી વાતો
ખૂલી મૂકી ડેલી.
સુનકાર સહી સહીને ધીરે ધીરે વહેતું ગાન,
હૈયું બન્યું છે વેરાન !
બાળપણની પ્રીત આપણી
પડછાયાની રીત,
હીંચકા ખાતાં ડાળે ઝૂલતાં
પાને પાને સ્મિત.
વીતેલી વેળા ખોતરતાં થઇ જતી સભાન,
હૈયું બન્યું છે વેરાન !
કળી કળી ખીલી ઊઠી
પાલવ હવે શરમાય,
નમી ચૂકી પુષ્પો થકી
યૌવન ન સહેવાય.
રાત-દિન સતાવે યાદો કરવા પ્રેમનું પાન,
હૈયું બન્યું છે વેરાન !
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: દિલમાં દીપક જગાવો
દિલમાં દીપક જગાવો
તમે સૌ દિલમાં દીપક જગાવો
હૈયાના પ્રત્યેક લયને લાગણી સહ વહાવો
દિલનાં સૌ દરવાજા ખોલી પ્રેમથી આત્મા નવરાવો
તમે સૌ દિલમાં દીપક જગાવો
ભૂલને સુધારી ભવને સુધારો જીવન મધુર બનાવો
મધુર વાણી, સુંદર વર્તન સૌને આનંદ અપાવો
તમે સૌ દિલમાં દીપક જગાવો
ચંચળ મનને સ્થિર કરવા યોગને અપનાવો
પુસ્તકોના વાચ્યમનનથી જીવન સાર્થક બનાવો
તમે સૌ દિલમાં દીપક જગાવો
અંધકારથી મુક્ત બનીને જ્ઞાન પ્રકાશ ફેલાવો
ગુરુના ચરણોમાં બેસી ગીત મજાનાં ગાવો
તમે સૌ દિલમાં દીપક જગાવો
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: કા’ન તારી વાંસળી
કા’ન તારી વાંસળીને જોરથી વગાડ મા,
મારા હૈયામાં ભડકેલી આગને જગાડ મા.
ગોપીઓની સંગે તું રાસની રમતું રમે,
વાસળીના સૂરથી ગોપીઓને તું ગમે.
મારી સુતેલી આંખોનાં પોપચાં ઉઘાડ મા,
કા’ન તારી વાંસળીને જોરથી વગાડ મા.
આંખોનાં આંસુ મારું સખીપણું સાચવે,
જમનાનાં જળ અહીં કરશે શું હવે ?
મારા મનમાં જાગેલા ઓરતા જગાડ મા,
કા’ન તારી વાંસળીને જોરથી વગાડ મા.
પરદેશથી આવશે મારા પીયુંની પ્રેમચિઠ્ઠી,
હું તો મારા પીયું સંગ ગોઠડી કરીશ મીઠ્ઠી.
મારી રાત્યુંની રાત્યુંને આમ તું બગાડ મા,
કા’ન તારી વાંસળીને જોરથી વગાડ મા.
~ વિજય ચલાદરી
વિજય ચલાદરીએ કવિતાનો ‘ક’ ઘૂંટવો ચાલુ કર્યો ત્યારની રચના….
¤ તું ¤
મારા મૌનમાં પડઘાય છે તું, મારા પ્રેમમાં પરોવાય છે તું…
અસ્તિત્વ મારું તૂટતું નથી આજ, મારા દિલમાં વહી જાય છે તું…
પીતો તારા રુપને હું આજ, મારા સ્વપ્નમાં સમાય છે તું…
દર્પણ જોવા તડપી મરું હું, મારી તસ્વીરમાં દેખાય છે તું…
તને શોધતો ફરું હું બહાર, મારી આંખોમાં છુપાય છે તું…
ફાગણ ફાલ્યો ફૂલડે ફૂલડે આજ, એની સુગંધમાં છલકાય છે તું…
કવિતા કરવા બેસી પડું હું ને મારા શબ્દમાં ટંકાય છે તું…
¤ તું જ છે ¤
પુષ્પોથી સુંદર તું જ છે, યાદોમાં બસ તું જ છે…
રાતોની આ મહેફિલ કેવી ? સ્વપ્ન મઢેલી તું જ છે…
હસતો ચહેરો મીઠી વાતો, દિલમાં ખૂંપેલી તું જ છે…
હસ્તરેખા લંબાતી ગઈ, જિંદગી મારી તું જ છે…
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: સપનામાં એકવાર મીરાં આવી
સપનામાં એકવાર મીરાં આવી,
કૃષ્ણની કાળી કાળી કામળી લાવી.
કામળીમાં વાંસળીના વહેતા’તા સૂર,
હૈયામાં સ્નેહભીના ઉમટ્યા’તાં પૂર.
રાત આખી મેં પ્રેમથી પધરાવી,
સપનામાં એકવાર મીરાં આવી.
કામળીમાં ખળખળ સંભળાતાં નીર,
હલેસાં હોડીનાં યમુનાને તીર.
ફૂલોથી મેં આખી નાવને સજાવી,
સપનામાં એકવાર મીરાં આવી.
કામળીમાં મોરપીંચ્છ મલકાતું કેવું ?
ગોપીઓનાં ચિતને હરી લે એવું.
માખણની મટકીને હોંશે ચિતરાવી,
સપનામાં એકવાર મીરાં આવી.
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: સુહાગરાત
ખૂલ્લું હતું બારણું ને ખૂલ્લી આખી રાત,
પચ્ચીસમે વરસે ઘૂંઘટ ખોલ્યો પ્હેલી મુલાકાત.
એની અંદર કોયલ ટહૂકે
મારી અંદર મોર,
યૌવન કેરી ડાળે ડાળે
મીઠપનો કલશોર.
મૌન કેરા શબ્દો ગૂજ્યા જાગી આખી રાત,
પચ્ચીસમે વરસે ઘૂંઘટ ખોલ્યો પ્હેલી મુલાકાત.
હોઠોની વાત હોઠે કીધી
આંખોની વાત આંખે,
આકાશ-પાતાળ એક કરેલું
સ્નેહ ભરેલી પાંખે.
જામ ભરેલી નીરખી લીધી પીધી આખી રાત,
પચ્ચીસમે વરસે ઘૂંઘટ ખોલ્યો પ્હેલી મુલાકાત.
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: અક્ષર એના અકબંધ
છાતી સરસી ચોપડી ચાંપી આંખો કરી બંધ,
પાને પાનાં અંદર ખૂલ્યાં અક્ષર એના અકબંધ.
શબ્દે શબ્દે ઝરણાં ફૂટ્યાં
વહેતાં ખળખળ નાદે,
પર્વત પર્વત ખીણ ખીણ
રમતાં કોકિલ સાદે.
વણચાખ્યાં સ્વપ્નાં તૂટ્યાં સાચવી કેવો સંબંધ !
પાને પાનાં અંદર ખૂલ્યાં અક્ષર એના અકબંધ.
ધક ધક ધડકતા હૈયામાં
લાગણીના થર જામ્યા,
યાદો ભરીને મોજાં ઊછળ્યાં
માછલીએ કર થામ્યા.
દરિયો આખો રેતમાં ન્હાતો, કિનારા બન્યા અંધ,
પાને પાનાં અંદર ખૂલ્યાં અક્ષર એના અકબંધ.
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: ચલાદરીની ચાલે
શબ્દરસ પીવાને ચાલ્યો ચલાદરીની ચાલે,
લયના હિલોળે અંગ મરડે શબ્દ નવા નવા તાલે.
શબ્દ ગરજતો શબ્દ વરસતો
શબ્દ પડઘા પાડે,
ઊંચા ઊંચા પ્હાડો પરથી
શબ્દ આવતો આડે.
ખળ ખળ વહેતી સરિતા સંગે શબ્દ કેવો મ્હાલે !
શબ્દરસ પીવાને ચાલ્યો ચલાદરીની ચાલે.
શબ્દ સૃષ્ટિ શબ્દ ઇશ્વર
શબ્દ આપણી ગીતા,
ઉપર-નીચે અંદર-બહાર
શબ્દ સ્વયમ્ કવિતા.
કોમળ કોમળ શબ્દ કેવો ખંજન એના ગાલે,
શબ્દરસ પીવાને ચાલ્યો ચલાદરીની ચાલે.
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: મીરાંને ગમે મંદિર
મીરાંને ગમે મંદિર મંદિરને ગમે મીરાં,
શ્યામ શ્યામ કરતાં મળવા થ્યાં અધીરાં.
વાંસળીના સૂર હવે
મૌન મહીં આથમતા,
ગોવરધન પ્હાડ હવે
બરફ જેમ પીગળતા.
મોરપીંચ્છ કેવી કે યાદ ધરે મીરાં,
શ્યામ શ્યામ કરતાં મળવા થ્યાં અધીરાં.
વૃંદાવનનાં ઝાડ
થ્યાં પીતાંબર ધારી,
દ્વારિકાની રેતી
મીરાંને લાગે પ્યારી.
મૃગજળ જોઇને સ્વપ્નમાં સરે મીરાં,
શ્યામ શ્યામ કરતાં મળવા થ્યાં અધીરાં.
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: સોળ વરસની થયા પછી
વગડે વાય વાયરો પછી પાંદડે પાંદડું મલકે
સોળ વરસની થયા પછી યૌવન એનું છલકે.
માથે મૂકી મટકી ને
પાણીડાં ભરવા જાય,
પાણીડાંનું તો કે’વું શું ?
ઊભે રસ્તે છલકાય.
જોઈ રહ્યું ‘તું દૂર ઊભુ કોઈ પાંપણના એક પલકે,
સોળ વરસની થયા પછી યૌવન એનું છલકે.
નદીની જેમ વહેતું મૂકે
ફૂલડા જેવું મન,
એકબીજાને મળતાં જોઇ સળગે આખુ તન.
ઊંડે ઊંડે ભરતી આવે ઓટ પાછી ત્યાં વળકે,
સોળ વરસની થયા પછી યૌવન એનું છલકે.
આંગળી કેરા વેઢા ગણતાં
વર્ષો વીતી જાય,
રાત હોય કે દિવસ
એનું સ્મિત આછુ વેરાય.
પૂનમરાતે ઝૂલ્ફો એની તારોડિયાં જેમ ચળકે,
સોળ વરસની થયા પછી યૌવન એનું છલકે.
~ વિજય ચલાદરી
ગઝલ: તમારે નામ
તમારે નામ પીધો છે,
ગઝલનો જામ પીધો છે.
હવે મીરાં ન હોય ઘરે,
અધીરો શ્યામ પીધો છે.
નહીં આવે તને મળવા,
અમારે ધામ પીધો છે.
થયા જો એ જ મોટેરા,
સળગતો કામ પીધો છે.
ફિકર ક્યાં કોઇની મારે,
સવારે શામ પીધો છે.
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: ખેતરે બેસી
ખેતરે બેસી વાટ જોઈ પણ એ તો આવી નઈ!
હું તો એકલો બેઠો ભઈ!
સવારના પ્હોરમાં સૂરજ ઊગ્યો ને બોલ્યાં પક્ષી ચાર,
શેઢે ચઢીને ગોફણ ફંગોળી પાણો પડ્યો પેલે પાર.
આંખમાં આંજ્યાં મૉલનાં ડૂંડાં દાતરડાને લઈ!
ખેતરે બેસી વાટ જોઈ પણ એ તો આવી નઈ!
બપ્પોરના તો બાર વાગ્યા ને વરસે અગનજાળ,
તળાવનાં તો પાણી સુકાણાં સૂની પડી છે પાળ.
ઢોર બિચારાં તરસે મરે અહીંયાં આવે નઈ!
ખેતરે બેસી વાટ જોઈ પણ એ તો આવી નઈ!
સાંજ પડી ને સૌ લોક હાલ્યા ગીતડાં ગાતા ગામ,
દન આખો સૌ કામ કરે ને સાથે લે પ્રભુનું નામ.
રાત તો મારી વીતતી ગઈ ને એ તો આવી નઈ!
ખેતરે બેસી વાટ જોઈ પણ એ તો આવી નઈ!
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: કર્યું હશે શું તમે ક્યૉ ?
એક છોકરીએ છોકરાને રસ્તામાં આવતાં રોક્યો !
યૌવનથી ફાટ ફાટ છોકરીએ છોકરાને કર્યું હશે શું તમે ક્યૉ ?
રસ્તામાં આવતો જોઉં તને ત્યારથી
ભાન ભુલાઈ જાય મારું,
દિવસ-રાત તારો સહવાસ હોય
રટાય રોજ નામ તારું.
મળવા તું આવ ઓલી લીલીછમ્મ બાજરીમાં છોકરીએ છોકરાને ટોક્યો.
યૌવનથી ફાટ ફાટ છોકરીએ છોકરાને કર્યું હશે શું તમે ક્યૉ ?
છોકરો તો ખેતરમાં મળવા ગયો ને
છોકરીને જોઇને ગયો પાસે,
છોકરીએ છોકરાને બથમાં લીધો ને
ચૂમી લીધો એકીશ્વાસે.
સ્પર્શની સુગંધથી છોકરીના હૈયામાં ઊંડે ઊંડે હાશકારો પોક્યો,
યૌવનથી ફાટ ફાટ છોકરીએ છોકરાને કર્યું હશે શું તમે ક્યૉ ?
~ વિજય ચલાદરી
ગીત ~ વિજય ચલાદરી
એક છોકરીએ છોકરાને કીધું,
મારું પતંગ ચગે સાવ સીધું.
છોકરાએ ઢીલ એવી મૂકી
એનો પતંગ ગ્યો ઊંચે ઊંચે,
ફીરકીનું તળીયું દેખાવા લાગ્યું
તોય પતંગ ઉતાર્યું નહીં નીચે.
લીંબુનું પાણી કોણે પીધું ?
એક છોકરીએ છોકરાને કીધું.
એવો જામ્યો ‘તો પેજ
ચારેકોર કીકીયારું થાતી,
‘એ કાપ્યો… એ કાપ્યો…’
ઊંચે જોઇને આંખો રાતી.
તમે બીજું પતંગ કેવું લીધું !
એક છોકરીએ છોકરાને કીધું.
~ વિજય ચલાદરી
¤ બે કવિતા ¤
૧.
જ્યારે
હું ચાલતો ચાલતો
રસ્તા વચ્ચે
અચાનક ઊભો રહી જાઉં છું,
ત્યારે
રસ્તો મને વીંટળાઈ વળે છે.
ક્યારેક
બોલતો બોલતો
બંધ થઈ જઉં છું,
ત્યારે
શબ્દો આશ્ર્ચર્યચિહ્ન સાથે મને વળગી પડે છે.
કિન્તુ,
મારી આંખ મીંચાઈ જશે ત્યારે
અગ્નિ મને ઓળખશે કે કેમ…!?!
૨.
‘હું ક્યાં હતો ?’
એવો પ્રશ્ન મને કરશો નહી.
‘હું કોણ હતો ?’
એવો પ્રશ્ન મને કરશો નહી.
‘હું ક્યાં છું ?’
એવો પ્રશ્ન મને કરશો નહી.
‘હું કોણ છું ?’
એવો પ્રશ્ન ક્યારેય મને કરશો નહી.
કારણ
જગત મને જાણી જશે.
~ વિજય ચલાદરી
ગઝલ: તને સમજાય ના
વાત મારી આમ તો કૈ થાય ના,
હું કહું છું પણ તને સમજાય ના.
વાદળી ચાલી અહીં વરસ્યા વગર,
તોય મારાથી કશું બોલાય ના.
રાતનાં સ્વપ્નો મને બહુ ચીડવે,
ચીસ મારી કોઇને અથડાય ના.
માંગતાં માંગ્યો હતો મારો સમય,
ભૂલ મારી થૈ હવે ચર્ચાય ના.
એકલો રખડ્યા કરું છું ક્યારનો,
એજ થામે હાથ તો કે’વાય ના.
~ વિજય ચલાદરી
ગઝલ: મળતા રહો
પ્રેમથી આવી અને મળતા રહો,
લાગણીના સ્પર્શમાં ભળતા રહો.
હા, તમે મોટા થશો કોને ખબર ?
સૂર્ય માફક સાંજના ઢળતા રહો.
રાહ જોશું આજની છેલ્લી ઘડી,
રાત અંધારી પછી કળતા સહો.
સાથ આપ્યો સાવ ખોટ્ટો એમણે,
રોજ માફક આજ પણ ફળતા રહો.
આ ગઝલ કોણે કરી ? કોના થકી ?
શબ્દ એના સૂરમાં સાંભળતા રહો.
~ વિજય ચલાદરી
¤ એક છો’રીને…
એક છો’રીને આંખ મેં તો મારી,
એ તો હસતી હસતી ત્યાંથી ભાગી.
એના હાથોને મહેંદી ચૂમે
એના અધરને લાલી ચૂમે,
એના કપાળને બીંદી ચૂમે
એના પાંવને પાયલ ચૂમે.
મારી આંખોને એ લાગે પ્યારી,
એક છો’રીને આંખ મેં તો મારી.
એની વાણીમાં ફૂલડાં ઝરે
એની આંખેથી કાજળ ઝરે,
એની ઝૂલ્ફોમાં મોગરો મહેકે
એના સ્મિતેથી યૌવન છલકે.
મારા સપનામાં આવે રાત સારી,
એક છો’રીને આંખ મેં તો મારી.
~ વિજય ચલાદરી
ગઝલ: સરપંચની ચૂંટણીમાં હારેલા ઉમેદવારની ગઝલ
આંખો હતી ખૂલ્લી છતાં ફસાવ્યો છે,
સાથે રહી આજે મને હરાવ્યો છે.
કે’તા હતા સાચ્ચે તને અપાવીશું,
ખાલી મને ખોટ્ટો તમે ઘસાવ્યો છે.
આપો તમે સૌને હવે, દઈ દીધું !
પ્હેરેલ કપડે પણ મને નચાવ્યો છે.
બેસે બધાં સાથે છતાં ખબર કેવી ?
જાગ્યો નહીં તો પાળિયો બનાવ્યો છે.
ગુણ છે તમારામાં જ ક્યાં ! કહી દીધું,
આજે જ નાલાયક મને ઠરાવ્યો છે.
~ વિજય ચલાદરી
ગઝલ: અને મૃત્યુ સ્પર્શી ગયું
બાગમાંથી પુષ્પો ખર્યા અને મૃત્યુ સ્પર્શી ગયું,
વેદનામાં શ્વાસો ભર્યા અને મૃત્યુ સ્પર્શી ગયું.
કૌંચવધની વાતો કરશો નહીં મિત્રો મારા મને,
પારધીએ જીવો હર્યા અને મૃત્યુ સ્પર્શી ગયું.
એ નદીને વરસો વીત્યાં ફરી રહ્યો ‘તો આજ લગ,
પણ હલેસાં કેવાં તર્યા અને મૃત્યુ સ્પર્શી ગયું.
બાંકડાઓ સૂના પડ્યા કહું હું કોને ? ઓ સખી !
આજ તારી યાદે શર્યા અને મૃત્યુ સ્પર્શી ગયું.
આ ગઝલમાંથી શબ્દો ગ્યા અને ગ્યો ધબકારેય પણ,
કાફિયા તો હાંફ્યા કર્યા અને મૃત્યુ સ્પર્શી ગયું.
~ વિજય ચલાદરી
ગઝલ: તું નથી તો
તું નથી તો ફૂલડાં હરખાય છે,
દર્દ મારામાં જ ઊભાં થાય છે.
બાંકડે બેઠાં હતાં જ્યાં આપણે,
તેં કહેલી વાત પણ સમજાય છે.
ભૂલ કીધી ‘તી ઘણીયે મેંય પણ,
આજ ભૂલોનું દર્દ વરતાય છે.
સ્વપ્ન કેવાં ? રાત આખી યાદમાં,
તું નથી તો બારણાં પછડાય છે.
એજ તારી બંધ મૂઠ્ઠી જોઇને,
શબ્દ મારા આજ ઘોળાય છે.
~ વિજય ચલાદરી
ગઝલ: જિંદગી
ક્યાંક તો હરખાય છે આ જિંદગી,
ક્યાંક તો પછડાય છે આ જિંદગી.
ભૂલને ભૂલી ગયો ‘તો ત્યારથી,
ચોતરફ પડઘાય છે આ જિંદગી.
સાત ફેરા પ્રેમમાં ફરતો રહ્યો,
ત્યાં જ તો મ્હેંકાય છે આ જિંદગી,
હો ભલેને જીતની આશા અહીં,
હારમાં વરતાય છે આ જિંદગી.
કેટલી પીડા સહી છે પ્રેમમાં,
તે પછી જીવાય છે આ જિંદગી.
~ વિજય ચલાદરી
ગઝલ
‘કેમ છો?’ એવું કહી શરમાવ મા,
રાત વીતી દર્દમાં તું ગાવ મા.
સ્વપ્નમાં મળ્યાં હતા એ યાદ કર,
દર્દ દીધા તેં હવે તું આવ મા.
હસ્તરેખા તો હવે દેખાય ના,
તું મને આ શબ્દમાં સમજાવ મા.
કૈંક તો પીડા હતી એ પણ સહી,
પ્રેમના નામે મને ભટકાવ મા.
હોય ખોટી વાત તો સમજાવને !
સાવ ખાલી પણ મને બોલાવ મા.
~ વિજય ચલાદરી
બોરનો ઠળીયો
બોરનો ઠળીયો આપીને કયૉ છો: ‘આપ્યું છે બોરડીનું ઝાડ’,
સખા ! મારે માનવો છે પાડ.
છુપાઈ છુપાઈને જોવે છે શું ‘લ્યા
નથી જોયો આંખડીનો ચાળો,
દર્પણમાં જો, અલ્યા કૂવામાં જો
મારામાં ચકલીનો માળો.
તારામાં થનગનતો મોરલો, મેં ખોલ્યું છે હૈયાનું કમાડ,
સખા ! મારે માનવો છે પાડ.
ક્યાંક ખટાશ, ક્યાંક મીઠાશ
ક્યાંક માવઠાનો છાંટો,
ઝબકી ઝબકીને હું જાગીયે જઉં
એવો વાગે છે સપનામાં કાંટો.
એકલતા તારી જીરવી જીરવાય ના, આવે તો લડાવું લાડ,
સખા! મારે માનવો છે પાડ.
~ વિજય ચલાદરી
મારે શું લખવું ?
મારે શું લખવું ?
અને
કોના વિશે લખવું ?
જો
સ્ત્રી વિશે લખું
તો
પુરુષ રિશાઈ જાય
લાંબા વિચાર
પછી
સ્ત્રી-પુરુષના પ્રણય વિશે
કવિતા
કરવાનું શરૂ કર્યું
જે
લગાતાર ચાલું છે…!
~ વિજય ચલાદરી
ગીત: તમે કહો તો…
તમે કહો તો ઉંબર ઉપર બેસી વાતો કરશું,
તમે કહો તો તોરણિયાંના તારલા થઈ ટમટમશું.
યૌવનની વાડીનાં ફૂલડાં કોમળ કોમળ રમતાં,
પંખી તારી મારી અંદર ટહૂકે ટહૂકે ગમતાં.
હથેળીની હૂંફ થઈને અંગ અંગને ચૂંમશું,
તમે કહો તો ઉંબર ઉપર બેસી વાતો કરશું.
ભીની ભીની આંખોમાં ભીનાં ભીનાં સપનાં,
મીઠી મીઠી લાગણીઓથી થઈ ગયાં એ ખપનાં.
આંગણમાં રંગોળી પૂરી પિચકારીથી રંગશું,
તમે કહો તો ઉંબર ઉપર બેસી વાતો કરશું.
~ વિજય ચલાદરી
કલરવ
પહેલાં
ચકલીઓ અમારા ઘરે
માળો બાંધતી.
દર્પણમાં
પોતાની સાથે લડી પડતી.
આખો દિવસ
ઉડા ઉડ કર્યા કરતી.
આજે
એમનો ચીં…ચીં…નો કલરવ
સદંતર ભુસાઈ ગયો છે.
સમય જતાં
કારણ પણ
ભુલાઈ જશે ‘ગીધ’ની માફક…!!
~ વિજય ચલાદરી
ગઝલ: પુરુષના પેટમાં
પુરુષના પેટમાં બાળક રમી શકે,
અને સ્ત્રીનીય માફક સાચવી શકે.
તમે જે વેઠતાં તે બધુ જ વેઠશે,
ખુદા અમને હવે સાચ્ચે નમી શકે.
અમે કુદરત ભણી જોયું ન હોય પણ,
થયો અવતાર એનો એ ગમી શકે.
કરે લાખો વિચારો પામવા તને,
મળે મોકો તમારામાં ભળી શકે.
હતો સંસાર સૂનો સાવ તે છતાં,
દિવસ આખો પુરુષને પણ મળી શકે.
~ વિજય ચલાદરી
ગઝલ: ખબર હોય છે
એની મને ખબર હોય છે,
એ રોજ બેફિકર હોય છે.
આપી જશે બધું પ્રેમથી,
સ્વરમાં જ એ અસર હોય છે.
ખાલી કરી ભરી લ્યો હવે,
મનને ઘણી ફિકર હોય છે.
માગણ નથી ખુદાને મળું,
મંદિર કને પથર હોય છે.
રણમાં કદી નદી નીકળે?
મારી ઉપર નજર હોય છે.
~ વિજય ચલાદરી
¤ Facebook વાળી નાયિકાનું ગીત ¤
મેં તો ખોલાવ્યું Facebook માં ખાતુ,
Request રોજની એટલી આવે મારું દિલ ખુશીમાં સમાતું.
‘Good Night..!’ Wall પર Post કરું ત્યાં તો
નીચે Like થઈ જાતું,
ભૂલતાં જો મારાથી Photo મુકાઈ જાય
તો Comment વાંચીને મન ગાતું.
હું તો વાંચ્યા કરું ને Request મોકલ્યા કરું, મારું યૌવન ના ક્યાંય જોખમાતું,
મેં તો ખોલાવ્યું Facebook માં ખાતુ.
છોકરાની જાત એને સુજવાનું હોય શું ?
મારા પર ‘I Love You’ મોકલ્યું,
હું તો ગભરાઈ ગઈ પાછી છોકરીની જાત
મેં પેલ્લીવાર ‘Same to you’ મોકલ્યું.
એણે તો Video Songs ના ઢગલા કર્યા, મને એમાં ના કંઈ સમજાતું,
મેં તો ખોલાવ્યું Facebook માં ખાતુ.
સવારના પ્હોરમાં Facebook ખોલી ત્યાં તો
આંખો અંજાઈ ગઈ મારી,
Photo કેવો સાવ વસ્ત્રો વિનાનો
રોમે રોમ વ્યાપી કંપારી.
હું તો આંખો મીંચીને કરું સુવાનો ડોળ, જોયેલું દ્રશ્ય ન ભુલાતું,
મેં તો ખોલાવ્યું Facebook માં ખાતુ.
~ વિજય ચલાદરી
રાણકી વાવ
એક છોકરીએ ચિઠ્ઠી લખીને છોકરાને બોલાવ્યો રાણીની વાવમાં,
છોકરો તો આવી ગયો પ્રેમના પડાવમાં.
છોકરીની અંદર ઉછળતાં મોજાં
છોકરાના હૈયે અથડાતાં,
છોકરાને બધુ જ સમજાઈ ગયું
એનાં તનમન ભીંજાતાં.
છોકરો તો લગોલગ બેઠો આવી ગયો પૂરેપૂરા લગાવમાં,
એક છોકરીએ ચિઠ્ઠી લખીને છોકરાને બોલાવ્યો રાણીની વાવમાં.
છોકરીની છાતીમાં ચિતરેલાં છૂંદણાં
એણે આંગળી અડકાવીને જોયાં,
ધકધક થાતા ધબકારા સાંભળી
છોકરાએ સાનભાન ખોયાં.
છોકરી તો એવી રમી જીતી ગઈ એક જ દાવમાં,
એક છોકરીએ ચિઠ્ઠી લખીને છોકરાને બોલાવ્યો રાણીની વાવમાં.
~ વિજય ચલાદરી
પરણ્યાની પહેલી રાત
પરણ્યાની હતી રાત પહેલી, કરવી હતી વાત, સાહેલી !
વરસી પડી પ્રેમની હેલી !
પાંપણ વચ્ચે પલંગ આખો સજી બેઠો શણગાર,
કુંવારાં મારાં શમણાં આજે પરણ્યાં પહેલીવાર.
સુગંધ ફેલાવતી એક ચમેલી
પરણ્યાની હતી રાત પહેલી, કરવી હતી વાત, સાહેલી !
વરસી પડી પ્રેમની હેલી !
હાથને મારા ચૂમતાં એણે ચૂમ્યું આખૂ અંગ,
છેલ છોગાળો સૂતો બેઠેલો જબકી જાગ્યો અનંગ.
બંધ કરી પછી ખૂલી ડેલી
પરણ્યાની હતી રાત પહેલી, કરવી હતી વાત, સાહેલી !
વરસી પડી પ્રેમની હેલી !
વૃદ્ધાશ્રમ માં અનેક વૃદ્ધો ……
તસ્વીર જોઈ સંતાનો ની મરક – મરક થાઇ છે,
ડૂબી યાદો માં તેને દીધેલ દુખ ભૂલી જાઈ છે.
પાઈ – પાઈ સંજોટી બનાવ્યો એક આશરો ,
આવ્યે વૃધત્વ, પરાયો ક્યમ બની જાઈ છે.
કાપ્યાં જેના માટે પેટ, બનાવવા જીવન નેક,
તેજ સંતાનો બટકું રોટલા પરથીય જાઈ છે.
સઘળી ઇચ્છાઓ જે સંતાનો સાથે જોડી ,
ત્યારે જાણ નોતી છેલ્લી આશ્રમ સુધી જાઈ છે.
ઘસ્યા પગરખા, રહ્યા અભરખા અધૂરા ,
આંખો ના રતન , રતવા સમા બની જાઈ છે.
Vaishali P. Naker
અકલ્પ્ય દુખ, અપમાન રહેતા સહ્યા, છતાં,
અશ્રુ સંગ વડીલ હદય દુઆ આપતું જાઈ છે.
મને અંધારે ઘેલી કરી
બારણું ખોલું તો પણે ફળીયામાં ઊંઘેલું, અંધાર મુકે છે દોટ
અંધારા ઓરડામાં એકલી રહું તો મને લોકો ગણે છે સાવ ભોુટ
મેં તો અંધારું ચૂમ્યું જરી
મને અંધારે ઘેલી કરી
તારના ચમકારે ફાળ પડે સોસરવી ,ચાંદો નીકળે ને તાપ લાગે
સૂરજ તો મારે મન પારકો પુરુષ એનું મોઢું જોયાનું પાપ લાગે
હું તો કલાપ ને મન થી વરી
મને અંધારે ઘેલી કરી
અજવાળા બજ્વાળા માર્યા ફરે રે ભાઈ, અજવાળું કોણ, શું ,શાનું ?
અંધારું હોય ગેરહાજર એ ઘટના ને અજવાળું ગણી લો તો માનું
છે અંધારું તેજ ની ધરી
મને અંધારે ઘેલી કરી
//////////////////////////////સ્નેહી પરમાર////////////////
sending a poem…….snehi parmar…
very nice